นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

นิยาย [Jack x Naib AU] DLC(?)͹

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ไรต์: *บิดขี้เกียจ360องศาหลังแต่งนิยายเสร็จ* ในที่สุดก็จะได้แต่งเรื่องใหม่ของอิไลซะที คิดคาแร็คเตอร์เตอร์แบบไหนให้อีไลดีนะ นาอิบเป็นคนหัวทึบ โง่ แล้วก็ปากหมา แถมยังห้าวตามประสาทหาร งั้นอิไลก็ต้อง...ฉลาด เพราะเขาเป็นผู้หยั่งรู้และ---

Readerผู้น่ารัก: มีตอนพิเศษไหมคะ?

ไรต์: อะไรนะ?

Readerผู้น่ารัก: มีSS2ไหมคะ?

ด้านเหี้*ของไรท์: กูขี้เกียจง่าาาาาา แต่งจบไปแล้วยังจะเอาตอนพิเศษอีกเหรอ!?  (หยอกๆ)

ด้านดีของไรท์: มึงก็มีพลอตในหัวตั้งสองพลอดจะเดือดร้อนทำไก่มะระอะไร(=_=*)

ด้านเหี้*ของไรท์: แต่มันยาว ขี้เกียจแก้คำผิดด้วยT T

ด้านดีของไรท์: มึงก็ขยันหน่อยสิวะ!!//ตบหลังแหวน

ด้านเหี้*ของไรท์: ตอนนี้คู่อิไลกับพี่หมึงยังได้แค่ตอนเดียวอยู่เลยนะ!

ด้านดี: ถ้าอัพตอนนี้ก็ถือโอกาสโปรโมทเรื่องนั้นไปด้วยไง ฉลาดหน่อย!

สุดท้ายก็ยอมแต่งให้T T อ่านจบแล้ว ปริ้นท์รูปไรท์แปะฝาบ้านแล้วก็ตั้งหิ้งไว้ด้วย และอย่าลืมคู่อิไลกับพี่หมึกเด้อ//กราบบบ~

คนที่มาอ่านเรื่องนี้โดยที่ยังไม่ได้อ่าน AUโรงเรียนม.ปลาย แนะนำว่าให้ไปอ่านเรื่องนั้นมาก่อนนะคะ

เนื้อเรื่อง อัปเดต 7 มี.ค. 62 / 11:59


London 
ย่าน Whitechapel
"บ้านคุณใหญ่เหมือนกันนะ"
"ฝุ่นจับเลย ให้ตายสิ..."
"คุณไม่ได้กลับมานานแค่ไหนแล้ว"
ผมถามในขณะที่เขากำลังลองเอานิ้วปาดฝุ่นบนโต๊ะดู ซึ่งฝุ่นมันก็เยอะมากจริงๆ ติดนิ้วเขาเป็นปื้น
"...3ปีเอง"
"ฮัดเช่ย!!"
"Bless you:)"
 (เวลาที่คนเราจามฝรั่งจะชอบพูดว่าBless you เพื่ออวยพรให้พระเจ้าคุ้มครองเราเวลาจาม วิญญาณจะได้ไม่ออกจากร่าง เพราะคนสมัยก่อนเชื่อว่าการจามทำให้วิญญาณได้ แล้วก็เป็นการอวยพรให้หายไวๆด้วย)
"ขอบคุณ เชื่อแล้วว่าฝุ่นเยอะจริง"
"นายไปพักเถอะ เดี๋ยวฉันทำความสะอาดเอง"
"ไม่นะ ผมอยากใช้งานผู้สูงอายุ:)"
" :("
เขาเถียงว่าเขาไม่แก่ไม่ได้แล้วล่ะ อายุปาเข้าไปแล้ว50 ดูหงอกนั่นสิอีกซักปีสองปีคงขาวทั้งหัว


แชทกลุ่ม
/บ้านใหญ่ไหม?/ เพียสันนั่นมันไก่

/ใหญ่นะ พึ่งทำความสะอาดเสร็จ ตอนนี้นอนหมดแรงกับผัวบนเตียง มันหลับละเนี้ย/ นาอวยหัวคิบ

/ใหญ่ขนาดนั้นเลย/ ทากูน่ามาทาธ่า

/#รีวิวผัวรวย 555/ อิไลไข่พะโล้

/แปปนะ มีคนมาเคาะตระปู/ นาอวยหัวคิบ

/ระตปู/ เพียสันนั่นมันไก่

/ตะปรู/ อิไลไข่พะโล้

/ประตู/ วิลเลียมเยี่ยมคนป่วย

/ถูกแล้ว!/ ทากูนามาทาธ่า

ผมเดินลงไปเพื่อเปิดประตูให้ใครก็ไม่รู้ ซึ่งเดาว่าเขารู้จักแจ๊คนะ หมอนี่เป็นชายร่างสูงใหญ่สวมแจ็คเก็ตหนังสีน้ำตาล เขายิ้มทักทายอย่างเป็นมิตร ดูก็รู้ว่ามาหาแจ๊ค
"เอ่อ...แจ๊คเขาหลับอยู่น่ะ อยากให้ไปปลุกไหม?"
"หืมมม...อย่าเลย ฉันเป็นเพื่อนเขาน่ะ พอดีแค่แวะมาดูหมอนั่นนิดหน่อย"
"งั้นเหรอ--"
"ว่าแต่นายล่ะเป็นใคร?"
เขาถามผมบ้าง....จริงสิ ผมยังไม่ได้แนะนำตัวเลย
"เขาเป็นเมียฉันเอง เจสัน"
ดูเหมือนแจ๊คจะลงมาแล้ว เขาตื่นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? 
"นึกว่าคุณหลับอยู่ซะอีก"
"ก็จะให้นายลงไปคุยกับคนแปลกหน้าคนเดียวมันก็น่าเป็นห่วง"
ที่รักหอมแก้มผมหนึ่งทีแล้วหันไปคุยกับเพื่อนเขา ถ้าเป็นแรกๆที่คบกับแจ๊คผมคงเขินที่เขาทำแบบนี้ต่อหน้าคนอื่น แต่พอคบกับหมอนี่ได้3ปีก็ชินซะแล้ว
"ไง ไม่ยักรู้ว่านายจะมา"
"ก็นะ....ฉันอาจจะแวะมาดูหน้าเมียเด็กนายก็ได้ ไม่เห็นบอกว่านายเป็นเกย์?"
เจสันเข้าไปนั่งในห้องนั่งเล่นผมจึงปิดประตูบ้านแล้วไปนั่งคุยกับเขาพร้อมกับแจ๊ค น่าแปลกนะ...เขาดูไม่ค่อยHappyเลย เพื่อนมาหาแท้ๆ 
เอาเข้าจริงๆผมพึ่งจะรู้นี่แหละว่าแจ๊คมีเพื่อนสนิทด้วย มิชิโกะก็เป็นเพื่อนเขาเพราะเงิน ครูโจ๊คตอนนี้ก็ไม่ค่อยสนิทกับแจ๊คแล้วเพราะไม่ค่อยได้เจอ สารภาพตามตรงผมคิดมาตลอดนะว่าแจ๊คเป็นพวกไม่มีเพื่อนคบ 
"ฉันเจสัน วอร์ฮีส์"
เขาว่าพลางยื่นมือมาให้ผมจับเพื่อทำความรู้จัก
"นาอิบสุบีดาร์ ยินดีที่ได้รู้จัก^^ "
หลักจากที่แนะนำตัวกับเจสันแล้วมือหนาของแจ๊คก็เข้ามาโอบไหล่ผมซึ่งนั่งข้างๆเขาอยู่ทันที
"แล้วพวกนายรู้จักกันได้ไง?"
เจสันถาม
"ฉันเป็นครูสอนภาษาอังกฤษเขา"
"ก็นะ....ตอนนั้นแจ๊คทำผิดกฏหมายพรากผู้เยาว์"
ผมยักไหล่
"ตอนนี้นายอายุเท่าไหร่เนี้ย?"
"27"
"แจ๊คแกมันร้ายว่ะo_O ไหนเคยบอกว่าไม่ชอบเด็กที่มาจีบ"
"เขาไม่ชอบเด็กเหรอ?" ผม
"ตอนหมอนี่ทำงานเป็นครูใหม่ๆ ฮอตสุดๆเลยนะมีเด็กมาจีบเยอะจนเขาบ่นว่ารำคาญ"
อันนี้ผมเชื่อนะ
"ตอนที่เขาสอนที่ไทยก็ฮอตเหมือนกัน บางทีผมก็อิจฉาเขานะ"
"ไม่แปลก ตอนเขาเรียนสาวทั้งมหาลัยยังมอง แต่ใครจะไปรู้ว่าเขาชอบผู้ชาย"
"ฉันชอบนาอิบแค่คนเดียว ไม่ได้แปลว่าฉันจะเปลี่ยนมาสนใจผู้ชาย เขาเป็นคนเดียวที่ฉันรู้สึกสนใจก็เท่านั้น"
แจ๊คพูดเสียงเรียบ ดูเหมือนที่รักของผมจะไม่ได้สนใจผู้ชายมาก่อน และผมก็เป็นคนแรกสินะ
"แหม...ฉันเริ่มอยากรู้แล้วสิว่าอะไรทำให้นายสนใจเขา:)"
"....."
อยู่ๆแจ๊คก็โอบไหล่ผมแน่นขึ้นซะอย่างนั้น


20:45
หลังจากที่บอกลาเจสันแล้วผมก็ตั้งใจจะเข้าไปอ่านแชทว่าไอ้พวกนั้นคุยอะไรกันไปบ้างแต่แจ๊คก็เข้ามาสกิดผมซะก่อน
"ว่าไงที่รัก?"
"นี่หวานใจ...คิดว่าหมอนั่นเป็นคนยังไงเหรอ?"
แจ๊คถาม ทำไมเขาถึงได้ทำหน้าเครียดขนาดนั้นนะ
"ก็คุยสนุกดี เอาจริงๆผมไม่ยักรู้ว่าคุณก็มีเพื่อนนะ"
"....อย่าไปอยู่ใกล้เขามากล่ะ"
"ทำไม?"
"ฉันไม่ค่อยไว้ใจเขา"
เจสันก็ดูปกติ น่าแปลกที่แจ๊คพูดแบบนี้ออกมา หรือสองคนนี้จะไม่ได้สนิทกันอย่างที่ผมคิดนะ
"ไม่เอาน่า คุณน่ะคิดมาก"
"....ถ้าเป็นแบบนั้นก็ดีสิ"

07:34
"มีธุระนิดหน่อยน่ะ"
เขาตื่นเช้าขนาดนี้เลยเหรอเนี้ย...นี่วันหยุดนะ 
"ใช่ของลูกค้าคนเดิมรึเปล่า?"
"ฮะๆ เดาถูกแล้วล่ะหวานใจ หวังว่าจะเสร็จก่อนเที่ยงนะ"
"เป็นลูกค้าที่เรื่องมากชะมัด"
ผมทิ้งตัวลงหลับต่อ เอาเข้าจริงๆทั้งผมกับแจ๊คก็ทำงานกันทั้งคู่ แต่เท่าที่สังเกต แจ๊คสันค่อนข้างบ้างานกว่าที่ผมคิดไว้มาก วันนี้เขาก็ยอมตื่นเช้าในวันเสาร์เพื่องาน ยอมใจเขาเลยจริงๆแต่ไม่ใช่สำหรับผมอะ ง่วง นอนต่อ...

09:34
แชทกลุ่ม
/123ปลาฉลามขึ้นบก/ อิไลไข่พะโล้

/456จิ้งจกยัดไส้/ นาอวยหัวคิบ

/ผัวไม่อยู่เหรอ?/ ทากูน่ามาทาธ่า

/ผัวทำงาน/ 
/ขยันชิบหายทำงานวันเสาร์ น่ารัก/ นาอวยหัวคิบ

/หยี๋/ เพียสันนั่นมันไก่

/ไม่ค่อยหมั่นไส้เลยว่ะ/ อิไลไข่พะโล้

ก๊อกๆ
น่าแปลกนะ แจ๊คกลับมาเร็วกว่าที่คิด ผมวางโทรศัพท์แล้วไปเปิดประตูให้เขาเข้ามา แต่ก็ต้องผิดหวังเล็กๆเพราะคนที่อยู่หน้าประตูไม่ใช่แจ๊ค
"...."
"ไง"
"แจ๊คไม่อยู่หรอกเขาไปทำงาน"
"หะ? วันเสาร์เนี้ยนะ?
"ฮะๆ คุณเข้ามารอเขาก่อนไหมเดี๋ยวเขาก็มาแล้ว"
ก็เป็นวิธีรับแขกที่ไม่เลว 
"ให้ตายสิ ตอนคบกับไดแอนเขาก็บ้างานจนไม่มีเวลาให้ ทีนี้ก็ยังอีหรอบเดิมอีกเหรอ"
เจสันว่าขณะเข้ามานั่งบนโซฟากับผม
"ผมก็ทำงานกับเขา เลยรู้ดีว่างานที่เขาทำมันค่อนข้างสาหัส อีกอย่าง ผมไม่อยากจะเพิ่มภาระอะไรให้หมอนั่นหรอก แค่นี้เขาก็เหนื่อยจะแย่อยู่แล้ว"
"....แล้วนายไม่เหงาเหรอ อยู่คนเดียวแบบนี้"
"ไม่หรอก...ความจริงก็นิดหน่อย แต่คุณก็อยู่เป็นเพื่อนผมนี่ไง"
เจสันขยับเข้ามาใกล้ๆก่อนเอามือเท้าหัวแล้วยกยิ้ม
"แล้ว....ทำไมนายถึงคบกับแจ๊คล่ะ เพราะเขาหน้าตาดีเหรอ?"
"ก็เขาเล่นจีบผมซะขนาดนั้นใครบ้างล่ะไม่ใจอ่อน ทำไมคุณไม่เล่าเรื่องตัวเองบ้าง ผมเล่าของผมกับแจ๊คเยอะแล้วนะ"
"....ฉันไม่ค่อยมีอะไรให้เล่าหรอก นายจะเบื่อเปล่าๆ"
"ถ้าไม่ลองเล่ามาก่อนผมก็ไม่รู้หรอก:)"
คนตรงหน้าหรี่ตามองผม ดูเหมือนเขากำลังลังเลที่จะเล่า
"....ตอนอายุ17ฉันแอบชอบเชียร์ลีดเดอร์คนนึง"
"และ..."
"ก็นะ...แอบมองเธออยู่สองเดือนในที่สุดเธอก็เข้ามาคุยกับฉัน"
"โชคดีนะเนี้ย"
ผมยิ้มให้แต่หน้าเจสันกลับดูหมองลงซะอย่างนั้น...
"ฉันพึ่งมารู้ทีหลังว่าผู้หญิงคนนั้นแค่ใช้ฉันเป็นเครื่องมือในการเข้าหาแจ๊ค"
"...."
สัส....ผมไม่น่าถามเลยกู! นาอิบ! มึงมันปากเสีย!! ตบปากตัวเดียวนี้100ที ไอ้สัส!
"...."
"เอ่อ....แจ๊ครู้เรื่องนี้ไหม?"
"หึ เขาไม่รู้หรอก....เดาว่าเขาไม่สนด้วย"
"ผมไม่น่าถามคุณเลย ขอโทษที"
"ไม่เอาน่าฉันอยากเล่าเอง อันที่จริงฉันก็สงสัยนะว่าอะไรทำให้คนที่เพอร์เฟคอย่างแจ๊คถึงได้ชอบนายนัก ทั้งทีมีผู้หญิงน่ารักๆตั้งมากมายเลยนะที่เข้าหาเขาก่อนนายแต่เขากลับเลือกนายที่แทบไม่มีอะไรตรงสเปคเขาเลยซักอย่าง"
"แล้ว สเปคเขาเป็นแบบไหนล่ะ"
"ฮะๆ หมอนั่นเคยบอกว่าสนใจสาวหัวแดงออกส้มๆ"
"อันนี้ผมไม่รู้มาก่อนเลยแฮะ เขาอาจจะตาถั่วก็ได้"
"อย่าพูดแบบนั้นสิ"
เจสันขยับเข้ามาใกล้ผมจนรู้สึกว่านี่มันใกล้เกินไป ทันทีที่มือของเขาเข้ามาประคองแก้มก่อนเคลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้ ผมก็ผลักหมอนี่ออกทันที
"...."
"กลับไปเถอะ...แล้วผมจะไม่บอกแจ๊คเรื่องนี่"
"หึ...อย่าทำตัวน่าเบื่อไปหน่อยเลยน่า"
ผัวะ!
หมัดหนักของผมเข้าหน้าเขาจังๆเมื่อหมอนี่เข้ามาดึงแขน แต่ดูเหมือนผมจะไม่ใช่คนเดียวที่มีมือ 
"อึก!!"
แรงของเจสันเยอะไม่ใช่เล่น ผมโดนหมอนี่ต่อยเข้าท้องน้อยจนจุกแทบลุกไม่ขึ้น เขาประกบริมฝีปากลงมาโดยไม่ถามความสมัครใจ แต่ดูเหมือนโชคจะเข้าข้างผมอยู่บ้าง 
แจ๊คที่พึ่งกลับมาถึงบ้านพุ่งเข้ามาลากตัวเจสันออกมาจากร่างของผมตามด้วยหมัดหนักๆที่เข้าประเคนใส่หน้าไอ้บ้านั่นด้วยความโมโหร้าย เขากระชากคอเสื้อเจสันขึ้นมามองหน้าตรงๆ ไม่ได้เห็นนานแล้วแล้วนะเวลาที่แจ๊คเขาโมโหร้ายแต่...เฮ้ย! ไม่ได้แปลว่าผมอยากจะเห็นเวลาแจ๊คเขาโมโหนะ!
"ออกไป!"
"ฮะๆดูเหมือนรอบนี้ฉันจะโดนจับได้นะ:)"
เจสันไม่กลัวเลย....
"นี่แกคิดว่าฉันไม่รู้เรื่องแกกับไดแอนเหรอ ฉันแกล้งโง่เนียนใช่ไหมล่ะ"
"แกรู้?"
จากที่ตอนแรกเจสันดูไม่ได้กลัวอะไรแต่ตอนนี้ ความกังวลฉสยบนใบหน้าเขาขึ้นมาทันที
"ฟังนะ....ฉันแบ่งยัยนั่นให้แกได้แต่ไม่ใช่กับเขา ออกไปซะก่อนที่ฉันจะฆ่าแก เจสัน"
"...."


ดีนะที่เจสันออกไปง่ายๆก็เลยไม่มีปัญหาอะไรส่วนผมนั่งกุมท้องตัวเองเงียบๆ แจ๊คเข้ามาเปิดเสื้อผมออกเพื่อดูรอยซ้ำตรงท้องน้อย ก่อนจะเอาน้ำแข็งในตู้เย็นห่อผ้าขนหนูมาประคบ
"ฉันผิดเองล่ะ...ฉันควรจะอยู่กับนาย"
น้ำเสียงเขาดูรู้สึกผิดมากเลย ทั้งๆที่เรื่องนี้เขาไม่ผิดซักหน่อย
"คุณเตือนผมแล้วนี่ เป็นผมเองที่ยอมให้เขาเข้ามา"
"ฉันน่าต่อยมันหนักกว่านี้"
"ใจเย็นน่า ผมไม่เป็นไรแล้ว"
"นายเป็นทุกครั้งที่นายพูดแบบนี้ ฉันถึงได้ห่วงไง"
"คุณน่ารักจังเลย:)"
"พยายามให้ฉันเลิกคิดมากสินะ"
"แล้วได้ผลไหม?"
"...."
ท่าทางจะไม่ได้ผล....เผลอทำคนแก่เป็นไมเกรนซะแล้ว


19:56
"ยอมใส่กางที่ฉันซื้อให้ด้วย"
"มันเป็น....ของขวัญวันเกิดที่ผมไม่ค่อยปลื้มเท่าไหร่"
เพราะอะไรน่ะเหรอ มันเป็นกางเกงใส่นอนที่สั่นชิบหายเลยไง จนผมรู้สึกว่านี่มันเหมาะกับผู้หญิงซะมากกว่า ใส่ไว้โชว์ขาปกติผมมักจะใส่บ๊อกเซอร์นอน นั่นก็ถือว่าสั้นนะแต่กางเกงที่แจ๊คซื้อให้แม่งสั้นกว่าอีก
"เหมาะกับนายดีนะ"
"สำหรับคุณมันคงเหมือนชุดนอนไม่ได้นอนที่สาวๆในหนังโป๊ใส่"
"ไม่ขนาดนั้น...แต่ฉันซื้อให้ได้นะ ไอ้ชุดนอนไม่ได้นอนอะไรนั่นน่ะ:)"
"งี่เง่าชะมัด ถ้าวันไหนผมอยากโดน หลังอาบน้ำผมก็แค่เดินแก้ผ้ามานอนรอบนเตียง คุณก็เข้ามาอึ้บผมแล้ว"
"ไม่โรแมนติกเลย-3-"
"แย่จังนะ"
"ดูรอยช้ำหน่อยสิ"
ผมถกกางเกงลงนิดๆพร้อมเลิกเสื้อขึ้นเพื่อให้เขาเห็นรอยช้ำตามต้องการ แจ๊คเข้ามาลูบตรงรอยช้ำสีเขียวม่วงอย่างเบามือก่อนถอดเสื้อผมออกด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ กูว่ามันไม่ได้อยากดูรอยช้ำอะไรหรอก....มันเงี่ย*นั่นแหละ=_=
ร่างใหญ่เข้ามาคร่อมผมที่นอนอยู่บนเตียงแล้วกดจูบลงมาบนริมฝีปากผมซ้ำๆ
"แก่ขนาดนี้แล้วของยังไม่เสื่อมเหรอ"
"ปากดีจัง....น่าหาอะไรมายัดปากนะ:)"
"พูดอย่างกะผมใช้ปากเป็น"
กางเกงขาสั้นของขวัญวันเกิดผมถูกถอดออกง่ายๆ คนตรงหน้าไม่รอช้าปลดกางเกงแล้วจ่อท่อนเอ็นแข็งๆที่ช่องทางด้านหลังก่อนเสียบเข้ามาทีเดียวมิดด้าม 
"อ่า!! จะ...เจ็บ..."
เวร...ผมควรจะสนุกกับมันแต่กลับรู้สึกเจ็บปวดซะอย่างนั้น เกิดอะไรขึ้น ทำไมมันเจ็บขนาดนี้
"จะให้ฉันหยุดไหม?"
"....ผมไหว"
เมื่อแจ๊คได้ยินดังนั้นเขาก็ยกยิ้มอย่างพอใจก่อนพรมจูบไปทั่วต้นคอแล้วกระแทกเข้ามาย้ำๆ จนผมร้องเสียงหลงเพราะมันเจ็บมากจริงๆ ผมเอามือมากุมท้องน้อยตัวเองซึ่งเป็นจุดที่โดนเจสันต่อยเอาไว้อย่างทรมาณจนแจ๊คต้องหยุดเดียวนั้นเลย
"อึก!! เวรเอ้ย..."
"ไปโรงบาลกัน"
"....ไม่ต้องขนาดนั้นหรอก"
เขาถอดแกนกายของตัวเองออกแล้วเข้ามาลูบๆตรงท้องน้อยผมที่ตอนนี้ยังดูแย่อยู่ เผลอทำคนแก่เครียดอีกแล้วสิ

โรงบาล
"เขาช้ำในนิดหน่อย ให้ยาไปกินก็หายแล้วล่ะ"
หมอเขาว่าอย่างนั้นหลังจากที่เห็นรอยช้ำบนท้องน้อย หน้าแจ๊คตอนนี้ยังดูเหมือนเป็นไมเกรนอยู่เลย
"เห็นไหม ผมโอเค"
"ไม่...อันที่จริง คุณไม่โอเค โดนต่อยแรงมากเลยนะนั่น"
"...."
"ยังไงซะ เป็นไปได้ดูแลลูกชายคุณหน่อย"
แจ๊คทำหน้าเอือมๆก่อนยักไหล่เหมือนชินแล้ว ดังนั้นเขาจึงอธิบายกับหมอสั้นๆ
"เราแต่งงานกันน่ะ"
คุณหมอเลิกคิ้ว
"....โอเค งั้นระหว่างนี้ในระยะหนึ่งเดือน..." คุณหมอหมุนเก้าอี้ไปเพื่อสบตากับแจ๊คแล้วพูดด้วยน้ำเสียงเชิงออกคำสั่ง "ห้ามมีเพศสัมพันธ์หรือทำอะไรก็ตามที่จะไปกระแทกใส่ร่างกายเขานะครับ" 
"....เดือนนึงเลยเหรอ"
"แจ๊ค(- -**)"
ผมกดเสียงต่ำ ไอ้บ้าเอ้ย! อย่าแสดงพฤติกรรมหื่นกามให้คนอื่นเห็นจะได้ไหม
"ขอโทษครับ:)"
.
"ตั้งเดือนนึงเลยนะ:("
แจ๊คเริ่มงอแง เขาบ่นในขณะที่นอนกอดผมบนเตียง
"มีมือก็ชักว่าวสิ pornhubอะไรก็ไปเปิดตามสบาย"
"ฉันเคยเปิดเว็บนั้นนะแต่ส่วนมากจะใช้รูปนาย;)"
"ผมควรจะดีใจใช่ไหมน่ะ?"
"ใช่"
"ไม่!"
ผมผลักหน้าผากเขาไปอย่างหมั่นไส้แล้วซบหน้าลงบนอกเขาเงียบๆเพราะเปลือกตามันกำลังหนักขึ้นแล้ว
"ฝันดี..."
"ครับ:)"
ริมฝีปากนุ่มจรดลงบนหน้าผากก่อนที่ผมจะหลับไป 


01:30 Jack 
บาร์
ผมไม่อยากจะมีความลับกับนาอิบมากนักหรอกแต่ แค่เรื่องนี้เรื่องเดียวนั่นแหละที่เขาไม่ควรรู้ สามปีมานี้ระหว่างที่คบกับ เราแทบไม่ค่อยทะเลาะกันเลย ถ้าทะเลาะผมก็เป็นคนยอมตลอดนะ
"นายมาตามที่นัดด้วยเหรอ?"
"น้ำผลไม้"
เจสันชูแก้วเหล้าทักทาย ผมจึงนั่งลงตรงเก้าอี้ข้างๆมันก่อนยกมือสั่งน้ำผลไม้แล้ววางเงินเพราะนาอิบสั่งห้ามผมดื่มเหล้ามาปีนึงแล้ว
"มีอะไรก็ว่ามา"
"หึ...น้ำผลไม้เหรอ?"
"ก็เมียฉันไม่อยากให้ดื่ม และแกมี5นาที"
สรุปสั้นๆ เจสันเขาบอกว่าอยากอธิบายอะไรหน่อยแล้วก็นัดผมมาที่บาร์ตอนตี1 แอบเกลียดตัวเองที่มานะ เกลียดตัวเองที่อยากให้โอกาสมัน
"เอาตรงๆฉันไม่ชอบนายมาตั้งแต่แรกแล้ว..."
"...."
อันนี้ไม่ต้องบอกก็รู้
"แม่ฉันเอาแต่พูดว่า'ทำไมไม่เรียนให้เก่งเหมือนแจ๊คล่ะ' ส่วนสาวที่ฉันชอบก็ถามหาแต่นายตอนที่อยู่กับฉัน"
"...."
เจสันสั่งเหล้าเพิ่มอีกแก้วแล้วเล่าต่อ
"ตอนที่ฉันได้กับไดแอน ฉันรู้สึกเหมือนว่าตัวเองก็มีดีอะไรซักอย่างที่นายไม่มีทำให้ไดแอนหันมาสนใจ"
"....นายก็เลยทำแบบนั้นกับนาอิบเพื่อเอาชนะฉันสนองอีโก้ตัวเองสินะ"
"คงงั้น..."
น้ำผลไม้ในแก้วกระดกลงคอทีเดียวแล้วหันไปจ้องเขาเขม็ง
"ฉันไม่ใช่บาทหลวงที่จะต้องมารอฟังนายสารภาพบาป "
"...."
"เมียฉันพึ่งเข้าโรงบาลเพราะช้ำในเจสัน...เพราะอีโก้โง่ๆของแก"
"ขอโทษ--"
ผัวะ!
ปกติผมจะไม่ชอบใช้ความรุนแรงนะ ถ้ามันไม่จำเป็น คนในบาร์หลายคนมองผมเป็นตาเดียวเพราะผมพึ่งต่อยมันไป
"ฉันยกโทษให้ แต่ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตามถ้าแตะต้องเขาแม้แต่ปลายเส้นผม ฉันเอาถึงตาย"
"พึ่งจะเคยเห็นนายในโหมดนี้แฮะ:)"


เมื่อกลับถึงบ้านผมตั้งใจว่าจะกลับไปนอนต่อ โดยที่ไม่ให้นาอิบรู้แต่ดูเหมือนจะโดนเมียจับได้
"ไปไหนมา?"
นาอิบมายืนรออยู่หน้าประตูบ้านเลย shit.... 
"....เจสันเรียกไปคุยนิดหน่อย"
เมื่อไม่มีทางเลือกผมจิงต้องตอบเขาไปตามตรง
"ก็เลยไม่บอกผมเหรอ?"
"ถ้าฉันบอกนายจะให้ไปรึไง?"
"แจ๊ค"
เขากดเสียงต่ำ ก็เข้าใจอยู่หรอกว่าเขาเป็นห่วงแต่บางทีผมก็คุมอารมณ์ตัวเองไม่อยู่นี่... มันทำนาอิบเจ็บนะจะให้ปล่อยไว้เฉยๆเหรอ เถียงได้แค่ในใจแหละ...
"ขอโทษนะ..."
"....ให้ตายสิ ปล่อยไปบ้างก็ได้ ก็เห็นอยู่ว่าผมไม่เป็นไรแล้ว"
"นายก็ปล่อยไปง่ายๆแบบนี้ไงหมอนั่นถึงได้ไม่จำ"
"...."
ผมกลัวตลอดเลยเวลาเขาเงียบ เคยทะเลาะกันแล้วนาอิบไม่คุยด้วยสองอาทิตย์ ร้องไห้ใจจะขาดรอนๆ เพราะงั้นไปเอาแล้วนะเฟ้ยT T 
"ขอโทษ"
"ไปนอนเถอะ..."
ในขณะที่นาอิบขึ้นไปนอน ผมก็เข้าไปจับมือเขาไว้เพราะรู้ดีว่านาอิบไม่ค่อยพอใจเรื่องนี้ และเขาโกรธอยู่แน่ๆ แต่ถ้าลองจับมือแล้วเขาไม่สบัดออกแสดงว่าไม่ได้โกรธขนาดนั้น...
"ไดแอนก็เคยนอกใจฉันไปหาเจสัน ฉันก็เลยกังวลว่าเจสันจะทำแบบเดิมรึเปล่า จึงเตือนนายไว้"
ผมเริ่มบทสนทนาระหว่างเดิน
"....แล้วเขาก็ทำจริงๆ คุณรู้รึเปล่าว่าทำไม?"
"เจสันบอกว่าทำไปเพราะไม่ชอบหน้าฉันโดยส่วนตัวน่ะ"
"งั้นเหรอ....ผมคิดว่าพวกคุณสนิทกันซะอีก"
"เอาเข้าจริงๆ ฉันก็เคยคิดว่าหมอนี่เป็นเพื่อน จนกระทั่งรู้ว่าเขาแอบมีอะไรกับได้แอนนั่นแหละ แต่ก็แกล้งทำเป็นไม่รู้มาตลอด"
"แล้วทำไมไม่บอกผมล่ะ"
"ก็...คงอยากดูดีในสายตานายล่ะมั้ง"
"ดูดีเหรอ?"
"...นายเห็นฉันเป็นตาแก่โรคจิตไม่มีเพื่อนคบใช่ไหมล่ะ"
"ฮ่าๆๆๆ"
"เงี่ยบน่า"
เด็กนี่ไม่ปฏิเสธซะด้วย บ้าเอ้ย
เมื่อถึงเตียงเราทั้งคู่ลงไปนอน แต่ก่อนที่ผมจะได้ปิดโคมไฟข้างเตียง นาอิบก็ขึ้นมาคร่อมร่างผมไว้แล้วนอนทับลงไปบนอกผม ส่วนที่แย่ที่สุดคือก้นเขามันทับน้องชายผมอยู่ แม่งอ่อยชัดๆ!
"อยากเหรอ?"
"คุณคิดว่าไงล่ะ?"
 มือบางลูบกรามผมก่อนประกบจุมพิตลงมาอย่างยั่วยวน เยี่ยมเลย...น้องผมแม่ง...แข็ง
ร่างบางถูกพลิกให้ลงไปอยู่ด้านล่างผมแล้วกดจูบลงไป ริมฝีปากสวยของคนใต้ร่างถูกบดขยี้เพื่อสนองตัณหาตัวเองและนาอิบก็รู้งานดีซะด้วย เขาเข้ามารั้งคอผมแล้วขบกับริมฝีปากสองสามที เด็กน้อยยิ้มหวานก่อนเลียริมฝีปากผม
"Daddyครับ....จะทำจริงๆเหรอ:)"
"ยั่วฉันขนาดนี้แล้วจะให้ฉันไม่ทำอะไรเลยรึไง?"
"ตาแก่ขี้ลืม"
"....."
"คุณเยผมไม่ได้เดือนนึงลืมไปแล้วเหรอครับ My sugar daddy :)"
"...."
ร้ายกาจ...ผมลุกขึ้นแล้วปล่อยร่างบางนอนยิ้มเจ้าเล่ห์อยู่บนเตียง 
"ถ้านายหายดีฉันจะเอาคืนทบต้นทบดอกเลย:(" 
ผมขู่หน้ามุ้ย
"แล้วคิดจะไปไหนล่ะนั่น:)"
"ห้องน้ำ!"
"เล่นว่าวเสร็จกลับมานอนนะที่รัก ฮ่าๆๆ"




ตอนนี้หลักๆเลยคืออยากบอกเหตุผลที่เจสันแย่งไดแอนมาจากแจ๊ค เจสันไม่ได้รักไดแอนเลยด้วยซ้ำ แกแค่อยากสนองอีโก้ตัวเองเพราะเขาอิจฉาแจ๊คมานานแล้ว 
ความสัมพันธ์ของสองคนนี้จะเหมือนคนสองคนที่สวมหน้ากากเข้าหากัน แต่ดูเหมือนแจ๊คจะสวมหน้ากากได้มิดชิดกว่า เพราะเจสันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวจริงของแจ๊คเขาเป็นคนยังไง ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแจ๊คโมโหร้ายแค่ไหนเพราะเขาไม่เคยเห็นแจ๊คโมโหเลยจนกระทั่งตอนนี้ที่เขาไปแตะต้องนาอิบ 

สุดท้ายนี้อย่าขอตอนพิเศษเพิ่มเลยนะ เหนื่อยแล้วT T 

ผลงานอื่นๆ ของ ถุงถาว

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

ยังไม่มีรีวิวของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

4 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 11 เมษายน 2562 / 21:17

    ชอบเรื่องนี้มากๆเลย ดีใจมากทที่เผอิญมาเจอเรื่องนี้ พออ่านมาถึงตอนพิเศษแล้วรู้สึกเศร้าขึ้นมาเลยเพราะว่าใกล้จะอ่านจบแล้ว (น้ำตาตก) ถ้ามีผลงานที่เกี่ยวกับน้องชาเขียวอีก จะรีบบึงมาอ่านทันทีเลยค่ะ #นิยายเรื่องนี้สนุกที่สุดดดด

    #4
    1
  2. #3 TEEN68 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 19:39
    ดีต่อใจสุดๆ!
    #3
    1
  3. วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 22:49

    เล่นว่าวยังไงคะอิบลูกกก ตอนค่ำๆลมมันไม่ค่อยจะมีนะคะ- อ้อ คนละว่าว//โดนตรบตรี

    #2
    1
  4. #1 Eacr
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 10:09

    สุดยอดมากคะ

    #1
    4
    • #1-3 Eacr
      9 มีนาคม 2562 / 18:48


      แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 9 มีนาคม 2562 / 18:49
      #1-3
    • #1-4 Eacr
      9 มีนาคม 2562 / 18:51
      เสร็จแล้วค่อยทำก็ได้คะ จะรอนะคะ
      #1-4