[REWRITE] ม่านวิวาห์อลเวง [Chaotic wedding] #ป๋อจ้าน MPREG AUTHOR : SNOOKY

ตอนที่ 3 : รีไรท์ 第3 集 ม่านวิวาห์อลเวง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,008
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,280 ครั้ง
    13 เม.ย. 63

ตอนที่ 3  ม่านวิวาห์อลเวง

 

มือที่จับคว้าแขนของอี้ป๋อได้อย่างเต็มแรงพาลจะล้มคว่ำได้อย่างตัวเองเมื่อก่อนแล้วแท้ๆแต่เจ้าม้าดันหักโค้งตามเนินเขาเสียได้  แรงมุมโค้งเหวี่ยงให้เซียวจ้านเอนร่างทั่งร่างไปตามแรงที่ม้าต้องการเหวี่ยงไปอย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วย


เฮ้ย!!


แผ่นหลังของอี้ป๋อนอนราบไปกับพื้นไม้ตามความตั้งใจของเซียวจ้านอย่างแรง  แต่มันดันผิดคาดเมื่อร่างของเซียวจ้านกลับไม่ได้อยู่ที่พื้นไม้น่ะสิ  หน้าอกน้อยของเซียวจ้านไม่ได้ปะทะพื้นไม้แต่เป็นกล้ามหน้าอกอันแข็งแรงของชายชุดสีขาวสะอาดตาอย่างแนบแน่น


มือหนาเกี่ยวตระหวัดเอวบางที่คร่อมเขาด้านบนด้วยสัญชาตญาณเป็นไปเองอย่างแนบแน่น  ความรู้สึกเจ็บแล่นริ้วไปที่หน้าอกแกร่งยามร่างชายหุ่มผอมพอดีมือกดทับมาที่ร่างกายของตัวเองราวกับเป็นเบาะรองรับ


นี่จะ  เจ้า...


เหตุการณ์พลิกผันกันไปหมด  อี้ป๋อมีเจตนาเพียงสอนสั่งชายข้างกายอันดื้อดึงให้รู้จักมารยาทและเชื่อฟังบ้าง  เหตุไฉนกลับกลายเป็นแก้มสากโดนจมูกนิ่มกดทับจนเบิกตากว้างที่สุดในชีวิต มองไปที่จมูกรั้นขาวผ่องด้านบนนั่นไม่วางตา


ราวกับนาทีของเวลาหยุดนิ่งกลางอากาศมีเพียงแค่สองชายในรถม้าที่ตกตะลึงกับสิ่งเบื้องหน้า  จมูกรั้นขยับปัดไปมาบนแก้มสากอย่างคลอเคลียด้วยแรงม้าที่วิ่งส่ายไปมาอย่างโหยหาความเต็มอิ่มจากเนื้อแก้มของอี้ป๋อ พาเอาแก้มนวลขึ้นสีเล็กน้อยอย่างน่าอาย


ข้า...ข้าไม่ได้ตั้งใจเซียวจ้านดันใบหน้าของตัวเองขึ้นห่างจากแก้มสากเพียงเล็กน้อยและเอ่ยออกมาแล้วพยายามดันตัวลุกขึ้น


อีกแล้ว!  ม้าพยศสองตัวมันจงใจหรือเยี่ยงไร!!


เจ้า!


อี้ป๋อก่นคำพูดมาจากลำคอได้เพียงเล็กน้อยก่อนที่ใบหน้าของเซียวจ้านจะหล่นลงมาอีกรอบเพียงทว่ารอบนี้ไม่ใช่จมูกที่โดนแก้ม  แต่เป็นริมฝีปากอย่างที่เซียวจ้านเคยท้าทายเอาไว้ว่าให้อี้ป๋อปิดคำพูดของเขาให้ได้ 


กลีบปากนุ่มสัมผัสไปกับริมฝีปากหยักที่เผยออ้าด่าเซียวจ้านอย่างพอดิบพอดีทำให้สองกลีบปากปะทะกันอย่างไร้อากาศลอดผ่าน  ความเงียบทั่วอาณาบริเวณเข้ามาแทนที่ไม่เว้นกระทั่งสีหน้าสองบ่าวด้านหน้าที่หันมามองเหตุการณ์อ้าปากเหวอไปตามๆกัน


แย่แล้วอย่ามองเชียวนะ!


นายข้ากับนายเจ้า  จูบกัน!


ซือจุยถือวิสาสะเอามือขึ้นมาปิดตาเพื่อนบ่าวที่รู้จักเพียงครึ่งชั่วยามห้ามไม่ให้ดูสองนายในรถม้าและปิดตาตัวเองไม่รับรู้ด้วยเช่นกัน  สองบ่าวมีภาพติดตายิ่งนักว่าอี้ป๋อและเซียวจ้านนอนจูบกันที่ด้านหลังรถม้าท่าอย่างไร


เนิ่นนานจนริมฝีปากทั้งสองสัมผัสกันอย่างหินโดนความร้อนพาเอากลีบปากหลอมละลายติดกันไม่สามารถถอนออกได้โดยง่ายด้วยความตกใจและแรงวิ่งของม้าที่ยากลำบากต่อการดันร่างออก  แม้ว่าไร้การขยับมีเพียงแค่ประทับริมฝีปากแนบสนิทเท่านั้นแต่หยดน้ำลายใสกลับแทรกซึมออกมาจากร่างบางจนสะดุ้งเฮือก


อะ  อี้ป๋อ  ข้า...


ไม่พูดเสียดีกว่า  เซียวจ้านพยุงตัวออกมาอย่างไวเมื่อได้สติครบถ้วน  ความเร็วของม้าลดลงจากการบังคับของซือจุยเลยทำให้เซียวจ้านดันตัวไปนั่งอีกฝั่งห่างจากอี้ป๋อมากที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้วนั่งหลับตานิ่งไม่พูดไม่จาจับปากตัวเองและก้มหน้ากับพื้น


“...”


อี้ป๋อคือบุรุษที่เรียกว่าแทบไร้ความรู้สึกยันร่างขึ้นจากพื้นไม้แล้วบรรจงจับท่านั่งตัวเองให้เหยียดตรงสง่าผ่าเผยราวกับว่าไม่มีเหตุการณ์เมื่อครู่เกิดขึ้น  แต่หากใครสังเกตดีๆแล้วทั้งปลายหางตาที่ลอบมองเซียวจ้านอีกฝั่งนั่นสลับกับมือของตัวเองที่กำเนื้อผ้ากางเกงขาวของตัวเองกำลังจิกแน่นและเม้มริมฝีปากตัวเองที่แดงระเรื่อไม่ต่างกับของเซียวจ้านสักนิด


วิชาปิดปากของอี้ป๋อได้ผลอย่างดีเยี่ยม  เซียวจ้านไม่ริอาจเปิดปากพูดได้อีกเลยและคาดว่าน่าจะไร้วาจาน่ารำคาญจนถึงบ้านตระกูลหวังนั่นแหละ

 


ทำไมป่านนี้อี้ป๋อกับเซียวจ้านยังไม่มาอีก ผ่านมาหลายชั่วยามแล้วนะ


ซีเฉินโบกพัดกระดาษในมือไปมาให้ลมเย็นๆดับความร้อนอกร้อนใจที่สุมอยู่ในอก  เมื่อเช้าเขาเป็นคนออกปากให้อี้ป๋อไปรับเซียวจ้านเพื่อสร้างสัมพันธภาพให้ได้อยู่ด้วยกันนานๆแต่ก็ไม่คิดว่าจะนานขนาดนี้


ท่านวางใจเถิด อย่างไรเสียมีซือจุยไปด้วย  ข้าว่าคุณชายอี้ป๋อไม่เป็นอะไรหรอก


บ่าวข้างๆช่วยพูดปลอบให้ใจของซีเฉินเย็นลงสักนิดก่อนที่เจ้านายจะพยักหน้าเห็นด้วย  เขายอมรับเลยว่าแม้ซือจุยจะยังเด็กแต่ก็เป็นคนเอาตัวรอดเก่ง  อีกทั้ง
อี้ป๋อก็ไม่ใช่ว่าจะอ่อนแอขนาดนั้น ตรงกันข้ามกลับปราดเปรื่องตั้งแต่ยังเด็กด้วยซ้ำ


นั่นไงท่าน  ทั้งหมดมาแล้ว


รอยยิ้มของบ่าวคลี่ไปยังเจ้านายข้างๆก่อนที่มองตามแผ่นหลังซีเฉินที่เดินไปรอหน้าบ้านใหญ่ด้วยความร้อนใจ  อี้ป๋อเดินลงมาเป็นคนแรกด้วยจังหวะการเดินเนิบนาบแต่เต็มไปด้วยความสง่างามสมเป็นบุรุษแห่งตระกูลหวังอันน่าภาคภูมิใจ


ถือมาดีๆล่ะอาหนิง เพราะเจ้าเลย ไม่ช่วยข้า


คนที่เดินตามหลังอี้ป๋อมาติดๆอย่างเซียวจ้านกำลังวาดมือขึ้นสูงอยากจะทุบลูกน้องคนนี้นัก เป็นบ่าวอย่างไรถึงไม่ช่วยกันเลย หนำซ้ำยังปล่อยให้เกิดเรื่องอย่างในรถม้าเกิดขึ้นอีก


ข้าจะไปช่วยอะไรคุณชายได้  มิใช่คุณชายหรอกหรือที่ซนไม่เข้าท่าเลยโดนคุณชายอี้ป๋อปิดปาก


นี่เจ้ายอกย้อนข้าหรือ!!


ทุบเข้าให้  เซียวจ้านทุบไปที่แขนของเวินหนิงเบาๆให้พอรู้เจ็บก่อนที่เวินหนิงจะเงยหน้าไปมองเจ้านายตัวเองที่สนิทสนมกันมาตั้งแต่ยังเด็ก  เซียวจ้านหนอเซียวจ้านหน้าแดงลามไปถึงหูแล้ว ใช่อาการโกรธที่เวินหนิงพูดแทงใจดำหรือว่าขัดเขินชายรูปงามข้างหน้ากันแน่


ท่านอา  หลานขออภัยที่มาช้า


อี้ป๋อได้ยินเสียงพูดคุยจากสองนายบ่าวด้านหลังแล้วรู้สึกรำคาญใจตะหงิดๆแต่ไม่สามารถออกอาการได้เลยเปลี่ยนเป็นการพูดตัดบทกับอาตัวเองเสียดีกว่า  อีกทั้งจะได้เตือนให้รู้ว่าควรเลิกคุยแล้วเห็นหัวผู้ใหญ่สักที


อ่า  เจ้ามัวแต่ทำข้าขายหน้าอาหนิง ฮ่าๆ สวัสดีท่านซีเฉิน เซียวจ้านขออภัยที่มาช้าด้วยอีกคน


ไม่ต้องทางการขนาดนั้นกันหรอกอี้ป๋อ  เซียวจ้าน  ข้าน่ะแค่ร้อนใจกังวลว่าพวกเจ้าจะโดนโจรป่าลักของเอาก็แค่นั้น  เงยหน้าขึ้นเถิดไม่ต้องก้มแล้วมือหนาของซีเฉินเอื้อมไปจับแขนของอี้ป๋อเป็นสัญญาณให้เงยหน้าขึ้นก่อน  แต่กับเซียวจ้านน่ะแค่ได้ยินคำว่าไม่ต้องหูก็ผึ่งเงยหน้าหาฟ้าแล้ว


หึอี้ป๋อล่ะหน่ายใจกับความไม่ละอายและไม่สำนึกของเซียวจ้านจริงๆ  คนอะไรทำตัวเป็นลิงหลอกเจ้า  ไม่ผิดแปลกที่เจียงเฉิงจะเรียกเซียวจ้านว่าลิงทะโมน


เอาล่ะๆ อย่ามัวจ้องหน้าจะฆ่าจะแกงกันอยู่เลย  พวกเจ้าถูกวางตัวให้เข้าพิธีสมรสกันอีกไม่นานนี้ ควรจะเปิดใจทำตัวดีต่อกันได้แล้ว มาๆเข้าบ้านกันก่อน ข้างนอกร้อนจะตายชักซือจุยเดินอ้อมมาข้างๆซีเฉินและโค้งหัวให้อีกครั้งก่อนจะจับเวินหนิงให้เดินไปทางอื่นด้วยกัน  เพราะในบ้านน่ะคงอยากให้นายๆคุยกันมากกว่า ไม่ใช่กิจของบ่าว


อ้าว...อาหนิงเจ้าจะไปไหน!?”


อย่าโหวกเหวกโวยวายในบ้าน  มีมารยาทหน่อยเซียวจ้านที่กำลังหันไปตะโกนถามเวินหนิงซึ่งถูกซือจุยลากออกไปต้องหันหน้ากลับมาและเบะปากใส่เจ้าของเสียงดุที่ริอาจสั่งสอนเขาแบบนี้  เป็นใครกันเก่งมาจากไหน


ข้าน่ะมีมารยาทอยู่แล้วหาใช่เจ้าไม่  คนอะไรก่อเรื่องเอาไว้ไม่คิดจะขอโทษข้าสักคำ


ข้า?”


ก็เจ้าน่ะสิ  หึ  ใครกันที่กลั่นแกล้งข้าจนเกิดเรื่องแบบนั้น  อันที่จริงเจ้าต้องขอโทษข้านะอี้ป๋อสันกรามแกร่งขบกันแน่นอย่างไม่สบอารมณ์นัก  คนอย่างเขาที่นิ่งยิ่งกว่าน้ำใสในทะเลสาบจะไปก่อเรื่องได้ยังไงในเมื่อคนที่กล่าวหาเขาต่างหากที่เริ่มก่อน


ช้าก่อน นี่พวกเจ้าทะเลาะกันด้วยเรื่องใดบอกข้ามาเดี๋ยวนี้  อี้ป๋อ...ตอนเดินทางมาเกิดอะไรระหว่างเจ้ากับเซียวจ้าน?”


ซีเฉินกระตุกเรียวคิ้วเข้าหากันเรียกร้องหาคำตอบซึ่งต้องได้ในเดี๋ยวนี้ทันที  ผิดกับใบหน้าของอี้ป๋อที่ไม่ได้ออกอาการอะไรออกมาเลยแม้แต่น้อย  มันยังคงสง่างามแต่แฝงไปด้วยความเย็นชาจนซีเฉินไม่สามารถหาคำตอบได้อย่างแน่นอน


หาถามอี้ป๋อชาตินี้ข้าคงไม่ได้คำตอบ  อย่างนั้นแล้วเซียวจ้าน...บอกข้าได้หรือไม่ว่าเกิดเหตุใดขึ้น ทำไมเจ้าทั้งสองถึงระหองระแหงกันเพียงนี้?”


ก็อี้ป๋อ...


ริมฝีปากบางกำลังเผยอฟ้องเรื่องราวที่เกิดขึ้นก่อนที่จะชะงักริมฝีปากตัวเองได้ทันการ  นิ้วชี้เรียวยาวยกขึ้นมาจิ้มที่หัวตัวเองไปมาพลางเม้มปากแน่นเพราะไม่รู้จะอธิบายเรื่องนี้กับซีเฉินอย่างไรดี  จะบอกตรงๆว่าจูบกันเขามีแต่เสียกับเสียน่ะสิ


อี้ป๋อทำอะไรเจ้าเซียวจ้านบอกข้ามาข้าจะจัดการ


เอ่อ...ท่านอาซีเฉิน ข้าว่ามันก็ไม่ได้เรื่องใหญ่อะไร แค่เขาปิดปากข้าในรถม้าเท่านั้นเอง


ไอ้ที่ว่าปิดปากน่ะปิดวิธีไหนเซียวจ้านไม่บอกแน่นอน  เอาเป็นว่าครั้งนี้เซียวจ้านไม่ได้โกหกผู้ใหญ่ละกันเพียงแค่บอกไม่หมด  ดวงตารีเหลือบไปมองใบหน้าของอี้ป๋อว่าจะมีอาการเช่นไรบ้าง  แต่ไม่เลยอี้ป๋อไม่ได้ทุกข์ร้อนสักนิดแล้วเหตุใดเซียวจ้านต้องร้อนรนตามด้วย


แค่นั้นเองหรือถ้าหากแค่นั้นทำไมเจ้าต้องโกรธขนาดนี้?”


บอกไปสิว่าข้าปิดปากเจ้าด้วยส่วนใด


ทีอยากให้พูดใจจะขาดอี้ป๋อดันไม่พูด  ส่วนเรื่องที่เซียวจ้านไม่อยากให้พูดดันพูดเป็นน้ำมันราดรดกองไฟ  เมื่อครู่ซีเฉินกำลังละความสนใจจากเรื่องนี้แล้วแท้ๆใยต้องทำให้ซีเฉินอยากรู้ด้วย


นี่เจ้า!


หึเซียวจ้านคับแค้นใจนักพอรู้ว่าเขาไม่สามารถบอกได้อี้ป๋อก็ยิ้มมุมปากอย่างสะใจ


นั่นสิวิ ธีใดกัน...ร้ายแรงมากเชียวหรือ?”


กัด  อี้ป๋อกัดข้า!!” 


แต่คนอย่างเซียวจ้านไม่มีทางยอมอ่อนข้อให้ใครหน้าไหนหรอกนะ โดยเฉพาะว่าที่คู่วิวาห์อย่างอี้ป๋อ  เซียวจ้านคนนี้จะไม่ยอมให้เด็ดขาด


อี้ป๋อกัดเจ้าฮ่าๆ  อี้ป๋อไปกัดเข้าตรงไหนกันล่ะทำไมปากแดงทั้งคู่เลย  ฮ่าๆๆ ข้าพอจะรู้แล้วล่ะ  พวกเจ้ามาเหนื่อยๆเดี๋ยวคนจะพาขึ้นห้องนะ


ซีเฉินตวัดพัดออกมาคลี่จากกันแล้วพัดใส่หน้าตัวเองเร็วๆและหัวเราะลั่น  เด็กหนอเด็กยังไงคงเป็นเด็กอยู่วันยันค่ำ  คนที่อาบน้ำร้อนมาก่อนอย่างซีเฉินน่ะหรือจะดูไม่ออกว่ากัดที่ว่าน่ะกัดส่วนไหน  จนกลับกลายเป็นคนที่เปิดประเด็นฟ้องก่อนต้องก้มหน้าแดงระเรื่อแทนไปโดยปริยาย


อะ  อี้ป๋อเจ้าจะไปไหน เจ้าจงใจแกล้งข้าใช่หรือไม่  อี้ป๋อ!


พอเซียวจ้านเงยหน้าขึ้นได้ก็เห็นว่าอี้ป๋อเดินนำหน้าเข้าไปในตัวบ้านแล้วเลยได้แต่ตะโกนด่าไล่หลังไป  คนอะไรกันไม่มีอารมณ์ความรู้สึกเลยสักนิดแต่แกล้งเซียวจ้านให้อับอายต่อหน้าซีเฉินแบบนี้  เซียวจ้านไม่ได้โง่ที่จะไม่รู้ว่าซีเฉินน่ะรู้แล้วว่า...


ปิดปากที่ว่าคือเอาปากปิดปากกัน!

 



ห้องของคุณชายหลี่จะอยู่ตรงข้ามกับคุณชายหวัง  ส่วนทางนั้นคือห้องของท่านซีเฉิน  หากมีเรื่องใดต้องการเพิ่มเติมสามารถเรียกบ่าวได้  ข้าขอตัว


เซียวจ้านพยักหน้าใส่บ่าวผู้หญิงในเรือนที่ดูท่าแล้วอายุอานามน่าจะเป็นน้าตัวเองได้ก่อนที่เธอจะเดินออกไปจากบริเวณห้องนอนของเจ้านาย  ดวงตาคมสวยมองไปที่ห้องตรงข้ามของตัวเองผ่านประตูไม้ไปแล้วเบะปากออกจากกัน


เฮอะ!  นี่ข้ายังต้องมานอนตรงข้ามห้องเจ้าอีกหรือไง  แต่ก็ดีกว่านอนห้องเดียวกัน


เซียวจ้านดึงริมฝีปากตัวเองให้เรียบตึงหลังจากแสดงกิริยาหมั่นไส้เจ้าของห้องตรงข้ามไปแล้วก่อนจะเดินเข้าไปในห้องนอนของตัวเองบ้าง  ภายในห้องก็ไม่ได้แตกต่างจากห้องของตัวเองในตระกูลหลี่เท่าไหร่นัก  มีเตียงไม้  ที่นั่งกลางห้อง  ฉากกั้นและของประดับตกแต่งแบบโบราณ


เอาเถอะๆอย่างไรเสียข้าไม่อยู่ที่นี่นานแน่นอน  คอยดูนะข้าจะให้เจ้าล่มงานแต่งให้ได้พอคิดถึงวันที่อี้ป๋อไล่เขาออกจากบ้านตระกูลหวังและขอยกเลิกงานแต่ง  แค่นี้เซียวจ้านก็ยิ้มไม่หุบเลยทีเดียว


...ก๊อง  ก๊อง  ก๊อง...


เสียงอะไร?”


เซียวจ้านเข้ามาถึงในห้องพอให้วางข้าววางของที่ถือมาลงกับพื้นแต่ก็ต้องฉงนใจกับเสียงเหมือนมีอะไรมากระทบกับรั้วเหล็กตรงหน้าต่าง  เท้าที่ห่อหุ้มด้วยผ้าสีขาวสะอาดเป็นถุงเท้าขาวมาถึงหน้าแข้งค่อยๆก้าวไปที่หน้าต่างช้าๆและฟังเสียงที่เกิดขึ้นไปด้วย


นั่นใคร!


คุณชายนี่ข้าเอง...อาหนิง


...ฟู่วว...


โล่งอกไปทีเมื่อเซียวจ้านชะโงกหน้าไปที่นอกหน้าต่างแล้วเห็นว่าเป็นเวินหนิงหลบอยู่หลังพุ่มไม้ใหญ่พร้อมกำก้อนหินไว้ในมือ  ที่แท้เสียงเมื่อครู่ก็คือเสียงก้อนหินปามาที่ขอบเหล็กตรงหน้าต่างสินะ


เจ้ามาทำอะไรตรงนี้ ข้าตกใจหมด


ข้าเป็นห่วงท่าน ว่าแต่ไม่มีอะไรใช่หรือไม่?”


ข้าไม่เป็นไร ดีที่ข้ายังไม่ต้องไปนอนร่วมเตียงกับเจ้าคุณชายนั่น นี่...รอข้าด้านล่างเลยเดี๋ยวข้าลงไปหา


เวินหนิงพยักหน้าเข้าใจตามที่นายสั่ง หลังจากนั้นหน้าต่างก็ถูกปิดสนิทแล้วรีบเดินลงไปจากห้องนอนตัวเองทันที  ดวงตาเรียวมองซ้ายมองขวาเมื่อเห็นว่าปลอดคนก็รีบเดินลงไปหน้าบ้านแบบไม่รอใครมาตัดริบบิ้น


คุณชาย เมื่อกี้ข้าถูกซือจุยคุมเอาไว้จนเห็นว่าคุณชายเข้าไปในบ้านเลยรีบมาดู  ข้าล่ะห่วงนักว่าท่านจะอยู่ที่นี่อย่างไรเพราะท่านไม่ชอบหน้าคุณชายอี้ป๋อซะเลย


ข้าต้องออกไปจากที่นี่ให้ได้  ข้าไม่มีวันแต่งงานกับเจ้านั่นหรอก ชีวิตของข้ารักอิสระจะตาย  เออ...ว่าแต่แถวนี้มีที่ให้เราได้เที่ยวบ้างหรือไม่?”


เวินหนิงพาเซียวจ้านออกมาเดินคุยที่สวนข้างบ้านตามประสานายบ่าวสนิทกันเลยไม่มีใครสงสัยอะไร


มีสิ  ที่นี่จะมีตลาดใหญ่อยู่ห่างไม่ไกล เมื่อก่อนข้าเคยมาแถวนี้ตอนติดตามท่านเจียงเฉิง  แต่ช้าก่อนท่านคงไม่ได้หมายความว่า...


ฮ่าๆ  ตามนั้นแหละอาหนิง  วันนี้ข้าล่ะเคืองใจนักต้องไปผ่อนคลายกันเสียหน่อย


เอ  ไม่ได้หรอกนะ ข้าฟังซือจุยเล่าเมื่อกี้ว่าพรุ่งนี้ฮูหยินของท่านซีเฉินจะกลับมาจากต่างเมืองเพื่ออบรมท่าน  ข้าว่าไม่เหมาะ


เซียวจ้านเอามือตบบ่าของอาหนิงไปสองสามทีและคลี่ยิ้มทะเล้นออกมาเล่นเอาเวินหนิงตาขวากระตุกถี่ๆไม่หาย  สายตาไม่ไว้วางใจของบ่าวคนนี้ส่งไปที่หน้าของเซียวจ้านแล้วถอนหายใจออกมาเบาๆ


ไม่ใช่วันนี้จะเป็นวันไหนได้เล่า  พรุ่งนี้ข้าต้องเริ่มถูกอบรมถ้าข้าไม่ไปวันนี้คงไม่มีโอกาสไป


ท่านอย่ามาเกลี้ยกล่อมข้าเลยข้าไม่อยากโดนท่านเจียงเฉิงเอาหวายแช่เยี่ยวฟาดหลัง


ข้าไม่พูดเจ้าไม่พูดแล้วรีบกลับมาใครจะไปรู้ล่ะ  จริงไหม?”


เฮ้อ  ท่านก็ว่าเยี่ยงนี้ตลอด


เวินหนิงระอาใจกับเจ้านายตัวเองจริงๆ  ขืนห้ามไปคงเปลืองน้ำลายเปล่าเพราะเซียวจ้านน่ะหัวรั้นเกินใครบนโลกนี้  มันคงเป็นเวรเป็นกรรมของเวินหนิงเองนั่นแหละเลยได้แต่เดินคอตกตามเจ้านายตัวเองไปที่หน้าบ้านแล้วเดินออกไปอย่างอารมณ์ดี


เจ้าจะไม่ซนสักนาทีจะตายหรือไงเซียวจ้าน


แต่หารู้ไม่ว่าทุกอิริยาบถของเจ้านายตัวดีกับลูกน้องปวกเปียกนั่นจะอยู่ในสายตาคมของหวังอี้ป๋อทุกอย่าง  ลมหายใจเฮือกใหญ่ถูกถอนออกมาช้าๆและส่ายหัวเบาๆ

 

 

...เคร้ง...


เสียงจอกสองใบกระทบกันในโรงเหล้ากลางตลาดใหญ่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากเรือนที่เซียวจ้านกับเวินหนิงพากันมามากนัก  ทั้งสองเดินเที่ยวเล่นจนมาจบที่นี่อย่างที่ตั้งใจเอาไว้ตั้งแต่แรก  ไหเหล้าชั้นดีขึ้นชื่อในแถบนี้ตั้งเรียงรายสี่ห้าไหแต่เซียวจ้านก็ยังไม่หยุดรินใส่จอกตัวเอง


ข้าว่ารสชาติดีกว่าบ้านเราเป็นไหนๆ ว่าไหมอาหนิง?” เซียวจ้านยกยิ้มให้กับเวินหนิงครั้งหนึ่งแล้วกระดกสุราในจอกเกือบล้นนั่นเข้าปากพลางกลั้วมันให้เฝื่อนลิ้นเล่นจะได้ซึมซับรสชาติที่ไม่เคยลิ้มลองมาก่อน


ข้าว่ามันอร่อยกว่าเป็นไหนๆ แต่คุณชายดื่มเยอะเกินไปแล้ว  เราดื่มกันจนพลบค่ำเยี่ยงนี้ท่านซีเฉินย่อมสงสัยเป็นแน่เวินหนิงเห็นเป็นเด็กหนุ่มกว่าเซียวจ้านแต่เรื่องสุราอย่าได้มองข้ามเชียวเพราะเซียวจ้านยังเคยแพ้ให้กับลูกน้องคนสนิทคนนี้มาหลายต่อหลายครั้ง


เยอะที่ไหนกัน  ข้าว่าเจ้าไปสั่งอีกสักไหดีกว่าใกล้หมดแล้ว


น้ำเสียงอ้อแอ้ของเซียวจ้านเริ่มแผลงฤทธิ์ออกมาสักระยะจนเวินหนิงหันไปส่ายหัวใส่พ่อค้าที่กำลังนำสุราไหใหม่มาให้เป็นเชิงว่าไม่รับตามที่เจ้านายเรียก  เซียวจ้านหรี่ตามองด้วยแววตาเยิ้มๆตำหนิเวินหนิงอย่างเห็นได้ชัด


นี่เจ้าขัดใจข้าหรืออาหนิง  ข้าจะเอาอีกสักไห


พอเถิดคุณชาย  ท่านหน้าแดงแล้วนะ


หน้าแดงอะไรกันเซียวจ้านไม่เห็นรู้เนื้อรู้ตัวเลยสักนิด  มือบางขาวนุ่มเลื่อนขึ้นไปแตะแก้มทั้งสองข้างของตัวเองจนกระทั่งรับรู้ว่ามันค่อนข้างเห่อร้อนจึงไม่แปลกที่หน้าคงจะแดงอย่างที่เวินหนิงว่า


หึ  จะแดงจะดำแล้วจะทำไม ข้ายังไม่อยากหยุดดื่ม เจ้าน่ะไม่เข้าใจข้าเลย
อาหนิง


เสียงงอนดังออกมาจากกลีบปากยู่เข้าหากันทำตัวราวกับเป็นเด็กๆ จนเวินหนิงส่ายหัวใส่  อาการงอนเอาแต่ใจแบบนี้ติดนิสัยมาตั้งแต่เด็กๆจนเวินหนิงจับทางได้แต่ไม่ยอมให้อีกแล้วเพราะที่นี่ไม่ใช่บ้านใช่เมืองของตัวเอง  ขืนเมาไปมากกว่านี้
ซีเฉินโกรธแน่


ข้าเข้าใจว่าท่านกลุ้มเรื่องย้ายมาอยู่บ้านตระกูลหวังแต่ทำเยี่ยงนี้มันจะไม่ดีหรอกนะ  ท่านซีเฉิน คุณชายหวัง ถ้าทั้งสองรู้เรื่องเข้าย่อมไปถึงหูท่านอาคุณชายเป็นแน่


เห้อ  ข้าไม่อยากแต่งงานกับเจ้าพิกุลนั่น  ทำไมข้าต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ด้วยข้าน่ะเป็นชายแท้อกสามศอกเจ้าก็รู้


เวินหนิงเหลือบตามองบนเพดานอย่างนึกระอาใจ  แล้วกิริยางอนปากยู่เป็นเด็กๆนั่นแถมส่งยิ้มอ้อนคนรับใช้อย่างเขาเมื่อครู่คืออะไรกัน  ชายอกสามศอกงั้นหรือ


เป็นที่รู้ดีว่าเซียวจ้านซนตามประสาเด็กหนุ่มทั่วไปและไม่ได้เบี่ยงเบนทางเพศ  แต่อย่างไรเสียนิสัยลึกๆของเซียวจ้านก็ยังห่างไกลกับคำว่าสามีของหญิงสาวได้อยู่ดี


มันเป็นคำสั่งของท่านอาคุณชายเราจักทำเยี่ยงไรได้เล่า  สิ่งที่ทำได้คือเลิกดื่มแล้วกลับเรือนกันเถิด หน้าคุณชายแดงไปถึงหูแล้ว ขืนดื่มต่อพูดจาไม่รู้เรื่องกันพอดี


นี่เจ้าเป็นนายข้าหรือไง  เวินหนิง เจ้าไปจ่ายเงินไปเดี๋ยวข้ากลับอย่างที่เจ้าว่าก็ได้


แปลกหูพิกล  คนอย่างเซียวจ้านเนี่ยนะจะยอมทำตามที่เวินหนิงว่าแต่โดยดี  เอาเถิดสงสัยเป็นเพราะเวินหนิงพูดไปกระมังเลยทำให้เซียวจ้านคิดขึ้นได้ว่าต้องทำตัวอย่างไร  ร่างของบ่าวคนสนิทลุกขึ้นไปจ่ายเงินตามที่สั่งแล้วรีบเดินกลับมาทางเซียวจ้าน


ให้ตายเถอะ ข้าไม่น่าหลงเชื่อท่านเลย คุณชายหลี่!!ข้าต้องถูกฟาดเป็นแน่เวินหนิงหันมาอีกทีลมแทบจับเอามือยีหัวตัวเองจนฟูฟ่องไปหมดเมื่อเจอเซียวจ้านคว้าไหสุราจากพ่อค้าที่เดินผ่านโต๊ะมากระดกใส่ปากแล้วหัวเราะร่า


ฮ่าๆ  เอิ้ก  อร่อยจริงๆเลย


คุณชายหนอคุณชาย  ท่านคอยจะหาเรื่องให้ข้าเยี่ยงนี้ไม่ได้นะเวินหนิงรีบเดินเข้าไปดึงไหสุราในมือของเซียวจ้านออกแล้วสอดหัวไปพยุงร่างที่กำลังเอาหัวโขลกกับพื้นโต๊ะไม้ด้านหน้าได้ทันเวลา  เกิดเป็นเวินหนิงนี่มีแต่กรรมแท้ๆรู้ว่าเมาเซียวจ้านยังจะดื้อดื่มอยู่ได้


ข้าคือเซียวจ้านยอดนักเที่ยวรักอิสระ  ข้าจะไม่ยอม  เอิ้ก  ไม่ยอมผูกมัดกับใครแน่นอน  เพราะข้าคือเซียวจ้านยอดนักเที่ยว...รัก  เอิ้ก  รักอิสระ!!


อ่า  คุณชายเลิกแหกปากเถิดคนในบ้านได้ตื่นขึ้นมาพอดี


เวินหนิงพยุงนายตัวเองกลับเรือนได้อย่างทุลักทุเลเกินทนอยู่แล้วยังต้องมาฟังเสียงยานๆอ้อแอ้เมาเหล้าตลอดทางอีก  ตอนแรกก็ว่าจะให้คนเมาตะโกนไปเรื่อยๆจะได้สร่างแต่นี่มันไม่ใช่เลย  จะถึงหน้าบ้านแล้วนอกจากยังไม่สร่างยังตะโกนเรียกคนในรั้วบ้านตื่นนอนกันมาอีก


ใช่สิ  เจ้ามันไม่ใช่ข้านี่อาหนิง  เจ้าไม่รู้หรอกว่าข้าเหม็นหน้าคุณชายอะไรนั่น  ข้ายังต้องมาแต่งงานกับเขาอีก  คอยดูนะ  เอิ้ก  ข้าจะให้เจ้านั่นหมดความอดทนกับข้าเสีย


เห้อ  ท่านจะทำอะไรได้ในเวลานี้ เล่นเมาจำทางกลับบ้านไม่ถูกด้วยซ้ำ  คุณชายเลิกตะโกนแล้วเดินเข้าบ้านเงียบๆเถิดนะ


บ่าวคนสนิทถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมาก่อนจะหอบเอาร่างของเซียวจ้านเข้ามาหน้าประตูบ้านหลังใหญ่ได้สำเร็จ  ลมหายใจอีกเฮือกส่งออกมาจากโพรงจมูกของเวินหนิงเมื่อเห็นว่าคนในบ้านท่าจะหลับกันไปหมดแล้ว


เขาสองคนรอดไปได้อีกหนึ่งคืนแน่ๆ


ข้าไม่เงียบ  ข้าไม่ใช่พ่อดอกพิกุลนั่น ทำไมข้าต้องเงียบ


ทำไมเป็นข้าแล้วยังไงหรือ?”


...เฮือก!...


เวินหนิงเบิกตากว้างสะดุ้งโหยงไปทางต้นเสียงเล่นเอาเสียวสันหลังวูบวาบ  เขารู้สึกว่าเซียวจ้านตัวหนักกว่าเดิมอย่างไรก็ไม่รู้ หรือว่าตอนนี้มีก้อนหินมาถ่วงหัวของเวินหนิงกันแน่  มันหนักหัวหน้าอกหนักใจเสียจริง


สะ  เสียงนี้มัน...


ร่างที่ยังมีสติดีของบ่าวคนสนิทค่อยๆเอี้ยวหลังไปทางด้านหลังของตัวเองและพยุงร่างของเซียวจ้านให้หันตามไปด้วย  ร่างโงนเงนจะล้มแหล่ไม่ล้มแหล่ไม่ได้ให้ความร่วมมือสักนิด  จนกระทั่งเวินหนิงหันไปเจอคนข้างหลังเข้าจนได้


คุณชายอี้ป๋อ!  ซวยแล้วซวยข้าแล้วคุณชายหลี่


พอหันมาเห็นเต็มตาเวินหนิงก็รีบท่องประโยคลาตายหงุบหงิบในลำคอทันที  ใบหน้าเรียบตึงของอี้ป๋อออกอาการว่ากำลังโกรธอย่างเห็นได้ชัด ไหนจะสันกรามแกร่งที่ขบกันแน่นนั่นอีก


ดวงตาคมแข็งกร้าวของอี้ป๋อมองมาที่ร่างของเซียวจ้านที่คออ่อนล้มพับไปที่บ่าของเวินหนิงยิ่งทำให้มือหนารวบเข้าหากันแล้วกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดโปดปูดออกมา  เวินหนิงถึงกับกลืนน้ำลายลงคอเอือกใหญ่เมื่อรู้ว่าตัวเองและเจ้านายข้างๆคงถึงชะตากรรมอย่างแท้จริง


คะ  คุณชายอี้ป๋อ  คือ...


“...


ไม่ตอบ  อี้ป๋อไม่ได้เอ่ยวาจาอะไรออกมาสักคำอย่างที่เซียวจ้านเรียกว่าพ่อดอกพิกุลจริงๆนั่นแหละ  แต่ท่าทางของอี้ป๋อไม่ได้ยืนอยู่เฉยอย่างครั้งแรก  เรียวขาแข็งแรงเดินเข้ามาหาร่างทั้งสองช้าๆแล้วคว้าแขนของเซียวจ้านข้างหนึ่งมาพาดไว้กับบ่าทำเอาเวินหนิงงงเป็นไก่ตาแตก


ท่าน?”


เวินหนิงยืนนิ่งค้างเป็นร่างแช่แข็ง  คนอย่างอี้ป๋อน่ะหรือเดินเข้ามาพยุงเซียวจ้านเอาไว้กับตัวเอง  ด้วยความเงียบและไม่พูดไม่จาอะไรบรรยากาศเลยอึมครึมขึ้นมาเสียจนเวินหนิงยอมปล่อยให้อี้ป๋อพาร่างเจ้านายตัวเองเข้าบ้านไปแล้วยกมือขึ้นมาพนมเหนือหัว


จะเกิดอะไรต่อไปเวินหนิงผู้นี้ขออภัยคุณชายเซียวจ้านด้วย 


ข้าเป็นแค่บ่าว ข้าขอโทษนะคุณชายหลี่ กรรมใครกรรมมันแล้วล่ะ


เวินหนิงท่องคำขอโทษใส่แผ่นหลังของเซียวจ้านที่กึ่งเดินกึ่งหลับไปตามแรงพยุงของอี้ป๋อจนกระทั่งทั้งสองคนเดินเข้าบ้านไป  คนที่เป็นเพียงบ่าวได้แต่เดินคอตกด้วยความเป็นห่วง  แต่คุณชายอี้ป๋อในสายตาของเวินหนิงน่ากลัวขนาดนี้ถึงอย่างไรก็คงมีความเป็นคนบ้าง


จะไม่เกิดอะไรขึ้นจริงๆใช่หรือไม่??

 

#ม่านวิวาห์อลเวง

100%

โปรดติดตามความอลเวงได้ในตอนหน้า





นักอ่านสามารถซื้อ #ม่านวิวาห์อลเวง แบบอีบุ๊คได้ที่  คลิกที่นี่

ศึกษาวิธีการซื้อได้ที่  คลิกที่นี่

หรือสามารถติดต่อสอบถามผ่านแอคทวิตเตอร์ @porzhan


ฝากติดตามและเป็นกำลังใจผ่าน #ม่านวิวาห์อลเวง ด้วยนะคะ


ช่องทางการติดตามการอัพเดตแฟนฟิค

TWITTER : @porzhan

AUTHOR : SNOOKY


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.28K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,419 ความคิดเห็น

  1. #2403 NFthePeachY (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 16:14

    สาธุุุุุุุ รักกันเร็วๆๆๆๆๆ เถ๊อะ

    #2,403
    0
  2. #2315 My love markbam (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 14:01
    อ่านก็สงสารป๋อทันที จ้านแสบมาก5555
    #2,315
    0
  3. #2241 meenny13 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 08:31
    อ่านแล้วยังรู้สึกขัดๆอะ ภาษาไม่ดีเท่าไหร่อ่านแล้วไม่ลื่นไหลเลย
    #2,241
    0
  4. #2240 meenny13 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2562 / 08:30
    เราว่าภาษาของไรท์แปลกๆนะ สรุปมันเป็นจีนโบราณหรือวายไทยพีเรียดอะ ชื่อจีนแต่บรรยายได้ไทยจ๋ามาก เราว่ามันย้อนแย้งมั้ย งงปะๆ อยากให้แก้ไขจริงๆแต่ก็นะทำเล่มขายออกมาแล้วซะด้วย
    #2,240
    3
    • #2240-2 Phonix_Ze(จากตอนที่ 3)
      7 มกราคม 2563 / 07:35
      เราว่ามันไม่แย่ขนาดนั้นนะตัว
      #2240-2
    • #2240-3 meenny13(จากตอนที่ 3)
      7 มกราคม 2563 / 19:24
      แล้วเราบอกว่าแย่เหรอคะ บอกว่ามันแปลกๆ ภาษาแปลกมันเหมือนพีเรียดไทยด้วยซ้ำแต่ไรท์พยายามบรรยายให้มันเป็นจีนโบราณ คนที่ชอบก็ชอบไปค่ะแต่เราก็เม้นท์แค่ตรงนี้ถ้าไรท์รู้สึกว่ามันแปลกจริงๆก็อยากให้แก้ไขเท่านั้นเอง และเราก็ตัดปัญหาโดยการไม่อ่านต่อ
      #2240-3
  5. #2219 black word (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 15:04
    ป่วนมาก 5555
    #2,219
    0
  6. #2180 nokmalody (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2562 / 01:35

    เริ่มจะสนุกขึ้นมาแบ้ว
    #2,180
    0
  7. #1934 Otaku_Chom_Hama (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 07:49
    ได้โปรดเอาคำลงท้ายว่า หนา และอื่นๆออกไปที ฮือออ ไท้ไทย ตอนนี้ไม่รู้จะมโนให้เป็นจีนหรือไทยดี
    #1,934
    1
  8. #1925 PPruedee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 00:17
    ภาษาพวกคำพูดมันไทยโบราณมากค่ะ ฮือออ ขอโทษนะคะ แต่มันขัดกับความเป็นจีนของตัวละครมาก อ่านแล้วจินตนาการจีนๆไม่ออก ออกแต่ยุคร.5งี้ พวกเจ้าพระยางี่
    #1,925
    0
  9. #1753 มือใหม่>-^ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 20:06

    ฟินมากค่าาาาาาาาาาาhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-06.png ดิฉันรักนิยายเรื่องนี้ค่าาาาาาาาาาาาา

    #1,753
    0
  10. #1716 pondww♥ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 15:31
    วงวารจ้านจ้าน จะฟ้องท่านอาเขานะ แต่แบบเห้ยตัวเองเสียหายนี่หว่า555555 แล้วก็ยังคงแสบซนไม่เลิก เดี๋ยวโดนดุนะจ้านจ้าน
    #1,716
    0
  11. #1389 หัวเห็ดรักเหม่งน้อย (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 17:09

    กัดปากกัน อิอิ โปรดกัดกันบ่อยๆนะขอรับท่านชายป๋อแม่นางจ้าน
    #1,389
    0
  12. #1380 fankimhee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 06:28
    จะไม่ซนสักนาทีคงไม่ได้แล้วสิ
    #1,380
    0
  13. #998 minnnnions (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 10:44
    บรรยายเรื่องลื่นไหลดีมากกกก อ่านเข้าใจง่าย ปกคิตะไม่ค่อยอ่านแนวนี้เท่าไรเพราะงง
    #998
    0
  14. #973 วั่งเซี่ยน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 17:46

    แสบจริงๆเจ้ากระต่ายแบบนี้ทั่นจะงัดวิชาอะไรออกมาปราบ

    #973
    0
  15. #905 zebra (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 22:55

    ยัยเด็กดื้อ

    #905
    0
  16. #792 Wrn Js (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 04:49
    จ้านคือดื้อมากลูก อี้ป๋อต้องปราบให้เข็ด
    #792
    0
  17. #425 AlwaysDmHp (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 15:49

    ฮือออ เขินมากกกก วนอยู่ในกูซูต่อไป

    #425
    0
  18. #391 ปาปัว?นิ?วกินี? (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 18:20

    โตมาไ้อย่างไรหลังยังไม่ขาดจากหวายแช่เยี่ยวน่ะหือ

    #391
    0
  19. #330 [[Oo..~*VaLyn_KH*~..oO]] (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 13:27

    ซนจริงจริ๊งงงงงงงงงงงงงง แบบนี้ป๋อน่าจะต้องอบรมต้องใช้วิชาปิดปากบ่อย จ้านจ้านจะได้ชิน อิอิ

    #330
    0
  20. #265 ChonladaDao (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 23:52
    น่าเอ็นดูจังเลยยัยตัวดื้อ
    #265
    0
  21. #215 bb1a1n (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 06:14
    ซนแก่นเซี้ยว เซียวจ้านคนนี้นี่เอง~~~!! อี้ป๋อต้องจัดการแล้ววว ฝากด้วยนะคะ 5555
    #215
    0
  22. #192 little.praew (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 08:53
    ดื้อจริงๆเลย ทั่นจัดการเลยค่า
    #192
    0
  23. #132 BeMine_ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 20:08
    ทำไมดื้องี้น้าาาา จัดการเลยป๋อจัดเลยยยย!!!!!!
    #132
    0
  24. #128 21pcr (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 11:40
    ดื้อจริงๆ อยากให้อี้ป๋อจับตีก้นๆ
    #128
    0
  25. #114 หมกเห็ด (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 14:15
    เจ้าดื้อ อยากตีๆๆๆ
    #114
    0