คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

บทความผีเข้าของ B 13 s.t

ตอนที่ 21 : คำสาป(3)(50%)


     อัพเดท 23 พ.ค. 57
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/อื่น ๆ
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : B 13 s.t ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ B 13 s.t
My.iD: https://my.dek-d.com/satancrow
< Review/Vote > Rating : 99% [ 23 mem(s) ]
This month views : 635 Overall : 179,566
1,976 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2073 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
บทความผีเข้าของ B 13 s.t ตอนที่ 21 : คำสาป(3)(50%) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 5749 , โพส : 45 , Rating : 63% / 18 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด




ตอนที่ 3 เริ่มต้นค้นหา


          “ประจำที่ กางใบเรือ ขึงเชือกใบบน เตรียมถอนสมอขึ้น เราจะไปให้เร็วที่สุด เร็ว เร็ว เร็ว เร็ว!


            เสียงฝีเท้าหลายสิบดังอยู่รอบตัวทันทีเมื่อสิ้นคำสั่งของต้นหนเรือคนสำคัญ ชายแก่สามสิบกว่าชีวิตที่ดูภายนอกไม่น่าจะทำอะไรได้มากปีนป่านเชือกตะขายที่กราบเรือสองข้างขึ้นไปบนเสากระโดงทั้งสามต้น เตรียมปลดผ้าใบบนเพลา(1)อย่างคล่องแคล่ว ว่องไวอย่างน่าเหลือเชื่อ


            ทุกคนประจำตำแหน่งตัวเองอย่างรู้งาน เหมือนภาพการชุลมุน หากแต่นั่นคือการแบ่งหน้าที่กันคนละจุดอย่างรวดเร็ว ผ้าใบผืนโตทั้งเก้าผืนถูกคลี่ออก พร้อมอีกสามผืนเล็กที่แหลนหัวเรือ ขณะคนด้านล่างก็ช่วยกันพันขึงเชือกใบบนกับราวผูก ที่เหลือแค่เพียงรอคำสั่งออกเรืออีกครั้ง ก่อนถอนสมอสองตัวขึ้นเท่านั้น


            “เกิดอะไรขึ้น”


            เอนโธนี่จำต้องหันกลับไปมองด้านหลัง เมื่อกิลเลี่ยนและองครักษ์ของเขากลับขึ้นมาบนเรือด้วยคำถาม และสีหน้าแปลกใจ ความเร่งรีบของลูกเรือในเรือลำใหญ่ และคำสั่งออกเรืออย่างกะทันหันของโจรสลัดสาว ทำให้พวกเขาต้องขึ้นมาดูเพื่อหาสาเหตุอย่างเสียไม่ได้


            ต้นหนเรือที่กะวางแผนทิ้งคนจ้างวารทั้งคู่ และเตรียมเชิดทองคำของเขาไปเงียบๆ ต้องชักหัวคิ้วชนกันแน่น เมื่อแผนการในหัวล้มไม่เป็นท่า แถมคนที่กะทิ้งก็ยังมายืนอยู่บนเรือที่พร้อมจะสั่งออกในไม่กี่นาทีข้างหน้า เธอต้องชั่งใจอย่างถึงที่สุดว่าควรทำยังไงต่อกับแขกที่เธอไม่ยากรับเชิญ


            อยากจะไล่ทั้งเจ้าชายกับทาสผู้ซื่อสัตร์ของเขาลงจากเรือ แต่ขณะเดียวกันเธอก็ยังอยากได้ทั้งทองคำ การยกเลิกค่าหัวของเจฟฟรี่ย์สคัลทั้งหมด และหมอหลวงฝีมือเยี่ยมอยู่ โดยเฉพาะทองคำ ดังนั้นหากเธอบังคับไล่เขาลง ก็มีสิทธิ์จะชวดทุกอย่างทันที่ ที่สำคัญเวลานี้เธอไม่มีเวลามาบังคับพวกเขาลงจากเรือแล้ว


 “เวรชิบ” เอนโธนี่สบถ ระบายความไม่ได้ดั่งใจกับคำตัดสินของตัวเอง และตะโกนสั่งเจ้าชายหนุ่มกับองค์รักษ์ของเขาแทน “ไม่ต้องไปเอาของแล้ว เราต้องไปเดี๋ยวนี้!


กิลเลี่ยนและเบรนดอนมุ่นหัวคิ้ว งงกว่าเก่า ก่อนหันมองหน้ากันเอง สับสนว่าพวกตนควรทำอะไรในเวลานี้กันแน่ เมื่ออยู่ๆ คนที่บอกว่าเรือไม่พร้อมจะออก ก็สั่งออกเรือกะทันหัน ซ้ำยังไม่ให้พวกเขาไปจัดการข้าวของของตน และห้ามลงจากเรือแล้ว ซึ่งจากสภาพการณ์ตอนนี้หากพวกเขายังอยากไปกับเรือเจฟฟรี่ย์สคัล ก็ไม่ควรก้าวลงจากเรือจริงๆ


ขณะที่เอนโธนี่ไม่ขยายความอะไรอีก และต้องตวัดสายตามองผ่านลูกเรือรอบตัวไปยังร่างสูงใหญ่จนน่ากลัวของกัปตันเรือตน เมื่อทันเห็นเขาเดินผ่านฝูงลูกเรือที่วิ่งว่อนทำงานพร้อมร่างเล็กๆ ของเมลิลินโดยไม่ได้ทุกข์ร้อน หรือสนใจเหตุการณ์วุ่นวายบนเรือนัก ซ้ำยังเชิญอดีตแม่เลี้ยงของเธอลงจากเรืออย่างสุภาพ ก่อนจะก้าวเหยียบกระดานไม้ ลงตามไป


“เฮ้ เฮ้ เฮ้ เจฟ นั่นจะไปไหน” เอนโธนี่ต้องร้องตามกัปตันรือของตน และก้าวมาคว้าท่อนแขนใหญ่ไว้


“ก็ลงจากเรือน่ะสิ” เจฟหันมาตอบง่ายดาย พร้อมรอยยิ้มน้อยๆ


“แค่ส่งเมลิลินไม่จำเป็นต้องลงจากเรือ เราต้องไปกันแล้ว มันเสียเว...”


“แล้วใครว่าฉันจะไปล่ะ”


เอนโธนี่นิ่งอึ้งกับคำพูดของเขาไปอึดใจ


“อะไรนะ!” เธอร้อง และชักหัวคิ้ว สบนัยน์ตาสีดำขลับของเจฟอย่างไม่เชื่อสิ่งที่ได้ยิน


หากร่างใหญ่ที่เห็นดวงตาสองสีซึ่งจ้องเขามาอย่างคาดคั้น งงงวย และตระหนก จำต้องระบายลมหายใจแผ่ว หุบรอยยิ้มลงนิด ทว่ายังมีความละมุนที่มุมปากขัดกับความหยาบกรานของใบหน้า และหนวดเคราสีน้ำตาลแซมขาวของเขา พร้อมคำพูดหนักแน่นแต่เต็มไปด้วยความอ่อนโยนว่า


          “ฉันหมดเวลาแล้วแอนนี่”


            “พูดเรื่องอะไรเนี่ย!” ต้นหนเรือสาวตะคอกถามหนักกว่าเก่า หัวใจเริ่มเต้นเร็วไม่เป็นจังหวะ และกำต้นแขนใหญ่ของคนสูงวัยแน่นขึ้น เหมือนจะฉุดให้เขากลับขึ้นเรือแทน  


ไม่ใช่เธอไม่เข้าใจความหมายของคำพูดเจฟ แต่เธอไม่อยากยอมรับมันตอนนี้ต่างหาก


            และแม้จะยากเย็นไม่น้อยกับความจริง แต่ท่าทางที่ไม่ยอมเข้าใจของเอนโธนี่ ก็ทำให้กัปตันเรือเจฟฟรี่ย์สคัลต้องขึ้นเสียงหนักแน่นสวนกลับไป


            “ฉัน... กำลังจะตาย”


            “ก็แค่ตับแข็งนิดหน่อยน่า คุณอยู่มาได้ขนาดนี้ แค่...”


            “แอนนี่” เสียงห้าวแข็งต้องดักคำต้นหนเรือของตนเฉียบขาด และมองลึกเข้าไปในตาเธออย่างจริงจัง ไม่มีรอยขี้เล่น สนุกสนานแบบที่ผ่านมาเสมอ และสำทับอีกครั้งให้เธอยอมรับมัน “ฉันไปต่อไม่ไหวแล้ว”
 

            ความวุ่นวายรอบตัว และเรือศัตรูลำใหญ่ที่กำลังแล่นเข้าใกล้ราวกับหมดความหมายไปฉับพลัน โลกทั้งใบเหมือนวูบดับไปชั่วขณะ


            เอนโธนี่ยังคงจ้องนัยน์ตาสีดำสนิทคู่ที่เธอคุ้นเคยที่สุดในชีวิต ก่อนหลบดวงตาคู่นั้น  แต่ยังคงสับสนจนไม่รู้ว่าควรวางจุดรวมสายตาไปตรงไหน ขณะเลียริมฝีปากที่คล้ายจะแห้งผราก และลมหายใจที่คล้ายจะติดขัด กระนั้นเธอก็ยอมที่จะคลายมือออกจากท่อนแขนแกร่งช้าๆ พยายามสุดชีวิตที่จะเข้าใจเขา ก่อนสูดหายใจลึกกับเรื่องจริงที่ตนไม่อยากยอมรับ และเมื่อพอจะตั้งหลักได้ เธอก็กลั้นใจถามกลับไปโดยยังไม่ยอมมองหน้าอีกฝ่าย


            “มันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่” สิ้นคำนัยน์ตาที่ยังวูบไหวไปมา ก็หันไปเจอใคนบางคนที่ยืนอยู่ไม่ไกล และกำลังจับจ้องมายังเธอและเจฟตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ และมองด้วยแววตาอ่อนแสง ทั้งสำนึกผิด ลำบากใจ และเข้าใจทุกสิ่งด้วยความเงียบเหงานั่น  
 


           เอนโธนี่อ้าปากค้างน้อยๆ พูดไม่ออกไปครู่ ก่อนกัดฟันเอ่ยขึ้นใหม่ในที่สุด “นายรู้เรื่องนี้ใช่ไหม... บาฟ”


หมอประจำเรือเพียงนิ่งเงียบ สูดหายใจลึก และถอนออกยาว ก่อนหลุบนัยน์ตาสีฟ้าสว่างของตนลงมองพื้นเหมือนชั่งใจในคำตอบ และกลับขึ้นมาสบที่นัยน์ตาสองสีของเอนโธนี่อีกครั้งเป็นการยืนยันสิ่งที่เธอคิด



            “เวรเอ๊ย” เด็กสาวสบถออกมาอย่างเหลือทนกับความจริงที่ได้รู้ผ่านความเงียบจากบาร์ตัน


            ทุกคนรู้ เว้นเธอ!


กระนั้นคนหัวดื้อยังไม่คิดยอมง่ายๆ แล้วหันไปตะเบ็งเสียงหน้าเครียดกับกัปตันเรือตนอีกครั้ง


            “ฉันจะไม่ยอมเสียกัปตันเรือไป แลกกับไอ้เด็กสองคนที่ไม่รู้แม้แต่วิธีผูกเชือกชีวิตหรอกนะ!


            เจฟหัวเราะฮึในลำคอกับคำว่าของเอนโธนี่ เข้าใจทันทีว่าเด็กสองคนที่เธอว่าว่าหมายถึงใคร... คงไม่พ้นเจ้าชายผู้สูงศักดิ์กับองครักษ์ที่ซื่อสัตย์ของเขา ที่เพิ่งขึ้นเรือเจฟฟรี่ย์สคัลมาวันนี้


            “ขอโทษด้วยแอนนี่ แต่การผจญภัยนี้ มันไม่ใช่ของฉันอีกแล้ว” ร่างใหญ่โตว่า พร้อมเอื้อมถอดหมวกหนังบนศีรษะ ปล่อยเส้นผมยาวพัดปลิ้วไปตามลมที่มีกลิ่นไอเกลือ และยังคงยิ้งมุมปากส่งให้เด็กสาว “และถูกของเธอ ถ้าฉันยังอยู่บนเรือ เธอก็คงได้โยนศพฉันทิ้งกลางทะเล ตอนสัมภาระเราเกิน”


            ประโยคคำพูดรอบนี้จากกัปตันเริอเจฟฟรี่ย์สคัล ทำให้คนฟังเข้าใจได้ทันทีว่าเขาไม่อาจไปต่อได้จริงๆ แต่เธอก็ยังอยากรู้เวลาที่แน่นอน เผื่อยังหาข้ออ้างในเขากลับขึ้นเรือมา


            “อีกนานแค่ไหน”


            “... ไม่นานเท่าที่เธอคิดไว้ในหัวตอนนี้หรอก”


            นั่นหมายถึงสั้นมาก... สั้นจนคิดได้เพียงว่า เมื่อสิ้นภารกิจตามหาเกาะลอยน้ำแล้ว เธอจะไม่มีวันได้เห็นเขาอีก


            “แต่กัปตันเรือ ต้องตายไปพร้อมกับเรือ จะมาทิ้งกันกลางทางแบบนี้ไมได้” แม้เข้าใจทุกอย่าง แต่ความเคว้งคว้างในใจยังสังให้เธอหาคำเถียงมาโต้แย้ง


            “ถ้าเรือจบ กัปตันก็ต้องจมไปพร้อมกับเรือ... แต่ถ้ากัปตันจมแค่คนเดียว แต่เรือยังอยู่ กัปตันก็ต้องปล่อยให้เรือนั้นแล่นต่อไป” เจฟกล่าวนิ่งสงบ และหันกลับมาเผชิญหน้ากับคนอ่อนวัยกว่าทั้งตัว “และคนที่จะทำให้มันแล่นต่อไปได้ก็คือเธอ เอนโธนี่ ฮอว์ก”


            หมวกหนังทรงสามเหลี่ยมในมือใหญ่ถูกครอบบนหัวทุยๆ ที่ปกคลุมด้วยเรือนผมสีแดงสนิมของเอนโธนี่ ความเชื่อมัน คาดหวัง และเอ็นดูส่งผ่านมาจากความอุ่นร้อนในหมวกที่ยังตกค้างมาจากเจ้าของมันตรงหน้า


เป็นการยกตำแหน่งสำคัญบนเรือลำใหญ่ที่เรียบง่าย และเงียบเหงาที่สุดเท่าที่เธอเคยเจอมา


            “คุณสมรู้ร่วมคิดกับเมลิลินเรื่องนี้จริงๆ ด้วย” เอนโธต้องเปรยเสียงกลัวหัวเราะฝืดเคืองอย่างเสียไม่ได้ และไม่ได้ดูยินดีกับตำแหน่งใหม่บนหัวตนแม้แต่น้อย


            แต่เจฟก็ยังยกยิ้มขี้เล่นของตนขึ้น และว่าเพียง


            “ฉันว่าต้องออกเรือแล้วล่ะ... กัปตัน”


            ทั้งสายตาและท่าทาง รวมถึงถ้อยคำจากอดีตกัปตันเรือเจฟฟี่ยร์สคัล ทำให้สายตาแข็งกร้าวของเด็กสาวอ่อนแสงลงอย่างจำยอม พ่ายแพ้ต่อความตั้งใจของเขาในที่สุด หากเมื่อปรายตาสองสีไปมองยังความวุ่นวายในเรือ เธอก็ต้องหันกลับมาก้มหน้า สายหน้าน้อยๆ กำมือแน่น ฝืนคำพูดรอดไรฟันออกมา


            “ฉันขับเรือนี้คนเดียวไม่ได้เจฟ... ฉะ... ฉันรับผิดชอบพวกเขาไม่ไหว ฉันไม่ได้เกิดมารับผิดชอบชีวิตใคร...”      


“แอนนี่ เธอแค่ใช้ฉันเป็นตัวแทนการมีชีวิตอยู่ของเธอเท่านั้น” นัยน์ตาสองสีที่ไม่มีความมั่นใจ อย่างที่น้อยครั้งจะเป็น ตวัดขึ้นมองใบหน้ากร้านของเจฟ กับสิ่งที่เขาเน้นชัดมา “หลังเกิดเรื่องนั้น เธอก็ผจญภัยผ่านตัวฉัน ใช้ชีวิตผ่านตัวฉัน เธอเลยรู้สึกว่าตัวเองจะไม่มีชีวิตแล้ว ถ้าฉันไม่อยู่ที่นี่อีก... แต่เธอจะใช้ชีวิตผ่านตัวฉันตลอดกาลไม่ได้ ทุกคนเตรียมใจเรื่องฉันไว้หมดแล้ว เหลือก็แค่เธอ... ดังนั้นก้าวออกไปใช้ชีวิตซะ แม้เธอจะไม่คิดว่ามันเป็นชีวิตก็ตาม เหมือนอย่างที่ฉันบอกเสมอ...”


การเดินทางเริ่มต้นที่คลื่นและทะเล และจบลงที่คลื่นและทะเล” เอนโธนี่ประสาทเสียงขึ้นพร้อมกันกับเจฟ จนราวกับเป็นการกล่าวคำปฏิญาณ ซึ่งมันเหมือนจะทำให้เธอสงบขึ้นได้อย่างน่าอัศจรรย์ด้วย


เจฟยิ้มรับอย่างภูมิใจในคำสอนของตนที่เธอไม่เคยลืม ก่อนพยักหน้าเบาๆ ส่งสายตามั่นใจในตัวเธออย่างเต็มเปี่ยม แล้วค่อยๆ ก้าวออกห่าง พลางหมุนตัวเดินลงไป ไมมีคำพูดใดอีก ให้แผ่นหลังกว้างใหญ่เป็นคำลาเงียบงัน และปล่อยให้เธอมองตามอยู่เช่นนั้นนิ่งนาน...


            “ทุกอย่างพร้อมแล้วแอน!


            เสียงตะโกนจากลูกเรือบนกระเช้ารักนกก็ส่งลงมาที่อดีตต้นหนเรือ


ขณะที่บาร์ตันหันไปที่กราบขวา แล้วเห็นว่าเรือลำสีดำผ้าใบสีขาว พร้อมธงหัวกระโหลกสวมหมวกตัวตลกกำลังแล่นมาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ ความเร็วของมันมากกวาที่คาด และลมหนุนจากทะเลยิ่งเหมือนเป็นใจช่วยให้มันพุ่งเข้าหาเจฟฟรีย์สคัลไวขึ้นไปอีก


            “แอนนี่ สั่งออกเรือเดี๋ยวนี้!” บาร์จตันต้องร้องสำทับ ขณะลูกเรือทุกคนเฝ้ารอคำสั่งจากกัปตันคนใหม่เพียงคนเดียว หากเธอก็ยังคงยืนมองร่างใหญ่โตของเจฟเดินห่างออกไปเรื่อยๆ


            “เอนโธนี่ ฮอว์ก!” หมอประจำเรือย้ำหนักกว่าเดิม ขณะปรายตาเห็นว่าศัตรูเปิดประตูปืนใหญ่ที่หัวเรือมาแต่ไกล แต่เอนโธนี่ยังคงมีความเงียบเป็นคำตอบ แม้กระดานไม้จะถูกดึงเก็บขึ้นมาแล้ว


            และครั้งนี้เสียงห้าวต้องตวาดใส่เด็กสาวสุดกำลัง


            “กัปตัน!


           “ออกเรือ!” ไม่ทันสินเสียงจากบาร์ตันดี เสียงคำสั่งกัมปนาจจากกัปตันคนใหม่ของเจฟฟรี่ย์สคัลก็ตวาดก้อง ก่อนเธอจะตวัดตัวกลับมา พร้อมใบหน้าเหี้ยมเอาเรื่อง ขณะเอ่ยเฉียบเย็นยามเดินผ่านร่างใหญ่โตของบาร์ตัน “เราต้องคุยกันเรื่องนี้แน่ไอ้หนู!
 

          ตูม! ตูม!


            ไม่ทันเก็บสมอเรือสองตัวขึ้นมาดี กระสุนปืนใหญ่จากกระบอกปืนที่หัวเรือของแบล็กโจ็กเกอร์เฟซที่ยิงตรงมา แต่ระยะห่างยังมากอยู่ มันจึงตกกระแทกผิวน้ำห่างข้างเรือเจฟฟรี่ย์สคัลไปหลายหลา กระนั้นก็ทำให้แทบทุกคนในเรือต้องก้มตัวต่ำหลบตามสัญชาตญาณ


            “บ้ารึไง ถึงจะเป็นเกาะรอบนอกสุดก็เถอะ แต่ก็ยังอยู่ในเขตปกครองของราชอาณาจักรนะ!” เบรนดอนที่ก้มต่ำข้างกราบขวาเรือร้องขึ้นอย่างฉุนเฉียว ขณะมองผ่านช่องปืนใหญ่ไปยังเรือศัตรูที่บ้าระห่ำกว่าที่เขาคิดไว้


            เพราะแม้เอเทน่าจะเป็นเกาะเล็กๆ รอบนอกสุดของอาณาจักร ทำให้มันเกือบๆ จะเป็นอิสระดูแลตัวเอง มีทหารมาตรวจความเรียบร้อยแค่เดือนละครั้ง ที่ประจำการอยู่ก็ไม่กี่คน แถมใช้ชีวิตไปเรื่อย ไม่มีจุดมุ่งหมาย เพราะรู้ว่าส่งมาประจำการที่นี่ก็เหมือนถูกเนรเทศ ไม่มีวันได้เลือนตำแหน่ง เอเทน่าจึงรับเรือทุกลำเข้ามาที่นี่ ไม่เว้นพวกโจรสลัด หรือพวกพ่อค้าเถือน เพื่อให้มีสภาพคล่องทางการเงินมากขึ้น และเปิดโอกาสในการค้าขาย แต่ถึงอย่างไร มันก็ไม่น่าจะขาดระเบียบชนิดไม่มีใครสนชีวิตใครแบบนี้


            “ไอ้เฮงซวยนั่นมันไม่สนใจหรอกน่า” เอนโธนี่ที่ก้มตัวอยู่ไม่ไกลนักตะโกนบอกคนที่เคยใช้ชีวิตยู่แต่ในเมืองหลวงเสียงขุ่น หงุดหงิดไม่น้อยที่ถูกโจมตีกะทันหันแบบนี้ ขณะคนฟังสองคนต้องย่นหัวคิ้วสงสัยว่าไอ้เฮงซวยที่ว่านี่ใคร


            “ยิงตอบโต้ไหม!


            เสียงตะโกนถามจากจิมที่เกาะอยู่ข้างกระบอกปืนหันมาถาม ซึ่งเอนโธนี่ก็สวนคำสั่งออกไปทันที


            “ไม่ต้อง เปลือง เสียเวลา หันใบเรือรับลมสี่สิบห้าองศา หักขวายี่สิบห้าองศา“ คำสั่งสุดท้ายตะโกนขึ้นไปยังลูกเรือที่ทำหน้าที่คุมพังงา


            หากองศาที่เจ้าชายหนุ่มได้ยิน ทำให้เขาต้องหันไปย่นหัวคิ้วถามเธอทันที


            “นั่นมันไม่ได้ออกจากท่าเรือเลยนะ”


            “ออกจากท่าตอนนี้ก็พรุนเป็นรังผึ้งน่ะสิ” เด็กสาวสวนฉับพลัน  


เพราะหากเธอหักเรือออกไปจากท่าตอนนี้ ก็หมายถึงว่าจะต้องออกไปเผชิญหน้ากับแบล็คจ็กเกอร์เฟซโดยตรง เนื่องจากระยะทางระหว่างเจฟฟรี่ย์สคัลและเรือศัตรูมันใกล้เกินไป เธอไม่มีทางพาเจฟฟรี่ย์สคัลทวนลมเข้าสู่น่านน้ำเปิด และหนีทันแน่ๆ


            นัยน์ตาสองสี่มองไปยังหัวเรือ ดูทุกระยะขณะมันแล่นออกจากท่าช้าๆ พร้อมที่ปรายหางตาขวา ก็เห็นไกลๆ ว่าแบล็กโจ๊กเกอร์เฟซ หักลำเรือแล่นขวางลม พร้อมเปิดประตูปืนใหญ่ขึ้นทุกบานที่ข้างลำ ตั้งองศาเล็งมาที่เจฟฟรี่ย์สคัลชัดเจน


            กัดไม่ปล่อยเลยไอ้งี่เง่าเอ๊ย!


            “รักษาเส้นทางที่ยี่สิบห้าองศา อย่าให้เบี้ยว ที่เหลือลงไปใต้ท้องเรือ เตรียมพายไว้ ฉันสั่งเมื่อไหร่ ก็จ่วงเต็มเหนี่ยวให้สะโพกครากไปเลย” เอนโธนี่สั่งซ้ำ พร้อมชายแก่อีกชุดใหญ่ก็วิ่งกูลงใต้ท้องเรือตามคำสั่งอย่างรวดเร็ว


            “ทำไมไม่ยืนคุมพังงาเอง” เบรนดอนอดตั้งคำถามไปยังเด็กสาวไม่ได้ เพราะถึงเขาจะรู้ว่าคนบังคับพังงานั้นสับเปลี่ยนได้ เพราะคงไม่มีใครคุมหางเสื้อได้ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง แต่หากเกิดเหตุการณ์อันตรายแบบนี้ กัปตันเรือ หรือไม่ก็คนทีอำนาจสูงสุดในเรือ ควรต้องไปคุมเองแล้ว ไม่ใช่ปล่อยลูกเรือทำเองแบบนี้


            หากเอนโธนี่ก็ตะโกนตอบมาชัดเจนว่า


            “ขึ้นไปยืนคุมเอง ฉันก็โดนสอยร่วงก่อนน่ะสิ” 


            เจ้าหล่อนตอบได้เห็นแก่ตัวอย่างน่าเหลือเชื่อจริงๆ


คนเป็นองค์รักษ์นิ่งงันไปทันทีกับคำตอบที่ได้รับ พะงาบปากขึ้นแต่ไม่มีเสียง เหมือนอยากจะพูดอะไร แต่คิดอีกทีก็รู้สึกว่าเปล่าประโยชน์ และหมดข้อสงสัยไปทันทีอย่างช่วยไม่ได้


            “มันจะยิงมาแล้ว!” ลูกเรือจากบนรังนกที่เสากระโดงตะโกนลงมาอีก


            จ่วงเลย!” เอนโธนี่ตะโกนลั่น และครั้งนี้เจ้าชายหนุ่มกับองค์รักษ์หนุ่มต้องสะดุ้งเฮือก ไม่คิดว่าเด็กสาวจะสามารถตะเบ็งเสียงออกมาได้ทรงพลัง และดังจนน่าขนลุกแบบนั้น  ซึ่งเสียงขนาดนั้นไม่แปลกเลยที่จะส่งไปถึงใต้ท้องเรือได้


            กระสุนปืนใหญ่นับสิบลูกถูกยิงตรงมายังเจฟฟรี่ย์สคัล มันพุ่งทะยานหวีดแหลมเหมือนก้อนอสูรกายสีดำ เตรียมจมเรือโจรสลัดที่เก่าแก่ที่สุดในหกคาบสมุทรเพียงทีเดียว


ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม!


ลูกเหล็กหนักๆ ถูกยิงเข้าใส่ข้างลำเรือใหญ่ เรือทั้งลำเอียงลู่ตามแรงทะลวง กราบเรือขวาแตกกระจายออกหลายส่วน เสากระโดนหลักหักโค้นลงเหมือนไม่จิ้มฟัน ข้างลำเรือแตกรั่วเป็นรอยโหว่กว้าง จนหลายชีวิตที่อยู่บนเรือต้องกระโดดลงน้ำเอาชีวิตรอด ก่อนเรือใบลำใหญ่จะค่อยๆ จมช้าๆ... เพียงแต่เรือที่ถูกแบล็กโจ๊กเกอร์เฟซยิงจนพรุนทั้งลำกลับไม่ใช่เจฟฟรี่ย์สคัลอยางที่หวัง หากแต่เป็นเรือหรูใหม่เอี่ยมที่ทาตัวเรือเป็นสีน้ำเงินแดง และติดตราลัญลักษณ์ของกองเรือราชนาวีแห่งราชอาณาจักร และกลุ่มคนที่ดำผุดดำว่ายอยู่ในน้ำกลับกลายเป็นทหารในเครื่องแบบสีแดงสดที่เฝ้าเรือของตนอยู่


และเจฟฟรี่ย์สคัลที่ควรจมลงก้นทะเลไปแล้ว กลับค่อยๆ ลอยเอื่อยออกมาจากข้างเรือราชนาวี ในอีกฝั่งที่ไม่ถูกโจมตี


เพราะเอเทน่าเป็นท่าเรือเล็กๆ ทำให้ไม่มีที่ให้เรือหลายๆ ลำมาจอดเทียบท่าได้ ดังนั้นจึงมีเรือใบลำใหญ่มากมายที่ต้องถอดสมออยู่นอกชายฝั่ง แล้วใช้เรือเล็กพ่ายขึ้นเกาะมาเอง มันจึงเท่ากับมีปราการหลายลำให้เธอเลือกใช้ เอนโธนี่จึงใช้โอกาสนั้นแล่นเจฟฟรี่ย์สคัลที่กำลังถูกโจมตีเข้าไปซ่อนที่ข้างเรือที่ใกล้ตาที่สุด และวินาทีก่อนลูกปืนใหญ่จะถูกยิงตรงมา เธอก็สั่งให้ฝีพายใต้ท้องเรือช่วยกันพายส่งเจฟฟรี่ย์สคัลพุ่งเข้าหาเกราะกำบังที่เลือกไว้ได้ทันท่วงที


และเวลานี้แบล็กโจ๊กเกอร์เฟซที่แล่นตรงเข้าหาฝั่ง ก็ต้องแล่นห่าง สวนกับเจฟฟรี่ย์สคัลออกไปเรื่อยๆ อย่างช่วยไม่ได้ จนพ้นระยะโจมตีโดยสมบรูณ์


            “เอาล่ะที่นี้หักขวาสุดกำลัง ออกไปที่น่านน้ำเปิด!” เอนโธนี่ลุกขึ้นมาสั่งเสียงดังอีกครั้ง ขณะลูกเรือบนดาดดฟ้าเรือก็เฮออกมาอย่างยินดีกับชัยชนะครั้งนี้


            แต่เรือที่กัปตันคนใหม่ของเจฟฟรี่ย์เลือกเป็นปราการป้องกัน ไม่รู้ว่าแค่บังเอิญหรือตั้งใจ เมื่อเจ้าชายหนุ่มและองค์รักษ์เขาต้องลุกขึ้นมายืนมองตามมันอย่างอึ้งค้าง เพราะเรือที่กำลังจมช้าๆ ลงก้นทะเลนั้น...


            “พระเจ้า นั่นคงไม่ใช่...”


            “เรือของเรา...” กิลเลี่ยนต้องครางต่อคำพูดองค์รักษ์หนุ่มข้างตัวได้เพียงเท่านั้น และพูดอะไรไม่ออกอีก ขณะมองตามเรือของราชนาวีในกองทัพหลวงที่เขายื่มมาใช้ กำลังจมหายไปกับตาช้าๆ...


            ตูม!


และไม่ทันทำใจกับภาพที่เรือตนกำลังถูกสูบลงก้นทะเล มันก็ระเบิดตูมใหญ่ขึ้นมาซ้ำอย่างกะทันหัน บ่งบอกดีว่าคงมีประกายไฟจากการจูโจมไปโดนห้องเก็บดินปืนใต้ท้องเรือเข้าให้ เหล่าทหารนาวีที่กระโดดน้ำหนีตาย ยิ่งต้องจ่วงว่ายกันจ้าละวั่น ขณะเศษไม้กระจัดกระจายว่อนเหมือนพลุไฟที่แตกตัวออก จนบางชิ้นถึงกับลอยมาตกบนดาดฟ้าเจฟฟรี่ย์สคัลที่พวกเขายืนอยู่ ราวมาซ้ำเติมพวกเขาอย่างไงอย่างงั้น


เอนโธนี่ต้องเบ้หน้ากับเคาระห์ซ้ำกันซัดที่เกิดกับเรือราชนาวีของเจ้าชายหนุ่ม ซึ่งเธอมีส่วนเหยียบย้ำด้วยเต็มๆ ขณะก้าวมายืนดูความเสียหายของมันข้างกิลเลี่ยน ก่อนไหวไหล่ แล้วเอ่ยมาหน้าตาเฉยว่า


            “มัน... เป็นเรือที่สวยดีนะ”


            นั่นไม่ได้ช่วยไถ่โทษ หรือทำให้เจ้าของเรือรู้สึกดีขึ้นเลย






................................

(1)เพลา – ส่วนคานไม้ที่ตั้งขวางกับเสาเรือ ส่วนที่ไว้ผูกใบเรือ






Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
บทความผีเข้าของ B 13 s.t ตอนที่ 21 : คำสาป(3)(50%) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 5749 , โพส : 45 , Rating : 63% / 18 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 45 : ความคิดเห็นที่ 1924
ได้โปรดดดด คุกเข่า เอาหัวเคาะพื้นแล้วเนี่ย
PS.  เพราะคำว่ารัก มันทำให้ฉัน "คิดถึง" เธอ
Name : แสนดี ว๊าวว๊าวว < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ แสนดี ว๊าวว๊าวว [ IP : 180.183.221.83 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 มิถุนายน 2561 / 10:51
# 44 : ความคิดเห็นที่ 1766
อยากอ่านต่อมากๆค่ะ
PS.  The best and most beautiful things in the world cannot be seen or even touched. They must be felt with the heart.
Name : Gris_Blanca < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Gris_Blanca [ IP : 182.232.150.158 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 กรกฎาคม 2559 / 16:21
# 43 : ความคิดเห็นที่ 1754
กลับมาเถ้ออออออ
Name : Tale_story < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Tale_story [ IP : 223.24.41.207 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 มีนาคม 2559 / 14:27
# 42 : ความคิดเห็นที่ 1751
กลับมาเขียนเถอะค่ะ!สนุกมาก!..รอมานานแล้ว!
Name : landArt < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ landArt [ IP : 180.183.17.220 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 มีนาคม 2559 / 00:33
# 41 : ความคิดเห็นที่ 1698
อยากให้เรื่องน๊ได้เขียนต่อเร็ว๐ตฟง แค่เรี่มก็สนุกแล้ว
PS.  ฉันใช้น้ำตาเพื่อระบาย ไม่เคยใช้เพื่อให้ใครมาสงสาน...ไม่เคยต้องการ
Name : Inunaru < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Inunaru [ IP : 202.123.179.98 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 14:35
# 40 : ความคิดเห็นที่ 1697
ไรท์เตอร์มาอัพไวๆนะคะ เชียร์เรื่องคำสาป ถูกใจแอนนี่สุดๆ รออ่านอยู่น๊าาาา ><
PS.  Thank you ^^
Name : blackcontract < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ blackcontract [ IP : 1.46.41.134 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:37
# 39 : ความคิดเห็นที่ 1687
พี่แบงค์เจ้าคะ... ไหนๆก็ปีใหม่แล้ว แอบแวบมาหาเรื่องนี้สักกะติ้ดกะดั้ย...ง
PS.  Baby ZT is mine... _lmL(  ̄(エ) ̄)_lmL
Name : R'r_ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ R'r_ [ IP : 171.5.251.20 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 มกราคม 2558 / 19:51
# 38 : ความคิดเห็นที่ 1670
ไม่ว่าจะอ่านเรื่องไหนก็เกิดกิเลสทั้งนั้น
Name : TZ'sTZ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TZ'sTZ [ IP : 49.230.136.95 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 ธันวาคม 2557 / 17:01
# 37 : ความคิดเห็นที่ 1633
ง่าาาาา อย่าทิ้งบอมไว้แบบนี้สิไรท์
Name : Aziana de blood < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Aziana de blood [ IP : 27.55.233.23 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 สิงหาคม 2557 / 19:05
# 36 : ความคิดเห็นที่ 1632
ง่าาาาา อย่าทิ้งบอมไว้แบบนี้สิไรท์
Name : Aziana de blood < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Aziana de blood [ IP : 27.55.233.23 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 สิงหาคม 2557 / 18:31
# 35 : ความคิดเห็นที่ 1616
คอยๆๆๆ
Name : litter satan < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ litter satan [ IP : 171.101.212.209 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 กรกฎาคม 2557 / 11:34
# 34 : ความคิดเห็นที่ 1600
ไม่แยแสเรือเล๊ยยย 55 มันส์
Name : smile cricri21 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ smile cricri21 [ IP : 1.46.98.174 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มิถุนายน 2557 / 21:27
# 33 : ความคิดเห็นที่ 1594
รออ่านต่อ เรื่องนี้อ่านไปมีแต่คำถาม โดนคนเขียนแกล้งซะแล้ว ทิ้งๆไว้ให้สงสัยเยอะเลย แต่อ่านๆไปเหมือนอ่านโซเคนโย ที่เปลี่ยนฉาก มีเจ้าชายกับองครักษ์มาแทนซานาดะ บาพอาจจะพอคล้ายทาโร่บ้าง โยชิฮาระนี่ไปตั้งแต่ต้นเรื่องเลย สนุกเหมือนกันแต่เหมือนจะสดใสกว่าในความรู้สึกตอนนี้นะ หวังว่าจะได้เจอแสงอาทิตย์บ้างอะไรบ้าง ปราบผีมันก็ต้องไปยามค่ำคืนซะส่วนมาก ไม่เปรียบเทียบหรอก เรื่องตามกัน แค่คิดถึง มาก
Name : Mido Akane < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mido Akane [ IP : 124.121.236.72 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มิถุนายน 2557 / 15:57
# 32 : ความคิดเห็นที่ 1589
รู้ล่ะ...คนที่ทำร้ายอารมณ์ของคนได้เฉียบขาด คือ "ธนาภา" คนนี้นี่เอง
สว.จะแก่ตายก่อนไหมเนี่ยยยย
Name : Chuleeporn Suksomphod < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Chuleeporn Suksomphod [ IP : 171.6.138.208 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 มิถุนายน 2557 / 19:12
# 31 : ความคิดเห็นที่ 1586
อยากอ่านเรื่องนี้เป็นเล่มเร็ว ๆ จังเลย รอนะคะ
Name : tonratri [ IP : 115.87.127.142 ]

วันที่: 8 มิถุนายน 2557 / 21:57
# 30 : ความคิดเห็นที่ 1579
กรี๊ดดดดดดดดดด อยากอ่านต่อ แยกออกมาเหอะค่ะ จะดองยังไงก็ได้ แต่แยกออกมาเหอะค่ะ จะได้มีความรู้สึกว่าจะได้รับการอัพจนจบอย่างแน่นอนที่สุด อร้ายยยยยยยยยยยยยยยย
PS.  แด่คนที่รักที่จะไล่ล่าความฝันทุกคน...
Name : ราชินีดอกไม้ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ราชินีดอกไม้ [ IP : 58.11.17.224 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 พฤษภาคม 2557 / 15:29
# 29 : ความคิดเห็นที่ 1576
เรือสวยเลย (ฮา) .. เจ้าชายคงช๊อคน่าดู #ยืนไว้อาลัยให้เรือราชนาวีที่โชคร้าย(มาอยู่ในรัศมีสายตาของแอนนี่)3วิ
PS.  เปรียบดั่งเมฆาที่ล่องลอยไปตามใจตน...ไม่ยึดติดกับสิ่งใด ไร้กฎเกณฑ์ กล้าหาญเด็ดเดี่ยว และปกครองทุกสิ่งทุกอย่างจากจุดที่เป็นเอกเทศ
Name : ♣ Minto ♣ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ♣ Minto ♣ [ IP : 115.87.83.53 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 พฤษภาคม 2557 / 17:27
# 28 : ความคิดเห็นที่ 1575
555+
แอนนี่นี่สุดยอดมากในหลายๆความหมาย
Name : Zea heer < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Zea heer [ IP : 27.55.35.54 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 พฤษภาคม 2557 / 15:26
# 27 : ความคิดเห็นที่ 1574
อื้มมมมมม ค้างงงงงงงงงงงงงงงงงงง
Name : NuMaple < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ NuMaple [ IP : 110.77.229.19 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 พฤษภาคม 2557 / 14:23
# 26 : ความคิดเห็นที่ 1568
กิลเลี่ยน อย่างน้อยแอนนี่ก็เห็นความสวยงามของเรือที่เพิ่งถูกจมไปนะ
PS.  ถ้าคุณถามว่า..ฉันคือใคร? ฉันคงตอบได้ว่า'ฉันก็คือฉัน' และเพราะเป็นฉันที่เอาแต่ใจ ฉันจึงทำได้เพียงเท่านี้ ..คือทำอย่างตั้งใจให้ดีที่สุด
Name : Naruko < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Naruko [ IP : 101.108.233.170 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 พฤษภาคม 2557 / 16:59
# 25 : ความคิดเห็นที่ 1566
จะซื้อเก็บไว้อ่านยัดลูกหลาน >
Name : KungKuLa [ IP : 118.174.204.147 ]

วันที่: 25 พฤษภาคม 2557 / 00:41
# 24 : ความคิดเห็นที่ 1565
ถ้าเรื่องนี้มีรวมเล่มหนูขอซื้อคนแรกนะคะพี่ สนุกสุดๆ
Name : putsa [ IP : 1.10.218.94 ]

วันที่: 24 พฤษภาคม 2557 / 23:53
# 23 : ความคิดเห็นที่ 1564
อื้ม มาแกขัดใช่ไหมค่า แต่อยากบอกเบาๆ ค้างงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
PS.  ถึงไม่สวยแต่รวยเสน่ห์ ไม่ใช่กิ๊ฟเก๋แต่มีสมอง
Name : เงาที่ไม่อยากเป็นแค่เงา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เงาที่ไม่อยากเป็นแค่เงา [ IP : 171.7.105.48 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 พฤษภาคม 2557 / 22:42
# 22 : ความคิดเห็นที่ 1561
แอนเธอเจ๋งมากจ้า รักนางจัง
PS.  ผู้ใดอ่อนแอ ผู้นั้นจะสูญสิ้นทุกสิ่ง ข้าจึงไม่มีวันอ่อนแอและไม่สิ้นสิ้นความทระนงและศักดิ์ศรี
Name : อิชิมารุ คุมิโกะ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อิชิมารุ คุมิโกะ [ IP : 101.109.117.247 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 พฤษภาคม 2557 / 08:39
# 21 : ความคิดเห็นที่ 1560
กร๊ากกกกกก!! รักนางจริงๆ
PS.  โลกเรากว้างเท่าที่เห็น รู้สึกเท่าที่ได้สัมผัส ลิ้มรสได้เท่าที่อิ่ม เเต่จินตนาการนั้นไร้ที่สิ้นสุด
Name : magic moon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ magic moon [ IP : 110.49.241.215 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 พฤษภาคม 2557 / 07:34
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android