[fic Identity V] รักที่อยู่บนเส้นด้าย ( แจ็ค×น้องของแจ็ค ) [จบ]

ตอนที่ 32 : บทที่32 ฝนที่ตกลงมาอย่างไม่หยุดหย่อน (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 123
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    15 ส.ค. 62


บทที่32

ฝนที่ตกลงมาอย่างไม่หยุดหย่อน (2)


.................................................................


       เสียงฝนตกยังคงดังไม่หยุดหย่อน แต่ที่ต่างจากคืนก่อนเพราะมีเสียงโวยวายของเอ็มม่า เธอกรีดร้องเมื่อถูกอิไลและนอร์ตันจับตัวไว้


       "หยุดนะเอ็มม่า!" อิไลพยายามกักตัวเอ็มม่าให้อยู่นิ่งๆ แต่เธอกลับไม่หยุด ทันใดนั้น คัตเตอร์เล่มนึงก็หล่นออกมาจากกระเป๋ากระโปรงเธอ อิไลและเอ็มม่าต่างตกใจ รีบก้มลงไปคว้าคัตเตอร์


       ด้วยความเร็วของเอ็มม่าทำให้เธอได้คัตเตอร์ไป แต่อิไลก็ไม่ยอมแพ้ ปัดคัตเตอร์ที่อยู่บนมือเอ็มม่าออก คัตเตอร์ลอยขึ้นเหนือเพดาน หมุนติ้วๆไปมากลางอากาศ


       อิไลรีบกระโดดขึ้นกะจะไปคว้าคัตเตอร์ แต่บางอย่างทำให้อิไลต้องหยุดชะงักหันไปมองเอ็มม่าที่วิ่งเข้าใส่เต็มที่ ส่วนนอร์ตันก็ไม่ได้ใส่ใจมาก พยายามหาวิธีเอาโซ่ออกจากฟีโอน่า


       อิไลได้ล้มลง เอ็มม่าจึงฉวยโอกาสวิ่งไปหาคัตเตอร์ที่จมอยู่ในน้ำขัง แต่อิไลก็เงยหน้ามาดึงเท้าเอ็มม่าเสียก่อน ทำให้เอ็มม่าเสียท่าล้มลง


       มุมปากอิไลยกยิ้มเมื่อเห็นว่าเอ็มม่านิ่งไป เขาเตรียมลุกขึ้นและก้าวเท้าจะไปหยิบคัตเตอร์


       "ของอันตรายให้ผมเก็บเถอะ" สิ้นเสียงเอ็มม่าก็พลิกตัวขึ้นอย่างไวกดไหล่อิไลให้ล้มลงอีกรอบ


       จ๋อม! น้ำรอบด้านกระจัดกระจายเป็นคลื่นเล็กๆ 


       "อึก!!" อิไลร้องเสียงหลง แม้จะมีน้ำคอยหนุนแต่หลังของเขาก็กระแทกพื้นเต็มๆ มิหน่ำซ้ำยังโดนแรงน้ำหนักจากเอ็มม่าอีกด้วย


       เอ็มม่ารีบลุกขึ้น สุดท้ายเธอก็เจอคัตเตอร์ แต่อิไลยังคงไม่ยอมแพ้จับมือเอ็มม่าแน่น พยายามแย่งมาให้ได้ ฝ่ายเอ็มม่าก็ไม่ยอมตะเกียกตะกายผลักอิไลออก 


       ด้วยความรีบรนเอ็มม่าจึงตัดสินใจใช้ขาถีบไปที่ท้องอิไล สีหน้าอิไลบิดเบี้ยวเพราะความเจ็บแต่ถึงอย่างนั่นก็ยังคิดที่จะสู้ต่อ


       สภาพทั้งคู่นั้นเปียกจากการที่ล้มกันไปล้มกันมาทำให้มีหยดน้ำเกาะทั้งบนใบหน้าและเส้นผม รวมถึงเสื้อผ้าที่เปียก


      เอ็มม่าปล่อยอิไลที่ไอค่อกๆและรีบไปหาคัตเตอร์ ตอนนี้คงจมอยู่ในน้ำไปเสียแล้ว เอ็มม่าใช้เวลาไม่กี่นาทีในการหา เธอคว้าคัตเตอร์ขึ้นมาและเลื่อนมันทันที


       ครึกๆๆ


       เสียงเลื่อนคัตเตอร์ครั้งนี้ทำเอาทุกคนต่างก็หันมามองเอ็มม่า อิไลที่นั่งอยู่กับพื้นเตรียมลุกจะต่อต้าน ส่วนนอร์ตันที่พึ่งเอาโซ่ออกได้ก็หันไปมองเช่นกัน


       "อยู่นิ่งๆ ไม่งั้นหนูแทงนะ!" เอ็มม่าตะโกนเสียงดัง อิไลที่ยืนขึ้นมาถึงกับหยุดนิ่ง กัดฟันคิดวิธีแย่งคัตเตอร์ออกจากเอ็มม่า


       นอร์ตันก้าวขาออกมา เอามือมากันทั้งสองให้อยู่ด้านหลังเพราะทั้งคู่ก็ล้วนแต่เจ็บยกเว้นเขา


       "หนูบอกให้อยู่นิ่งๆไม่เข้าหรือไง!!" เอ็มม่าก้าวขาไปขาหน้า หวีงที่จะขู่นอร์ตันให้กลัว แต่ไม่เลย..


       เพียงพริบตานอร์ตันก็ยิ้มออกมาก่อนจะวิ่งไปเตะคัตเตอร์ที่อยู่บนมือของฝ่ายตรงข้าม เอ็มม่าเบิกตากว้างอย่างตกใจ บัดนี้คัตเตอร์ได้กระเด็นออกไปเสียแล้ว


       นอร์ตันไม่รอช้ารีบไปด้านหลังเอ็มม่าและฟาดที่ท้ายทอยของเธออย่างแรง


       "นอร์! ตัน..." ร่างของเอ็มม่าร่วงลงไป ทั้งสามได้แต่หอบ มองร่างที่แน่นิ่ง


       'ไม่ใช่ว่าอยู่ๆก็ลุกขึ้นมาอีกนะ...'


.

.

.

.

.


       แสงอาทิตย์ยามเช้าตรู่ค่อยๆลอยสูงขึ้น ท้องฟ้าสะท้อนออกมาเป็นสีส้ม แต่ทว่าก็ยังมืด เพราะฝนที่พึ่งหยุดตกกำลังจะตกอีกรอบ...


       "อืม..." ฉันลืมตาตื่นขึ้นมา เมื่อมองไปรอบห้องสังเกตได้ว่าเป็นห้องของแจ็ค ข้างตัวก็มีแจ็คอยู่เช่นกัน พอนึกถึงเมื่อคืนก็ไม่ค่อยอยากจะนึกสักเท่าไร


       เมื่อคืนตอนห้าทุ่มครึ่ง...


       หลังจากที่พี่ได้คร่อมฉัน ดูเหมือนว่าเขาจะมีอารมณ์บางอย่างนะ แต่ฉันพึ่งจะอายุ15 ไหนๆก็ไหนๆฉันจึงยิ้มแห้งและบอกพี่ให้ใจเย็นๆ


       อีกอย่างนะ ฉันก็รู้สึกแปลกๆด้วย เราเป็นพี่น้องกัน? พอมาคิดดูดีๆแล้วก็ยิ่งรู้สึกแปลกๆ (ปล.น้องเขาไม่รู้ความจริงนะว่าไม่ใช่พี่น้องกันแท้ๆ^0^)


       "จะ..แจ็ค เป็นอะไรเปล่า" ฉันแกล้งถามเบาๆ ดูเหมือนเขาจะรู้ตัวจึงปล่อยฉันให้เป็นอิสระ แจ็คยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนที่จะเปลี่ยนมานอนแบบปกติ เอามือมาตบเตียง ซึ่งมีที่ว่างพอที่จะให้ฉันไปนั่งนอนข้างๆแจ็คได้


       ฉันค่อยๆขยับตัวลุกขึ้นมานอนข้างๆ ด้วยความเขินจึงหันหลังไปให้เขา แจ็คไม่ได้ว่าอะไร เขาเอาผ้าห่มมาห่มให้ฉันก่อนจะมาหอมแก้มเบาๆ


       "ฝันดีนะครับ" ฉันแอบหน้าแดง หันตัวไปหอมแก้มแจ็คเบาๆและรีบหันตัวกลับมา กำผ้าห่มแน่น ไม่นานก็รู้สึกง่วง แต่ก่อนที่จะหลับก็รู้สึกถึงมือหนาที่เข้ามาโอบกอดจากด้านหลัง 


       มันให้ความรู้สึกอบอุ่นแปลกๆ นานแล้วที่ไม่ได้นอนกับพี่ ฉันยิ้มก่อนที่จะหลับไป....


       ฉันที่กำลังนึกย้อนหลังก็เหม่อลอย จนรู้ตัวอีกทีตอนที่แจ็คเรียก


       "...." ฉันเงียบไม่สักพัก เมื่อคืนมันมืดจึงไม่ค่อยเห็นร่างเรือนแจ็คมาก แต่วันนี้ บอกเลยว่า 'ชัดแจ๋ว' แจ็คที่กำลังยืดเส้นยืดสายก้มลงมามองตนเองก่อนจะร้องอ๋อ


       "แค่ท่อนบนเอง จ้องไรกัน ยังไงคราวหน้าเดี๋ยวน้องก็เห็นของพี่ไปทั้งตัวนั้นแหละ" แจ็คยิ้มกวนๆ ทำเอาฉันหน้าแดง


       "ไอพี่บ้า!" ฉันคว้าหมอนที่อยู่ใกล้ตัวที่สุดมาปาใส่แจ็คเล่นพลางหัวเราะแก้เขิน แจ็คก็ไม่ต่างกันหยิบหมอนมาปาใส่ เราเล่นกันไปมาจนรู้ตัวอีกทีก็เจ็ดโมงเสียแล้ว...


       "พี่ว่าเราควรไปอาบน้ำแต่งตัวและไปทานข้าวเช้านะ" 


       "หนูก็เห็นด้วย" ฉันค่อยๆลุกขึ้นจากเตียงพี่ จัดเตียง พับผ้าห่ม


       "นี่ พี่มีข้อเสนอ ไปอาบน้ำด้วยกันมั้ย" ฉันขมวดคิ้ว อยู่ๆเป็นบ้าอะไรมาชวนน้องไปอาบน้ำด้วยกัน


       "หนูเกรงใจ แล้วก็นะ พี่ไปอาบน้ำคนเดียวเถอะ!" ฉันเตรียมจะปาหมอนไปอีกรอบ แต่พี่ก็รีบวิ่งเข้าห้องน้ำไป แอบได้ยินเสียงหัวเราะดังออกมาจากในห้องน้ำ แต่ฉันก็ไม่ใส่ใจ อมยิ้มเล็กน้อยก่อนที่จะจัดเตียงต่อ


.................................................................


แฟนเพจ จิ้มเลย ส่งแฟนอาร์ตได้นะและยังแจ้งเตือนหากไรต์มีเรื่องใหม่หรือตอนใหม่มาลง


https://www.facebook.com/Bxben_s-658269717965307/


ฝากกดไลค์กดแชร์กันด้วยน้า


.................................................................


ไรต์จะมาบอกทุกคนว่าไรต์จะอัพทุกวันพฤหัสบดีน้า

อาจมีบางวันที่อัพเพิ่มและถ้าไรต์จะไม่อัพ ไรต์จะบอกล่วงหน้า! 


.................................................................


แลดูเป็นพี่น้องที่สุขสันต์^0^





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

81 ความคิดเห็น