OS/SF | Diary's Pecktom

ตอนที่ 14 : 2018 : เข้าใจฟีลป่ะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 579
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    21 มิ.ย. 60

B
E
R
L
I
N
 Tiny Hand

1

เข้าใจฟีลป่ะ



คนตัวเล็กเดินหอบข้าวหอบของลงมาจากรถมินิสีครีมของตัวเองด้วยความอารมณ์เสีย อยากจะโทรไปด่าอีตัวปัญหาที่ทำให้เขาต้องถ่อมาแต่เช้าทั้งที่มีเรียนบ่ายอย่างไออ้วนก็สบถออกมาเสียงดังจนคนรอบข้างหันมามอง


"ไอห่านเอ้ย! เยอะก็เยอะ หนักก็หนัก-- ยังจะเสือกลืมของพวกนี้อีก!!"


แต่หาใช่อิศราสนใจไม่..


ก็แล้วจะทำไมอ่ะ? 


ก็คนมันโมโหอยู่ เข้าใจป่ะ?


"ฮึ่ยย" ฮึดฮัดอยู่กับตัวเองแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาด้วยความทุลักทุเลแล้วกดสายหาไอหมอที่ป่านนี้คงกำลังเรียนอยู่


เข้าใจฟีลป่ะว่าจะไปอีทลันช์กับเพื่อนๆอ่ะ


ล่ะแบบ.. ของเยอะแบบนี้จะให้เอาไปหมกไว้ในห้องเดี๋ยวก็แยกกันไม่ถูกพอดี


ยิ่งช่วงปีใหม่ --ห้องก็ไม่ได้เก็บอ่ะ



วูบบ --> เปลี่ยนโหมดเป็นพิทอมปีสาม



เขาโปรยยิ้มให้รุ่นน้องสาวที่พากันเดินซุบซิบหัวเราะกันแล้วสะบัดผมที่ปรกหน้าผากประหนึ่งว่าตัวเองเป็นโคเรียบอย ไม่วายขยิบตาให้ด้วยเป็นการปิดท้าย


เยดเข้ โคตรคูลลลลล


((ครับ..))


เขาสะดุ้ง เกือบลืมไปเลยว่าตัวเองกำลังถือสายรอไอผลิตอยู่ "สิบสอง-- มึงอยู่ไหน? กูเอาชีทมึงมาคืน ..เรียนหนักจนเด๋อเลยรึไงวะ" ประโยคหลังบ่นงุบงิบกับตัวเองเบาๆแล้วหันไปมองตาขวางใส่รุ่นน้องผู้ชายคนหนึ่งที่หัวเราะเขาด้วยท่าทีน่าหมั่นไส้..


คิดเอาแล้วกัน -- อะไรคือการที่กอดอกพิงเสาแล้วหัวเราะในลำคอใส่เขาตอนที่เดินผ่าน


ตลกมากป่ะ? เพื่อนเล่น?


คิดว่าตัวเองเป็นพระเอกนิยายแจ่มจ๊าบหรอ? งง


((สิบสอง.. --)) เขาได้ยินปลายสายพูดอะไรแว่วๆว่าเลิกๆอะไรสักอย่างไม่รู้ก่อนมันจะรีบพูดต่อ ((ก้อนรอทีหน้าคณะนะครับ เดี๋ยวผมเดินไปหา))


"บวกแม่ง.." เขามองนกมองไม้ สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเพราะเอาไปทิ้งไว้กับอีรุ่นน้องหน้าตาดี(มาก)เมื่อไม่กี่วินาทีที่แล้ว


สรุปคือไม่ได้ฟังไอเป๊กพูดเลยนั่นแหล่ะ--


((อะไรนะครับ?))


"หะ? -- เมื่อกี๊มึงว่าไงนะ? สัญญาณไม่ค่อยดีเลยว่ะ"


((.... จ่ายค่าโทรบ้างนะครับ))


"สัส.. เพื่อนเล่น?" เขาเลิกคิ้วแล้วก้มมองนาฬิกาข้อมือที่กำลังบอกเวลาเก้าโมงสิบสองนาที "เร็วๆดิ ให้ไปรอที่ไหนนะ?"


((หน้าคณะครับ -- เดี๋ยวผมลงไปหา))


"เออ -- ให้ว่อง"


((ครับ))


เขากดวางสายแล้วเดินอาดๆฝ่าแดดร้อนกว่าสี่สิบองศา(?) มาที่ข้างหน้าตึกคณะแพทย์ศาสตร์ของมหาลัย -- แค่คิดถึงลันช์วันนี้ก็น้ำลายสอแล้ว~


ส้มตำปูปลาร้างี้.. คอหมูย่างงี้.. ปลาหมึกชุบแป้งทอดงี้..


ฮึ่ยยยย อยากกินน


ถ้าใครสนิทกับเขาจะรู้โดยเนื้อแท้ว่า อิศราเป็นคนชอบแดก.. อุ้ย กินมาก -- ยิ่งเป็นของอ้วนยิ่งชอบ อาทิเช่นบิงซู ไอศกรีมช็อคโกแล็ต พิซซ่า ไก่ทอด ขนงขนมก็กินหมดอ่ะ


จนแบบ-- เข้าใจฟีลป่ะว่าน้ำหนักมันก็ขึ้นเป็นธรรมดาอ่ะ


เออ เพื่อนๆก็เข้ามาทักไง ว่าอ้วนอย่างนั้น เป็นก้อนอย่างนี้


ตะมุตะมิบ้างล่ะ นั้ลลั้คคึบ้างล่ะ


คือ..


มันใช่เรื่องที่สมควรพูดตอนเปิดเทอมมั้ยล่ะเพื่อนๆ?!


เออ บางครั้ง..ก็รู้ไงว่าเตี้ย -- สูงแค่ร้อยเจ็ดสิบนิดๆแล้วมันทำไมวะ?


ส่วนสูงแนวตั้งไม่มีผลกับแนวราบ ถูกป่ะ?


คือนี่ก็ไม่ผิดไง.. คือแบบ ปีสามแล้ว จะเป็นพี่ว้ากได้ละนะ


แต่ก็ยังมีคนไม่มีคนเกรงใจเคราบนคางกูเลยอ่ะ


ทานโทษนะฮะ -- กูหล่อนะครับผม ..ต่อไปนี้ใครทักว่าน่ารักกูบวกแม่งหมดอ่ะ พูดเลย


พวกกาก!! สมองกลวงงง!


อิศราปรายตามองไปที่ประตู แต่ก็ยังไม่เห็นวี่แววของคนที่กำลังรอ เขาถอนหายใจ พลันสายตาแว๊บไปเห็นร่างสูงๆของใครคนนึงกำลังเดินตรงมาทางนี้พร้อมกับเสียงวี๊ดว้ายของสาวๆแว่วๆ


"..." เขาขมวดคิ้ว อ้าปากเหวอ ร่างสูงผมสีน้ำตาลอ่อนประกายทอง หน้าหล่อแนวไปทางลูกครึ่งแถมยังดูเจ้าเล่ห์จนน่าตบมันแบบ..


คุ้นตาม๊ากกกก


เหมือนอีรุ่นน้องที่กูเพิ่งจะด่าไปเลยอ่ะ


"สวัสดีครับพี่" มันเดินเข้ามาหยุดตรงหน้า ไม่รู้เป็นเพราะอะไรทำไมถึงรู้สึกเหมือนถูกเอาตีนถีบหน้าเมื่อเขาต้องเงยหน้าสี่สิบหน้าองศาหรือมากกว่านั้นเพื่อจ้องหน้ากับไอเด็กนี่..


กูว่ามันต้องโกรธมากแน่ๆที่โดนมองตาขวางใส่แบบนั้น -- ถึงจะบอกว่าพร้อมบวกแต่สภาพนี้กูก็ไม่พร้อมหรอก เอาจริง..


ออตอเคค


ขั้นแรก.. เขายกมือปรามอีกคนเป็นปางห้ามญาติแล้วปัดมือให้มันถอยหลังไป ซึ่งร่างสูงก็ยอมทำตามงงๆ แต่พอเห็นว่ารุ่นพี่เล็กบิดคอไปมาแล้วก็แทบจะหลุดขำออกมาอีกรอบ


ก็เคยได้ยินมาอยู่บ่อยครั้งเหมือนกันว่าหมอทอมสัตวปีสามขี้กวนตีนเลยสนใจ แอบตามดูห่างๆมาตลอดจนเข้าใจแล้วว่าทำไมพวกผู้หญิงถึงชอบเอาพี่เขามาทำมีมเกรี้ยวกราดส่งให้เพื่อนๆ ก็แหม.. แหกปากตะคอกใส่รุ่นน้องผู้ชายที่พยายามจะเข้ามาจีบซะเสียงดังประหนึ่งพี่ว้าก แถมยังขี้โวยวายเหมือนพวกช่วงวัยที่เมนกำลังระเหยออกจากตัวอีก -- พอเจอจริงๆแล้วกลับคิดว่ามันก็น่ารักแปลกๆแฮะ..


"มีอะไรป่ะครับน้อง?" เขาเลิกคิ้ว จู่ๆหน้าก็แห้งฉับพลันขึ้นมา ลอบกลืนน้ำลายอึกใหญ่แล้วมองหาทางหนีทีไล่ -- ถ้าเกิดอะไรขึ้นกูใส่เกียร์หมาทิ้งชีทไว้ให้อ้วนมาเอาบนพื้นนี่แหล่ะ


หวั่นใจไม่น้อย สายตาดุๆคมๆแบบนี้มันกร้าวใจพวกผู้หญิงอยู่หรอกนะ แต่สำหรับอิศราที่โดนข่มขืนทางสายตาอยู่บ่อยครั้งกลับไม่คิดว่ามันเป็นสายตาของคนจำพวกโรคจิตแบบนั้นด้วยไง


คืออันนั้นกูยังตั๊นหน้ามันได้เพราะกูเสียหายไง เข้าใจฟีลป่ะ -- แต่นี่คือรู้สึกเหมือนกับกำลังโดนขู่อารมณ์ประมาณว่า..


'มึงอยากเจอตีนหรอไอเตี้ย? เดี๋ยวกูต่อยให้แว่นแตกเลย'


ฮือออ -- กูกลัวววTT


"คือผมเห็นพี่เมื่อกี๊"


นั่น เสียงนี่เย็นมาเลย-- กูนึกว่ามาจากแอนตาร์กติกา


ไม่ทราบว่าบ้านคุณน้องเป็นไรกับหมีขั้วโลกหรอฮะ โทษที




"..." อิศราได้แต่ปลอบใจตัวเอง เอียงคอสี่สิบห้าองศา ยืนผ่อนเข่าข้างนึงแล้วเลิกคิ้วกวนตีนไปให้(โดยไม่รู้ตัว) เหงื่อเม็ดโตเริ่มผุดตามขมับทั้งสองข้างแล้วเอาลิ้นดุนแก้มเอาไว้ตามฉบับตัวเอง แต่มันกลับดูน่าเกรงขามในสายตารุ่นน้องทุกคน


รวมถึงคนตรงหน้าด้วย..


'พี่เขาจะต่อยหน้ากูมั้ยเนี่ย'


'กูจะโดนกระทืบมั้ยวะ..'


"คือ-- ผมคิดว่าพี่น่ารักดี"


"..." อิศราเปลี่ยนสีหน้า อึ้งแดกไปชั่วขณะแล้วกระพริบตาปริบๆไม่เชื่อหูตัวเอง -- "เมื่อกี๊มึงเพิ่งบอกชอบกูใช่ป่ะ? ..ช่วงนี้นอนน้อย หูไม่ค่อยดี" เอานิ้วมาแตะที่ขมับพลางขมวดคิ้วครุ่นจนคนมองนึกขำไม่น้อย


ขอพื้นที่แถสักนิด -- กูขอเทสหูตัวเองอีกรอบเผื่อจะเข้าใจผิด..


กูคงคิดมากไปเอง


"จีบได้ป่ะครับ?"


โอ


เอ็ม


จี


.

.

.


"ไอ้เด็ก..--!!"


"ทอมครับ"


เสียงทุ้มนิ่งเรียบเรียกสติเขาประหนึ่งระฆังแห่งสวรรค์กำลังตักเตือนไม่ให้ทำบาปต่อมนุษย์โลก คนตัวเล็กหันควับไปทางต้นเสียง ร่างสูงในเสื้อกราวน์กำลังมองเขาสลับกับคนตรงหน้านิ่งๆ


"สวัสดีครับ พี่เป๊ก"


"..." 


"นี่ใครครับ?"


เข้าใจฟีลป่ะ.. -- อารมณ์เหมือนนางเอกซีรี่ย์เกาหลีกำลังโดนแย่งอ่ะ


...


อืม.. 


ขอป๊อปคอร์นกับโค้กแก้วดิ้!!!!






TBC.

จริงๆแต่งเสร็จนานมากๆแล้ว.. แต่ลืมเอามาลง

เพราะมัวแต่ขรุ่กอยู่กับกองงานค้างและเอ็นช้าน..

ขออภัยมาณ ทีนี้ด้วยนาจา..

เป็นยังไงบ้างคะ โอเคกันอยู่มั้ยย

ตอนนี้กำลังติดฟิคแวร์งอมแงมเลยค่ะ ชอบบ

อ่านแล้วก็คิดว่าพล็อตฟิคเจ๋งๆมันจะมีอะไรได้บ้าง

เพราะส่วนใหญ่ที่เราแต่งแหวกมันจะดราม่าหน่อยๆ

ตอนนี้ผุดมาแล้วเรื่องนึงแต่กำลังคิดว่าควรแต่งมั้ย

ตอนนี้ รายชื่อช็อทฟิค(มั้ง)ก็จะมีประมาณนี้นะคะ..

- หัวโจก (คอมเมดี้)

- Antifan is my Ex (คอมเมดี้/น่ารักๆ)

- ครั้งหนึ่งในฝัน เราเคยพบกัน.. (ดราม่า)

- Joker (ทอมทอมดาร์ค)

- Guess who? (แฝนทิมแฝดทอม)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

184 ความคิดเห็น

  1. #179 kaisooLL (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 06:45
    ใครกล้ามาจีบพี่ทอมเนี่ย 5555555
    #179
    0
  2. #71 ก็ชอบอ่ะ จะทำไม (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 21:44
    อยากอ่านนง่าาา แหมรู้สึกเหมือนโดนด่านิดๆตอนบอกใครมองว่าน่ารักเนี่ย5555ก็เธอมันน่ารักนี่นาาาาแหม่กำลังมันส์เลยยย
    ขอโค้กเพิ่มหน่อยยยย
    #71
    0
  3. #67 ★ArICia★ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 00:31
    ทอมเกรียนเวอร์ร์ร์  ///-///  
    เราตามใจไรต์จ้าาา  น่าสนใจทุกเรื่อง  ยังไงก็รออ่านเสมอแหละ  จุ๊บๆ  ❤
    #67
    0
  4. #66 พี่แพม (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 00:25
    ขอโคล่าป๊อปคอร์นด้วยคน กำลังมันส์เลย
    #66
    0