[fic Identity V] รักที่อยู่บนเส้นด้าย ( แจ็ค×น้องของแจ็ค ) [จบ]

ตอนที่ 30 : บทที่30 ความอดทน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 132
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    1 ส.ค. 62


บทที่30

ความอดทน


.................................................................


       "หมายความว่าไง?" ไนต์จ้องมองแจ็คพร้อมกับกำมือแน่น หากสิ่งที่แจ็คกำลังบอกคือเรื่องจริงล่ะ?


       "ก็ตามที่บอกไป ดังนั้นก็อย่ามายุ่งกับแฟนของผม" แจ็คกอดอกปรายตามองอย่างผู้มีอำนาจสูงกว่า 


       ดวงตาสีแดงหยุดจับจ้องไนต์ หันมาหยิบหน้ากากที่ตกลงไปกระทบกับพื้นขึ้นปัดฝุ่นออกเบาๆและสวมใส่มันอีกรอบ


       แจ็คทิ้งไนต์ให้อยู่ในห้องเพียงผู้เดียว เขาค่อยๆก้าวขาออกไปจากห้อง


       "อ่าว? แจ็คมาทำอะไรที่ห้องของหนูอ่ะ" จูนที่พึ่งกลับมาหรี่ตามองคนตรงหน้าด้วยความสงสัย


       "เปล่านิครับ แค่จะมาชวนคุณแฟนที่น่ารักไปทานขนมยามว่าง" แจ็คยิ้มอ่อนหวานกระชากใจไปหนึ่งรอบก่อนจะกุมมือจูน 


       "พูดจาหวานเชียวนะ มีไรปะเนี่ย" จูนหัวเราะคิกคักเมื่อแจ็คก้มหัวลงมาหอมแก้มจูน จากนั้นก็หันไปยิ้มเยาะใส่คนที่อยู่ข้างหลังบานประตู


       'อย่างแกก็ได้แค่มองละกันนะ...ไนต์'


.

.

.

.

.


       'เธออยู่ไหนกันนะ ฟีโอน่า?' วีร่าที่นั่งอยู่ที่ห้องเริ่มลุกขึ้นมาเดินวนไปมา


       "นี่! ฉันรอไม่ไหวแล้วนะ จะให้รออยู่ที่นี่รึไง! แล้วฟีโอน่าล่ะ! เธอเป็นยังไงบ้างในตอนนี้!" วีร่าพยายามผลักพวกวิลเลียมที่กักขังพวกเธอไม่ให้ออกไป เพราะอาจเกิดเหตุอันตรายเพิ่มขึ้นได้


       "ใจเย็นๆหน่าวีร่า" เสียงของเพื่อนข้างๆดังขึ้นอย่างกดดัน บรรยากาศระหว่างสองคฤหาสน์ช่างแตกต่างกันเสียจริง


       "รอ? รอแล้วได้อะไร อ๋อ! รอให้เพื่อนตายรึไง! จะให้รอทำไมล่ะ!?" วีร่ายังคงดันพวกวิลเลียมออก


       "ทางนี้ให้เราจัดการดีกว่า พวกนายไปเถอะนะ" แมคคานิกพูดขึ้น พร้อมกับเกลี้ยกล่อมวีร่า


       "วิลเลียมเราไปกันเถอะ" ครีเชอร์พูดและเดินออกไปพร้อมกับเอามือมาลวงกระเป๋ากางเกง 


       'นี่เขาไม่คิดที่จะห้ามวีร่าเลยหรือไงกัน!?' วิลเลียมขมวดคิ้วมองครีเชอร์


       "งั้นพวกเราไปก่อนนะ เราจะพาฟีโอน่ากลับมาแน่ๆ เชื่อเราสิ" วิลเลียมยิ้มอย่างมุ่งมั่นและวิ่งตามครีเชอร์ออกไปจนลับสายตา


       "ทำไมล่ะ ทำไมถึงไม่ให้ฉันไปด้วย" วีร่าคุกเข่าลงกับพื้น สงสัยโชคชะตาคงกำหนดไว้แล้วสินะ วีร่ากำมือแน่น เธอรู้สึกผิดหวังและเสียใจปนกันไปมา


       "เอ้า! ไปสิ พวกเราจะไปเป็นเพื่อนเธอเอง" 


       "เอ๊ะ? ทุกคน...ไม่ได้มาห้ามฉันหรอ" วีร่าหันหลังกลับมามองทุกคน 


       "อืม! ไปกันเถอะ!"


       น้ำตาไหลออกมา ใช่แล้วล่ะ โชคชะตามันกำหนดให้เราต้องออกไปตามหาฟีโอน่า!


       'รอก่อนนะ...ฉันกำลังจะไปหา!'

.

.

.

.

.


       แปะ แปะ แปะ


       เสียงหยาดฝนดังออกมาถี่ขึ้นเรื่อยๆ ภายนอกคฤหาสน์แสดงถึงเมฆฟ้าที่มีดีดำมืด บรรยากาศรอบด้านทั้งเงียบและชื้น ตอนนี้มันกี่โมงกันแล้วนะ ฟีโอน่าได้แต่ร้องไห้


       หน้าของเธอมีรอยไปเสียแล้ว แต่เป็นเพียงรอยบาดที่ยาวไม่ถึง2เซนติเมตร ซึ่งก็ถือว่าดีและไม่ดี ดีที่มันไม่ยาวมากกว่านี้และไม่ดีที่หน้าของเธอจะต้องมีรอยแผล ไม่แน่มันอาจจะกลายเป็นรอยแผลเป็นทีหลังก็เป็นได้


       ตอนนี้เธอนั่งรอ รอและรอ เธอรอใครบางคนที่จะมาช่วยเธอออกไป ยามที่สายฝนมันกระหน่ำลงมาหนักขึ้นเรื่อยๆ ภายในห้องใต้ดินนี้ก็จะมีระดับน้ำที่สูงขึ้นเรื่อยๆเช่นกัน


       มันอาจจะสูงแค่เลยเขาเล็กๆ แต่สำหรับคนที่ถูกล่ามโซ่อยู่คงไม่มีปัญญาจะกนีออกไปจากที่นี่ได้ ยิ่งแล้วใหญ่ที่เธอมีแผลลึกตามร่างกายไปทั่ว มันคงจะเป็นไปที่ได้ยากที่เธอจะคอยยืนตลอดเวลาหากน้ำมันสูงเลยเขา แล้วหากเธอย่อนั่งลงน้ำแค่นั้นก็อาจทำให้เธอสิ้นลมหายใจตายได้


       จ๋อม...


       ฟีโอน่าเริ่มขยับร่างกายตอนแรกเธอถูกมัด้ชือกไม้ที่มือไว้กับเก้าอี้จรวดข้างๆ แต่ตอนนี้ได้เปลี่ยนกลายมาเป็นล่ามโซ่ไว้กับขาสองข้างเสียแล้ว 


       ฟีโอน่าลองลุกขึ้นเดินไปมา ซึ่งโซ่ก็ยาวพอที่จะให้เธอก้าวขาออกไปได้ประมาณ5-6ก้าว ตอนแรกเธอคงจะหวาดกลัวจนสลบไป เอ็มม่าถึงยอมเลิกที่ทำร้ายใบหน้าของฟีโอน่า 


       "มะ..มีใครอยู่บ้างมั้ย" ฟีโอน่าพูดอย่างกล้าๆกลัวๆ เธอตื่นเพราะน้ำที่ไหลมาจากด้านบนมันเย็นซะจนจะแช่แข็งเธอได้ทั้งเป็น


       "ฮา...ฮา.." ฟีโอน่าหอบหายใจ เธอกอดร่างกายของตนเองอย่างหวงแหน รู้สึกได้ถึงร่างกายที่หนาวเย็น พอลองสำรวจร่างกายก็พบว่ามนบาดแผลอยู่ประมาณ10จุด มีทั้งแบบเลือดเลอะและที่กำลังสมานตัวอยู่


       ซึ่งจุดแรกอยู่ที่ต้นขาทั้งสองข้าง ตามด้วยแขนทั้งสองข้าง เอว หน้า ไหปลาร้า ไหล่ หัวเข่าและหลัง บาดจุดก็เป็นแผลนิดเดียวแต่บางจุดก็ใหญ่ เช่นตรงไหล่ แขนและขา 


       "ไม่น่าล่ะถึงได้เจ็บ" ฟีโอน่าอ่อนสายตาลง เดินกลับไปนั่งพักเอาแรง อีกไม่นานน้ำคงจะสูงจนเธอต้องยืนตลอดเวลาเสียแล้วสิ....


.

.

.

.

.



.................................................................


แฟนเพจ จิ้มเลย ส่งแฟนอาร์ตได้นะและยังแจ้งเตือนหากไรต์มีเรื่องใหม่หรือตอนใหม่มาลง


https://www.facebook.com/Bxben_s-658269717965307/


ฝากกดไลค์กดแชร์กันด้วยน้า


.................................................................


โอ้โห้ นับถืบความพยายามของฟีโอน่าจริงๆ55


ถ้าไรต์สลับฉากไปมาถี่เกินไปก็บอกกันด้วยน้า ไรต์จะไปปรับปรุง  เอาตรงๆทำไรต์รู้สึกเหมือนกะบว่าเรื่องจะจบแล้วฟระ.. ไม่ใช่ล่ะ คนอย่างไรต์จะต้องมีภาค2ไม่ก็ซีซั่น2มาต้อนรับอยู่แล้วววว


ปล.นับถือคนที่อ่านเรื่องของไรต์จนจบบรรทัดสุดท้าย^^




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

81 ความคิดเห็น

  1. #71 gcudjehsijdh (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 11:56

    รอนะคะสู้ๆ(เดียวนี้ไม่ค่อยได้อ่านนะคะแม่จะแบ่งเวลาเล่นกับทำการบ้่าน้ลยไม่ค่อยได่อ่านนิยายอื่นๆ(รวมนิยายของไรต์ด้วย)ต้องขอโทษจริงๆนะคะที่ไม่สามารถมาอ่านเร็วๆได้อ่ะ)
    #71
    2
    • #71-1 Yu124(จากตอนที่ 30)
      4 สิงหาคม 2562 / 11:58
      ไม่เป็นไรค่ะ ทำการบ้านให้เสร็จก่อนจะดีกว่าค่ะ สู้ๆนะคะ^^
      #71-1