[fic Identity V] รักที่อยู่บนเส้นด้าย ( แจ็ค×น้องของแจ็ค ) [จบ]

ตอนที่ 29 : บทที่29 ฟีโอน่าที่หายไป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 134
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    25 ก.ค. 62


บทที่29

ฟีโอน่าที่หายไป


.................................................................


       นี่มันผ่านมากี่ชั่วโมงกันแล้วนะที่ฟีโอน่าหายตัวไป เอมิลี่ได้แต่คิดกังวลกับสิ่งที่ตนเองได้เห็น เธอตกใจเป็นอย่างมาก ไม่กล้าแม้แต่ที่จะออกไปห้าม

ตามปกติเมื่อเอมิลี่เห็นเอ็มม่าทำอะไรที่ไม่ดีเธอมักจะตักเตือน


       "ฉัน..ฉันควรทำยังไงดี ไม่อยากเห็นเอ็มม่าโดนประณามหรอกนะ แต่ฉันก็ไม่อยากเห็นฟีโอน่าถูกทำร้าย" เอมิลี่กอดเขาหลับตาแน่น ลึกๆเธอแอบกลัวเอ็มม่าไปเสียแล้ว


       แอ๊ด~ 


       เสียงประตูดังขึ้นมา เอมิลี่เงยหน้าขึ้นมามองผู้มาเยืนพร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมา ยามที่หน้าของเธอเปอะเปื้อนไปด้วยน้ำตาเธอช่างดูน่าสงสาร


       "เกิดอะไรขึ้น!?" เสียงของนักขุดเหมืองแร่ดังขึ้นมา เอมิลี่ตัดสินใจปล่อยร้องโหออกมา


       "ช่วยเอ็มม่าและฟีโอน่าด้วย! ฮึกๆฮือๆ ช่วยเขาที! ฉันขอร้อง! ได้โปรด!" เอมิลี่คุกเข่าก้มหน้าขอร้องนอร์ตัน ซึ่งเจ้าตัวก็ตกใจไม่น้อยเมื่อเห็นท่าทางของเอมิลี่


       "ใจเย็นๆ เกิดอะไรขึ้น! ลุกขึ้นก่อนเถอะ!" นอร์ตันพยายามปลอบใจถามเอมิลี่ เธอกลัวจนพูดไม่เป็นภาษา ทั้งตัวสั่นและหน้าซีด


       "ฮึกๆ ฮือๆ" มีเพียงเสียงสะอื้นของเอมิลี่ที่ดังไปทั่วห้อง น้ำตาร่วงหล่นมาเปียกชุ่มไปทั้งเสื้อและหน้าของเธอ


       "ไม่เป็นไรนะ ผมจะไปช่วยพวกเขาเอง" นอร์ตันย่อตัวลงไปในระดับเดียวกับเอมิลี่ ทั้งสองจ้องหน้ากัน นอร์ตันค่อยๆกอดเอมิลี่และลูบหลังเธอ


       "ผมเข้าใจแล้ว เดี๋ยวผมจะกลับมา" นอร์ตันพูดด้วยสีหน้าจริงใจและเดินจากเอมิลี่ เหลือเพียงเอมิลี่ที่ปาดน้ำตาและลุกขึ้นไปนั่งบนเตียงผู้ป่วยแบบเดิม


       "นอร์ตัน....รีบกลับมานะ"


.

.

.


       ณ คฤหาสน์เซอร์ไวเวิลชั้นสองห้องของวีร่า


       "นี่ ฉันรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีเลย แล้วฟีโอน่าล่ะ เป็นคนนัดคุยกันแท้ๆ!" วีร่าหันซ้ายหันขวา มองหาคนทีาชื่อฟีโอน่า นักบุญสาว แต่จะให้ทำอย่างไรได้เล่า ในเมื่อเจ้าตัวถูกเอ็มม่าพาไป


       "นั่นสิ สีหน้าของฟีโอน่าดูจริงจังหรือเธอแค่พูดหยอกเล่นกัน?" วีร่าหันไปมองมาธ่าร์พร้อมกับพยักหน้าเห็นด้วย


       ทั้งสองคุยกันอย่างเพลินไปมา พวกเธอนัดกัน5คน คือ วีร่า มาธ่าร์ ฟีโอน่า เทรซี่และแพททีเซีย แอบดูแปลกที่มีแพททีเซียเข้ามาด้วย สงสัยคงเป็นเรื่องที่สำคัญอยากจะบอกจริงๆ


       "สวัสดี" เทรซี่และแพททีเซียเปิดประตูเข้ามาที่ห้องวีร่า แต่ก็มีผู้ที่ไม่ได้อัญเชิญมา2คน คือ ครีเชอร์และวิลเลียม


       "พวกนายไปเดี๋ยวนี้เลยนะ!" วีร่าฉีดน้ำหอมใส่พวกผู้ชาย เธอแอบไม่ชอบพวกผู้ชายเพราะมีกลิ่นเหม็น


       "ค่อกๆ ใจเย็นๆ อย่าพึ่งฉีดน้ำหอมไล่พวกเรา ทำอย่างกับเราเป็นแมลงสาบอย่างไรอย่างนั้น" ครีเชอร์ไอออก พยายามปัดกลิ่นน้ำหอมที่ฟรุ้งไปทั่วห้อง บางทีอาจจะมีสายรุ้งขึ้นมาก็ได้นะถ้าจะฉีดน้ำหอมเยอะขนาดนี้


       "ทุกคนรู้ยังว่าเกิดอะไรขึ้นกับฟีโอน่า" วิลเลียมเริ่มเปิดประเด็น แต่มือของเขาก็ไม่ต่างไปจากครีเชอร์สักเท่าไร ทั้งสองพยายามปัดกลิ่นน้ำหอม


       "กะ..เกิดอะไรขึ้นหรอ" วีร่าเสียงสั่น ที่เธอสังหรณ์ใจไม่ดีคือเรื่องนี้เองหรอกหรอ?


       "ฟีโอน่าโดนเอ็มม่าลักพาตัว" สิ้นสุดเสียงของวิลเลียม ต่างคนต่างรู้สึกแย่ แค่เจอฮันก็ลำบากมากมาย ไหนจะต้องมาหาฟีโอน่ากับเอ็มม่า 


       เอ็มม่า...เธอคิดจะทำอะไรกันแน่?


.

.

.


       ณ ห้องใต้ดินของแมพหมู่บ้านริมทะเลสาบ


       "กรี๊ด!!!!" เสียงของหญิงสาวคนนึงกรีดร้องออกมาอย่างโหยหวน เธอโดนแค่สาดน้ำใส่ แต่ทว่าที่เสียงของหญิงสาวคนนั้นดูเจ็บปวดเป็นเพราะว่าเธอโดนกรีดผิวหนังช่วงต้นแขนจนไปถึงปลายแขน มันไม่แปลกเลยที่จะกรีดร้องออกมา


       "อะไรกันพี่ฟีโอน่า? แค่นี้ก็ร้องออกมาแล้วหรอ มันยังไม่ถึงขั้นที่โหดร้ายสักหน่อย คิดว่าพี่ไปเป่าหูพี่เอมิลี่แล้วเธอจะเชื่อหรอ? หนูไม่ยอมให้เธอมาเกลียดหนูหรอกนะ" เอ็มม่าวางกะละมังใส่น้ำและทำหน้าน่าสงสารใส่ฟีโอน่า


       "เอ็มม่า!! กรี๊ด!!!!" ฟีโอน่าถูกผูกเชือกไว้ เธอแทบจะขยับไปได้เพราะเชือกมัดเธออยู่ รวมถึงเรี่ยวแรงของฟีโอน่าด้วย


       "ใครสั่งให้พี่พูดกัน คิดจะว่าหนูหรอ หืม?" เอ็มม่าเอาคัตเตอร์มากรีดที่ไหล่ของฟีโอน่าเล่นไปมา สุดท้ายฟีโอน่าก็กลั้นน้ำตาไม่อยู่ หยดน้ำตาจึงกลิ้งไหลอออกมา


       "ฮะๆ ใช่แล้วร้องไห้ออกมาเลยสิ! หนูรู้แล้วว่าจะต้องเล็งที่ไหนต่อไป" มุมปากเอ็มม่ายกขึ้น มือของเธอเล็งไปที่หน้าของฟีโอน่า


       "หน้าไงล่ะ" ฟีโอน่าเบิกตากว้าง กรีดร้องออกมาพร้อมน้ำตา ใบหน้าที่ขาวใสของเธอกำลังจะมีแผลเป็นอยู่ไปตลอดชีพและมันจะตราตรึงให้เธอรูู้ว่าครั้งหนึ่งเธอเคยเจ็บปวดมากขนาดไหน


       "อย่าเลยนะ..เอ็มม่า" ฟีโอน่าที่มีเผ้าผมกระซัดกระเซิงเอ่ยคำพูดออกมาเป็นครั้งสุดท้าย หน้าตาของเธอเป็นดั่งชีวิตของเธอ หากหน้ามีรอยแผลไปตลอดชีวิต คงมิอาจหาความสุขได้อีกในชีวิตนี้


.

.

.

.

.


.................................................................


แฟนเพจ จิ้มเลย ส่งแฟนอาร์ตได้นะและยังแจ้งเตือนหากไรต์มีเรื่องใหม่หรือตอนใหม่มาลง


https://www.facebook.com/Bxben_s-658269717965307/


ฝากกดไลค์กดแชร์กันด้วยน้า


.................................................................


สั้นไปไหม ขอโทษละกันเนอะ 


สงสารฟีโอน่าจัง-.-

.

.

เอ็มม่าพาฟีโอน่าไปได้ไง 

ตอบเลยว่าก็ไม่รู้เหมือนกัน555


.................................................................





ว้าววววง ชอบมากๆ อยากได้กันรึเปล่า?


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

81 ความคิดเห็น

  1. #70 Saya555 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 17:22
    ไรท์จ้าาา~~เราไปช่วยกันตบเอ็มม่าไหม~~~ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!!!!!!!!!!!!! //หัวเราะเหมือนคนบ้า
    #70
    1
    • #70-1 Yu124(จากตอนที่ 29)
      31 กรกฎาคม 2562 / 17:52
      เกรงใจค่ะ ไรต์กลัวเจ็บ55
      #70-1
  2. #69 gcudjehsijdh (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 17:52

    อยากได้สกินงับ....ไรต์จ้าสู้ๆนะ.....ช่วงนี้สอบอยู่เลยπ•πไรต์สู้ๆรีบมาอัพน้าาาา
    #69
    1
    • #69-1 sasa8989(จากตอนที่ 29)
      25 กรกฎาคม 2562 / 17:57

      ค่า ไว้จะมาอัพใหม่สัปดาห์หน้า~
      #69-1