คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

รักนี้... พยายามน้ำเน่า

ตอนที่ 2 : สาวแป้งประติมากรรม


     อัพเดท 15 ธ.ค. 59
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักหวานแหวว
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : B 13 s.t ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ B 13 s.t
My.iD: https://my.dek-d.com/satancrow
< Review/Vote > Rating : 100% [ 4 mem(s) ]
This month views : 32 Overall : 37,237
784 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 1216 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
รักนี้... พยายามน้ำเน่า ตอนที่ 2 : สาวแป้งประติมากรรม , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 6370 , โพส : 97 , Rating : 74% / 55 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด







            หลังเหตุการณ์หุรูดกระตุกหน้าห้องน้ำช่วงตีสองสิบห้า อีแป้งก็เอาน้องน้ำฟ้ามาส่งถึงเตียง แล้วต้องกลับมาเอาตีนก่ายหน้าผากนอนมองเพดานในห้องมืดๆ เริ่มไม่มั่นใจของขลังตัวเองว่าจะกันพี่เอไม่ให้ล่วงล้ำอธิปไตรน้องน้ำฟ้าคนดีไหว


               คือถ้าเราไม่ซัดยำแหนมของเพื่อนเชษฐ ที่แม่ผู้ประเสริฐของมันทำมาแจกที่ชอปปั้นวันนี้ อีแป้งจะมาทันการปลุกปล้ำหน้าห้องน้ำช่วงตีสองสิบห้าไหม!


               แต่คิดอีกแง่ มนุษย์เรามันจะระงับฤดูกลัดมันตัวเองไม่ได้ถึงขนาดจู่โจมกันตั้งแต่วันแรกที่ย้ายเข้ามาอยู่เลยรึ แถมมาแบบแพคคู่ นางฟ้าแถมสัมภเวสี มันจะไม่ประเจิดประเจ้อ เชิญชวนให้สัมภเวสีอย่างไอ้แป้งไปมุดรอดูหนังสดอยู่ใต้เตียงเกินไปรึไง


               เท่าที่ฟังจากหน่วยข่าวกรองของสมาคมแม่บ้านช้างเท้าหน้าของตระกูลปิยพงษ์แล้ว ก็เห็นว่าพี่เอนั้นตอดเล็กตอดน้อยพอน่ารักน่าหยิกชวนคุณย่าคุณยายจิกหมอน ดูคิโยมิกว่าห้าคุณชายแห่งวังจุฑาเทพอยู่หลายเพลา แล้วไหงคืนนี้ถึงจะมาตีหน้าด่านกันดื้อๆ ได้ล่ะ


               อีกอย่างน้ำฟ้าก็ไม่ได้พูดอะไร แค่ดูตกใจนิดหน่อย และเราก็ไม่ได้เห็นตั้งแต่ต้น... หรือมันจะมีคดีพลิก เป็นเอเดรียนซีเคล็ด


               ฉากที่เห็นก็แค่พี่เอกอดรัดร่างน้ำฟ้าไว้ในอ้อมแขน หน้าประชิดหน้า ร่างแนบร่าง สันจมูกประกบแก้ม ใบหน้าแดงก่ำ สายตาสอดประสาน ลมหายใจสั่นระรัว... เริ่มสิบแปดบวก


เอาว่าอีแป้งจะไม่สรุปอะไรทั้งที่ไม่ได้เห็นจริงๆ กับลูกกะตา แม้ตอนที่เห็นลูกกะตาแทบถลนออกจากเบ้า และภาพในกระโหลกวิ่งแซงเหตุการณ์จริงไปครึ่งโลก ถึงฉากวู่ฮู้แล้วก็ตาม


อีกอย่างเรื่องน่ากลุ้มที่สุดเวลานี้ไม่ใช่พี่เอจะตีหน้าด่านน้องน้ำฟ้าชัวร์หรือมั่วนิ่ม แต่เป็นอีแป้งที่ดันไปเจอการช่วงชิ่งอธิปไตรกันสดๆ หน้าส้วมจนคิดไม่ออกว่าพรุ่งนี้จะปั้นหน้ายังไงไปเจอแม่ทัพคนสำคัญดีต่างหาก


เราควรจะฉีกยิ้มนำไปก่อน และเดินไปตบไหล่พี่เขา พร้อมส่งซิกแนลไปประมาณว่า ศึกนี้เราพ่าย แต่เพลาหน้าค่ายสิบสองปันนานี่หนาต้องแตกพ่ายป็นแม่นมั่น ดีไหม


หรือทำเนียน ไม่รู้ไม่เห็น เชิดหน้าโกยนม จ้ำออกจากบ้านอย่างมั่นใจ ประดุจคนที่ยืนน้ำลายหกประกอบฉากเข้าพระนางเมื่อคืนวานไม่ใช่เรา ใครถามอะไรก็เอามือปิดตา แล้วชี้ไปทางป้าแม่บ้านให้รับกรรมลูกเดียว


แต่ไม่ว่าจะตัดสินใจยังไง เช้ามาไอ้แป้งก็ตื่นขึ้นมาด้วยสภาพตาโหลๆ ใบหน้าไม่ยอมเซตตัว เพราะมั่วแต่คิดหนักจนไม่ได้นอน แล้วแทบเต้นบัลเลย์ออกจากห้อง เดินลงบันไดมาด้วยการจิกแค่ปลายเท้า กลัวลงส้นหนักแล้วแม่ทัพที่เตรียมตีกรุงทรอยเมื่อวานจะตื่นขึ้นมาล้วงลับแหกตับเรื่องเมื่อคืนต่อ


แล้วอีแป้งแทบกระโดดหมุนตัวสามรอบครึ่ง เมื่อเห็นประตูห้องโถงบ้านเปิดโล่งอยู่ตรงหน้า ไม่มีใครมารอดักแหกตับอย่างที่จิตนาการไว้ แต่ก่อนจะได้โชว์ท่าหงส์ล่อนให้ผีบ้านผีเรือนขวัญผวา คนที่ต้องผวาจนหัวใจทะลุมาจุกที่คอหอยกลับเป็นผีอีแป้งซะเองกับประโยคสั้นๆ จากเสียงเข้มๆ


“เดี๋ยว”


หัวใจหยุดเต้นไปสองจุดสามวินาที พร้อมหน้าแทบฟาดธรณีประตู ก่อนต้องคอยๆ หมุนตัวแบบสโลว์โมชั่นไปมองคนที่ยืนแมน แฮนซั่มอยู่ด้านหลัง และส่งสายตาสีเทาๆ คมกริบมาให้เราตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้


ไม่ทราบว่าพี่ไปสิงอยู่ตรงเสาต้นไหนคะ ทำไมตอนลงมาอีแป้งไม่เห็น!


“แป้งไม่เห็นอะไรเมื่อคืนเลย!” ต่อมสตอเบอร์นี่ทำงานโดยอัตโนมัติก่อนคนตรงหน้าจะอ้าปากพูดอะไร


               เล่นเอาพี่เอเลิกคิ้วเข้มๆ ขึ้นข้างทันที ไม่คิดว่าอีนี้จะร้อนตัวไหวขนาดนี้ล่ะสิ... ประเมิณความขี้ขลาดอีแป้งต่ำไปแล้ว


               พี่เอยังยืนกอดอกกล้ามแน่น หน้าหล่อๆ เริ่มกลับมาตีนิ่งสงบเหมือนเดิม นัยน์ตาสีเทาๆ คู่สวยมองเฉียบมายังผู้หญิงตัวดำๆ หน้าบ้านๆ ที่ยืนลุ้นจนเยี่ยวเหนียวว่าเฮียจะเอายังไงกับคดีถ่ำมองของเราเมื่อคืน


               ว่าแต่อย่าทำหน้าดุได้ไหมพี่ ขี้เข้อขึ้นสมองหมดแล้วค่ะ!


               “เมื่อคืนลงมาทำอะไรดึกๆ” แหนะ มีถามอ้อมให้เราระทึกกว่าเดิมอีก


               อยากจะบอกว่า ขี้ ออกไปตรงๆ แต่ก็กลัวตรงไปจนพี่เขาหงายหลัง เลยเอาอ้อมๆ แค่ว่า


               “เข้าห้องน้ำ... ค่ะ...” เสียงอ่อนเหมือนแมวเมา และไม่กล้าบอกว่าท้องผูกเรียบร้อยแล้วด้วย


               ตื่นมาหน้าไม่พร้อมใช้ แถมขี้ไม่ออก พี่ไม่เข้าใจความรู้สึกนี้หรอก


               “...” พี่เอเงียบไปอีก ไม่รู้กำลังสาปแช่งในใจว่ามันกล้าดียังไงถึงจะมาจองที่ในวิหารศักดิ์สิทธิ์ของตูตั้งแต่วันแรก หรือกำลังคิดวิธีฆาตกรรมอีก้างขวางคอคนนี้แบบเนียนๆ อยู่ เพราะหน้าเฮียนิ่งและดุได้ใจมากมาย ยิ่งหน้าเข้มๆ แบบหนุ่มอิตาลีแบบนี้ดาเมจยิ่งรุนแรง จนไม่กล้าสบตาเพื่อเปิดหน้าต่างหัวใจไปหาคำตอบให้สะเทือนไตเรา


               ได้ยินเสียงถอนหายใจที หัวใจอีแป้งก็ร่วงไปอยู่ที่ตาตุ่มสองที แต่สุดท้ายพี่เอก็พูดนิ่งๆ แค่ว่า


               “ถ้าจะกลับบ้าน ก็มาที่ตึกคณะอักษรให้ทันห้าโมง พี่เลิกงาน แล้วจะไปรับน้ำฟ้าตอนนั้น”


               “ได้ด้วยเหรอ” คนหล่อใจดีกว่าที่คิด แม้จะพูดประดุจเราเป็นมาม่าที่แถมมากับซีอิ้วตราเด็กอ้วนยี่ห้อดัง แบบจะมาไม่มากเรื่องของเอ็งก็ตาม


               “ได้อะไร” พี่เอเลิกคิ้วสูงทันที


               “ให้แป้งกลับด้วยน่ะ”


               “ก็ต้องได้สิ คุณป้าฝากเรามาทั้งคู่นั่นแหละ” พี่แกเสียงเข้มขึ้นทันทีเหมือนเราไปเหยียบย้ำความเป็นสุภาพบุรุษแกเข้าให้ แล้วซักต่อ “หรือปกตินอนหอ”


               “นอนชอปพี่”


               “ชอปไหน”


               “ชอปปั้นไงพี่” วู้ หน้าตาก็ออกฉลาดทำไมรีโหลดช้าจังพี่ อุตสาห์เขียนชมไปตั้งหลายฉากอย่ามาแกล้งโง่เอาตอนนี้สิ อีแป้งเสียเครดิตหมด “แป้งเรียนปติมากรรม ใช้ชอปทำงานเรียนนั่นแหละนอน ไม่มีหอ”


               “ทำไม”


               “ก็ไม่มีเงินจ่ายค่าหอ เพื่อนแป้งก็นอนที่ชอปกันหลายคน”


               “ทำไม” แผ่นตกร่องเหรอพี่ ถามซ้ำอยู่ได้คำเดิม ซ่ำหน้าเข้มๆ ยังขมวดคิ้วยุ่งอย่างจริงจังอีกต่างหาก


    คนรวยๆ นี่เขาไม่เข้าใจคำว่าไม่มีหอนอนรึไงห๊ะ!


               “คุณย่าไม่ได้บอกเหรอว่าแป้งเรียนอะไร” เมื่อเห็นท่าทางเป็นเจ้าหนูจำไมของพี่เอแล้วต้องเป็นฝ่ายถามซะเอง 


พี่เอสายหน้าช้าๆ “บอกแค่ว่าจะมีพี่สาวของน้ำฟ้ามาอยู่ด้วยเพราะเรียนมหาลัยฯเดียวกัน”


โอ้โห แบ่งชนชันชัดเจนเด็ดย่า! รายละองรายละเอียกอะไรก็ไม่ลงให้ ที่เจ้าของบ้านเขาไม่ไว้ใจอีแป้งตั้งแต่แรงพบสบตา เห็นหน้ากันแล้วนึกอย่างมองหัวแม่ทีนตัวเองมากกว่ามองหน้าแขกไม่ได้รับเชิญอย่างไอ้แป้งเพราะแบบนี้เลยใช้ไหมคุณย่า!


“แล้วอยู่ชอปอยู่ยังไง กินนอนที่นั้นเลยงั้นเหรอ แล้วชอปหน้าตาเป็นแบบไหน” 


มาเป็นชุด... ชีวิตอีแป้งไม่ใช่ช่องดิสคัฟเวอรี่ ไม่ต้องมาอยากรู้วงจรการเกิดแก่เจ็บตายขนาดนั้นก็ได้ค่ะ... แป้งอยู่ได้ แป้งโอเค


คิดในหัวแล้วก็อยากจะยกมือโอเคมาประกอบท่าทางให้ดูคาวาอี้ที่สุด แต่เห็นหน้าเครียดจริงจังของพี่เอ เลยต้องตอบคำถามไปแทน “ก็ชอปอ่ะพี่ ถ้าให้เทียบก็แบบโรงงานเล็กๆ ล่ะมั้ง”


หน้าพี่เอยิ่งยุ่งหนักกว่าเดิม สงสัยกำลังจะจินตนาการภาพไปแล้วว่าสถาพการใช้ชีวิตอีแป้งในชอปคงประมาณนอนอยู่ใต้สะพานพร้อมกล่องกระดาษกับหมาขี้เรื้อนหนึ่งตัว


ดังนั้นก่อนพี่เอจะตั้งมูลนิธิเพื่อนยากไร้ให้อีแป้ง พร้อมถ่ายภาพเรานอนกอดหมาอยู่ข้างถนนไปประกอบการขอเงินบริจากบนสื่อโซเชียล อีแป้งก็ต้องขอจรลีตีจากด้วยการพรมมือไหว้ แล้วอ้างค้างๆ คูๆ ไปว่ากำลังเข้าเรียนสายทั้งที่ไม่มีคลาสให้เข้าแล้ว ก่อนมูฟร่างออกมาด้วยวิธีที่คิดว่าเนียนที่สุด เพราะยังไม่พร้อมขึ้นหน้าหนึ่งพร้อมวลีเด็ด กราบรถกูแบบคนดังบางคนตอนนี้จริงๆ





                                                           ************************





 

รู้สึกเหมือนออกซิเจนเต็มปอดครั้งแรก หลังคร่อมลุงวินมอไซต์ที่กระโดดดักได้กลางซอย แล้วได้กลับมาเหยียบถิ่นเก่า หลุดจากวงโครจรหนุ่มนักเรียนนอก และสาวอักษร กลับสู่โลกเพื่อชีวิตของเด็กศิลปกรรม เอกประติมากรรมอีกครั้ง


เอาละไหนๆ ก็ไหนๆ พูดมาขนาดนี้แล้ว เราคงต้องแนะนำตัวอย่างเป็นทางการให้ผู้อ่านได้รู้จักทั่วกัน เผื่อจะได้จำนางเอกคนนี้ไว้ ไปนอนขวัญผวากันสักคืนสองคน 


ฉันชื่อเล่นชื่อแป้ง หรือชื่อเสียงเรียงนามจริงๆ อันเพราะพริ้งว่า อรุณรุ่ง ปิยพงษ์ แหม... แม้แต่ชื่อจริงยังตั้งเหมือนประชดประชันสีผิวให้เพื่อนมันเอามาล้อเล่น สร้างปมด้อยกันแต่เล็กแต่น้อย


อย่างที่ได้กล่าวข้างต้นไว้แล้วว่าฉันเป็นคนเลือดสุพรรณไทยแท้ไม่ปลอมปน แต่พ่อแม่ดันมาพบรักบ้านนากันที่กทม.ทำให้สาวเลือดสุพรรณในต่างถิ่นแดนสยามคนนี้พูดไม่เหน่อ และผิวเข้มนวลเนียนคล้ายบียองเซ่ แต่หน้าสวยไม่เท่าเลยเป็นได้แค่บียองเช้ คอนเซปประจำตัวคือ แม้ไม่สวยแต่ตูก็แปลกโว้ย... อายุยี่สิบเอ็ดปีแปดเดือนสิบสามวัน โสดสนิทไม่เคยแลใคร(ไม่มีใครแล)


และอย่างที่เคยเกริ่นไว้แล้วว่าอีแป้งดันเลือกเรียนคณะที่คุณย่าไม่ปลื้ม ซ้ำความจริงอยู่แต่บ้านนาเมืองสุพรรณกับตายายที่ไม่ได้ฝั่งทองไว้ในไหเผื่อช่วงเราเรียนปริญญา ปัจจุบันเลยต้องก้มหน้าก้มตาหาเงินส่งตัวเองเรียน ทำจ๊อบทั่วสารทิศ รับกรรมความดื้อด้านไปตามระเบียบ


แต่ช่วยไม่ได้ คนเรามันอยากแหกคอก ก็ต้องรับผิดชอบชีวิตตัวเอง จะมารอการสนับสนุนจากใคร ชีวิตอีแป้งไม่ยาวพอมารอให้ใครมาสนับสนุน หรือเห็นดีเห็นงามกับสิ่งที่เราเลือก เลยลงมือลุยเอง หาเอง อดอยากเองไปตามยะถากรรม จะมีดีหน่อยที่แต่ละเดือนหม่อมแม่กับเด็จพ่อยังแอบส่งเงินมาให้ครั้งล่ะพันสองพันพอประทังชีวิตรอดไปได้  


ชีวิตเราสิงอยู่แต่กับชอปปั้น ขึ้นปีสองมาหอพักเป็นยังไงอี้แป้งแทบไม่รู้จัก เพราะไม่มีเงินจ่ายค่าหอ ช่วงปีหนึ่งนี้เรียกว่าพึ่งใบบุญเพื่อนล้วนๆ มีจ่ายมันแค่บางเดือน สุดท้ายสามัญสำนึกมันมาสะกิดต่อมยางอายเลยมาฝากร่างไว้ที่ชอปแทน กิน นอน ขี้ เยี่ยวครอบวงจนมันที่เดียว ประหยัดไปหลายทาง แม้ความจริงชอปเราจะแอบไปพ่วงสายขโมยไฟฟ้าจากพวกชอปเซรามิกมาใช้ให้ค่าไฟเขาขึ้นตาค้างเพื่อกระชับสัมพันธ์เด็กศิลป์ด้วยกันบ้างบางทีก็ตาม 


ดังนั้นเด็กนักเรียนนอก ที่ชีวิตเหมือนไม่เคยยืนยัดเพื่อชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์... ไม่ได้ด่านะ แต่หมายถึงไม่เคยเรียนโรงเรียนรัฐฯ มายืนหน้ามัน ให้พระอาทิตย์ส่องกบาลช่วงแปดโมงสิบห้าเคารพธงชาติ แต่คงเรียนแต่โรงเรียนนนานาชาติ หรือเมืองนอกอย่างพี่เอ หรือสาวอักษรรับงานพริสตี้อย่างน้องน้ำฟ้าจึงเป็นอะไรที่เรียกว่าคนละโลกกับอีแป้งโดยสิ้นเชิง


ก็ไม่รู้ว่าเด็จย่าที่แทบไม่ได้เจอหน้า ข่าวคราวไม่ถามไถจนเรียนปีสี่มาครึ่งเทอม อยู่ๆ ทำไมถึงนึกรักอยากถีบอีแป้งไปยืนระหว่างกลางดาวมหาลัยฯกับหนุ่มนักเรียนนอกขึ้นมาได้


แล้วพอก้าวขารับกลิ่นหิน ดิน ปูน เหล็กที่คุ้นเคยในชอปหลังมอ ที่ลึกลับกว่าเมืองลับแล เด็กคณะไหนเข้ามาไม่เคยครำทางออกมาถูก ต้องจูงมือเหมือนคนตาบอกพามาส่ง เสียงตะโกนจากเพื่อนตั้มที่ตื่นเช้ากว่าชาวบ้าน แต่เริ่มงามหลังคนอื่นทำเสร็จก็ดังมาทักทายเพื่อนสาวอย่างรักใคร่ทันทีว่า


“เฮ้ยแป้ง เมื่อคืนกูซัดเบียร์เยอะไปหน่อย เลยอ้วกใส่ที่นอนใต้บันไดมึง เดี๋ยวกูเช็ดให้นะ”


สตั้นไปสามจุดสองวินาที ข่าวดีแต่เช้าเลยนะเพื่อน คราวหลังทำเลยไม่ต้องบอกให้แสลงใจ แล้วอีแป้งจะกล้าเอาร่างไปแนบที่นอนตัวเองได้อย่างสนิทใจยังไง เมื่อมันโดนละเลงราคีคาวไปแล้วน่ะ


“เช็ดเดี๋ยวนี้เลยมึง เดี๋ยวกูต้องใช้” อีแป้งชี้นิ้วสั่ง แต่ไม่คิดจะเฉียดใกล้ที่พักใจใต้ช่องบันไดที่คุ้นเคย กลัวเห็นแล้วจะเผลอไปเรี่ยราดซ้ำของเก่าไอ้ตั้มมัน แล้วต้องไปช่วยมันเช็ดอีกคน


“เดี๋ยวแป๊บ อ่านตูนก่อน” โอ้โห... มึงทำลายความบริสุทธิ์ที่นอนกู ยังมีหน้ามาต่อรองอีกเหรอ


“เดี๋ยวนี้ค่ะ ไปเลยค่ะ ไม่งั้นตอนกลางคืนมึงชวนกูไปเยี่ยวเป็นเพื่อน กูไม่ไปเป็นเพื่อนแล้วนะคะ” อีแป้งต้องงัดมาตรการณ์เด็ดขาด พรบ.เพื่อนช่วยเพื่อน ใครศัตรูกระชิดหน้าด่านไม่ถูกเวล่ำเวลาต้องไปเป็นเพื่อนเพื่อน หรือบางครั้งอาจมีมากกว่าสองเพื่อน แม้คนเยี่ยวจะมีอยู่เพื่อนเดียวก็ตาม


ความจริงไอ้มาตรการณ์นี้มันใช้ได้แน่ๆ ก็กับแค่ไอ้ตั้มเนี่ยแหละ เพราะไอตั้มมันขวัญอ่อน ชอบนึกไปเองคนเดียวว่ามีผีในชอป เดี๋ยวก็ได้กลิ่นไอ้นู้น เดี๋ยวก็ได้ยินเสียงไอ้นี้ เอามันทุกเวลา เช้า กลางวัน เย็น หลังอาหารและก่อนนอน จนเพื่อนหลายคนหลอนตามๆ มัน ยิ่งกว่าริวจิตสัมผัส ไม่รู้เซ้นส์มันชั่วร์หรือติ๊ต่างไปเอง แต่เวลาเป็นเรื่องอะไรที่ริวจะไม่ยุ่ง แต่ไอ้ตั้มเสือกยุ่งก่อนทันที  


คือเข้าใจอารมณ์ยิ่งกลัวยิ่งกระเสือกกระสนอยากรู้ไหม ยิ่งกลัวยิ่งชอบดู ชอบศึกษา อยากเห็นจะๆ กับตา หนักเข้าท้าพิสูนจ์ นี่เพิ่งอาทิตย์ที่แล้วเลย หน้าบ้านไม้เก่าๆ ข้างที่ทิ้งขยะใหญ่หลังหอหญิงในมอ ชายหกหญิงสอง บ้าจี้กันไปทั้งเอกปั้น แปดคน จักรยานแปดคัน  แต่ขากลับล้อจักรยานสักเส้นก็ไม่ตามมาด้วย อาศัยเกียร์หมากันอย่างเดียว ทั้งที่ลมยังไม่ทันกระดิก ผียังไม่ทันเตรียมที่ แต่ขี้ขึ้นสมองกันทุกคนแล้ว(รวมอีแป้งด้วย) ตอนเช้าถึงกล้าไปเข็นจักรยานที่ทอดทิ้งเอาชีวิตรอดกันไว้กลับมาที่ชอป 


กลับมายังไอ้ตั้มที่ป้ายราคีคาวไว้บนที่นอนเรา หลังถูกสั่งให้ไปจัดการของเก่าตัวเองมันก็วางการ์ตูนคว่ำกับแท่นปั้นแล้วเดินบนขมุบขมิบดูหงุดหงิดเหมือนผู้หญิงเมนส์ไม่มาผ่านหน้าเราไป รู้สึกหมั่นไส้จนอยากกระโดดถีบขาคู่ถวายหลังมันจริงๆ


ออกจากบ้านเทพบุตรมาสู่นรกภูมิอีกครั้งก็เจอฉลองทันที แต่วันนี้อีแป้งอารมณ์เสียมากไม่ได้ เพราะต้องขึ้นโครงเหล็กเตรียมปั้นงานจริงตัวเมตรกว่า ดังนั้นต้องทำจิตใจผ่องใส่ กลับมาโยนกระเป๋าเป้คู่ใจที่ผ่านศึกมาด้วยกันสิบแปดฝนสิบแปดหนาวลงข้างตัว สลัดไม้สลัดมือเรียกความฮึกเหิมเหมือนเตรียมขึ้นชกกับปาเกียว  


แต่พอมาถึงแท่นปั้น แค่ได้ยกมือพนมท้วมหัว ยังไม่ทันจะต่อด้วยรำวงถวายแท่นงานสักสามรอบเป็นศิริมงคล ไม่ให้งานล้มหน้ามืดระหว่างปั้น เสียงตะโกนเหนือหัวก็ดังมาขัดการจับจีบของเราซะก่อน


“แป้งไปซื้อโจ๊กให้ที่ดิ กูแฮงค์”


ต้องเงยหน้ามองไปยังระเบียงเหนือหัวที่อยู่รอบๆ ชอปด้านบน พื้นที่ประมาณกลิ่งตัวได้สองตลบครึ่ง แล้วถึงเห็นหัวยุ่งๆ ของเพื่อนเชษฐที่ชะโงกผ่านราวระเบียงเหมือนผีช่องแอร์มามองไอ้แป้งด้วยสภาพเรื้อนๆ คล้ายหมาแกล้งสำออย


“ไอ้ตั้มมันยังไม่เห็นเป็นไรเลย” คนกำลังตั้งจีบทำสมาธิเอาฤทษ์เอาชัยก่อนขึ้นงานตัวเมตรยี่สิบอย่าขัดจักระในร่างกูได้ไหม


“ไอ้ตั้มมันกินนิดเดียวก็คายของเก่าออกหมดแล้ว”


อีแป้งต้องชะงักจีบที่มืออีกระลอก ก่อนอดจะเห็นดีเห็นงามกับไอ้เชษฐไม่ได้ เพราะหลังฐานยังคาบนที่นอนให้เป็นแผลเล็กๆ ในใจเราอยู่เลย


สุดท้ายเลยต้องยอมลากสังขาล คร่อมจักรยานไปซื้อโจ๊กร้านป้าแช้มขาประจำที่โรงอาหาร พร้อมมีเสียงหลอกหลอนตามหลังอีแป้งมาว่าขออีกสองถุงจากศพไร้ญาติอีกสองร่างที่นอนหลบหลืบอยู่คนละมุมชอป รวมเป็นต้องหิ้วถุงโจ้กสามถุงถ้วนๆ ไปไหว้สัมภเวสีที่กระดกน้ำเมาไม่ดูสกิลตัวเองจนสภาพเป็นหมา ทั้งเรื้อนทั้งคลานกันตั้งแต่หัววัน  


เขาถึงได้บอกว่าคบหมาเป็นเพื่อนดีกว่าคบเพื่อนเหมือนหมา เมาหยำเปขึ้นมาไอ้แป้งก็ต้องเก็บซากทุกที


แต่ยังไม่ทันได้สาปแช่งหมาแต่ละตัวในใจ ก็ต้องสะดุ้งเหมือนผีเข้ากับแรงสั่นในกระเป๋ากางเกง พอหยิบมือถือคู่บุญยอมแตกแต่ไม่ยอมตายของตัวเองขึ้นมาดู ชื่อวารีของคุณหญิงแม่ก็ปรากฏบนหน้าจอขาวดำร้าวๆ เด่นหรา


ไม่ต้องกดรับอีแป้งก็เดาออกว่าแม่คุณโทรมาหาลูกรักคนนี้ด้วยเรื่องอะไร


เป็นยังไงบ้างแป้งรับปุ๊บ ถามปั๊บ แต่อีแป้งตอบไม่ถูกเลยค่ะ จะให้บอกว่าตอนนี้ท้องผูก ขี้ไม่ออก เพราะดันเดินไปเจอช็อดเด็ดคดีดังระหว่างทางเข้าส้วมก็คงจะไม่งามนัก อีกอย่างคดีนี้ก็ยังไม่คลี่คลาย อีแป้งยังไม่กล้าเอาชื่อปู่เป็นเดิมพันว่าพี่เอเป็นโจรปล้นสวาทจริงหรือไม่


               “ก็ไม่มีอะไรหรอกแม่ เดี๋ยวแป้งดูไปอีกสักพักแล้วกัน” ต้องตอบปัดๆ ไป เพราะไม่อยากสรุป ลองมองในมุมผู้ชายบาง ถ้าบังเอิญมันไม่มีอะไรในก่อไผ่ พี่เอก็เสียหายเต็มประตู อีแป้งก็มีแต่เพื่อนผู้ชายรอบตัว มันก็อดเห็นใจไม่ได้ เพราะเกิดเรื่องประมาณนี้ที่ไหร่ ผู้ชายก็รับเคราะห์ไปเต็มๆ ทุกที


อีกอย่างถึงอีแป้งจะชอบเพ้อเจ้อ แต่มันไม่ได้มีง่ายๆ หรอกนะไอ้พวกหน้ามืดตามัวเป็นพระเอกนิยายตบจูบ แค่เห็นหญิงแจ่มๆ ก็พุ่งไปชุดกระชากลากไปปั่มปั๊ม แล้วอ้างว่าเขารักเลยพามาปู้ยี่ปู้ยำทำลูกกันนะตัวเอง


สรุปสุดท้ายอีแป้งก็คุยถามสารทุกข์สุขดิบกับคุณนายวารอีกไม่กี่คำก็วางสายกันไป


“พี่แป้ง!” 


               ยังไม่ทันยัดมือถือรุ่นพระเจ้าเหาเข้ากระเป๋าดี ก็ต้องหมุนไปมองตามเสียงหวานๆ คุ้นหู ก่อนต้องหรี่ตาลงรับแสงออร่าจากร่างเล็กบางของน้องน้ำฟ้าที่มาพร้อมกลุ่มเพื่อนอีกสามสี่คน ที่สภาพการแต่งตัวเหมือนก๊อปพาสกันมา จนอีแป้งสะดุ้งนึกว่าเจอแฝดสี่เข้าให้


แต่ละนางขาวโอโม่ แถมเสื้อผ้าหน้าผมเป๊ะยังกับสมศักดิ์ จราชนมาเอง ตั้งแต่ชุดนักศึกษาที่อีแป้งเห็นแล้วหายใจลำบากแทน พร้อมอยากลองเอามือไปนาบกระโปรงสอบน้องๆ ว่ายาวพ้นผ่ามือเรารึเปล่า ขนตางอนเด้งมาคู่บิ๊กอายที่ใหญ่จนแทบไม่เหลือพื้นที่ให้ลูกกะตาขาวหายใจ ทรงผมไม่เกลียวก็ลอนสยาย สีทองสีน้ำตาล กิ๊ฟเกิบเต็มกบาล เกาหลีญี่ปุ่น คิขุอาโนเนะจนอีแป้งต้องลอบมองป้ายเมนูร้ายขายน้ำข้างๆ ว่ายังเขียนเป็นภาษาไทยอยู่เหมือนเดิมไหม


               “มากินข้าวเหรอค่ะพี่แป้ง” เสียงน้ำฟ้าคนดีที่เข้ามาทักอยู่ตรงหน้าตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ทำให้พี่สาวมันต้องรีบเรียกลูกกะตาดำให้กลับมารวมกันที่ร่างเล็กๆ ของสาวสวย ออร่าแสบตา ยิ่งส่งยิ้มน่ารักมาตาอีแป้งยิ่งพร่า


               ถามจริงว่าเราสองมีดีเอนเอเดียวกันแน่เหรอค่ะ แม่ไม่ได้ไปเก็บหนูมาจากท่อน้ำทิ้งที่ไหนใช่ไหม!


               “แค่มาซื้อข้าวให้เพื่อนน่ะ” ต้องรีบชูถุงโจ็กสามถุงของไอ้ตัวผู้ที่ลากสังขาลหมาป่วยมาไม่ได้ แต่คิดแล้วก็ดีที่พวกมันไม่มา เพราะถ้าน้องๆ โอโม่แฝดสี่มาเจอเข้า คงผวานึกว่าจะถูกโจรป่าลากเข้าดงกล้วยไปทำมิดีมิร้ายแน่ๆ    

               “ฟ้าก็มาหาสลัดกินพอดีเหมือนกันค่ะ” น้ำฟ้าตอบแบบเอียงอายนิดๆ ทีตัวเองแอบมาหาอะไรกินระหว่างคาบเรียน


               แค่สลัดไม่ต้องอายน้อง สัตว์กินเนื้ออย่างไอ้แป้งซัดทั้งวัน ยันก่อนนอนมันยังไม่สะเทือนท้องเลยขอบอก


                แต่เห็นท่าทางเอียงอายแล้วก็ให้นึกถึงเหตุการณ์ระทึกใจเมื่อคืนวาน จนต้องแอบป้องมือกระซิบถามน้องด้วยความคันปากและคันหัวใจยิบๆ มาตั้งแต่ตอนตีสองสิบห้านั่น


               “ฟ้าพี่ถามอะไรหน่อยได้ไหม... เรื่องเมื่อคืน”


               ใบหน้าขาวๆ แดงเรือขึ้นมาทันที มือเล็กบิดไปมาจนนึกว่าน้องน้ำฟ้าจะกระชากกระโปรงคืบกว่าๆ ของตัวเองขาดกลางโรงอาหาร


               “มะ... ไม่มีอะไรจริงๆ ค่ะ!” คำตอบแบบตะกุกตะกักของน้องเริ่มทำอีแป้งใจหวิวๆ อุตสาห์รายงานหม่อมแม่ไปว่าไม่มีซัมติงใดๆ แต่ถ้าดันมีซัมติงขึ้นมา งานนี้อีแป้งก็เท่ากับช่วยกันกระทำชำเราน้องทางอ้อมเลยนะ แถมยังหมายถึงหลังจากนี้งานจะเข้าเราเต็มๆ ต้องจับตาสามสี่ยามคอยดู พร้อมตั้งกล้องรอตลอดเวลา เดี๋ยวพลาดช็อตเด็ด(?)


               ยิ่งคิดยิ่งเลือดกำเดาจะไหล เอ้ย เลอะเทอะ เอาว่าไม่อยากให้มันมีงูเหลือมงูหลามในก่อไผ จนอีแป้งจะต้องคอยหาไม้ไล่ตีก่อนมันเลื้อยเข้าที่นอนน้องน้ำฟ้าคนดีแล้วกัน  


               ไอ้แป้งยืนลุ้น น้องน้ำฟ้าก็ยืนบิดจนเหงือเริ่มซึมมือคนรอฟัง แล้วเกือบขาดใจกว่าเสียงเล็กๆ ของคนหน้าสวยที่ยืนเอียงอายจนจะเป็นเลขแปดจะยื่นหน้ามากระซิบตอบ


“คะ... แค่เมื่อคืน ฟ้ามาหาน้ำดื่ม ฟ้าไม่ชินทาง แล้วก็กลัวที่มืดๆ ด้วย ตอนที่พี่เอเดรียนเข้ามาฟ้าตกใจ เลยถอยไปจนเกือบสะดุดล้ม พี่เอเดรียนเลยมารับฟ้าไว้เฉยๆ... ละ... แล้วพี่แป้งก็มาเจอ... พอดี”


โห้ ตามสูตรเลยน้องรัก เป็นอีแป้งพี่เอคงปล่อยล้มหน้าฟาด ให้เป็นศพเท้งเต้งอยู่หน้าส้วมนั่นแหละ


แต่เล่นบิดแก้เขินจนท้องไส้พี่สาวมันจะขดตัวตามนี่ก็เยอะไปนิด  แต่ไม่มีอะไรในก่อไผ่ให้เราต้องไล่ฟาดก็ถือว่าโล่งไปหลายเปราะแล้ว


               “โอเค แค่นั้นแหละที่อยากรู้ ขอบใจมาก” ส่งยิ้มกว้างคืนเต็มหน้า รู้สึกสบายใจไปหลายขุมกับคำตอบจริงๆ จากผู้อยู่ในเหตุการณ์โดยตรง  อย่างน้อยก็ทำให้เรารู้ว่าไม่ทำอะไรพลาดไป      


แต่ก่อนได้ล่ำลาน้องน้ำฟ้า เสียงสูงๆ ที่ติดจะห้วนนิดๆ ก็แทรกขึ้นมา


               “ไปเรียนได้แล้วล่ะฟ้า เดี๋ยวสายนะ!


               อีแป้งไสลูกกะตาไปมองเจ้าของเสียงจิกกระโหลกโดยอัตโนมัติ ก่อนเห็นว่าเจ้าของน้ำเสียงหญิงเล็กแห่งบ้านทรายทองเป็นสาวน้อยน่ารัก หน้าตาจิ้มลิ้ม อกอวบ ตูดแอ่น สวยเกือบจะพอฟัดพอเหวี่ยงกับน้ำฟ้าคนดี ถ้ามิติบนหน้ามันไม่ดูแปลกตาเด็กเรียนศิลป์อย่างเราเข้าเต็มๆ


               จมูกค่ะจมูก ซิลิโคนมาเป็นดุ้นจนจะทิ้มหน้าอีแป้งอยู่ลอมล่อ ถึงใครจะบอกว่าทำมาธรรมชาติขนาดไหน ขายบ้านทำหน้าไปกี่แสน แต่อีแป้งคนหนึ่งขอสาบานสำหรับพวกเรียนศิลป์ที่รู้จักองค์ประกอบใบหน้ามนุษย์ดีนั้น มันดูออกได้แค่เพียงแวบเดียวเลยสำหรับพวกผ่านมีดหมอมา คนพวกนี้มิติหน้าจะผิดปกติ แต่ละมุมหน้าจะต่างกัน ไม่เป๊ะ สวยแค่บางมุม เพราะปกติกระโหลกมนุษย์จะสร้างขึ้นมาเพื่อรองรับโครงของกระดูกจมูก มันจะสมูทตามใบหน้าเราทั้งหน้า แต่พอเรายัดอะไรที่มันไปต้านความสมูทของโครงกระโหลก ไอ้ส่วนนั้นมันจะเด้งหลุดมิติออกมาจากโครงหน้าเราทันที


               และเท่าที่ดูความจริงยัยน้องเสียงจิกกระโหลก กับจมูกเสากระโดงของเธอน่าจะเป็นคนหน้าตาสวยแต่กำเนิด แต่คงเป็นประเภทไม่ตามเทรนแล้วมือไม้จะสั้นเหมือนคนเซี่ยนยา เลยไปต้องหาอะไรมายัดหน้าเพื่อหลอกตัวเองว่าสวยขึ้น จะได้ไม่ถูกตราหน้าว่าล้ำไมพอ


               แล้วดูน้องท่าน มองจิกจนอีแป้งจะพรุนอยู่แล้ว สภาพหิ้วถุงโจ๊ก คีบแตะ หน้าตาตามเทรนไม่ทันมันดูอนาจขนาดน้องต้องไล่มองตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าเลยเหรอคะน้อง  


               “จ๊ะออยลี่”


น้ำฟ้าที่หันไปรับคำ ทำให้อี้แป้งรู้ชื่อน้องเสียงจิกกระโหลกว่าชื่อน้อยออยลี่


ออยลี่ แสดงว่าชื่อเดิมคืออีอ้อยสินะ ชื่อหล่อนกาญจนบุรีมาก ขอบอก!


แต่อีแป้งก็ต้องหยุดวิจารณ์ชื่อน้องออยลีเพื่อแก้แค้นในใจแค่นั้น เมื่อน้ำฟ้าหันมาลาเสียงสดใส


“แล้วเจอกันเย็นนี้ค่ะพี่แป้ง”    


               “ทำไมเย็นนี้ล่ะ ฟ้าจะไม่ไปเที่ยวกับเราเหรอ” ยัยน้องออยลี่ส่งเสียงแหลมมาอย่างขัดใจอีก สภาพการชีวิตนี้คงไม่เคยถูกใครขัดใจมาก่อนเป็นแน่แท้ ถึงจิกตาแทบแหกใส่เพื่อนตัวเองซะขนาดนั้น


               ส่วนน้ำฟ้าก็แค่ตอบไปอย่างอายนิดๆ ด้วยยิ่มเกร่อๆ ละลายใจผู้ชายทั้งโรงอาหาร และทำพี่มันตาพร่าอีกรอบ


               “วันนี้ขอโทษนะ... พี่เอเดรียนเขาจะมารับนะ ช่วงนี้คงไปไหนด้วยไม่ได้สักพัก”


               “พี่เอเดรียน รองประธารบริษัทบริษัทตัวแทนขายรถยุโรปที่เคยเล่าให้ฟังใช่ไหม ว๊าย ว๊าย วันนี้จะมาจริงๆ เหรอ!


               เสียงกรี๊ดกร๊าดของสาวๆ ที่เหลือตามมาหลังจากนั้น


               แต่อีแป้งฟังบทสนทนาแล้วยืนเอ๋อไปวูบหนึ่ง ร่างขาวๆ เตี้ยๆ ของน้องอ้อย(เปลี่ยนชื่อให้แหละ)ดูดุ้กดิกดีดดิ้นเหมือนกิ้งกือถูกขี้เถ้า จนเรียกว่าออกหน้าออกตาไม่เก็บอาการตอนพูดถึงผู้ชายแม้แต่น้อย เล่นเอาเราเริ่มหนาวๆ ร้อนๆ แต่ก็แอบลุ้นนิดๆ ตามประสาคนไอคิวต่ำแต่จินตนาการสูง


               นี่อย่าบอกไอ้แป้งว่าตัวอิจฉาโผล่แล้วนะ 







 








 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
รักนี้... พยายามน้ำเน่า ตอนที่ 2 : สาวแป้งประติมากรรม , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 6370 , โพส : 97 , Rating : 74% / 55 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4
# 97 : ความคิดเห็นที่ 712
อารายคือ "ชื่อหล่อนกาญจนบุรีมาก"

อ่านแล้วร้อง "เฮ้ย!!" (เผลอห้าว)

หมายถึงเพราะเป็นถิ่นอ้อยเหรอ
PS.  สวัสดี สวัสดี สวัสดี ฉันชื่อนิลกิล มาจากโลกราวัซก้า ยินดีจริงๆ ยินดี ยินดี ยินดี ที่ได้รู้จักกับทุกคน
Name : นิคกิล < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นิคกิล [ IP : 49.48.193.124 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 ธันวาคม 2559 / 21:15
# 96 : ความคิดเห็นที่ 678
นางเอกเรื่องนี้ฮาได้ใจ รอค่าาา สู้ๆค่ะ ไรท์
Name : GoaT_TiE_NR < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ GoaT_TiE_NR [ IP : 180.183.15.138 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 ธันวาคม 2559 / 21:53
# 95 : ความคิดเห็นที่ 658
อิอ้อย 555555555 #ขำหนักมาก
Name : โฮลิชิท < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ โฮลิชิท [ IP : 49.230.241.147 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 ธันวาคม 2559 / 17:50
# 94 : ความคิดเห็นที่ 584
ชอบอีแป้งว่ะ!
Name : Anheuser < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Anheuser [ IP : 171.4.9.156 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 พฤษภาคม 2558 / 10:37
# 93 : ความคิดเห็นที่ 512
นางเอกเรื่องนี้มัน..บ้า! แป้งจ๋า เธอคงไม่คลายเอกลักษณ์ตลอดทั้งเรื่องไช่ไหม..
ขำชะมัด บรรยายซะ อือหือ จิ้นไม่ทันกันทีเดียว ...
PS.  \"ไม่มีสิ่งใดใหม่ภายใต้ดวงอาทิตย์\"
Name : Amo i ta ★คิงเดสซึ★ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Amo i ta ★คิงเดสซึ★ [ IP : 1.46.4.198 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 กรกฎาคม 2557 / 13:38
# 92 : ความคิดเห็นที่ 488
เฮ้ เฮ้ ขอตรวจคำผิดหน่อยนะ เค้าหวังดี อย่าว่ากันนะ

เริ่มเลย!!!

อธิปไตย นะจ๊ะ ไม่ใช่ อธิปไตร อันนี้มันธงไตรรงค์แล้วล่ะ

ซีเคร็ท จะถูกกว่า ซีเคล็ด นะ อันนี้มันเคล็ดขัดยอกละ เจ็บตายชัก

ถลน มิใช่ ทะหลน อันนี้หลนปู อร่อยจริง ขอบอก อีกนิดมันต่อกัน ทะหลนออกจากเป้า คือ ตามันถถลนออกมาจากเบ้านะ ย้ำ เบ้า

ที่ออกมาจากเป้า เห็นทีจะมิใช่ตา แต่เป็น...(เค้าเปล่าทะเลึ่งนะ จิง จิ๊งงงง)

คำสุดท้าย

ถยากรรม จ้ะ มิใช่ ยะถากรรม

โอเคหมดแล้ว หวังว่าจะช่วยอะไรได้บ้าง สนับสนุนคนมีไอเดียเป็นเลิศ ยังยืนยันคำเดิม ฮามาก และกำลังรอ ร๊อ รอ เฝ้ารอตอน

ต่อๆ ไปอยู่เสมอ รีบอัพนะ จุ๊บจุ๊บ



แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 12 มิถุนายน 2557 / 21:19

PS.  My word!!
Name : feather25 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ feather25 [ IP : 180.180.202.133 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มิถุนายน 2557 / 21:16
# 91 : ความคิดเห็นที่ 487
555555 ขำมาก

แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 12 มิถุนายน 2557 / 21:18
แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 12 มิถุนายน 2557 / 21:21

PS.  My word!!
Name : feather25 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ feather25 [ IP : 180.180.202.133 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มิถุนายน 2557 / 21:15
# 90 : ความคิดเห็นที่ 468
สนุกค่ะ555 ชอบแป้งเข้าแล้ว
Name : MerCuRy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MerCuRy [ IP : 27.55.23.128 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 มิถุนายน 2557 / 22:23
# 89 : ความคิดเห็นที่ 444
มันเป็นความเข้ากันระหว่าง กูกับค่ะ อย่างน่าประหลาดใจ=.=
Name : Jeronemo < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Jeronemo [ IP : 171.100.232.136 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 มิถุนายน 2557 / 20:24
# 88 : ความคิดเห็นที่ 427
แป้งสาวโหดดดดดดด
Name : teddy_ >O< < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ teddy_ >O< [ IP : 115.87.23.75 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 พฤษภาคม 2557 / 21:07
# 87 : ความคิดเห็นที่ 414
แป้งแกนี่นางเอกเหรอ 55555 แต่ก็น่ารักแบบแปลกอ่ะ (ชมใช่ไหม) ความฮาเธอกระจายย รอลุ้นว่าพระเอกจะปิ๊งได้ยังไง
PS.  ใครบางคนเคยกล่าวไว้ว่า...เพราะโลกมันกว้าง คนข้างๆจึงสำคัญ
Name : Giftfiiz Oh Ho < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Giftfiiz Oh Ho [ IP : 14.207.169.227 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 มีนาคม 2557 / 01:21
# 86 : ความคิดเห็นที่ 404
แป้งเป็นนางเอกที่ล้ำจริงๆ ไม่ว่าจะความคิดอ่าน จินตนาการ สำคัญสุดๆ คือ ความฮาของเธอผู้นี้ ที่ดูยังไงก็คิดไม่ออกว่าจะพบรักกันอีท่าไหนเนี่ย???
Name : แมวเหมียวนิรนาม [ IP : 182.52.224.127 ]

วันที่: 16 มีนาคม 2557 / 10:42
# 85 : ความคิดเห็นที่ 315
ขำอ่ะ ตกลงว่าพระเอกคือพี่เอเดรียนเหรอเนี่ย
แหม นางเอกกลายเป็นแป้ง น้ำฟ้างามหยาดเยิ้มกลายเป็นตัวประกอบ
นิยายเรื่องนี้มันช่างน่าสนใจจริงๆแฮะ
Name : May be < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ May be [ IP : 170.40.250.14 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 กันยายน 2556 / 17:26
# 84 : ความคิดเห็นที่ 264
น่าสนุกมากเลยค่ะ
โดยส่วนตัวแล่วชอบนางเอกในแต่ละเรื่องมากเลยให้ความรู้สึกว่าดูคนที่ภายนอกไม่ได้ดีคะ อย่างเรื่องมังกรผู้เฝ้าหอคอยกับคิวบิก นางเอกไม่ได้มีดีที่หน้าตาแต่เน้นเรื่องความมุ่งมั่นกับฝีมือแทน ทำให้ผู้อ่านไม่รู้สึกยึดติดกับหน้าตามากเท่าไรคะ แล้วผู้เขียนก็เน้นไปทางด้านที่นางเอกเป็นพวกสู้คนสูีวิตด้วยทำให้เนื้อเรื่องสนุกมากเลยค่ะ 
จะคอยเป็นกำลังใจให้นะคะ! สู้ต่อไปค่ะ!
Name : Wiji < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Wiji [ IP : 27.55.37.202 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 กันยายน 2556 / 21:57
# 83 : ความคิดเห็นที่ 261
สนุกอ่ะ ชอบๆ นางเอกน่ารักอ่ะ >< ตอนนี้อยากรู้แล้วว่าพระเอกจะเป็นคนยังไง...
Name : ddddd [ IP : 110.168.135.207 ]

วันที่: 12 กันยายน 2556 / 22:28
# 82 : ความคิดเห็นที่ 256
ฮาแป้งมากเลยอ่ะ มีสักบรรทัดมั้ยที่จะไม่ฮา? ไม่มี๊
Name : SAM ' BUCK < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SAM ' BUCK [ IP : 110.168.77.46 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 กันยายน 2556 / 00:13
# 81 : ความคิดเห็นที่ 254
้เหอๆ ชะเอิงเอิงเอย งานนี้สลัดคราบฤทัยนาคผู้แสนฉลาด กับเนียร์น้อยสุดแสนซื่ออย่างหมดเปลือก

มีเพียงดีกรีความขี้เหร่ที่เหมือนเอานางเอกสองเรื่องก่อนมาคูณ10กำลัง2

แต่การเจอนางเอกแอบหื่นถึกทนแบบนี้ก็ทำให้คนอ่านปวดกรามเล็กๆ เป็นที่แน่นอนแล้วว่า เอเดรียนที่ว่าถ้าไม่ใช่พระเอกก็เป็นหนึ่งในฮาเรมของนางสาวแป้งโสด ผียังเมิน กรั่กๆๆ อยากอ่านต่อ ต่อไวๆนะครับ^^
PS.  ถ้า ความสุข = อิสระ ก็อย่าเอา 'ภาระ' มาคอยถ่วง
Name : om-let < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ om-let [ IP : 180.183.78.231 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 กันยายน 2556 / 21:20
# 80 : ความคิดเห็นที่ 253
แป้ง หนูเพ้อเจ้อมากเลยลูก คิดไปได้สะระตะ
PS.   ความอยากรู้ไม่ถือเป็นบาป แต่เราต้องระวังเมื่อทำอะไรด้วยความอยากรู้
Name : Sarisa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sarisa [ IP : 202.28.118.123 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 กันยายน 2556 / 03:18
# 79 : ความคิดเห็นที่ 249
ฮามากๆเลยอะ รออ่านอยุ่นะคะ
PS.  เหตุการณ์ยังเปลี่ยนแปลงไปเลื่อยๆไม่มีวันหมุนกลับมา
Name : Icerose < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Icerose [ IP : 125.26.83.76 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 กันยายน 2556 / 10:47
# 78 : ความคิดเห็นที่ 246
แป้งนี่ใช้ชีวิตได้ศิลป์จริงๆ

รอดูว่าจะคู่ใคร พี่เอจริงอ่ะ
PS.  หาไม่เจอ หรือเธอไม่มี
Name : orange-candy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ orange-candy [ IP : 101.51.61.111 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 กันยายน 2556 / 19:12
# 77 : ความคิดเห็นที่ 243
เหวย ไอแป้งคะ หนูจะไปขุดหลุมดักสัตว์(พี่เอ)ไหวมั้ยคะ คือนางดูกลมกลืนกับสภาพแวดล้อมมาก 555
PS.  รักนิยายแฟนตาซี~ 
Name : Marshmallow KinG < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Marshmallow KinG [ IP : 171.7.128.179 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 กันยายน 2556 / 21:00
# 76 : ความคิดเห็นที่ 241
จะรั่วไปไหนนี่ไอแป้ง
PS.  ไม่รุ้จะเพิ่มอะไร ยังไง เพราะยังเล่นไม่ค่อยเป็นเลย
Name : ตาหยีหยีตา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ตาหยีหยีตา [ IP : 27.130.144.56 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 กันยายน 2556 / 19:59
# 75 : ความคิดเห็นที่ 240
รออัพต่อออออออนะคร้าาาาา
:) ชอบแป้งอะ จะลงเอยกะพี่เอยังไงนี่
PS.  ไม่มีแฟน ไม่ได้แปลว่าไม่มีความรัก :)
Name : tms ★ glamrock < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ tms ★ glamrock [ IP : 27.55.205.195 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 กันยายน 2556 / 10:06
# 74 : ความคิดเห็นที่ 239
อ่านไปขำไป รั่วได้ใจมากกก
เข้าใจเลยนะกับการต้องเข้าชอปเนี้ย (ถึงเราจะไม่ได้เรียนชอปตลอดแบบศิลป์กรรมก็เหอะ) จะให้มาสวยเนี้ยบ เครื่องสำอางหน้าผมอยู่ครบได้้ไง อยู่กับฝุ่นกับดิน เสื้อเก่ากางเกงเก่า หน้าโล่งพอแล้ว เปลือง
Name : LingRing < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ LingRing [ IP : 58.9.154.168 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 กันยายน 2556 / 08:13
# 73 : ความคิดเห็นที่ 238
ชอบอีกแหละ นางเองรั่วฮาดีค่ะ ยังนืกภาพว่าเขาจะปิ้งกันได้ยังไง.
Name : Kumphan Phansumat < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Kumphan Phansumat [ IP : 109.252.95.122 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 กันยายน 2556 / 03:39
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android