OS/SF | Diary's Pecktom

ตอนที่ 7 : 2017 : หมอทอม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 817
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    27 พ.ค. 60

Tiny Hand
B
E
R
L
I
N
 

1

หมอทอม


"โอ้ย ปวดคอชิบหาย.." คนตัวเล็กบ่นออดแอด บิดตัวเองสองสามที นวดท้ายทอยที่ก้มมาทั้งวันแล้วเดินเอื่อยๆไปที่รถขายน้ำ


"นมเย็นแก้วฮะป้า" ว่าพลางชูนิ้วชี้ ตอนนี้ไม่สนใจแล้วว่าน้ำมันจะเย็นหรือละลายขนาดไหน ยิ่งแดดร้อนเปรี้ยงปร้างขนาดนี้


อิพระอาทิตย์.. ยิ้มแป้นเลยสิมึง


บางทีคนเราก็ไม่ต้องทำตัวฮ็อตขนาดนั้นก็ได้ป่ะ? 


น่าหมั่นไส้ว่ะ..


"น้ำแดงหมดอ่ะหนู เอามะนาวโซดาแทนมั้ย?"


ผ่าม -- นกตัวที่หนึ่งบินโฉบหน้าอิศราไปแบบฟาสแปดจนหน้าแทบหงาย


โอเค ไม่เป็นไร เขายิ้มหวานแล้วพยักหน้าตกลงทันที


"เอามะนาวโซดาก็ได้ครับ" ผมกินอะไรก็ได้ครับ ไม่เรื่องมาก 


หล่อนเอื้อมหยิบถุงมะนาวที่แขวนอยู่ข้างถังน้ำแข็ง 


คิ้วขวาคนตัวเล็กกระตุกยิกๆจนเจ้าตัวต้องขยี้ตาไปมา


โบราณว่ากันว่า คิ้วขวากระตุก จะโชคร้าย..


ใช่มั้ย?


"มะนาวหมดอ่ะหนู -- ขอโทษด้วยนะ" หล่อนยิ้ม 


ผ่าม!!!


เดาหวยไม่ถูกแบบนี้บ้างวะ ლಠ益ಠ)ლ


"ชาก็ได้ฮะป้า" 


พูดปาวๆแล้วเอาลิ้นดุนแก้มรอ แต่คำตอบที่ได้ก็ยังเหมือนเดิม


"ชาก็หมดจ้ะ ยังไม่ได้ซื้อเพิ่มเลย ช่วงนี้แพงๆอยู่ด้วย"


ทานโทษนะฮะ ทุกวันนี้นี่ขายน้ำหรือขายน้ำแข็งฮะป้า


อิศรางงไปหมดแล้ว //เอามือจับที่ขมับ


"แล้วโกโก้ -- โกโก้อ่ะฮะป้า" ว่าพลางทำมือคนๆแก้วให้อีกฝ่ายเข้าใจ


"หมดจ่ะ^^"


ლಠ益ಠ)ლ @฿@"^%~+


"โอวันตง โอวันตินก็หมดหรอครับ?" เขาปลดกระดุมเสื้อ ย้ายไปยืนอยู่ใต้ต้นไม้แล้วหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาซับเหงื่อตามขมับ


อีเหี้-! กูจะเป็นลมแหล่ววToT


"จ้ะ หมดเกลี้ยง" อิศรายิ้มฝืนก่อนจะเม้มปากเอือมๆ..


สาด..น้ำ ไปอีกดิ


รู้มั้ยครับว่ายังมีหมอหล่อๆคนนี้กำลังจะตายเพราะความฮ็อตที่ยากจะห้ามใจของพระอาทิตย์


"แล้วป้ามีไรบ้างฮะ" ถามโต้งๆแล้วเท้าแขนกับเหล็กกั้นขวดน้ำ ปรายตามองของที่อยู่บนโต๊ะแล้วถอนหายใจ


จากที่กูต้องการเร็วๆนะ


แม่งก็เสียเวลาไปละสามนาที


"มีนมหวานนะ โอเลี้ยง -- กาแฟ"


"แค่นั้นหรอครับ?" ร่างเล็กเบิกตาเล็กน้อย ป้าแกพยักหน้ายิ้มๆแล้วถามต่อเสียงใส


"เอาอะไรดีจ๊ะ"


โถ..


ป้ายังจะกล้าถามอีกหรอฮะ -- 


"เอากาแฟเย็นครับ"


แต่ก็บ่นไปงั้นแหล่ะ


คิดหรอว่าหมอทอมจะยอมเดินเข้าเซเว่นที่อยู่ห่างจากมอไปอีกหลายร้อยเมตร ด้วยสภาพที่จะน็อคแหล่ไม่น็อคแหล่แบบนี้


"จ้า -- รอแปปนึงนะ" พูดจบก็ลงไม้ลงมือทำกาแฟที่คนตัวเล็กอยากกินสักที เขาพึมพำเบาๆกับตัวเองอย่างโล่งใจแล้วเดินวนไปวนมาใต้เงาต้นไม้


หวังว่าน้ำแข็งคงจะไม่ละลายก่อนนะ




สวัสดีครับ ผม ทอม อิศรานะครับ


อยู่สัตวแพทย์ปีสองครับผม


ตอนนี้ผมกำลังจะ..--


"เห้ย!!" ผมสะดุ้งสุดตัว หันควับไปหาเพื่อนสนิทสาวที่อยู่ฝั่งตรงข้ามแล้วเอามือทาบอก


เวร!! ตกใจหมด!


"จะตะโกนทำห่าไร ก็อยู่กันแค่นี้"


"โถ่ ขวัญเอ้ยขวัญมานะพ่อคุณ" ไอมนเบ้ปากประชดแล้วโยนชีทหนาปึกให้ผม "เอ้า! เอาไป"


"นี่คือไร?" ผมเลิกคิ้ว สงสัยว่าจะเอาของพวกนี้มาให้ผมเพื่อ? -- ก้มมองหน้าแรกสุดก็ต้องกรอกตามองบนเมื่อมีโพสอิทสีเหลืองแปะเอาไว้อยู่พร้อมกับลายมือหวัดๆที่คุ้นเคยเป็นอย่างดี


'ตั้งใจเรียนนะครับ:)'


"ของไอเป๊ก ฝากมาให้มึง"


ฝากมาให้กูด้วย


นี่กูยังเด่นไม่พอหรือไงวะ..


มองคนที่เดินผ่านไปผ่านมาแล้วก็ต้องกุมขมับ คนพวกนั้นหัวเราะคิกคักอย่างออกรส..


ก็เข้าใจอยู่ว่าคนเรามันก็มีสิทธิมีความสุขบนความทุกข์ของคนอื่นได้


แต่ทำไมคนๆนั้นต้องเป็นกู!!


ครืดด..



อ้วน is calling you..



"ใครโทรมาวะ?"


"อีอ้วนโทรมา" พูดพลางกรอกตาไปมาแล้วยอมยกโทรศัพท์แนบหู "ฮัลโหล!"


นี่ กระแทกเสียงด้วย โคตรโฉด


ครืด.. ครืด..


"มึงลืมกดรับสาย"


แกร๊กกก.. -> เสียงร้าวของอะไรบางอย่าง


"อ๋อ.." 


หมด-- หมดกัน ภาพพจน์พี่ทอมคนโฉด2017


"พรืดด" มนขำจนตัวสั่น นกเงือก(?)สาวตบโต๊ะแรงๆจนทอมเริ่มหน้าแห้งขึ้นมาเพราะสายตาจากคนรอบข้าง


รีแอคชั่นเวอร์วังอะไรเบอร์นั้น


เขากดรับเร็วๆแล้วดึงหน้ากลับมาอีกครั้ง "โหล"


((ฮัลโหล -- ทอม.. ทำไมไม่โทรหาผมเลย?))


ถามโง่ๆ!


กูจะโทรหามึงทำไม!! (╬ಠ益ಠ)


"ไม่เสือก" พูดนิ่งๆแล้วชี้หน้าไอมนที่นั่งตรงข้ามกำลังทำหน้าทำตาล้อเลียน


อย่าให้ถึงทีกูนะ


((แล้วทำอะไรอยู่ครับ ผมไปหาได้มั้ย?))


"ไม่ต้องมา กูไม่อยากเจอมึง"


"ว้ายยย ไม่อยากจงไม่อยากเจออ" ไอมนเว้าเสียงดัง


ง้างมือขึ้น ถลึงตาใส่ไปหนึ่งทีแล้วโยนยางลบบนโต๊ะใส่แรงๆ


"ตั่ยแล้ววว แอมโซสแกร์มะมะโลยยย" อ้าปากขำก๊ากออกมาเสียงดังจนแทบจะเห็นลิ้นไก่อยู่ร่อมร่อ 


อิศราปลงใจ ..หนังใหม่ หนังดัง หนังดี 2017


((ใจร้ายจัง อยู่กับมนหรอครับ?))


"เออ-- ทำไม?" ขมวดคิ้วนิดๆด้วยความไม่พอใจ นี่คุยกับกูยังจะถามถึงคนอื่นอีก! 


((เปล่าครับ))


คนตัวเล็กเหยียดยิ้มออกมาอย่างมีชัยเมื่ออดีตเดือนคณะแพทย์ศาสตร์อย่างไอ้อ้วนผลิตจ๋อยลงไปถนัดตา


เนี่ย นี่ไง กูแม่งโคตรคูล!


หนังใหม่2017 >> อิศราปราบกุน


ผ่าม พามมมม


"แล้วมีเรียนจะโทรหากูทำห่าไร? ว่างมาก?" ขึ้นเสียงเล็กน้อยถึงปานกลาง หยิบเลย์บนโต๊ะขึ้นมาเคี้ยวเสียงดังจงใจให้อีกฝ่ายได้ยิน


เดี๋ยวมันทนความจังไรกูไม่ไหวก็วางไปเองแหล่ะ


วิถีคนคูล(?) .. อะเกน


((ครับ -- จริงๆแล้วก็เรียนอยู่ แต่ผมอยากได้ยินเสียง เลยโทรมา))


สภาพหน้าหมอทอม ---> ( ʘ̆ _ ʘ̆ ) ?


"ไปเรียนไป กูไม่ได้สำคัญขนาดนั้น แค่นี้นะ" พูดเอือมๆแล้วทำท่าจะวางสาย แต่อีกฝ่ายก็รั้งขึ้นมาเสียก่อน


((เดี๋ยว เดี๋ยวครับก้อน))


ระดับความโกรธ : เลเวล 1


start!


ปัง!


อิศราทุบโต๊ะเสียงดัง ลุกขึ้นยืนทันทีที่ได้ยินชื่อไม่พึงประสงค์ออกจากปากปลายสาย


ไม่พอใจ!! โมโห!! เกรี้ยวกราด!!


"มึงเรียกกูว่าไงนะอีอ้วน!"


"ก๊ากกก..เอิ้กๆๆ" มนนอนลงไปหัวเราะกับที่นั่ง ปากก็เลอะเศษเลย์รสสาหร่าย พอทำท่าแบบนั้นแล้วทำให้นึกถึงเด็กอ้วนโมโหหิว


กล้าดียังไงมาเรียกกูว่าก้อน! เกิดมาป๊าม๊ากูยังไม่เคยหมิ่นความอุดมสมบูรณ์ในตัวกูมากขนาดนี้มาก่อนเลย!


ไอ้ผลิตโชค


((อ่า.. ก้อนครับ ผมต้องไปเรียนแล้ว ตรงนี้สำคัญมากเลย แค่นี้ก่อนนะครับ))


เอื้อออ


ชื่อ : อ้วนผลิต

เลเวล : 1

พลัง : เมินหน้ามึน

ดาเมจ : 999+


K.O.!!

ติ้ด ติ้ด ติ้ด..


"ตัดสายกู!! -- มน! อิอ้วนตัดสายกู!!!" เขากระแทกตัวลงนั่ง ทุบโต๊ะแรงๆด้วยความเจ็บใจจนแสบมือไปหมดแต่ก็ต้องทน(เพราะเดี๋ยวไม่เกรี้ยวกราด)


ประโยคเดียววว แค่ประโยคเดียวกูก็จุกไปยันไส้เลื่อนเลย จะร้องไห้


"โอ้ย แล้วมึงจะโมโหอะไรวะ ก็มึงเคยบอกเองว่ามึงไม่ได้ชอบไอเป๊ก -- แค่มันตัดสายจะเกรี้ยวกราดเพื่อ?" มนเลิกคิ้ว เขาก็เริ่มคิดตามเรื่อยๆ


เออ ก็ถูกของมันนะ..

เห้ย!! ไม่ได้! แบบนี้มันหยามกันชัดๆ


"ก็มะ.!!"


"หยุด! --" เจ้าหล่อนยกมือปรามทันที "ไอเป๊กก็เรียนหนักจะตายห่าอยู่แล้ว มึงก็ยอมๆไปบ้างเห้อะ"


"มึงเข้าข้างมัน!"


"เออสิวะ" ก็กูเชียร์มันจีบมึงอยู่


"นี่เพื่อนไง"


"เออ"


"มึงงงง" ทอมดีดดิ้นไปมา ก้มมองชีทหนาเป็นปึกบนโต๊ะแล้วอารมณ์เสีย


อย่าให้กูเจอนะไออ้วน!


"มึงอย่างอแง -- แค่ตัดสาย รีแอคชั่นต้องรัชดาลัยขนาดนี้มั้ยล่ะ" หรี่ตามองคนตัวเล็กอย่างจับผิด วางทุกอย่างในมือแล้วประสานกันตรงหน้า


"อะไรของมึง" มุ่ยหน้าถามอย่างไม่พอใจ 


อากาศเมืองไทยฮ็อตฉันใด จิตใจอิศราก็โซแดมฮ็อตฉันนั้น


"หรือว่ามึง.. จะแอบหวั่นไหวกับหมอเป๊กแล้วใช่ม้าาาา" มนลากเสียงยาวแล้วเลื่อนตัวเอนไปข้างหลังไม่วายชี้หน้าเขาไปด้วย


หวั่นไหวโพ่งงงง


"มโน! -- กูแมนๆเลย ไม่ชอบผู้ชายห่าไรทั้งนั้นแหล่ะ!" พูดจบก็เก็บข้าวเก็บของบนโต๊ะเดินหนีออกมาทันที


บอกเลยว่างอน! อิศรางอนมาก!


แซวมาได้ไงว่าเขาเกิดหวั่นไหวผู้ชาย?! อิศราคนแมนอ่ะนะ!


ซีเรียสลี๊? กูอยู่ชายล้วนมาตั้งแต่ออกจากมดลูกแม่ กูยังไม่เคยรู้สึกใจเต้นตุบตับอะไรกับใครสักคน


"แม่ง!"


ไอเป๊ก!! มึงคนเดียวเลย!


ไอ้อ้วน!!



TBC.

ผ่ามมมม เปิดยุคใหม่ไปอีกก

ถ้าชอบก็อย่าลืมคอมเม้นติชมกันด้วยนะค้าา

ไว้เจอกันตอนหน้านะคะ ;)

ผ่ามพามมมม


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

184 ความคิดเห็น

  1. #175 kaisooLL (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 06:17
    เกรี้ยวกราดอะไรเบอร์นั้นคะก้อนนนน ตลกอ่ะ 5555555555
    #175
    0
  2. #29 ก็ชอบอ่ะ จะทำไม (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 17:28
    แหมอิศราคนแมน555 เกรี้ยวกราดมากกก
    #29
    0
  3. #25 ทาม (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 21:57
    โอ้ยยยยยยยขำไม่ไหวแล้ว อิศราเกรี้ยวกราด อิศราคนคูล อิศราปราบกุน โอ้ยยยยยยยย ไม่ไหวแล้วววววว 55555555 อารมณ์มันต่างกับยุคนู้นมากเลยนะ พ่ออิศราาา ชอบๆ
    #25
    0
  4. #23 MFring (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 07:34
    เกรี้ยวกร้าวมากก55
    #23
    0
  5. #22 SnoopyPhone (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 02:44
    อิศราคนตะมุตะมิหายไปแล้ว มีแต่อิศราคนแมน 5555555
    ชอบความเกรี้ยวกราดของอิศที่มีต่อพี่เป๊กทั้งในชีวิตจริงและในฟิคเลยง่ะ มันไม่น่าโกรธ มันน่าดรั๊กก
    #22
    0
  6. #21 찬카이 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 23:46
    ชอบบบบบบ ชอบความเกรี้ยวกราดของอิศรา 555555555
    เกรี้ยวกราดแบบวิถีคนคูล โอ๊ยยยยย ขำไม่ไหว
    เชียร์พี่หมอเป๊กสุดใจขาดดิ้นเลยแบบนี้ จีบพี่หมอทอมติดเร็วๆนะ อิอิอิอิ
    #21
    0
  7. #20 diamiet (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 23:14
    ความเกรี้ยวกราดนี้ท่านได้แต่ใดมา55555
    #20
    0