[fic Identity V] รักที่อยู่บนเส้นด้าย ( แจ็ค×น้องของแจ็ค ) [จบ]

ตอนที่ 23 : บทที่23 การต่อสู้ด้วยความรุนแรง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 168
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    5 ก.ย. 62


บทที่23

การต่อสู้ด้วยความรุนแรง


.................................................................


     เนื้อหาตอนนี้อาจมีคำหยาบคายและเนื้อหาที่ไม่เหมาะสม กรุณาใช้วิจารณญาณในการรับชมด้วยค่ะ




       ทุกอย่างยังคงดำเนินไปแบบเดิมเสมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เว้นซะแต่ความสัมพันธ์ของพวกเราที่ค่อยๆใกล้เข้ามาเรื่อยๆ รึเปล่านะ?


.

.

.


     ระหว่างฉันกับเอ็มม่าก็ค่อยๆกลายเป็นศัตรู เธอทำตัวน่ารำคาญและสตอเบอร์รี่เก่ง ทุกๆครั้งฉันก็ทำเป็นไม่ใส่ใจ แต่ครั้งนี้ฉันไม่ยอมหรอกนะ!!


       ย้อนกลับไปเมื่อ10นาทีก่อน ฉันได้ตารางการเล่นเกมมาใหม่ ตาต่อไปถึงเวลาที่ฉันต้องเล่นเสียแล้วสิ


       "หนูไปก่อนนะ" ฉันอ้าปากบอกแบบส่งๆ รู้สึกอารมณ์เสียที่มีเอ็มม่าเข้าร่วมเกมเดียวกับฉัน เหมือนสวรรค์จะรู้ว่าเราไม่ชอบกันสินะถึงส่งให้มาเจอกันหลายรอบ


       ความสตอของเธอยังคงไม่จบ เธอแกล้งล้มบ้าง หาว่าฉันแกล้งบ้าง มันน่ารำคาญจนอยากจะตบเธอ


       "ฮือๆ แกล้งหนูทำไมอีกคะ หนูไปทำอะไรให้" เอ็มม่าเอาน้ำจากทะเลสาบมาสาดใส่ตนเองเล็กๆ ฉันปรายตามองอย่างหน่ายๆ ลืมบอกว่าเป็นด่านหมู่บ้านริมทะเลสาบ เอ็มม่าเลยเอาน้ำจากที่ทะเลมาสาดใส่ตนเองได้


       "ชิบกินสตอใช่มั้ยคะ? ได้เลยค่ะ" ฉันผลักเอ็มม่าออกไป ฉีกยิ้มและเดินไปที่ทะเลสาบ เอางี้ใช่มั้ย?


       จ๋อม... ความเย็นของน้ำกระทบเข้ากับผิวกายและเสื้อผ้า ฉันเข้าไปเล่นน้ำเสมือนอาบน้ำ ตัวของฉันเปียกเกือบทั้งตัว จากนั้นก็นั่งตรงริมทะเลสาบ


       "ทำอะไรคะ? สมองไปหมดแล้วใช่มั้ย" เอ็มม่าเอามือมาปิดปาก หัวเราะไปมาย่างดูถูก 


       "เดี๋ยวก็ได้รู้"

  

       เอ็มม่าหรี่ตามองฉันที่กำลังหายใจเข้าลึกๆ...


       "กรี๊ด!!!! เอ็มม่า! เธอทำอะไรนะ!!" ฉันเอาน้ำจากทะเลสาบมาเป็นน้ำตา บีบออกมาให้น่าสงสารที่สุด ทันใดนั้น เพื่อนๆของเอ็มม่าก็รีบวิ่งมาหาเอ็มม่า นางฟ้าจอมสตอของพวกเธอ


       "เอ็มม่า?? เธอทำแบบนี้ไม่ได้นะ ฉันรู้ว่าเธอเกลียดฮัน แต่เราไม่มีสิทธิ์ที่จะทำแบบนี้!" เคิร์ท นักสำรวจรีบเข้ามาห้ามเอ็มม่า พวกเขากลัวโดนแบน 


       "ฮึกๆ ฉันจะแบนพวกนาย! เพราะเอ็มม่า จำไว้สะด้วย" ฉันแอบอมยิ้มเล็กๆ ต่างคนต่างหน้าซีด ที่นี่มีกฎมาว่า หากเซอร์ทำอะไรให้ฮันไม่พอใจ สามารถไปร้องเรียกได้ แต่ก็ต้องเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล ไม่ใช่มาแบนข้อหาเกลียดขี้หน้าไรงี้และต้องมีหลักฐาน เช่นมีหลักฐานคื บุคคล บากแผล 


       หากถูกแบน ผู้รอดชีวิตคนนั้นจะถูกทรมานและจะได้ใบแจ้งเตือน หากได้รับครบมาสามใบจะมีอันเป็นไป


       "ใจเย็นๆ ผมขอโทษ อย่ามาแบนผมเลย" เสียงของนาอิบดังขึ้น เขาพูดอย่างนอบน้อม ฉันมองอย่างให้อภัย จริงๆเขาก็ไม่ผิด มันผิดที่เอ็มม่า


       "ได้^^ พอดีฉันเป็นคนใจดี แต่หากเกิดขึ้นอีก..." ฉันลุกขึ้นมา ปัดกระโปรงที่เปียกๆเล็กน้อย มองเอ็มม่าที่กำลังทำหน้าเครียดแค้นอยู่อย่างสะใจ


       "งั้นฉันต่อให้ ฉันจะไปเปลีายนชุดก่อน เดี๋ยวเข้ามา ระหว่างนี้จะทำอะไรก็ทำ" ฉันพูดก่อนที่จะกลับคฤหาสน์และกลับเข้ามาในเกม 


       จากที่เหลือห้าเครื่องกลายมาเป็นสามเครื่อง ฉันรีบตามหาเอ็มม่า ซึ่งเจ้าตัวก็อยู่ที่บ้านร้าง ไม่รอช้ารีบเข้ามาตีเอ็มม่า


       "โอ๊ย! ฮึกฮือๆ ทำไมใจร้ายจัง หนูแค่มาช่วยเพื่อนปั่นก็แค่นั้น!" 


        "แล้วไงยัยคนชอบกินสตอ ยังจะสวมหน้ากากอีกงั้นหรอ" ฉันเอามือมาบีบแก้มของเอ็มม่าแรงๆ มองเธออย่างขยะโสโครกชิ้นนึง 


       "หึ! เธอก็เหมือนกันแหละ ยัย-ร่าน" เส้นของการอดทนได้ขาดผึง ฉันดึงเส้นผมของเอ็มม่าอย่างแรง จนเธอร้องโอดครวญออกมา


       "อย่ามาทำมาเป็นรู้ดีหน่อยเลย!" ฉันมองเอ็มม่า กำมือแน่นจนเลือดแทบออกมา


       "ฮะๆ อย่างน้อยฉันก็ได้พี่เธอมา รู้มั้ยว่าเราเคยทำอะไรกันมา อย่างเธอก็ได้เป็นแค่น้องที่มองฉันกับแจ็ครักกัน มีอะไรด้วยกัน" เอ็มม่าหัวเราะ ไม่เกรงกลัวฉัน สายตาแสดงความหึงหวงออกมา คบหน้าเอ็มม่าไปเต็มแรง


       เพี๊ยะ!! ฉันตบหน้าไปอย่างแรงจนหน้าของเอ็มม่ามีรอยแดงจากฝ่ามือของฉัน


       "เธอกล้ามากงั้นหรอ! คอยดูนะฉันจะจูบกับแจ็ค แย่งเขามา เอาให้เขาทิ้งเธอให้อยู่อย่างเดียวดาย!!!"


       เพี๊ยะ!! เอ็มม่าผลักฉันออกและตบคืน ฉันกุมแก้มของตนเองที่พึ่งโดนตบมาไม่นาน แรงของเอ็มม่าที่ตบมาไม่ได้แรงเท่ากับที่ฉันตบเธอไป แต่มันก็ทำให้ฉันเลือดขึ้นหน้าได้เช่นกัน


       "พี่คือของฉัน! ไม่ใช่ของเธอ! ยัยสตอ!" ฉันผลักเอ็มม่าให้ล้มลง คร่อมเธอ ตั้งใจจะใช้ดระแสไฟฟ้าให้เธอน๊อตไป


       พรึ่บ! เอ็มม่าจับไหล่ฉันและสลับตัวขึ้นมาคร่อมแทน เอามือมาบีบคอฉันอย่างแรง 


       "ตายไปซะ!" ฉันค่อยๆเอามือมาแกะมือของเอ็มม่า ปล่อยไฟฟ้าออกมาเรื่อยๆ กลิ่นไหม่ค่อยๆกระจายออกมาจากตัวเอ็มม่า


       "อึก!" สายตาเริ่มพร่ามัว พยายามถีบเพื่อเอาตัวรอด แต่เอ็มม่าก็ยังไม่ปล่อย จนฉันใช้แรงสุดท้ายตบหน้าเธออีกครั้ง


       "กรี๊ด!" เอ็มม่าล้มล้ม ฉันรีบตีเธอและจับวางเก้าอี้ หายใจอย่างไม่ทั่วถึงมากนัก เพราะกำลังต่อสู้อย่างเต็มแรง ตอนนี้เสื้อผ้าได้ยับยู้ยี้ เปื้อนฝุ่นไปหมด ทั้งเหนื่อยทั้งหอบ 


       "แฮกๆ" ฉันมองไปรอบๆ ทิ้งตัวลงพื้น นั่งนิ่งๆเอาแรง บอกตรงๆ โคตรตกใจ


       "ไปทำไรมาเนี่ย" ฉันรีบลุกหันไปมองผู้มาเยือนซึ่งไม่ใช่ใครนอกจากนาอิบ


       "แฮกๆ นิดหน่อยนะ" ฉันหรี่ตา ตั้งใจจะขว้างกระแสไฟฟ้าออกไป ซึ่งต้องเค้นพลังออกมาอย่างยากลำบาก 


       "เฮ้ย!" นาอิบหลบทันแต่ก็ต้องร้องตกใจ เขาไม่นึกว่าจะถูกเล่นทีเผลอ


       "เล่นทีเผลอมันไม่ดีนะ แบบนี้ต้องโดนลงโทษ:)" นาอิบค่อยๆเดินเข้ามาใกล้ๆ ซึ่งฉันก็นึกว่าจะมาช่วยเอ็มม่าที่สลบคาเก้าอี้ เตรียมพลังพร้อมที่จะเอาตอนช่วยเพื่อน จะได้ไม่ต้องลำบากตีเยอะ


       "อย่างน้อยผมก็รู้ว่าคุณไม่มีเรี่ยวแรงละกันนะ" นาอิบยืนข้างหน้าฉัน โน้มตัวลงมาประกบริมฝีปาก


       ตาเบิกกว้าง พยายามดันเขาออกไป สติเริ่มกระเจิง ตีเขาไปหนึ่งรอบ แต่เขาก็ยังไม่เจ็บเพราะยังต้องรอคูลดาวน์ในการล้ม ฉันพยายามปิดปากและตั้งใจจะเตะตรงนั้นของเขา แต่...


       มือของนาอิบล้วงเข้ามาใต้เสื้อผ้า จนฉันต้องตกใจและอ้าปากจะด่าเขา ทันใดนั้นเขาก็รีบประกบริมฝีปากเข้ามาและแทรกลิ้นไปมาในโพรงปาก


       ปึก!! ฉันเตะไปที่ตรงนั้น ซึ่งก็ได้ผล เขารีบถอนริมฝีปาก มองฉันอย่างแค้นๆ 


       ฉันไม่รอช้า รีบตีเขาให้ล้มเร็วๆ ทั้งรู้สึกโกรธทั้งเกลียดที่มายุ่งวุ่นวายกับฉัน


       "อึก!" นาอิบล้มลงไปนอนกับพื้น ฉันเหยียบที่ตัวเขา มองด้วยความรังเกียจเป็นอย่างมาก แต่นาอิบก็ยังคงแสยะยิ้มออกมา


       "ไม่ทันแล้วล่ะ" 


       ออด!!!! สัญญาณเครื่องสุดท้ายดังขึ้น ทำให้นาอิบลุกขึ้นและวิ่งต่อไปได้ (ผลมาจากเปิร์ค) ฉันถึงกับหัวเสียเป็นอย่างมาก รีบตามเขาไปเรื่อยๆ แต่อุปกรณ์ที่เรียกว่าปลอกแขนของเขาทำให้ฉันตีเขาไม่โดนสักที


       "หึ! แล้วเจอกัน มีไรอยากจะบอก สมกับที่ได้ลิ้มลอง ทั้งนุ่มและหอมหวานนัก" นาอิบวิ่งออกประตูที่เพื่อนเปิดให้


       คำพูดสุดท้ายของเขาทำให้ฉันต้องหัวเสียกลับคฤหาสน์ทันที....


.

.

.

.

.


.................................................................


อ้ากกกกกกก ไรต์แต่งอะรายยยย


ตอนนี้มีเนื้อหายาวมากเลยอ่ะ แต่ที่อยากบอกก็คือ อย่าพึ่งทิ้งไรต์ไปนะคะ มีคนออกจากการติดตามของไรต์ตั้ง17คน ไรต์ต่งไม่ดียังไงบอกมาได้นะ อย่าทำลายไรต์ทางอ้อมT0T


แต่ก็ขอบคุณที่คนที่ยังติดตามจนถึงตอนนี้ค่ะ


.................................................................


แฟนเพจ จิ้มเลย ส่งแฟนอาร์ตได้นะและยังแจ้ง

เตือนหากไรต์มีเรื่องใหม่หรือตอนใหม่มาลง


https://www.facebook.com/Bxben_s-658269717965307/


ฝากกดไลค์กดแชร์กันด้วยน้า


.................................................................

       



         

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

81 ความคิดเห็น

  1. #59 Saya555 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 17:07
    อีเอ็ม!!!!!!! แกชอบกินสตอหรือไงหะ!! หรือว่าหน้าหนา ตอแหลเก่งนะ โอ้ย!!!

    แม่อยากจะฆ่าอีเอ็ม-_-#-_-#-_-#
    #59
    0
  2. #58 appsaen (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 21:07

    หนูขอโทษ~T^Tมาอ่านตอนสามทุ่มอีกขอโทษ~มาอ่านโคตรช้าเลยยยยยยยรออยู่นาจาสู้​ๆค่ะรออยู่นา
    #58
    1
    • #58-1 sasa8989(จากตอนที่ 23)
      9 มิถุนายน 2562 / 09:17

      ขอบคุณค่ะ ไรต์ก็ขอโทษที่อัพช้า
      #58-1
  3. #57 meyoka (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 17:53
    อ่าาาา!!!!

    หมั้นไส้นาอิบกับเอ็มม่าจังเลยค่ะ!!!!!
    #57
    1
    • #57-1 meyoka(จากตอนที่ 23)
      8 มิถุนายน 2562 / 17:54
      *หมั่น
      #57-1