นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

นิยาย Black bolt x Maximus fic yaoi (2)

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 27 ก.ย. 60 / 04:33


หลังจากหายจากอาการป่วยผมกลับมาทำเครื่องมือที่พี่ชายผมเป็นคนขอมาอีกนั่นแหละมันคือระเบิดที่จะสร้างหมอกเทอริเจนในระยะกว้างเรื่องนี้พี่ชายของผมปิดมันเป็นความลับต่อเมดูซ่า มีแค่ผมที่รู้เรื่องนี้ เชื่อเถอะ แม้แต่ผมที่เป็นคนสร้างระเบิดยังไม่รู้แผนทั่งหมดเลย เขาแค่บอกผมโดยการยอมให้อ่านใจ เขาว่ามันจะถูกใช้บนโลกเพื่อเพิ่มเผ่าพันธุ์ของเรา ซึ่งผมก็เชื่อแบบนั้น อันที่จริงผมจะทำมันให้เสร็จไวๆเลยก็ได้แต่ถ้าทำแบบนั้นก็ไม่สนุกสิ:) ผมสร้างระเบิดให้ออกมาซับซ่อนถึงจะไม่มีใครเข้าใจมันแต่มันทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเองอัจฉริยะ
(ปล.ระเบิดนี้ถูกใช้ในอีเว้นอินฟินิตี้ตอนที่ทานอสมาบุกattilanนะคะ)
"คิดถึงเหรอ?"
ผมเอ่ยปากถามพี่ชายที่เขามาอย่างเงียบๆ พี่ชายผมยักไหล่อย่างไม่ยี่หระ คงเพราะโดนกวนประสาทจนชินล่ะมั้งการที่ผมกวนประสาทเขาไม่สำเร็จมันทำให้ผมรู้สึกแพ้ยังไงก็ไม่รู้แฮะ พอคิดได้แบบนั้นผมก็เดินเข้าไปหาคนตัวสูงกว่าพลางลูบที่สันกรางแล้วยิ้ม
"หรือคิดถึงเรื่องวันนั้น:)"
"..."
แบล็คโบลท์รู้ว่าผมพูดถึงอะไร ผมรอดูว่าการกวนประสาทของผมในครั้งนี้จะได้ผลรึเปล่า ตอนนี้เขาถอนหายใจ ดูเหมือนได้ผลนะแต่ยังไม่ทันที่ผมจะได้ดีใจที่กวนตีนเขาสำเร็จ เขาก็ดันพยักหน้าน่ะสิ ใช่ เขาคิดถึงเรื่องวันนั้น หึ! เขาก็คงจะรู้สึกผิดต่อเมดูซ่าหรือไม่ก็ เกลียดตัวเองที่ทำเรื่องผิดศีลธรรมอะไรกระเทือกนั่น 
"รู้สึกผิดท่านก็แค่ไปขอโทษนางซะสิ"
น่ารำคาญชะมัด ไม่ใช่เรื่องที่จำเป็นจะต้องรู้เลย=_=* ผมที่กำลังหันไปสนใจระเบิดนั่นถูกจับแขนเอาไว้ เมื่อผมหันไปสบตากับเขา พี่ชายผมถอนหายใจก่อนจะเข้าประกบริมฝีปากเพื่อมอบจุบพิตให้กับผม...ต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ แต่ผมไม่ได้เกลียดที่เขาเป็นแบบนี้หรอกนะ ผมตอบรับจูบของเขาพลางเร่งจังหวะให้เร้าร้อนขึ้น มันคงจะสนุกไม่ใช่น้อยถ้าเมดูซ่ารู้ว่าสามีสุดที่รักของนางกำลังคิดนอกใจและยิ่งเป็นผมแล้วล่ะก็...หึๆ แต่ผมไม่คิดจะบอกเธอหรอกนะ แค่อยากจะเล่นสนุกกับพี่ชายก็เท่านั่น;) เขาผละออก ที่เขาจูบผมเพราะแค่ต้องการจะบอกให้รู้ว่าเขาไม่ได้รู้สึกผิดต่อนางอย่างที่ผมคิด ผมกับเขาสบตากันอยู่พักนึงก่อนที่ผมจะถอนหายใจ
"รอบนี้ท่านชนะ ท่านพี่"
ผมกวนตีนเขาไม่สำเร็จ ยอมแพ้เลย เขาอมยิ้มเล็กๆคงเป็นเพราะสะใจที่ผมยอมแพ้นั่นแหละ ครั้งนี้มีหลายอย่างที่ผมคาดเดาไม่ได้จากเขา แม้แต่ผมที่อ่านใจหรือสะกดจิตคนได้ยังไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับเขาเลย 
"ระเบิดนี่น่ะ พึ่งมาถึงครึ่งทางเองนะ "
เขาพยักหน้า แปลว่าไม่รีบสินะ
"งั้นก็ดี--"
ก๊อกๆๆ!
เสียงเคาะประตูดังขึ้น เมดูซ่าเข้ามานางมองเราทั่งคู่ก่อนจะหันไปหาสามีของนาง
"เหตุใดท่านถึงอยู่ที่นี่บ่อยกันเล่า สามีข้า?"
"อะไรๆ แค่พี่น้องรักกันมีอะไรผิดเหรอ:)"
ผมพูดพลางกอดคอแบล็คโบลท์ เขายิ้มให้เมดูซ่า นั่นทำให้นางไม่เอ๊ะใจ
"ทำอย่างกับก่อนหน้านี้รักกันดี"
"ตอนนี้รักกันแล้วนี่ไง"
ผมจุ๊บแก้มเขาไปทีนึงเป็นเครื่องยืนยันต่อนาง
"นั่นก็ดีแต่ตอนนี้เขามีหน้าที่ต้องไปจัดการ ท่านรู้ใช่ไหม สามีข้า"
เขาพยักหน้าพลางเดินไปหานาง
"มีเรื่องอะไรเหรอ?"
ด้วยความอยากเผือกหรืออะไรก็ไมทราบได้ ผมถามออกไปในเรื่องที่ไม่จำเป็นต้องรู้ แบล็คโบลท์ยิ้มให้นางแล้วชี้มาที่ผมก่อนจะชี้ไปที่ตัวเอง ผมไม่เข้าใจที่เขากับนางคุยกันหรอกแต่ก็รู้สึก...อิจฉานางนะ ที่เข้าใจท่านพี่ 
"มีเรื่องการเมืองนิดหน่อยที่ต้องไปจัดการ สามีข้าถามว่าอยากจะช่วยรึเปล่า อย่างน้อยก็ดีกว่าอยู่ในห้องวิจัยสกปรกนี่ทั่งวัน"
"..."
ผมไม่ได้ตอบทันทีแต่มองไปที่เขา สายตาที่กำลังคาดหวังของพี่ได้มองมาที่ผม แต่ผมควรจะไปจริงๆน่ะเหรอ ไม่มีเหตุผลที่ต้องไปนี่ อีกอย่างเอาคนที่เคยเกือบจะทำลายattilanมาแล้วหลายครั้ง มาช่วยงานราชาเนี้ยนะ...? ในสายตาคนอื่นจะคิดยังไงล่ะ
"ไม่ดีกว่า ข้าอยู่ในที่ที่ควรจะอยู่แล้ว"
เมดูซ่าไม่แปลกใจที่ผมตอบแบบนั้น พี่ชายผมแสดงสีหน้าผิดหวังออกมาหน่อยๆ
"ไปเถอะสามีข้า"
นางเขย่งตัวขึ้นเพื่อจุมพิตสามีตัวเองที่สูงกว่าก่อนจะจุงมือเขาออกไป นั่นสินะสิ่งที่คู่รักเขาทำกันปกติไม่ใช่กับน้องชายอย่างผม นี่ผมหึงเขาเหรอ? ไม่สิแค่ตั่งใจจะเล่นสนุกกับเขานี่ จะไปหึงได้ยังไง หรือผมแค่เกลียดขี้หน้าเขาเหมือนกับที่ผ่านมา หึ...จะไปรู้ได้ยังไงล่ะ ก็ผมมันบ้านี่ถ้าผมเกลียดขี้หน้าเขาจะไปต่อยเขาซักหมัดก็ยังทำได้ หาไรทำให้ไอ้ความรู้สึกนี่มันหายไปเถอะ
.
.
.
.
ในเวลาดึกประตูห้องวิจัยของผมถูกเปิดออก ทุกคนน่าจะนอนกันหมดแล้วนี่ ผมที่ยังไม่ยอมนอนเพราะนอนไม่หลับเลยมาทำอาวุธเล่นส่วนไอ่ระเบิดนั่นอีกนิดเดียวจะเสร็จ เลยดองงานไว้ก่อน
 เอ้าล่ะ...ดูซิใครมา?
"ท่านพี่?"
"..."
"มีอะไรอีกล่ะ?"
ที่ผมถามไม่ได้ต้องการคำตอบจากเขา แต่นั่นกำลังหมายถึง 'ถ้าไม่มีอะไรก็ออกไปซะ' ตอนนี้ผมคงจะเกลียดขี้หน้าเขาจริงๆ ถ้างั้นก็ต่อยเขาซักหมัดคงไม่เป็นไรสินะ...แบล็คโบลท์จับมือผมดูเหมือนเขาจะต้องการให้ผมไปไหนซักที่ แต่ผมไม่จำเป็นต้องไหนกับเข้าทั่งนั้น ผมสะบัดมือออกแล้วชกเขาไปหมัดนึงอย่างที่ผมอยากจะทำ
ผัวะ!!
".....?"
ผมทำเขาปากแตก...เลือดที่ไหลออกมามันทำให้ผมตกใจ ตกใจที่การต่อยครั่งนี้มันไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกสะใจหรือสนองความต้องการของผมอย่างที่ควรจะเป็น ตกใจที่ผมรู้สึก…เป็นห่วงเขา นี่มัน ไม่ถูกต้อง สีหน้าที่สงสัยของเขากำลังมองมาที่ผม 
"ท่านก็รู้ว่าข้ามันบ้านี่ จะมาสงสัยอะไรล่ะ"
"...."
เขาที่มองผมด้วยสายตาที่เป็นห่วงเป็นใย นั่นทำให้ผมเกลียดตัวเอง
ผัวะๆ!!
"....!!!"
ผมชกกำแพงข้างๆอย่างน่าโมโหซ้ำๆแต่เขาก็หยุดผมไว้ 
"ทำไมล่ะ? ไม่อยากจะต่อยข้าคืนซักหน่อยเหรอ"
เขาส่ายหน้าก่อนจะหยิบมือผมที่มือเลือดซึมขึ้นมาดูแล้วเลียแผลนั่น 
"ถ้าท่านคิดว่าสิ่งนี้จะทำให้ข้าพอใจล่ะก็ ยินดีด้วย"
ผมพูดอย่างอารมณ์เสีย แต่เขายิ้มให้กับผมแล้วชี้ไปที่แผลที่มุมปากของเขา...หึ ตอนนี้ผมชักสงสัยแล้วว่าระหว่างเขากับผมใครบ้ากว่ากัน ผมเขย่งตัวขึ้นเพื่อเลียมุมปากของคนตัวสูงกว่าตามที่เขาต้องการแต่มันไม่ได้จบที่ผมเลียแผลให้เขาหรอกนะ เขาสอดลิ้นเข้ามาและตวัดมันในโพรงปาก ท่าทางผมคงต้องยอมรับแล้วล่ะ ผมไม่ได้เกลียดขี้หน้าพี่ชายตัวเองหรอก...ผมคงจะหึงเขาจริงๆนั่นแหละ

________________
แต่งคู่นี้คนอวยน้อย แต่ก็ยังจะแต่ง ทีมแม็กซี่กับพี่ใบ้ค่า><

ผลงานอื่นๆ ของ ถุงถาว

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

ยังไม่มีรีวิวของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 17 กันยายน 2560 / 18:39
    ชอบที่คูมพี่มาง้ออก็จัง 😂😂
    //คูมพีี่ร้ายยกาจจ🙊✨✨✨✨ 

    เป็นกำลังใจให้ไรต์นะคะ 💪💪✨✨
    #ปักธงทีมเน้อย่างเกรีี้ยวกราด😂❤

    #1
    1