[fic Identity V] รักที่อยู่บนเส้นด้าย ( แจ็ค×น้องของแจ็ค ) [จบ]

ตอนที่ 28 : บทที่28 สงครามยังไม่จบอย่าพึ่งนับศพทหาร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 139
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    19 ก.ค. 62


บทที่28

สงความยังไม่จบอย่าพึ่งนับศพทหาร


.................................................................


       "แก!!!" แจ็คเอื้อมมือไปบีบคอของไนต์อย่างแรงจนเห็นกล้ามเนื้อที่ข้อมือ


       "ทำไม อึก! ที่ข้าพูดไม่ถูกรึไง?" ไนต์มองแจ็คอย่างไม่เกรงกลัว


       "ฉันจะเตือนแกอย่างนึง อย่ามายุ่งกับจูน!" สีหน้าของแจ็คแสดงอารมณ์ออกมาอย่างเห็นได้ชัด เขากำลังโกรธคนตรงหน้าอย่างเอาเลือดเอาเนื้อ


       "ฮะๆ แล้วไง ข้าชอบนาง คอยดูละกัน วันนึงนางจะทิ้งแกและมาหาข้า ส่วนเจ้า กลับไปหานังเอ็มม่านั่นเถอะ" ไนต์แกะมือของแจ็คออก มองแจ็คด้วยสายตาดูถูกและเดินชนไหล่ออกไปจากสวน


       "โถ่เว้ย!!!"


'ผมไม่ยอมหรอกนะ จูน เธอเป็นของผมคนเดียว!'


.

.

.


       "เฮ้อ..." เสียงถอนหายใจดังไปทั่วห้อง แต่เสียงมันไม่ได้ดังมาก ที่ดังเป็นเพราะความเงียบภายในห้องที่ทำให้เสียงถอนหายใจดังขึ้นมา มันแฝงไปด้วยหลายความรู้สึก ทั้งสับสน ทั้งกังวล


       "มันเกิดอะไรขึ้นกับหัวใจของฉันกันนะ?" เสียงใสเอ่ยพร้อมน้ำตาที่ไหลออกมา


       ทำไมฉันถึงลังเลกันนะ?


       อะไรที่ทำให้ฉันเป็นแบบนี้ ก็แค่ไนต์เอง แมวตัวนึง ฉัน...ฉันมีใจให้เขา? ไม่... ฉันควรทบทวนตนเองให้ดีสินะ...


       มือปัดปาดไปทั่วหน้า เช็ดน้ำตาออกทั้งหมด ตั้งสติ และบอกกับตนเองว่า 'ฉันมีแฟนแล้ว'


       ก๊อกๆ


       "จูนนี่ข้าเอง ไนต์" เอ๊ะ...ไนต์เองหรอก พาเขาเข้ามาดีมั้ยนะ แต่ยังไงบ้านของเขาก็คือที่นี้นี่นา เมื่อคิดได้ฉันจึงออกไปเปิดประตูให้เขา แต่ทำไม เขาดูยิ้มน่ากลัวจนฉันกลัวแปลกๆ


.

.

.


       คฤหาสน์เซอร์ไวเวิล


       "เอมิลี่ อาการของเธอเป็นยังไงบ้าง" ฟีโอน่าเดินเข้ามาถามอย่างเป็นห่วง เอมิลี่ได้แต่พยักหน้า ร่างกายของเธอดูทรุดโทรมตั้งแต่วันที่เอ็มม่าดูเหมือนผีเข้าสิง


       "ไม่ต้องเป็นห่วงเอ็มม่าหรอก ยัยนั่นแค่ไม่ตั้งใจฉันรู้ดีอยู่แก่ใจว่าเอ็มม่าป่วย แต่เธอดูเหมือนไม่ได้ป่วย ฉันมักเห็นเอ็มม่าคอยยั่วยุพวกผู้ชาย บางทีเธออาจจะแกล้งป่วยเพราะเธออย่างเป็นที่สนใจก็ได้..." 


       "ฟีโอน่า!" เอมิลี่พูดมองฟีโอน่าพร้อมกับส่ายหน้า ต่างคนก็ต่างรู้กันว่าไม่ควรพูด บางทีมันคงจะเป็นเรื่องจริง


       "ขอฉันพักผ่อนก่อนเถอะนะ"


       "ฉัน..ขอโทษ" ฟีโอน่าได้แต่ก้มสำนึกผิดและเดินออกไปจากห้อง


       "อ่ะ...เอ็มม่า จะมาเยี่ยมคุณหมอหรอ อาการหายดีแล้วใช่มั้ย" ฟีโอน่ายิ้มออกมา กุมมือสาวชาวสวนอย่างให้กำลังใจ ถึงแม้จะรู้สึกเกลียดเอ็มม่ายังไง แต่เธอก็ยังคงเชื่ออยู่ในใจว่าเอ็มม่าเป็นเด็กดี เธอไม่มีวันทำแบบนั้น


       "อะไรกัน สะตอเก่งนี่คะ" เอ็มม่ายิ้มและสะบัดมือออก อย่าบอกนะว่าเธอได้ยิน


       "ฉันขะ...ขอโทษ" ฟีโอน่าก้มหัวขอโทษ มันคงจะเป็นสิ่งที่น่ารู้สึกผิดมากที่สุดในตอนนั้น


       "เงยหน้ามาเถอะพี่ฟีโอน่า" 


       "ขอบคุณที่เอ็มม่ายังให้อภัยพี่นะ..." ทันใดที่ฟีโอน่าเงยหน้าขึ้นมา เธอก็ต้องตกใจทันที


       ตุบ! ตุบ!


       เสียงแรกคือเสียงของเหล็กที่ฟาดใส่ฟีโอน่า เสียงที่สองคือเสียงของร่างฟีโอน่าที่ร่วงหล่นไปแนบกับพื้นและส่วนสุดท้ายคือเสียงหัวเราะเบาๆของเอ็มม่า 


      เธอลากฟีโอน่าไปที่ๆแห่งนึงโดยที่ไม่มีใครได้รู้ เว้นแต่เอมิลี่ที่ได้ยินเสียงบางอย่างออกมาจากด้านนอกจึงแง้มประตูออกมาดู 


       เอมิลี่ถึงกับเอามือมาปิดปาก ไม่นึกไม่ฝันว่าจะเห็นเอ็มม่าน้องรักมาทำร้ายเพื่อนต่อหน้าต่อตา นี่มันฆาตรกรรม? หรือว่าเหตุการณ์ในตอนนั้นเอ็มม่าก็เป็นคนทำ....


.

.

.

 

       "นี่ไนต์ จะจ้องกันอีกนานมั้ย แล้วแจ็คล่ะ?" ฉันหันไปถามไนต์ที่เอาแต่จ้องฉันจนฉันรู้สึกแปลกๆ สายตานั่นดูยังไงก็เป็นสายตาลวนลามชัดๆ


       "เปล่าจ้องนี่ ส่วนเข้านั่นอย่าไปใส่ใจเลย มันเป็นบ้าไปแล้วล่ะ"


       "ห๊ะ?" ฉันถึงกับวางหนังสือลง ลุกขึ้นและตั้งใจจะไปหาแจ็คโดยด่วน ที่ว่าเป็นบ้านี่คือ?


       "อย่าไปเลย" ไนต์ขับข้อมือของฉันเบาๆพร้อมกับค่อยๆสอดมือมาโอบกอดจากด้านหลัง มันทำให้ฉันสะดุ้ง ตัวนิ่ง


       "จะไปหามันทำไม ในเมื่อข้าก็อยู่ตรงนี้" ไนต์กระซิบเบาๆและขบกัดที่หูของฉัน มันยิ่งทำให้ฉันนิ่งขึ้น รู้หน้าแดงไปหมด ทำอะไรไม่ถูก 


       เมื่อไนต์เห็นดังนั้นจึงค่อยๆหันหน้าเข้าไปใกล้ๆคอของฉัน ไนต์ตั้งใจกำลังจะขบเม้มให้เป็นรอย แต่ฉันก็ได้สติเพราะมีเสียงเท้าเดินใกล้เข้ามา ฉันรีบเอาศอกมากระแทกหย้าท้องของไนต์อย่างแรง จนได้ยิรเสียงอิดโอยของเขา


       เสียงใเท้านั่นเดินต่อไป สงสัยคงไม่ได้จะห้องเรา แต่คงต้องขอบคุณที่ทำให้ฉันได้สติ


       ฉันหรี่ตาหันกลับไปมองไนต์ที่ยิ้มแห้งๆมาให้ ตัดสินใจมองจิกด้วยสายตาและเปิดประตูออกไป


       "เห้อ...อีกนิดแล้วแท้ๆ เจ้าแอบดูอยู่ใช่หรือไม่"


       ร่างสูงปรากฏออกมาที่หน้าระเบียง เผยโฉมออกมาให้เห็นเป็นแจ็ค ที่จูนไม่สังเกตเห็นก็ไม่แปลก เพราะเวลานี้เป็นตอนคืน ถ้าไม่สังเกตดีๆคงไม่เห็น


       "รู้ได้ยังไง" แจ็คเลื่อนประตูระเบียงออกมาก่อนที่จะก้าวเท้าเข้ามาภายในห้องแจ็ค


       "ก็แหม มองแรงจนเสียวสันหลังขนาดนั้นไม่รู้ก็บ้าแล้ว เป็นไงล่ะ นางไม่ขัดขืนด้วยซ้ำหากไม่มีเสียงเท้านั่น นางคงเสร็จข้าไปแล้ว" ไนต์อมยิ้มและเดินไปนั่งที่เก้าอี้นวมของจูน


       "ไม่หรอก จูนแค่หวาดกลัว ไม่เห็นสีหน้าเธอในตอนนั้นหรอ แล้วก็อย่ามายุ่งกับแฟนคนอื่น"


       "ฮะๆ ก็จริงที่นางดูหวาดกลัว แต่อย่างน้อย แค่นางเป็นของข้าไม่ว่าอะไรก็ทำได้หมด" ไนต์หมุนปากกาเล่นจากนั้นก็ขว้างไปที่แจ็ค


       แกร็ง~


       เสียงหน้ากากของแจ็คตกลงไปที่พื้น ไนต์ยิ้มอย่างผู้ชนะและเดินไปที่ประตู ตั้งใจจะออกจากห้องนี้


       "จูนไม่ใช่ของเล่นที่เล่นและทิ้งขว้าง แล้วก็จะดูถูกกันมากเกินไปเปล่า? คิดว่าฉันเป็นพี่น้องกันแล้วจะแต่งงานกันไม่ได้หรอ" แจ็คยิ้มและพูดประโยคต่อมาที่ทำให้ใครๆก็ต้องอึ้ง


       "ฉันกับจูน เราไม่ใช่พี่น้องกันแท้ๆ"


.

.

.

.

.


.................................................................


แฟนเพจ จิ้มเลย ส่งแฟนอาร์ตได้นะและยังแจ้งเตือนหากไรต์มีเรื่องใหม่หรือตอนใหม่มาลง


https://www.facebook.com/Bxben_s-658269717965307/


ฝากกดไลค์กดแชร์กันด้วยน้า


.................................................................


ว้ากกกกกก ความจริงมาาาาาาาา

ทุกคนใจเย็นนะ ยังไม่ใกล้จบเด้อ ไรต์ยังมีความพีคและเนื้อเรื่องต่อจนถึงตอนที่50กว่า อย่าพึ่งเบื่อขี้หน้ากัน55


ปู่โจกับคู่แฝดหาย55


.................................................................

       


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

81 ความคิดเห็น

  1. #68 gcudjehsijdh (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 17:53

    รออยู่น้าาาานึกว่าไรต์จมกองงานไปเสียแล้วววสู้ๆนะคะรออยู่ค่าาา
    #68
    2
    • #68-1 sasa8989(จากตอนที่ 28)
      19 กรกฎาคม 2562 / 17:57
      ค่า จมกองงานแต่ไรต์ยังมีเวลา-นิดสำหรับนิยายของไรต์55
      #68-1
  2. #67 Witina2233 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 07:14
    หักค่ะ หักมุม
    #ไม่ได้อ่านของไรท์มานานเลย-^-
    #67
    2
    • #67-1 sasa8989(จากตอนที่ 28)
      19 กรกฎาคม 2562 / 17:57
      หักมากมั้ย~
      #67-1