สายลมนิรันดร์ (ตีพิมพ์ B2S)

ตอนที่ 39 : ตอนที่ 38 นักโทษ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20242
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1156 ครั้ง
    6 พ.ค. 62

 

ตอนที่ 38 นักโทษ


 

หลังจากย่างเข้าฤดูใบไม้ผลิไทเฮาที่เสด็จไปประทับยังพระตำหนักนอกวังก็เสด็จกลับวังหลวงพร้อมพระสนมฮุ่ยเจินเต๋อเฟยและองค์ชายหนิงเจี้ยน การกลับวังหลวงของไทเฮาในครั้งนี้ได้เปลี่ยนบรรยากาศอบอุ่นสดใสของฤดูใบไม้ผลิในวังหลวงให้กลายเป็นความอึดอัดกดดันได้อย่างไม่น่าเชื่อ ทั้งฮองเฮา กุ้ยเฟย ซูเฟยรวมถึงพระสนมหนิงเหอที่กำลังเป็นที่โปรดปรานต่างก็เงียบขรึมและระมัดระวังตัวมากขึ้น ราวกับเกรงว่าก้าวพลาดเพียงนิดเดียวชะตาชีวิตอันรุ่งโรจน์ของพวกนางและอำนาจในมืออาจเปลี่ยนแปลงได้ทุกเมื่อ

มีคนเพียงผู้เดียวที่ไม่แสดงได้รู้สึกใดๆ ต่อการกลับมาของคนทั้งสาม...นั่นคือฮ่องเต้ คล้ายพระองค์เองก็รออยู่แล้วเช่นกัน

ไทเฮาคือสตรีที่เป็นใหญ่ในวังหลัง โดยฐานะตำแหน่งนางเหนือกว่าฮองเฮา เมื่อนางกลับถึงวังหลังทุกคนจึงต้องเตรียมการต้อนรับอย่างดี ฮองเฮาได้มีรับสั่งให้จัดงานเลี้ยงเฉพาะฝ่ายในต้อนรับการกลับมาของไทเฮาขึ้น

มี่หมินไม่ได้เข้าร่วมงานครั้งนี้แต่พระสนมซือเสียนและหนิงลี่ได้เข้าร่วม พี่ลี่เล่าให้นางฟังว่าไทเฮาเป็นสตรีที่เข้มงวดอย่างยิ่ง วาจาเชือดเฉือนบาดลึก แม้แต่ฮองเฮา กุ้ยเฟยและซูเฟยต่างก็ยังถูกนางหาเรื่องตำหนิอย่างนิ่มนวลแต่เป็นความนิ่มนวลของยาพิษที่อาบบนใบมีดคมกริบ ทำให้ผู้ถูกตำหนิเสียหน้าที่สุด คนที่ถูกตำหนิมากที่สุดหนีไม่พ้นหนิงเหอชงอี๋ ทำให้พระสนมคนงามที่กำลังตั้งครรภ์หน้าซีดเซียวไร้สีเลือดจนทันทีที่กลับตำหนักหมอหลวงต้องรีบไปดูอาการ

พี่ลี่ไม่ได้เล่าให้นางฟังว่าฮองเฮาและพระสนมทุกคนถูกไทเฮาตำหนิด้วยเรื่องใด ทราบแต่ว่าบัดนี้สายลมแห่งฤดูใบไม้ผลิมิใช่สายลมแห่งความอบอุ่นและสดใสอีกแล้ว

 

 “เดี๋ยวหยุดก่อน...”

มี่หมินที่กำลังถือถาดน้ำชาเพื่อนำไปถวายให้ฮ่องเต้ที่ตำหนักอี้หรงตามคำสั่งจูกงกงหยุดชะงักซึ่งกำลังเดินผ่านอุทยานหลวง หันไปมองด้านหลังยังเสียงเรียกพบขันทีสูงวัยผู้หนึ่งที่นางไม่คุ้นหน้ากำเดินมาหานางด้วยสีหน้าเจ็บปวด มือกุมท้องไว้แน่น  

“ท่านเรียกข้าหรือเจ้าคะ?” นางถามขันที

“ใช่ๆ ข้าเรียกเจ้า”

“ท่านมีธุระอะไรหรือเจ้าคะ?

“ข้า...” เขานิ่วหน้ามือกุมท้องไม่ปล่อย “ข้าปวดท้อง...อา...ปวดไปหมดได้ยินว่าเจ้ารู้จักสมุนไพรในอุทยานบางชนิดช่วยรักษาอาการปวดท้องได้ ช่วยหาสมุนไพรที่ว่าให้ข้าได้หรือไม่?

“เอ๋...ตอนนี้หรือเจ้าคะ” นางมองถาดน้ำชาในมือด้วยความหนักใจเพราะนี่เป็นสิ่งสำคัญที่นางจะวางทิ้งวางขว้างไม่ได้ แม้ใจหนึ่งจะอยากช่วยขันทีผู้นี้ก็ตาม “หมอหลวงเล่าเจ้าคะเขาอาจมียาช่วยรักษาท่าน”

“หมอหลวงนะหรือ...” ขันทีสูงวัยทำหน้าเศร้าสร้อย “ข้าไม่ใช่คนสำคัญ ไม่ได้รับใช้ใกล้ชิดกับพระสนมหรือคนที่ฝ่าบาทให้ความสำคัญ พวกเขาไหนเลยจะเหลียวแลข้า”

นางมองเขาอย่างเห็นใจเพราะตนก็เคยเผชิญเหตุการณ์เช่นนี้มาก่อนจึงเข้าใจได้ดี

พอเห็นนางเงียบเขาก็ร้องโอดโอยขึ้นมาเสียงดัง บอกตะกุกตะกัก “หากเจ้ากังวลงเรื่องถาดน้ำชานั่น...อะนั่น...จิงซินมาพอดี ให้นางถือไว้แทนก็ได้” พูดจบเขาก็กวักมือเรียกนางกำนัลคนหนึ่งที่กำลังเดินก้มหน้าก้มตาผ่านไปให้เข้ามาหาและขอให้นางกำนัลคนนั้นช่วยประคองถาดน้ำชาไว้รอมี่หมินระหว่างหาสมุนไพร

มี่หมินลังเลแต่พอเห็นว่าสีหน้าเขาทวีความเจ็บปวดมากขึ้นเรื่อยๆ จึงยอมตกลง ส่งถาดน้ำชาของฮ่องเต้ให้นางกำนัลที่ชื่อจิงซินช่วยถือและไปหาสมุนไพรที่ขึ้นอยู่ในอุทยานให้ขันทีสูงวัย ใช้เวลาไม่นานนักนางก็ได้สมุนไพรให้เขา “ท่านนำสมุนไพรต้นนี้ไปต้มน้ำและดื่มเช้าเย็น ข้าเชื่อว่าหากท่านไม่ได้เจ็บป่วยหนักหนาจนรักษาไม่ได้ก็จะหายปวดท้องเจ้าค่ะ”

เขากล่าวขอบคุณนางด้วยสีหน้าซาบซึ้ง กุมมือนางไว้แน่น “ขอบใจเจ้ามาก หากไม่ได้เจ้าข้าคงลำบาก ขันทีแก่ๆ อย่างข้าหมอหลวงไม่ค่อยใส่ใจนัก”

มี่หมินยิ้มกว้างดีใจที่นางได้ทำตัวให้มีประโยชน์ อย่างน้อยนางก็ยังได้ใช้ความรู้ความสามารถที่หลวนเฉิงสอนช่วยคนอื่น นางรับถาดน้ำยาจากจิงซินเดินตรงไปยังตำหนักอี้หรง หัวหน้านางกำนัลอาจดุว่านางนิดหน่อยที่มาช้า แต่นางมีเหตุผลที่อธิบายได้หวังว่าคงไม่ถูกดุมากนัก

เมื่อไปถึงฮ่องเต้ทรงกำลังอ่านตำราอยู่หลังโต๊ะตัวเดิมเหมือนทุกครั้งที่เสด็จมาตำหนักอี้หรง จูกงกงคอยยืนอยู่ใกล้ๆ หัวหน้านางกำนัลสั่งให้นางส่งถาดน้ำชาให้เพื่อทดสอบว่ามีอันตรายหรือไม่ก่อนถวายฮ่องเต้ดังเคย แต่ฮ่องเต้กลับโบกมือ

“ให้นางถือเข้ามาเอง เจ้าไม่ต้อง”

หัวหน้านางกำนัลหันไปถามฮ่องเต้ “แล้วเรื่องที่ต้องทดสอบ...”

“ช่างเถิด” ทางตรัสอย่างไม่ใส่พระทัยนัก สายตาไม่ละจากตำรา

หัวหน้านางกำนัลปฏิบัติตามพระบัญชา พยักหน้าให้นางนำน้ำชาเข้าไปถวาย แต่ยังไม่ทันได้รินน้ำชาหลี่ผิงก็มาขอเข้าเฝ้า ฮ่องเต้วางตำราลงลุกจากที่นั่งเดินมาหยุดยืนตรงหน้าหลี่ผิงที่คุกเข่าอยู่ เขาได้รับหน้าที่ให้ติดตามหาตัวฉิงลี่ฉุนอดีตอ๋องแคว้นฉิงที่หลบหนีไป วันนี้คงมารายงานความก้าวหน้า

“ลุกขึ้นและเล่าให้ข้าฟังว่าเจ้าได้อะไรบ้าง”

หลี่ผิงลุกขึ้นยื่น “ทูลฝ่าบาทมีเบาะแสว่าฉิงลี่ฉุนกำลังซ่อนตัวอยู่ที่แคว้นเป่ยพะยะค่ะ”

“แคว้นเป่ย...อ๋องแคว้นเป่ยให้ที่หลบซ่อนกับเขาหรือ?

“มีข่าวเช่นนั้นพะยะค่ะ”

นางได้ยินมาว่าแคว้นเป่ยเคยมีสัมพันธ์ที่ดีกับราชสำนักมานานแต่ก็ถูกทำลายลงเพราะอดีตพระสนมในรัชสมัยของฮ่องเต้องค์ก่อนซึ่งเป็นองค์หญิงแคว้นเป่ยถูกตัดสินประหารชีวิตเนื่องจากนางคิดวางยาพิษพระสนมคนโปรดของฮ่องเต้ อ๋องแคว้นเป่ยซึ่งปัจจุบันเป็นพี่ชายของอดีตพระสนมแค้นราชสำนักยิ่งนัก พวกเขาแสดงความแข็งขืนหลายครั้ง ครั้งล่าสุดคือการไม่ยอมส่งบรรณาการมาที่เมืองหลวงเพื่อถวายฮ่องเต้

“หากเรื่องนี้เป็นจริงอ๋องแคว้นเป่ยคงอยากทดสอบความอดทนของข้าว่ามีมากน้อยเพียงใด” ฮ่องเต้บิดยิ้มสีหน้าเย็นชา “ดี...เจ้าไปสืบให้แน่ใจว่าเรื่องนี้เป็นความจริงและหาหลักฐานมาว่าอ๋องแคว้นเป่ยให้การช่วยเหลือฉิงลี่ฉุนอย่างไรบ้าง หากได้ทั้งหมดให้รีบมาบอกข้า บางทีคงถึงเวลาที่แคว้นเป่ยจะถูกลบออกจากหน้าประวัติศาสตร์”

“พะยะค่ะฝ่าบาท”

มี่หมินก้มหน้านิ่งรับฟังรับสั่งฮ่องเต้ นี่อาจเป็นสิ่งที่ฮ่องเต้คิดเอาไว้แล้ววางแผนไว้ทั้งหมดเพื่อจะได้มีข้ออ้างในการยึดครองแคว้นเป่ยให้เป็นของราชวงศ์โจวอย่างสมบูรณ์แทนการเป็นแคว้นใต้อานัติ

ฮ่องเต้หันมาหานางสั่งนางด้วยสายตาให้ส่งน้ำชาให้ มี่หมินรีบรินน้ำชานำไปถวาย แต่ทันทีที่ทรงดื่มน้ำชาเข้าไปก็ชะงักค้าง ยกมือกุมอกแน่น ดวงตาฉายแววเจ็บปวดสุดทน ถ้วยชาหลุดจากมือกระทบพื้นแตกกระจายเสียงดังและ...กระอักเลือดสีแดงสดออกมา!

“ฝ่าบาท!” ทุกคนอุทานด้วยความตกใจรวมถึงมี่หมินด้วย

พระวรกายสูงสง่าค่อยๆ ทรุดลงกับพื้น จูงกงกและหลี่ผิงรีบปราดเข้าไปประคอง มี่หมินยืนตัวแข็งทื่อเบิกตากว้างหัวใจราวกับจะหยุดเต้นกับสิ่งที่เกิดขึ้น...เกิดอะไรขึ้น!?

ฮ่องเต้ชี้มือที่ยังเปื้อนเลือดมาที่นาง “นาง...” ทรงเอื้อมมือออกไปรั้งตัวหลี่ผิงเข้าไปหาคล้ายจะตรัสอะไรบางอย่างที่ไม่ต้องการให้คนอื่นได้ยินหรืออ่อนแรงเกินกว่าจะพูดออกมาดังๆ  

นางไม่ทราบว่าทรงตรัสอะไรกับเขาบ้าง จากนั้นก็ทรงกระอักเลือดออกมาอีกและแน่นิ่งสิ้นสติไปในทันทีทันใด!

“ฝ่าบาท!” เสียงอุทานอื้ออึงดังลั่น “ฝ่าบาทถูกวางยาพิษ ตามหมอหลวงเร็วเข้า!

มี่หมินไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างหลังจากนั้นราวกับสติได้หลุดออกจากตัวนางเสียสิ้น นางทราบเพียงแต่ว่าความวุ่นวายเกิดขึ้นไปทั่วทุกหนแห่ง ท่ามกลางความชุลมุนวุ่นวายนั้นแวบหนึ่งเห็นจูกงกงหย่อนบางอย่างเข้าไปในปากฮ่องเต้ก่อนที่ขันทีนางกำนัลและราชองครักษ์จะกรูกันเข้ามาในตำหนัก

มีเสียงใครบางคนตะโกนขึ้นด้วยคำพูดที่แสนน่ากลัวว่า “นาง...เป็นนางที่วางยาพิษลอบปลงพระชนม์ฮ่องเต้!

ร่างนางถูกใครบางคนหรือสองคนฉุดกระชากอย่างแรงอย่างไม่ปรานีปราศรัยออกไปจากตำหนักทั้งที่นางอยากอยู่ตรงนั้นเพื่อดูว่าฮ่องเต้ปลอดภัยหรือไม่ ทรงเป็นอย่างไรบ้าง

 

“เป็นฝีมือนาง...เป็นนางที่วางยาพิษฮ่องเต้ เราจะต้องประหารชีวิตนางเสีย!

ท่ามกลางความตกตะลึงของทุกๆ คน ทั้งฮองเฮา พระสนมตำแหน่งฟูเหรินทั้งสาม สนมอีกหลายคน ขุนนางคนสำคัญอย่างอัครมหาเสนาบดี อัครเสนาบดี เสนาบดีและคนที่อยู่ในเหตุการณ์ตอนฮ่องเต้ได้รับยาพิษต่างมารวมกัน เสียงไทเฮาดังก้องพระตำหนักวั่งซู อ่อนหวานและเด็ดขาด ไม่มีใครคัดค้านคำพูดของไทเฮา

ฮองเฮาปิดปากเงียบ ใบหน้าซีดเซียวคล้ายยังตกตะลึงไม่เลิก

ฟางเซียนกุ้ยเฟยดวงตาแดงช้ำ แต่ไม่มีน้ำตาแม้แต่หยดเดียว  

ซูเฟยร้องไห้กระซิกตลอดเวลา ไม่มีใครทราบนางเสียใจที่ฮ่องเต้ถูกวางยาหรือเสียใจที่หากฮ่องเต้สวรรคตนางจะต้องสูญสิ้นอำนาจวาสนาทั้งหมดที่มี

คนที่ดูจะทุกข์ทรมานและเสียใจตกใจอย่าแท้จริงไม่มีใครเกินฮุ่ยเจินเต๋อเฟยและหนิงเหอชงอี๋ที่กำลังตั้งครรภ์ พระสนมหนิงเหอเป็นลมสิ้นสติไปทันทีที่ทราบว่าฮ่องเต้ถูกวางยาพิษชะตาชีวิตแขวนบนเส้นด้าย

มีเพียงหลี่ผิงที่ก้าวออกมา “ไทเฮาพะยะค่ะแต่หม่อมฉันคิดว่ายังไม่ควรประหารนาง เรายังไม่รู้แน่ว่าเป็นฝีมือนางหรือไม่”

ไทเฮาตวัดสายตามาทางเขา “เจ้าซึ่งอยู่ในเหตุการณ์และเป็นคนบอกเองว่าหลังจากฮ่องเต้เสวยน้ำชาที่นางกำนัลคนนั้นส่งให้ก็กระอักเลือดออกมา กำลังจะบอกว่าทั้งหมดไม่ใช่ฝีมือนางอย่างนั้นหรือ?

หลี่ผิงกัดฟันแน่นข่มความไม่พอใจเอาไว้ ตอนนี้หมอหลวงที่เก่งที่สุดกำลังรักษาฮ่องเต้ นอกจากคนของตำหนักใหญ่และหมอหลวงไม่มีใครได้รับอนุญาตให้เข้าไปที่ตำหนักอี้หรงอีก “หม่อมฉันไม่ได้หมายความเช่นนั้นพะยะค่ะ เพียงแต่เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่ไม่ควรด่วนตัดสินใจโดยพลการ ตอนนี้ฝ่าบาทยังทรงประชวรไม่รู้สึกพระองค์ เราควรรอให้ฝ่าบาทฟื้นได้สติแล้วค่อยตัดสินโทษนางก็ยังไม่สายพะยะค่ะ”

อู่เหวินเห็นด้วยกับเขา “หม่อมฉันเห็นด้วยกับหลี่ผิงพะยะค่ะ เราควรรอให้ฝ่าบาทได้สติแล้วจึงค่อยตัดสินโทษนาง เราจะต้องสืบสวนให้แน่ใจว่ามีใครอยู่เบื้องหลังนางหรือไม่”

“ใครอยู่เบื้องหลังนาง ใต้เท้าอู่ท่านกล่าวเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร?” น้ำเสียงไทเฮาแสนจะเย็นชา

“หม่อมฉันกำลังคิดว่าบางทีนี่อาจไม่ใช่ฝีมือนาง แต่เป็นฝีมือคนอื่น นางจะมีเหตุผลใดเล่าพะยะค่ะที่จะลอบปลงพระชนม์ฝ่าบาท”

“นางอาจไม่พอใจฮ่องเต้อยู่ลึกๆ หรือนางอาจจะเสียสติ ท่านหรือข้าใครจะได้รู้ได้เล่า” สิ่งที่ไทเฮาพูดออกมาล้วนเป็นการคาดเดาทั้งสิ้น ฟังดูเลื่อนลอยไร้เหตุผล แต่ตอนนี้ในเมื่อฮ่องเต้อยู่ระหว่างความเป็นและความตาย คนที่มีอำนาจมากที่สุดคงหนีไม่พ้นไทเฮา นางพูดสิ่งใดออกมาทุกคนจึงต้องรับฟัง

“ไทเฮาพะยะค่ะ...” ใต้เท้าอู่เหวินถอนใจ เขาดูจนปัญญาที่จะหว่านล้อมไทเฮา เขาหันไปหาขุนนางคนอื่น

บิดาของเขาและขุนนางคนอื่นต่างๆไม่มีใครสนใจในชะตากรรมของนางกำนัลเล็กๆ คนหนึ่ง พวกเขาต่างหมกมุ่นอยู่กับเรื่องราวของตนเอง

ไทเฮาพูดต่อ “แต่สิ่งที่ชัดเจนก็คือนางเป็นคนวางยาพิษฮ่องเต้ ฮ่องเต้ซึ่งเป็นเจ้าของแผ่นดินนี้ นางเป็นเพียงนางกำนัลชั้นต่ำกล้าทำถึงเพียงนี้ โทษของนางหนักหนายิ่งนัก ร้ายแรงเกินกว่าจะให้อภัย ไม่ว่าฮ่องเต้จะเป็นอย่างไร ข้าขอตัดสินให้ประหารนางเสียเพื่อเป็นการแก้แค้นให้กับฮ่องเต้ที่ต้องเจ็บปวดทุกข์ทรมานเพราะนาง”

“แต่ว่า...”

มือบอบบางของฮองเฮาวางลงบนท่อนแขนเขา รั้งไม่ให้เขาคัดค้านไทเฮา “เจ้าไม่ควรขัดรับสั่งไทเฮา เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่ปล่อยให้คนมีรับผิดชอบเรื่องนี้ตัดสินใจจะดีกว่า” ในดวงตาของฮองเฮามีแววตักเตือนไม่ให้เขาแสดงความเห็นใดๆ อีก

หลี่ผิงเม้มปากแน่น หลุบตาลงต่ำไม่สบตาใครแม้แต่บิดาหรือพี่สาว เขาจำรับสั่งของฮ่องเต้ที่กระซิบข้างหูเขาราวกับกลัวคนอื่นได้ยินหรือไม่อาจพูดเสียงดังกว่านั้นได้ดีก่อนพระองค์สิ้นสติ สีหน้าเต็มไปด้วยความห่วงใยจนแทบจะบดบังความเจ็บปวดจากยาพิษ ถ้อยคำกระท่อนกระแท่นที่กระซิบออกมาคือ...

“ช่วย...นาง...เจียอิน”

เจียอินคือชื่อเมืองที่ฮ่องเต้เสด็จประทับระหว่างเดินทางกลับเมืองหลวงเมื่อครั้งเสด็จไปเยี่ยมอาการประชวรองค์ชายหนิงเจี้ยนที่ตำหนักซิ่วฮวาที่เมืองอันฉี

หากเขาเดาไม่ผิดฮ่องเต้คงอยากให้เขาช่วยชีวิตมี่หมินและพานางไปที่นั่น ทรงฉลาดปราดเปรื่องและรอบคอบยิ่งนักรู้ดีว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับนางเมื่อพระองค์สิ้นสติไม่รับรู้สิ่งใดอีกและปล่อยอำนาจตัดสินใจทั้งหมดอยู่ในเงื้อมือผู้อื่น!

 

ท่ามกลางความมืดสลัวอับชื้นและกลิ่นชวนคลื่นเหียนของคุกหลวง มี่หมินนั่งมองกำแพงหินของห้องขังที่ตนเองถูกนำมาคุกขัง นางไม่ทราบว่าเวลาผ่านไปกี่ชั่วยามแล้วหรืออาจเป็นวันเพราะในนี้มืดสนิท รวมถึงไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างนอกกำแพงคุกแห่งนี้ สิ่งที่นางอยากทราบที่สุดคือฮ่องเต้ทรงปลอดภัยดีหรือไม่?

น้ำตาหยดหนึ่งไหลออกจากดวงตานาง มี่หมินรีบยกขึ้นปาดน้ำตาไม่อยากให้ตนเองอ่อนแอ นางไม่ได้ห่วงชีวิตตนเอง ไม่ได้คิดถึงตนเองในฐานะผู้บริสุทธิ์ที่ถูกใส่ร้ายว่าลอบปลงพระชนม์ฮ่องเต้ด้วยซ้ำ แต่นางห่วงฮ่องเต้มากกว่าสิ่งใดทั้งหมดในตอนนี้

ภาพฮ่องเต้กระอักเลือด ภาพที่ร่างสูงที่สง่างามนั้นค่อยๆ ทรุดลงทำให้นางต้องหลับตาแน่นกลั้นสะอื้น นางภวานานับร้อยนับพันครั้งตั้งแต่ถูกลากออกมาคุมขังไว้ในนี้ว่าขอให้ฮ่องเต้ปลอดภัย ขอให้หมอหลวงช่วยชีวิตพระองค์ไว้ได้

ตอนนี้นางยังคิดไม่ออกว่าใครลงมือ? ใครใส่ร้ายนางและอยากปลงพระชนม์ฮ่องเต้ทำเรื่องน่ากลัวเพียงนี้!

ที่หน้าประตูห้องขังด้านนอกมีเสียงร้องเบาๆ เกิดขึ้นและ คล้ายบางอย่างล้มลงกับพื้นเสียงดังตุ๊บ ตามด้วยโซ่และเสียงประตูห้องขังขยับ ส่งเสียงอี๊ดอ๊าด นางไม่ได้หันไปมอง คงเป็นผู้คุมเข้ามาดูนักโทษคนอื่นหรือพวกเขาอาจจะมาสอบสวนนาง จนกระทั่งมีเสียงฝีเท้านั้นหยุดลงที่หน้าห้องขังนาง มี่หมินจึงหันไปมอง พยามหรี่ตามองฝ่าความมืดสลัวไปพบหลี่ผิงซึ่งสวมชุดดำสนิททั้งตัวยืนอยู่

“ท่าน?

“ใช่ ข้าเอง”

“ท่านมาได้อย่างไร...ท่านมาสอบสวนข้าหรือ?

เขาจะยิ้มเครียด “สอบเจ้าหรือ...ไม่เลย ข้าไม่ได้มาเพื่อสอบสวนเจ้า”

“แล้วท่าน...” นางยังถามไม่จบเขาก็ดึงกุญแจออกมาไขประตูหน้าห้องขังนาง “นั่นท่านจะทำอะไร?

“อย่าถามมากนักเลย รีบตามข้ามาเถอะถ้าเจ้ายังไม่อยากตาย”

“อะไรนะเจ้าคะ?

“เจ้าไม่รู้หรือตอนนี้เจ้าเป็นนักโทษร้ายแรงวางยาพิษลอบปลงพระชนม์ฮ่องเต้ โทษของเจ้ามีเพียงแต่ต้องตายเท่านั้น”

นางสะดุ้งแม้จะคิดไว้แล้วว่าโทษตนนั้นหนักหนาเพียงใด...โทษที่นางไม่ได้ก่อ! “ข้าทราบดีแต่...ข้าไม่ได้ทำ...ไม่เคยคิดจะทำเช่นนั้นเลยแม้แต่น้อย ข้าจะปลงพระชนม์ฝ่าบาทไปเพื่ออะไร ข้าไม่ทราบจริงๆ ว่าในน้ำชามียาพิษ”

“เจ้าไม่จำเป็นต้องแก้ตัวกับข้า ตอนนี้ไทเฮาตัดสินโทษเจ้าแล้ว ก่อนสิ้นคืนนี้ให้เจ้าถูกประหารในทันทีต่อหน้าผู้คนโดยไม่มีข้อยกเว้น หากเจ้ายังไม่อยากตายและอยากพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตนเองก็รีบออกมาเร็วเข้า”

“หนีไปอย่างนั้นหรือ?

“ใช่ หนีไป หายไปแล้วค่อยหาทางพิสูจน์ความบริสุทธิ์”

บางทีนี่อาจเป็นสิ่งที่ดีที่สุด ก่อนไปมีสิ่งหนึ่งที่นางต้องรู้ให้ได้ “แล้วฝ่าบาท...”

“หมอหลวงกำลังรักษาฝ่าบาทอยู่”

มี่หมินถอนใจด้วยความโล่งอกที่ทราบว่าฮ่องเต้ยังไม่สิ้นพระชนม์ดังที่นางกลัวจนแทบไม่กล้าคิดอะไรต่อ แล้วนางก็เกิดสงสัย นางมองหน้าหลี่ผิงเริ่มรู้สึกหวาดระแวง เขาเป็นน้องชายฮองเฮา เขาอยากช่วยนางแน่หรือ หากนี่เป็นแผนลวงนางจะทำอย่างไร? “ท่าน...เหตุใดท่านจึงมาช่วยข้า”

“เจ้านี่ถามมากซะจริง ไปกันก่อนเถิดแล้วข้าจะเล่าให้เจ้าฟัง”

“แต่ว่า...ท่านจะพาข้าไปที่ไหน?

“ถึงแล้วเจ้าจะรู้เอง”

“ท่านเป็นน้องชายฮองเฮา” นี่คือความจริงอีกข้อที่นางไม่อาจละเลย

“ใช่ ข้าเป็นคนตระกูลหลี่แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าข้าต้องทำทุกอย่างตามที่คนอื่นต้องการ ข้า...” เขางียบไม่พูดต่อ เปลี่ยนเรื่องเสียงห้วน “ต่อให้เจ้าขัดขืนไม่ยอมไปโดยดีและอยากตายอยู่ที่นี่ข้าก็คงต้องใช้กำลังบังคับให้เจ้าไปกับข้า เลือกมาว่าจะไปดีๆ หรือจะต้องให้ข้าแบกไป”

มี่หมินสะดุ้ง นางยกมือเช็ดน้ำตาลวกๆและพยักหน้า “ได้ ข้าจะไปกับท่านแต่ที่ข้าไปเพื่อรอเวลากลับมาพิสูจน์ความบริสุทธิ์และหาหลักฐานว่าใครกันแน่ที่ลอบปลงพระชนม์ฮ่องเต้และใส่ร้ายข้าเท่านั้น”

นางกล่าวจบก็ก้าวออกจากห้องขัง ตามหลี่ผิงชายที่นางไม่ทราบว่าเหตุใดจึงมาช่วยนาง ชายที่นางยังไม่อาจไว้ใจออกไป นางอดถามเขาอีกไม่ได้

 

เมื่อเหล่าทหารมาถึงคุกหลวงสถานที่คุมขังนักโทษร้ายแรงที่ลอบปลงพระชนม์ฮ่องเต้พวกเขาตามพระบัญชาของไทเฮาเพื่อนำนางไปตัดสินโทษประหารชีวิต พวกเขาก็พบเพียงผู้คุมหลายคนที่นอนสลบแน่นิ่งหน้าทางเข้าห้องขังและพบห้องขังที่ว่างเปล่าถูกเปิดประตูทิ้งเอาไว้

นักโทษหนีไปแล้ว!



_______________________________________________


           

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.156K ครั้ง

3,750 ความคิดเห็น

  1. #3374 KoiAraya (@koiaraya) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 22:34
    ทำไมนางเอกเริ่มโง่อ่ะ จากตอนแรกๆนางเป็นคนฉลาดนะ ตอนนี้ทั้งดูใสเกินไปและน่ารำคาญอ่ะ
    #3374
    0
  2. #2951 mtpply (@mtpply) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 23:34
    ชอบนางเอกทุกตอนยกเว้นตอนนี้เลยค่ะㅠㅠ ไม่น่าสะเพร่าเลย
    #2951
    0
  3. #2757 Whatever it is (@oil-sup) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 12:59
    คือนางโง่เกินอะ - - นางเอกจะถูกใส่ร้ายก็ได้ แต่นางเอกจะโง่ขนาดนี้ไม่ด๊ายยยยยย อยากให้ไรท์ใส่เหตุการณ์ให้นางดูฉลาดกว่านี้อีกนิดอะค่ะ
    #2757
    0
  4. #2383 catdolls (@catdolls) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 21:04
    นางเอกโง่เกินไปมั้ย​ โง่ทุกตอน​ อ่านแล้วโคตรหงุดหงิด​ เขียนได้ดีแต่อ่านเรื่อยแล้วเหมือนพยายามยัดเยียดมาก
    #2383
    0
  5. #2306 Baby.Aimer' (@santa-nutwara) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 01:37
    นางเอกโง่จริง เห้อ ใจดีเกิ๊น ใครมาขอไรก็ให้ช่วย แบบไม่คิดหน้าคิดหลังก่อนหรือไงวะ ตัดหัวไปเถอะงี้ สงสารฮ่องเต้เอาจริง
    #2306
    0
  6. #2295 Mameaw555 (@thatcharisa) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 14:48
    สมหน้านางเอก อยู่วังหลวงมานาน ไม่มีความฉลาดขึ้นเลย ประหารไปสะจะได้จบๆไป
    #2295
    0
  7. #2264 meii-meiie (@meii-meiie) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 15:10
    ถึงจะเขียนเพื่อเป็นจุดเปลี่ยนแต่นางเอก แต่รับรู้ไว้เลยนะคะว่าไม่สำเร็จสำหรับเรา เพราะเรามองเห็นแต่ความโง่ของนางเอก และเริ่มคิดว่าความรักของนางเอกกับพระเอกเป็นสิ่งที่ไรท์ยัดเยียดให้ ยังหาเหตุผลที่เพียงพอที่พระเอกรักนางเอกนอกจากเป็นคนดีไม่ได้เลย เป็นคนดี เห้อออออ โอเค5555555
    #2264
    0
  8. #2263 meii-meiie (@meii-meiie) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 15:06
    อ่านคอมเมนต์ทุกคนแล้วชอบมาก ที่อ่านจนถึงตอนนี้คืออยากรู้ว่าไรท์จะทำให้นางฉลาดเหมือนที่อวยๆมาตลอดยังไง แต่เปล่าเลยยิ่งโง่ลง555555555555 ขอโทษนะคะที่ต้องบอกว่าอ่านแล้วรู้สึกโง่ตาม ไม่จรรโลงสมองใดๆ
    #2263
    0
  9. #1900 kulchari (@kulchari) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2562 / 21:31
    ที่ผ่านมาชอบนางเอกนะ แต่พอมาถึงตอนนี้ สุดๆเลยความโง่ คนเราอยู่ในวังมาหลายปีสมองมีแค่นี้เหรอ สุดจะทน
    #1900
    0
  10. #1774 Makham_Pamiga (@ilovemakham) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 11:58
    เอาจริงๆนะคะ ทนมาหลายตอนมากกกกก กับคำผิดและการใช้คำราชาศัพท์ผิด เราเห็นคนท้วงเรื่องการใช้คำว่าหม่อมฉันเยอะมาก ไรท์ก็บอกแต่งไปแล้ว จะไปแก้ตอนหลังๆหรือรีไรท์ทีเดียว แต่สำหรับมืออาชีพ พอทราบว่าตัวเองผิด ตอนต่อไปที่จะลงก็ควรแก้ไขแล้วค่อยลงให้อ่าน เพื่อที่ผู้อ่านจะได้ไม่เสียอรรถรสและเป็นการแสดงออกถึงความใส่ใจไม่ใช่หรอคะ ถ้าแก้ได้ค่อคนอ่านจะรู้สึกดีมากกก แล้วที่ตามอ่านมาถึงตอนนี้เพราะพล็อตเรื่องดีมาก พยายามมองข้ามทุกอย่างไป ไรท์อาจจะอ่านนิยายดูซีรี่ส์มาจนวางปมเรื่องแบบนี้ๆ ให้มันมีเหตุการณ์นี้ แต่นึกถึงความสมเหตุสมผลสิคะ พระเอกชอบนางเอกเพราะดูฉลาด มองคนออกแต่ก็ใสซื่อ จิตใจดี แต่เดี๋ยวก่อนค่ะ จิตในดีไม่จำเป็นต้องโง่นะคะ ตัวเองรับใช้ฮ่องเต้ เจออันตรายกับตัวมาเท่าไหร่แล้วยังไม่ระวัง มีแต่ฮ่องเต้ปกป้อง ตัวเองไม่เป็นประโยชน์อะไรเลยนอกจากฝนหมึก ต่อให้ต่อไปนางเอกเข้มแข็งขึ้น เก่งขึ้น ฉลาดขึ้น แต่ในภาพของนักอ่านคือโง่ไปแล้ว สะเพร่ามากด้วย คนมันจะเข้มแข็งขึ้นไม่ได้แปลว่าต้องโง่มาก่อนนะคะ การจะสร้างจุดพลิกผันของตัวละครให้ตัวละครนั้นๆเกิดการเปลี่ยนนิสัยมันมีหลายวิธีนะคะ ไรท์อย่ามองข้ามความคิดเห็นของนักอ่านเพียงเพราะคิดว่าหรท์คิดมาดีแล้วเลยค่ะ เพราะสุดท้ายคนที่อุดหนุนก็คือนักอ่านนี่แหละ ยังไงก็ตามเราจะติดตามนิยายเรื่องนี้และเฝ้ามองการเติบโตของไรท์นะคะ หวังว่าไรท์จะเป็นไรท์เจอร์ที่เก่งขึ้น รับฟังนักอ่านมากขึ้น และเป็นที่รักของนักอ่านค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #1774
    0
  11. #1625 mooklinlava2505 (@mooklinlava2505) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 20:57
    ขืนอ่านต่อคงปัญญาอ่อนตาม เง้อออเซ็ง
    #1625
    0
  12. #1562 popitsme2 (@popitsme2) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 14:54
    เฮ้อออ นึกว่าจะพลิก แบบไม่ให้ถาดน้ำชา ละเดินเชิ่ดๆ ไป โถ่ว นังโง่ โลกลเวนเดอร์จริงว้อยยยยยย /รักฮ่องเต้
    #1562
    0
  13. #1340 ขี้เกียจสุดๆ (@peawfah052596) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 21:00
    คือไรท์เอาแบบไร้มารยาทเลยนะคะ ตอนแรกไม่คิดว่าจะถึงขั้นนี้ คือบทไม่สมควรง่อยขนาดนี้ ตัวเอกเป็นคนฉลาดอยู่ในหลวงไม่ต่ำกว่าสองปี มันต้องมีบ้างแหละ เลห์เหลี่ยมเพืือรักษาชีวิต แต่สิ่งที่ไรท์กำลังสื่ออกมาได้อย่างชัดเจนที่เห็นตอนนี้คือ " นางกำนัลผู้ โง่ เง่า

    " ถึงไรท์จะแสดงให้เห็นว่าน้องจิตใจดี ไม่ตบ ไม่ทำร้ายผู้อื่น ทว่ามันไม่สมเหตุสมผลกับการที่น้องฉลาดที่จะชนะฮ่องเต้ในกระดานโง่ๆ นั่นก็เท่ากับว่าน้องรู้เท่าทันผู้อื่นและดูคนเป็น การที่น้องไว้ใจ คนอื่น!! และหวังดี มันย้อนแย้งอะคะ

    ยิ่งอ่านยิ่งแบบมันไม่ใช่ ดิฉันก็ไม่ได้อยากเห็นน้องเป็นแมรี่ซู คนทุกคนไม่สามารถเก่งทุกเรื่องได้ แต่

    มัน ควร คิด เอง ได้ ว่า สม ควร หรือ ไม่ สม ควร ก็เลยงงว่า ส่วนตัวไรท์แล้ว ไรท์ทำให้คนอ่านสับสนๆๆๆๆๆ จริงๆแล้วที่น้องฉลาด

    แค่เรื่อง "ไอ คิว

    " ส่วน "อี คิว" น้อง"ไม่มี "เลย

    พูดตามความเป็นจริงนี่เป็นนิยาย แต่ความเป็นนิยายที่มีคุณภาพมันก็ควรสมเหตุสมผล ทุกอย่างอย่างมันย้อนแย้งมากเลยค่ะ ถ้ามันทำให้ไรท์อ่านแล้วผิดหวังและเสียใจต้องขอโทษด้วยค่ะ
    #1340
    1
  14. #1323 Suu Berry (@suuberry13) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 19:18
    จะงี่เง่าไปไหน
    #1323
    0
  15. #1315 ladygaiga (@ladygaiga) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 23:54
    งี่เง่า โลกสวยจนได้เรื่อง โอ้ยไรท์ใจร้าย
    #1315
    0
  16. #1303 wiphasc2sc (@wiphasc2sc) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 19:21
    เริ่มเบื่อในความซื่อบื้อของนางเอกละ
    #1303
    0
  17. #1296 อ่านหนังสือ (@peemparit) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 15:08
    พอละกับเรื่องนี้อ่านมารวดเดียวทนมาหลายตอนละเห็นพูดๆว่าเดี๋ยวนางจะโหดขึ้นแต่ม่ถึงตอนนี้เห็นแต่ยิ่งโง่ขึ้นๆพอเลยครับ
    #1296
    0
  18. #1270 อยู่ก็โง่ ตายดีไหม (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 00:55

    กุอ่านตอนนี้แล้วกุพอเลย คือชอบฮ่องเต้นะแต่นางเอกนี่โง่เกินเยียวยาแล้วว่ะ คืออดทนมาหลายตอนมากนะ ผิดหวังกับนางเอกอ่ะ หงุดหงิด รักฮ่องเต้นะแต่ตายๆไปเหอะให้นางเอกมันรู้สึกผิดแล้วฆ่าตัวตายตามเพราะทนความโง่ของตัวเองไม่ไหว

    #1270
    0
  19. #1269 Kookikuk (@Kookikuk) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 00:55
    เริ่มจะลำไยนางล่ะจ้าาาาาาา
    #1269
    0
  20. #1266 อย่าโง่ให้มากนัก (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 00:42

    นางเอกโง่มากอ่ะ คิดไม่ออกจริงเดะว่าใครลงมือ คือไม่ต้องคนฉลาดก็สมควรรู้อาะเอาจริง แล้วเหมือนพยายามจะฉลาดตอนมาระแวงพ่อหลี่ -คนไม่รู้จักอ่ะไม่ระแวง พ่อหลี่นี่ก็เห็นหน้าค่าตากันอยู่ทำมาเป็นระแวง คือเดี๋ยวเธอก็จะโดนประหารอยู่แล้วไหม ถ้าเขาอยากจะทำร้ายหล่อนจริงสู้ปล่อยๆไปให้ตายไม่ดีกว่าเรอะ ขอเหอะทำตัวมีสมองขึ้นหน่อย ให้สมกับที่โดนอวยมาซะดิบดีว่าฉลาดงู้นงี้

    #1266
    0
  21. #1179 Kamo (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 18:34

    พลาดท่านางไทเฮาจนได้

    #1179
    0
  22. #1171 jaaey0110 (@jaaey0110) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 16:45
    คือ....จะสี่สิบตอนล่ะนางยังโง่อยู่ ว้อยยยยย #ขอโทษเค้าอิน55555
    #1171
    0
  23. #1156 NRAI (@NRAI) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 09:38

    หวังว่าตรงจุดนี้มี่หมินจะเปลี่ยนแปลง

    #1156
    0
  24. #1127 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 22:54
    ทำไมนางดูโง่จัง ตอนแรกๆก็ดูฉลาดอยู่ไปอยู่มาแบ่บ...
    #1127
    0
  25. #972 2B_SP (@2B_SP) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 15:44
    คือเเบบ... หมดคำพูด5555​ เเต่นางเอกอาจจะเก่งขึ้นจากนี้ก็ได้​ เฮ้อออ
    #972
    0