King Of Mask #อีกากินทุเรียน

ตอนที่ 7 : GOODBYE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 474
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    21 มี.ค. 60

7

GOODBYE



ร่างบางเดินเข้ามาในบ้านก่อนจะหยุดนิ่งเมื่อเห็นว่าพี่ชายของตัวเองกำลังยืนเก็บกระเป๋าอยู่ตรงหน้า คิ้วเรียวสวยขมวดกันจนแทบจะเป็นปมในขณะที่อีกฝ่ายก็กำลังมองมาที่เขาอยู่เช่นกัน

“พี่จะไปไหนครับ?” เสียงหวานเอ่ยด้วยความสงสัย

“มาพอดี” เขารูดซิบกระเป๋าหนังที่เก่าคร่ำคร่าของตัวเองแล้วหันมาหาคนตัวเล็ก “พี่กะจะไปพรุ่งนี้เลย พอดีว่าเมื่อกลางวันมีคนมาแนะนำงานต่างเมืองให้ เงินดีด้วยสิ”

“พรุ่งนี้? แต่ว่าพี่บอกผมว่าพี่จะไปสิ้นเดือนนี่ครับ”

“ไม่มีเวลาแล้วทุ เงินพี่มีจำกัดมาก กว่าจะรอถึงสิ้นเดือนคงจะไม่มีเงินพอซื้ออาหารประทังชีวิตแน่” เขาตอบพลางเดินเข้ามาใกล้ “สัญญากับพี่ว่าจะเป็นเด็กดี”

“…” เขาเงยหน้ามองผู้เป็นพี่ชาย “ครับ”

“ดีมาก.. พี่จะกลับมาประมาณเดือนหน้าหรือเร็วกว่านั้น ตกลงไหม?” เขาลูบแก้มใสเบาๆ ดวงตาสีอัลมอนกระพริบปริบๆก่อนจะพยักหน้าหงึกหงักรับคำ

“พี่จะไปทำงานอะไรหรือครับ?”

เขาเดินไปเก็บกระเป๋าไว้ที่ข้างประตูเพื่อให้สะดวกมากขึ้นในวันพรุ่งนี้ “งานเดิม.. แต่ว่าเจ้านายเขาดูท่าจะรวย เลยจ่ายหนักกว่าทางนี้”

“งั้นพรุ่งนี้ผมไปส่งนะครับ” เขาว่า

“ได้สิ แต่ว่าตอนนี้ไปอาบน้ำก่อนดีกว่า จะได้ตื่นเช้าไปท่าเรือพรุ่งนี้เลย” เขาพูดพลางเดินไปนั่งที่ฟูกกลางห้อง ร่างบางพยักหน้าก่อนจะเดินกลับออกไปข้างนอก



ต้องอยู่คนเดียวอีกแล้ว..



````````````````````



ดวงตากลมโตมองร่างสูงของพี่ชายกระโดดลงจากม้าแล้วถอนหายใจออกมาเบาๆ อีกไม่กี่นาทีเรือก็จะออกจากท่าแล้ว.. แต่พี่เขาก็ยังไม่วายจะขอกอดเขาเป็นครั้งสุดท้าย

“ลงมากอดพี่หน่อยเร็ว” เสียงทุ้มว่าพลางยื่นมือมาตรงหน้าเขา

คนตัวเล็กวางมือตนเองลงบนมือของอีกฝ่ายแล้วกระโดดตามลงมาอย่างทุลักลุเล “ผมขึ้นเองแทบไม่ได้พี่ยังจะบังคับให้ผมลงมาอีก..” เสียงใสบ่นกระปอดกระแปดพลางซุกหน้าลงบนหน้าอกแกร่งของผู้เป็นพี่

“ไหนน้องพี่สัญญากับพี่อีกครั้งสิครับว่าจะดูแลตัวเอง ไม่ดื้อไม่ซนตอนพี่ไม่อยู่” เสียงทุ้มว่าพลางจูบผมนิ่มเบาๆ

“ผมโตแล้วนะ” คนตัวเล็กพูดด้วยน้ำเสียงอู้อี้

“ดีมาก” เขาผละออกก่อนจะลูบหัวน้องชายตัวเล็ก “พี่ไปแล้วนะ”

“โชคดีนะครับพี่ ส่งข่าวมาให้ผมบ่อยๆนะ” เสียงใสว่าก่อนจะมองร่างสูงของพี่ชายเดินหันหลังไปเพื่อขึ้นเรือส่งสินค้าที่สามารถไปเมืองอื่นได้โดยไม่เสียค่าเรือเพราะเป็นคนที่พี่ชายของเขารู้จักเป็นการส่วนตัว

คนตัวเล็กถอนหายใจออกมาแล้วกระโดดขึ้นหลังม้า มือเรียวกำขนม้าไว้แน่น เขาจ้องมองเรือลำงามค่อยๆเคลื่อนตัวออกจากท่าไปด้วยความโล่งใจและคิดถึงไปพร้อมๆกัน ริมฝีปากสีสดเลื่อนไปใกล้หูเจ้าม้าสีด่างแล้วเอ่ยเบาๆ

“ไปเถอะ.. ได้เวลาฝึกแล้ว”



````````````````````



อีกไม่กี่วันก็จะถึงวันแข่งแล้ว คนตัวเล็กฝึกฝนอย่างหนักเพื่อที่จะเอาชนะคู่ต่อสู้คนแรกของเขา นั่นก็คือเจ้าของฉายาหน้ากากทักซิโด้ที่เขาก็ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นยังไง สูงเท่าไหร่ เพียงแต่ตอนนี้ เขาเอาชนะเจ้าของร่างโปร่งได้ครั้งแรกในรอบอาทิตย์แล้ว..


ปึ่ก!


“ไม่ระวังเลยนะครับ” ร่างเล็กคร่อมหน้าท้องแกร่งพลางใช้ปืนจ่อเข้าที่หน้าผากของอีกฝ่ายได้ในที่สุด มือเรียวอีกข้างวางลงบนอกของคนตัวสูงแล้วคลี่ยิ้มบางๆออกมา “ผมชนะแล้วใช่ไหมครับ” เขาเงยหน้ามองคุณสีดำที่ยืนกอดอกพิงต้นไม้ทำหน้าไม่พอใจอยู่อีกฝั่ง

“เก่งขึ้นเยอะเลยนะ” เจ้าของร่างที่ถูกเขานั่งทับอยู่พูดขึนเบาๆ แต่ทว่า..


กริ๊ก..


“อ..” ริมฝีปากเล็กเผยอออกด้วยความตกใจเมื่ออีกฝ่ายยกปืนที่เขาเสียบเอาไว้ที่กระเป๋าด้านหลังจ่อที่ต้นคอเขาเสียแล้ว “แบบนี้นับด้วยหรือครับ”

“อย่าเสียสมาธิเวลาอยู่ตรงหน้าศัตรูสิ” เสียงทุ้มกล่าวเบาๆ

“เมื่อกี๊ผมชนะ”

“แต่ตอนนี้เราเสมอกันแล้วไง” มือหนาโอบรอบเอวบางก่อนจะยกยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ ทำเอาเจ้าของร่างสูงชุดดำทมิฬพูดออกมาเสียงเขียว

“ลุกขึ้น”

คนตัวเล็กยอมแพ้ที่จะเถียงก่อนจะลดปืนในมือลง เขาลุกขึ้นออกจากการเกาะกุมของร่างโปร่งแล้วเดินไปหาคุณสีดำ “เดี๋ยวผมจะออกไปข้างนอกหน่อยนะครับ”

“ไปไหน/ไปไหน” ทั้งสองเอ่ยถามพร้อมกันแล้วขมวดคิ้วเป็นปมด้วยความสงสัย มือเรียวเก็บกระบอกปืนสีดำใส่กระเป๋ากางเกงแล้วเดินไปที่เจ้าม้าสีด่าง

“ไปร้านทำหน้ากากสิครับ”

“ว่าไงนะ/หา”

“ครับ”

อดีตเพื่อนทั้งสองเหลือบมองกันเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้าให้คนตัวเล็กที่กำลังขึ้นเจ้าม้าสีขาวแซมดำ ดวงตาสีอัลมอนมองร่างสูงของทั้งสองที่เงียบไปแล้วขมวดคิ้วนิดๆ

“เป็นอะไรไปครับ?” เสียงหวานเอ่ยถาม

“เปล่า/Nothing” ทั้งคู่ตอบพร้อมกัน



ถ้าไปคงโดนเปิดโปงฐานะที่แท้จริงแน่นอน..



“เอ้อ.. เดี๋ยวผมจะไปทำธุระอีกนิดหน่อยนะครับ พวกคุณกลับกันไปเลยก็ได้ เดี๋ยวผมกลับบ้านเอง” ร่างเล็กว่าพลางม้วนขนสีขาวของเจ้าม้าเล่น เขากะจะไปซื้อเสื้อผ้าสำหรับการแข่งนิดหน่อยค่อยกลับ คงจะไม่ดีเท่าไหร่ถ้าจะให้คุณชายทั้งสองมายืนรอเขาแบบนั้น.. แถมท่ามกลางชาวบ้านอีก..

“…” ทั้งสองเงียบไปสักพัก

“งั้นก็ได้ ฉันจะกลับล่ะ” คุณสีดำยืดตัวเล็กน้อยก่อนจะยกมือลาคนตัวเล็ก “ซื้อของเสร็จให้กลับบ้านทันที อย่าเถลไถลล่ะ”

“ครับ” ร่างบางพยักหน้า

“เจอกันพรุ่งนี้นะ” เสียงทุ้มนุ่มของเจ้าของตาน้ำข้าวว่าแล้วก็เดินไปขึ้นเจ้าม้าตัวสีขาวสง่าของตัวเองบ้าง

คนตัวเล็กพยักหน้ารับทั้งสองคนแล้วเตะหน้าท้องสี่มีชีวิตสี่ขาออกมาจากตรงนั้นทันที ในกระเป๋าสตางค์เขามีเงินพอหรือเปล่าก็ไม่รู้.. แถมเงินค่าปืนก็ต้องคืนคุณสีฟ้าอีก.. ทำยังไงดี..

“พ่อหนู!! พ่อหนูตรงนั้นน่ะ!! กำลังจะเข้าร่วมการประลองด้วยใช่ไหม?” ดวงตากลมโตเหลือบไปเห็นหญิงแก่ท่าทางเหมือนคนตาบอดนั่งอยู่กับพื้นและชี้นิ้วมายังเขาราวกับมีตาทิพย์ยังไงอย่างนั้น..

“ครับ?” เสียงใสว่าพลางกระโดดลงมาจากม้าอย่างระมัดระวัง “คุณยายรู้ได้ยังไงครับ?” เขาเลิกคิ้ว

“ช่วงนี้มีผู้ชายมาป้วนเปี้ยนอยู่ด้วยสองคนใช่ไหมล่ะ พ่อหนูน่ะ” เสียงแหบพร่าของหล่อนเอ่ยขึ้นเบาๆ

“ใช่..ใช่ครับ” เขาตอบเสียงแผ่ว

“ระวังเอาไว้หน่อย หนึ่งในนั้นมีคนกำลังโกหกบางอย่างกับเธออยู่”

“โกหกผมหรอ? ทำไมล่ะครับ?” เด็กน้อยรีบถาม

“วันหนึ่งเธอจะรู้เองนั่นแหล่ะ..” หล่อนว่า “อีกเรื่องนึงที่เธอจะต้องรู้เกี่ยวกับการแข่งขัน.. มันเป็นเรื่องใหญ่สำหรับเธอนะ.. อยากรู้บ้างไหม?” เธอผายมือไปยังกระป๋องอะลูมิเนียมข้างตัว

“…” เขาเงียบ เอายังไงดีล่ะ เขาไม่มีเงินพอที่จะให้ยายด้วยสิ.. “ผม..”

“เอาเถอะ.. ไม่อยากรู้ก็แล้วแต่..” เธอยิ้มมุมปากชวนขนลุก “วันนั้นมาถึงเมื่อไหร่.. เธอก็จะรู้เอง”

“…”



หมายความว่ายังไงล่ะเนี่ย..



ร่างเล็กเดินเข้ามาในร้านทำหน้ากากที่คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นหนังสัตว์และกลิ่นเหม็นไหม้ไปทั่วห้อง เขาเดินตรงไปที่ร่างใหญ่ของเจ้าของร้านที่กำลังชุบเหล็กให้กลายเป็นสีทอง

“ขอโทษนะครับ” เขาเรียกเสียงเบา อีกฝ่ายเงยหน้ามองเขาแล้วเลิกคิ้ว

“?”

“คือว่า.. ถ้าจะทำหน้ากากทุเรียนนี่ราคากี่เหรียญครับ..?”



#themaskkiller

มาต่อล้าวววว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

361 ความคิดเห็น

  1. #44 69HourS (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 02:11
    ฮึ้ยยยยย ยายทักแบบนี้ หนูไม่พร้อมปวดตับนะฮืออออ TT
    #44
    0
  2. #43 oum (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 18:59
    ติดตามครับ..ชอบมาก
    #43
    0
  3. #42 Ztart (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 18:05
    หนูทุลูกกกกกก ที่ว่าโกหกนี่หมายถึงสีฟ้าป่ะ โกหกว่าไม่ได้แข่ง
    #42
    0
  4. #37 I'm bunny ?? (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 14:48
    ชอบบบ><
    #37
    0
  5. #36 __Tong (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 12:17
    โอ้!พ่อทุเรียนน้อย

    #ฟินมากมาย
    #36
    0