คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

บทความผีเข้าของ B 13 s.t

ตอนที่ 27 : ยังคิดชื่อเรื่องไม่ออก(แนวคล้ายๆ CUBIC)ตอนที่ 5


     อัพเดท 7 มี.ค. 61
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/อื่น ๆ
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : B 13 s.t ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ B 13 s.t
My.iD: https://my.dek-d.com/satancrow
< Review/Vote > Rating : 99% [ 23 mem(s) ]
This month views : 683 Overall : 179,614
1,976 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2073 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
บทความผีเข้าของ B 13 s.t ตอนที่ 27 : ยังคิดชื่อเรื่องไม่ออก(แนวคล้ายๆ CUBIC)ตอนที่ 5 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3457 , โพส : 52 , Rating : 20% / 64 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด




ตอนที่ 5 DID

“หวัดดีเจน เราเจอกันอีกแล้วนะ จำฉันได้ไหม” หมอนิดโค้งตัวมากล่าวกับเด็กสาว พร้อมสบประสานนัยน์ตากับคลีเมนไทน์ราวพยายามให้เธอนึกเรื่องราวของตัวเองให้ออก

และภาพที่ไม่ค่อยประติดประต่อก็พลันปรากฏขึ้นในหัวของคลีเมนไทน์ ซึ่งเธอเห็นว่าเรื่องราวระหว่างเจนกับแพทย์หญิงตรงหน้าดูไม่ค่อยจะดีอย่างที่คาดนัก

ในความทรงจำเจนกรีดร้องใส่หน้าผู้หญิงคนนี้เพราะคำถามที่เธอไม่กล้าตอบ และอับอายเกินไปที่จะตอบ ซ้ำคว้าสมุดจดของอีกฝ่ายมาฉีกทึงอย่างดุเดือน ก่อนวิมาลัยจะเข้ามาห้ามปราม ก่อนพาตัวเจนออกไปจากตรงนั้น... และนั่นคือการจากลาระหว่างเจนกับจิตแพทย์หญิงที่ชื่อนิดคนนี้  

“... เรา... คุยกันแค่สองครั้ง” คลีเมนไทน์ค่อยๆ ตอบอย่างลังเลและอึดอัดในความรู้สึก เมื่อเรื่องราวในหัวยามนี้ดูไม่ค่อยน่าอภิรมณ์เท่าไหร่นัก

“ใช่ ค่อนข้างขรุขระด้วย แต่ครั้งนี้ฉันคิดว่ามันจะดีขึ้น ฉันจะไม่จี้จุดหนูแบบครั้งแรก ฉันสัญญา เราจะค่อยเป็นค่อยไป” หมอนิดตอบรับด้วยรอยยิ้มขบขันเบาๆ อย่างไม่ถือสา ทว่าต้องชะงักเมื่อธเนตรแทรกขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่มีโทสะ

“ลูกสาวผมไม่ใช่คนบ้า”

“การพบจิตแพทย์ก็ไม่ได้แปลว่าคุณเป็นบ้านะคะ” ร่างผอมบางหันไปโต้อย่างสุภาพทว่าเด็ดขาดในที พร้อมใบหน้าที่ยิ้มในตอนแรกวางนิ่ง และมองนายธเนตรเหมือนครูที่กำลังดุเด็กเล็กๆ “เราแค่จะช่วยปรับจิตใจที่วุ่นวายของคุณให้ดีขึ้น หรือต่อให้คุณมีเรื่องกลุ้มที่เล็กที่สุดคุณก็พบจิตแพทย์ได้... อีกอย่างคุณคงไม่อยากให้เรื่องระหว่างครอบครัวคุณกับคุณสเตฟาร์นอฟไปถึงศาลหรอกใช่ไหม”

เป็นคำหยั่งเชิงที่คนฟังไม่อาจโต้เถียงได้ เพราะการขึ้นศาลต้อสู้กับคนระดับตระกูลสเตฟาร์นอฟ และฝ่ายเขาเป็นฝ่ายผิดชัดเจนแบบนี้มันเป็นการฆ่าตัวตายดีๆ นี่เอง เมื่อมันจะหมายถึงการตัดความสัมพันธ์ทางธุรกิจกับคู่ค้าที่ใหญ่ที่สุดของตน พร้อมการเสียเงินและเสียเวลามหาศาลในการต่อสู้ดคีที่รู้อยู่แล้วว่าจะแพ้แน่นอน ที่สำคัญคงเป็นเรื่องโง่อย่างไม่มีอะไรเปรียบถ้าคิดจะเป็นศัตรูกับสเตฟาร์นอฟ

ที่เขาเร่งรีบทิ้งงานทั้งหมดมาที่นี้เพื่อก้มหัวขอร้องและขอขมาท่านประธานฟรานเซียกรุ๊ปตรงหน้า ก็ชัดเจนอยู่แล้วว่าเขาแคร์ชายหนุ่มมากกว่าลูกสาวตัวเอง

กระนั้นหลังเงียบไปพักหนึ่งธเนตรก็ไม่วายหาทางแย้งแก้อาการเสียหน้าของตน

“แต่คุณหนูแกลบบอกเองว่าลูกสาวผมไม่ได้เป็นคนผลักเขาตกตึกลงมา”

“น้องชายผมเพิ่งฟื้น ความทรงจำยังครึ่งๆ กลางๆ” มาร์คอฟตอบเรียบเย็นแทนจิตแพทย์หญิง ก่อนจะตวัดตาไปมองเด็กหนุ่มข้างตัวแล้วเอ่ยเนิบช้าด้วยบรรยากาศที่หนาวยะเยือกขึ้นว่า “แล้วตอนนี้ยังดูไม่ค่อยเป็นตัวของตัวเองด้วยซ้ำ”

แม็กคลอในร่างแกลบพลันเบี่ยงตาหนีชายหนุ่มลูกครึ่งไทยรัสเซียอย่างเสียไม่ได้เมื่อกลายเป็นอีกคนที่ถูกเพ่งเล็ง... ให้ตายเถอะ ขนาดเขาเป็นน้องชายแท้ๆ ยังถูกหมายหัวและจับผิด ไม่รู้ว่าเจ้าหนุ่มข้างตัวเขาจะเซ้นท์ดีไปไหน

แต่เอาเถอะ ต่อให้เซ้นท์ดีขนาดไหน ก็คงไม่อุตริคิดว่ามีตาลุงอายุสี่สิบกว่าๆ มาสิ่งอยู่ในร่างน้องชายตัวเองได้หรอก

“ที่สำคัญลูกสาวคุณเชือดข้อมือตัวเอง และทำมันต่อหน้าน้องชายของผมจริง ซึ่งนั่นจัดได้ว่าเป็นการคุกคามแน่นอน” มาร์คอฟกล่าวต่อเน้นชัด ผสมการกล่าวโทษที่ทำใช้คนสูงวัยกว่าได้แต่พะงาบปาก ไม่มีข้อโต้แย้งใดๆ อีก

ขณะที่หมอนิดซึ่งเฝ้ามองเหตุการณ์ระหว่างมาร์คอฟและนายธเนตรอยู่ก็ใช้โอกาสนั้นเสนอขึ้นมาว่า

“เอาว่า ทำไมเราถึงไม่ถามเด็กโดยตรงเลยล่ะค่ะว่าเธอจะเอาด้วยไหม เธอเป็นคนบำบัด เธอต้องเป็นคนตัดสินใจ”

คลีเมนไทน์นิ่งงันไปครู่กับปัญหาที่ถูกส่งมาให้ ทว่าก็รู้สึกโล่งขึ้นนิดที่พวกเขายังให้ทางเลือกเธอ ก่อนหยั่งเชิงไม่เต็มเสียงนักว่า

“ฉัน... จะไม่ถูกส่งเข้าสถานบำบัด”

“ไม่แน่นอน เราจะแค่คุยกันที่คลินิกฉันเท่านั้นเอง”

คลีเมนไทน์เม้มปากนิดอย่างใช้ความคิดทันที มองตามสถานการณ์แล้วถ้าเธอแค่ไปนั่งตอบคำถามที่ไม่ใช่เรื่องของตัวเอง แต่รู้เท่ากับเรื่องของตัวเองมันก็ไม่แย่เท่าไหร่นัก จุดอ่อนของเจนไม่ใช่จุดอ่อนของเธอ มันอาจลำบากที่จะมีหูตาคอยจ้องมองเธอมากขึ้น แต่มันก็อาจเป็นโอกาสดีให้เธอมีข้ออ้างในบุคคลิกที่เปลี่ยนไปของตนด้วยเช่นกัน อีกอย่างถ้ามันช่วยให้เรื่องตรงนี้จบได้ไวที่สุดแล้วล่ะก็...

“... ค่ะ... ฉันจะเข้าบำบัด”

“แกมันเป็นความอับอายของฉันแท้ๆ เลย” เสียงงึมงำรอดไรฟันอย่างกรุ่นโกรธแว่วมาจากคนข้างตัวที่ขึ้นชื่อได้ว่าเป็นพ่อเธอยามนี้ทันที

“ดีเลย ถ้าแบบนั้นทุกวันอังคาร พุธ และศุกร์หนูต้องมาพบฉันที่คลินิก และเมื่อเราคุยกันเสร็จ ฉันอาจมีการบ้านหรือแบบฝึกหัดให้หนูทำนิดหน่อย รวมถึงอาจมียาให้หนูทาน หนูจะไม่มีปัญหาใช่ไหม” จิตแพทย์หญิงทำราวไม่ได้ยินคำพูดของธเนตรแล้วอธิบายวิธีการของตัวเองกับเด็กสาวต่อเหมือนไม่มีพ่อของเธออยู่ตรงนั้น

ซึ่งคลีเมนไทน์ที่มีสีหน้ากังวลนิดๆ ก็ยอมพยักหน้าตอบรับการรักษาของอีกฝ่ายอีกครั้ง

หมอนิดลอบถอนหายใจโล่งอก เพราะเธอนั้นแอบหวันอยู่ว่าเจนจะไม่ยอมรับเงื่อนไขของตน ตลอดเวลาหมอนิดจำได้ดีว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างตนและเด็กสาวคนนี้มาบ้าง และรู้ว่าเจนจะไม่ค่อยยอมรับฟังผู้ใหญ่โดยเฉพาะที่เป็นผู้หญิง ดังนั้นก่อนเธอจะมาถึงห้องของผู้บริหารห้องนี้ เธอจึงเตรียมรับกับพายุอารมณ์ รวมถึงสรรหาวิธีหลอกล่อเด็กสาวไว้มากมายหลายทาง แต่การตอบรับจากเจนเวลานี้กลับเหนือคาดไปมากทีเดียวจนรู้สึกเหมือนยกภูเขาทั้งลูกออกจากอกได้

ซึ่งเมื่อจิตแพทย์หญิงตกลงเงื่อนไขกับคนไข้ของตนได้สำเร็จ เธอก็หมุนใบหน้าไปยังมาร์คอฟแล้วว่า

“คุณสเตฟาร์นอฟ ฉันอยากคุยอะไรกับคุณเป็นการส่วนตัวหน่อยได้ไหมคะ”

ทุกคนดูแปลกใจที่เป้าหมายของจิตแพทย์หญิงเปลี่ยนเป็นท่านประธานฟรานเซียกรุ๊ปแทน รวมทั้งมาร์คอฟเองก็คล้ายจะมีข้อสงสัยเล็กน้อยเช่นกันที่ตนถูกเรียกตัว ทว่าครู่เดียวชายหนุ่มก็พยักหน้าเคร่งขรึมทีหนึ่ง และยอมลุกขึ้นยืนเต็มความสูง

หมอนิดยิ้มขอบคุณเขาเล็กน้อย พรางลุกขึ้นผายมือเชิญเขาไปยังประตูห้องอย่างสุภาพทว่าคงท่าทางจริงจังไว้ให้รู้ว่าเรื่องที่เธอจะขอคุยเป็นการส่วนตัวนั้นเป็นเรื่องสำคัญที่เขาจะละเลยไม่ได้



                              ***************************************************


 

“ฉันทราบว่าตอนนี้คุณรู้สึกยังไงกับคุณหนูเจน” 

บทสนทนาถูกเปิดไล่หลังร่างสูงแข็งแกร่งทันทีเมื่อเขาก้าวออกมาจากห้องผู้บริหารโรงพยาบาลไม่ไกลนัก ซึงในชั้นผู้บริหารทั้งชั้นนั้นค่อนข้างเงียบและเป็นส่วนตัวอยู่แล้ว การพูดคุยบนทางเดินแบบนี้จึงไม่ได้ดูเป็นการเปิดโล่งเหมือนอยู่ในที่สาธารณะ ซ้ำดูเป็นส่วนตัวพอสมควรเพราะมันแทบไม่มีใครเลยที่เดินไปเดินมาในชั้นนี้

ซึ่งเพียงประโยคแรกของจิตแพทย์หญิงก็ทำให้มาร์คอฟหยุดเท้า ก่อนจะหมุนไปมองอีกฝ่ายช้าๆ ขณะที่เธอก็กล่าวต่อ

“แต่ฉันอยากให้คุณมองว่าเธอก็เป็นเหยื่อของเหตุการณ์นี้เหมือนกัน”

ชายหนุ่มเข้าใจสิ่งที่เธอจะสื่อได้ง่ายดาย และเข้าใจว่าทำไมเธอถึงต้องการคุยกับเขาเป็นการส่วนตัว

หมอนิดกำลังเริ่มทำหน้าที่ของตน หาช่องทางบำบันคนไข้รายใหม่ด้วยการให้เขาผู้ซึ่งเป็นคนตัดสินชะตาชีวิตคนไข้เธอช่วยเป็นส่วนหนึ่งของการบำบัดนี้

กระนั้นเขาก็แย้งกลับไปด้วยสีหน้าที่ไม่แสดงอารมณ์และน้ำเสียงแสนเย็นชา

“เหยื่อที่เกือบฆ่าน้องชายผมงั้นเหรอ”

“นั้นยังไม่มีหลักฐานแน่นอนนะคะว่าเธอทำ” คนสูงวัยกว่าโต้ด้วยรอยยิ้มบาง อ้างเหตุการณ์ในห้องของหมอนิกรณ์ ที่แกลบเป็นผู้ประกาศชัดเองว่าเด็กสาวไม่ได้ผลักเขาตกจากตึก และเขาจะไม่เอาเรื่องเธอ “ฉันรู้ว่าคุณรู้สึกเกลียดเธอ โกรธเธอ ในสิ่งที่เธอเป็นหรือเธอสิ่งที่ทำ ไม่ว่าจะกับคุณหรือน้องชายคุณ แต่ฉันอยากให้คุณมองให้กว้างกว่านั้นเหมือนวิสัยทัศน์ที่คุณบริหารอาณาจักรกว้างใหญ่ของคุณเอง”

ร่างสูงบางก้าวเข้ามาเน้นชัดที่ละคำอย่างใจเย็น ขณะพยายามแสดงความห่วงกังวลในเรื่องครั้งนี้ต่อท่านประธานฟรานเซียกรุ๊ป

“เธอ เจนน่ะ... เธอเองก็เจอความเจ็บปวดมาสาหัส ดูพ่อเธอสิ ฉันคิดว่าคุณดูคนแบบนั้นออกว่าเป็นยังไง เห็นที่เขาตบหน้าเธอ หรือเห็นที่เขาพูดกับเธอไหม ฉันไม่รู้และไม่อยากรู้เลยว่าก่อนหน้านั้นนายธเนตรเคยทำอะไรลูกสาวตัวเองมาบ้างอีก และมันไม่แปลกเลยที่สภาพแวดล้อมแบบนั้นจะสร้างเด็กแบบเจนขึ้นมา”

มาร์คอฟยังมีสีหน้านิ่งเฉยต่อคำพูดครั้งนี้ของจิตแพทย์ตรงหน้า แต่เขาก็ไม่อาจแย้งได้ว่าคนอย่างนายธเนตรไม่ใช่พ่อดีเด่นเลยแม้แต่น้อย ตั้งแต่ที่ชายคนนี้พยายามจะใช้ลูกสาวเพื่อเข้าหาเขาทั้งที่เธอยังไม่บรรลุนิติภาวะ และในวันนี้ที่เขาตบหน้าเธอทั้งที่เพิ่งฟื้นจากความตายอย่างไม่ปราณี พร้อมแสดงท่าทางว่าแคร์คนอื่นมากกว่าลูกสาวตัวเองก็ชัดเจนแล้วว่านายธเนตรเป็นคนประเภทใด

ถ้าไม่ใช่ว่าความเห็นแก่ตัวของนายธเนตรทำให้เขาบริหารงานและธุรกิจของตนจนรุ่นเรืองกว่าเดิม ประกอบกับเป็นคู่ค้าเก่ามาตั้งแต่สมัยพ่อของเขา มาร์คอฟคงตัดคนคนนี้ออกจากสาระบบชีวิตตัวเองไปนานแล้ว

“อาการของเธอส่อแววว่าจะร้ายแรงมาตั้งแต่พบฉันครั้งแรกเมื่อปีก่อนตอนแม่เธอพามาแล้ว” หมอนิดว่าเสียงจริงจังและติดเศร้าขึ้นกว่าเดิม “แต่พ่อของเธอกลับไม่ยอมให้เธอบำบัดต่อ ซ้ำยังกรอกหูว่าการพบฉันคือการทำให้เธอเป็นบ้า ผิดปกติ จนเธอไม่ยอมมาอีก แถมอาละวาดใส่ฉันยกใหญ่ และฉันก็ทำอะไรไม่ได้ถ้าคนไข้ไม่ร่วมมือ... แต่ตอนนี้เป็นโอกาสแล้ว เธอดูอ่อนลงมาก และดูพร้อมสำหรับก้าวต่อไป เธออาจสำนึกได้ในสิ่งที่ตัวเองทำหลังผ่านความตายมา ฉะนั้นฉันจึงอยากให้คุณลดอคติลงมาหน่อย”

คำอ้อนวอนจากคนเป็นจิตแพทย์ทำให้มาร์คอฟหันกลับมามองหน้าเธอใหม่ ทว่าก็ยังไม่เห็นความอ่อนลงในแววตาคมกล้าของเขาที่ส่งมา เขาไม่ได้ดูพร้อมจะให้อภัยแต่คล้ายจะตั้งคำถามใส่เธอแทนว่า ทำไม

ทำไมเขาต้องเป็นฝ่ายยอมคนที่เกือบทำให้เขาเสียน้องชายไป เด็กนั่นเป็นอะไรกับเขา ทำไมเขาต้องทำให้เธอขนาดนั้น

และสายตาที่ต่อต้านอย่างเงียบงันของชายหนุ่มก็ทำให้หมอนิดต้องย้ำสิ่งที่ตนจะสื่อให้ชัดเจนยิ่งขึ้น พร้อมขอร้อง และขอความเมตตาแทนคนไข้ของตนอีกรอบ

“ฉันไม่ได้ขอให้คุณรักเธอหรือชอบเธอกลับนะคะ แต่แค่ขอให้มองเป็นกลางมากขึ้น... เธอกำลังป่วย เด็กผู้หญิงคนี้กำลังป่วยหนักมากคุณสเตฟาร์นอฟ และต้องการการรักษาอย่างเร่งด่วน และเธอจะหายไม่ได้เลยถ้าคนรอบข้างไม่ให้โอกาสเธอ... โดยเฉพาะคุณ”

“งั้นก็ส่งเด็กนั่นเข้าสถานบำบัด” เสียงต่ำลึกตัดสินทางออกให้อย่างเยียบเย็นและแห้งแล้ง

จิตแพทย์หญิงพลันถอดถอนใจแผ่วต่อความแข็งกระด้างนั่น แต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่เข้าใจคนตรงหน้า ลองเราเป็นคนที่เกือบเสียคนในครอบครัวไป เราคงไม่มีวันให้อภัยคนที่กระทำเรื่องร้ายแรงกับคนในครอบครัวเราง่ายๆ ยิ่งความโกรธของเขายังสดใหม่ คงเป็นเรื่องยากที่จะทำให้มันมอดดับแค่คำหว่านล้อมไม่กี่คำ

“ถ้าคุณอยากให้เธออยู่ห่างๆ พวกคุณ คุณก็ขอคำสั่งศาล หรือยื่นเรื่องให้ทางโรงเรียนไล่เธอออกก็ได้” ครั้งนี้หมอนิดเสนอทางเลือกอื่นแทน แต่ก็กล่าวต่อรวดเร็วว่า “แต่ฉันยังไม่แนะนำวิธีการนั้น เพราะอย่างที่บอกเธอต้องการโอกาสแก้ตัว ยิ่งคุณลงโทษเธอ ลงแส้เธอ ผลักเธอออกจากสังคมปกติ เธอก็จะยิ่งแย่ลงกว่าเดิม อีกอย่างคนมีอิทธิพลระดับคุณคงทำให้เธอ หรือครอบครัวเธออยู่ห่างจากคุณได้ไม่ยากอยู่แล้ว คำสั่งศาลหรือการไล่ออกจากโรงเรียนอาจไม่จำเป็นด้วยซ้ำ... ดังนั้นเราคงไม่จำเป็นต้องทำให้เรื่องมันยุ่งยากกว่าที่เป็นอยู่หรอกค่ะ”

“งั้นจะให้ผมนิ่งเฉยกับคนที่ทำร้ายครอบครัวของตัวเอง” ชายหนุ่มย้อนถามเสียงเคร่ง

“โอกาส คุณสเตฟาร์นอฟ... โอกาส” คนสูงวัยกว่าเน้นย้ำพร้อมมองตรงไปในตาของชายหนุ่ม ให้เขาตระหนักถึงเหตุผลสำคัญที่เธอกำลังพยายามเหลือเกินในการขอร้องเขาครั้งนี้ “เราจะตัดสินคนเด็ดขาดเพียงการกระทำเดียวไม่ได้”

“ปัญหาคือมันไม่ใช่การกระทำเดียว”

จิตแพทย์หญิงพลันเงียบไปเล็กน้อยต่อคำสวนเฉียบเย็นรอบนี้ ก่อนจะก้มหน้าหลบสายตาคมที่เหมือนใบมีดพรางสูดหายใจลึกยอมรับอย่างเสียไม่ได้... เป็นเรื่องจริงที่เจนสร้างปัญหาไว้เยอะ ทั้งเล็กน้อยจนถึงใหญ่โต และพิสูจน์มาแล้วด้วยผู้คนที่อยู่รอบตัวเธอ ไม่มีใครสักคนที่จะบอกว่าเด็กสาวมีข้อดี เว้นก็แต่แม่เธอเอง

กระนั้นคนเป็นจิตแพทย์ก็กลับมาเงยสบนัยน์ตาสีดำคู่คมสวยทว่าเต็มไปด้วยความเย็นชาห่างเหิน แล้วเอ่ยอย่างตั้งใจอีกครั้ง

“โอเค ฉันก็เคยได้ยินเรื่องแย่ๆ ของคุณหนูเจนมาเยอะ แต่ก็อย่างที่บอก เธอเป็นวัยรุ่น และยังเด็ก เด็กสาวช่วงวัยนี้ก็มาพร้อมความบ้าคลั้งและเพ้อฝันทุกคนนั่นแหละ แค่ใครจะกดมันไว้ได้แนบเนียนมากที่สุด และใครที่จะระเบิดมันออกมา... ซึ่งเจนอาจเป็นระเบิดลูกใหญ่หน่อย... ยังไงก็แล้วแต่ ฉันก็ขอยืนยันว่าเจนต้องการโอกาสเปลี่ยนแปลงตัวเองคุณสเตฟาร์นอฟ”

ความมุ่งมั่นที่ส่งมาและคำว่า โอกาส ที่ถูกย้ำแล้วย้ำอีกด้วยความพยายามและการขอร้องอย่างจริงจังเริ่มทำให้มาร์คอฟลดกำแพงในตัวลงได้บ้าง... เจนอาจไม่ใช่เด็กดี แต่คุณหมอที่อยู่ตรงหน้าเขาเป็นคนดี และเธอกำลังพยายามอย่างมากเพื่อเด็กอย่างเจนอยู่

“ไม่มีอะไรที่ยืนยันว่าเด็กนั่นจะเปลี่ยน... หมอเคยลองมาแล้ว” แม้ยังไม่เห็นด้วยทว่าชายหนุ่มก็แย้งด้วยท่าทางที่อ่อนลง  

ทว่าหมอนิดก็ต่อถ้อยคำเขาว่า “และไม่มีอะไรยืนยันว่าจะไม่เปลี่ยน เพราะโอกาสที่ฉันขอนั้นก็เพื่อตัวเองด้วย... เพื่อที่ฉันจะได้ลองใหม่อีกครั้ง”

มาร์คอฟยกมือสองข้างขึ้นกอดอกอย่างเริ่มคิด ใบหน้าหล่อเหลามีรอยยุ่งเล็กน้อย ยอมแพ้ต่อความพยายามและตั้งใจของอีกฝ่ายเมื่อถึงตรงนี้ ทว่ายามนึกย้อนถึงเด็กสาวตัวปัญหาในวันนี้เขากลับเกิดคำถามหนึ่งขึ้นมาอย่างเสียไม่ได้

“งั้นรู้รึเปล่าว่าวันนี้เด็กนั่นเป็นอะไร”

“ค่ะ?”

“ยังไม่มีคนเล่าให้ฟังงั้นเหรอ” ใบหน้าคมที่แทบไม่เปลี่ยนสีหน้ามุ่นหัวคิ้วขึ้นนิดกับท่าทางที่แสดงความงุนงงของคู่สนทนา

หมอนิดคิดตามเล็กน้อยก่อนนึกออก “คุณหมอนิกรณ์เล่าเรื่องที่นางพยาบาลแจ้งแล้วว่าเจนตื่นมาอาละวาด และหนีออกมาจากห้องคนไข้ ซึ่งมันก็ปกติที่เธอจะอาละวาด...”

“และใช้ปืนจ่อหน้าผม”

“อะไรนะคะ!” ร่างผอมบางเบิกนัยน์ตาอุทานอย่างตกตะลึงทันใด

“เธอโจมตีผม แย่งปืนจากใต้เสื้อ และจ่อปืนใส่หน้า พร้อมยิง”

“ยิงงั้นเหรอ” จิตแพทย์หญิงต้องสำทับด้วยเสียงเครียดกว่าเดิมและรู้สึกตัวชาไปชั่วขณะ

“ใช่ เหนี่ยวไกโดยไม่ลังเล” มาร์คอฟว่าเรียบราวคนที่เกือบโดนยิงไม่ใช่ตน   

“คุณหนูเจนคนนั้นน่ะนะ” คนสูงวัยกว่าชักหัวคิ้วแน่นกว่าเดิมถามย้ำให้แน่ใจ ซ้ำสำทับด้วยว่า “คนที่คลั้งไคล้คุณขนาดนั้นน่ะนะ”

“ใช่” เสียงทุ้มต่ำยังรับคำเรียบเรื่อย “ดูเหมือนจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าผมเป็นใคร”

หมอนิดนิ่งเงียบไปแทบจะทันทีพร้อมก้มหน้าเคร่งเครียดของตนคิดถึงอาการของเด็กสาวที่ได้ฟัง ก่อนจะต้องตวัดหน้าขึ้นสูงมองชายหนุ่มลูกครึ่งไทยรัสเซียด้วยดวงตาที่เปิดกว้างกว่าเดิมเมื่อเขากล่าวต่อว่า

“และที่หมอนิกรณ์เล่าว่าตื่นมาอาละวาด มันหมายถึงว่าเธอทำร้ายบุรุษพยาบาลสองคนจนถูกห้ามเข้าห้องฉุกเฉิน”

ครั้งนี้จิตแพทย์หญิงไม่รู้ว่าควรเริ่มต้นพูดที่ตรงไหน เธออ้าปากคล้ายจะเอ่ยบางสิ่งแต่ก็ไม่มีคำพูดใดหลุดออกมาอยู่หลายครั้ง ทุกสิ่งเกี่ยวกับเด็กสาวชื่อเจนดูจะซับซ้อนกว่าที่เธอคาดคิด ทว่าหลังตั้งคำถามและหาคำตอบอยู่ในหัวตัวเองครู่ใหญ่ เธอก็เลือกจะโต้แย้งด้วยหลักความจริงที่สำคัญว่า

“ประวัติเจนอาจจะแย่ แต่ก็ไม่น่าจะทำเรื่องแบบนั้นได้เลย โดยเฉพาะกับตัวคุณด้วยแล้ว... และเธอไม่น่าจะใช้ปืนเป็น เอาจริงๆ การที่เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ จะทำร้ายผู้ชายสองคน โจมตีคุณ แย่งปืนจากคนที่ถูกฝึกมาอย่างเชี่ยวชาญแล้วอย่างคุณมันเป็นเรื่องที่แทบเป็นไปไม่ได้เลย นี่ยังไม่นับสภาพร่างกายเธอที่ไม่ได้ขยับเคลื่อนไหวมาเป็นเดือนอีกนะ” ที่สำคัญไม่ต้องเป็นกับเจนที่เป็นแค่เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่เพิ่งตื่นจากการหลับไหลมานับเดือนหรอก เพราะแม้แต่กับคนทั่วไปที่สุขภาพแข็งแรงดีพร้อม เรื่องแบบนี้ก็ไม่มีทางเกิดขึ้นง่ายๆ

“นั่นแหละที่ผมอยากรู้” มาร์คอฟต่อคำพูดคนสูงวัย และถามชัด “มันเกิดอะไรขึ้น”

เขาไม่ได้อยากสนใจเด็กสาวคนนั้น แต่ทั้งสายตา คำพูด และสิ่งที่เธอกระทำในวันนี้มันเกินขอบเขตของคุณหนูเจนที่เขารู้จักไปมากราวกับเป็นคนละคน ต่อให้เอาเรื่องจิตเภท นิสัยร้ายๆ หรือพฤติกรรมแย่ๆ ในสมัยก่อนของเธอมาช่วยงัดค้าน ทว่ามันก็ไม่อาจหักล้างตัวตนชั่วขณะหนึ่งของเธอยามที่ค่อมเหนือร่างเขาและจ่ออาวุธร้ายมาด้วยสายตาของสัตว์ป่าได้

“เอ่อ ฉันก็ไม่แน่ใจ แต่จากที่ฟัง เหมือนกับว่าเธอเปลี่ยนเป็นคนละคนเลยใช่ไหม” คนเป็นจิตแพทย์ขมวดคิ้วยุ่งขอคำยืนยัน

“... ใช่” มาร์คอฟเงียบไปครู่ก่อนตอบ

“เอ่อ... งั้น... ก็อาจเป็นไปได้ที่เธอจะเป็นโรคหลายบุคคลิก” จิตแพทย์หญิงไหวไหล่อย่างไม่มั่นใจนัก กระนั้นก็อธิบายต่อว่า “ซึ่งไม่ใช่แบบไบโพล่าร์หรือโรคสองบุคคลิกที่เธอเป็นอยู่แล้วนะคะ แต่เป็นการที่มีหลายบุคคลิกในร่างเดียวกัน หรือที่เรียกว่า Dissociative Identity Disorder หรือ DID

DID?” มาร์คอฟทวนด้วยหว่างคิ้วที่มุ่นขึ้นนิด

“ค่ะ มีผู้ป่วยด้วยโรคนี้ที่ดังที่สุดคือวิลเลี่ยม สแตนเลย์ มิลลิแกน หรือบิลลี่ มิลลิแกน ชายหนุ่มอายุ 26 ปี จากรัฐโอไฮโอ เขาเป็นอาชญากร ปล้นและข่มขืนผู้หญิง แต่ก็ถูกเว้นโทษเพราะโรคหลายบุคคุลิกของเขา ที่มีถึง 24 บุคคลิกในคนคนเดียว เป็นคนที่มีบุคคลิกมากที่สุดในโลก ทั้งสถาปิก ทั้งเด็กหญิงวัย 3 ขวบ เด็กชาย 8 ขวบ สาวเลสเบี้ยน เด็กหนุ่มเลือดร้อน ชายหนุ่มยูโกสลาเวีย และอีกหลายบุคลิก ที่มีความสามารถ นิสัย เพศ อายุ แม้แต่ชื่อแตกต่างกันไป” หมอนิดเล่า

“แต่ละบุคคลิก ส่งผลให้เขาทำเรื่อง หรือแสดงท่าทางที่แตกต่างกันออกไปทุกอย่าง อย่างเช่นปกติบิลลี่วาดรูปไม่เก่ง แต่เมื่อเขาหลับ และดานี่ ที่เป็นอีกบุคคลิกออกมาเขาจะวาดรูปนิ่งได้เก่งมาก... หรือมีบางเคส ที่เมื่อเปลี่ยนบุคคลิกแล้ว จากที่ถนัดมือขวา ก็กลายเป็นถนัดมือซ้าย”

“โรคพวกนี้เกิดขึ้นได้เมื่อผู้ป่วยมีสภาวะจิตใจที่ถูกกระทบกระเทือนอย่างหนัก โดยเฉพาะในวัยเด็ก ถูกกระทำทั้งทางร่างกายและจิตใจตั้งแต่จำความได้ จนมีแต่ความเศร้า กลัว หวาดระแวง อ่อนแอ เปราะบาง จนเพื่อปกป้องตัวเอง พวกเขาจึงสร้างบุคคลิกอื่นขึ้นมา เพื่อให้ตัวเองสามารถแสดงออกในสิ่งที่บุคคลิกหลักไม่สามารถทำได้ ซึ่งแต่ละบุคคลิกจะมีเรื่องเล่า ตัวตน อดีต ชีวิต หรือชื่อเรียกที่แตกต่างกัน หรือแม้แต่เป็นคนต่างชาติที่พูดคนละภาษา แทบไม่ต่างจากการที่มีคนอีกคนหนึ่งมาอยู่ในร่างเดียวกัน”

“เด็กนั้นดูไกลจากช่วงวัยที่เพิ่งจำความได้ไปมากแล้ว” มาร์คอฟเอ่ยแทรกกับคำอธิบายตรงนี้ เพราะถ้าหากคนที่เป็นโรคนี้สร้างบุคคลิกใหม่ในช่วงเวลาตั้งแต่จำความได้ ก็หมายถึงคนพวกนี้ต้องมีอาการตั้งแต่เด็ก ไม่ใช่มาเป็นเอาตอนโตแบบปุบปับอย่างเจน

ทว่าจิตแพทย์หญิงก็รีบแย้งด้วยท่าทางที่กลับมาจริงจังมั่นใจ เมื่อเวลานี้เธอเหมือนจะมีเหตุผลมารองรับเรื่องครั้งนี้แล้ว

“ก็ใช่ แต่เธอก็คงถูกพ่อตัวเองทำเรื่องแย่ๆ มาตั้งแต่เด็ก มันอาจสะสมมาเรื่อยๆ บุคลิกที่สองหรือสามบางครั้งมันไม่ได้เกิดขึ้นตั้งแต่เด็ก แต่จะเกิดขึ้นเมื่อสะสมอะไรหลายๆ อย่างมาแล้ว และมันก็อาจไม่แปลกที่อีกบุคลิกจะเพิ่งตื่นเอาตอนนี้ เพราะเราก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเรื่องที่เพิ่งผ่านมาเมื่อเดือนที่แล้วที่เธอทำ มันสามารถส่งผลให้เธอไม่อยากตื่นขึ้นมาพบผู้คนอีก จึงส่งอีกบุคคลิกที่ซ่อนอยู่ออกมาแทน... ซึ่งเท่าที่ฉันเห็นตอนนี้ ก็ไม่ได้แย่นะ เธอดูสงบขึ้นเยอะมาก... แววตาเธอดูดีขึ้น”

อาจจะจริง... เพราะชายหนุ่มเองก็เห็นว่าเจนดูสงบขึ้นมากในห้องของหมอนิกรณ์ ทั้งที่ปกติคงโวยวายแน่ถ้ารู้ว่าตัวเองจะถูกส่งให้จิตแพทย์ กระนั้นก็เถอะ ถึงในห้องนั้นเจนจะสงบแค่ไหน แต่สิ่งที่ไม่อาจปฏิเสธได้เลยก็คือ...

“งั้นจะบอกว่า เด็กผู้หญิงที่วันๆ เอาแต่สนเรื่องดารานักร้องเกาหลี และเพ้อฝันในโลกจินตนาการของตัวเอง ไม่สนใจเรื่องมีประโยชน์อะไรนอกจากเรื่องรักๆ ใคร่ๆ จะกลายเป็นนักฆ่ามือพระกาฬ จัดการผู้ชายตัวโตๆ สองคนด้วยมือเปล่า และเหนี่ยวไกปืนฆ่าคนได้โดยไม่ลังเล... เด็กนั่นไม่เคยจับปืน ไม่เคยเข้าใกล้มัน ดีไม่ดีไม่เคยแม้แต่ดูหนังแนวที่มีการต่อสู้กันด้วยซ้ำ” ท่านประธานฟรานเซียกรุ๊ปไม่อาจสลัดความขับข้องใจนี้ได้หลุด เขาอยากจะคิดนะว่าเธออาจเป็นจิตเภทแบบที่หมอตรงหน้าบอก แต่อะไรสักอย่างในตัวเขากลับปฏิเสธเหตุผลนั้นอย่างแรงกล้า

อาจเพราะเขาคือทายาทตระะกูลที่ทรงอิทธิพลอย่างสเตฟาร์นอฟที่มีทั้งมิตรและศัตรูอยู่รายล้อมตลอดเวลา มีคนที่รักเขาและเกลียดเขา มีคนที่อยากร่วมธุรกิจกับเขาและมีคนที่อยากฆ่าเขา ไม่ก็เป็นคนที่อยากร่วมธุรกิจที่อยากฆ่าเขาไปพร้อมกัน ฉะนั้นแล้วเขาเคยเจอคนทุกประเภท ตั้งแต่ดีสุดยันเลวสุด กระทั้งพวกที่อยู่นอกกฏเกณฑ์ของสังคม คนในเงามืด พวกปีศาจร้ายในคราบมนุษย์ และเขาเคยจ้องตาคนพวกนี้มาแล้ว ทั้งในฐานะที่เป็นลูกน้องตน และในฐานะศัตรูที่ถูกส่งมาจัดการเขาตั้งแต่เด็ก

และชายหนุ่มบอกได้เลยว่าเจนในตอนที่เอาปืนจ่อหน้าเขา มีสายตาไม่ต่างจากพวกคนประเภทนั้น... คนในเงามืด...

“จิตใจเธอไม่ปกติ เธอเป็นได้ทุกอย่างนั่นแหละค่ะ ถ้าตอนนี้ยังไม่เห็นอาการแน่ชัด ฉันก็สรุปอะไรไม่ได้จริงๆ” คำพูดของผู้หญิงสูงวัยตรงหน้าดึงมาร์คอฟให้หลุดจากภวังค์ในหัวให้กลับมาสนใจที่เธอเช่นเดิม

“ฉันรู้ว่าโรคหลายบุคคลิกแบบนี้ไม่ได้เกิดขึ้นง่ายๆ หรอก ส่วนใหญ่คนที่บอกว่าเป็นก็แค่แกล้งทำเพื่อเรียกร้องความสนใจ แต่ถ้าคุณหนูเจนทำสิ่งที่พลิกหน้ามือเป็นหลังมือ และทำในสิ่งที่คนอย่างเธอไม่เคยทำได้มาก่อน ก็น่าคิดว่าเธออาจจะเป็นจริงๆ... ซึ่งเราก็คงต้องดูกันต่อไปอีกยาว หาสาเหตุว่าทำไมเธอถึงทำได้ เธอแกล้งทำหรือว่าเธอเป็นจริงๆ และถ้าเธอเป็นจริงๆ บุคคลิกนี้มาได้ยังไง มันเป็นบุคคลิกด้านบวกหรือด้านลบ... หรือตอนนี้ใครกันแน่ที่อยู่ในร่างของเธอ”

ใครกันแน่ที่อยู่ในร่างของเธองั้นเหรอ... นั่นเป็นคำพูดที่สะกิจใจท่านประธานฟรานซียกรุ๊ปได้อย่างแปลกประหลาด

“เอาว่าทุกครั้งที่ฉันคุยกับเธอ ฉันจะรายงานผลกับคุณด้วยก็แล้วกัน ฉันรู้ว่ามันผิดจรรยาบรรณแพทย์ที่ไม่ควรให้ข้อมูลคนไข้กับใคร แต่ถ้าเป็นข้อมูลบางอย่างที่มันไม่เกินเลยจนเกินไป และทำให้คุณหายข้องใจฉันก็พอจะเล่าให้ฟังได้” หมอนิดเสนอเป็นการสรุปจบปัญหานี้ เมื่อเห็นชัดว่าชายหนุ่มยังมีท่าทางคาใจอยู่

ทว่าใบหน้าคมกลับสายศีรษะเนิบนาบเป็นคำตอบให้เธอว่า

“ผมไม่ได้อยากรู้เรื่องเด็กนั่น” เขาไม่อยากเอาตัวเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเด็กสาวมากไปกว่านี้แล้ว ไม่ว่าจะในทางใดก็ตาม

“การจับตาคอยดูการเคลื่อนไหวไว้ก็เป็นการป้องกันตัวอย่างหนึ่งนะคะ” ร่างผอมบางยิ้มเรียบแนะนำ ก่อนเตือนอย่างไม่จริงจังนักอีกครั้งว่า “อีกอย่างคุณอย่าลืมเรื่องสำคัญว่าน้องชายคุณยังต้องเรียนในโรงเรียนเดียวกับเธออยู่เชียวล่ะ”



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
บทความผีเข้าของ B 13 s.t ตอนที่ 27 : ยังคิดชื่อเรื่องไม่ออก(แนวคล้ายๆ CUBIC)ตอนที่ 5 , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3457 , โพส : 52 , Rating : 20% / 64 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3
# 52 : ความคิดเห็นที่ 1969
เพิ่งอ่าน CUBIC รอบที่ 8 จบเพราะความคิดถึง พอมาอ่านเรื่องนี้น้ำตาจะไหล พลาดจริงๆ พลาดที่เผลอเข้ามาอ่าน!!! เพราะตกบ่วงเข้าเต็มๆเลยค่ะ จะได้อ่านตอนต่อไปก่อนฉันจะแก่ตายจากโลกนี้ไหมคะ 55555 T_T
Name : MEE [ IP : 171.99.163.127 ]

วันที่: 19 เมษายน 2562 / 22:50
# 51 : ความคิดเห็นที่ 1961
หากผีเข้าจนอยากปล่อยของอีกครั้งก็ขอให้เป็นเรื่องนี้เถอะนะคะ/อ้อนวอนอย่างมีความหวังริบหรี่ สนุกมาก รักทุกพล็อตของคุณแบงก์ มันแปลกใหม่แหวกแนวบอกไม่ถูกอะค่ะ ชื่นชมไอเดียเลย
Name : Turtlewannaswim [ IP : 1.10.193.150 ]

วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:29
# 50 : ความคิดเห็นที่ 1960
ไม่น่าเข้ามาอ่านเลยจริงๆ 555555555555 แง๊งงงงงงง ต่อเถิ๊ดดดดดดดด
Name : Tnt General < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Tnt General [ IP : 1.47.2.222 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:27
# 49 : ความคิดเห็นที่ 1958
พี่แบ้งมาต่อเถอะนะนะๆคะหนูค้างมากๆๆๆๆๆๆ หนูเป็นfcพี่ตั้งแต่12ตอนนี้18ล้าวว
PS.  หาเพื่อนที่คุยกันรู้เรื่อง และคอยแนะนำเรื่องนิยาย
Name : นิรันด์กาล < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นิรันด์กาล [ IP : 1.46.235.147 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 มกราคม 2562 / 17:40
# 48 : ความคิดเห็นที่ 1956
มาต่อเถอะค่ะ รอพี่เรื่องนี้อยู่น่าาาาาาาาา หลงมาอ่านแต่ติดเนื้อเรื่องเฉยเลยยยย. อยากอ่านต่อแล้วค่า
Name : รอไรท์อยู่ทุกวัน [ IP : 182.232.162.61 ]

วันที่: 4 มกราคม 2562 / 18:48
# 47 : ความคิดเห็นที่ 1949
ถือว่าพลาดมากๆที่เข้ามาอ่านเลยล่ะค่ะ 55555555555555 ติดอยู่ในใจตลอดเวลา อ่านบทเก่าๆซ้ำไปซ้ำมา จะรอนะคะ สัญญาว่าถ้าเป็นเรื่องนี้จะทั้งอ่านออนไลน์ทั้งซื้อเล่มแน่นอน
Name : naniitt < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ naniitt [ IP : 101.108.116.117 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 พฤศจิกายน 2561 / 23:42
# 46 : ความคิดเห็นที่ 1948
น่าสนใจมากๆเลยค่ะพี่แบ้งค์ อยากอ่านต่อเลย ลุ้นดีค่ะ
PS.  
Name : sky < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sky [ IP : 103.5.25.26 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 พฤศจิกายน 2561 / 00:53
# 45 : ความคิดเห็นที่ 1947
รอติดตามนะ เปิดเรื่องมาน่าสนใจมากค่ะ
Name : Hiho_Hiho! < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Hiho_Hiho! [ IP : 182.232.220.145 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤศจิกายน 2561 / 12:58
# 44 : ความคิดเห็นที่ 1946
กลับมาอัปเถอะค่ะได้โปรดดดดดดด
Name : Pun Arun < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pun Arun [ IP : 184.22.243.38 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 ตุลาคม 2561 / 10:56
# 43 : ความคิดเห็นที่ 1943
อยากอ่านเรื่องนี้ค่ะ
Name : jira [ IP : 27.55.83.141 ]

วันที่: 16 กันยายน 2561 / 16:00
# 42 : ความคิดเห็นที่ 1941
ห้ามตัวเองไม่อยู่T^T อยากให้เเต่งต่อจัง ชอบพล็อต เเต่งต่อเถอะน้าาา ชอบเเนวนี้ เเล้วก็ชอบคิวบิกอยู่เเล้ว คิดว่าเรื่องนี้ก็จะไม่ทำให้ผิดหวัง
Name : jirayu1234 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ jirayu1234 [ IP : 180.180.202.28 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 กันยายน 2561 / 01:05
# 41 : ความคิดเห็นที่ 1935
ไม่น่าเลยแล้วจะได้อ่านต่อมั้ย ห้ามตัวเองแล้วนะ แต่ก็เข้ามาอ่านจนได้T^T
Name : Nuch [ IP : 223.24.178.253 ]

วันที่: 16 สิงหาคม 2561 / 22:00
# 40 : ความคิดเห็นที่ 1933
มันส์มาก
Name : tinkerbell.n12 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ tinkerbell.n12 [ IP : 223.205.244.219 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 กรกฎาคม 2561 / 19:12
# 39 : ความคิดเห็นที่ 1927
อยากอ่านต่อแล้ววว งื้อ~
Name : love you forever < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ love you forever [ IP : 171.99.160.164 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 กรกฎาคม 2561 / 21:48
# 38 : ความคิดเห็นที่ 1922
เราจะรอต่อไป 😂😂😂
Name : PandoraShots < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PandoraShots [ IP : 223.207.243.233 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 มิถุนายน 2561 / 00:09
# 37 : ความคิดเห็นที่ 1921
สนุกอ่่่
Name : Akanit Poukatikom < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Akanit Poukatikom [ IP : 58.11.46.115 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มิถุนายน 2561 / 22:20
# 36 : ความคิดเห็นที่ 1917
เขียนต่อเถอะ ขอร้อง
Name : หญิงจ้า [ IP : 124.122.29.104 ]

วันที่: 21 เมษายน 2561 / 00:31
# 35 : ความคิดเห็นที่ 1916
กลับสู่วังวนค่ะ5555555 เปิดมาแค่นี้ก็พร้อมเปย์แล้วนะจริงๆ
PS.  สัตว์โลกมีหัวใจโปรดชาวไทยอย่าย้ำยี
Name : จิ้งจกจัง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ จิ้งจกจัง [ IP : 172.88.134.38 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 เมษายน 2561 / 10:52
# 34 : ความคิดเห็นที่ 1914
สนุกค่ะ จะรอเรื่องนี้อีกเรื่องนะคะ
Name : Mild_cc-170 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mild_cc-170 [ IP : 1.46.66.18 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 เมษายน 2561 / 10:22
# 33 : ความคิดเห็นที่ 1911
น่าสงสารเคลม ดูเธอจะต้องรับภาระหนักกว่านาคเอามากๆ  นาคว่าหนักแล้ว เรื่องนี้ดูหนักกว่า
PS.  เปรียบดั่งเมฆาที่ล่องลอยไปตามใจตน...ไม่ยึดติดกับสิ่งใด ไร้กฎเกณฑ์ กล้าหาญเด็ดเดี่ยว และปกครองทุกสิ่งทุกอย่างจากจุดที่เป็นเอกเทศ
Name : §INERZIA§ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ §INERZIA§ [ IP : 58.8.225.199 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 เมษายน 2561 / 23:33
# 32 : ความคิดเห็นที่ 1904
ตามมาจากcubicค่ะ ชอบสำนวนมากกก เบื่อนางเอกโง่ๆเเล้วด้วย อยากอ่านนางเอกแบบฉลาดๆบ้าง ขอบคุณที่เขียนอะไรสนุกๆให้อ่านนะคะ ทุกวันเรื่องคิวบิกยังตราตรึงอยู่ในใจเลย ขอบคุณค่ะ
Name : NITCHA_6 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ NITCHA_6 [ IP : 110.168.6.142 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 เมษายน 2561 / 07:54
# 31 : ความคิดเห็นที่ 1903
สนุกมากเลย
Name : BenzKaewwong < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ BenzKaewwong [ IP : 49.48.169.27 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 มีนาคม 2561 / 23:12
# 30 : ความคิดเห็นที่ 1902
พี่แบงค์โปรดกลับมาต่อเถอะนะคะ pleassssss
Name : ~>เด็กน้อยในมุมมืด<~ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ~>เด็กน้อยในมุมมืด<~ [ IP : 202.28.154.117 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 มีนาคม 2561 / 17:56
# 29 : ความคิดเห็นที่ 1900
ค้างต่อไปค่ะ
แอบหวังให้เรื่องนี้ พี่แบงค์มีความผีเข้าจนจบ 😂
PS.  LOVE Lycan Family ขอให้ทุกวันของทุกคนมีแต่ความสุขนะคะ LOOK ON THE BRIGHT SIDE
Name : ChomPuu < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ChomPuu [ IP : 46.140.174.219 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 มีนาคม 2561 / 01:28
# 28 : ความคิดเห็นที่ 1898
ขอให้คุณพี่แบงค์อย่าล้มเลิกให้พล็อตนี้เลยนะเจ้าคะ
PS.  ใครอ่าน LSK มั่งก็ยกมือขึ้น~
Name : TaMeKabTaNa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TaMeKabTaNa [ IP : 1.47.207.44 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 มีนาคม 2561 / 10:50
หน้าที่ 1 | 2 | 3
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android