King Of Mask #อีกากินทุเรียน

ตอนที่ 5 : HATE/LOVE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 598
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    19 มี.ค. 60

5

HATE/LOVE


ก่อนหน้านี้..


ทั้งสองเดินออกมาจากร้านขายอาวุธพร้อมกับปืนสองกระบอกในมือ แต่เจ้าของนาม คุณสีฟ้า ต้องถอนหายใจออกมาแรงๆด้วยความไม่พอใจ

“มาซื้อปืน?” เสียงแหบพร่าเอ่ยถามเด็กน้อยที่มองเขานิ่งๆ คนตัวสูงกระโดดลงมาจากม้าก่อนจะเหลือบมองอดีตเพื่อนสนิทที่ยืนอยู่ข้างๆ “ได้ข่าวว่าเป็นเจ้าของร้านแล้วนี่ครับ ใช่ไหม?”

“!!!” ร่างโปร่งเบิกตากว้างก่อนจะมองเด็กน้อยข้างกาย

“พูดอะไร.?” คนตัวเล็กขมวดคิ้ว

“อ้าว ก็นึกว่ารู้แล้วเสียอีก..” เขาเว้นจังหวะพลางลูบคางเชิงกวนประสาท “เพราะอะไรนะ.. ถึงได้ปิดบังฐานะกันขนาดนี้..”

“ตลกแล้วครับ หลบไป” มือหนาของหนุ่มตาน้ำข้าวผลักร่างสูงตรงหน้าออกแล้วพาคนตัวเล็กไปที่ม้าสีขาวของตนเอง

“เดี๋ยวสิครับ” เสียงแหบเอ่ยรั้ง “มีคนสอนยิงปืนหรือยัง?”

“ไม่ต้องมายุ่งได้ไหมครับ?” ร่างโปร่งตอบแทน

“…”

“เขายังไม่ตอบเลย ..หึ ความผิดของคุณตอนนี้คือโกหกเขาอยู่นะครับ อย่าลืม” ร่างสูงยกยิ้ม “ถ้ายังไม่มีใครสอน ฉันจะช่วย”

“Shut the fxxk up..” 

“…”

“เรียกฉันคุณสีดำก็ได้


.. เหมือนที่เรียกเขาว่าสีฟ้าไง:)”



````````````````````



ตัดมาที่ปัจจุบัน..


“ยกมือขึ้นสูงกว่านี้อีก” เสียงแหบพร่าเบายิ่งกว่าเสียงกระซิบอยู่ที่ข้างหูเล็ก มือหนาแตะเบาๆที่ข้อมือบางราวกับกลัวว่ามันจะขึ้นรอยช้ำ ดวงตาคมจ้องมองแก้มใสที่ขึ้นสีจนน่าเอ็นดู

“ใกล้ไปครับ” เสียงเย็นๆแฝงความไม่พอใจดังขึ้นข้างหลัง



ออกไปหยิบกระสุนแปปเดียว ก็มาแตะเนื้อต้องตัวอย่างกับรู้จักกันมานาน เหอะ..



“ตั้งสติแล้วค่อยยิง” แต่ใช่ว่าคุณสีดำจะสนใจ น้ำเสียงแหบพร่าที่แฝงไปด้วยความอบอุ่นพูดขึ้นเบาๆเพื่อให้ได้ยินกันแค่สองคน



แต่บังเอิญว่าหูดีครับ ได้ยิน



“ระวังหูจะอื้อนะ” พูดจบก็รีบเดินมาปิดหูให้คนตัวเล็กก่อนที่มือเรียวจะลั่นไกรใส่ขวดแก้วที่อยู่ห่างออกไป ดวงตาสีน้ำข้าวมองหนุ่มชุดดำตาเขียวแล้วค่อยๆแทรกตัวเข้าไปอยู่ระหว่างทั้งสองคนอย่างถือวิสาสะ “หิวไหม? อยากไปกินข้าวหรือเปล่า?”

“เพิ่งกินไปเมื่อสิบนาทีก่อนเองนะครับ” เด็กน้อยพูดพลางวางปืนในมือลงแล้วดัดมือตัวเองจนเกิดเสียงกร๊อบจากกระดูก

“…” ร่างโปร่งชะงักเล็กน้อยก่อนจะหันไปมองหนุ่มชุดดำที่ยืนอยู่ข้างหลังด้วยความหมั่นไส้เพราะตั้งแต่วันที่ทุเรียนรู้ว่าเขาโกหกเรื่องฐานะก็ไม่ค่อยคุยกับเขาเหมือนเดิมแล้ว..

“หึ มาฝึกต่อดีกว่านะ”

“…” คนตัวเล็กพยักหน้ารับเบาๆ บอกตามตรงว่าเขาไม่เคยมีความรักมาก่อนแต่ก็พอจะรู้ว่าสองคนนี้กำลังจะทำอะไร แล้วเวลาที่สองคนนี้อยู่ด้วยกันก็มักจะกัดกันไปมา ส่วนเขาก็ต้องยืนอยู่เฉยๆเพราะไม่รู้ว่าต้องวางตัวเองไว้ตรงไหน

มันผ่านมาไม่กี่วันแต่เขากลับรู้สึกว่าร่างสูงทั้งสองคนเคยรู้จักกันมาอยู่ก่อนแล้วตั้งแต่ร้านขายอาวุธหน้าปราสาทหิน เมื่อวานก็เช่นกัน.. คำพูดคำจากับสายตาที่ดูจะโกรธเกลียดกันมาตั้งแต่ชาติปางก่อนนั้นมันทำไงเขารู้สึกสงสัย แต่ก็ไม่กล้าถามเพราะมันเป็นเรื่องส่วนตัว.. ส่วนในเรื่องที่คุณสีฟ้าโกหกเขามันก็ทำให้เขารู้สึกผิดหวังนิดหน่อย ไม่รู้เหตุผลว่าทำไมถึงทำแบบนั้น แต่ถ้าจะให้เดาก็จะดูเหมือนเป็นการยินยอตัวเองจนน่าหมั่นไส้เกินไป เพราะอย่างนั้นเขาเลยไม่เลือกที่จะแสดงอาการโมโหตึงตังอย่างที่สาวๆเขาเป็นกัน.. รึเปล่านะ?


คนตัวเล็กใช้เวลาช่วงที่พี่ชายไม่อยู่ซ้อมยิงปืนในป่าหลังบ้านหลายต่อหลายครั้งจนชาวบ้านคิดว่าเป็นเรื่องปกติไปแล้ว เสียงเอะอะโวยวายโป้งป้างโครมครามดังไปทั่วเมืองเหมือนมีการทะเลาะวิวาทกันอยู่..


ที่ไหนล่ะ..


ชาวบ้านเขาก็ฝึกเหมือนกันต่างหาก..



ปัง!! เพล้ง..!


“Nice shot!” เสียงทุ้มของร่างโปร่งพูดขึ้นพร้อมปรบมือเสียงดังออกหน้าออกตา “ฝึกมาไม่กี่ชั่วโมง เก่งมาก”

“ขอบคุณครับ” ริมฝีปากบางคลี่ยิ้มอย่างดีใจก่อนจะใส่กระสุนเข้าไปให้เต็มแม็ก ดวงตาสีทมิฬยืนมองห่างๆแล้วยกยิ้มขึ้นมาด้วยความพอใจ ..


น่ารัก..


น่าฟัด..


“งั้นลองเลื่อนขวดให้ไปไกลอีกดีไหม?” เสียงแหบพร่าเอ่ยก่อนจะเดินมาร่วมวงกับทั้งสอง คนตัวเล็กหลบตาทั้งคู่ที่เอาแต่จ้องเขาไม่วางตา

“ครับ ผมจะไปเลื่อนเอง” ร่างบางตัดบทแล้วเดินออกมาจากตรงนั้นทันที ใบหูเล็กขึ้นสีแดงแจ๋ดูน่ารัก แต่ในสายตาของทั้งคู่มันดูน่าจับฟัดเสียมากกว่า..

“Bullshxt.. หยุดแย่งคนของฉันแล้วกลับไปเล่นหมากรุกเถอะ” ร่างโปร่งมองอีกฝ่ายอย่างหาเรื่อง เจ้าของตาน้ำข้าวเปลี่ยนกลับมาเป็นสายตาวอนเท้า

“หึ แล้วแกไม่กลับไปหาสาวต่อหรอ? รอเก้อแล้วมั้ง”

ร่างโปร่งจ้องอีกฝ่ายตาแข็งกร้าวก่อนจะเดินเข้าไปหาอดีตเพื่อนสนิทใกล้ๆ “ขอเตือนไว้ก่อนนะ.. ถ้ายุ่งกับคนนี้ แกไม่ได้ผุดได้เกิดแน่”

“ดี..งั้นคงต้องขอลองหน่อยแล้วล่ะ”



````````````````````



ร่างเล็กเดินกลับมาที่บ้านพร้อมกับถาดขนมที่ว่างเปล่า ดวงตาสีน้ำตาลเหลือบเห็นเท้าของชายหนุ่มที่ตนเองคุ้นเคยก่อนจะเงยหน้ามองไม่ให้อีกฝ่ายติดใจสงสัยกับพิรุธแปลกๆ

“ไปไหนมา” เสียงเย็นๆเอ่ยขึ้นจากผู้เป็นพี่ชาย

“ขายของครับ”

“…”

“…”

คนตัวเล็กมองอีกฝ่ายแว๊บหนึ่งก่อนจะหลีกออกมาเก็บของและทำขนมที่จะขายในวันพรุ่งนี้ หัวใจของเขาสั่นแปลกๆ เขากลัวว่าพี่ชายจะรู้ขึ้นมาเนี่ยสิ.. ทำยังไงดีนะ..

“พี่แค่จะบอกว่า สิ้นเดือนนี้พี่จะออกไปหางานที่ต่างเมืองหน่อย” เสียงทุ้มกล่าวพลางนั่งลงข้างๆคนตัวเล็กที่ชะงักไปครู่หนึ่ง..


ช่วงตอนแข่งพอดีเลยด้วยสิ


“ครับ” คนตัวเล็กตอบกลับไปอย่างเก็บอย่างการ ที่จริงแล้วเขากำลังหาทางหนีไปแข่งอยู่ แต่พอพี่ชายพูดแบบนี้แล้วก็คงไม่ต้องกังวลอะไรอีกละมั้ง

“ไม่งอแงหรอ?” ผู้เป็นพี่เอ่ยถามเสียงสูง

“เสียเวลาครับ..” เขาตอบเสียงแผ่วแล้วสนใจกับเตาหม้อตรงหน้าต่อ ดวงตากลมโตเหลือบมองพี่ชายที่เงียบไปด้วยความรู้สึกแปลกๆ..

“น้องพี่โตขึ้นเยอะเลย”

“แหงสิ ..ผมอายุสิบเจ็ดแล้วนะครับ” เสียงหวานเปล่งออกมาให้ปกติที่สุดแล้วหันมามองพี่ชายตรงๆ “พี่มีอะไรหรือป..”


หมับ..


“พี่รักเรานะ” เสียงทุ้มพูดเบาๆ “ดูแลตัวเองตอนที่พี่ไม่อยู่ด้วย” น้ำเสียงปนความเศร้าเอ่ยออกมาผ่านความรู้สึกที่เจ็บปวดอย่างเห็นได้ชัด เด็กน้อยอึ้งไปสักพักกับอาการของพี่ชาย ก่อนจะยกมือกอดตอบกลับไป

“ครับ ผมก็รักพี่”

“พี่จะหางานดีๆแล้วให้เราอยู่ด้วยกันแบบไม่ต้องลำบากแบบนี้อีก” น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความจริงใจทำให้เขารู้สึกผิดมหันต์.. ทั้งๆที่พี่ทำงานหนักมาตลอด.. แต่เขากลับเอาชีวิตของตัวเองมาเสี่ยงแบบนี้.. ทำเหมือนตัวเองเก่ง กะจะรวยทางลัดแต่กลับทำให้พี่ต้องเสียใจก็ได้..

“…” ดวงตาสีสวยเอ่อล้นไปด้วยน้ำตา พี่ของเขาจะรู้บ้างไหมนะว่าอาจจะไม่ได้เจอหน้าเขาอีกต่อไปแล้ว..



ผมอาจตายไปก่อนที่พี่จะกลับมาด้วยซ้ำ..


ขอโทษนะครับ..


ผมรักพี่นะ



#themasksinger

มาล้าวววว

ขอขอบคุณทุกคอมเม้นนะค้าาา

เราชอบอ่านคอมเม้นของทุกๆคนมากเลยย

ยังไงก็อยู่ด้วยกันไปนานๆน้าา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

361 ความคิดเห็น

  1. #319 สมาพร นิกรสุข (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 18:13
    พี่นายคือนะฆังใช่มั้ย แต่ก็นะ มันมีแมชทุเรียนกะบระฆังด้วยนี่หว่า
    #319
    0
  2. #32 แอลบี (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 22:26
    ฉันรู้ล้าววววววววไรท์

    แท้จริงแล้วพี่ชายน้องทุอ่ะ ไปแข่งเกม killer และอาจจะเป็นน้องทุเองที่ฆ่าพี่ชายตัวเอง ถ้าเป็นงั้นต้องเสียน้ำตาเป็นลิตรแน่ๆเลย ;-;
    #32
    0
  3. #28 มิเชล มิคาเอล (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 14:19
    มาต่ออออออ
    #28
    0
  4. #24 I R o s i s . (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 09:36
    รอตอนต่อไป .///. นายสีดำโคตรยั่วโมโหนายสีฟ้า พระเอกอะไรน่าหมั่นไส้สุด555
    #24
    0
  5. #21 69HourS (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มีนาคม 2560 / 06:29
    โอ๊ยยยยยยย ;////////; อยากอ่านต่อมากกก มาอัพไวๆนะคะ
    #21
    0