(Fic B.A.P)Sweet love ขอโทษพอดีนี่แฟนผม

ตอนที่ 6 : บทที่ 5 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 97
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    16 ก.ค. 57

บทที่ 5

“ยองแจครับ”

“ยองแจอ่า”

ผมมองคนตัวเล็กที่กำลังหลับสนิทโดยมีขาผมเป็นหมอนมาตั้งแต่2ชั่วโมงที่แล้วโดยไม่มีวี่แววว่าจะลืมตาขึ้นสักนิดผมเลยสะกิดอีกฝ่ายเบาๆ

“ยองแจคร้าบ ตื่นได้แล้วน้าไปกินไอศกรีมกันเถอะครับ” อีกฝ่ายปรือตาขึ้นเพราะแรงสะกิดก่อนจะค่อยลุกขึ้นนั่งตัวตรงมือบางยกขึ้นขยี้ตาตัวเองเพื่อเรียกสติอย่างน่าเอ็นดูจนเจลโล่อดไม่ได้ที่จะลูบหัวอีกฝ่ายเบาๆ

“แดฮยอนกี่โมงแล้วหรอ”

“สี่โมงเย็นแล้วครับ” ยองแจพยักหน้าเบาๆ

“แล้วพี่ยงกุกไปไหนแล้วหล่ะครับ” ยองแจมองซ้ายมองขวาอย่างเป็นห่วง(เหรอ)จนแดฮยอนหึงขึ้นมา

“มันไม่เป็นอะไรหรอกครับ” น้ำเสียงประชดประชันเรียกให้คนตัวเล็กหันมามอง

“แดฮยอนโกรธหรอ”

“เปล่านี่ครับ” โกหกไปแต่ก็แถมจะหายโกรธไปทันทีที่คนตัวเล็กเหมือนจะมีน้ำตาคลอแต่ก็ต้องใจแข็งไว้

“งั้นยองแจไม่กวนก็ได้” ผมเหลือบมองคนตัวเล็กที่ลุกขึ้นเดินออกไปจากห้องพร้อมกระเป๋า

“จะไปไหนครับยองแจ”

“ยองแจจะกลับบ้านแล้ว ไปก่อนนะครับพี่เจลโล่ พี่จงออบ พี่ฮิมชาน ผมฝากขอโทษที่พูดไม่เข้าเรื่องกับพี่ยงกุกด้วยนะครับ ไปนะแดฮยอน” ผมไม่ได้ลุกตามไปเพราะยังไงๆคนตัวเล็กต้องกลับมาแน่นอนเพราะอีกฝ่ายกลับบ้านเองได้ซะที่ไหนยังไงก็ต้องกลับมาง้อผมอยู่ดี (แดฮยอนชั่วร้าย)

“แดฮยอนปล่อยไปงั้นดีหรอ”

“เดี๋ยวก็กลับมาเองแหละไม่ต้องเป็นห่วง” ผมตอบเจลโล่

“แต่กูว่ามึงควรห่วงนะเพราะกระต่ายน้อยของมึงกำลังเดินออกจากตึกไปที่ประตูโรงเรียน”

“ห๊ะ!!!” ผมไม่รอช้ารับลุกวิ่งตามคนตัวเล็กไปทันที

“เนี่ยนะไม่ต้องห่วงไอ้เวร”

 

ผมวิ่งลงตามบันไดจนมาถึงชั้นล่างก็ไม่เห็นคนตัวเล็ก

“หายไปไหนแล้ว” มองซ้ายมองขวาก็ไม่เห็นรึจะกลับบ้านเองจริงๆ? อ้อมกอดที่คุ้นเคยถูกสวมกอดจากด้านหลัง

“แดฮยอนอ่าหายโกรธรึยัง” ผมพลิกตัวมาจ้องหน้าอีกฝ่ายอย่างโล่งอก

“คราวหลังอย่าทำแบบนี้อีกนะครับ ผมเป็นห่วงมากนะรู้ไหม”

“อื้ม!” ผมยิ้มก่อนจะห้อมแกมอีกฝ่ายไปฟอดใหญ่ด้วยความหมันไส้เรียกสีแดงจางๆบนใบหน้าตัวเล็กได้เป็นอย่างดี

“แดฮยอน! นี่มันที่สาธารณะนะ!!” คนตัวเล็กตีผมเบาๆก่อนจะเดินนำออกไปจนผมต้องวิ่งตาม

“อ้าว! ชานยอล!!!!!” ผมมองยองแจที่กำลังโบกมือให้ผู้ชายตัวสูงๆขาวๆหล่อๆคนหนึ่ง

“ยองแจครับใครหรอ”

“อ๋อ คนที่ช่วยยองแจตอนโดนสามคนนั้นไล่หนะ” ผมพยักหน้าเข้าใจแต่ไม่ค่อยชอบไอ้หมอนี่เท่าไหนร่แหะ

“ไงเจอกันอีกแล้วนะไอ้แสบ” ชานยอลเดินมาขยี้หัวแฟนของผมด้วยรอยยิ้ม

“นี่ยุ่งหมดแล้วนะนายหูกาง” ยองแจหัวเราะก่อนจะตีแขนอีกฝ่ายให้หยุดการกระทำของทั้งคู่ทำให้ผมฉุนขึ้นมา

“เออใช่ นายหูกางนี่แดฮยอน คนรักของผม”

“ยินดีที่ได้รู้จัก ฉัน จองแดฮยอน” ผมยิ้ม

“เช่นกันครับ ผม ปาร์ค ชานยอล เพื่อนยองแจครับ” ยองแจมองทั้งสองคนสลับไปมาเพราะดูท่าว่าทั้งสองคนเหมือนจะไม่ถูกเพราะอะไรเอ่ย คนตัวเล็กถอนหายใจอย่างเบื่อหน่ายกับการปะทะทางสายตาของทั้งสองคนก่อนจะหันไปเห็นบางอย่าง

“อ้าว นั่นคุณที่เจอกันตอนนั้นนี่!!!

มาต่อละ หลังจากหายไปนาน ขออภัยนะ (_ _)

 

ชานยอลกับแดฮยอนพร้อมใจกันหันไปทางที่ยองแจชี้ คนตัวเล็กวิ่งทิ้งทั้งสองคนไปทักทายคนร่างบางทันที

“สวัสดีครับ จำผมได้ไหมครับ” ยิ้มหวาน

ชายหนุ่มร่างบางยิ้มให้กับความน่าเอ็นดูของคนตรงหน้า “จำได้สิ” ตอบพร้อมรอยยิ้ม

“ดีจัง ผมยู ยองแจครับ คุณล่ะ”

“ผมบยอน แบคฮยอนครับผมเป็นครูฝึกสอนน่ะครับ” คำพูดของอีกฝ่าทำให้ยองแจตาโต

“ครูฝึกสอน?!?!??” แบคฮยอนพยักหน้าก่อนจะขอตัวแล้วเดินจากไปท่ามกลางความงุนงงของยองแจ

“ครูฝึกสอนเด็กจัง”

คิดอยู่คนเดียวโดยไม่สังเกตสายตาสองคู่ที่มองมายังตนเลย ชานยอลกับแดฮยอนเดินหน้าบึ้งมาหาคนตัวเล็กหลังจากโดนเมินมาพักใหญ่และแน่นอนไม่วายวิ่งแข่งกันว่าใครจะมาถึงคนตัวเล็กก่อนส่วนผลแน่นอนชานยอลที่ขายาวกว่าย่อมเป็นผู้ชนะ

“ยองแจวันนี้ไปกินไอติมกันไหม”

“หืมแต่เอาสิเราจะไปกับแดฮยอนอยู่แล้วไปกันเยอะๆสนุกดี” ชานยอลหันไปยิ้มเจ้าเล่ห์ให้แดฮยอนที่กำลังยืนหน้าบึ้งอยู่ข้างหลัง

“นะ แดฮยอน”

“ครับที่รัก^o^

ฝากไว้ก่อนเถอะไอ่หูกางชานยอล!!!!

 

ณ ร้านไอศกรีม

หลังจากคุยกันเสร็จแดฮยอนก็พายองแจพ่วงด้วยตัวเสือกนามชานยอลมาด้วยอีกหนึ่งถึงจะไม่พอใจแต่ก็ไม่อยากขัดใจแฟน แดฮยอนต้องทนT^T ร้านที่แดฮยอนพามาเป็นร้านแบบที่ยองแจชอบทำให้คนตัวเล็กดูมีความสุขมาก

“ยองแจเอาไอติมรสอะไรดี”

ชานยอลถามพร้อมรอยยิ้มให้คนตรงหน้าหลังจากเข้ามานั่งในร้านแล้วและแน่นอนเขาสังเกตเห็นปฏิกิริยาของคนข้างๆ(แดฮยอน)ที่ทั้งสองคนต้องมานั่งด้วยกันเพราะมัวแต่ทะเลาะกันแย่งที่นั่งข้างยองแจเลยถูกคนตัวเล็กสั่งให้นั่งด้วยกัน ใครจะว่าชานยอลเลวไม่ได้นะครับ เขารักกันไม่ได้แปลว่าเราไม่มีสิทธิ์ที่จะแอบชอบเขานิครับ ผมไม่ยอมแพ้อยู่แว้ว! (เลวเนอะ//เข้าเปล่าน้า>..<)

“ให้เดาว่ายองแจชอบไอติมรสอะไร”

“ทุกรส”

“แดฮยอนอ่ะ!-*-“ ร่างบางโวยวายเมื่อร่างสูงชิงตอบก่อน ชานยอลขยี้หัวยองแจด้วยความหมันไส้

“ย่าห์! หัวยุ่งหมดแล้วชานยอล!-*-

55555



มาต่อแว้ว

 

Daehyun Part

ผมนั่งมองคนสองคนที่นั่งคุยกันอย่างสนุกสนานโดยที่ผมนั่งเงียบมาตลอดตั้งแต่พนักงานนำไอติมมาเสิร์ฟตัวเล็กของผมหัวเราะไม่หยุดเมื่อไอ่หูกางปล่อยมุกฮาๆออกมาซึ่งมันเพิ่มความหงุดหงิดให้ผมอย่างยิ่ง

“แดฮยอนทำไมไม่กินล่ะไม่งั้นแจแย่งนะ”

ไม่ว่าเปล่ามือบางตะครุบถ้วยไอติมของผมแล้วเลื่อนไปตรงหน้าตัวเองอย่างรวดเร็วแล้วรีบตักกินอย่างเอาเป็นเอาตาย ผมหัวเราะให้กับท่าทีที่เหมือนเด็กน้อยนั่น

“กินเละหมดแล้ว” ผมชี้ไปที่ช็อกโกแลตที่ติดอยู่มุมปาก

“จริงหรอไหนอ่ะ”

“พอๆเดี๋ยวเช็ดให้ดูสิเนี่ยแดงหมดแล้ว”

ผมจับมือเล็กๆนั่นให้อยู่นิ่งหลังจากถูไปมาอย่างแรงจนแดงไปหมดแต่ยังลบไม่ออกก่อนจะเช็ดออกให้ด้วยปากของผม :P

0///0

^^

เคร้ง!!!

เสียงวางช้อนลงอย่างแรงจนคนทั้งร้านสะดุ้งไปตามๆกันดังมาพร้อมกับใบหน้าหงุดหงิดของผู้กระทำและคนที่ทำก็ไม่ใช่ใครนอกจากคนที่นั่งอยู่ข้างๆผม ไอ่หูกางชานยอลนั่นเองสะใจชะมัด

“ยอลลี่เป็นอะไร หน้าบึ้งเชียว?”

“ก็แจจี้ไม่สนใจเค้าอ่ะ เค้างอลลลลล-*-

555 โอ๋ๆๆ ไม่งอนนะเด็กดีเดี๋ยวฮยองเลี้ยงขนมเอาไหม”

“ย่าห์ ฉันน่าจะแก่กว่านายนะยู ยองแจ - -*

“อ้าวหรอ5555

ผมอยากจะหันไปตบหัวคนข้างๆสักทีที่บังอาจมาคุยอย่างสนิทสนมกับตัวเล็กของผมโดยไม่แคร์แฟนที่นั่งอยู่อย่างผมสักนิดเดียว ตัวเล็กของผมก็เล่นไปกับเขาด้วยผมงอนบ้างได้ไหมเนี่ย
“ยองแจครับเรากลับกันเถอะเย็นแล้วนะ”

“หรอ งั้นกลับก็ได้”

หึหึฉันไม่ปล่อยให้แกสนิทกับตัวเล็กของฉันนานหรอกเจ้าชานหยอย!!! ผมหันไปยักคิ้วใส่คนข้างๆอย่างสะใจ

“งั้นไปกันเถอะครับ”

“อื้ม!! ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะยอลลี่”

“โอเค เราจะรอนะแจจี้ บายยยย”

ขนาดออกมาจากร้านังจะหันไปโบกมือให้กันอีก คนหล่อนามว่าแดฮยอนหงุดหงิดครับ!!!

ผมพาตัวเล็กขับไปส่งที่คอนโดตามปกติระหว่างทางไม่มีการพูดคุยใดๆทั้งสิ้นจนผมเป็นฝ่ายเอ่ยปากพูดก่อน

“ยองแจชอบชานยอลไหม”

“อื้ม ชานยอลตลกดีแจชอบชานยอล”

.

.

.

จี๊ดครับ

“โอ๊ย!! แดฮยอนเบิกทำไมยองแจตกใจหมดเจ็บด้วย!

ตัวเล็กลูบหัวตัวเองที่โขกกับกระจก

“แดฮยอนจะทำอะไร….อื้อ!

ริมฝีปากหนาจัดการปิดปากริมฝีปากบางทันทีตอนแรกว่าจะจูบธรรมดาแต่ในเมื่ออารมณ์โกรธมันสั่งให้ทำมากกว่านั้นลิ้นเรียวตวัดเกี่ยวรัดลิ้นเล็กจนแน่นความหวานจากไอศกรีมที่พึ่งทานยังคงหลงเหลืออยู่ในปากของตัวเล็ก กำปั้นน้อยๆของร่างบางทุบลงบนหน้าอกของคนตัวสูงแต่อย่างแดฮยอนน่ะหรอจะหยุด

“อื้อ!

หัวเล็กๆพยายามออกห่างแต่ก็ไม่อาจสู้แรงของร่างสูงที่ใช้มือจับไว้จนร่างสูงพอใจจึงปล่อยอีกฝ่ายให้เป็นอิสระ

เพี๊ยะ!!!!

“คนบ้า!! บ้าที่สุดเลย!!!!!ยองแจเกลียดแดฮยอน!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

:) Shalunla
themy

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

36 ความคิดเห็น

  1. #35 tobpong (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กันยายน 2557 / 21:33
    หมั่นไส้แจ้อ่ะต้องให้แจ้โดนลงโทษสะบ้างเอาเลยแด้จัดการแจ้ให้อยู่หมัดเลยตบแล้วก็จูบ(ไรท์:พอเถอะ)
    #35
    0
  2. #34 Wiww (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 กันยายน 2557 / 20:48
    เอ้โดนอีกแลิวจองแดเอ๊ย

    วันหลังต้องหัดทำบุญเข้าวัดเข้าวานะ
    #34
    0
  3. #18 KDear (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2557 / 22:56
    ไรต์มาต่อเร็วววววววววววว
    #18
    0
  4. #16 แดแด้ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 เมษายน 2557 / 16:28
    คนนั้นเป็นใคร0.0!!!!!!!

    แด้ชั่วร้ายมากกก- -++

    มาต่อไวๆน้าาาาาา
    #16
    0
  5. #13 สโนวี่ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 เมษายน 2557 / 10:41
    แด้ชั่วร้ายมาก มาต่อเลยไรท์
    #13
    0