นางเอก(แอบซ่า)ฉบับแวมไพร์

ตอนที่ 20 : ตอนที่20 อย่าคิด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 387
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    31 ส.ค. 63


ตอนที่20

อย่าคิด


................................................................


       อีฟหมุนผมตนเองอย่างอารมณ์ดี ใครก็ตามที่เห็นต่างก็ฉงนใจ ยกเว้นมิลานที่หน้าบูดบึ้งอยู่นั่นแหละ แต่ถึงจะอารมณ์ดีขนาดไหนก็หนีไม่พ้นกับความจริงที่ว่าแหวนมิติราคาถูก(?)ได้หายไป จะว่าไงดีล่ะ เสียดายก็เสียดาย ส่วนไอเรื่องกังวลก็คงมีแค่นี้แล้ว ก่อนอื่นต้องเริ่มจัดการจากเจ้าตัวปัญหาก่อนถึงจะถูก...


       "นี่เธอน่ะ"


       "เอ๊ะ? เรียกฉันหรอคะ" อีฟชี้นิ้วไปที่ฮารินอย่างหยาบคาย "เจ้านั่นแหละ" สายตาอันเฉียบคมจ้องไปที่ฮารินอย่างแค้นเคือง มองสีหน้าอีกฝ่ายที่ปั้นยิ้มใสๆเอาดื้อๆ 


       'อย่าให้ข้าต้องปั้นยิ้มตามนะ เดี๋ยวจะหนาว:)'


       "เจ้าใช่มั้ยที่ขโมยแหวนมิติข้าไป" สิ้นสุดบทสนทนา ฮารินก็ส่งยิ้มกลับมา สีหน้าท่าทางดูรนๆ ใบหน้าหวานถูกแต้มด้วยหยาดเหงื่อ เธอหลบสายตาเล็กน้อย "ปะ..เปล่า ดิฉันไม่รู้อะไรเลยนะ"


       หลบสายตา มีเหงื่อ รน...


       "ไม่รู้จริงๆหรือ?"    


       "แน่นอน อย่าล้อเล้นกันสิคะ ดิฉันไม่รู้หรอกว่ามันหายไป" อีฟยิ้มหยัน "หึ ไม่รู้หรือลืมว่าตนขโมยไปไว้ที่ไหนกันแน่"


       "เจ้า!" โนเอลที่มองสถานการณ์อยู่หันมาตวาดใส่


       อีฟยู่ปาก ทำท่าทางเหมือนเด็กที่โดนพ่อดุ "ฮืออออ อย่าพึ่งดุข้าสิ" ว่าจบก็หัวเราะเบาๆ "พวกเจ้าก็อย่าทำแบบนี้เลย มันทำให้ดู'ต่ำ'น่ะ เผื่อเจ้าไม่รู้เลยบอกให้" 


       "แล้วก็แหวนนั่นอยากได้ก็เอาไปเถอะ ข้าไม่ถือ ถ้าจะเป็นการบริจาคให้กับพวกเออ..ขออภัย พวกโง่ๆจนๆ ฮิๆ" พูดไปก็ขำไป เอาสิ ข้าจะแซะให้หมด เอาให้พวกเจ้าทนไม่ไหว มาดูกันว่าใครจะด้านกว่ากัน 


       "อีฟ!"


       "นี่ๆ พวกเราไม่ได้สนิทถึงขั้นจะมาเรียกชื่อเล่นกันได้นะ หรือท่านลืมไปว่าเคยทำอะไรกับข้าไว้?"


       "เอ๊ะ? ท่านอิฟฟี่คนนั้นโดนองค์ชายทำสิ่งใดกัน?"

       "นี่แกไม่รู้หรอ? ฉันได้ยินว่าองค์ชายได้ไปกับชู้รัก แถมยังทิ้งองค์หญิงไว้ด้วย"

       "นี่เธอก็โง่ไปกับเขาด้วยหรอ นางไม่ได้โดนทิ้ง เพราะนางเป็นคนทิ้งองค์ชายต่างหาก!"


       "เหอะ ถ้ายินไหม ชู้รัก? น่าขันสิ้นดี" อีฟปรบมือแปะๆสองสามทีให้แก่คนตรงหน้าที่จับมือถือแขนกันอยู่ พอทั้งสองได้ยินคนนินทา ก็กลายเป็นว่าเกาะกันแทบจะเรียกว่ากอดกันเลยทีเดียว


       "เจ้ายังปล่อยวางไม่ได้สินะ! ถึงได้มารังแกฮารินอยู่เรื่อย ฟังชัดๆนะ ข้าไม่ได้รักเจ้า อีฟ!"


        "อะไรนะ องค์หญิงเป็นฝ่ายปล่อยวางไม่ได้งั้นรึ"

        "สรุปยังไงกันแน่นะ?"


        "เดี๋ยวๆ นี่ท่านหูหนวกหรืออย่างไร ข้ากับท่าน..." อีฟชี้นิ้วมาที่ตนและสลับไปที่โนเอล "ไม่-ได้-สนิท-กัน" อีฟเน้นทีละคำ ชัดพอมั้ยนะ? 


        "นอกจากท่านจะไร้มารยาทแล้วก็ยังหูหนวกอีก ข้าล่ะสงสารท่านจริงๆ อีกอย่าง ข้าปล่อยวางไปนานแล้ว ท่านอย่าหลงตนเองให้มาก ข้าสมเพชท่านไม่ไหวแล้ว" หลังจากฟังประโยคของอีฟจบ โนเอลก็กำมือแน่น สีหน้าประเดี๋ยวเขียวประเดี๋ยวขาวคล้ายจะเป็นลมได้ทุกเมื่อ


       "กรี๊ด! เท่มากค่ะ!"

       "โอ๊ย หน้าแตกหมอไม่รับเย็บเด้อ"


       "พวกเจ้า!!" โนเอลหมดความอดทน หันไปผลักคนด้านข้างที่เอาแต่พูดไม่หยุด "อ่ะ!" ผู้หญิงหน้าหวานคนนึงกำลังจะล้มไปด้านหลัง เธอหลับตาแน่นรอรับความเจ็บ แต่ไม่ว่าจะรอยังไงก็ไม่รู้สึกถึงความเจ็บที่ว่าจึงลืมตาขึ้นช้าๆ 


        "โอ้พระเจ้า.." 


        "เจ้าไม่เป็นอะไรใช่มั้ย?" อีฟรับตัวหญิงสาวหน้าหวานคนนั้นในอ้อมแขน ส่งยิ้มหวานมาให้เสมือนนางฟ้าลงมาจากสวรรค์ ไม่เหลือคำว่ามาดร้ายแม้แต่นิดเดียว


        "นางฟ้ากำลังมารับฉันขึ้นสวรรค์แล้ว!" หญิงสาวคนนั้นกล่าวพลางกอดอีฟแน่น


        "เห้ยแกใจเย็น อย่างแกน่ะตกนรกอยู่แล้วไม่ต้องมามโน แล้วก็ขอบคุณท่านอิฟฟี่ด้วยนะคะ พอดีเพื่อนหนูมันมีปัญหาทางสมองนิดนึง" ว่าแล้วเพื่อนสาวก็ชี้ที่สมองและยิ้มแห้งทันที 


        "เหอะ เหมือนใครบางคนเลยล่ะ สมองไม่ดีแล้วยังต่ำจนต้องไปทำร้ายคนอื่นเลยล่ะ แย่จัง"


       ลูปก้าวขาตามมา "นั่นสิ แย่มากๆเลยล่ะ" แล้วหันไปกระซิบกับอีฟเบาๆ "ไปไหนมา" 


       "โอ๊ะโอ สงสัยข้าต้องไปอธิบายอะไรนิดหน่อยให้ท่านผู้นี้แล้ว" อีฟขยิบตาให้สองสาวที่ยืนอยู่ด้านข้าง สายตาของพวกนางนั้นราวกับเห็นเจ้าชายในฝันอย่างไรอย่างนั้น อีฟพูดจบก็เหล่ตาไปหาลูปก่อนจะหันมากล่าวอีกประโยค "คราวหลังก็ระวังอย่าให้โดนหมาบ้าที่ไหนก็ไม่รู้กัดเอานะ"


       "เอ้า ไปๆแยกย้ายๆ" 


       อีฟเดินนำหน้าไป ส่วนลูปเดินตามหลัง ระหว่างทางอีฟก็เอ่ยขึ้นมา "ข้าไม่ได้ไปไหน แค่ไปเดินเล่นเฉยๆ"


       ลูปเถียง "โกหก"


       อีฟยิ้มแห้ง ทว่าแววตายังคงแฝงรอยยิ้มไม่จางหาย "ทำไมพูดอย่างงั้นล่ะ?"


       "กลิ่นเลือด"


       คำสั้นๆคำเดียวทำให้ทุกอย่างตรงหน้าดูกระจ่างขึ้นทันที ทั้งสีหน้าคล้ายโมโหของเจ้าตัว ไหนจะเรื่องที่แวมไพร์อย่างเราห้ามดื่มเลือดมนุษย์โดยสุ่มสี่สุ่มห้า 


       "เอาน่าๆ ก่อนอื่นเราต้องแก้ไขปัญหาตรงหน้าก่อน จริงไหม?"


       ลูปหรี่ตาลง 'แก้ไข?' มันช่างดูเป็นคำพูดที่ไม่ปกติเอาสักนิด บางทีสมองของอีฟอาจจะคิดได้เพียงแค่เรื่องชั่วๆ และเหมือนอีฟจะรู้ความคิดของอีกฝ่าย จึงพูดดักขึ้นมา "ในเมื่อฝ่ายเริ่มก่อน เราก็ต้องตอบแทนให้"


       'ตอบแทนกับผีน่ะสิ!'


       เสียหัวเราะรัวๆดังขึ้น วันนี้เป็นวันดี อีฟอารมณ์ดีกว่าวันไหนจริงๆ ค่อนข้างจะรู้สึกตื่นเต้นที่จะได้ลงมือทำอะไรแปลกๆที่ไม่เคยทำมาก่อน มาดูกันดีกว่าว่าฮารินจะแก้ไขสถานการณ์ตรงหน้าอย่างไร


       "นี่ลูป เอายังไงต่อดี ทำยังไงให้รู้สึกสะใจดี? นางร้ายปกติเขาทำกันยังไงนะ ใส่แมลงสาบเข้าไปในตู้ เอาหมุดไปวางที่เก้าอี้ ยัดนมบูดใส่ในกระเป๋า เอ...หรือว่ามันต้องแรงกว่านี้นะ อย่างเช่นกดหน้าฮารินใส่ส้วม ทำให้ทั้งสองคนนั่นทะเลาะกัน"


       ลูปคิ้วกระตุก "อย่าเลย" 


       "ทำไมล่ะ? หรือว่าเจ้าไม่ได้รู้สึกแบบข้ากัน"


       ลูปส่ายหน้า เขาเพียงกล่าวเบาๆไม่ควรทำ อย่า ปฏิเสธเท่าที่ทำได้ อีฟจึงหยุดเดิน เธอค่อยๆเลื่อนสายตาไปที่ลูป ใบหน้าเรียบนิ่งแฝงไปด้วยความทะนงสามส่วน เย็นเยือกสามส่วน อำมหิตสามส่วน ลูปสะท้านไปทั่วตัวอย่างน่าประหลาด


       ชั่วพริบตาอีฟก็ยิ้มให้แบบเดิม "ทำหน้ายังกับเห็นผีไปได้"


       ดวงตาของลูปมองนิ่ง กระพริบตาถี่ๆราวกับไม่อยากจะเชื่อสีหน้าท่าทางเมื่อกี้ "เออ.." ลูปปาดเหงื่อที่มิได้มีอยู่จริงบนหน้าผาก แม้จะไม่ได้มีเหงื่อที่หน้าผาก ทว่าแผ่นหลังของลูปกลับชุ่มไปด้วยเหงื่อ


       อีฟปรบมือดังแปะ "เอาล่ะ ข้าคิดออกแล้วว่าจะทำยังไง"


       ลูปกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคือง ฝีนอ้าปากถามต่ออย่างใคร่รู้ "ยังไงรึ?"


       "บอกก่อนก็ไม่สนุกสิ"


       "..." ไร้คำพูดต่อ ในเมื่อจำตัวเอ่ยออกมาขนาดนี้ ใครจะยังไปกล้าเอ่ยปากถามต่อเล่า ลูปปรับสีหน้าของตนเองให้เป็นแบบเดิม สับขาเดินไปที่ข้างๆอีฟแบบเงียบๆ แต่สุดท้าย อีฟก็ทนไม่ไหว รู้สึกอัดอั้นอยากนะเอ่ยออกมาให้ได้


        "โถ่ เจ้าไม่อยากรู้รึไงกัน ข้าก็อุสารอให้เจ้าซักถามข้าให้มากกว่านี้แท้ๆ"


       "ยะ..อยากรู้สิ"


       อีฟพูดอย่างรื่นเริง "ก่อนอื่นนะ ข้าจะสร้างข่าวลือว่าฮารินขโมยแหวนข้าไปสิ จากนั้นก็แค่หาแหวนที่มีลักษณะคล้ายๆกันใส่เข้าไปในตัวเธอ เพราะยังไงก็ไม่มีใครว่าแหวนของข้าน่ะมันรูปลักษณ์คุณประโยชน์เป็นเช่นไร หากนางจะแก้ตัวว่าแหวนนั่นไม่ใช่แหวนมิติที่หายไป ก็รู้ได้ว่านางเป็นคนขโมย"


       "เพราะอย่างที่ข้าบอกไป ไม่มีใครรู้ว่าแหวนนั่นมันมีลักษณะรูปลักษณ์อย่างไร" อีฟยิ้มเจ้าเล่ห์ ช่างดูเป็นแผนการที่ดูชั่วร้ายยิ่งนัก


       ลูปพยักหน้ารับ "เจ้าไม่กลัวข้าจะไปบอกนางรึ?"


       "แน่นอน เจ้าเป็นใคร? น้องชายข้า ดังนั้นข้าเชื่อใจเจ้า" รอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความจริงใจถูกส่งมาให้ ช่างเป็นรอยยิ้มที่ทำลายล้างเสียจริง เวลารอบด้านพลันเหมือนถูกหยุดลง แม้แต่ต้นหญ้า ใบไม้ที่ร่วงหล่นจากต้นไม้เองก็ยังดูร่วงลงมาช้าๆ 


        อีฟเลื่อนสายตากลับ "ข้าไปล่ะ พรุ่งนี้รอดูเรื่องสนุกได้เลย" เอ่ยจบ เรือนร่างบางก็หายเข้าไปในตึกหอพักตรงหน้า ลูปพึ่งรู้สึกได้ว่าตนเองมาถึงหอพักแล้ว แถมยังอยู่หน้าห้องตนเองอีกด้วย ไม่รู้ทำไมลูปถึงยังคงยืนอยู่ที่เดิมตลอดจนอีฟลับสายตาไป สุดท้ายเจ้าตัวก็ทอดถอนใจและเปิดประตูเข้าห้องไป


       เมื่อประตูปิดลงจึงเกิดเสียง 'ปึก' เบาๆ ลูปยืนพิงประตูก่อนจะเสยผมขึ้น รอยยิ้มเมื่อครู่ที่อ่อนโยนสลายหายไป สายตาดูเเลือนรางไม่ได้น้องไปที่สิ่งใดสิ่งหนึ่ง ผมที่ถูกสางขึ้นบวกกับใบหน้าคมคายทำให้ดูมีความเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น สภาพก่อนและหลังก้าวเข้าห้องช่างต่างกันยิ่งนัก


       เสียงทุ้มเข้มน่าฟังดังขึ้นเบาๆ น้ำเสียงเต็มไปด้วยการเย้ยหยัน "คิดว่าทำดีด้วยหน่อยแล้วจะเป็นพี่น้องกันรึ?"


       "ไม่มีทาง"


.

.

.

.

.


.................................................................


แฟนเพจจิ้มเลย

https://www.facebook.com/Bxben_s-658269717965307/


..................................................................


เอ้างงดิงง555

งงใช่มั้ยล่า งงต่อไปค่ะ555


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

33 ความคิดเห็น

  1. #26 Nkai333666 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2563 / 15:31
    ทำไมไม่มาอัพตอนใหม่ซักทีคะไม่งั้นรีดคนนี้จะไปเผาบ้านแล้วนะคะ//ถือไฟแช็ค,น้ำมัน^^
    #26
    1
    • #26-1 Yu124(จากตอนที่ 20)
      15 พฤศจิกายน 2563 / 17:57
      จะ..ใจเย็นค่ะ55 จะรีบมานะ>~<
      #26-1
  2. #25 Momrdiop (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2563 / 00:12

    เอ๋ๆช่วยทำให้ผมสนุกมากกว่านี้หน่อยสิครับลูป

    /ลูยิ้มอย่างมีเล่ห์เหลี่ยม

    หึๆๆ/:)

    #25
    0