~Shot Fic รวมฟิคอาการเพ้อ~

ตอนที่ 7 : [Normal]Law...(1872)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 172
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    11 เม.ย. 53

nu eng


Ka e
 
มาลงให้แล้วนะคะ...

.................................................................................................................................................






     อ่อดดดดดดดดดด~
 
 
     สุรเสียงแสนสยองของนักเรียนโรงเรียนนามิโมริก้องกังวาลทั่วรอบเขตโรงเรียน บ้างทำหน้าแหยเดินขึ้นห้อง บ้างสอดส่องสายตาหาเพชฆาตรก่อน ฝีเท่านับร้อยซอยถี่วิ่งเข้าประตูเลื่อนเหล็กกล้าที่สูงตระหง่านสีน้ำเงินเข้มดุจกิโยตินที่พร้อมจะสะบั้นหัว
 
 
     แน่นอนว่า...หากถูกปิด ก็จองเมรุให้พวกเขาได้เลย
 
 
     แอ๊ด...ปึ่ง!
 
 
     จำนวนไม่น้อยที่ใบหน้าเริ่มซีดเซียว พยายามหาทางหนีทีไล่เพื่อเอาชีวิตและทรัพย์สินให้รอด แต่ยังไม่ทันได้ก้าวโกยก็มีชายหนุ่มนับสิบผมทรงรีเจนท์ขวางทางซ้ายขวาและหลัง แม้ว่าทุกคนจะไม่มีสีหน้าโหดเหี้ยมอำมหิต แต่จิตสังหารของคนที่น่าจะรู้ดีกลับแผ่ออกมาจนคนขวัญอ่อนแทบน้ำลายฟูมปากไปกองกับพื้น
 
 
     “พวกนายกล้ามากนะที่มาโรงเรียนสาย ถือว่าฝ่าฝืนกฏของโรงเรียน ต้องถูกขย้ำ...”
 
 
     หัวหน้าคณะกรรมการรักษากฏระเบียบพูดพร้อมควงอาวุทคู่ใจออกมา นัยน์ตาสีนิลคมเข้มมองเหล่าผู้ใกล้ถูกสังเวยอย่างไร้ความปราณี เกศาสีเดียวกันลู่ตามแรงลมเล็กน้อย แท่งเหล็กเย็นประเดิมด้วยการฟาดใส่นักเรียนชายที่อยู่ใกล้ที่สุด
 
 
     ผวัะ!!!
 
 
     เหยื่อรายที่1นอนนิ่งไม่ไหวติ่งพร้อมกับหยาดเลือดที่กระเซ็นโดนแก้มขาวของผู้กระทำ...
 
 
     “เฮ้ๆ ฮิบาริ โหดไปหน่อยนา...”
 
 
     เสียงหล่อทุ้มคล้ายจะอารมณ์ดี สองคู่สนิมเมียงมองกลับ ข้างกายมีเพียงกระเป๋านักเรียนและถุงใสไม้ฝึกเคนโด้ที่ดูเจ้าตัวแสนจะทะนุถนอมเป็นพิเศษ เสื้อเชิ้ตขาวกระดุมบนดูหลุดลุ่ยไร้เนคไทประจำโรงเรียนสร้างความไม่พอใจให้กับคนตรงหน้าเป็นอีกหลายเท่าตัว
 
  


     “ยามาโมโตะ ทาเคชิ... แต่งตัวผิดระเบียบของโรงเรียนพร้อมมาสาย”
 
 
     ฟ้าว~
 
 
     วืดดดดดด~
 
     “หว...หวา! อันตรายนะเนี่ย! อูยยยย~ ทำไมต้องใช้ไอ้ลูกตุ้มหนามนั่นด้วยเล่า นี่จะเชือดกันเลยเหรอ?”
 
 
     ‘เหยื่อ’ทั้งหลายปรากฏความงุนงงก่อนจะเปลี่ยนเป็นสยิวสุดขีดเมื่อเหลือบเห็นลูกตุ้มปลายแหลมสีเงินวาววับกับแสงอรุณยามเช้า ดูท่าพร้อมเจื๋อนใครก็ตามที่เข้ามาใกล้เกินระยะ3เมตรทันที
 
 
     “ฉันจะขย้ำแกก่อน...ยามาโมโตะ ทาเคชิ”ว่าจบก็พุ่งเข้าหาพิรุณหนุ่มทันที ลูกตุ่มแหลมค่อยๆไกว่แกว่งและเหวี่ยงเป็นวงกว้าง เป้าหมายตัวดีทีแรกคิดจะเอาดาบคู่ใจปัดป้อง แต่คิดอีกที...เจอแบบนี้ดาบเล่มบางของสำนักมีหวังหักเป็น2ท่อนแน่นอน จึงได้แต่ยอมรับชะตากรรมแห่งความเจ็บปวดแทน แล้วให้รุ่นพี่เบรกแตกมารักษาทีหลังก็ไม่เลวร้ายนักหรอก...
 
 
     “ย...หยุดนะ!!”
 
 
     กึก...!
 
 
     รัศมีเฉียดสาหัสใกล้จมูกเพียงเส้นยาแดงผ่าแปดก่อนหยุดลงอย่างกะทันหันเมื่อไร้แรงการเคลื่อนไหวจากเจ้าของจอมโหดที่กำลังเหลียวมองต้นเสียงตวาดดังลั่นเมื่อสักครู่ คิ้วโก่งเรียวสวยขมวดเป็นปมแน่น ริมฝีปากบางเฉียบเผยอหอบราวขาดใจจากที่ประตูยักษ์ของโรงเรียน ในขณะที่มือบางเกาะเสากำแพงข้างเพื่อพยุ่ง
 
 
     “...ไม่เคยเห็นเธอในที่นี้...นักเรียนใหม่?”
 
 
     บรรยากาศเริ่มตรึงเครียดจับใจ เงียบสงบดุจดั่งสุสานที่ร้างญาติพี่น้องมาไหว้เวียน จนกระทั่งอีกคนขัดขึ้นมาด้วยความอึ่งและทึ่ง
 
 
     “พี่ฟุฮะ?”
 
 
     “หือ? อ๊ะ! น้องทาเคะนี่!!”ดวงเนตรกลมโตละสายตาจากใบหน้าคมที่เรียบเฉยมามอง และแสดงความดีใจอย่างออกนอกหน้า เดินเข้ามาใกล้แล้วตบไหล่เบาๆด้วยความเคยชิน
 
 
     “บอกชื่อมาซะ ยัยสัตว์กินพืช...”
 
 
     “เอ๊ะ!? สัตว์กินพืชอะไร? นายบ้ารึเปล่า!! คนนะไม่ใช่กระต่าย ถ้าไม่ใช่พวกมังสวิรัติ เขาก็กินเนื้อกันทั้งนั้นแหละ!!”
 
 
     โหหหหหหหห
 
 
     กายบางตอบโต้อย่างทันควัน ผู้เหลือรอดทั้งหลายถึงกับครางด้วยความไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง โครงหน้าเรียวรูปไข่เชิดขึ้นแบบลูกคุณหนูสูงศักดิ์“ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ขอตัวให้น้องชายฉันเขาโรงเรียนซะทีเถอะ! คนอะไรไม่เห็นหน้าคบเลย!!! ก็สัตว์กินพืชเหมือนกันแหละย่ะ!”
 
 
     ทิ้งท้ายด้วยความเจ็บแสบถึงทรวงจนชายหนุ่มถึงกับอยากตวัดศีษระนั้นออกมาจากบ่าบางแล้วจับยัดลงคอห่านให้สาแก่ใจถ้าไม่ติดว่าบุคคลที่กล่าวถึงมาทั้งหมดคือสตรีเพศ ดูจากความสนิทสนมแล้วสองคนที่เดินหยอกล้อขึ้นอาคารทำให้มั่นใจว่าต้องเป็น‘พี่น้อง’กันอย่างแน่นอน
 
 
 
     ถัดมาที่ระเบียงทางเดินของม.ต้นปี1 กลุ่มนักเรียนหญิงกำลังขบเคี่ยวเคี้ยวฟันอย่างหงุดหงิดกับภาพคนสองคนที่เดินขึ้นตึกอย่างร่าเริง นัยน์เนตร5คู่มองอย่างราวกับจะไปกระชากมาฆ่าหมกป่าแทนที่จะอยู่แต่ตรงนี้แทน
 
 
     “ยัยนั่น...บังอาจมาว่าฮิบาริซังได้ยังไง!!”
 
 
     “นั่นสิ! หน้าหมั่นไส้ชะมัดเลย...”
 
 
     “แล้วดูสิ มากอดคล้องแขนกับรุ่นพี่ยามาโมโตะอีก ทุเรศ!!”
 
 
     “อีแบบนี้แสดงว่าหาเรื่องกันชัดๆ!!”
 
 
     “งานนี้มีรับเด็กใหม่แน่...”
 
 
     “เห็นด้วย!! เธอจะทำยังไงล่ะ เมงุมิ...”
 
 
     “นั่นสินะ...รับแบบไหนดีล่ะ...คิก”
 
 
     “โธ่ เมงุมิ บอกกันมั่งสิ!”
 
 
     “เดี๋ยวก็รู้...คิก...จะเอาให้ไม่กล้ามาเหยียบโรงเรียนนี้อีกเลย”
 
 
     เสียงหัวเรอะใสๆคล้ายจะน่ารักแต่แฝงความน่าเกรงกลัวไว้เต็มเปี่ยม ร่างบางทั้ง5ค่อยๆเคลื่อนขบวนกลับเข้าไปในห้องเพื่อหลบสายตาเย็นชาจากข้างล่าง แล้วเริ่มวางแผนการ‘รับน้อง’ไว้กับคนที่กำลังคุยอย่างออกรสกับเพื่อใหม่อย่างไม่รู้เรื่องรู้ราวว่า จากใช้ชีวิตในรั้วโรงเรียนนับจากนี้ จะไม่ใช่สิ่งที่เธอเคยคาดหวังว่าจะเรียบลื่นเหมือนเช่นที่อื่น...

 ......................................................................................................................






47 ความคิดเห็น

  1. #43 NamFah (@namfah21) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2553 / 15:51
    นี่คุณน้องสาว เมื่อไหร่จะแต่งต่อเจ้าคะ?? รอนานแล้วนะ
    #43
    0
  2. #27 namfah_21 (@namfah21) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มีนาคม 2553 / 15:06

    มาเม้นท์ให้แล้วน้า

    เพิ่งสอบเสร็จก็เข้ามาอ่านเลยนะเนี่ย

    บอกได้คำเดียวว่ามันสุดยอด

    เอาแบบโหดๆ อ่ะ

    ชอบโคตรเลย

    ป.ล. จูนกับติกมีเรื่องไรกันอ่ะ

    ไมจูนมันมาลงที่ช้านนนน

    แง้ๆ อยากจะบ้าตาย

    #27
    0
  3. #26 อ้อแอ้ (@auae-jung) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2553 / 15:37
    โอ๊สสสสสสสสสสส
    มาถึงก็ฟันยับเลยนะท่านฮิ
    ออกแรงแต่เช้าเชียว
    #26
    0
  4. #25 namfah_21 (@namfah21) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2553 / 13:38
    เริ่มแรกก้โหดแระ

    แต่มะเปงไรชอบ (แอบโหดตามไปด้วย)

    เมื่อไหร่ฉันจะออกเนี่ย

    แต่งต่อไวๆ ด้วย

    ไม่งั้นมีเคือง
    #25
    0
  5. #24 Toshi™ (@luktal) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2553 / 12:46
    เจ้าเนียนรึนี่ =w=..
    รอต่อฮะไฟท์โตะ!!
    #24
    0