[fic Identity V] รักที่อยู่บนเส้นด้าย ( แจ็ค×น้องของแจ็ค ) [จบ]

ตอนที่ 8 : บทที่8 การไล่ล่า (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 328
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    2 พ.ค. 62


บทที่8

การไล่ล่า (2)


.................................................................


       ฉันเดินไปตามเสียงแจ้งเตือน ซึ่งก็คือบ้านหลังเล็กที่อยู่ใกล้ประตูทางออก


       พรึ่บ! ฉันกระโดดข้ามหน้าต่าง สำรวจไปรอบๆ ไม่เจอใคร แม้แต่รอยเท้าก็ไม่มีปรากฏออกมาให้เห็น ฉันวางสกิลที่สองดักไว้ที่เครื่องถอดรหัวเครื่องนี้ ตามด้วยยกมือขึ้นมา90° ปล่อยไฟฟ้าที่ขยับตัวไปมาออกมาบนฝ่ามือ ก่อนที่มันจะกระจายไป


       ฉันกระตุกมุมปากขึ้น ไหนดูสิ๊ ว่าใครจะเป็นผู้ชนะ...ฉันเดินเล่นสำรวจไปทั่วแมพ มีทะเสสาบอยู่ตามที่ชื่อบอก ในเรือมีห้องใต้ดิน ฉันเดินออกมาจากเรือ ซึ่งก็มีใครบางคนเดินสวนฉัน ฉันไม่วงสนใจ เดินออกมาและหันไปรอบๆว่าจะไปไหนต่อดี


       "เดี๋ยวนะ?" ฉันขมวดคิ้ว หันหลังกลับเดินเข้าไปในเรือ เมื่อกี้มัน...เซอร์นี่นา! ฉันคลาดสายตาไปนิดเดียว ไม่รู้ทำไมถึงไม่มีรอยเลือดเลย เดินไปทั่วเรือ ตรวจสอบทุกที่แต่ก็ไม่เจอ สงสัยคงไม่อยู่แล้ว มุมปากเริ่มกลายเป็นเส้นตรง แต่ทว่าฉันก็ต้องหยุดความคิดนั้นทันที เพราะฉันได้ยินเสียงหอบหายใจเบาๆ มันใกล้มาก..แต่ฉันไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน


       "อยู่ไหนกันนะ?" ฉันบ่นอุบอิบออกมาเบาๆ หันไปมองรอบๆซึ่งเป็นครั้งที่เท่าไรแล้วก็ไม่รู้ บางสิ่งบางอย่างบอกให้ฉันหันมองลงไป ห้องใต้ดิน? นั่นสิ เรายังไม่ได้ไปตรวจ ฉันเหยียดยิ้มขึ้นอีกรอบ


       ตึก ตึก ตึก


       เสียงฝีเท้าของฉันดังขึ้นมาเป็นจังหวะ ยามที่ฉันก้าวเท้าลงไปเรื่อยๆ ก็เปรียบเสมือนชีวิตของเหล่าเซอร์ที่กำลังจะมอดไหม้ไปทีละนิด..ทีละนิด 


       ฉันก้าวเท้าลงบนขั้นบันไดขั้นสุดท้าย เอื้อมมือไปเปิดล็อคเกอร์ทีละล็อค จนไปถึงล็อคเกอร์อันสุดท้าย ฉันเหยียดยิ้มออกมาอย่างผู้ชนะอีกครั้ง เตรียมที่จะเปิดล็อคเกอร์..


       "ยอมแล้วๆ" เสียงของหนุ่มคนนึงเอ่ยขึ้นและเปิดประตูออกมา ฉันมองเขาก่อนที่จะง้างเคียวไฟฟ้าตี เจ้าตัวที่กำลังจะโดนก็พูดออกมาอย่างตกใจ


       "เห้ย! ใจเย็นน้อง!!" น้อง? ถึงจะรู้ว่าเป็นน้องก็เถอะ แต่ฉันไม่ชอบให้ใครมาเรียกฉันว่าน้อง! ยกเว้นพี่ๆฮันนะ


       "หยุดเรียกฉันว่าน้องนะ!" ทหารรับจ้างเด้งตัวออกไป ซึ่งก็หลบจากเคียวไฟฟ้าของฉันได้ ฉันหันไปมองเจ้าทหารรับจ้างที่อ้าปากพูดให้ฉันใจเย็นลง


       ฉันหรี่ตามองเตรียมที่จะตีไปอีกรอบ แต่เจ้าตัวก็กำลังจะเด้งหนี ฉันรีบคว้าฮู้ด ซึ่งเป็นจังหวะที่ขากำลังจะเด้งออกไปพอดี 


       "ว้าย!!/เห้ย!!" เสียงของพวกเราซ้อนกัน พอดีกับตอนที่พวกเราล้มลงไป ฉันรีบปิดตาแน่น เอามือยันพื้นไว้เพื่อไม่ให้หน้ากระแทกพื้น


       ฉันค่อยๆลืมตาขึ้นมา นี่เรา..กำลังทำอะไร!? ฉันคร่อมไอทหารรับจ้างอยู่ ทหารรับจ้างตัวแน่นิ่งอยู่ใต้ร่างฉัน ทั้งฉันและทหารรับจ้างสบตากัน ตกใจทั้งคู่


       "ชอบผมรึไงกัน รุกกันสักขนาดนี้" ทหารรับจ้างส่งยิ้มกระชากใจมาให้ ฉันรีบลุกขึ้นมา แต่ก็โดนเจ้าทหารรับจ้างรั้งตัวไว้


       "ฉันไม่ได้ตั้งใจ! ออกไป!" อย่างนายนะ! ก็แค่หมาชั้นร่าง! ไม่มีวันได้ไปเทียบกับพี่ของฉันหรอก!! 


       "ปากไม่ตรงกับใจเลยนะครับ" เจ้าทหารรับจ้างยังคงยิ้มกระชากใจอยู่ โน้มตัวขึ้นมากำลังจะประกบริมฝีปาก...


       "โอ๊ย!!" ทหารรับจ้างตัวกระตุกเล็กน้อย ร้องออกมาอย่างเจ็บปวด ไม่ยอมหรอก! ฉันตีเขาไป1ดาเมจ เขาร้องออกมาก่อนที่จะปล่อยตัวฉันออกเพราะโดนไฟฟ้า 


       "จูบแรกของฉันมีให้แค่พี่ของฉันคนเดียว! ได้ยินแล้วรึยัง!" ฉันตีไปที่ทหารรับจ้างอีกรอบ รวมกันเป็นสองรอบ หลอดที่ค่อยๆเพิ่มขึ้นเรื่อยๆแสดงถึงระยะเวลาที่ทหารรับจ้างจะล้มลง เขายังคงหัวเราะออกมา นี่ไม่รู้ตัวเลยหรอว่าพึ่งจะทำอะไรกับฉันไป ดีนะไหวตัวทัน! ฉันมองทหารรับจ้างอย่างแค้นๆ


      "อุ้ก! ทหารรับจ้างกระอักเลือดออกมาพร้อมกับล้มตัวลงไปที่พื้น ฉันเอาทหารรับจ้างไปไว้ที่เก้าอี้ มองอย่างแค้นๆอีกรอบ ก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็นแบบเดิม ต้องรีบจบเกม ฉันจะได้ไปตรวจสอบที่ห้องของแจ็คเสียที 


       ฉันเดินออกจากเรือ เดินไปรอบๆ อ่ะ! หลุมอยู่ตรงนี้เสียด้วย ฉันมองหลุมที่เกิดอยู่ข้างๆทางขึ้นเรืออย่างเสียดาย..ฉันมองไปที่สถานะอีกรอบ ซึ่งเขียนไว้ว่าเอมิลี่ได้ช่วยนาอิบทหารรับจ้างแล้ว ฉันเลิกสนใจหลุม เดินเข้าไปที่เรืออีกรอบ..

.

.

.


          ฝั่งเซอร์ไวเวิล (ช่วงเอมิลี่)


       "นี่นาอิบ ไปทำอะไรแบบนั้นทำไม เดี๋ยวคุณมาธ่าร์ก็โกรธหรอก" เอมิลี่ที่แอบอยู่ห้องใต้ดินตรงข้างหลังกำแพงถามนาอิบขณะที่ฮีลนาอิบไปด้วย


       "ฮะๆ แค่ดูน่าสนใจนะ ส่วนมาธ่าร์ถึงผมจะคบกันอยู่ก็เถอะนะ แต่ผมเป็นผู้ชายจะสนใจผู้หญิงคนอื่นก็ไม่แปลกหรอกครับ" คุณหมอมองนาอิบอย่างไม่ค่อยเข้าใจ ผู้ชายทุกคนเป็นแบบนี้กันหมดรึไง หลายใจจังเลยนะ..


      "มาอยู่นี่กันหรอ!!/ ว้าย!!" เสียงของฉันกับฮันเตอร์คนใหม่ซ้อนกัน เธอมาอย่างที่ฉันยังไม่ทันตั้งตัว จึงทำแผลของนาอิบพลาด 


       "คุณนาอิบไปเถอะค่ะ! คุณเจ็บอยู่!" ฉันเอ่ยอย่างเป็นห่วง แต่นาอิบก็ไม่ไป 


       "ผู้ชายเขาไม่ทิ้งผู้หญิงไว้หรอกนะครับ!!" นาอิบผลักฉันออกไปและรับดาเมจแทนฉันไป ฉันได้แต่อึ้งรีบวิ่งออกไปจากเรือ ไม่นะ! ฉันช่วยใครไม่ได้อีกแล้ว! ตั้งแต่เอ็มม่า แพททีเซีย ไหนจะนาอิบอีก! น้ำตาฉันไหลออกมา รีบวิ่งไปหาหลุม ฉันนี่เห็นแก่ตัวชะมัด!


      ฟิ้ว~


       เสียงเก้าอี้จรวดบินขึ้นไปยังท้องฟ้า ทำเอาใจฉันสั่นไหวอย่างห้ามไม่ได้...นี่ฉันกำลังจะรอดไปคนเดียวอีกแล้วหรอ?


       กา~กา


       เมื่ออีกาบินไปหาใครแล้ว เสียงแจ้งเตือนตำแหน่งของคนๆนั้นจะถูกส่งไปที่ฮันทันที ตึกๆ เสียงหัวใจเข้ามาแทนที่เสียงอีกา ฉันคงไม่รอดแล้วล่ะ... น้ำตาที่ไหลออกมาเปอะแก้มก็ไหลออกมามากขึ้น หน้าของฮันเตอร์มาหยุดอยู่ที่หน้าฉัน


       ยอมแล้วล่ะ ฉันทิ้งตัวลง...ก้มหน้าลง ยอมรับชะตากรรมของตนเอง


       "หลุมอยู่ข้างๆทางขึ้นของเรือ" เอ๊ะ...ฉันเงยหน้าขึ้น มองฮันเตอร์ที่พูดอย่างอ่อนโยนมาให้ฉัน มันช่างราวกับตกอยู่ในภวังค์ เธอยิ้มออกมาจากใจจริง มิใช่เสแสร้งเป็นคนดี ฉันผ่านอะไรมาเยอะ ย่อมต้องรู้อยู่แล้ว


       "ขอบคุณ...ขอบคุณมากเลยนะ ไว้คราวหน้า ฉันจะตอบแทนเธอ.." ฉันยิ้มกลับไปให้ เช็ดน้ำตาออก ค่อยๆลุกขึ้น เดินผ่านฮันเตอร์ที่มีชื่อว่าจูนแจร่า ขอบคุณมากจริงๆ ฉันเดินไปที่หลุม หันไปมองฮันเตอร์ตนนั้นที่ยังคงยืนหันหลังอยู่แบบเดิม..


       "ฉัน..เอมิลี่ ไดเยอร์ ยินดีที่ได้รู้จักนะ" 


.

.

.


.................................................................


แฟนเพจ จิ้มเลย ส่งแฟนอาร์ตได้นะและยังแจ้ง

เตือนหากไรต์มีเรื่องใหม่หรือตอนใหม่มาลง


https://www.facebook.com/Bxben_s-658269717965307/


ฝากกดไลค์กดแชร์กันด้วยน้า


.................................................................


อ้ายยย จูนมีการบอกว่าจะจูจุ๊บกับพี่คนเดียวด้วย55


ช่วงนี้เป็นช่วงปิดเทอมของไรต์ ไรต์เลยลงบ่อยมากๆ แต่ถ้าเปิดเทอมเมื่อไหร่ละก็อาจจะลงน้อยลงนะคะ 


ปล.ไรต์เปิดเทอมวันที่8เดือนนี้



.................................................................








.................................................................


ขอบคุณแฟนอาร์ตจาก Nalintip Nasinมากเลยค่ะ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

81 ความคิดเห็น

  1. #15 Darkness_merina (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 14:17
    รีบๆมาอัพน๊าไรท์เค้ารออยู่
    #15
    1
    • #15-1 sasa8989(จากตอนที่ 8)
      2 พฤษภาคม 2562 / 14:18
      ค่า น่าจะอัพต่อๆไปเรื่อยๆจนถึงวันที่8
      #15-1
  2. #14 appsaen (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 12:10

    สนุกมากค่า~ไรต์สู้ๆรีบมาอัพเด้อออออ
    #14
    1
    • #14-1 sasa8989(จากตอนที่ 8)
      2 พฤษภาคม 2562 / 12:21

      มาคอมเมนต์ให้กำลังใจไรต์ทุกครั้งเลยน้าเนี่ย ขอบคุณมากเลยค่ะ
      #14-1