[Fic one piece] ♂ Someone beside you in the New world ♀

ตอนที่ 3 : Mystery of the Sea : chapter 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,282
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    5 ส.ค. 55




 

Wait for the person that would do anything to be your everything.


จงรอคอยผู้ที่จะมาทำบางสิ่งอันกลายเป็นทุกอย่างของชีวิตคุณ

 

 

เป็นอย่างที่คาดไว้ไม่มีผิดผมดันไปเก็บโจรสลัดสาวตัวแสบมาซะแล้ว แม่คนนี้เป็นหนึ่งในซูเปอร์โนวาของยุคสมัยใหม่เช่นเดียวกับผม เธอมีค่าหัว 140 ล้านเบรีกับฉายาที่ไม่เข้ากับรูปร่างหน้าตาสักนิดจอมเขมือบ

“เอาล่ะคุณจิลเวรี่ เรามีเรื่องต้องคุยกันตามลำพัง สักครู่หนึ่ง”

ผู้หญิงตรงหน้ายักไหล่และเอ่ยตอบยิ้มๆ “ได้สิว่าแต่นายจะเรียก บอนนี ก็ได้ ฉันไม่ถือตัวกับผู้มีพระคุณอยู่แล้วล่ะ ลอว์

นี่ขนาดเป็นผู้มีพระคุณนะเนี่ยยังเรียกชื่อผมแบบไม่มีคำนำหน้าได้คล่องปากขนาดนั้น

ผมเดินนำไปยังห้องพักส่วนตัว ปิดประตูให้สนิทกั้นสายตาอยากรู้อยากเห็นทั้งหลาย มั่นใจเกินร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าข้างนอกกำลังเกิดการพูดคุยซุบซิบแกล้มอาหารมื้อค่ำ  

“เอาล่ะบอนนีเธอ

ให้ตายเถอะ ! ผู้หญิงอะไรไร้ความเกรงใจอย่างรุนแรง เธอนอนกลิ้งไปบนเตียงของผมอย่างสบายอารมณ์ คว้าหมอนมาหนุนแถมยังมีหน้าผงกหัวมายิ้มกว้าง

ว่าแต่ขาสวยชะมัดขาวผ่องเรียวยาวนี่ขนาดมีผ้าพันแผลอยู่นะเนี่ย

“จะถามอะไรก็เชิญเลย ยินดีจะตอบเท่าที่ทำได้”

            ผมถอนใจเฮือกหนึ่ง นี่ถ้าไม่ติดว่าอุตส่าห์ช่วยให้รอดตายมาแล้วนะ จะแยกส่วนเป็นชิ้นๆซะให้เข็ด

            “เท่าที่ทราบมากับตันกลุ่มโจรสลัดบอนนีพร้อมลูกเรือ ถูกจับเข้าคุกนรกอิมเพลดาวน์ไปแล้วไม่ใช่เรอะ ? แล้วไหงเธอโผล่มาลอยคอร่อแร่อยู่กลางทะเลล่ะ ?

            บอนนียิ้มเฉยขณะพลิกตัวนอนคว่ำ “อือฮึก็แหกคุกออกมาแล้วนี่ไง หนีแทบเป็นแทบตายแน่ะ ถึงกับต้องเสี่ยงชีวิตระเบิดเรือทหารแล้วหนีลงทะเลเลยนะ”

เธอจะนอนดีๆให้เสื้อมันไม่เลิกขึ้นมาถึงกลางหลังไม่ได้เหรอไง ต่อหน้าผู้ชายทั้งแท่งนะเฮ้ย!!

“แล้วจากนี้เธอจะเอาไงต่อล่ะ” ผมทิ้งตัวนั่งขอบเตียง ไหนๆเธอก็ดูไม่หวงเนื้อหวงตัวอยู่แล้ว นั่งใกล้หน่อยคงไม่ว่ากัน

คู่สนทนาคว้าผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่าง ทำท่าจะยกขึ้นคลุมหัวไม่นะ! คราบเหล้ายังติดมุมปากของเธออยู่เต็มไปหมด!

“เฮ้! เดี๋ยวเปื้อนหมด เอามานี่!” ผมปกป้องความสะอาดของผ้าห่มตัวเองโดยการแย่งมันมาถือไว้ และทำให้บอนนีเบะปากน้อยๆก่อนตอบ

“ก็ไม่เอาไงหรอก ฉันขอบคุณนายมากที่ช่วยชีวิตไว้ แต่ไหนๆก็ไหนๆแล้วยังไงก็ขอติดเรือไปจนถึงเกาะที่มีความเจริญพอใช้ด้วยละกัน ถือซะว่าเป็นลูกเรือคนหนึ่งก็ได้”

โหแม่คุณเกรงใจสะกดเป็นไหมเนี่ย ?

            “แล้วเธอทำอะไรได้บ้าง ?

            “อืมปกติก็เป็นกัปตัน”

            คิดจะแย่งตำแหน่งกันหรือไงยายผู้หญิงจอมเขมือบ!

            “ล้อเล่นน่าคุณหมออยากให้ทำอะไรก็ทำได้น่า ตั้งแต่ทำความสะอาดยันเป็นหน่วยต่อสู้”

บอนนีหัวเราะคิกคักเมื่อเห็นสีหน้าของผมทั้งที่ปกติทำสีหน้าแบบนี้จะมีแต่คนกลัวถูกลงโทษแท้ๆ

แต่ก็ฟังดูดีพิกลนะเมื่อออกจากปากเธอคุณหมอ

เธอฝังหัวลงไปในหมอนของผม เส้นผมสีชมพูยาวแผ่เต็มตัดกับผ้าปูที่นอนสีดำ ดวงตาสีม่วงสวยหรี่ปรือ “ขอนอนนี่ได้หรือเปล่า ? เตียงนุ่มกว่าห้องโน้นตั้งเยอะ”

“จะบ้าเรอะ! นี่มันเตียงของฉัน!

“นอนด้วยกันก็ได้ เตียงตั้งกว้าง ขอแบ่งครึ่งหนึ่งสิ” เธอเริ่มงอเข่าขดตัวทำเหมือนจะหลับจริงๆแถมส่งเสียงครางต่ำๆในลำคออย่างกับแม่เสือสาวคำรามเมื่อเจอสิ่งถูกอกถูกใจ

นอนด้วยกันงั้นเรอะผมขนลุกพร้อมจินตนาการเปิดเปิงไปถึงไหนต่อไหน

ไม่มีทางซะหรอก! ผมขยับมือ พลังหมุนวนเต้นระริก ทั่วเรือนี้กลายเป็น รูมของผมโดยสมบูรณ์

 “จะออกไปดีๆ หรืออยากจะถูกโยนออกไปเป็นชิ้นๆ!

บอนนีลุกขึ้นชันตัวนั่งบนเตียงโดยไม่มีทีท่าหวาดกลัว ดูเธอสนอกสนใจเหมือนเด็กอยากรู้

“อืมผลโอเปะ โอเปะ สายพารามิเซียสินะ ความสามารถแจ๋วไปเลยว่าแต่นายอยากลองเป็นเด็กอีกครั้งหรือเปล่าล่ะ ? ฉันช่วยได้นะ!

มือนุ่มเอื้อมจับแขนผมหมับและผมก็สะบัดออกทันที “พูดบ้าๆ เดี๋ยวจะโดนแยกส่วนจริงๆหรอก”

เธอหัวเราะเสียงใสแล้วลุกขึ้นเดินยักย้ายส่ายสะโพกไปที่ประตู “ไว้ว่างๆจะมาลองนะ ตอนแยกออกเป็นชิ้นๆคงสนุกดี แต่ว่าสำหรับคืนนี้ฉันเหนื่อยเกินไปหน่อยราตรีสวัสดิ์นะคะคุณหมอ”

            เสียงประตูปิดลงพร้อมกับที่ผมทิ้งตัวลงนอนแผ่บนเตียง

            นี่ผมไปเก็บของอันตรายขึ้นมาจากทะเลซะแล้วสิ

 

♥♥♥♥♥♥♥ ♥♥♥♥♥♥♥ ♥♥♥♥♥♥♥

 

            ฉันเป็นคนตื่นเช้ามากไม่อยากเชื่อก็ต้องเชื่อว่าเวลาตีสี่เศษๆ นั้นเหมาะแก่การนั่งเล่นบนหอสังเกตการณ์บนเสากระโดงเรือ ถึงแม้ลมจะพัดแรงจัดกรีดผิวแสบจนแต่ก็ช่างมันปะไร

            ท้องทะเลสีดำในยามใกล้รุ่งดูเย้ายวนเสน่ห์แบบอันตรายเหมือนกับการเล่นรัสเซียนรูเล็ตหนึ่งในการพนันที่ฉันชื่นชอบลูกกระสุนนัดหนึ่งในรังเพลิงจะได้ออกมาฝังสมองของใครนั่นเป็นเรื่องที่ไม่อาจคาดเดาได้

            เพราะมันเป็นโชคชะตา

            ฉันชอบเรื่องท้าทายชอบเอาชนะไปทั่วแต่บางครั้งก็กลับชอบความเงียบสงบ ทั้งหมดนี้ดูขัดแย้งในตนเองอย่างน่าประหลาด

ผู้หญิงคนหนึ่งที่ไม่ได้เรียบร้อยนักแต่ก็ไม่ได้ปล่อยเนื้อปล่อยตัวนั่นคือนิยามการใช้ชีวิตตลอดมาของฉันท่ามกลางฝูงโจรสลัดชายฉกรรจ์โขยงใหญ่

            อืมแต่จริงๆแล้วปกติฉันจะมีคนช่วยดูแลเรื่องพรรค์นี้อยู่เหมือนกันเป็นต้นว่าผู้ชายที่พยายามลวนลามฉันคนล่าสุดในตลาดของเกาะชาบอนดี้ถูกลูกเรือของฉันช่วยกันรุมซ้อมจนน่วมไปทั้งตัว ฉันเองเสียอีกที่ต้องออกคำสั่งให้พวกเขาหยุดมือ

มาคิดๆดูแล้วผู้ชายคนที่ชื่อลอว์ก็เหมือนกับท้องทะเลยามใกล้รุ่งสำหรับฉันลึกลับแต่ก็เปิดเผย หล่อร้ายแต่ก็ไม่ใช่พวกฉวยโอกาส หึ! คิดเหรอว่าผู้หญิงอย่างจิลเวรี่ บอนนีจะอยากนอนห้องนั้นเพราะเตียงมันนุ่มนั่นคือการแสดงที่ลองยั่วยวนเพื่อหยั่งเชิงท่าทีของอีกฝ่ายดูหรอก

การที่เขาปฏิเสธการร่วมห้องเดียวกันอย่างเด็ดขาดทำให้ฉันรู้สึกประทับใจผู้ชายคนนี้มากขึ้นกว่าส่วนความเมตตาของเขาที่ช่วยฉันขึ้นมาจากความตาย

เขาไม่ใช่พวกชั่วช้าลามกและทุเรศเหมือนไอ้หนวดดำแน่นอน

แสงดวงดาวค่อยจางหายและแทนที่ด้วยสีส้มอ่อนจางที่ขอบฟ้า มันสาดกระทบเข้ากับลำเรือสีเหลืองสดใส เป็นสัญญาณที่ปลุกให้ตื่นจากห้วงความคิด ฉันกระโดดไถลตัวลงมาตามเสากระโดงเรือ ร่อนลงพื้นและมองหาอุปกรณ์ในการทำตัวให้มีประโยชน์

นั่นคือไม้ถูพื้นกับถังน้ำใบใหญ่

ปลายผ้าถูกจุ่มน้ำ บิดให้หมาด แล้วฉันก็เริ่มขัดถูไปทั่ว การวิ่งไปวิ่งมาทำให้ปวดแผลอยู่บ้าง แต่เดี๋ยวมันก็คงจะหายไปเอง ฉันถือว่าการใช้ความเร็วทุกประเภทเป็นเรื่องน่าสนุกอา ผู้ชายพวกนี้นี่ละเลยฝุ่นตามซอกเล็กซอกน้อยที่เหลือบมุมและราวบันไดไปอย่างน่าเสียดาย

ฉันส่งยิ้มและโบกผ้าขี้ริ้วในมือให้ลูกเรือคนหนึ่งที่เป็นเวรยามอยู่ เขาทำหน้าขวยเขินราวกับสาวรุ่นและหลบหายไปในส่วนท้ายเรือ นั่นทำให้ฉันหัวเราะและตั้งปณิธานว่าทุกส่วนที่พอเอื้อมถึงจะต้องเป็นมันวับและสะท้อนแสงรับยามเช้าอย่างสวยงาม

เมื่อถึงเวลาที่เหล่าลูกเรือโงหัวขึ้นมาจากเปลนอน พวกเขาก็พากันเดินหน้าตางัวเงียมาทำหน้าที่ประจำวันของตนเอง แต่ละคนเปลือยท่อนบนเห็นกล้ามเป็นมัด ภาพเหล่านั้นไม่สามารถทำให้ฉันรู้สึกอะไรได้หรอก เพราะว่าฉันก็มีลูกน้องเป็นผู้ชายล่ำนับโขยงเหมือนกันหมายถึงว่าเคยมีน่ะนะ

เพนกวินยังคงสวมหมวกหัวจุกนั้น เขาคว้าไม้ถูพื้นมาพร้อมกับชาจิที่ยังมีแว่นดำบนหน้าและผ้าขี้ริ้วในมือ พวกเขาคงไม่ทันสังเกตฉันที่นั่งอยู่บนถังไม้เปล่าในมุมอับ

ฉันลุกขึ้นยืนและเดินไปกลางดาดฟ้าเรือ “หนุ่มๆวันนี้คงไม่ต้องทำความสะอาดแล้วล่ะมั้ง ฉันจัดการเสียอยู่หมัดตั้งแต่พวกนายยังฝันหวานอยู่ในเปลแล้ว”

            ผู้ชายสองคนมีท่าทีระริกระรี้ขึ้นมาทันทีแหม พวกขี้หลีนี่มีอยู่ทั่วทุกหย่อมทะเลเลยแหะ

            “โอ ขอบคุณจริงๆครับคุณบอนนี เป็นอย่างไรบ้างครับ หายปวดแผลหรือยัง ?” ชาจิชิงโยนผ้าขี้ริ้วใส่หน้าเพนกวินแล้วพุ่งนำหน้าเข้ามาประชิดตัวฉันก่อน

            “ก็ยังปวดๆอยู่ แต่ก็ไม่เท่าไรแล้วล่ะ กัปตันของนายทำแผลเก่งไง”

            เพนกวินเอาไม้ถูพื้นยันชาจิออกไป “นั่นนะสิครับกัปตันน่ะเป็นหมอที่เยี่ยมยอดอยู่แล้ว ว่าแต่คุณหิวหรือยังครับ ป่านนี้อาหารเช้าคงใกล้เสร็จแล้ววันนี้มี

            อาหารก็สำคัญอยู่แต่ที่สำคัญกว่านั้นคือการซื้อใจคนพวกนี้ให้ได้ในสภาวะนี้คงจะต้องพึ่งพวกเขาไปอีกระยะหนึ่ง ซึ่งก็อาจกินเวลานับหลายสัปดาห์

            ฉันยกปลายนิ้วชี้แตะปากพ่อหนุ่มน้อยช่างจ้อไว้พร้อมรอยยิ้มโปรยเสน่ห์ “ชู่ววไม่ต้องบอกหรอก เดี๋ยวฉันไปดูเอง ขอบคุณมากที่เป็นห่วง..

            เพนกวินหน้าแดงแจ๋ซะแล้วโธ่ถัง! กับอีแค่ถูกแตะริมฝีปากเนี่ยนะ ไร้เดียงสาน่าเอ็นดูซะจริง!

แล้วฉันก็หันหลังกลับ เดินมุ่งหน้าไปสู่ครัวเพื่อหาของถมกระเพาะ ทิ้งให้พ่อหนุ่มสองคนทุบถองทะเลาะกันอยู่เบื้องหลัง ตั้งใจส่งยิ้มโปรยปรายไปตามรายทาง เริ่มยุทธการผูกมิตรและทำตัวสนิทสนมโดยเร็วที่สุด บางคนก็ยิ้มตอบ บางคนก็ก้มหน้างุด

และบางคนก็หน้าง้ำอย่างเช่นจีนบาร์ทที่ยืนจังก้าขวางทางอยู่ในขณะนี้

“อรุณสวัสดิ์พี่ชาย หลับสบายดีไหมเอ่ย ?” ฉันยิ้มระรื่น

เขากวาดสายตาขึ้นๆลงๆมองสำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้าของฉัน ก่อนจะปล่อยน้ำเสียงเหยียดหยามออกมา “เฮอะ! หน้าอย่างเธอน่ะรึจะมีค่าหัว 140 ล้านเบรีพวกรัฐบาลตั้งมั่วละมากกว่า”

หลังจากหรี่ตามองผู้ชายตัวใหญ่แล้วจึงตัดสินใจตอบปัดๆ ให้จบเรื่อง “ก็ว่างั้นแหละเอาละ เชิญหลีกทางไปนิด พอดีฉันมีนัดกับสตูหม้อใหญ่ตรงโน้นแน่ะ”

อืมกลิ่นหอมน่ากินแบบนี้ไก่ มะเขือเทศ หัวหอมแล้วก็มันฝรั่งแน่ๆ

จีนบาร์ททำตาขุ่นขวาง “คิดจะเขมือบคนเดียวทั้งหม้อเลยเรอะ ?

ลูกเรือคนอื่นที่กำลังถือชามอาหารเริ่มมองมาทางนี้ หน้าตาของพวกเขาบ่งบอกถึงความคาดหวังที่จะได้ดูมวยคู่เอกลงชกยามเช้า

ฉันเท้าเอวฉับอย่างรำคาญใจ “เฮ้พี่ชายแหกตาดูหน่อยสิว่ามันมีสองหม้อ เสียสละให้สุภาพสตรีสักหม้อจะเป็นไรไป ?

“มาสู้กันสักตั้งกันดีกว่านังหนูน้อย ถ้าเธอชนะก็เอาสตูนั่นไปทั้งหม้อได้เลย”

งานนี้ต้องสู้เพื่อของกินเรอะให้ตายเถอะ! ฉันหิวจนโมโหเดือดปุดๆแล้วนะเนี่ย!

“ก็ได้พี่ชายแต่อย่าให้มันยืดเยื้อนักละกัน จะเสียเวลาไปเปล่า”

“ให้เธอเป็นฝ่ายกำหนดรูปแบบการต่อสู้ก็ได้นังหนู” เขากอดอกปรายตามองทำท่าราวกับผู้อยู่เหนือกว่า ส่วนพวกผู้ชมที่เหลือเริ่มซดสตูพลางช่วยเสนอวิธีการกันจ้าละหวั่น

“เล่นไพ่เปลื้องผ้า!

“ปิดตาสู้กันมือเปล่า!

“เดวีโจนส์ฉบับดัดแปลง !

เชอะ ! คิดจะลองดีกับฉันหรือไงได้เดี๋ยวบอนนีจะช่วยสงเคราะห์ให้เสียหน้าจนต้องหลบไปเลียแผลสักสัปดาห์หนึ่งเลยเชียว

เสียงเชียร์เงียบลงเมื่อฉันเริ่มเอ่ยตอบ “สั้นๆง่ายๆละกันพี่ชาย กำหนดเวลาสิบนาทีและบริเวณดาดฟ้าเรือส่วนต้นเท่านั้น”

“จะสู้มือเปล่าหรือใช้ดาบ ?” นายยักษ์ใหญ่ถามกลับ

ฉันเชิดหน้าพร้อมส่งยิ้ม “มือเปล่าสิเพราะเราจะเล่นไล่จับกัน ฉันหนีนายไล่ ถ้าแตะถูกแม้แต่ปลายผมฉันได้ ฉันจะหมดสิทธิ์ในสตูหม้อนี้ แถมจะทำงานประจำวันให้ทั้งหมดเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์”

ลูกเรือต่างส่งเสียงซุบซิบและวิพากษ์วิจารณ์กัน อืมถ้าดูสถานการณ์ภายนอกก็เหมือนว่าฉันเสียเปรียบอย่างรุนแรงนะเนี่ย เพราะการกำหนดพื้นที่แค่ดาดฟ้าเรือส่วนหน้าก็เหมือนจำกัดกรอบตัวเองจนแคบกระจิ๋วหลิวแล้ว

จีนบาร์ทพ่นลมออกจมูก “เธอเสนอเองนะ แพ้แล้วจะมาเรียกร้องหาความยุติธรรมไม่ได้”

“แน่นอนเห็นอย่างนี้ฉันก็เป็นกัปตันเหมือนกัน ย่อมรักษาวาจาไม่คืนคำอยู่แล้ว แต่ว่าถ้าผลออกมาเป็นตรงข้ามพี่ชายต้องยกครึ่งหนึ่งของอาหารทุกมื้อมาให้ฉันเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์”

“ฮึ! คิดแต่เรื่องอาหารนะงั้นก็อย่าเสียเวลาชักช้าเริ่มเลยสิ !

“พร้อมทุกเมื่อ” ฉันตอบพร้อมเดินนำไปยังสถานที่ เล่นไล่จับ

ลูกเรือคนอื่นต่างก็ยกโขยงตามมาชมพร้อมกันทั้งหมด ฉันหันไปสั่งพ่อหนุ่มน้อยเพนกวินที่ทำหน้าตาเป็นห่วงเป็นใยใจจะขาด

“ช่วยจับเวลาสิบนาทีด้วยนะ”

ใช้ง่ายน่ารักเขาพยักหน้ารับแล้วรีบควานหานาฬิกาพกขึ้นมาทันที ฉันหันไปมองท้องฟ้าที่เริ่มสว่างเต็มที่ แดดอ่อนยามเช้าให้ความรู้สึกอุ่นนิดๆ

เอาเถอะถือว่าออกกำลังก่อนอาหารแล้วกัน

ฉันสูดลมหายใจเข้าปอด ในขณะที่เพนกวินทำตัวเป็นกรรมการด้วยการนับเวลาถอยหลัง

“จะเริ่มละนะสามสองหนึ่งไป!!

ยิ้มรับและรอวินาทีที่เหมาะสมในการหลบอย่างสนุกสนานจีนบาร์ทฉกมือวูบมาทางนี้ เร็วใช้ได้แต่ทุ่มเทแรงมากไปหน่อยมั้ง

ไม่เลวเลยแหะหมายถึงดวงของฉันน่ะรอดตายมาหยกๆแล้วต้องมาวิ่งไล่จับกับผู้ชายตัวเบ้อเริ่มเนี่ย

            เสียงเชียร์เฮลั่นเมื่อฉันหมุนตัวหลบการตะครุบไปอย่างสวยงาม ฉันโปรยรอยยิ้มและส่งจูบให้อีกฝ่ายด้วยหน้าตากวนโมโหสุดๆ เท่าที่จะทำได้

อืมคุณหมอกัปตันที่น่าค้นหาคนนั้นจะเล่นด้วยแล้วสนุกเหมือนลูกเรือของเขาหรือเปล่านะ ?

ว่างๆ คงต้องลองดูซะแล้ว

 

 

 

 


 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

730 ความคิดเห็น

  1. #694 707 เราไม่เคะนะ (@choojan2546) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 01:08
    ชอบๆๆๆๆ
    #694
    0
  2. #648 ลัมพนะ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มีนาคม 2559 / 20:46
    สนุกดีแฮะ

    เป็นพระเอกกับนางเอกที่ผมชอบ

    อยากอ่านเรื่องรักแนวนี้มานานแล้วครับ
    #648
    0
  3. #609 pangz' (@pang-61) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มีนาคม 2558 / 19:49
    บอนนี่ซนอ้ะ น่ารัก ชอบๆ ><
    #609
    0
  4. #584 <<aKinA>> (@aunjungka410) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2557 / 14:45
    สนุกมากค่ะ บอนนี่น่ารักดีเเฮะ
    #584
    0
  5. #572 มิกกี้ black (@mickeyblack) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 กันยายน 2557 / 21:07
    สนุกจัง ลอว์น่ารัก
    #572
    0
  6. #459 LikeCartoon (@monnapay-lovely) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2556 / 00:36
    ซนเอาเรื่องเลยบอนนี่ อย่างกับเด็กแน่ะ
    #459
    0
  7. #436 P-plai-NewworlD (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2556 / 14:02
    ลอว์~ มาเก็บเธอคนนี้ทีเซ่ ซนแต่เช้าเชียว 5555
    #436
    0
  8. วันที่ 1 มีนาคม 2556 / 16:08
    เอร้ยยยยย น่ารักอ้าาา >..<  บอนนี้โคตรเเสบ 55555
    #328
    0
  9. #326 OVER ✪ LOAD (@bubble-pop) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2556 / 11:49
    ลอว์แลดูหื่น 55555555555555555555555
    #326
    0
  10. #180 N-A-T-T-I-T-A (@nattita211) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2555 / 21:54
    บอนนี่น่ารัก ซนจริงๆเลย55
    #180
    0
  11. #102 Mocca ^o^/ (@darkghost) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2555 / 21:18
    บอนนี่ซนมากเลย ลอว์มาเก็บยัยนี่ที
    #102
    0
  12. #90 looky39 (@looky39) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 กันยายน 2555 / 17:05
    บอนนีนี่ซนเหมือนกันนะเนี่ย>_<
    #90
    0
  13. #25 Supernovas (@supernovas) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2555 / 21:19
    อยากให้ลอว์จับบอนนี่มั้งจัง 
    #25
    0
  14. #12 One piece! I Love You! (@tarkra) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2555 / 17:58
    แต่งเก่งมากอ่ะ!

    ชอบสุดๆๆๆๆ!

    อัพอีกน้า...เราจะรออ่านจ้า (:
    #12
    0
  15. #9 {Guide✖Book} (@Guidebook) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2555 / 19:54
    กรี๊ดดด น่ารัก น่ารักมาก น่ารักมากที่สุด >//<
    เชียร์ ชอบ รักคูนี้สุดใจขาดดิ้นเลยยยยยยย
    อัพต่อเร็วๆนะ อารมณ์ค้าง 555555
    #9
    0
  16. #7 ~Spirit~ (@poringrenger) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2555 / 19:30
    กรี๊ดดดด สนุกมากกค่าาา >< 


    เราแฟนคลับลอว์เลย กรี๊ซซซ


    อยากรู้ว่าบอนนีจะจัดการกับลอว์ยังไง 5555
    #7
    0
  17. #6 เบมมี่ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2555 / 00:20
    ตื่นเต้นไปด้วยเลย

    แต่คนที่จะจับบอนนี่ได้ต้องเป็น ลอว์ เท่านั้น

    อร๊ายยยยยยยย

    เพิ่มพลังจิ้นเป็นทวีคูณณณณ



    ชอบตรงที่มีนัดกับหม้อสตู หิว!!
    #6
    0