(Fic B.A.P)Sweet love ขอโทษพอดีนี่แฟนผม

ตอนที่ 4 : บทที่ 3 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 80
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    11 พ.ค. 57

 บทที่ 3

บรรยากาศดีท้องฟ้าแจ่มใสเหมาะแก่การเดินเล่น จิบชาเป็นการเริ่มวันแรกของการเปิดเรียนที่ดี หึหึ แต่คงไม่ใช่สำหรับสามคนนั้นแน่นนอน ผมปรายตามองเด็กหนุ่มสามคนที่นอนจมกองเลือดอยู่กลางห้องสภาสาเหตุเพราะอะไรหนะหรอ หึ ฝีมือผมล้วนๆเลยล่ะครับ

“ตกลงว่าพวกนายได้ทำอะไรกับเด็กหนุ่มคนนั้นรึเปล่า”

“ปะเปล่าครับ! พวกผมไม่ได้ทำอะไรเขาเลยนะครับ!เขาหนีไปก่อน”

“งั้นถ้าจับได้ก็ทำสินะ”

หึ

พลัก!!!!

เด็กหนุ่มที่ตอบคำถามผมเมื่อกี้สลบลงไปกับพื้นหลังจากที่ผมเตะเข้าที่ก้านคอแบบไม่มียั้ง ออ อย่าเอาไปบอกใครนะครับว่าผมโหด ผมออกจะใจดี^^

“อภัยให้พวกเราด้วยครับคุณแดฮยอน!!!พวกเราผิดไปแล้ว!!!” พวกที่เหลือก้มหัวขอโทษเป็นการใหญ่เพราะแค่นี้สภาพก็เรียกได้ว่าเละ ถ้าโดนมากกว่านี้ล่ะก็

“พวกมึงไปได้และอย่าโผล่มาให้กูเห็นหน้าอีก" เมื่อได้รับอนุญาตพวกมันก็ไม่รอช้ารีบพาเพื่อของตัวเองแล้วรีบออกไปทันที

ถ้างั้นยองแจของผมหายไปไหน โว้ย!!!จะบ้าตาย!!! ตอนนี้ผมเป็นห่วงคนตัวเล็กจนไม่เป็นอันทำอะไรแล้ว!!!!

“มึงก็ใจเย็นแหมโกรธซะโลกจะแตก”

 “แล้วถ้าเจลโล่หายไปมึงจะทำยังไงฮิมชาน”

“โกรธมาก โกรธได้โกรธไปโกรธให้ตายไปเลย”

“ไอ่เวรแล้วทำมาบ่นกู”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

บอกคำเดียวว่าตอนนี้

.

.

.

ซวยสุดๆ ยูยองแจกำลังตกอยู่ในภาวะวิกฤตอย่างมาก

หลังจากแยกกับชานยอลผมก็ไม่รอช้ารีบตรงไปที่อาคารหลังเดิมเพื่อจะกลับไปหาคนตัวสูงแต่มันดันเป็นเวลาที่นักเรียนทุกคนออกมาจากหอประชุมพอดีและด้วยเพราะอะไรไม่รู้นักเรียนทุกคนถึงยืนจ้องผมกันตาวาวซะขนาดนั้น

“เฮ้ยแกดูนั่นดิ สวยอ่ะ พึ่งเคยเห็นผู้ชายที่สวยแบบนี้นอกจากคุณจุนฮงกับคุณจงออบในโรงเรียนเราเนี่ยแหละ” แล้วสองคนนั้นใคร?

“เด็กใหม่ป่ะวะ” ใช่ครับพึ่งเข้า

“น่าคุ้นๆเหมือนเคยเห็นที่ไหนนะ” และอีกสารพัดมากมายที่ผมไม่อาจจะฟังรู้เรื่องได้ถามว่าทำไมผมยังไม่ไปหาแดฮยอนน่ะหรอ เพราะพวกนี่ยืนล้อมผมไว้จนไปไหนไม่ได้หน่ะสิ! โทรศัพท์ก็ไม่มีอะไรจะซวยขนาดนี้ยูยองแจ หลังจากผ่านวิกฤตนี้ไปผมจะไปซื้อโทรศัพท์คอยดู!

“เฮ้ยนาย! ยู ยองแจ!!!” หืมใครเรียกผม มีผู้ชายคนหนึ่งกำลังยืนโบกมือให้ผมอยู่ในหมู่ฝูงชนข้างๆเขามีผู้ชายร่างบางน่ารักยืนอยู่ด้วย ใครหว่า???

“ไม่ต้องมางงเลยฉันเรียกนายนั่นแหละ” ผมเดินไปหาเขาแบบงงๆแล้วทำไมทุกคนถึงเงียบและอึ้งขนาดนั้นหล่ะ

“เอ่อ คุณคือ?”

“อ๋อ ฉันบัง ยงกุก ส่วนนี่จงออบ แฟนฉัน” บัง ยงกุก จงออบ ผมรู้จักพวกเขาด้วยหรอ?

“พวกเราเป็นเพื่อนแดฮยอนหน่ะ” อ๋อเพื่อนของแดฮยอนนี่เอง

“อ๋อครับ ยินดีที่ได้รู้จักครับ”

“เออช่างมันก่อนเถอะนายมากับเราก่อนแดฮยอนมันจะเป็นบ้าอยู่แล้ว” ผมที่ยังมึนๆอยู่ถูกผู้ชายที่ชื่อยงกุกและจงออบลากขึ้นอาคารเรียนมาหยุดอยู่หน้าห้องที่ผมคุ้นเคยเป็นอย่างดี

“ไอ่แดฮยอน!!!!!!!!

 

แดฮยอน

 

“ไอ่แดฮยอน!!!!!!!” ผมหันไปมองต้นเสียงที่เปิดประตูเข้ามาแบบไร้มารยาท

“อะไรกูกำลังอารมณ์ไม่ดีมึงอย่าพึ่งกวน” ผมตอบไปด้วยความโมโหคนกำลังเครียดแฟนหายโว้ย!(?)

“แดฮยอน” เสียงหวานคุ้นหูดังขึ้นจากหลังยงกุก ร่างเล็กที่คุ้นตาค่อยเดินออกมาก่อนจะยิ้มกว้างเมื่อเห็นผมพร้อมวิ่งมาหาผมเหมือนเด็กน้อย

หมับ!

ไม่ต้องรอให้อีกฝ่ายวิ่งมาถึงผมพุ่งไปรวบตัวยองแจมากอดไว้ก่อนเรียบร้อยกลิ่นหอมอ่อนๆจากร่างบางยืนยันว่านี่คือยองแจตัวจริงทำให้ผมยิ้มกว้างเหมือนยกภูเขาออกจากอก คนสำคัญที่สุดสำหรับผมกลับมาแล้ว

“อย่าหนีหายไปแบบนี้อีกนะครับคนดีของผม”

“อื้อ แดฮยอนไม่โกรธแจใช่ไหม” อีกฝ่ายเงยหน้ามองเห็นด้วยความรู้สึกผิด ผมยิ้มให้ เห็นแบบนี้ใครจะโกรธลงกันหล่ะ

“ไม่โกรธหรอกครับ ก็แจน่ารักขนาดนี้ผมจะโกรธลงได้ยังไงล่ะครับ” หอมแก้มอีกฝ่ายให้หายคิดถึงซะจนคนตัวเล็กแก้มแดง

“คิคิ”

“อะแฮ่ม! ขอโทษที่ขัดจังหวะ ระลึกสักนิดว่ามีพวกกูอยู่ไอ่แดฮยอน” ผมหันไปมองไอ่พวกตัวขัดจังหวะด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อยก่อนจะพายองแจไปนั่งที่โซฟาแล้วผมนั่งลงข้างๆ

“ยองแจผมจะแนะนำให้รู้จักนะ นั่นประธานนักเรียนบังยงกุกแล้วก็เลขาแฟนยงกุกชื่อมุนจงออบ นั่นสมาชิกสภา คิมฮิมชานกับแฟนชื่อชเวจุนฮงหรือเจลโล่”

“ยินดีที่ได้รู้จัก ผมยู ยองแจครับ” ตัวเล็กของผมลุกขึ้นก้มหัวให้พวกเพื่อนๆของผมเล็กน้อยก่อนจะนั่งลงตามเดิม

“น่ารักว่ะพี่ ถ้ามีน้องชายแบบนี้นะผมรักตายเลยจริงไหมพี่ฮิมชาน” เจลโล่ยิ้มให้ยองแจก่อนจะหันไปบอกฮิมชานซึ่งอีกฝ่ายก็พยักหน้าตาม

“ใช่ แต่น่ารักแบบนี้คนสนใจไม่น้อยแน่ ถ้ามีปัญหาอะไรมาบอกพวกพี่ได้นะ”

“ใช่ๆและที่สำคัญระวังตาเฒ่าหัวงูที่ยืนยิ้มเหงือกบานนั่นด้วยล่ะ” จงออบพูดขำๆแต่เล่นเอายงกุกสะบัดหน้าหนีไปด้วยความงอนแต่ขอเถอะแม่งฮาว่ะคุณประธาน

“ขอบคุณครับ” ผมลูบหัวคนตัวเล็กเบาๆก่อนจะนึกขึ้นได้

“ยองแจมาอยู่ในสภานักเรียนไหม”

“เอ๋?”

“เออใช่ตำแหน่งผู้ช่วยเลขาว่างอยู่นี่หว่า”

“ได้หรอครับ ยองแจพึ่งปีหนึ่งเอง”

“ได้ครับน้องยองแจ ลองเป็นพวกพี่จัดการซะอย่างอะไรๆก็เป็นไปได้” จงออบบอกอย่างมั่นใจแน่หละพ่อมันเป็น สส นี่

“แต่ยองแจไม่เคยเป็นมาก่อนนะ ยองแจจะทำได้หรอ” อั่ก!! เดาว่าหลายๆคนคงโดนดาเมจพลังทำลายล้างสูงไปเรียบร้อย ยองแจครับทำหน้าตาน่ารักแบบนี้นระวังผมไม่ทนนะจะบอก

“ได้สิครับ แดฮยอนจะได้ดูแลยองแจได้ไงนะๆๆๆๆๆๆ” ผมอ้อน(?)คนตัวเล็ก

“ก็ได้ครับ”

“ในที่สุดสภานักเรียนของเราก็มีเทวดาไม่สินางฟ้ากับเขาสักทีโว้ย!!!!!!!!!” ไอ่เวรเหงือกมหาปะลัยมึงเล่นซะยองแจตกใจสะดุ้งโหยงเลย

“ว่าแต่แดฮยอนที่พื้นมีคราบเลือดอยู่เกิดอะไรขึ้นหรอ”

0o0 หน้าผม

0-0      หน้าคนอื่น

-_- หน้ายองแจ

“แดฮยอนไม่ได้ทะเลาะกับใครใช่ไหม”

“เอ่อ…..

“แดฮยอนผิดสัญญา ไหนบอกว่าจะไม่มีเรื่องแล้วไง!

“ไหนแดฮยอนบอกว่าไม่ว่าจะเป็นปัญหาเรื่องอะไรก็จะพูดกันดีๆไม่ใช้กำลังไง!

.

.

.

.

.

.

.

ฉิบหายแล้วไงกู

:) Shalunla





อโทษที่หายไปนานไม่เม้นไม่อัพต่อเหมือนเดิม

themy

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

36 ความคิดเห็น

  1. #31 Wiww (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 กันยายน 2557 / 20:02
    ซวยแล้วแด้

    แฟนดุด้วย
    #31
    0
  2. #25 Bean_6 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2557 / 21:23
    ยองแจ...... = =
    #25
    0
  3. #14 แดแด้ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 เมษายน 2557 / 14:48
    อุ่ยอิแด้ ซวยละ5555555555555

    น้องแจใจเย็นนะลูกถถถถถถ
    #14
    0
  4. #9 ellonzo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 เมษายน 2557 / 01:17
    กรี๊ดดดดดดดด ดักแด้อย่าใช้กำลังสิ แจจี้ไม่ชอบเห็นไหม -///- 5555555
    #9
    0
  5. #8 องค์หญิงมาโทกิ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 มีนาคม 2557 / 16:55
    เป็นเรื่องแล้วไงแดเอ๋ย อัพนะไรท์สู้ๆ
    #8
    0
  6. #7 ZooS666 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 มีนาคม 2557 / 15:11
    ยองแจทำเหนียมอาย 55 เดี๋ยวอยู่ต่อไปเรื่อยคนเค้าก็รู้กันหมดละว่านางคือปีศาจในคราบกระต่าย กร้ากๆ แดฮยอน ขอให้รอดมาให้ได้นะ คึคึคึ
    #7
    0