King Of Mask #อีกากินทุเรียน

ตอนที่ 21 : CARE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 339
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    26 เม.ย. 60

19

CARE


ร่างสูงจ้องมองเตียงสีดำสนิทเช่นเดียวกับคฤหาสน์ร้างทั้งหลังที่ถูกจัดแต่งใหม่ทั้งหมดด้วยฝีมือของแจ็ค มือหนาเคาะลงกับระเบียงพลางนึกถึงเรื่องที่ทำให้คนตัวเล็กไม่อยากจะมองหน้าเขาอีก แต่ถึงกระนั้นเขาก็ยังคงจำเสียงหวานๆที่คอยร้องขอร่างกายเขาทั้งคืนได้เป็นอย่างดี

หรือบางทีเขาควรจะอ่อนโยนกับอีกฝ่ายบ้าง.. เพราะเรื่องเมื่อวันก่อนที่เกิดขึ้นทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองอยากจะเห็นใบหน้าน่ารักมีชีวิตชีวาของคนตัวเล็กอีกครั้ง ..ยอมรับว่าหลังจากที่ปลอบเด็กคนนั้นไม่ให้ร้องไห้เขาก็อยากจะจบการแข่งขันบ้าๆบอนี่ไปให้มันจบๆเสีย..


ใครจะอยากเห็นน้ำตาของคนรักกัน..?


“ท่านลอร์ด.. จะไปพบเด็กคนนั้นเดี๋ยวนี้เลยหรือครับ?” เสียงสั่นๆของคนสนิทดังขึ้นในขณะที่เขากำลังเดินลงบันไดพร้อมกับเจ้าแมวสีขาวหิมะซึ่งอยู่บ้านนี้มาตั้งแต่เขาทั้งสองยังไม่เข้ามาอยู่เสียด้วยซ้ำ.. ดูเหมือนว่ามันจะมีเจ้านายใหม่แล้วกระมัง..

“อืม” เขาครางตอในลำคอ ที่จริงกะจะแวะไปให้เห็นหน้าเฉยๆเพราะพรุ่งนี้เขาก็กะจะโดดไม่ไปคโกชีตามคำสั่งของลอร์ดและเลดี้ทั้งหลายนั่นหรอก.. อีกอย่างสายของเขาก็รายงานมาว่าพวกนั้นจะหนีกลับไปอยู่ในรูตามเดิม

“เอ่อ.. แต่นี่ก็ค่ำมากแล้ว..”

“เงียบ”

“ครับ.. ท่านลอร์ด” พูดจบก็เดินไปหยิบโค้ชหนังสีดำตัวเก่งมาใส่ให้ร่างสูงที่กำลังยืนคิดถึงใบหน้าหวานเพลินๆด้วยสีหน้าเรียบเฉยดูน่ากลัว “กลับมากี่เพลาหรือครับ..?” แจ็คถามด้วยเสียงที่แผ่วลง

“ไม่รู้” เขาตอบเสียงแข็ง “อาจจะไม่กลับ” ร่างสูงหยิบถุงมือขึ้นมาสวมทั้งสองข้างแล้วเดินนำร่างสูงใหญ่ของคนสนิทออกไปข้างนอกคฤหาสน์ที่บัดนี้เริ่มจะมีหมอกบังตาหนาอยู่พอสมควร

“แน่ใจหรือครับว่าจะไม่ให้ผมไปด้วย?” เขาถามย้ำ

“เป็นคนติดตามหรือพ่อกันแน่ แจ็ค” เขามองอีกฝ่ายนิ่งๆ ขายาวก้าวพาดขึ้นไปบนหลังม้าก่อนจะหันกลับมาพูดกับคนติดตามร่างใหญ่ประโยคสุดท้าย “พรุ่งนี้ ส่งอีกาไปคอยดูลอร์ดกับเลดี้หน่อยแล้วกัน เห็นทีจะต้องทำความเข้าใจกันหน่อย”

“ครับ”

สิ้นเสียงตอบรับ ร่างสูงก็ควบม้าดำทมิฬคล้ายตนเองออกไปนอกคฤหาสน์ด้วยความเร็วสูงหวังจะได้เจอหน้าเด็กคนนั้นเร็วๆ ผ่านซอกซอยหลายแห่ง รวมถึงตลาดที่บัดนี้ปิดกันไปเป็นที่เรียบร้อย ทิ้งไว้แต่โต๊ะไม้ไผ่กับใบตองที่หล่นตามพื้นตามประสาแม่ค้าพ่อค้าขายขนม

เขาพาตัวเองและเจ้าม้ามาหยุดที่บ้านหลังเล็กที่มักจะมาบ่อยๆตอนช่วงก่อนการแข่งขันโดยไร้หน้ากากปิดบังตัวตน.. ครั้งนี้จะเป็นอีกครั้งที่เขาเลือกที่จะทำเช่นนั้น..


ก๊อกๆๆ


“…” ร่างสูงยืนนิ่งหน้าประตู จ้องมองประตูไม้ไผ่ที่นิ่งสงบไม่ไหวติงผิดกับเสียงสะอื้นที่เขาได้ยินแผ่วๆในบ้านหลังเล็ก.. คงจะยังร้องไห้อยู่แน่ “นอนหรือยัง?” ถามไปอย่างนั้นแหล่ะ ที่จริงเขาอยากได้ยินเสียงหวานๆตอบกลับมาเท่านั้น

“…” ไม่มีเสียงตอบกลับมาจนคนตัวสูงเกือบจะตัดสินใจออกไปรอข้างนอกให้ยุงมันหามเล่นๆ หากแต่เสียงเปิดประตูทำให้เขาต้องเงยหน้ามองทันที “มีอะไรหรือครับ?”

“…” ร่างสูงชะงัก จ้องมองคนตัวเล็กที่ยืนถือตะเกียงจ้องมองเขาด้วยดวงตาบวมช้ำน่าสงสาร จมูกแดงเถือกและเสียงที่ขึ้นจมูกเมื่อกี๊ทำให้เขาเชื่อได้ว่าคนตรงหน้าเพิ่งจะหยุดร้องไห้มาได้ไม่นาน.. “เป็นยังไงบ้าง” เขาถามเสียงอ่อน

“..ปวดหัว” คนตัวเล็กว่าพลางเช็ดน้ำตาที่เพิ่งจะไหลออกมาตามแก้มเนียนสวย “เข้ามาก่อนไหมครับ?”

“…” เขาไม่ปฏิเสธ ร่างสูงมองคนตัวเล็กที่เดินกลับเข้าไปในบ้านพร้อมประตูที่เปิดทิ้งไว้ก่อนจะก้มหัวผ่านบานประตูเดินเข้าไปเงียบๆ

“…” ร่างเล็กวางตะเกียงลงบนพื้น จ้องมองจดหมายเปื้อนน้ำตาฉบับเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่าก่อนจะเอ่ยปากพูดเสียงแผ่ว “เรื่องนั้น..”

“…” เขาชะงักกึก พลางนึกถึงเมื่อไม่กี่คืนก่อนที่เขารังแกเจ้าของบ้านตัวน้อยจนเจ็บระบมไปทั้งตัว ..พอได้ยินน้ำเสียงของคนตัวเล็กพูดแล้วก็อยากกลับไปแก้ไขอะไรๆให้มันดีขึ้นเสียอย่างนั้น

“ให้มันจบแค่นั้นได้ไหมครับ?”

“…” ทำไมล่ะ? เขาคิด

“ถือเสียว่ามันไม่เคยเกิดขึ้นก็ได้..”

“ทำไม?” เขาตัดสินใจถามออกไปด้วยหัวใจที่เต้นหนักขึ้นด้วยความโกรธ

“ผม..” คนตัวเล็กเม้มปากนิ่ง เขาค่อยๆเงยหน้ามองคนตรงหน้าด้วยสายตาตัดพ้อ “เรื่องนั้น.. มันเป็นเพราะอารมณ์ของเราทั้งคู่..”

“…”
“ลืมมันเถอะนะครับ.. ผมขอ”

“ไม่..”

“…” เสียงทุ้มที่กำลังจะพูดอะไรต่อถูกกลืนหายลงไปในลำคอเพียงแค่ได้เห็นน้ำสีใสไหลลงมาตามแก้มเนียน​ “ฮึก..” คนตัวเล็กก้มหน้า ตอนนี้เขาปวดตาใจจะขาดแต่ก็ไม่สามารถหยุดน้ำตาไม่ให้มันไหลออกมาได้เลย..

“ทุเรียน” ร่างสูงย่อตัวลงนั่งกับพื้นก่อนจะจับมือคนตัวเล็กมากุมไว้ หัวใจของเขาจากที่เย็นชามาหลายปี กลับมาถูกหลอมละลายให้กับน้ำตาของเด็กน้อยตรงหน้า.. “ฉันขอโทษ”

“…อึก” คนตัวเล็กดึงมือตัวเองออกก่อนจะเบือนหน้าหนี.. ที่จริงแล้วเขาไม่อยากจะให้ใครมาเห็นตอนที่ตัวเองกำลังอ่อนแอแบบนี้เลย แต่คุณสีดำดันมาเห็นซะได้



เขาคงอ่อนแอเกินไปจริงๆ..



ร่างสูงจ้องมองใบหน้าหวานเปื้อนน้ำตาด้วยแววตาที่หมองลง ความรู้สึกผิดถาโถมเข้ามาใส่เขาจนจุกไปหมด ..มือหนาทิ้งเอาไว้ข้างตัวรอจนกว่าคนตัวเล็กจะยอมเงยน้าพูดด้วย แต่พอเวลาผ่านไปนานเข้าคนตรงหน้าก็เอาแต่ก้มหน้าก้มตาร้องไห้ท่าเดียวเสียอย่างนั้น..

“มองหน้าฉันหน่อยได้ไหม?” เสียงทุ้มเอ่ยถามเสียงแผ่ว หวังจะให้ร่างเล็กให้อภัยกับสิ่งที่เขาทำลงไปเมื่อไม่กี่วันก่อน

เด็กน้อยค่อยๆเงยหน้ามองใบหน้าหล่อเหลาไร้หน้ากากปิดบัง “ผม..” เขานิ่งไปชั่วขณะก่อนจะเรียบเรียงคำพูดใหม่ทั้งหมดด้วยความรู้สึกเจ็บที่อกข้างซ้าย “ฮึกก..คุณมีหัวใจอยู่ใช่ไหมครับ..?”

คำพูดเพียงแค่หนึ่งประโยคของคนตัวเล็กทำให้เจ้าของฉายานักฆ่าอันดับหนึ่งรู้สึกหน้าชา เขาลุกขึ้นยืนก่อนจะกลั้นอารมณ์ไม่ให้ทำอะไรร่างเล็กไปมากกว่านี้



เพราะแค่นี้ก็โดนเกลียดจะแย่อยู่แล้ว



“ฮึก..” ยิ่งได้ยินเสียงนั้นสะอื้น ก็ยิ่งอยากจะเอ่ยปากสั่งให้หยุด.. หากแต่คนตัวสูงกลับเลือกที่จะพูดออกไปเสียงเรียบ

“เจอกันพรุ่งนี้” พูดจบก็สะบัดผ้าคลุมหนังเดินออกไปข้างนอกทันที ทิ้งให้ร่างบางนั่งร้องไห้เงียบๆกับตัวเองคนเดียวภายในบ้านซอมซ่อ ไม่มีแม้กระทั้งรอยยิ้มที่เผยออกมาให้เห็นในกระจก..


ตัวเขาเองก็ไม่รู้ว่าเผลอตกหลุมรักความร้อนแรงของอีกฝ่ายไปแล้วหรือยัง..



````````````````````



ร่างสูงจ้องมองใบหน้าโทรมภายใต้หน้ากากหนามของคนตัวเล็กด้วยความรู้สึกหลากหลาย.. ทั้งอยากกอดปลอบ อยากถามว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ก็ทำได้เพียงจับมือของคนตัวเล็กเอาไว้เท่านั้น

“นายโอเคใช่ไหม?” คนตัวสูงถามพลางใช้หัวแม่มือเกลี่ยหลังมือของอีกฝ่ายเชิงปลอบใจ

“ครับ” เขาตอบเสียงเรียบแล้วพิงศีรษะลงที่ไหล่หนาของหน้ากากจิงโจ้ “ผมเหนื่อย”

“ไม่เป็นไรนะ” เสียงทุ้มนุ่มกล่าวเสียงแผ่วแล้วหันไปจุมพิตที่หน้าผากของคนตัวเล็กเบาๆ “มีฉันอยู่ทั้งคน”

เขายิ้มบางๆให้อีกฝ่ายรู้ว่าตัวเองยังไหวอยู่ หากแต่ความรู้สึกของร่างสูงกลับคิดว่ารอยยิ้มนั้นมันฝืนเต็มทน “ทุกอย่างจะดีขึ้นเอง”

“ผมอยากลืมเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น”

“ลืมเรื่องที่เคยเจอฉันด้วยหรอ?”

“เปล่าครับ” คุณคือคนที่ดีที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอ.. เขาคิด

“งั้นทำไมถึงอยากลืมเรื่องทั้งหมดล่ะ?”

“…” คนตัวเล็กเม้มปากนิ่ง ไม่กล้าแม้แต่จะพูดชื่อหน้ากากของคนที่มาเยี่ยมเขาเมื่อคืนเสียด้วยซ้ำ..

“นั่นสินะ.. I already know.” ร่างสูงแค่นหัวเราะ “รักมันจริงๆหรอ?”

ร่างเล็กชะงักกึกก่อนจะช้อนตามองคนข้างตัวนิ่งๆ “เปล่าครับ” พูดจบก็เบือนหน้าหนีทันที หัวใจดวงน้อยรู้สึกไม่ดีทุกครั้งที่คุณสีฟ้าพูดถึงคนๆนั้นด้วยน้ำเสียงแบบนี้.. มันทำให้เขาสับสนว่าหัวใจของตัวเองอยู่ที่ใครกันแน่..

“รักมันก็บอกมันไป”

“…”

“อย่าให้ฉันคิดไปเองเลยนะ”

“…”

“ฉันรักน..” คำพูดของร่างสูงถูกหยุดเอาไว้ด้วยริมฝีปากบางของคนตัวเล็ก มือเรียวสวยจับชายเสื้อของคนตัวสูงกว่าแล้วหลับตาลงช้าๆ

ฝ่ายหน้ากากจิงโจ้ชะงักกึกก่อนจะตัดสินใจรวบเอวของอีกฝ่ายมานั่งบนตักของตัวเอง ลิ้นร้อนของเจ้าของร่างสูงค่อยๆสอดเข้าไปในโพรงปากเล็ก กวาดความหวานของขนมจากอีกฝ่ายมาอย่างไม่รู้จักพอ..

“อะ..อืออ” คนตัวเล็กหน้าแดงก่ำ นึกอยากจะด่าตัวเองที่ใจกล้าจูบอีกฝ่ายก่อนอย่างหน้าไม่อาย แถมยังมานั่งบนตักแกร่งด้วยท่าที่ล่อแหลมแบบนี้อีก..

ฟันคมกัดเบาๆที่ริมฝีปากสีสดก่อนจะหัวเราะในลำคอ เขาผละออกมาเพียงชั่วครู่แล้วประทับริมฝีปากลงไปอีกครั้งราวกับต้องการจะหลอมละลายคนตัวเล็กให้กลายเป็นน้ำเสียเดี๋ยวนี้

มือเล็กดันอกของอีกฝ่ายออกก่อนจะเบือนหน้าหนีด้วยความเขินอาย จมูกโด่งสูดความหอมจากแก้มอีกฝ่ายแล้วจูบเบาๆที่ต้นคอระหง

“ฉันรักนาย” เขายิ้ม

“ผมก็รักคุณครับ”

เห็นทีเขาจะได้กำลังใจจากคนตัวเล็กอีกวันเสียแล้ว..


Lucky:)



“หน้ากากจิงโจ้.. ชนะครับ!!!!”



#themaskkiller

พล็อตเรื่องจะแปลกก็แปลกให้สุดสิ

อิ___อิ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

361 ความคิดเห็น

  1. #323 สมาพร นิกรสุข (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 19:41
    โจ้ออกปายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
    #323
    0
  2. #285 jack forch (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 21:05
    ม่ายยยยยยยยยนี่คงไม่ใช่ตอนจบใช่มั้ยพี่อีกาของหนู
    #285
    0
  3. #284 DuckMarz (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 10:39
    ไม่ไม่อีกาอกหักหรออออ เสียใจอ่ะ
    #284
    0
  4. #283 แอลบี (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 08:22
    เดี๊ยววววว ไรท์จะมาโปรยจิงโจโด้ทุเรียนแล้วจบด้วยอีกากินทุเรียนหร๊ออออออ นุอยากกบฎไปทีมคุณสีฟ้า5555555555555
    #283
    0
  5. #282 oum (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 09:34
    กลับมาอ่านรอบสอง อิอิ ชอบบ
    #282
    0
  6. #281 oum (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 06:39
    พี่อีกาาของช้านนนน

    รอตอนต่อไป...เย้!!
    #281
    0
  7. #280 NarinmeFukawa (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 06:37
    แล้วพี่กาล่ะ????//3pก็ดีนะ
    #280
    0
  8. #279 torao-d-water (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 เมษายน 2560 / 00:04
    แล้วพี่อีกาละน้องทุ 
    รออ่านตอนต่อไปปปป
    #279
    0
  9. #278 DavilVampire (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 23:38
    เอ่อ อ่า เอิ่ม เงอะ 3p ใช่ไมบอกข้ามาาาาาาาาาาาาาาาาา
    #278
    0
  10. #277 Ztart (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 21:18
    ทุทำไมรักจิงโจ้ซพแล้วล่ะ
    #277
    0
  11. #276 Pronatchapolly (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 20:20
    ............ทำไมทำกับคุณสีดำเเบบเน้....ฮืออออ
    #276
    0
  12. #275 кιиg (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 20:19
    นี่มันอีกากินทุเรียนหรือจิงโจ้โด้ทุเรียนครับเนี่ยย โอ้ว หรือจะเป็น3pที่ตามหาหว่า :3 ส่วนตัวเชียร์ชริงโช่วอ่ะ นั่ลลัคคึมากมาย XD แต่เฮียกาก็ดูคูลๆ เท่ดี อิ___อิ
    #275
    0