[fic Identity V] รักที่อยู่บนเส้นด้าย ( แจ็ค×น้องของแจ็ค ) [จบ]

ตอนที่ 10 : บทที่10 เกม (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 326
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    4 พ.ค. 62


บทที่10 

เกม (1)


.................................................................


       วันนี้เป็นวันที่มีความสุข ฉันได้แต่เหม่อลอยทั้งวัน ความฝันของฉันกำลังใกล้เข้ามาแล้ว วันที่พี่แจ็คจะมองฉันแบบหญิงสาว... ไม่สิ ถึงเราจะชอบกันขนาดไหน แต่คำว่าพี่น้องพ่อแม่เดียวกันก็ยังคงไม่หายจากไป เมื่อกี้ พี่อาจจะลืมตัวก็ได้ ต่อจากนี้ เรื่องราวฉันกับพี่จะดำเนินต่อไปได้อย่างราบรื่นรึเปล่านะ?


       ยิ่งคิดยิ่งปวดหัว รู้สึกเศร้าแปลกๆ คงไม่ใช่ว่าพอผ่านไปฉันต้องมานั่งฟังเขาประกาศแต่งงานระหว่างพี่กับผู้หญิงคนอื่นหรอกนะ ถึงตอนนั้นก็คงจะสายไปเสียแล้ว 


       "คิดอะไรอยู่?" ฉันกระพริบตาไล่ความคิดและปรับสีหน้าให้ยิ้มแย้มแบบเดิม 


       "เปล่านิ ปาเยี่ยล่ะคิดอะไรอยู่?" ฉันส่งยิ้มหวานไม่ให้ ปาเยี่ยหลบหน้าเล็กน้อยก่อนจะเดินมานั่งเก้าอี้ที่อยู่ตรงข้ามฉัน ตอนนี้ฉันอยู่ที่สวน หลังจากที่พี่บอกว่าจะเข้าไปเล่นเกม ฉันก็มาเดินนั่งเล่นอยู่ที่สวนนี้


       "ข้าก็ไม่ได้คิดอะไร แค่อยากจะบอกว้าวันนี้เจ้าน่ารักมากเลยล่ะ" ปาเยี่ยหน้าแดงเล็กน้อย


       "ขอบคุณ ว่าแต่โหมด8v2นี่ คือโหมดอะไรหรอคะ?" ฉันวางมือลงบนโต๊ะ ขยับยิ้มเมื่อปาเยี่ยเอ่ยว่าจะเล่าเรื่องโหมด8v2 


       แอ๊ด~ เสียงประตูดังขึ้นมาพร้อมกับเสียงเครื่องกลที่กระทบลงกับพื้นเป็นจังหวะ ไม่ใช่ใครนอกจากแมงมุมสาว วิโอเล็ตต้า ซึ่งข้างหลังเธอก็ยังคงมีอยู่อีก1คนที่เดินเข้ามา แมงมุมสาวเดินมาที่โต๊ะ เอ่ยขอร่วมวงและแนะนำตนเองทันที


       "ฉันวิโอเล็ตต้า ขอโทษที่เมื่อวานไม่ได้มาต้อนรับ พอดีติดเข้าร่วมเกมกับเซอร์" แมงมุมสาวยิ้มจนตาหยี่ ฉันพยักหน้ายิ้มกลับและบอกชื่อของตน


       "สวัสดีฮับ! ผมร็อบบี้นะ!" คนที่เดินตามวิโอเล็ตต้าแนะนำตัว มัผ้าอะไรคลุมหัวด้วย? ฉันมองร็อบบี้อย่างสนอกสนใจ


       "พวกเจ้ากลับๆไปเถอะถ้าจะมาแนะนำตัวอย่างเดียว" ปาเยี่ยยกมือไล่พร้อมกับทำหน้าหน่ายๆ ร็อบบี้ไม่สนใจท่าทีของปาเยี่ย รีบหาเก้าอี้และปีนขึ้นไปนั่ง วิโอเล็ตต้าขอตัวไปดูดอกไม้ที่ตนเองปลูกจึงไม่ได้มาเข้าร่วมอย่างที่เธอตั้งใจตอนแรก


       "งั้นเริ่มเลยละกันนะ..." ปาเยี่ยเอามือมาประสานมือ จ้องมองคนตรงหน้าอย่างจริงจัง ผิดกับท่าทีตอนแรกของเขา 


       แอ๊ด~ เสียงเปิดประตูดังขึ้นอีกรอบ ทำให้ฉัน ปาเยี่ยและร็อบบี้ต้องหันไปมองผู้มาเยือนคนใหม่อีกรอบ


       "ก็บอกไปแล้วว่าให้เรียกผมมาร่วมวงด้วยก็ไม่ฟัง ด้วยข้อหานี้ผมจะชวนไอหมึกกับคุณลุงมาร่วมวงด้วยละกันนะ" โจ๊กเกอร์หัวเราะออกมาและลากเก้าอี้จากไหนก็ไม่รู้มานั่ง ส่วนไอหมึกก็เดินยึบยับๆมานั่งที่ชิงช้า ดูเข้ากันเลย-_-


       "คุณลุงมานั่งตรงนี้มั้ยคะ?" เมื่อเห็นว่าไม่เหลือเก้าอี้จึงเสียสละให้คุณลุง 


       "ขอบใจเธอมากเลยนะ เออ..จะว่าไปแล้วลุงก็แก่จริงๆนั่นแหละ" ฉันลุกขึ้น หันไปมองรอบๆว่ามีที่นั่งอีกหรือไม่ เห็นชิงช้าที่ยังเหลืออีกที จึงเดินเข้าไปนั่งแกว่งเบาๆ


       "โอเค...มากันหมดแล้วใช่มั้ยจะได้เล่าสักที" ปาเยี่ยมองอย่างเบื่อๆ เป็นฉันก็คงทำหน้าแบบเขาแน่ๆ จะเล่าก็ไม่ได้เล่าสักที


       "8v2 เป็นโหมดที่ฮันเตอร์เข้าร่วม2คน เซอร์ไวเวิล8คน แต่ฮันเตอร์บางคนก็เข้าร่วมไม่ได้นะ อย่างเช่นในตอนนี่ก็มีโจเซฟกับยินดรา" พอได้ยินว่าไม่ใช่พี่ก็แอบโล่งใจและตั้งใจฟังปาเยี่ยต่อ ฉันคงอาจจะได้เล่นกับพี่ก็ได้!


       "ที่นี่เซอร์จะต้องโดนตี3ทีถึงจะล้มและโหมดนี้ก็มีเครื่องถอดรหัสจำนวน7เครื่อง ซึ่งจะเล่นได้ในแมพหมู่บ้านริมทะเลสาบและสวนสนุกแสงจันทร์ ในโหมดมีโทรศัพท์ไว้สั่งซื้อของได้ วึ่งต้องใช้แต้มคะแนนของเรา ของที่นิยมในหมู่ฮันคือ น้ำหมัก"

 

       "หากปาใส่เซอร์โดนจะเท่ากับ2ดาเมจอีกด้วย" ฉันพยักหน้า ก็เล่นง่ายอยู่เหมือนกันนะเนี่ย


       "นี่ๆ ไหนๆก็จบแล้ว พวกเรามาเล่นเกมกันเถอะ!!" ร็อบบี้เอ่ยอย่างกระตือรือร้น เกมงั้นหรอ? ก็น่าสนใจอยู่นะ


       "ว่าแต่จะเล่นเกมอะไรดีล่ะ?" ฉันถามอย่างสงสัย เกมวิ่งไล่จับ? ก็คงไม่ใช่อ่ะนะ แล้วจะเกมอะไรอีกล่ะ


       "ผมว่าพวกเราไปคิดกันก่อนแล้วมานัดเล่นกันตอน6โมงเย็นดีมั้ยคับ งั่นผมขอตัวไปกอนข้าว อาบน้ำอะไรก่อนละกันนะ" ร็อบบี้พูดพลางเลื่อนเก้าอี้ให้เรียบน้อยก่อนจะขอตัวออกจากห้อง


       "เจ้าคิดว่าเจ้าจะเสนอเกมอะไร?" ปาเยี่ยลุกขึ้นและเดินมาถามฉัน บางคนก็เดินกลับห้อง บางคนก็ยังนั่งอยู่ที่เดิม 


       "เกมฉุบตีมือละมั้ง?" ฉันพูดและลุกขึ้นเตรียมจะกลับห้อง แต่ฉันอยากลองเล่น8v2เสียมากกว่า


       "งั้นหรอ เดี๋ยวข้าจะไปอาบน้ำ เจ้าจะมาอาบด้วยกันมั้ย^^" ฉันหันหลังไปมองปาเยี่ย นี่กำลังคิดอะไรอยู่กัน


       "ไม่ล่ะ ขอปฏิเสธ" ฉันหัวเราะแห้ง เดินไปที่ชั้นสอง แต่ก็ไปเยี่ยมที่ห้องสมุดเผื่อโจเซฟยังอยู่ จะได้เล่าเรื่องเกมที่เราจะเล่นกันตอนหกโมง ตอนนี้ก็ตอนสี่โมงแล้วด้วย รีบไปบอกให้เขาเตรียมตัวก็ดีเหมือนกัน


       เมื่อคิดได้จึงก้าวขาไปยังห้องสมุด ซึ่งก็เจอกะบโจเซฟจริงๆ เขานี่ขยันอ่านหนังสือจังเลยนะ


       "คุณโจเซฟ วันนี้มีนัด้ล่นเกมตอนหกโมงเย็นด้วยนะ โจเซฟจะไปเข้าร่วมด้วยรึเปล่า?" ฉันเดินไปนั่งข้างๆโจเซฟ อ้าปากถามเขาอย่างรวดเร็ว


       "ไม่ล่ะ ขอผ่าน" โจเซฟที่ก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือเงยหน้าขึ้นมาตอบฉัน 


       "งั้นหรอคะ อย่าลืมไปกินข้าวเย็นละกันนะ เห็นเาแต่อ่านหนังสือระวังลืมเวลาเข้าล่ะ" ฉันพูดหยอกๆกับโจเซฟ ซึ่งมุมปากเขาก็ยกขึ้น


       "งั่นจูนก็อย่ามัวแต่เล่นจนลืมเวลานอนนะครับ" ฉันหัวเราะให่กับคำพูดของเขา โต้ตอบได้ดีเหมือนกะนเลยนะเนี่ย ฉันพยักหน้าและเดออกไป กะที่จะเข้าำปที่ห้องตนเอง แต่ก็เผลอไปเห็นห้องนึงที่เขียนไว้ว่าแจ็ค จะว่าไปแล้วเขากลับมายังนะ? ไปชวนเขาสักหน่อยดีกว่า


       แอ๊ด~ ฉันเปิดประตูเข้าไป ไม่ได้เคาะประตูไว้ล่วงหน้า ยังไงเราก็พี่น้องกัน พี่คงำม่ด่าหรอกว่ามายุ่งเรื่องส่วนตัว


       "พี่แจ็คๆ ตอนหกโมงมีนัดเล่นเกมกันไปเข้าร่วมด้วยกันมั้ย" เมื่อฉันเห็นว่าห้องสว่างจึงตะโกนถามออกไป


       "อ่าวจูน มาชวนพี่เล่นอีกแล้วหรอ ไม่เปลี่ยนเลยนะ นี่ขนาดอายุ15แล้วนะเนี่ย" ฉันวิ่งเข้าไปกอดพี่ตามปกติ เอาหน้าซุกแผงอกของพี่อย่างโหยหา


       "ก็น่า ไม่เจอพี่ตั้งนานขอเล่นกับพี่หน่อยก็ไม่ได้" พอพูดจบ ฉันก็เงยหน้าขึ้นมามองพี่ที่ฉันกอด อยู่ๆภาพที่ฉันประกบริมฝีปากกับพี่ก็ฉายออกมาให้เห็นอีกรอบ ฉันหน้าแดง เลิกกอดพี่ พยักยามพูดให้จบๆ


       "อะ..เออ สรุปพี่จะไปมั้ย" ฉันถาม มือประสานกันไว้ที่ด้านหลัง รอคำตอบพี่เล็กน้อย


       "ก็เอาสิ เดี๋ยวพี่ไป น้องไปอาบน้ำก่อนดีกว่า ตัวเหม็นหมดแล้วยังจะมากอดพี่อีก" พี่แจ็คหัวเราะออกมาเบาๆ


       "หนูไม่เหม็นนะ!" รึเปล่า? ฉันดมตัวเองเล็กน้อย ก็ไม่เหม็นนะ พี่หัวเราะให้กับท่าทีของฉันอีกรอบ


        "จะว่าไปแล้วทำไมพี่ถึงต้องใส่หน้ากากตอนอยู่ข้างนอกห้องล่ะ?" ฉันขมวดคิ้ว เพราะพออยู่ข้างนอกพี่จะต้องใส่หน้ากากตลอด


       "เพราะพี่หล่อเกินไป"

   

       "...." ความเงียบปกคลุมห้อง ฉันมองพี่ตนเองอย่างงงๆกับสิ่งที่พี่บอก


       "งั้นหนูไปล่ะ" ฉันพูดก่อนที่ขะเดินออกไปจากห้องพี่แจ็คและเข้าไปที่ห้องตนเอง 


       'เพราะพี่หล่อเกินไป' เอิ่ม จะว่าไปแล้วก็จริงแฮะ .... มันใช่เวลามาคิดเรื่องนี้มั้ยจูน รีบอาบน้ำและไปทานข้าวดีกว่า!!


.

.

.

.

.

.................................................................



       


.................................................................


แฟนเพจ จิ้มเลย ส่งแฟนอาร์ตได้นะและยังแจ้ง

เตือนหากไรต์มีเรื่องใหม่หรือตอนใหม่มาลง


https://www.facebook.com/Bxben_s-658269717965307/


ฝากกดไลค์กดแชร์กันด้วยน้า


.................................................................


เย้ๆ ตอนนี้ก็ผ่านมาแล้ว10บทนะคะ หากมีข้อผิดพลาดตรงไหนก็บอกกันได้เด้อ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

81 ความคิดเห็น

  1. #23 Darkness_merina (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 17:10

    อ่า..รู้สึกหมั่นไส้อิเเจ็คจริงมั่นหน้ามากค่ะ...แต่มันก็หล่อจริงๆนั่นเเหละนะ=-=
    #23
    0
  2. #22 appsaen (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 12:24

    เกลียดตรงที่แจ็คบอก"หล่อเกินไป"555สนุกมากจ้า...รออยู่นะ...ไรต์จ้ารีบมาอัพนาจา
    #22
    1
    • #22-1 sasa8989(จากตอนที่ 10)
      4 พฤษภาคม 2562 / 12:33
      55 ขอบคุณที่เป็นกำลังให้ไรต์มากตลอดเลยนะคะ
      #22-1
  3. #21 sumaleedechtanu (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 10:42
    ก็จริงของพี่เค้านะ
    #21
    0
  4. #20 Witina2233 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 10:39
    หล่อเกินไป ก็จริง
    #20
    0