The SAGA : ชีวิตของจอมมารอย่างข้าช่างน่าเบื่อจริงๆ

ตอนที่ 9 : ตอนที่ 8 : จอมมารกับดอลล์มาสเตอร์(มาสเตอร์กลัวก้านดอกกุหลาบอีกแล้วค่ะ : มอร์แกน)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,008
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    2 เม.ย. 54

กลางป่ามรกตมีคฤหาสน์หลังหนึ่งตั้งอยู่กลางป่า ทั้งหลังทำจากไม้ รูปแบบเรียบง่ายไม่โอ่อ่า แม้เก่าแก่แต่ก็ไม่ถึงกับทรุดโทรม

...แถมพอเข้าใกล้ก็จะได้ยินเสียงโหยหวนดังแว่วมา...

จอมมารยืนอยู่หน้าประตูบ้าน พอได้ยินเสียงโหยหวนกรีดร้องก็หันไปหามอร์แกน

“ข้าควรหาก้านดอกกุหลาบไปให้รึเปล่า”

แม่มดค้อมศีรษะ ตอบเสียงสุภาพ “เท่าที่ข้ามาครั้งล่าสุด มาสเตอร์กลัวก้านดอกกุหลาบอีกแล้วค่ะ”

“งั้นเหรอ” จอมมารรับ ในเมื่อได้ยินแบบนี้ก็ช่างมันแล้วกัน เธอยกมือเคาะประตู แล้วรอสักพัก ก็มีเสียงเอะอะดังมาจากด้านหลังประตู เป็นเสียงตวาดสั่งประมาณว่า มัดเอาไว้!’ ปิดตาด้วย!’ จับไว้! อย่าให้หนี!’ ตามด้วยเสียงกุกกักและเสียงร้องไม่ทราบความหมายตามมาอีกพักหนึ่ง

จนเมื่อข้างในสงบ เสียงแปลกๆ เงียบลง ประตูบ้านก็ถูกแง้มออกมา คนเปิดเป็นชายหนุ่มร่างสูง ผมดำสนิท ชุดที่สวมยับยู่ยี่เล็กน้อย ผมก็ยุ่ง สีหน้าดูเหนื่อยอ่อน แต่ไม่มีเหงื่อสักหยด

“นัวร์” จอมมารจำตุ๊กตาคนโปรดของดอลล์มาสเตอร์ได้เลยเอ่ยทักทายไปทีหนึ่ง จากนั้นก็ถอยไปข้างๆ  เปิดทางให้เห็นมอร์แกนที่ยืนอยู่ด้านหลัง

“ท่านจอมมาร ท่านมอร์แกน” อีกฝ่ายเรียกเสียงอ่อน แล้วถอยตัวจากประตู “เชิญครับ”

แขกทั้งสองก้าวเข้าไปในบ้าน กวาดตามองเข้าไปนิดกเดียว ก็ต้องไปสะดุดกับร่างหนึ่งที่นั่งบนเก้าอี้ มีผ้าพันตาพันปาก ทั้งตัวก็โดนมัดไม่ให้กระดิกได้สักนิ้ว ข้างๆ มีผู้หญิงผมทองคนหนึ่งทรุดลงกับพื้น กุมแขนของตัวเองไว้ เธอใส่เสื้อแขนกุด ดังจึงเห็น ข้อต่อ ช่วงศอกและนิ้วได้อย่างชัดเจน

นอร่า...ตุ๊กตาอีกตัวของมาสเตอร์

“มาสเตอร์อาละวาดอีกแล้วครับ” นัวร์ตอบให้ “คราวนี้เป็นหนัก ดูเหมือนจะกลัวไม้”

จอมมารกลอกตามองขึ้นฟ้า...คฤหาสน์ทั้งหลังนี่ก็ทำจากไม้นี่...

“แล้ว มีธุระอะไรหรือครับ” นัวร์ถาม

“ข้าต้องการร่างเปลี่ยนค่ะ” มอร์แกนแจ้งเจตจำนง ซึ่งนัวร์ก็รับคำ

“มาสเตอร์ทำร่างสำรองเสร็จแล้วครับ แต่สภาพแบบนี้อาจทำพิธีใส่วิญญาณให้ท่านไม่ได้ คงต้องรบกวนรอสักพักแล้วครับ”

“ตุ๊กตาที่ปราสาทเทาโดนพังยกแผง” จอมมารว่าบ้าง “ข้าต้องการใหม่ทั้งหมด”

“ท่านเอเลดอยน์ไม่มาหรือครับ” อีกฝ่ายทำหน้ากังวล พูดไปถึงพ่อของลามัวร์น่า “นอกจากเรเชลก็มีแต่ท่านเอเลดอยน์ที่สั่งมาสเตอร์ได้ ไม่เช่นนั้นก็ได้แต่รบกวนให้จอมมารรอจนกว่ามาสเตอร์จะดีขึ้นแล้วล่ะครับ”

เขามองมาสเตอร์ของตัวเองอย่างกังวล แม่มดเทาที่ถูกมัดบนเก้าอี้เริ่มสั่นสะท้านด้วยสาเหตุใดไม่ทราบ ผ้าที่พันตาเริ่มซึมน้ำ แม้จะโดนพันตาพันปาก แต่ก็เห็นรอยบิดเบี้ยวของหน้าได้ชัดเจน นี่ถ้าไม่โดนปิดปาก เธอคงกรีดร้องลั่นต่อไปแล้วล่ะ

มาสเตอร์มีอาการวิกลจริต...อันนี้เป็นที่รู้กันดี กระทั่งสนทนาดีๆ ยังทำไม่ได้ แต่การที่เธอยังสามารถมีชีวิตอยู่ได้ทั้งที่แทบจะใช้ชีวิตปกติไม่ได้นั้นเพราะนานครั้ง...นานๆ ครั้ง แม่มดเทาก็จะเหมือนกับมีสติขึ้นมา มีจิตใจปกติเหมือนคนทั่วไป ทั้งยังจำสภาพตัวเองก่อนหน้านี้ได้อย่างแม่นยำ...และทุกครั้งที่มีสติ เริ่มตระหนักถึงสภาพของตัวเองก่อนหน้านี้ เธอก็จะขังตัวเองอยู่ในห้องใต้ดิน...ทำตุ๊กตา...

ดอลล์มาสเตอร์จะทำตุ๊กตา ทำหามรุ่มหามค่ำ แทบไม่กินไม่นอน สร้างตุ๊กตาขึ้นแล้วใส่วิญญาณเข้าไป ล้างความทรงจำเก่าให้หมดแล้วใส่เจตจำนงของตัวเองเข้าไป จากนั้นก็ส่งมันออกเดินทางไปทั่วทุกที่ หวังว่าจะมีสักตัวที่ค้นหาวิธีรักษาตัวเองได้...จนบัดนี้กระทั่งเกรเทลเองก็ไม่รู้ว่าเธอสร้างตุ๊กตามากี่ตัวแล้ว แต่นัวร์ และนอร่า ล้วนเป็นตุ๊กตาที่มาสเตอร์สร้างขึ้นเพื่อดูแลตัวเองในขณะที่ยังไม่มีสติ ให้ยังอยู่รอดต่อไปได้โดยไม่ฆ่าตัวเองตายซะก่อน

นี่ผ่านมาตั้งหลายร้อยปีแล้ว...ความจริงแล้วส่งตุ๊กตาออกไปตั้งมากมายสมควรจะหาวิธี หรือคนที่รักษาได้มาแล้ว เพียงแต่...

จอมมารมองตุ๊กตาผมดำที่เข้าไปปลอบมาสเตอร์ของตัวเอง

แม้จะเป็นห่วงมาสเตอร์ของตัวเองจากใจ แต่ ตุ๊กตาพวกนี้ไม่ใช่คนจริง แม้มีจิตใจความรู้สึกแต่ก็ออกจะขาดๆ เกินๆ อยู่บ้าง แม้จะรักมาสเตอร์ แต่ก็รัก...มากเกินไป...

เฮ้อ...แต่เรื่องของแม่มดเทากับตุ๊กตาก็เป็นเรื่องของแม่มดเทากับตุ๊กตา ก่อนหน้านี้เรเชลแสดงเจตจำนงชัดเจนว่าจะไม่เข้าไปยุ่งกับเรื่องนี้ จอมมารเองก็ไม่คิดว่าเป็นเรื่องที่สมควรเข้าไปยุ่ง หวังแต่ว่า...แม่มดเทาจะรู้ตัวในเร็ววันก็เท่านั้น

“ก็ได้ ข้าจะรอ” จอมมารยอมในที่สุด

 

สองวันต่อมา...

รอ...

รอ...

“กรี๊ดดดด!!! เอามันออกไป!

เพล้ง!

จานบินทำวงสวิงสวยงามข้ามหัวจอมมารไปกระแทกกำแพง

มอร์แกนที่นั่งสงบนิ่งเยือกเย็นอยู่ฝั่งตรงข้ามโต๊ะยกชาขึ้นจิบ

“ไม่!! ข้าเกลียดที่นี่! เอาข้าออกไป!

โครม!

เสียงอะไรสักอย่างโดนทุ่ม ก่อนเศษซากของมันจะบินมาตกแทบเท้าของจอมมาร

อ้อ...ขาเก้าอี้นี่เอง

“อย่าเข้ามาใกล้ข้านะ!! ไม่! ม่ายยย!!!

“ระวัง! มาสเตอร์หยิบมีดแล้ว!

“จับไว้!

ตุบ ตับ โครม คราม...ฯลฯ ฯลฯ

หลังจากพักอยู่ได้สองวัน....จอมมารก็เริ่มรู้ซึ้ง...ชีวิตประจำวันของดอลล์มาสเตอร์ช่างวุ่นวายจริงๆ นอกจากมีงานอดิเรกสุดคลาสสิกอย่างสติแตกได้ตลอดสามเวลาก่อนและหลังอาหารแล้ว ยังมีรอบดึกและก่อนนอนอีกสองรอบ บางทีหลับอยู่ก็ลุกมากรี๊ด วุ่นวายกันทั้งบ้าน

พวกตุ๊กตาไม่จำเป็นต้องนอนอยู่แล้ว แถมอยู่มาจนชิน แต่มอร์แกนกับเกรเทลที่โดนปลุกแทบทุกคืนชักเริ่มหนังตากระตุก มอร์แกนจริงๆ แล้วยังไม่ค่อยเท่าไร เจ้าตัวเดิมทีก็ไม่ค่อยจุกจิกเรื่องมาก ไม่ค่อยคิดอะไรมากมาย โดนปลุกก็โดนปลุก เดี๋ยวก็หลับต่อได้ แต่จอมมารนี่สิ...

“ไม่! ข้าไม่ได้ทำอะไรผิด! ข้าไม่ได้ฆ่าพวกเขานะ!!

ปึง!

ฝ่ามือตบเข้าบนโต๊ะที่ไร้ความผิดจนเป็นรอยยุบ จอมมารลุกพรวดจากโต๊ะ แรงจนเก้าอี้หงายหลังกระแทกพื้น แต่เกรเทลไม่สน เธอตวัดสายตาฉับไปยังแม่มดเทาที่ยืนบนบันได ใบหน้าบิดเบี้ยววิปลาส ดวงตาไร้สติ ผมสีดำฟูยุ่งเหยิง ในมือถือมีด ข้างล่างมีตุ๊กตาสองตัวคุมเชิงเตรียมตะครุบตัวอยู่

เกรเทลเดินเข้าไป ดันตุ๊กตาที่ขวางตรงบันไดออก แล้วก้าวพรวดๆ ขึ้นบันไดไปหาดอลล์มาสเตอร์

“ท่านจอมมาร!” นัวร์ตะโกน แต่อีกฝ่ายเพียงตวัดสายตาคมกริบที่ติดจะบึ้งเพราะนอนไม่พอลงมามอง ก่อนจะกล่าวเสียงเย็น

 “ไม่ต้องพึ่งท่านเอเลดอยน์กับเรเชลหรอก ข้าคุยเอง!

แล้วไม่ต้องรอให้ใครมาแย้ง จอมมารก็ใช้พลังเล็กน้อย ปลดอาวุธจากแม่มดเทา แล้วเข้าประชิดตัว ฟาดมือเข้ากับแก้มอีกฝ่ายอย่างแรง

เสียงตบดังหนัก ก้องไปทั่วห้อง ตุ๊กตาสองตัวที่อยู่ข้างล่างเบิกตากว้าง ก่อนที่ตาจะเริ่มเรืองวาวไม่พอใจ ทั้งคู่ถูกสร้างมาเพื่อปกป้องมาสเตอร์ เมื่อมาสเตอร์ถูกทำร้ายย่อมมีปฏิกิริยา ถ้าไม่ติดว่าจอมมารอยู่ใกล้มาสเตอร์มากเกินไป เกรงว่าตุ๊กตาทั้งสองคงกระโจนใส่จอมมารแล้วเริ่มต้น ฆ่า หั่น ศพไปแล้วแน่ๆ

แม้จะมีรังสีอำมหิตมาจากด้านหลัง เกรเทลหรือจะใส่ใจ เธอมองดอลล์มาสเตอร์ที่ถูกฟาดเข้าไปจนหน้าหันคนนั้นอย่างรอดูผล

แม่มดเทาผู้ถูกทำร้ายค่อยๆ หันศีรษะกลับมา ก้มหน้านิ่ง ผมสีดำยาวปรกหน้า มือข้างหนึ่งแตะเข้าจุดที่ถูกตบ ดูงุนงงสับสนมากกว่าโกรธแค้น และเมื่อลืมเงยหน้าขึ้นมา แววตานั้นก็เป็นแววตาตระหนกดังเช่นคนปกติ ไม่มีความวิปลาสแล้ว

“เกรเทล...” แม่มดเทาพึมพำ ยกมือกุมศีรษะตัวเอง มองอีกฝ่ายอย่างมึนงงแปลกใจ “ทำไม...”

“ตุ๊กตารับใช้ที่ปราสาทเทาโดนพังยกแผง” จอมมารขัดก่อนอีกฝ่ายจะพูดอะไร “ข้าต้องการชุดใหม่ ส่งตรงถึงปราสาท เดี๋ยวนี้”

งานที่มาอย่างกะทันหันทำเอาดอลล์มาสเตอร์เปลี่ยนจากตื่นตะลึงมาเป็นมุ่นคิ้วลง แต่พอถูกอีกฝ่ายจ้องอย่างหงุดหงิด ตาเรืองวาว ส่งสัญญาณแปลได้ว่า ถ้าไม่อยากโดนกระบวนท่ายืดแก้มของข้าก็จงเข้าใจคำสั่งซะ!’ เธอก็ได้แต่พยักหน้าอย่างงงๆ “ข้า...ข้าจะจัดการให้”

จากนั้นเธอก็เลื่อนสายตาลงไปที่ปลายบันได นอกจากตุ๊กตารับใช้สองตัวแล้ว ยังมีอีกหนึ่งที่แม่มดเทาคุ้นหน้าคุ้นตา

 “มอร์แกน...?”

“อาใช่...” เกรเทลทำท่าเหมือนเพิ่งนึกได้ “ทำพิธีใส่วิญญาณให้เธอด้วย จะได้เสร็จๆ ไปสักที ข้าจะกลับปราสาทล่ะ”

แม่มดเทาพยักหน้ารับแผ่วเบา แต่ยังอดไม่ได้ทีจะถาม

“แล้วเมื่อกี้...?”

“ข้าตบเจ้า” ผู้ประทุษร้ายรับอย่างหน้าชื่นตาบาน “การตกใจจะทำให้จิตใจเกิดช่องว่าง ข้าเลยฉวยโอกาสใช้คาถานิดๆ หน่อยๆ ดึงสติเจ้าขึ้นมา รู้สึกเป็นไงบ้าง”

“เจ็บ...” แม่มดเทาตอบ ที่แก้มเริ่มปรากฏรอยฝ่ามือชัด เธอจึงอดไม่ได้ที่จะมองค้อนอีกฝ่าย “คราวหน้าช่วยหาวิธีอื่นทีเถอะ”

จมมารยักไหล่ “ช่วยไม่ได้ นอจากต้องทำให้ตกใจแล้ว ข้ายังต้องซัดพลังใส่สมองเจ้าตรงๆ ด้วย ตบมันก็สะดวกดีออก”

แม่มดเทาหรี่ตา ดูเหมือนจะไม่ค่อยชอบวิธี สะดวก นี่ของจอมมารสักเท่าไรนัก “จะมีผลนานแค่ไหน”

“ข้าไม่ได้ใส่พลังเยอะ คงยื้อสติเจ้าได้สักสองสามอาทิตย์ ที่เหลือก็ขึ้นอยู่ว่าเจ้าจะทนไหวแค่ไหน ยังไงก็รีบๆ ไสหัวไปทำตุ๊กตาให้ข้าแล้วกลับไปบ้าต่อได้ตามสบาย”

“ถ้าข้าขอเวลาเพิ่มล่ะ”

คำขอทำให้จอมารเลิกคิ้ว มุมปากโค้งขึ้น ก่อนกล่าวเสียงเย็น “นั่นขึ้นอยู่กับว่าเจ้าอยากโดนข้าตบอีกรอบรึเปล่า”

 


 

----------------------------------------

ขอแก้มาสเตอร์ดอลล์เป็นดอลล์มาสเตอร์นุ

ว่าไปแล้ว...นิยายเรื่อง นี้....ชักเหมือนเอาเรื่องเก่าๆที่ดองไว้มายำรวมกันเลยแหะ จริงๆแล้วหนูมอร์แกนเธอมาจาก Tale of dream มาสเตอร์ดอลล์เธอก็มีเรื่องของเธอ เรเชลก็มี แต่คนเขียนขี้เกียจคิดปูมหลังตัวประกอบมากมาย+ตัน เลยจับเรื่องมาผูกกันซะเลย 55+

ปล. สำหรับคนที่ยากรู้ปูมหลังราชาปีศาจกับหนูเกรเทล คนเขียนจะหาทางแทรกให้ได้ในตอนสองตอนนี้แล้วล่ะ >w<
ปลล. ว่าที่อัศวินน้อยทั้งสองใกล้จะได้เวลาออกโรงแล้วล่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

515 ความคิดเห็น

  1. #477 Pearendless (@pear-narin) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มกราคม 2557 / 18:07
    -0-''''
    #477
    0
  2. #334 Lazy>_<Girl (@tp2102) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2555 / 16:31
     อา.....  อยากโดนตบสักที เฮ้ยไม่ใช่แล้ว
    #334
    0
  3. #333 The White Rose of Death (@nali-rabanos) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2554 / 00:19
    จอมมารเริ่มโหดละ หิหิหิหิ
    #333
    0
  4. #332 sillfai (@sillfai) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2554 / 05:05
     ชักจะน่าสงสารอะ จอมโหด เอ๊ยจอมมาร สุดยอด
    #332
    0
  5. #331 WhisperS In The Dark (@hellmaid) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2554 / 12:19

    ดอลล์มาสเตอร์เป็นบุคลิกที่มีเอกลักษณ์มากเลยครับ  ยกนิ้วโป้ง=w=b
    ทั้งสงสารและฮาไปในตัวแฮะ

    #331
    0
  6. #330 ★EmPtY_MiNuTe ♪ (@porrly) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2554 / 16:42
    รู้สึกเรื่องนี้จะเริ่มรั่วขึ้นเรื่อยๆแฮะ = =
    #330
    0
  7. #329 Dreamever (@mine1538) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 เมษายน 2554 / 03:11
    เกรเทล โหด

    นิยายเรื่องนี้รั่ว + สนุกมากมายค่ะ~
    #329
    0
  8. #328 n_ur_se (@nu_rse_) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 เมษายน 2554 / 15:01
     มันสนุกรั่วๆนิดดีค่ะ

    ชอบอัศวินแห่งแสงกะจอมมาร
    #328
    0
  9. #327 เลโอลีโอ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 เมษายน 2554 / 20:46
    มันประหลาดเรียบง่ายแต่วุ่นวาย 555555+





    สังคมของจอมมารและปีศาจนี่น่ารักอ่ะค่ะ ดูอบอุ่นดี เนอะ





    พอไรเตอร์เขียนตอนนี้มันรู้สึกเหมือนพวกตุ๊กตาไม่อยากให้ดอลล์หายดีเหรอคะ น่ากลัวอ่ะ
    #327
    0
  10. #326 voodoo princess (@davillboy) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 เมษายน 2554 / 00:15

    สนุกมากค๊าาาาาา ตื่นเต้นอะ จะได้รู้เบื้องลึกเบื้องหลังของราชาปีศาจกับเกรเทลแว๊ววววววว >0< ในที่สุดอัศวินน้อยทั้งสองจะได้ออกโรงอีกรอบซักที รอมาหลายตอนชอบอัศวินสายเลือดพ่อมดดำค๊าาาาาาาา

    ป.ล. ขอวิบัติเพื่อความสะใจน่ะค่ะ คริคริ

    #326
    0
  11. #325 SodaNUT (@nutree) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 เมษายน 2554 / 00:06
    โหดอ่ะ -0-

    เริ่มรู้สึกจะเหมือนจอมมารมากกว่าตอนแรกๆขึ้นมาแล้ว 555555+
    #325
    0
  12. วันที่ 1 เมษายน 2554 / 23:52
    โอ้ว นี้ล่ะตบเรียกสติของแท้!!!
    #324
    0
  13. #323 Chal (@Chal) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 เมษายน 2554 / 23:21
    แล้วถ้าเจ้าหล่อนเกิดขออีกทีขึ้นมา ท่านจอมมารคงจัดให้สมปรารถนา ชนิดที่เรียกว่า จัดเต็ม........

    .....จากนั้น จอมมารก็จะขึ้นบัญชีดำองเหล่าตุ๊กตาไปโดยปริยาย เอวัง
    #323
    0
  14. วันที่ 1 เมษายน 2554 / 22:41
    อาการคล้ายชีวิตขาดSM  อา..จอมมารเอารองเท้าส้นสูงมาเยียบย้ำฉันที..(จะบ้าเรอะ!!)
    #322
    0
  15. #321 marirano (@queenrace) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 เมษายน 2554 / 21:11
    เกรเทลเอ๊ย มาคราวหน้าระวังปังตอหลุดใส่หัวนะเว้ย
    #321
    0
  16. #320 Candice (@kazziir) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 เมษายน 2554 / 21:08
     โหวววววววววววว รั่วมากกกกกกกกกกกก กระทืบไลท์แรงๆค่าาา 
    #320
    0
  17. #319 FoN (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 เมษายน 2554 / 21:00
    first i thought u gonna play april fool like u tricked me in AJ TT

    i love u gretel!!l
    #319
    0
  18. #318 รัตติกาล (@inthesea) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 เมษายน 2554 / 14:41
     ว่าแต่ที่ดอลล์มาสเตอร์ยังรักษาตัวไม่หายเป็นเพราะตุ๊กตาไม่ยอมให้รักษาเหรอครับ
    #318
    0
  19. #317 -เกม- (@-gem-) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 เมษายน 2554 / 13:16

    เอ่อ..มาสเตอร์อาจจะขออีกทีก็ได้นะ ถ้าเธอเป็นมาโซน่ะ = =;
    แต่จอมมารนี่เอสจริงๆสินะ (   - -);;;

    #317
    0
  20. #316 aisouno (@aisouno) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 เมษายน 2554 / 12:19
     สงสารมาสเตอร์ดอลจริงๆ
    #316
    0
  21. #315 Weira (@numounza) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 เมษายน 2554 / 11:10

    55555+
    ฝ่ามืออรหันต์ ตบสยบบ้า..

    #315
    0
  22. วันที่ 1 เมษายน 2554 / 10:42
    รั่วจริงๆเลย 5555555555555555555  เกรเทลแรงมากกกก ตบปุ๊บ ได้สติปั๊บ 5555555555555
    #314
    0
  23. #313 Giovanna ✖ J & M (@vista282) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 เมษายน 2554 / 10:25
    555+

    ตบปุ๊บ บ้าออกเลย 555
    #313
    0
  24. #312 PhoLon (@photon) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 เมษายน 2554 / 10:14
    ดอลมาสเตอร์ครับ ผมแนะนำนะอย่าไปขอเพิ่มเวลากับเกรเทลดีกว่านะ
    เดี๋ยวหน้าจะเยินเปล่าๆ ฮ่าๆๆ วิธีสมเป็นจอมมาร(สุดรั่ว!)จริงๆครับ
    #312
    0
  25. วันที่ 1 เมษายน 2554 / 09:23
    ช่างเป็นวิธีง่ายๆที่ได้ผลดีเสียจริง - -+
    สนุกมากค่ะ รออ่านนะ อัพๆๆๆๆ++++

    #311
    0