(Fic B.A.P)Sweet love ขอโทษพอดีนี่แฟนผม

ตอนที่ 3 : บทที่ 2 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 83
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    11 พ.ค. 57

บทที่ 2

“เฮ้อกว่าจะจบฉันล่ะเกลียดการปฐมนิเทศจริงๆ”

“ประธานนักเรียนมีสิทธิพูดแบบนั้นด้วยหรอแล้วก็ไม่ต้องมาทำเป็นพูดสุภาพเลยไอ่เหงือก”

“แหมกูพูดนิดพูดหน่อยไม่ได้เลยนะคุณรองประธานบ่นแต่กูมึงเองก็รีบเดินเพื่อจะไปน้องแจจี้มึงเหมือนกันแหละ” ผมยักไหล่ก็จริงอย่างที่ยงกุกพูดผมคิดถึงของผมนี่นา พวกเราห้าคนหลังจากจบพิธีปฐมนิเทศก็ตรงดิ่งกับห้องทันที

“เฮ้ยๆไม่อยู่สองสามชั่วโมงเกิดไรขึ้นวะเนี่ย” ฮิมชานขมวดคิ้มประตูห้องสภาพถูกพังและดูเหมือนคนพังจะพยายามซ่อมให้เหมือนเดิมแต่ก็ยับเยินพอควร ผมไม่รอช้ารีบเขามามองหาคนตัวเล็กแต่ไร้ซึ่งวี่แวว สภาพห้องถูกรื้อค้นเหมือนหาอะไรบางอย่าง ขายาวก้าวไปที่โต๊ะของประธานนักเรียนแบบถือวิสาสะซึ่งเจ้าตัวก็ไม่ได้ว่าอะไร เปิดโน๊ตบุ๊คบนโต๊ะแล้วเช็คภาพจากห้องวงจรปิดยองแจของผมที่พึ่งตื่นเดินออกจากห้องไปไม่ถึงห้านาทีก็วิ่งกลับเข้ามาล็อกห้องแล้ววิ่งไปแอบที่ระเบียงไม่นานก็มีชายหนุ่มสองสามคนพังประตูเข้ามาแล้วหาคนตัวเล็กขอผมไปทั่วทุกมุมห้องจนมีคนหนึงไปที่ระเบียงแต่ก็เดินกลับมาตัวเปล่าแล้วบอกว่าไม่เจอ

“ฮิมชาน” ผมหนหลังไปเรียกไอ่ฮิมชานที่ดูภาพอยู่กบผม

“กูรู้แล้ว เจลโล่” มันหันไปเรียกแฟนมันก็จะออกจากห้องไป ผมหันไปมองไอ่ยงกุก

“มึงไม่ต้องสั่งเดี๋ยวกูจัดการเอง” แล้วมันก็ออกจากห้องไปกับจงออบด้วยความคิดที่ว่ากูหรือมันวะที่เป็นประธาน หลังจากมอบหมายงานให้เพื่อนเสร็จผมก็เดินออกมาสำรวจที่ระเบียง ชั้นที่พวกผมอยู่คือชุ้นสามไม่มีทางที่ยองแจจะกระโดดลงไปได้ผมมองสำรวจไปรอบจนไปสะดุดกับรอยนิ้วมือที่ราวจับจงออบเป็นคนรักความสะอาดจึงมักจะให้แม่บ้านมาทำความสะอาดบ่อยๆและปกติแล้วราวจับที่ระเบียงจะไม่มีแม้แต่ฝุ่นมาจับแต่ตอนนี้ปรากฏรอยนิ้วมือสองรอยและผมจำได้แม่นหนึ่งในนั้นเป็นของยองแจแล้วอีกรอยเป็นของใครกันล่ะ












 

แสงแดดยามบ่ายส่องผ่านพงไม้มายังชายหนุ่มที่กำลังหลับสนิทอยู่ใต้ต้นไม้มือบางยกขึ้นขยี้ตาเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆลืมตาขึ้น

“อือ..แสบตา”

“อ้าวตื่นแล้วหรอ ตอนนายสลบไปฉันตกใจแทบแย่แหนะ นี่น้ำ” ชายหนุ่มร่างสูงทักทายพร้อมยื่นแก้วน้ำให้ผมรับมาแบบงงๆเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆทบทวนความทรงจำของตัวเอง

“นายกำลังสงสัยหรอว่านายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง”

“ครับ”

“ตอนแรกนายอยู่ที่ระเบียงใช่ไหมล่ะ”

“งั้นคุณก็คือคนที่พาผมลงมาจากระเบียงชั้นสามมาที่ระเบียงชั้นสองสินะครับ”

“ถูกต้องตอนนี้เราอยู่ข้างล่างหลังอาคาร อาคารี่ฉันเจอนายอยู่ตรงนู้น” ผมมองตามแล้วเจออาคารที่เขาบอกดูแล้วคงจะเป็นอาคารที่แดฮยอนพาผมเข้าไปล่ะมั้ง

“แล้วคุณ..

“อ๋อ ฉันชื่อ ชานยอล ปาร์ค ชานยอล ยินดีที่ได้รู้จักนะ” มือขาวซีดยื่นมาตรงหน้าชานยอลยิ้มอย่างเป็นมิตร เขาคงเป็นคนดีล่ะมั้ง(อ้าว)

“ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันผม ยองแจ ยู ยองแจครับ” ผมเอื้อมไปจับมืออีกฝ่ายพร้อมตอบอย่างสุภาพก่อนจะยกน้ำขึ้นมาดื่ม

“ยองแจ ชื่อเพราะดีนะ” ชานยอลทิ้งตัวลงนอนบนขาของยองแจก่อนจะแย่งแก้วน้ำจากคนตัวเล็กมาดื่ม

“สดชื่น!!!

“แล้วทำไมต้องนอนบนขาผมด้วยล่ะ”

“ทำไมน่ะหรอ อืม….ไม่ตอบปล่อยให้งง! โอ๊ย!!” ได้ผลทันตาบนหัวชานยอลมีลูกมะนาวงอกขึ้นมาหนึ่งลูกส่วนคนทำนั้นก็ไม่ได้สำนึกผิดแต่อย่างใดยังคงไว้ซึ่งสีหน้าเรียบเฉย

“ย่าห์! นี่นายทำกับคนที่พึ่งรู้จักแบบนี้หรอยองแจ!!!

“ผมคิดว่าเรารู้จักกันมาได้15นาทีแล้ว ผมถือว่าเรารู้จักกันนานพอที่จะทำแบบนี้ได้ครับ” ชานยอลได้แต่กัดฟันกรอดแต่ผมไม่สนใจหรอกผมไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อยนี่ (เอ่อ)

“ตอนแรกมาอย่างกับเทวดาทำไมกลายเป็นปีศาจร้ายไปได้ฟะ”

“แล้วใครบอกว่าผมเป็นเทวดากันล่ะ”

“เอ่อได้ยินหรอครับ” ผมปลายตามองอีกฝ่ายนิ่งๆจริงๆก็ไม่ได้อยากจะก้าวร้าวหรอกนะผมที่เป็นแบบนี้น่ะแดฮยอนยังไม่เคยเห็นด้วยซ้ำไป

“ช่างเถอะ..หืม” ชานยอลสงสัยกับปฏิกิริยาของผมเลยหันไปมองทางด้านหลังเขาชะงักไปเมื่อเห็นว่าใครเดินมาผมว่าผมเห็นแววตาเขาดูเศร้าไปนะ คนที่เดินมาเป็นชายหนุ่มร่างเล็กดูจากชุดที่ใส่แล้วไม่ใช่นักเรียนของที่นี่ในมือถือช่อดอกไม้สีขาวมาหยุดอยู่ตรงต้นไม้แล้วแล้ววางไว้ตรงโคนต้น

“มาอีกแล้วสินะ”

“ฮะ?” ผมหนไปมองชายหนุ่มคนนั้นลุกขึ้นช้าๆแล้วเดินจากไป

“โอ๊ะ!ระวังครับ” ผมพุ่งไปประคองอีกฝ่ายไว้ก่อนที่เขาจะล้มลงไปเพราะสะดุดรากไม้เลยมีฌอกาสได้สำรวจอีกฝ่ายความจริงเขาก็ตัวพอๆกับผมแค่เตี้ยกว่าผมนิดเดียวเอง

“เป็นอะไรรึเปล่าครับ”

“ไม่เป็นไรครับขอบคุณมาก ขอโทษที่ทำให้ตกใจนะครับ” ดวงตากลมสีน้ำตาลดูอ่อนโยนมองมาที่ผมพร้อมรอยยิ้มแต่ทั้งๆที่ดวงตาดูอบอุ่นขนาดนั้นแต่มันดูแปลกๆยังไงก็ไม่รู้แต่เรื่องที่สำคัญกว่านั้น

“นี่นายอยู่ใกล้กว่าแท้ๆทำไมไม่เข้ามาช่วย” ผมมองไปที่ชานยอลอย่างคาดโทษแต่อีกฝ่ายกลับมีสีหน้าที่เศร้าจนผมรู้สึกได้เลยไม่รู้จะพูดอะไรต่อดี

“เอ๋?ยังมีคนอื่นอยู่ตรงนี้หรอครับ”

“เอ๋?” ผมก้มลงมองคนที่ประคองอยู่และกำลังมองหาชานยอลก่อนจะหันไปมองคนอื่นที่ว่า ชานยอลขยับปากพอให้ผมอ่านได้เป็นประโยคประโยคหนึ่ง

ฉันเป็นผีล่ะ

” หันมามองคนที่ประคองอยู่แล้วหันไปมองหมอนั้นพร้อมคิดตามหลับความเป็นเหตุและผล

คนมองไม่เห็น+เจ้าตัวยืนยัน=????????

.

.

.

.

.

.

.

.

.

“ห๊ะ?”

“ล้อเล่นน่า”

หมอนี่มัน

.

.

น่าตบสักทีไหมเนี่ย!!!!!

“เอ่อ งั้นผมไม่กวนดีกว่าขอตัวก่อนนะครับ” ชายหนุ่มลุกขึ้นก้มหัวให้ผมก่อนจะเดินจากไปและแน่นอนผมก็ไม่รอช้าตรงไปหาชานยอลทันที

“เอ่อ..เค้าล้อเล่นน่าตัวเอง อย่าโกรธเค้าสิแค่เล่นด้วยนิดนิดหน่อย.หน่อยเอง”

“ปาร์ค ชานยอล” เจ้าของชื่อสะดุ้งแล้วยิ้มเจื่อนๆให้

“ครับ ท่านยู ยองแจ”

“ถ้านายรอดชีวิต

“ครับ?”

“ก็ไม่ใช่ฉันแล้ว! นายตาย!!!!!!!!

“อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

 

หลังจากนั้น15นาที

“ทำไมนายมือหนักแบบนี้เนี่ยยองแจ ตอนฉันไปช่วยนะนายยังเหมือนกระต่ายน้อยที่ไร้เดียงสาอยู่เลย” ชานยอลนั่งลูบหัวตัวเองหลังจากกินหมัดของร่างบางตรงหน้าไปเต็มๆ

“อ๋อ งั้นหรอครับ ผมจะเป็นแบบนี้เวลาโมโหมากๆน่ะครับ คุณชานยอลเป็นคนแรกเลยนะครับที่ทำผมโมโหได้ขนาดนี้ขนาดคนๆนั้นผมยังไม่เคยโมโหขนาดนี้เลย” ผมยิ้มบางๆส่งไปให้

“ตามอารมณ์นายไม่ทันจริงๆ”

“ว่าแต่ทำไมคนนั้นถึงมองไม่เห็นคุณล่ะครับ”

“เปล่าหรอกจริงๆแล้วเขามองเห็นหน่ะ”

“เอ๋?”

“แต่เขาแกล้งทำเป็นมองไม่เห็นยังไงล่ะ” งงครับ ยองแจคนนี้ไม่เข้าใจ

“ทำไมอ่ะ”

ชานยอล บรรยาย

ผมรู้สึกเหมือนไอ่ก้อนเนื้อข้างซ้ายมันเต้นแรงแปลกๆแฮะเพราะความน่ารักที่คนตรงหน้าทำออกมารึเปล่านะ นี่ผมคิดอะไรอยู่เนี่ย! ไม่ได้ๆ!!!

“ก็นะ เหตุผลส่วนตัว นายอย่ารู้เลย”

“อะไรอ่ะ” ผมล่ะขำกับท่าทีเหมือนเด็กน้อยนี่ซะจริงๆไม่น่าเชื่อว่าที่อาละวาดเมื่อกี้จะกลายร่างกลับมาเป็นกระต่ายเหมือนเดิมแล้ว

“น่าๆ ฉันว่านายควรกลับได้แล้วมั้ง”

“จริงด้วย! หายมานานต้องเป็นห่วงแน่เลย งั้นผมไปก่อนนะ บ้ายบายชานยอลหูกาง!!!!” ยองแจลุกขึ้นอย่างรีบร้อนก่อนจะโบกมือให้ผมแล้ววิ่งออกไปแต่เดี๋ยวนะ

จริงด้วย! หายมานานต้องเป็นห่วงแน่เลย งั้นผมไปก่อนนะ บ้ายบายชานยอลหูกาง

หูกาง

.

.

.

.

นายมันปีศาจในคราบกระต่ายจริงๆยู ยองแจ!!!!!

 

ถ้ายังไม่เม้นก็ขอยังไม่ลงตอนต่อปะกันนะครัช

 

Rasp Smiling Jack SkellingtonFree Theme dek-d By i'nutberry

 

themy

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

36 ความคิดเห็น

  1. #30 Wiww (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 กันยายน 2557 / 19:58
    ไม่เอานะแจแจ ของแด้นะ  ห้ามคนอื่นแย่ง  ถึงจะน่าแย่งก้อเหอะ

     ^^
    #30
    0
  2. #24 Bean_6 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2557 / 21:20
    ยองแจน่าฮักขนาด~
    #24
    0
  3. #6 ellonzo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มีนาคม 2557 / 02:23
    คืออะระ ? .///////////////////////. รีบมาอัพเลยนะไรท์ อยากรู้ปฏิกิริยาพี่ดรรมตอนเจอแจ้ -..-
    #6
    0
  4. #5 ellonzo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มีนาคม 2557 / 10:19
    เฮ้ยยยยยย -0- ใครเอาแจจี้ของน้องดรรมไป T ___________________ T 
    โปรดนำมาคืนด่วนนนนนนน!!! = =++ รีบมาอัพนะไรท์ ก่อนที่เค้าจะเข้าไปถล่มบ้านไรท์ -..-
    #5
    0