[fic Identity V] รักที่อยู่บนเส้นด้าย ( แจ็ค×น้องของแจ็ค ) [จบ]

ตอนที่ 9 : บทที่9 ที่มากกว่าคำว่าพี่น้อง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 380
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    3 พ.ค. 62



บทที่9

ที่มากกว่าคำว่าพี่น้อง 


.................................................................


       หลังจากที่จบเกมตาแรกไป เอมิลี่ ไดเยอร์ คุณหมอที่ดูเป็นคนดี ฉันแอบปลื้มเธอเหมือนกันนะเนี่ย เป็นคนที่มีมารยาทดีซะด้วย ฉันอมยิ้มเดินออกมาจากห้องเล่นเกม


       "เป็นไงบ้างสนุกรึเปล่า?" คุณโจเซฟถามขึ้นมา เขานั่งรอฉันอยู่ที่ห้องสมุด


       "ก็สนุกค่ะ แต่ถ้าไม่มีใครบางคนในเกมมายุ่งเรื่องของฉันก็คงจะดีกว่านี้" ฉันเอ่ยถึงบุคคลที่สามขึ้นมา ซึ่งไม่ใช่ใครนอกจากทหารรับจ้าง


       "งั้นหรอ? ใครกัน เดี๋ยวผมไปสั่งสอนมันให้ดีมั้ยครับ?" โจเซฟยิ้มออกมาราวกับเรื่องที่พูดออกมาเป็นเรื่องน่ายินดี


       "ไม่เป็นไรค่ะ วันนี้หนูเหนื่อยมาก ขอไปพักผ่อนก่อนนะคะ" โจเซฟพยักหน้า ไม่ได้ตามฉันต่อ เขานั่งอ่านหนังสือที่ห้องสมุดต่อ ดีแล้วล่ะ..ฉันจะได้ไปทำอะไรๆให้เสร็จเสียที 

  

       แกร๊ก!


       ฉันเอื้อมมือไปเปิดประตู ภายในห้องมันทั้งมืดและดูน่ากลัว ฉันค่อยๆย่องเข้าไป ปิดประตู หันหน้าไปมองว่าจะเริ่มจากไหนก่อนดี อย่างน้อยที่แห่งก็ต้องมีเบาะแสสักอย่างนั่นแหละ!!


       "เปิดไฟสักหน่อยดีมั้ยนะ แสงจะลอดออกไปทางช่องประตูรึเปล่า?" สุดท้ายฉันก็ไม่เสี่ยงที่จะเปิดไฟ ค่อยๆขว้าหาของต่างๆ รวมถึงเปิดตู้เสื้อผ้า...


       สิ่งที่อยู่ข้างในทำให้ฉันอึ้ง นี่มันเสื้อที่ฉันซื้อให้พี่นี่นา..พี่! พี่แจ็ค! เป็นพี่จริงๆด้วย! ฉันฉีกยิ้มอย่างอ่อนโยน พี่แจ็ค...


       ตึก ตึก ตึก..


       "!!!" ฉันหันไปมองตามเสียง รีบปีนเข้าไปในตู้เสื้อผ้า ปิดประตู แงมออกมาเล็ก พอที่จะเห็นภาพที่อยู่ข้างนอก ฉันก็ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงแอบ แทนที่จะแอบ โผล่พรวดเข้าไปกอดพี่จะยังดีเสียกว่า


       แกร๊ก เสียงเปิดประตูดังขึ้น ตามมาด้วยแสงที่ออกมาจากหลอดไฟ พี่แจ็คที่ควรจะไปเข้าร่วมเกมกลับมาอยู่ที่นี่โดยที่ฉันไม่รู้เพราะอะไร เขารู้หรอ? ก็คงไม่หรอก ไม่มีทาง แผนของฉันออกจะสมบูรณ์แบบด้วยซ้ำ


       กลิ่นหอมๆจากเสื้อพี่ทำให้ฉันเคลิ้ม มันหอมแบบทุกที กลิ่นของพี่ไม่เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย ฉันเริ่มตั้งสติ กระพริบตาถี่ๆไล่ความคิดและจดจ่อกับการกนะทำของพี่


       "ทำไมห้องมันดูต่างจากปกติกันนะ?" พี่แจ็คเอ่ยออกมาพร้อมกับหันไปตรวจรอบๆห้อง ไม่ได้การล่ะ! ฉันไม่รู้ว่าพี่จะเข้าว่าเลยไม่ได้จัดของให้เป็นแบบเดิม! พี่แจ็คค่อยๆเดินมาที่ตู้เสื้อผ้าจ้องมองมันเหมือนเห็นฉันจากภายนอก 


       ฉันเอามือปิดปาก พยายามหายใจให้เบาที่สุด ไม่กล้าที่จะกลืนน้ำลายด้วยซ้ำ กลัวว่าพี่จะได้ยิน ฉันได้แต่ภาวนาว่าพี่จะออกไปเร็วๆ สิ่งที่ฉันขอเป็นจริง พี่หันหลังไปปิดไฟ ฉันแอบได้ยินเสียงเปิดประตูเสียด้วย


       "อะ..ออกไปแล้วใช่มั้ย?" ฉันบ่นพึมพำกับตนเอง เอามือมาทาบที่อก เสียงหัวใจเต้นดังเป็นจังหวะ นึกว่าจะไม่รอดเสียแล้ว ฉันเปิดตู้เสื้อผ้าและก้าวขาลงอย่างช้าๆ


       "กำลังทำอะไรอยู่ หืม?" เสียงที่คุ้นเคยดังออกมาจากด้านหลังฉัน มือที่กำลังปิดประตูตู้เสื้อผ้าชะงัก ได้ลงกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดๆ หันไปเผชิญหย้ากับพี่ตนเองที่กำลังยืนกอดอกมองฉัน แม้มองเห็นแค่ลางๆ แต่ก็รู้ว่าพี่กำลังทำหน้าแบบไหน


       "อะ..เออ..คือว่า นี่! นี่น้องจูนเอ---!!" เสียงของฉันหายไป เพราะพี่แจ็คยื่นมือแตะที่ปากฉัน 


       "ชู่ว์...เบาๆสิ" พี่แจ็คยิ้มอย่างอ่อนโยนมาให้ฉัน ทำเอาฉันหน้าแดง พี่รู้ว่าเป็นฉัน?


       "พี่รอน้องมาโดยตลอดเลยนะ" พี่แจ็คค่อยๆเกลี่ยแก้มพร้อมกับเอาผมไปทัดไว้ที่หูของฉัน นี้ขนาดมองหน้ากันไม่ชัดเพราะมืดยังหน้าแดงขนาดนี้ ถ้ามันสว่างจะเป็นยังไงกันนะ


       "พี่รักน้อง รอมานานมาก" เราทั้งสองมองหน้ากัน ไม่มีใครหลบหน้าหันไปก่อน จ้องตากันตรงๆ หน้าของพวกเราค่อยๆเลื่อนเข้ามาใกล้กัน...ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ...จนจมูกเราชนกัน ริมฝีปากค่อยๆประกบกัน รู้ทั้งรู้ว่ากำลังทำอะไร...แต่ก็เอ่ยบอกว่าไม่เป็นไร ขอแค่ได้..ลิ้มลอง


       เป็นจูบที่หอมหวานปานน้ำผึ้ง แถมในลึกๆนั้นก็ยังผสมความหนักแน่นเข้าไป เสียงหอบเริ่มดังขึ้นมาเรื่อยๆ พี่เป็นคนเลื่อนริมฝีปากออก น้ำลายเราเชื่อมกันและยืดออกจากกัน ฉันก้มหน้าลง รู้สึกถึงหัวใจที่เต้นแรงจนผิดจังหวะ


       "เดี๋ยวพี่มานะ..พี่ไปเล่นเกมก่อน" เป็นพี่ที่เอ่ยและลูบหัวฉัน ก่อนจะเดินออกไปจากห้อง นี่ฉัน...กำลังทำอะไรอยู่นะ? 


       จูบงั้นหรอ...ก็ดีเหมือนกันนะ 

.

.

.

.

          ฝั่งคฤหาสน์เซอร์ไวเวิล 


       "นี่คุณหมอบาดเจ็บตรงไหนรึเปล่าคะ?" เอ็มม่าเดินไปหาเอมิลี่ พร้อมกับถามถึงอาการของเอมิลี่


       "ไม่ค่ะ ไม่ต้องห่วง ที่น่าเป็นห่วงคือฝั่งแพททีเซียกับทหารรับจ้างต่างหาก" เอมิลี่หัวเราะออกมาเบาๆ พลางเหลือบไปมองทั้งสองคนที่นั่งอยู่บนเตียงพยาบาล


       "เป็นยังไงบ้าง ฮันตัวใหม่เก่งรึเปล่า?" ครีเชอร์ที่ถือไฟฉายของตนเองพลิกไปมาเอ่ยถามขึ้นมา ซึ่งเป็นคำถามที่เซอร์ทุกคนต่างสนใจ หันมามองรอคำตอบเป็นตาเดียวกัน


        "เออ...ก็เก่งอยู่นะ" เอมิลี่อ้ำๆอึ้งๆอยู่สักพัก ก่อนจะอ้าปากตอบคำถามครีเชอร์


        "เก่งมากๆ...เก่งมากๆเลยล่ะ!! ฮะๆ ฮ่าๆๆ ฉันอยากเล่นอีกรอบ! ให้ฉันได้เห็นถึงความสามารถของเธอมากกว่านี้สิ!!" แม่มดสาวพูดออกมาอย่างตื่นเต้น แววตาของเธอสื่อออกมาว่ากำลังสนุกสนานกับเรื่องฮันเตอร์คนใหม่ นานๆทีถึงจะเห็นแม่มดสาวกลายมาเป็นสภาพแบบนี้ 


       ต่างคนต่างคิด แม่มดสาวเอ่ยบอกมาขนาดนี้แสดงว่าถ้าเจอเกมนั่นคงต้องเล่นยากมากๆเลย เอ็มม่าแอบมีสีหน้าที่ไม่พอใจ เธอรู้ตัวว่าเธอไม่เก่ง แต่เธอไม่ชอบฮันเตอร์คนใหม่ยังไงก็ไม่รู้


       "นี่! ใจเย็นหน่อย!" อิไลกล่าวให้แม่มดสาวหยุดท่าทีการหัวเราะออกมาอย่างคนบ้า แต่ในทางกลับกัน มันทำให้อม่มดสาวยิ่งหัวเราะดังขึ้นมาอีก ภายใต้เสียงหัวเราะ มีแต่คนทำสีหน้าไม่พอใจ..


       "กลับกันเถอะ ยังไงพวกเธอก็ไม่ได้บาดเจ็บอะไรมาก ขอให้หายไวๆล่ะ" วีร่าฉีดน้ำหอมเล็กน้อย ก่อนที่จะเดินออกไปพร้อมกับฟีโอน่า สาวตาบอดกับช่างเครื่องกลก็เช่นกัน


       "นั่นสิ กลุ่มเราก็กลับกันบ้างเถอะ นาอิบ สู้ๆล่ะ เดี๋ยวเราจะไปเตรียมคุกกี้ฉลองหลังจากที่นายหายละกันนะ" วิลเลียมพูดและโบกมือลานาอิบ ต่างคนต่างเริ่มกลับห้องของตน เอาเรื่องฮันเตอร์คนใหม่มาคุยกันให้ว้อน


       "นี่...เอ็มม่า พี่ว่านะ ฮันเตอร์คนใหม่ก็เป็นคนดีเหมือนกันนะ เขาแค่ทำตามหน้าที่ ฮันทุกตนก็เหมือนกัน" เอมิลี่พูดพลางกันไปบอกกับเอ็มม่าที่นั่งอยู่ข้างๆอย่างอ่อนโยน


       "ปีศาจ...พวกนั้นมันปีศาจ! คุณเอมิลี่คิดว่าคนพวกนี้จะทำดีโดยไม่หวังผลหรอคะ มันเคยฆ่าคนตั้งไม่รู้เท่าไร!" 


       "แล้วเอ็มม่ารู้รึเปล่าว่าคนอย่างพวกเราก็ไม่ต่างกับปีศาจหรอกนะ" ดวงตาเอมิลี่สั่นไหว เพราะในชีวิตของเธอก็เคยทำให้ชีวิตของแต่ละคนมอดไหม้ไม่ต่างกันและก็มีคนๆนึงที่เสียชีวิตด้วยน้ำมือของเธอ


       "ไม่หรอก! พวกเราไม่เคยฆ่าใคร!" คำตอบที่เอ็มม่าพูดมันช่างจี้แผลของเอมิลี่ เธอหันไปมองเอ็มม่า ทั้งสองเริ่มมีความคิดที่ต่างออกไป...เช่นเดียวกันกับจูนและพี่ของตนที่เริ่มมีความคิดที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าคำว่า 'พี่น้อง'


.

.

.

.

.

.................................................................


แฟนเพจ จิ้มเลย ส่งแฟนอาร์ตได้นะและยังแจ้ง

เตือนหากไรต์มีเรื่องใหม่หรือตอนใหม่มาลง


https://www.facebook.com/Bxben_s-658269717965307/


ฝากกดไลค์กดแชร์กันด้วยน้า


.................................................................


ว้าย!!! เขาทำอะไรกันนนน 55 

ไรต์รู้สึกไรต์กำลังทำอะไรที่ผิดศีลธรรม...


.................................................................




 


.................................................................

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

81 ความคิดเห็น

  1. #19 Undertale (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 01:39

    มาต่อเร็วๆน่ะคับมาต่อเร็วๆน่ะคับ//สนุกมากๆเลยครับขออีก

    #19
    1
    • #19-1 sasa8989(จากตอนที่ 9)
      4 พฤษภาคม 2562 / 10:30
      ค่า ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์นะคะ ^^
      #19-1
  2. #18 appsaen (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 12:55

    จูบ... จูบ!.. จูบ!!.... จูบ!!! เขาจูบกัน​แล้ว! เขาต้องได้กันกัน---แค่กๆ!... ไรต์สู้ๆเน้อ... เรารออยู่เน้อ... มาอัพต่อเน้อไรต์~
    #18
    0
  3. #17 Witina2233 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 12:32
    เเหมมมมมมม จูนเอ๋ย
    #17
    0
  4. #16 sumaleedechtanu (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 11:29

    อยากทำแบบน้องบ้างอ่ะ ไปแอบในตู้พี่เหมือนน้องได้ไหมอ่ะ
    #16
    0