คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

CUBIC (ตีพิมพ์แล้ว)

ตอนที่ 11 : ข้อแลกเปลี่ยนสุดท้าย(รีไรท์2)


     อัพเดท 4 ก.พ. 54
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ซึ้งกินใจ
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : B 13 s.t ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ B 13 s.t
My.iD: https://my.dek-d.com/satancrow
< Review/Vote > Rating : 98% [ 392 mem(s) ]
This month views : 489 Overall : 1,009,236
27,727 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 2095 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
CUBIC (ตีพิมพ์แล้ว) ตอนที่ 11 : ข้อแลกเปลี่ยนสุดท้าย(รีไรท์2) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 32051 , โพส : 109 , Rating : 93% / 103 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด




ตอนที่ 11 ข้อแลกเปลี่ยนสุดท้าย

            เสียงตวัดปากกาขูดลากตามลายเซ็นหวัดๆ ก่อนหยุดลงเมื่อหัวปากกากระแทกจุดครั้งสุดท้ายหลังลายเซ็นชื่อ คารอส ทาร์เปีย บนใบสัญญาการร่วมหุ้นของฉายหงกรุ๊ป

            ใบสัญญาถูกส่งให้เด็กสาวตรวจสอบความถูกต้อง แต่เธอก็ไม่วายเอ่ยเตือนอีกฝ่าย

            “คุณยังมีใบที่ต้องเซ็นอีกใบนะคะ คุณทาร์เปีย... ถ้าคุณจะลืมไปล่ะก็” นาคทวงใบสัญญาอีกใบในแฟ้ม ซึ่งเป็นใบสัญญาในการร่วมทำธุรกิจผิดกฎหมายของจริง เมื่อในมือของเธอตอนนี้มีเพียงแค่ใบสัญญาร่วมหุ้นที่มีไว้บังหน้าเท่านั้นที่ถูกเซ็นเรียบร้อย

            “งั้นรึ” คารอสว่าเพียงเท่านั้นด้วยใบหน้ายิ้มๆ แต่ก็ยังนั่งนิ่ง และวางปากกาด้ามมันเงาสีดำลงบนแฟ้ม

            เสาอากาศในตัวของนาคเริ่มร้องเตือนลั่น เมื่อเธอสบนัยน์ตาสีเทาที่เต็มไปด้วยเล่ห์เลี่ยมนั่น

            “ฉันคิดว่าเรายังมีใบสัญญาที่ต้องเซ็นอีกใบ” เด็กสาวย้ำอีกครั้ง แต่เป็นการย้ำเพื่อรอฟังว่าอีกฝ่ายจะตอบอย่างไรมากกว่า เป็นการย้ำให้เขาลงลายเซ็นอย่างปากว่า

            ซึ่งชายชาวคิวบาก็เพียงไหวไหล่น้อยๆ แล้วตอบน้ำคำราบเรียบ แต่มีรอยระยับในดวงตา “แต่ฉันคิดว่าเราตกลงกันเซ็นแค่การร่วมหุ้นของฉันกับฉายหงกรุ๊ป” 

          คนๆ นี้!...

            นาคได้แต่สบถในใจและนั่งนิ่งงันไปชั่วขณะกับคำตอบที่เธอกะแล้วว่าต้องโดนตลบหลังเข้าให้จนได้ เธอไม่น่าเผลอทรนงตัวไปวูบหนึ่งเลย แค่เขาดูเหมือนจะอ่อนลงให้เธอ ก็ดันลืมได้ว่าผู้ชายตรงหน้าเป็นถึงพ่อค้าอาวุธที่เก่งที่สุดในวงการตอนนี้ แล้วนี่ไม่ใช่การติดต่อธุรกิจธรรมดาที่เธอเคยเจอมา

อายุเขามากกว่าเธอเท่าไหร่ ประสบการณ์ของเขาก็มากกว่าเธอเท่านั้น... ที่สำคัญเขาเหยียบอยู่ในวงการนี้ก่อนเธอมามากแค่ไหน แค่สายตาสีเทานั่นที่ยังมองเธอเป็นเด็กน้อยก็ฟ้องได้ดีแล้ว

คารอส ทาร์เปีย ไม่เคี้ยวลงง่ายๆ ใช่... เอาซะจนตอนนี้ฟันเธอจะหักอยู่แล้ว

นาคผ่อนลมหายใจเล็กน้อย ก่อนวางใบสัญญาในมือลงบนโต๊ะ และเงยหน้ามองคู่สนทนาใหม่อีกครั้ง “คุณทาร์เปีย” เธอเปรย พลางยกยิ้มอย่างช่วยไม่ได้ “โอเค... ฉัน... จนปัญญาแล้ว” เธอสารภาพอย่างตรงไปตรงมา เมื่อตอนนี้ เธอไม่เหลือข้อต่อรองกับเขาแล้วจริงๆ ทุกอย่างที่มีถูกงัดมาต่อรองจนหมดเกลี้ยง ถ้านี่เขายังไม่ยอมเซ็นสัญญาอีก... เธอก็หมดทางแล้ว

คารอสเพียงแย้มรอยยิ้มขบขันกว้างขึ้นกับคำเอ่ยยอมแพ้ของเด็กสาว แต่ไม่ใช่รู้สึกสมน้ำหน้าหรือสะใจในการพ่ายแพ้ของเธอ หากแค่ชอบใจกึ่งเอ็นดูนิดๆ กับคำสารภาพเรียบง่ายนั่น “ก็ตรงไปตรงมาดี” เขาชมเล็กน้อย “อย่างที่ฉันบอกนั่นแหละ... ฉันชอบเธอ... ชอบกระบวนการความคิดเธอ ไหวพริบเธอดี แล้วฉลาดกว่าหลายคนที่ฉันเคยเห็นมา... อาจมากกว่าแดนนี่ด้วยซ้ำ การคุยกับเธอสนุกมาก ข้อต่อรองของเธอ ฉันยอมรับเลยว่าทำฉันตื่นเต้นไม่น้อย แล้วก็คาดไม่ถึงว่าจะโดนแบบนี้” พ่อค้าอาวุธเว้นช่วงคำพูดไปนิด สังเกตปฏิกิริยาของนาคที่ยังคงนั่งนิ่งฟัง แล้วกล่าวต่อ “แต่นี้ไม่ใช่เวทีประกวดคนฉลาดที่อายุน้อยที่สุด... ฉันรู้ว่าเธอฉลาดกว่าเด็กอายุสิบเจ็ดที่ฉันเคยเห็นมา แล้วรู้ว่าถ้ายิ่งเธอโตเธอจะยิ่งเก่งกว่านี้หลายเท่า อาจแซงหน้าฉันได้ง่ายๆ ด้วย... แต่ตอนนี้เธอคงยังมีความสามารถไม่พอในวงการนี้... แล้วนี่ก็เป็นเรื่องของธุรกิจ ที่ฉันคงใช้แค่ความรู้สึกว่าถูกใจเธอมาเซ็นสัญญาไม่ได้... ดังนั้นฉันคงบอกได้แค่ว่า... เสียใจด้วย ฉันว่าเธอคงชวดเงินเจ็ดล้านกับใบเบิกทางในฮ่องกงแล้ว” ข้อสรุปจากน้ำคำราบเรียบไม่สื่ออารมณ์จากชายชาวคิวบา แต่ราวเป็นคมมีดคมกริบที่กรีดเนื้อคนฟัง และทุกสิ่งที่ลุกโชนด้วยประกายแห่งความหวังก่อนหน้านี้ถูกดับลงพลันต่อหน้าต่อตา

งานครั้งนี้... เธอทำไม่สำเร็จ

ทว่านาคก็ยังยิ้มน้อยๆ ให้คารอส และพยักหน้าให้เขาอย่างบ่งบอกว่าเธอรับฟังเหตุผลทั้งหมด... และรับรู้ว่าเธอทำงานล้มเหลว… แต่ก็อดลอบกลืนน้ำลายลงคอที่เหมือนฝืดเคืองขึ้นมากระทันหันไม่ได้ 

ทั้งเงินเจ็ดล้าน หรือใบเบิกทางในฮ่องกง แม้แต่คำชมที่เธอหวังไว้จากคนปากหนัก ไม่มีทางที่เธอจะได้มันแล้ว

ใช่... หวังลมๆ แล้งๆ จริงน่ะเหรอว่าเด็กผู้หญิงเอเชียอายุสิบเจ็ดที่ผ่านงานติดต่อธุรกิจกับต่างชาติที่สำเร็จแค่ครั้งเดียว จะสามารถทำให้พ่อค้าอาวุธเถื่อนระดับโลกเซ็นสัญญานั้นสำเร็จ ทั้งประสบการณ์ ทั้งระดับสมอง... มันคนละชั้นเลยไม่ใช่รึไง

... หวังจริงๆ เหรอว่าตัวเองจะทำได้นาค

นาคถามตนเองในใจขณะเริ่มก้มมองใบสัญญาร่วมหุ้นบังหน้าที่ถูกเซ็นชื่อแล้วนิ่งเงียบ ในขณะที่ใบสัญญาอีกใบสำหรับการร่วมธุรกิจของจริงกลับถูกส่งคืนโดยไร้รอยเซ็นของคนที่ต้องการ... นั้นหมายความว่าลายเซ็นในใบสัญญาร่วมหุ้นในมือเธอก็ไม่มีความหมายอะไรเลย

หวังจริงๆเหรอนาค

เธอถามย้ำในใจตัวเองอีกครั้ง พร้อมหมุนนัยน์ตาสีดำขึ้นมองร่างสูงใหญ่ของคารอส ทาร์เปียที่ลุกขึ้นยืนเตรียมผละออกไปเมื่อจบการต่อรอง ทว่าครั้งนี้นาคกลับไม่ได้ฟังคำพูดอะไรสักอย่างจากปากของคารอส เมื่อสมองของเธอเริ่มย้อนภาพกลับไปเมื่อเวลาห้าชั่วโมงที่ผ่านมาก่อนมาเจอคนตรงหน้า 

ภาพข้อมูลต่างๆ ที่เธอเขียนเรียงขึ้นมาใส่กระดาษที่ว่างต่อกันไว้คล้ายเส้นทางถนน... มันเป็นการวางวิธีการพูดของเธอว่าเธอจะใช้ข้อมูลใดมางัดกับชายตรงหน้า และมีหลายเส้นทางที่ถ้าเกิดความผิดพลาดเธอก็จะแยกเส้นทางใหม่เผื่อไว้ให้วนไปหาผลสำเร็จที่เธอต้องการ... และตอนนี้เธอกำลังย้อนข้อมูลในสมองของเธอทั้งหมดเพื่อหาเส้นทางแยกใหม่อีกครั้ง

ภาพข้อมูลที่เธอเรียงลำดับไว้หลั่งไหลอยู่ในสมองของเด็กสาวจนราวกับว่าเธอหยุดทำงานไปชั่วคราวไม่รับฟังสิ่งใดแม้แต่คารอสที่กำลังกล่าวลากับเธอเมื่อเธอจมอยู่กับข้อมูลในความคิดตน นาคเริ่มควานหาข้อมูลในสมองของตนเกี่ยวกับคนตรงหน้า ภาพความทรงจำที่เธอเรียงแผ่นกระดาษข้อมูลวิ่งซ้อนทับ วุ่นวายไปมาในความทรงจำราวกับภาพเร่งเร็วในม้วนวีดีโอ มันเล่นภาพไปเรื่อยๆ... และสุดท้าย เธอมาหยุดที่ภาพมือของตนเองที่คว้าไปที่กระดาษใบหนึ่งที่เขียนชื่อใครสักคนไว้... รายชื่อใครสักคนที่เธอนำมาเป็นหนึ่งในเส้นทางแยกเมื่อเส้นทางหลักผิดพลาด... รายชื่อคน ที่เกี่ยวข้องกับคารอส ทาร์เปียที่เธอจำได้

แพททริค บัตตัน...

คารอสแปลกใจเล็กน้อยที่เห็นนาคเงียบงันไป เขาเดาว่าเด็กสาวคงรู้สึกผิดหวังในความล้มเหลวของตน แต่จะให้เขามายืนเห็นใจคงไม่ได้ เมื่อมันเป็นเรื่องปกติของการทำธุรกิจ ชายชาวคิวบาเตรียมเดินออกไปอีกทางและปล่อยให้เด็กสาวร่างท้วมจมอยู่กับแฟ้มเอกสารของเธอบนโต๊ะ ทว่าก่อนที่เขาจะได้ก้าวเดินออกไปเกินสามก้าว เสียงคุ้นหูก็ดังขึ้นมาไล่หลัง

“คุณทาร์เปียคะ... ฉันว่าเรายังคุยกันไม่จบ” เด็กสาวที่ดูราวช็อคนิ่งงันไปชั่วครู เงยใบหน้าของตนมองชายชาวคิวบา พร้อมรอยมั่นใจในดวงตาที่ประกายขึ้นมาอีกครั้ง 

หวังชัยชนะครั้งนี้จริงรึไงนาค...

คำถามที่ราวกับกระซิบข้างหูเอ่ยย้ำคำเดิมกับตนองอีกครั้ง และครั้งนี้นาคพร้อมจะตะโกนในใจกลับทันทีว่า

ก็หวังน่ะสิ!...

ตอนนี้ความหวังของเธออยู่ที่ข้อมูลที่เธอคว้าขึ้นมาได้จากความทรงจำ... รายชื่อของคนๆหนึ่ง... แพททริค บัตตัน... ความหวังสุดท้ายของเธออยู่ที่ชื่อนี้

คารอส ทาร์เปียหมุนร่างกายของตน หันกลับมามองคู่เจรจาอายุน้อยเมื่อถูกเธอเอ่ยรั้ง เขายืนนิ่งมองเธอสักพัก แปลกใจไม่น้อยกับรอยยิ้มเล็กๆ ที่ประดับอยู่บนใบหน้าธรรมดาของเด็กสาว และทำท่าจะขยับริมฝีปากพูดบางอย่าง แต่ก็โดนนาคสวนถ้อยคำดักไว้ก่อน

“คุณมาฮ่องกงทำไมเหรอคะคุณทาร์เปีย” จบคำ เด็กสาวร่างท้วมก็ช้อนนัยน์ตาสีดำของตนขึ้นมองใบหน้าที่มีรอยย่นเล็กน้อยตามกาลเวลาของชายชาวคิวบาราวเป็นการย้ำคำถาม

คนถูกถามนิ่งงันไปครู่ ก่อนค่อยๆ แย้มรอยยิ้มโดยที่นัยน์ตาสีเทาของตนไม่ยิ้มตามเช่นทุกครั้ง “เป็นคำถามที่ตลกนะ... ถ้าฉันเป็นเธอ... ฉันจะไม่ถามว่า คุณมาทำอะไรที่นี่ โดยที่ฉันกำลังทำธุรกิจกับเขาอยู่หรอกนะ”  คารอสเปรยเสียงกลั้วหัวเราะ  “ลาก่อนคุณหนู ถ้าฉันกับเธอมีโอกาสแบบนี้อีก... หวังว่าตอนนั้นเธอคงทำสำเร็จ” เขากล่าวคำลาทิ้งท้าย ด้วยสายตาที่บ่งว่าไม่คิดใส่ใจกับการพยายามหาทางตื้อของนาค และหมุนตัวกลับพร้อมเตรียมก้าวเดินอีกครั้ง

“ที่ฉันถาม ก็เพราะถ้าการทำธุรกิจของฉันกับคุณมันสำคัญมากจนคุณต้องบินมาถึงฮ่องกง... คุณคงยอมเซ็นสัญญาของฉันไปแล้ว” เสียงฝีเท้าที่ดังขึ้นอีกครั้งต้องหยุดชะงักใหม่ เมื่อคนที่อยู่ด้านหลังเอ่ยขึ้นดักคล้ายรู้ทันบางอย่าง

ซึ่งร่างสูงใหญ่ของชายชาวคิวบาก็หยุดยืนนิ่งไปชั่วครู่ และจำต้องมองข้ามไหล่ของตนไปยังเด็กสาว หากแต่ไร้คำโต้ตอบ ทำให้นาคสามารถต่อถ้อยคำของตนได้อย่างไม่ติดขัด “ความเงียบของคุณกำลังบอกว่า... คุณไม่ได้คิดจะมาเซ็นสัญญากับฉายหงกรุ๊ปตั้งแต่แรก... แล้วคุณก็รู้ดีว่าตอนนี้คุณหลินเป็นฝ่ายต้องง้อคุณ จนสามารถบินไปหาคุณเองที่อเมริกายังได้... แต่คุณก็มาที่นี่แทน แถมส่งลูกชายมาดูลาดเลาก่อนเป็นเดือน” ข้อสันนิษฐานลอยๆ ที่ยังจับจุดที่ต้องการแน่นอนไม่ได้ แต่คนฟังก็พอรู้ว่าเธอกำลังหมายถึงสิ่งใด และมันยิ่งแน่นอนเมื่อเธอกล่าวขึ้นใหม่ด้วยกระแสเสียงที่เน้นหนักกว่าเดิม “ดังนั้นฉันจะขอถามคุณด้วยคำถามที่ฟังปัญญาอ่อนแบบเดิมคุณทาร์เปีย... คุณมาฮ่องกงทำไม”

คารอสลอบระบายลมหายใจ อยากจะหัวเราะออกมาดังๆ สักครั้ง... แต่ก็คงยากเมื่อตอนนี้เขาเป็นฝ่ายถูกไล่ต้อน... แถมถูกไล่ต้อนจากคนที่เพิ่งถูกฝึกใส่เขี้ยวเล็บ 

“... เธอทำฉันแปลกใจอีกจนได้นะ” พ่อค้าอาวุธเถื่อนหมุนตัวมาเผชิญหน้ากับนาคเป็นครั้งที่สามอย่างช่วยไม่ได้ “ปกติคงไม่มีใครทันสังเกตเรื่องนี้... ใช่ ฉันมาทำงาน งานของฉัน”

“สินค้าที่ส่งในประเทศไม่มีสงครามแบบนี้แสดงว่าไม่ใช่ของล๊อตใหญ่” นาคว่าต่อทันใด

ศึกษามาดีใช่ได้…

“ใช่... ไม่ใหญ่” คารอสยอมรับด้วยท่าทางสบายๆ และเริ่มก้าวเดินช้าๆ กลับมาที่โต๊ะของคู่เจรจาตัวเดิม และรอฟังว่าเด็กสาวแปลกประหลาดตรงหน้าจะมีอะไรมาให้เขาประหลาดใจอีก

“แต่ทั้งที่ไม่ใช่ของล๊อตใหญ่ แต่ทางผู้สั่งสินค้ากลับเรียกใช้มือฉมังอย่างคุณ แถมคุณยังส่งลูกชายมาดูที่ทางก่อนเป็นเดือน... นั่นหมายความว่างานนี้ไม่หมู” ซึ่งสิ่งที่นาคพรั่งพรูออกมาก็เรียกให้คิ้วสีเข้มหนาๆ ของชายชาวคิวบาให้เลิกขึ้นเล็กน้อย ก่อนนั่งลงตรงหน้าเด็กสาวร่างท้วมอีกครั้งอย่างเสียไม่ได้

“แล้วยังไง... เธอจะไปแจ้งตำรวจรึไงคุณหนู” เขาเพียงยกมุมปากนิดๆ ถามกลับอย่างไม่จริงจัง

“คุณทาร์เปีย... ฉันไม่ใช่ประชาชนฮ่องกงด้วยซ้ำไปนะ” นาคสายศีรษะเล็กน้อย ว่าด้วยน้ำเสียงที่มีรอยขบขันเจืออยู่ในถ้อยคำราวเป็นเรื่องชวนหัว ก่อนหยุดคำพูดของตนไปนิด และเอ่ยขึ้นใหม่อีกครั้งเนินนาบ “ฉันกำลังพูดถึงก้างตัวฉกาจของคุณ... ไม่สิกับนักค้าอาวุธเถื่อนทุกคนต่างหาก... ‘แพททริค บัตตัน’ ตำรวจสากลที่ไล่บี้นักค้าอาวุธชนิดกัดไม่ปล่อย... เขาเคยเกือบจับคุณได้หลายครั้งแล้วใช่ไหม” นาคพยายามควานสิ่งที่มีอยู่ในสมองของตนออกมาให้ได้มากที่สุด เมื่อทุกข้อมูลตอนนี้คือไม้ตายสุดท้ายที่เธอฝากความหวังไว้ มันจะใช้ประโยชน์ได้มากน้อยแค่ไหนขึ้นอยู่กับการใช้คำพูดของเธอและเศษข้อมูลรอบตัวล้วนๆ 

“ใช่... ถ้าไม่ถือว่าเราเดินคนละทางก็น่าคบเป็นเพื่อน ชวนไปกินบาบีคิวที่บ้านอยู่” คารอสยังเอ่ยรับหน้าตายไม่แสดงความเดือดร้อนใดๆ ที่ถูกเด็กสาวรู้หลายๆ เรื่อง เมื่อมันไม่มีความหมายอะไรเลยในการทำงานของเขา ที่ตอนนี้ที่เขายังคงนั่งอยู่ เพียงเพื่ออยากดูว่าเด็กสาวตรงหน้ากำลังคิดเอาอะไรมาต่อรองเขาอีก เพราะเท่าที่เห็นการที่เธอจะคว้าแต้มทำคะแนนมันแทบเป็นไปไม่ได้... ดังนั้นเขาอยากรู้นักว่าเจ้าหล่อนจะทำยังไงเมื่อเดินมาถึงทางตันแล้ว

เด็กสาวผู้กำลังถูกประเมินจากคนสูงวัยกล่าวต่อด้วยใบหน้าที่ยังปั้นยิ้มน้อยๆ อย่างมีมารยาทเช่นเดิม “เพราะอย่างงั้นฉันเลยคิดว่างานไม่หมูครั้งนี้ของคุณคงต้องมีแพททริค บัตตันคนนี้มาเกี่ยวด้วย” 

“นั่นคงเป็นแค่ข้อสันนิษฐานของเธองั้นสิ” คารอสว่าอย่างไม่แสดงอารมณ์

“แถมฉันยังสันนิษฐานด้วยว่าคุณยังแก้ปัญหานี้ไม่ตก”

“แล้วถ้าฉันบอกว่าแก้มันเรียบร้อยแล้ว”

ทุกอย่างเงียบไปหลายอึดใจเมื่อจบคำกล่าวของพ่อค้าอาวุธเถื่อน จนราวกลับว่าบทสนทนาที่ยืดเยื้อจะถูกตัดจบลงง่ายๆ ท่ามกลางบรรยากาศหรูๆ ของงานเลี้ยง... ทว่าความเงียบงันที่โรยอยู่รอบตัวคนทั้งสองบนโต๊ะทรงกลมกลับค่อยๆ ถูกแทนที่ด้วยรอยแย้มยิ้มที่กว้างขึ้นเรื่อยๆ ของเด็กสาวชาวเอเชีย ราวเธอซ่อนบางสิ่งไว้ใต้ใบหน้าธรรมดา ตามด้วยประโยคคำพูดราบเรียบแต่แฝงจุดประสงค์บางอย่างจากปากที่แย้มยิ้มกว้างขึ้น

“ก็อย่างที่ฉันบอกไปตอนแรก คุณไม่ได้คิดจะมาเซ็นสัญญา ไม่ได้คิดมาสนุกในปาร์ตี้ เพราะงานแบบนี้ฉันว่าคงไม่ได้มีไว้สนุก... ดังนั้นคุณจะมาเสียเวลาในนี้ทำไมถ้าคุณสามารถจัดการปัญหาของคุณได้แล้ว เป็นฉันคงรีบทำธุระของตัวเองให้เสร็จแล้วบินกลับยังง่ายกว่า... เรื่องเซ็นสัญญาไม่จำเป็นต้องจัดงานเลี้ยงก็เซ็นได้”

ใช่... คนอ่อนวัยตรงหน้าเก็บสิ่งรอบข้างมาคาดเดาได้เก่งมาก... แต่มันก็ไม่มีความหมายอะไรกับเขาอยู่ดี

ชายชาวคิวบาไหวไหล่อย่างไม่แยแส บนใบหน้าเข้มที่มีริ้วรอยฉายความเบื่อหน่ายชัดเจน “... แล้วเธอต้องการอะไร ถึงเธอจะเดาถูกแล้วมันจะเกิดอะไรขึ้น คิดว่า...”

“ฉันขอเสนอตัวช่วยแก้ปัญหาให้คุณ” คำพูดของพ่อค้าอาวุธถูกดักด้วยถ้อยคำของเด็กสาว และเป็นถ้อยคำที่ทำให้ทุกอย่างรอบตัวระหว่างพวกเขาทั้งสองเงียบกริบอีกครั้ง จนร่างสูงใหญ่ในสูทสีขาวถึงกับหุบยิ้มสนิทในสิ่งที่ตนได้ยินพร้อมกับขมวดหัวคิ้วเข้มพลางหรี่นัยน์ตาคมสีเทามองหน้าคนอ่อนวัยกว่า

“เธอว่าไงนะ!” เขาถามกลับอย่างไม่ค่อยเชื่อในสิ่งที่ได้ยินนัก

“ฉันจะช่วยให้สินค้าของคุณส่งตรงถึงมือลูกค้าอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง” นาคย้ำอีกครั้งด้วยนัยน์ตาสีดำที่ฉายความมั่นใจเต็มเปี่ยมจนดูเกินกว่าจะเป็นการล้อเล่น

แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้คนมองรู้สึกว่ามั่นใจหรือเชื่อในสิ่งที่เธอยืนยันหรอกนะ 

“โอเค... ครั้งนี้เป็นเรื่องตลกร้ายที่ขำไม่ออกเลยจริงๆ สาวน้อย” คารอสหัวเราะหึในลำคอ แม้แววหางเสียงเริ่มมีรอยเครียดให้สัมผัสได้เบาบาง ก่อนพูดขึ้นใหม่ “ไม่อยากดูถูกหรอกนะ ฉันยอมรับว่าเธอฉลาด... แต่รับรองว่าเธอไม่มีทางช่วยฉันได้แน่ เสียใจด้วย” สิ้นคำร่างสูงใหญ่ก็ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง เตรียมเดินผละจากเด็กสาวที่ตอนนี้เริ่มดูสติไม่ครบในสายตาเขาแล้ว ครั้งนี้เขาไม่ปลื้มกับวิธีการต่อรองของเด็กสาวนัก เมื่อมันคล้ายข้อต่อรองที่เหมือนเจ้าหล่อนเอาไว้ฆ่าตัวตายมากกว่า... และนั่นไม่ใช่วิธีการที่ฉลาดเลย

แต่เขาก็ต้องนิ่งค้างไปชั่วครูกับคำพูดของนาคที่เอ่ยขึ้นรัวเร็ว

“ฉันยังไม่ได้ลองทำเลย จะรู้ได้ยังไงว่าได้หรือไม่ได้ อีกอย่างคุณอยากมีเพื่อนร่วมงานที่ดี ฉันก็จะเป็นเพื่อนร่วมงานที่ดีให้คุณ ที่สำคัญคุณบอกเองว่าฉันฉลาดและสามารถเก่งมากกว่านี้ได้ถ้าโตขึ้น งั้นฉันอาจสามารถเก่งขึ้นได้เรื่อยๆ ในไม่กี่ชั่วโมงหรือไม่กี่วันข้างหน้าก็ได้ใช่ไหม... คุณช่วยแค่เซ็นสัญญานี้ให้ฉันเป็นการแลกเปลี่ยน ฉันจะเป็นคนขอเก็บสัญญานี้ไว้กับตัว แล้วถ้าฉันไม่สามารถแก้ปัญหาให้คุณได้ฉันจะฉีกสัญญานี้ต่อหน้าคุณและคุณหลินให้เห็นจะๆ ตาเลย รับรองตอนนี้ยังไงฉันก็หนีไปจากฮ่องกงไม่ได้... แบบนี้แฟร์ไหม คุณไม่มีอะไรต้องเสียเลยใช่ไหม”

“นั่นไม่ใช่ปัญ...” คารอสเตรียมเถียง แต่ก็ถูกนาคสวนคำถามกลับมาก่อนอย่างรวดเร็ว

“หรือคุณกลัวว่าฉันจะทำสำเร็จ” 

ชายชาวคิวบาที่ขมวดคิ้วของตนอยู่จำต้องคลายความเกร็งบนใบหน้าลง เมื่อเจอสายตาสีดำมุ่งมั่นของเด็กสาวที่ส่งตรงมา และประโยคที่เหมือนการท้าดวล

อือ... ใช้วิธีนักเลงงั้นสิ พยายามกัดไม่ปล่อยจริงๆ เลยนะคุณหนู

“... เธอนี่... เป็นหมาจนตรอกจริงๆ แล้วใช่ไหมคุณหนู” เขาอดหัวเราะน้อยๆ ในลำคอไม่ได้ เมื่อเด็กตรงหน้ากล้าท้าดวลเขาตรงๆ ขนาดนี้

“ก็คงใช่... แต่น่าเสียดายที่หมาจนตรอกอย่างฉันซุกอยู่ในซอกไม่เป็น... มีเขี้ยวเล็บอยู่ก็ต้องตะกุยมันไป” นาคยอมรับโดยดุษฎีขณะค่อมศีรษะน้อยๆ แต่ก็ยังคงยิ้มพราย พร้อมหมุนแฟ้มในมือเลื่อนไปบนโต๊ะ ส่งให้พ่อค้าอาวุธเถื่อนตรงหน้า และเอ่ยขึ้นใหม่ “ส่วนคุณแค่ตัดสินว่าจะเซ็นสัญญาช่วยหมาจนตรอกอย่างฉันได้หรือไม่... เท่านั้น” 

คารอสเหยียดยิ้มที่มุมปากขึ้นทันใดกับคำกล่าวนั่น และค่อยๆ เลือนนัยน์ตามองใบสัญญาอีกใบในแฟ้มซึ่งมีปากกาด้ามสีดำเงาแนบอยู่บนปกแฟ้มด้วยอย่างเรียบร้อย...

ใช่... ตอนนี้เขามันก็หมาจนตรอกเหมือนกันนี่นะ




                                                                **********************


 

ภาพของคารอส ทาร์เปียที่เดินแยกจากเด็กสาวร่างท้วมทำให้หลานเซ่อลอบถอนหายใจเล็กน้อยอย่างบ่งว่าสิ่งที่เห็นไม่ทำให้เขาเหนือความคาดหมายนัก... การที่เด็กสาวอายุแค่สิบเจ็ดจะทำงานนี้ไม่สำเร็จก็ไม่ใช่เรื่องแปลก ไอ้ความหวังลึกๆ ที่เห็นในตอนแรกว่านาคสามารถผ่านด่านแรกของคารอสไปได้ ซึ่งจุดประกายมาวูบหนึ่งดูจะหายไปอย่างไม่ต้องสงสัย... บอกตรงๆ ว่าตอนนั้นเขารู้สึกว่าลูกหนี้รายใหญ่ของเขาจะทำได้สำเร็จจริงๆ... แต่ความจริงย่อมไม่เปลี่ยน... เจ้าของนัยน์ตาคูคมสีอ่อนส่ายศีรษะน้อยๆ ในความคิดของตนที่ดันเผลอคาดความหวังกับนาค 

ถึงนาคจะทำเรื่องน่าประหลาดใจ หรือเหนือความคาดหมายเขาอยู่หลายครั้ง แต่เธอยังเด็กเกินไปสำหรับงานแบบนี้ เธอเป็นแค่ทางเลือกหนึ่งที่เขาอยากลองใช้ดู และเขาไม่ได้ตั้งความหวังกับเธอไว้ว่าต้องสำเร็จ แค่นั่งยื้อเจรจาอยู่กับพ่อค้าอาวุธเถื่อนคนนั้นได้นานขนาดนี้ก็ถือว่ามากกว่าที่เขาคิดไว้แล้ว 

“สั่งให้เด็กนั้นกลับได้เลย ที่เหลือฉันจะจัดการเอง” มาเฟียหนุ่มเอ่ยคำสั่งกับจงซินที่ค่อมศีรษะรับคำสั่งของเขา 

“ไม่ต้องให้ใครไปส่งเหรอครับ” ลูกน้องคนสนิทถาม เพื่อขอรายละเอียดคำสั่งให้มากขึ้น

ซึ่งหลานเซ่อก็ตอบอย่างรวดเร็ว “ไม่ต้อง” เขาไม่จำเป็นต้องมีน้ำใจกับลูกหนี้ โดยเฉพาะลูกหนี้ที่ชื่อฤทัยนาค 

ชายหนุ่มก้าวเดินไปหาคารอส ทาร์เปียเสียเอง หลังจากปล่อยให้นาคออกโรงไปก่อน แต่ดูเหมือนทุกอย่างจะไม่สำเร็จ ถึงเวลาที่เขาต้องจัดการปัญหานี่ด้วยตนเองตามคาด 

ร่างสูงสง่าที่มีสายตาของหญิงสาวในงานมองตามไม่วางตาเดินอย่างมั่นคงผ่านผู้คนโดยรอบอย่างไม่ใส่ใจ โดยมีจงซินก้าวตามไม่ห่าง เพื่อเข้าไปหาเป้าหมายที่ตอนนี้กลับไปยืนคุยกับแขกคนอื่นๆ ในงานเลี้ยงเหมือนปกติ

หลานเซ่อเตรียมเอ่ยเรียกชายชาวคิวบาเพื่อเริ่มการเจรจาใหม่อีกครั้ง... ทว่าร่างสูงของเขาต้องหยุดชะงักไป เมื่อเป็นคารอสเสียเองที่หมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับเขาราวมีตาหลังพร้อมคำทักทาย

“เดินมารับลูกน้องถึงนี้เลยรึคุณหลิน” 

หลายเซ่อเลิกคิ้วข้างหนึ่งขึ้นเล็กน้อยกับคำกล่าวที่ออกเย้าแหย่นิดๆ ของคารอส ก่อนเห็นว่านาคเดินมาหยุดอยู่ข้างหน้าของเขาเช่นกัน โดยในมือของเธอยังถือแฟ้มใบเซ็นสัญญาไม่ห่างตัว 

เธอคงกำลังเดินมารายงานผลกับเขา

แต่ชายหนุ่มไม่คิดใส่ใจ นอกจากหันไปเอ่ยกับชายชาวคิวบาแทนเมื่อเขาไม่คิดว่าจะได้อะไรจากลูกหนี้ข้างตัว “ผมว่าเราคงมีเรื่องคุยกันต่อคุณทาร์เปีย” 

“แต่ผมว่าไม่มีแล้วนะ” คารอสสวนกลับด้วยรอยยิ้มนิดๆ ตามแบบตนเอง พลางพยักพเยิบใบหน้าไปที่นาคอีกครั้ง “ถามสาวน้อยคนนี้สิว่าทำไม” 

หลานเซ่อหรี่นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนของตนมองเด็กสาวทันใด ซึ่งนาคก็เพียงฉีกยิ้มกว้างกลับไม่ได้ตอบคำถามใด และปล่อยให้พ่อค้าอาวุธเถื่อนเอ่ยทิ้งท้ายกับเจ้าหนี้เธอด้วยใบหน้าฉาบรอยยิ้มไม่เปลี่ยน

“ผมว่าครั้งนี้คุณจ้างคนได้ถูกนะ... ดีใจที่ได้ร่วมธุรกิจ” สิ้นคำคารอสก็เอ่ยขอตัว และก้าวเดินไปอีกทาง ทิ้งถอยคำปริศนาให้มาเฟียหนุ่มกับลูกน้องคนสนิทมองตามหลังของตน

ใบหน้าหล่อเหลาที่วางนิ่งสงบถึงกับมีรอยขมวดคิ้ว แม้จะไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ตนตีความหมายคำพูดของคารอสนัก แต่มันก็ทำให้เขาต้องหันกลับมามองที่นาคพลัน ซึ่งเจ้าหล่อนยังยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าเขาด้วยรอยยิ้มกว้างไม่เปลี่ยนราวรู้หน้าที่ของตนว่าควรทำอะไร และทุกอย่างเหมือนเป็นการย้ำความมั่นใจของชายหนุ่ม เมื่อเด็กสาวเป็นฝ่ายพูดขึ้นด้วยท่าทางภูมิใจอย่างออกนอกหน้า

“ฉันว่าเราคงต้องมาทบทวนเรื่องสัญญากันแล้ว” นาคกล่าว พร้อมชูแฟ้มในมือขึ้นให้หลานเซ่อดู ก่อนพลิกเปิดแฟ้มภายในโชว์รายเซ็นของคารอส ทาร์เปียในใบสัญญาร่วมหุ้นให้มาเฟียหนุ่มตรงหน้าเห็นจะๆ ตา

เจ้าของนัยน์ตาสีอ่อนถึงกับเปิดนัยน์ตาของตนกว้างขึ้นกับสิ่งที่อยู่เบื้องหน้า และนิ่งอึ้งไปชั่วอึดใจอย่างไม่สมเป็นตัวเขา 

“เป็น... ไป... ไม่ได้” เขาเผลอรำพึงขึ้นมาเสียงแผ่วกับตนเอง

แม้แต่คนที่แทบไม่แสดงอารมณ์บนใบหน้าอย่างจงซินยังมองนาคพร้อมขมวดคิ้วด้วยสายตาคู่คมเฉี่ยวอย่างบงว่าเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง

เจ้าเด็กสาวอายุแค่สิบเจ็ดตรงหน้าเขาทำงานสำเร็จ... ความสำเร็จที่แทบจะเป็นไปไม่ได้

แต่มาเฟียหนุ่มที่เผลอหยุดนิ่งไปชั่ววูบด้วยความทึ่งในสิ่งที่นาคทำได้ กลับหยุดความรู้สึกนั้นทันใดเมื่อนึกได้ว่าใบสัญญายังมีอีกใบ ในขณะที่นาคโชว์ให้เขาดูแค่ใบสัญญาร่วมหุ้มธรรมดาใบเดียวเท่านั้น

 “แล้วอีกใบ” หลานเซ่อไม่ลืมจะเช็คทุกสิ่งให้ละเอียด 

ซึ่งนาคก็ยิ่งฉีกยิ้มกว้าง รอยยิ้มที่ทำให้คนมองหงุดหงิดเล็กๆ ก่อนที่เธอจะพลิกเอกสารอีกใบให้ชายหนุ่มตรงหน้าดู แถมยังชูให้ดูใกล้ขึ้นราวเป็นการย้ำผลสำเร็จของตน

“แล้วทีนี้บอกสิว่าใครเจ๋ง” คนยิ้มหน้าระรื่นราวกำชัยในมือไม่วายทวงสัญญาใส่หน้าหล่อเหลาของคนเป็นมาเฟีย โดยไม่ได้สนใจกับสายตารอบข้างที่กำลังหันมามองการกระทำของเธอที่ไม่มีใครกล้าทำต่อหน้าท่านประธานของฉายหงกรุ๊ปมาก่อน แต่ชายหนุ่มปากหนักกลับยังคงเงียบสนิทไร้คำชมอย่างที่เธออยากฟัง จนนาคต้องถามย้ำใหม่เสียกหนักขึ้น “ใครเจ๋ง”

หลานเซ่อหรี่นัยน์ตาคูคมที่ฉายความไม่สบอารมณ์ลึกๆ กับเด็กสาวที่กล้าทวงสัญญางี่เง่าซ้ำจากเขากลางสายตานับร้อยคู่และเสียงซุบซิบนินทาที่เริ่มตั้งข้อสงสัยต่างๆ นาๆ เรื่องเขากับเด็กสาวตรงหน้า แล้วไอ้ท่าทางที่เจ้าหล่อนเอียงหูข้างหนึ่งมาทางเขาอย่างบ่งบอกว่าเธอกำลังรอฟังอย่างใจจดใจจ่อราวกวนโมโหยิ่งทำให้คนกุมอำนาจสูงสุดของฉายหงกรุ๊ปต้องย่นหัวคิ้วเข้ม และจำต้องถอนหายใจอย่างระอา ก่อนยอมเอ่ยถ้อยคำที่เขาคิดว่างี่เง่าตามที่นาคต้องการอย่างช่วยไม่ได้ 

“ได้... ‘เธอเจ๋ง’ พอใจแล้วใช่ไหม”

 “นั่นไง ออกมาจากปากนายแล้ว... ใช่ ฉันเจ๋ง หลุดออกมาจากปากนายแล้ว สุดยอดเลย!” คราวนี้เด็กตะโกนลั่นอย่างลืมว่าตนอยู่ที่ไหน ก่อนต้องรีบยกมือขึ้นปิดปากและกลั้นหัวเราะโดยไม่ปิดบังให้มาเฟียหนุ่มได้ยินด้วย ราวคำชมที่เธอบังคับอีกฝ่ายให้พูดเป็นสิ่งที่ตนรอมานานที่จะได้ฟังและเป็นของหายากยิ่งกว่าเงินเจ็ดล้านหรือใบเบิกทางในฮ่องกง เล่นเอาคนรอบข้างต่างตกใจและประหลาดใจกับท่าทางของเด็กสาวและคำชมที่หลุดออกมาจากปากคนที่ไม่น่าพูดที่สุด

ยิ้มร่ามีความสุขอะไรนักหนากับอีแค่คำชมที่เขาคิดว่ามันงี่เง่านั่น... 

 “ถ้าจบเรื่องแล้วก็ส่งแฟ้มมา” หลานเซ่อเลือกตัดบทพร้อมเปลี่ยนเรื่องกับนาคที่ยังยิ้มน้อยยิ้มใหญ่จนน่าโมโห พลางยื่นมือเรียวแข็งแรงรอรับแฟ้มใบสัญญาจากนาค 

นาคชะงักท่าทางของตนชั่ววูบ ก่อนก้มมองมือของอีกฝ่าย และนิ่งเงียบไปทันใด ความสนุกสนานกับรอยยิ้มกว้างเมื่อครู่ค่อยๆ เลือนลงเรื่อยๆ กระทั่งหายไปจากใบหน้า จนคนมองผิดสังเกต 

“ตอนนี้... คงไม่ได้” เธอปฏิเสธราบเรียบ พลางหมุนนัยน์ตาที่ดูสำนึกผิดขึ้นมองร่างสูงกว่าเบื้องหน้า

“อะไรนะ!” หลานเซ่อถามกลับเสียงเย็นเฉียบทันใดกับสิ่งที่ไม่คิดว่าจะได้ยิน ก่อนตวัดนัยน์ตาสีอ่อนมองเด็กสาวอย่างน่ากลัว จนคนรอบข้างยังรู้สึกถึงความน่าขนลุกของมาเฟียหนุ่มได้ บรรยากาศในงานเลี้ยงมาคุขึ้นมาทันใดตามอารมณ์เจ้าของงาน โดยเฉพาะกลุ่มคนใกล้ตัวหลานเซ่อและนาคพากันเงียบสนิท พร้อมเริ่มถอยห่างแม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรเลยก็ตาม

แต่นาคยังให้ความเงียบเป็นคำตอบ เธอเม้มปากแน่นอย่างฟ้องว่าไม่สามารถหาเหตุผลได้ตอนนี้

“ตอบ!” นายใหญ่แห่งฉายหงกรุ๊ปฉายประกายกร้าวชัดนัยน์ดวงตาขณะสั่งกร้าวดุ บีบคั้นให้ลูกหนี้ของเขาอธิบายคำพูดตนเองออกมาให้ชัดเจนมากกว่านี้

 “ตอนนี้ฉันส่งคืนนายไม่ได้” นาคทวนคำเดิมของตนอีกครั้งช้าๆ แม้จะรู้ว่าอีกฝ่ายพร้อมฆ่าเธอทุกเมื่อหากเธอสร้างปัญหายุ่งยากกับเขามากเกินไปล่ะก็

“นั่นมันใบสัญญาของฉัน ถ้าคิดจะมีข้อต่อรองอะไรอีกละก็อย่าหวัง” น้ำคำชายหนุ่มยิ่งกระด้างและเครียดขึงมากขึ้นเมื่อไม่ได้สิ่งที่ต้องการหรือคำตอบที่อยากฟัง และคิดว่านาคพยายามจะหาทางเล่นแง่กับเขา 

แค่เขาอ่อนลงให้บางครั้ง ไม่ได้หมายความว่าลูกหนี้ของเขามีสิทธิ์สำคัญตัวผิด...

นาคต้องชูแฟ้มในมือของตนขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมอธิบายด้วยสีหน้าจริงจังเช่นเดิม “ข้อต่อรองน่ะหมดแล้ว แต่ที่ฉันส่งคืนนายไม่ได้ นั่นแหละคือสาเหตุที่ทำให้ใบสัญญานี้ยังมีชื่อของคารอส ทาร์เปียเซ็นอยู่” 

หลานเซ่อกลายเป็นฝ่ายเงียบไปครู่ใหญ่ พรางหรี่นัยน์ตาคู่คมสวยที่เต็มไปด้วยอำนาจมองหน้าเด็กสาว เพียงคำพูดของนาคเมื่อครู่ก็ทำให้เขาเดาเรื่องคร่าวๆ ได้ “เธอยื่นข้อต่อรองอะไรกับคารอส ทาร์เปีย”

เด็กสาวที่เคยตอบฉะฉานเงียบไปหลายวินาที พร้อมนัยน์ตาสีดำที่ไม่เคยไหววูบหรือเคลื่อนหลบสายตาเขาครั้งนี้กลับหลุบตาลงต่ำและปรายมองไปทางอื่น และปฏิกิริยานั่นทำให้ใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มมุ่นหัวคิ้วเรียวขึ้นเล็กน้อย และยืนนิ่งมองร่างเตี้ยกว่าราวพยายามค้นคำตอบจากท่าทางเช่นนั้นของเธอ... นาคไม่เคยตอบคำถามเขาไม่ได้

“ฉันขอเวลาแค่อาทิตย์... หรืออย่างมากแค่เดือนที่ฉันจะเก็บสัญญานี้กับตัว” นาคเลือกหนีการตอบคำถามอย่างตรงไปตรงมาจนหลานเซ่อยิ่งชักหัวคิ้วของตนแน่นขึ้น เพราะคำตอบของเธอยิ่งทำให้เขาไม่เข้าใจ แต่เพียงไม่นานมาเฟียหนุ่มก็ต้องคลายความตึงเครียดบนสีหน้าลง เมื่อนาคกลับมาอมยิ้มน้อยๆ อย่างไม่ถูกสถานการณ์แล้วกล่าวด้วยเสียงกลั้วหัวเราะที่ฟังฝืดเคืองแทน “แต่ถ้านายอยากได้คืนมาก นายคงต้องจ้างคนมาฆ่าฉัน แล้วงัดมันออกจากมือฉันตอนที่เป็นศพแล้วนั่นแหละ... เพราะฉันยังยืนยันคำเดิมว่าฉันยังคืนนายตอนนี้ไม่ได้จริงๆ” 

อีกแล้ว... ทำสายตาแบบนั้นอีกแล้ว... เมื่อไหร่จะเลิกมองแบบนั้นซักที

หลานเซ่อต้องหงุดหงิดในความรู้สึกตนขึ้นมาเฉยๆ เมื่อเจอสายตาของเด็กสาวที่มีแววตาเหมือนครั้งที่เขาออกปากไล่เธอตอนอยู่หน้าโรงเรียนเมื่อเช้านี้... ความเพียงความสั่นไหววูบหนึ่งนัยน์ดวงตาของเธอ... แต่สร้างความหงุดหงิดมากมายในความรู้สึกเขา

เพราะสายตานั่นเหมือนจะบอกว่า เธอรู้ตัวอยู่แล้วว่าตนเองไม่ใช่เด็กผู้หญิงแบบที่จะถูกปรานี ถูกเห็นใจ หรือจะมีใครอ่อนข้อให้... โดยเฉพาะกับเขา... นั่นแหละที่เขาไม่ชอบ

มาเฟียหนุ่มตีสีหน้าเย็นชานิ่งมองนาค และเงียบไปนานโดยไม่ละสายตาออกจากเด็กสาวที่ก้มหน้าต่ำคล้ายจะยอมรับชะตากรรมของตน เขาไม่ได้พูดอะไรหรือไม่ได้แสดงสีหน้าเช่นไรกับคำกล่าวนั่น

“ถ้าฉันจะฆ่าเธอไม่จำเป็นต้องจ้างวานใครฉันก็จัดการเองได้” หลานเซ่อกล่าวทำลายความเงียบในที่สุดด้วยท่าทางเฉยเมยเหมือนไม่คิดใส่ใจ ตามที่นาคคาดไว้ไม่ผิด จนเด็กสาวอดพ่นลมออกจมูกและหัวเราะน้อยๆ ด้วยความเคยชินไม่ได้... และคิดว่าคงได้เวลาที่ตนต้องเตรียมตัว

ทว่าชายหนุ่มกลับก้มตัวลงใกล้เธอมากขึ้น และสั่งเสียงแผ่ววิวที่ยังติดจะดุๆ ไม่เปลี่ยนกับเด็กสาวด้วยใบหน้านิ่งสงบลงกว่าเดิม “เก็บมันไว้กับตัวแล้วอย่าให้หลุดมือไปได้เด็ดขาด ไม่ว่าเธอคิดจะทำอะไรก็ตาม... และฉันให้เวลาอย่างมากที่สุดแค่สองอาทิตย์” หลานเซ่อกำชับ ก่อนเงยตัวขึ้นใหม่

            สิ่งที่ไม่ได้คาดคิดว่าจะได้ยินทำให้เด็กสาวร่างท้วมเผลอยืนค้างมองใบหน้าคมเข้มของหลานเซ่ออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนมองตามแผ่นหลังกว้างตาปริบๆ เมื่อเขาหมุนตัวเตรียมเดินไปอีกทาง โดยไม่มีคำอธิบายอะไรอีก

คำอนุญาตให้ถือเอกสาร... เธอไม่คิดว่าหลานเซ่อจะยอมให้เธอง่ายขนาดนี้... 

“เอ่อ... ขอบคุณมาก... ขอบคุณมากๆ” คำขอบคุณง่ายๆ เผลอหลุดจากปากเด็กสาวด้วยความเคยชินอีกครั้ง และครั้งนี้คนถูกขอบคุณก็เพียงปรายหางตามามองเธอวูบหนึ่ง และเดินไปทางอื่นราวไม่แยแส แต่นาคก็ไม่ได้คิดโมโหท่าทางเช่นนั้นของชายหนุ่ม เพราะถ้าชายหนุ่มทรงอิทธิพลตรงหน้าหันมาแสดงปฏิกิริยาตอบรับเธอนั่นแหละถือว่าแปลกประหลาดที่สุด

... เธอไม่ได้สำคัญกับเขาขนาดนั้น

นาคก้มมองแฟ้มในมือ ใบหน้าที่เคยมั่นใจตอนแรกเริ่มค่อยๆ กลับมาหม่นหมองทันทีที่เธอแน่ใจว่ามาเฟียหนุ่มและลูกน้องคนสนิทของเขาเดินออกไปห่างมากพอจะไม่สังเกตเห็นว่าเธอทำสีหน้าอย่างไร ในใจของเธอตอนนี้ยังเต้นโครมครามราวรัวกลองไม่หยุด ตั้งแต่เผชิญหน้ากับพ่อค้าอาวุธเถื่อน... ไม่ว่าอย่างไรเธอก็ยังเป็นคนธรรมดาที่เพิ่งก้าวมาเหยียบด้านมืดของโลกครั้งแรก หน้ากากนักธุรกิจแสนมั่นใจช่วยเธอได้ดีเยี่ยม... แต่ผลสำเร็จที่ได้รับกลับทำให้ปัญหาหนักอึ้งทับถมลงมามากกว่าเดิมจนหายใจแทบไม่ออก

ปัญหาที่เธอหาเรื่องมาใส่ตัวเองเอง และเธอต้องแก้ด้วยตัวเอง 

 “อย่างที่ฉันบอกนั่นแหละ... ฉันชอบเธอ... ชอบกระบวนการความคิดเธอ ไหวพริบเธอดี แล้วฉลาดกว่าหลายคนที่ฉันเคยเห็นมา”

นาคหวนนึกถึงคำพูดของคารอสขึ้นมาเฉยๆ เมื่อคิดถึงสิ่งที่เธอยื่นต่อรองกับเขาไป ข้อต่อรองที่ใครรู้คงหาว่าเธอเป็นบ้า

“หึ... ฉลาดรึ” เด็กสาวร่างท้วมเอ่ยกับตนเอง ขณะฝืนรอยยิ้มที่มุมปากราวยิ้มเยาะตัวเอง ก่อนถอนหายใจเฮือกใหญ่ยามมองแฟ้มเอกสารสำคัญในมือ “งั้นฉันก็คงเป็นคนฉลาดที่โง่ที่สุดในโลก” 




                                                         **********************

 

“สัญญานั่นสำคัญมากไม่ใช่หรือครับท่าน” จงซินถามราวเป็นการเตือนนายของตน เมื่อเห็นว่ามาเฟียหนุ่มให้ลูกหนี้ของเขาถือใบเซ็นสัญญาสำคัญนั่นง่ายดายเกินไป

แต่หลานเซ่อเพียงเอ่ยสั้นๆ อย่างไม่ใส่ใจ “... ฉันรู้” 

รู้แล้วทำไม... จงซินคิดในใจได้เพียงเท่านั้น แล้วค่อยๆ หันกลับไปมองที่นาคอีกครั้ง  และสังเกตเห็นว่าเด็กสาวยืนนิ่งก้มมองแฟ้มเอกสารในมือด้วยท่าทางที่คล้ายคนคิดหนัก และเขาเดาได้ไม่ยากว่าเจ้าเด็กนั่นกำลังเผชิญปัญหาใหญ่... 

“จงซิน” 

            เสียงทุ้มเข้มที่เรียกชื่อเขา ทำให้ต้องหันกลับไปที่เจ้าของเสียงเช่นเดิม และมือขวาคนสนิทอย่างจงซินต้องหรี่นัยน์ตาเรียวสีดำของตนลงเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าเจ้านายของเขาเองก็กำลังลอบมองนาคเหมือนกับเขา

          ... ตั้งแต่เมื่อไหร่

“ครับท่าน” เฟยจงซิ่งขานรับตามหน้าที่แม้จะยังมีข้อสงสัยในตัวผู้เป็นนาย

“ไปบอกเด็กนั่นว่าให้รออยู่ในงานก่อน” 

คำสั่งครั้งนี้ทำให้ร่างสูงในสูทสีดำแปลกใจไม่น้อย เพราะก่อนหน้านั้นมาเฟียหนุ่มยังสั่งให้เขาไปบอกนาคให้กลับได้เลยหากหมดธุระ และเขายิ่งต้องประหลาดใจหนักกว่าเดิมกับคำสั่งต่อมาของนายใหญ่แห่งฉายหงกรุ๊ป

“บอกให้เด็กนั่นรอกลับ... พร้อมฉัน”

            



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
CUBIC (ตีพิมพ์แล้ว) ตอนที่ 11 : ข้อแลกเปลี่ยนสุดท้าย(รีไรท์2) , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 32051 , โพส : 109 , Rating : 93% / 103 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5
# 109 : ความคิดเห็นที่ 27713
คารอสยอมให้อีกฝั่งถือเอกสารที่เซ็นแล้วง่ายๆได้ไง ถึงจะมีคำสัญญาว่าจะฉีกทิ้งถ้าผิดเงื่อนไข แต่ก็เป็นแค่สัญญาปากเปล่าไม่มีหลักประกัน ของเด็กที่ไหนไม่รู้เลยนะ
Name : Ppp [ IP : 49.228.224.115 ]

วันที่: 12 พฤศจิกายน 2559 / 16:01
# 108 : ความคิดเห็นที่ 27712
หวั่นไหวใช่แมะคุณหลิน
PS.  
Name : P❤PP'L❤VE < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ P❤PP'L❤VE [ IP : 223.24.87.22 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 กรกฎาคม 2559 / 20:21
# 107 : ความคิดเห็นที่ 27546
สู้ๆนะนาคคค
Name : llamll < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ llamll [ IP : 27.55.9.189 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 พฤษภาคม 2556 / 11:49
# 106 : ความคิดเห็นที่ 27508
ยัง...การเจรจาครั้งนี้ยังไม่สำเร็จ....ยังขาดอีกหนึ่งข้อตกลง....ข้อนั้นข้อที่ไม่ได้อยู่ในข้อตกลงของคู่ค้าแต่อยู่ในคู่เจรจา
Name : นักอ่าน...lnwcool < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นักอ่าน...lnwcool [ IP : 49.49.203.200 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 มีนาคม 2556 / 03:34
# 105 : ความคิดเห็นที่ 27463
นาค เจ๋งมาก ฉลาดจิงๆ ผู้แต่งค่ะ คุณเก่งมากๆ ^^
PS.  รัก The star รัก โน่ริท ตามเนียร์ นทแอป แกงส้มสมาย พี่หยุดน้องยิ้ม ฮัทเฟรม แคนสต๊อป^^
Name : 'Lookmoo < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 'Lookmoo [ IP : 182.52.123.68 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 ตุลาคม 2555 / 23:17
# 104 : ความคิดเห็นที่ 27458
เป็นนางเอก CUBIC ต้องผจญยถากรรมลำบากใจจริงๆนะเนี่ย ฮะฮะ
ชอบๆๆๆๆ ชอบนาคมาก ฉลาดจริงแม่คุณ
ปล.แทบจะทุบคีบอร์ดพังอยู่รอมร่อ 555


แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 25 มีนาคม 2557 / 13:18

PS.  รักคนเขียน จองคนอ่าน นายเจ๋ง
Name : Dangereuses. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Dangereuses. [ IP : 223.207.167.222 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 กันยายน 2555 / 10:32
# 103 : ความคิดเห็นที่ 27400
สวัดดี..ฉันคือ ฤทัยนาคเอง ...ตกใจไรอะ....ต่อไห้มีอุปสรรคใด เค้าไม่เกี่ยงอยู่แย้ว....
Name : ฤทัยนาค เองค่ะ [ IP : 124.120.177.49 ]

วันที่: 28 เมษายน 2555 / 21:14
# 102 : ความคิดเห็นที่ 27391
 นาคสู้ๆ
Name : smile coated poison < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ smile coated poison [ IP : 171.4.126.89 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 เมษายน 2555 / 02:51
# 101 : ความคิดเห็นที่ 27282
" เจ๋ง " !!!!!!! เจ๋งมาก ๆ เธอมันเจ๋งจริง ๆ !!! >////< d
Name : Poyz [ IP : 87.142.62.204 ]

วันที่: 14 พฤศจิกายน 2554 / 00:41
# 100 : ความคิดเห็นที่ 27194
เธอเจ๋ง !
Name : GALILEO [ IP : 202.28.27.6 ]

วันที่: 25 กันยายน 2554 / 18:52
# 99 : ความคิดเห็นที่ 26695
นาค เธอเจ๋งว่ะ
Name : แสนดดี [ IP : 203.172.184.137 ]

วันที่: 7 กรกฎาคม 2554 / 14:26
# 98 : ความคิดเห็นที่ 26358
นาคน่าสงสารนะ
เป็นคนที่เก็บทุกอย่างไว้ในใจจริงๆนะเนี่ย
เป้นกำลังใจให้นะ
Name : อิงฟ้า_yunyu < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ อิงฟ้า_yunyu [ IP : 111.235.71.29 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 มิถุนายน 2554 / 05:35
# 97 : ความคิดเห็นที่ 25781
หนูอยากเป็นนางเอกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
Name : K-pentagon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ K-pentagon [ IP : 125.26.245.67 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 พฤษภาคม 2554 / 14:21
# 96 : ความคิดเห็นที่ 24475
ดูท่าจงซินจะเป็นคนแรกที่ดูออกเรื่องความรู้สึกของหลานเซ่อที่มีต่อนาคซะล่ะมั้ง ... ก็สมตำแหน่งมือขวาดี
PS.  ถ้าคุณถามว่า..ฉันคือใคร? ฉันคงตอบได้ว่า'ฉันก็คือฉัน' และเพราะเป็นฉันที่เอาแต่ใจ ฉันจึงทำได้เพียงเท่านี้ ..คือทำอย่างตั้งใจให้ดีที่สุด
Name : Naruko < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Naruko [ IP : 125.25.212.171 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กุมภาพันธ์ 2554 / 00:16
# 95 : ความคิดเห็นที่ 24388
นาคเก่งมากก

เจ๋งที่สุด ว้าววววววว

รักนาคจังเลยยยยยยย>/////<
PS.  It's just too little too late A little too long And I can't wait,But you know all the right things to say (You know it's just too little too late)
Name : Mochi_In_GhostLand < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Mochi_In_GhostLand [ IP : 182.232.71.45 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 กุมภาพันธ์ 2554 / 15:22
# 94 : ความคิดเห็นที่ 24007
วะ ว้าววววววววววววววววววววววว
PS.  He who is not impatient is not in love ใครที่ใจไม่ร้อนร้น ไม่ใช่คนกำลังมีความรัก คุณร้อนร้นแล้วหรือยัง
Name : mona_nooparn < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ mona_nooparn [ IP : 223.205.32.185 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2554 / 20:54
# 93 : ความคิดเห็นที่ 23979
 ฮั่นแน่!!!!!!!!1
PS.  Sometimes.. Thoughts read unspoken.♥
Name : DREAMMY x') < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ DREAMMY x') [ IP : 61.90.91.122 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 กุมภาพันธ์ 2554 / 14:14
# 92 : ความคิดเห็นที่ 23504
น้องนาคของพี่เจ๋งที่สุดอ่ะ >,
Name : chunbee [ IP : 115.87.145.219 ]

วันที่: 18 มกราคม 2554 / 00:21
# 91 : ความคิดเห็นที่ 22548
ฮั่นแน่ ~ คุณหลินแอบคิดอาไรอยู่เปล่า ?
PS.  ควรรู้ไว้!! เด็กดีไม่ดีไม่ได้ขึ้นอยู่กับ 'พ่อแม่' อย่างเดียวแต่ขึ้นอยู่กกับ... 'สันดาร' หรือที่เรียกว่า 'นิสัย' และสถานที่อยู่ปัจจุบันนะคร้าบเพ่น้อง
Name : PuDa•[JANG]• < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PuDa•[JANG]• [ IP : 117.47.13.64 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 31 ธันวาคม 2553 / 00:12
# 90 : ความคิดเห็นที่ 21913
 กดดันนาคแบบสุดสุดเลยนะเนี่ย

เอาแล้วสิ...ทีนี้สาวอวบจะทำยังไงดีน๊ออออ

PS.  ~Love Me Love Manchester United & SS501~
Name : ladyberbatov < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ladyberbatov [ IP : 223.204.193.167 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 ธันวาคม 2553 / 18:54
# 89 : ความคิดเห็นที่ 21874
 ตอนนี้พลิกมาก นึก ว่าจะสำเร็จ แต่ก็ไม่สำเร็จ แต่ก็ สำเร็จจนได้ 
Name : <> < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ <<aKinA>> [ IP : 183.89.102.83 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 27 ธันวาคม 2553 / 16:09
# 88 : ความคิดเห็นที่ 21455
 ชัดเลย!! หาเรื่องใส่ตัวดีนัก นางนาค!!!!!
PS.  .......................
Name : izezaaa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ izezaaa [ IP : 182.53.159.1 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 ธันวาคม 2553 / 19:42
# 87 : ความคิดเห็นที่ 21416
เจ๋ง!!

><

นาคเอ๊ย หาเรื่องแล้วมั๊ยล่ะ?
Name : Cerise [ IP : 117.47.12.117 ]

วันที่: 25 ธันวาคม 2553 / 13:58
# 86 : ความคิดเห็นที่ 17246

นั่นไง พ่อมาเฟีย
5555+


PS.  Sometimes.. Thoughts read unspoken.♥
Name : DREAMMY x') < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ DREAMMY x') [ IP : 58.9.150.195 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 ธันวาคม 2553 / 20:12
# 85 : ความคิดเห็นที่ 16085
 เรื่องหนักหนาเอาการ TT
PS.  ┢┦aΡpy ToO-GeTher
Name : Aburame_Shino < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Aburame_Shino [ IP : 223.207.47.119 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 ธันวาคม 2553 / 12:33
หน้าที่ 1 | 2 | 3 | 4 | 5
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android