[Identity V] มองไม่เห็นค่ะ ช่วยนำทางให้หน่อยได้มั้ย? (เฮเลน่า×โจเซฟ)

ตอนที่ 7 : บทที่7 พักผ่อน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 113
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    23 เม.ย. 63


บทที่7

พักผ่อน


................................................................


       ฉันถูกส่งกลับมาที่ห้องของตนเอง เบะปากอย่างไม่ชอบใจ เฮเลน่ายืดเส้นยืดสาย หันไปมองแถวระเบียงก่อนจะเอ่ยประโยคสั้นๆออกมา "จะหลบอยู่ตรงนั้นอีกนานมั้ยคะ" คนที่หลบอยู่ที่ระเบียงพลันหัวเราะแห้ง ก้าวขาออกมาจากตรงที่หลบ "รู้ได้ไง" ไม่ใช่ใครนอกจากโจเซฟ เจ้าเก่าเจ้าเดิม


       "ก็เห็นอะไรแวบๆน่ะ แล้วก็นะ คราวก่อนทำอะไรไปรู้รึเปล่าคะ" 


       "ขอโทษ นี่ เอาคุกกี้มาให้แทนคำขอโทษเชียว!" โจเซฟยื่นถุงขนมหน้าตาน่ารักมาให้ เฮเลน่ารับมาแต่ก็ยังจ้องโจเซฟอย่างจับผิด "นะๆ ขอโทษๆ" กลายเป็นว่าฮันกลัวเซอร์เฉย เมื่อเห็นแบบนั้นเฮเลน่าก็แอบยิ้ม คิดแผนแกล้งคนตรงหน้ากลับ "หนูโกรธนะ ไม่ต้องมาคุยกับหนูเลย" 


       "โถ่ ขอโทษจริงๆ" เมื่อเห็นท่าทีของอีกฝ่าย สุดท้ายเฮเลน่าก็หัวเราะออกมา เธอเปิดถุงขนมออก หยิบคุกกี้รูปหมีเข้าปาก คุยเรื่องสัพเพเหระต่างๆกับโจเซฟ ทั้งสองคุยหยอกล้อกันอยู่นานจนลืมเวลา พอรู้ตัวอีกที คุกกี้ในถุงก็หมด บวกกับนาฬิกาที่บอกว่าตอนนี้เป็นเวลาหกโมงเย็น 


       "นานขนาดนี้เลยหรอเนี่ย ผมต้องไปแล้ว"


       "ไปแล้วหรอคะ ไว้เจอกันค่ะ" เฮเลน่าโบกมือลา เวลานี้เธอก็ควรจะไปอาบน้ำกินข้าวได้แล้ว


       "ฮันแน่ ไม่อยากให้ผมไปล่ะสิ:)" เฮเลน่าถึงกับทำหน้านิ่ง-_- จนโจเซฟต้องร้อง "โถ่ ทำหน้ายังงั้นเฉย ผมไปแล้วคิดถึงผมเยอะๆด้วยล่ะ!" โจเซฟโดดออกระเบียงไป เฮเลน่าถอนหายใจ เธอมองไปยังถุงขนมหน้าตาน่ารักที่มีกระดาษแปะไว้ว่าขอโทษ รู้ตัวอีกที เฮเลน่าก็รู้สึกมีความสุขไปเสียแล้ว สุดท้ายเธอก็ไปอาบน้ำและกินข้าวตามที่เธอวางแผนไว้


       "เฮเลน่า?" ระหว่างทางเธอก็เจอเทรซี่อีกครั้ง


       "สวัสดีค่ะ พบกันใหม่จนได้สินะคะ" ครั้งนี้เทรซี่ใส่ชุดหมีสีน้ำตาล เธอทำท่าทางอยากจะคุยกับฉัน แต่ดูเหมือนจะไม่กล้าชวน "เรามาคุยกันต่อจากคราวก่อนมั้ย?" ฉันพูดจบ เทรซี่ก็ยิ้มหน้าบาน พยักหน้างึกๆพร้อมกับชวนไปที่ห้องของเธอ 


       "นี่ๆ เรามาเป็นเพื่อนกันเถอะนะ!" เทรซี่ตาประกาย


       "เอาสิ ไหนๆเราก็มีส่วนที่คล้ายๆกันอยู่แล้ว" เฮเลน่ายิ้มหวาน "ดีเลยๆ! เธอมีอะไรสงสัยก็มาถามฉันได้นะ จริงๆแล้วก็ไม่ได้มีอะไรมากหรอก แค่อยากจะมาชวนคุยกันอย่างเป็นทางการ"


       "งั้นขอถามเรื่องเพื่อนๆเธอหน่อยสิ ทุกคนที่อยู่ที่นี่เลย" เทรซี่ทำท่านึกอยู่สักพัก เธอดีดนิ้วดัง 'เปาะ!' หนึ่งทีแล้วเล่าต่อ "ได้เลย งั้นเริ่มจากฉันก็แล้วกันนะ! ฉันชื่อเทรซี่ตามที่บอกไป ส่วนนิสัยก็คงเป็นไปตามที่เธอบอก จริงๆแล้วฉันเป็นพวกตีสองหน้า!" เทรซี่พูดอย่างภาคภูมิใจ


       "ความสามารถหลักๆของฉันก็คือบังคับหุ่น ฉันเลยเป็นคนที่ต้องการมากในกลุ่ม ข้อเสียหลักๆก็คือร่างกายที่อ่อนแอของฉันนี่แหละ ส่วนคนต่อไป ขอเริ่มไล่ไปตามคนที่ฉันนึกออกแล้วกันนะ" เฮเลน่าผงกหัว เธอตั้งใจฟังที่เทรซี่บอก ส่วนเทรซี่เองก็สนุกกับการเล่า เธอรู้สึกไว้ใจคนตรงหน้าจนน่าประหลาดใจ เทรซี่เล่าทั้งข้อดี ข้อเสีย นิสัยตลอดจนไปถึงการกระทำต่างๆ ตอนนี้เฮเลน่ากับเทรซี่เริ่มสนิทกันขึ้นมาสักเจ็ดจากสิบส่วน


       "นี่ๆ แล้วก็นะ ผู้หญิงอย่างเราน่ะต้องยิ้มมากๆ" 


       "ยิ้ม?" เฮเลน่ามองเทรซี่ที่ฉีกยิ้มอ่อนหวานให้เธออย่างเป็นธรรมชาติ


       "ใช่แล้ว มัน-คือ-อา-วุธ!" เทรซี่พูดเน้นเป็นคำๆ พร้อมกับชี้นิ้วไปยังเฮเลน่า เฮเลน่าพลันหัวเราะให้กับเทรซี่ เมื่อเห็นดังนั้นเทรซี่เลยพยักหน้ารัวๆ "ใช่ๆ อย่างนั้นแหละ เธอจะต้องยิ้มเยอะๆ" 


       "อื้ม ขอบคุณที่มาคุยเป็นเพื่อนในวันนี้นะ ฉันต้องกลับห้องแล้วล่ะ" ว่าจบทั้งสองจับมือ โบกไม้โบกมือลากัน เฮเลน่าเดินกลับไปยังห้องของตนเอง ตอนนี้ก็ดึกแล้ว เกือบๆสามทุ่มได้ ขณะที่เฮเลน่ากำลังจะกลับห้องไปเธอก็เหลือบไปเห็นกระจกบานหนึ่งที่วางอยู่ข้างๆทางเดิน เฮเลน่าหันไปมอง สิ่งที่เทรซี่กล่าวยังคงตราตรึงอยู่ภายในใจ 'ยิ้ม' ทันทีที่คิดเสร็จ เฮเลน่าก็มองไปยังกระจกด้วยสายตาพร่ามัวของเธอ เฮเลน่าค่อยๆยิ้มออกมา เธอมองตนเองในกระจก ถ้าเธอไม่ได้ตาบอดแต่เด็ก เธอจะมีความสุขรึเปล่านะ?


       "พูดอะไรบ้าๆ ก็ต้องมีน่ะสิ" เฮเลน่าพูดกับตนเองที่ยังคงยิ้มอยู่ แต่ลึกๆแล้วเธอก็ไม่รู้ว่ามันจะทำให้เธอมีความสุขรึเปล่า ปากของเธอกลับมากลายเป็นเส้นตรง รู้สึกเศร้าแปลกๆ บางทีก็สงสัยว่าเธอเลือกถูกแล้วใช่มั้ยที่มาที่นี่ เฮเลน่าส่ายหน้า เลิกคิดอะไรที่ทำให้ปวดหัวและกลับเข้าห้องของตนเองไป


       "เฮ้อ..." เธอถอนหายใจเพื่อไล่ความเครียดออก รอบตัวของเฮเลน่าเงียบไปหมด อาจจะเป็นเพราะมันดึก แต่มันรู้สึกเงียบเกินไป ทันใดนั้นก็มีบางอย่างแวบเข้ามาในหัว 'โจเซฟ' 


       "เขาจะมาอยู่ที่นี่ได้ไงล่ะ ดึกก็ดึก อย่าบ้าไป"


       "หน่อยเลย..." เฮเลน่าเบิกตากว้างเมื่อเห็นคนที่เธอคิดปรากฏขึ้นมาต่อหน้าเสมือนกำลังฝัน "ว่าไง พูดถึงผมอยู่รึเปล่า?" เฮเลน่าหน้าแดง บางอย่างทำให้เธอรู้สึกเขินอย่างช่วยไม่ได้


       "เออ..นาย" 


       "แค่มาแวะบอกฝันดีน่ะ เดี๋ยวก็ไปแล้ว" เฮเลน่ายืนค้างอยู่ที่ข้างเตียง ไม่ขยับเขยื้อนราวกับถูกต้องมนต์โดยเสียงทุ้มของคนตรงหน้า 


       "ไม่นอนหรอ เวลานี้เวลานอนของเธอนะ เด็กๆน่ะนอนได้แล้ว" 


       "ใครเด็กกัน" เฮเลน่าบ่นอุบอิบ พยายามสั่งให้ตนเองขยับไปที่เตียงอย่างยากลำบากเพราะรู้สึกเกร็งประหม่าแปลกๆ "ตะคริวกินหรอครับ?" ยังไม่ทันจะตอบอะไร โจเซฟก็ขยับตัวเข้ามาใกล้เฮเลน่า อุ้มเธอขึ้นโดยไม่บอกไม่กล่าว 


       "ดะ..เดี๋ยว!" เมื่อเห็นว่าตนเองลอยขึ้นจากพื้นก็โวยวาย


       "เอ้า! นอนซะ" โจเซฟปล่อยเฮเลน่าลงบนเตียงนุ่ม เฮเลน่าหน้าบูดเล็กน้อย รู้สึกเหมือนเด็กอายุ10ขวบขึ้นมาจริงๆ เฮเลน่าไม่ได้ว่าอะไร หยิบผ้าห่มมาห่ม จ้องมองไปยังโจเซฟที่ยืนข้างๆและอ้าปากบอกบางอย่าง 


       "ฝันดีครับ" เสียงอันอ่อนโยนดังขึ้น โจเซฟเดินไปปิดไฟให้ ก่อนจะลูบหัวให้เฮเลน่าหนึ่งที "เดี๋ยวเหอะ!" เฮเลน่าหน้าบูดกว่าเดิม เธอคิดในใจว่า 'ฉันไม่ใช่เด็กนะ!' โจเซฟหัวเราะ เขาโบกมือลาแบบเดิมและกลับไปทางระเบียบ 


       เฮเลน่าจ้องไปยังระเบียงนั่นค้าง เอามือมาจับที่หัวของเธอเบาๆพลางนึกย้อนไปถึงแรงของมือหนาที่มาลูบหัว 'ฝันดีครับ' และเมื่อนึกย้อนไปถึงประโยคสั้นๆเมื่อกี้ มุมปากก็พลันกระตุกขึ้น เฮเลน่านอนราบไป หลับตาไปพลางกอดตุ๊กตาหมีข้างกาย


       "ฝันดีเช่นกันค่ะ" 



.

.

.

.

.

.


..............................................................


น้อง~~~

เย่ หายไปนานเพราะไปเปิดเรื่องใหม่มาอีกแล้ว55

จะมาเป็นช่วงๆเด้อ


แฟนเพจจิ้มเลย

https://www.facebook.com/Bxben_s-658269717965307/



...............................................................


ช่วงขายของ

นิยายเรื่องที่ไปเปิดใหม่55


http://writer.dek-d.com/sasa8989/writer/viewlongc.php?id=2072221&chapter=0



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

16 ความคิดเห็น

  1. #14 Kamonchanoknamak (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 10:46

    งุ้ย เขินนะเนี่ยยย

    #14
    0