[REWRITE] ม่านวิวาห์อลเวง [Chaotic wedding] #ป๋อจ้าน MPREG AUTHOR : SNOOKY

ตอนที่ 2 : รีไรท์ 第2 集 ม่านวิวาห์อลเวง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24,578
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,486 ครั้ง
    13 เม.ย. 63

ตอนที่ 2 ม่านวิวาห์อลเวง

 

 “คุณชายหลี่...ท่านเอาจริงหรือ?”


เสียงอาหนิงถามไปยังเซียวจ้านที่จ้องไปยังเบื้องหน้าด้วยน้ำเสียงปนหวาดๆสลับกับใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจของเจ้านายตัวเอง  แต่สิ่งที่อาหนิงได้รับมาคือสีหน้าที่ไม่ได้หวาดกลัวเลยสักนิดแถมมีแต่ความมั่นอกมั่นใจ


เอาจริงสิอาหนิง ข้ามาถึงขนาดนี้แล้วยังไงเจ้าก็ถืออาหรงมาให้ดีละกัน  ค่ำนี้หากไม่ได้ชัยล่ะก็ข้าไม่กลับไปเด็ดขาด


“คุณชายหลี่...ขืนท่านเจียงเฉิงรู้เข้ามีหวังเราสองคนได้โดนตีแน่ๆ


เวินหนิงกลืนน้ำลายดังเอือกใหญ่และถือเจ้าอาหรงที่ว่าในกรงแน่นมือ  ทั้งกลัวทั้งหวาดไปหมด  แส้หวายแช่เยี่ยวของเจียงเฉิงอาของเซียวจ้านไม่น่าลิ้มลองสักนิด  คราวนู้นโดนยกคู่มาก็จำรสชาติแสบก้นได้เป็นอย่างดี


...อาหนิงไม่เอาด้วยอีกแล้วนะเซียวจ้าน


แหมอาหนิง  ใช่ว่าเจ้ากับข้าไม่เคยท่องราตรีเยี่ยงนี้เสียเมื่อไหร่กัน  หากเจ้าไม่เปิดปากข้าไม่เปิดปากท่านอาข้าจะไปรู้ได้เยี่ยงไร


แต่ว่าท่านก็รู้เวลานี้มันไม่เหมาะที่จะมาท่องราตรี  ยามพรุ่งนี้ท่านต้องเข้าบ้านตระกูลหวังแล้วนะ


เฮ้อ...เจ้าจะมาพูดเรื่องหนักสมองข้าเวลานี้ทำไมกัน  เจ้าก็รู้ว่าข้าไม่เต็มใจ


เสียงถอนหายใจลากยาวไปถึงไหนต่อไหนของเซียวจ้านดังขึ้นมา  เขารู้ดีหรอกว่าเมื่อยามบ่ายตระกูลหลี่และตระกูลหวังเจรจากันไว้อย่างไรก่อนที่จะแยกย้ายจนพลบค่ำนี้  เรื่องที่ว่าก็อีกนั่นแหละต่างตกลงพ้องใจกันว่าวันพรุ่งเซียวจ้านต้องย้ายเข้าไปอยู่บ้านตระกูลหวังเพื่อเรียนรู้การใช้ชีวิตในฐานะสะใภ้ก่อนจะตบแต่งเข้าเรือน


เฮอะ!  ตกลงเป็นมั่นเป็นเหมาะแต่ไร้ความเต็มใจจากข้า  ดังนั้นเวลานี้แหละเหมาะแล้วที่จะมาหาความสุขใส่ตัว


กระต๊ากๆ


จุ๊ๆ  เงียบเสียก่อนเจ้าหรง วันนี้ข้ากับอาหนิงสัญญาว่าจะให้เจ้าได้เปิดชัยเป็นแน่


รอยยิ้มทะเล้นส่งไปยังไก่คู่บุญของตัวเองที่ได้มาจากเจียงเฉิงเมื่อปีกลายเพื่อเป็นของขวัญวันเกิดอย่างเอ็นดู  นิ้วเรียวสวยจิ้มไปที่ส่วนหัวของไก่ตัวเองและยิ้มร่า  วันนี้เซียวจ้านมั่นใจนักแหละว่าต้องเอาชัยกลับไปได้อย่างทุกครั้ง


เฮ้อ  คุณชายหลี่นี่ก็นะ ไม่ได้กลุ้มอกกลุ้มใจเลย แถมยังจะเอาไก่มาชนที่บ่อนอีก


เอ้ะ...เจ้านี่อย่างไรนะอาหนิง  ขืนพูดมากลีลาคร้านว่าจะหมดฤกษ์หมดชัยพอดี  มานี่เลยอาหนิงเข้าบ่อนกัน  เจ้าดูอาหรงซะก่อน มันอยากจะเฉาะหัวเจ้าเผิงของคุณชายสามหาวซะเต็มทนแล้ว


มือเรียวคว้ามือของอาหนิงคนติดตามตั้งแต่เด็กๆของเซียวจ้านและลากเข้าไปในบ่อนทันที  ไม่ทันที่อาหนิงจะค้านอะไรได้อีกก็มาถึงด้านในบ่อนซึ่งเต็มไปด้วยผีพนันมากมาย


อ้าว ลมอะไรหอบคุณชายหลี่มาถึงที่นี่ได้ หรือว่าคราวก่อนยังกวาดเงินไปมิพอหรือ?”


เจ้าของบ่อนเอ่ยทักเซียวจ้านด้วยสีหน้าเปื้อนยิ้ม  แหงสิในเมื่อที่นี่เซียวจ้านน่ะเรียกได้ว่าตัวทำเงินเลยทีเดียว  บรรดาผีพนันทั้งหลายต่างมาที่นี่ก็เพื่อพนันไก่ของเซียวจ้านกับผู้ที่ต้องการท้าชิง  จนแล้วจนรอดก็มิเคยมีใครหน้าไหนคว้าชัยชนะจากอาหรงของเซียวจ้านได้สักครั้ง


วันนี้ข้ามีเรื่องกลุ้มใจนิดหน่อย แต่ก็ไม่มากหรอก เอาเป็นว่าข้าทำเงินให้ที่นี่ได้ก็แล้วกัน  ไหนล่ะคุณชายปากมากที่บอกว่าจะท้าชิงกับอาหรงของข้า?”


เซียวจ้านยักคิ้วใส่เจ้าของบ่อนและยิ้มหวานใส่อันเป็นเสน่ห์เจ้าเล่ห์ที่มีมาแต่ไหนแต่ไร ใครๆย่อมรู้ดีว่าใต้ความกวนแต่ก็แฝงไปด้วยความฉลาดคมคาย  เจ้าของบ่อนผายมือไปยังคนที่นั่งกินเหล้ารอกับไก่ตัวผู้ชั้นดีในกรงข้างๆ


เจ้าว่าใครปากมาก!  ปากดีนักเอาไก่กระจอกๆของเจ้ามาชนกับอาเผิงของข้าเสียเดี๋ยวนี้ดีกว่าจะได้รู้แพ้รู้ชนะไปเลย


แน่นอนอยู่แล้ว  เอาล่ะใครจะอยู่ฝั่งข้าบ้าง?”


เซียวจ้านตะโกนถามผีพนันในบ่อนและหว่านยิ้มใส่แถมด้วยยักคิ้วหลิ่วตาสักหน่อยตามประสา  คงจะมีแต่เวินหนิงที่รู้สึกว่าต้องเกิดเรื่องแน่ๆ  ลางสังหรณ์มันบอกแต่ก็ต้องจำใจเดินตามนายตัวเองเข้าไปในซุ้มตีไก่ที่เดิมที่ประจำ


ข้า/ข้า


บรรดาผีพนันเลือกฝั่งเลือกฝ่ายเสร็จสรรพก็ได้เวลาปล่อยอาหรงไก่คู่บุญตัวผู้ที่เลี้ยงมาชนโดยเฉพาะลงสนาม  เสียงเฮฮาดังก้องบ่อนเสียจนไม่รู้เชียร์ฝ่ายใดต่อฝ่ายใด


ฮ่าๆ  ข้าชนะแน่ อาหนิงเจ้าไม่ต้องกังวลใจไป  ถ้าชนะข้าจะพาไปกินเหล้าชั้นยอดของตลาดที่นี่เลย


เสียงกระเซ้าเย้าแหย่ไปยังคนติดตามที่นั่งหน้าเครียด พอได้ยินก็พลอยยิ้มร่า  เซียวจ้านรู้ดีว่าอาหนิงของเขาน่ะโปรดปรานเหล้าที่นี่ไม่ต่างจากตัวเองนักหรอก ไก่ในสนามสองตัวเมื่อถูกปล่อยลงไปก็ตีกันเอาเป็นเอาตาย  เสียงเชียร์กึกก้องเสียจนไม่ได้ยินเสียงอื่น


อาหนิงเจ้าจะมาสะกิดข้ายิกๆทำไมกัน ข้ากำลังดูอาหรงเสยคางเจ้าผิงอยู่เลย  อย่ารบกวนข้าสิไม่อยากกินเหล้าหรือเยี่ยงไร!


คุณชายหลี่ข้า...ขะ  ข้าไม่ได้สะกิดท่าน


เอ้ะ  แล้วใครล่ะวะ!!


...เฮือก!!...


ใบหน้าที่เคยหงุดหงิดเพราะโดนรบกวนเปลี่ยนเป็นยิ้มหน้าแห้งทันทีที่หันมาด้านหลังตัวเอง  มือไม้ที่เคยปรบมือเชียร์อาหรงตัวข้างหน้าสั่นหงึกหงักไปหมดและกระตุกยิ้มแหยๆใส่


เจ้า...เจ้าคิดว่าทำอะไรอยู่เซียวจ้าน!!!


อาเจียงเฉิง!!


ซวยนี่มันซวยชัดๆ  ซวยแบบมหาซวยแล้ว

 



โอ้ยๆๆ  ข้าเจ็บนะอาเจียงเฉิง หูข้าจะหลุดแล้ว อาเจียงเฉิงปล่อยข้าก่อน  โอ้ยๆๆ


เสียงร้องโอดโอยของเซียวจ้านดังลั่นห้องรับแขกพลางเอามือกุมไปที่หูของตัวเองซึ่งตอนนี้มันคงแดงเถือกไปถึงไหนต่อไหน  ความไม่ปรานีของเจียงเฉิงไม่หยุดกระชากหูของหลานชายตัวเองที่เอาแต่แผลงฤทธิ์หนีเที่ยวยามดึกยังคงดึงหูแดงๆนั่นไม่ยอมปล่อย


เจ็บเจ้าเจ็บอย่างนั้นหรือเซียวจ้าน!


ก็เจ็บน่ะสิท่านอา  ปล่อยข้าก่อนเถิดหูข้าจะหลุดอยู่แล้ว


ท่านเจียงเฉิงปล่อยคุณชายเถิด หากจะลงโทษข้าเวินหนิงขอรับแทน  ข้าผิดเองที่มิได้ห้ามปรามคุณชาย


เวินหนิงคุกเข่าลงกับพื้นจ้องมองไปยังหูแดงๆในกำมือของเจียงเฉิงแล้วสงสารเซียวจ้านจับใจ  แม้ว่าเจียงเฉิงจะรุนแรงกับเซียวจ้านหลายต่อหลายคราที่เซียวจ้านกระทำความผิดก็ตามที


เจ้ามิต้องพูดแก้ตัวหรือปกป้องคุณชายของเจ้าเลยอาหนิง  อย่างไรเสียข้าจะเอาหวายแช่เยี่ยวฟาดให้ไม่เหลือ  รวมทั้งเจ้าด้วย!


อาหนิงสะดุ้งตัวโหยงกับเสียงดุๆของเจียงเฉิงไม่ต่างกับเซียวจ้านที่รีบสะบัดตัวออกห่างแล้ววิ่งมาหลบหลังเวินหนิงทันที  หวายแช่เยี่ยวแค่คิดก็ขนลุกขนพองไปหมดแล้ว  คราวก่อนเคยโดนต้องใช้ยาประคบไปเกือบสิบวัน  เซียวจ้านน่ะเข็ดเอาการ


ท่านอาจะมาฟาดข้าเหมือนวัวเหมือนควายไม่ได้  ข้าแค่ออกไปเที่ยวเล่นแค่นี้ทำไมจะต้องโกรธด้วย?”


ถ้อยคำต่อล้อต่อเถียงของหลานชายตัวดียิ่งเพิ่มความโทสะให้เจียงเฉิงพุ่งเสียจนจะทะลุเพดานฝาบ้านเข้าไปอีกจนเวินหนิงต้องเอามือมาปิดปากคุณชายตัวเองอย่างถือวิสาสะ


คุณชายเงียบก่อนเถิด  ใยท่านต้องเพิ่มความโมโหแก่ท่านเจียงเฉิงด้วย  ข้าไม่อยากหลังลายหรอกนะ


อื้อ  เฮอะ!  เจ้านี่นะเป็นลูกน้องข้าเสียเปล่าใยไม่ปกป้องข้า!เซียวจ้านเอามือดึงมือของเวินหนิงให้เลิกยกมาปิดปากสักทีก่อนที่เวินหนิงจะพ่นลมหายใจออกมาและหันไปพูดกับเซียวจ้านเบาๆ


ก็เพราะข้าเดินตามท่านต้อยๆไปบ่อนไก่มิใช่หรือ เราทั้งสองจึงต้องอยู่ในสภาพนี้?”


อาหนิง!  นี่เจ้ากล้าเถียงข้ารึ!


พอ  พอเลยทั้งนายทั้งบ่าว ข้าจะทำโทษเจ้าสองคนให้หลังลาย  เซียวจ้านเจ้านี่มันไม่รู้เวลาจริงๆ  วันพรุ่งก็ต้องไปบ้านตระกูลหวังแล้วยังหาความสำราญใส่ตัวทำเอางามหน้าเสียชื่อไปหมด


เซียวจ้านกำลังอ้าปากจะเถียงอาของตัวเองแต่ก็ต้องกลืนน้ำลายลงคอไป  จริงอย่างอาหนิงว่าถ้าเซียวจ้านขืนปริปากเถียงอีกล่ะก็เจียงเฉิงได้เดินไปคว้าหวายแช่เยี่ยวแน่ๆ


แหม...อาเจียงเฉิง ข้าแค่อยากส่งท้าย  ท่านอาคิดดูสิว่าถ้าข้าไปบ้านนั้นข้าคงไม่ได้สนุกเพียงนี้  ประนีประนอมกันสักครั้งมิได้หรือ?”


เฮอะ  คนอย่างเจ้านี่นะแทนที่จะเตรียมเก็บข้าวเก็บของแต่กลับหาเรื่องให้ข้าระอาใจ  ถ้าไปบ้านนั้นขืนทำตัวเยี่ยงนี้มีหวังได้โดนไล่ตะเพิดออกมาพอดี


เดี๋ยวก่อนนะ เมื่อกี้เหมือนเซียวจ้านได้ยินอะไรดีๆเข้าทำเอาหูกระดิกยิ้มร่าออกมา  ประจวบเหมาะกับเจียงเฉิงตวัดหางตามองเห็นจู่ๆคิ้วขวาก็กระตุกอย่างไงไม่รู้ 


ถ้าข้าทำตัวเยี่ยงนี้ คนบ้านตระกูลหวังคงมิชอบใจเป็นแน่สินะท่านอา


ก็ใช่น่ะสิ  ใครเล่าจะอยากได้สะใภ้ลิงโลดเยี่ยงนี้  เดี๋ยวก่อน เจ้าคงมิได้คิดอะไรแผลงๆใช่หรือไม่?”


ท่านอาอย่ามองข้าด้วยแววตาเยี่ยงนั้นสิ  คนอย่างข้าออกจะเรียบร้อยเช่นผ้าที่พับเอาไว้  หึๆ


เซียวจ้านตอบออกไปแบบนั้นแต่สีหน้าและท่าทางกลับไม่ได้เป็นอย่างคำพูด  หูตายิ้มแย้มมีเลศนัยแบบนี้เจียงเฉิงล่ะหวั่นใจก่อนจะฉุกคิดขึ้นมาได้


นี่เจ้า...เจ้าคงไม่ได้คิด...


ฮ่าๆๆ  ข้ามิได้คิดอะไรเลยท่านอา  คนอย่างข้าจะคิดอะไรได้เล่า  ไปเถอะอาหนิงไปช่วยข้าเก็บข้าวเก็บของ  ข้าล่ะอยากให้ถึงวันพรุ่งไวๆ  ฮ่าๆๆ


เซียวจ้าน...กลับมาเดี๋ยวนี้นะเซียวจ้าน  เจ้าอย่าคิดว่าข้ารู้ไม่ทันลิงโลดอย่างเจ้านะเซียวจ้าน!!


กลับไปข้าก็โดนหวายฟาดสิ  ข้าไม่กลับไปหรอก  ฮ่าๆๆ


เจียงเฉิงยังไม่ทันไปคว้าหวายแช่เยี่ยวเลย ร่างของเซียวจ้านที่คว้ามืออาหนิงไปยังบันไดบ้านก็หายลับไปกับตา  ริมฝีปากหยักของเจียงเฉิงกระตุกถี่ๆเหมือนตัวเองจะพูดจาอะไรผิดเสียแล้ว


ยามสายๆของวันต่อมา เซียวจ้านเดินลงบันไดมาด้วยรอยยิ้มหลังจากเจียงเฉิงส่งคนไปตามถึงบนห้องให้รีบอาบน้ำอาบท่าลงมาด้านล่างเพราะมีคนมารอ  รอยยิ้มแก่นเซี้ยวของร่างบางเผยออกมาอย่างไม่ปกปิดเสียจนอาหนิงที่อยู่ข้างๆอดสงสัยไม่ได้


นี่คุณชายดีใจอะไรหรือว่าคุณชายตื่นเต้นที่จะได้เข้าบ้านตระกูลหวังแล้ว?”


มะเหงกสิอาหนิง  อย่างข้าน่ะหรือดีใจเนื้อเต้นอยากจะไปดองกับบ้านนั้น  เพียงแต่ข้าน่ะมีอะไรดีๆในใจต่างหาก


หือคุณชายคิดอะไรแผลงๆอีกแล้วหรือ?”


...โป๊ก!...


เซียวจ้านอดมือไม่ให้เขกไปที่หัวของอาหนิงไม่ได้อีกแล้ว  วาจายอกย้อนถามกวนอารมณ์ดีๆแต่เช้าอยู่ได้


โอ้ย  คุณชายมาทำร้ายข้าทำไม  ข้าไม่ได้ทำอะไรผิด


ผิดสิ  เอาน่าเจ้าตามข้าไปบ้านนั้นแล้วข้าจะเล่าให้ฟังว่าข้าคิดอะไร  แต่ตอนนี้รีบไปห้องโถงเถอะ ไม่อย่างนั้นหวายจะฟาดใส่หลังเราจนเลือดซิบ


รีบเลยคุณชาย  ข้ากลัวหวายของท่านอาคุณชายนัก


สองนายบ่าวรีบเดินก้าวขาฉับๆมาที่ห้องโถงตามเวลาที่เจียงเฉิงกำหนดเอาไว้  ดวงตาคมสวยเบิกกว้างค้างผงะอยู่กับที่เมื่อเห็นว่าเจียงเฉิงกำลังพูดคุยอยู่กับใครสักคน  ซึ่งใครคนนั้นเซียวจ้านล่ะไม่ชอบหน้าเสียจริงๆ


อ้าวหอบกันมาได้แล้วหรือ  ไร้มารยาทกันจริงๆนี่อาบน้ำหรือนอนตายกันแน่  ข้าว่าจะให้คนไปตามมาวัดโลงศพพอดี


ท่านอาใยแช่งหลานรักอย่างข้าอยู่ได้  ข้าก็รีบมาแล้วไงปากยู่ๆของเซียวจ้านเผยอเถียงอุบอิบใส่อาตัวเองไม่หยุดหย่อนจนเป็นเจียงเฉิงเองที่ต้องสำรวมอารมณ์ต่อแขกด้านหน้าเพื่อให้เกียรติ


ข้าขี้เกียจจะทะเลาะกับเจ้า  ลิงโลดยังคงเป็นลิงโลดอยู่วันยันค่ำ  มานี่เลยมาหาอี้ป๋อเดี๋ยวนี้เขามารอเจ้านานแล้ว  กล่าวขอโทษเดี๋ยวนี้


ทำไมข้าต้องขอโทษ ข้าไม่ได้ไปขอร้องให้เขามารอข้าเสียหน่อย  โอ้ย!” 


พัดในมือเจียงเฉิงตีเข้ามาที่กลางหัวอย่างแรงจนมือน้อยๆยกขึ้นไปลูบคลายเจ็บ  อาหนิงเห็นว่าเจียงเฉิงจะตีอีกรอบก็เอาตัวไปขวาง


อย่าทำอะไรคุณชายเลยถ้าคุณชายสมองเสื่อมไปมากกว่านี้จะทำเยี่ยงไร?”


ใช่ท่านอาถ้าข้าไร้สมอง...อาหนิงนี่เจ้าหลอกด่าข้า!


มือของเซียวจ้านเงื้อขึ้นเหนือหัวอยากจะฟาดไปที่กะโหลกของบ่าวตัวเองให้เต็มแรงแต่ก็ต้องค้างกลางอากาศเมื่อสายตาอันเยือกเย็นดุจหิมะหน้าหนาวจ้องมาเสียก่อน  มือของเซียวจ้านค่อยๆลดระดับลงเรื่อยๆ


จะ  เจ้ามองหน้าข้าทำไม?”


อี้ป๋อเขาคงระอาใจกระมังที่ต้องมาเห็นกิริยาเจ้าแบบนี้  อี้ป๋ออย่าถือสาลิงบ้าเลยนะ ข้าว่าเจ้ารีบพาเซียวจ้านไปดัดสันดานเถิด อาล่ะหน่ายใจ


เจียงเฉิงหันมากัดปากด่าหลานตัวเองก่อนที่ความลำเอียงจะเกิดขึ้นต่อหน้าต่อตาเซียวจ้านด้วยถ้อยคำอ่อนโยน  อี้ป๋อก้มหัวลงเล็กน้อยไม่พูดตอบอะไรออกมาสักคำและจ้องมายังเซียวจ้านอีกครั้ง


เอ้า! ไปสิ รถม้าของบ้านหวังรอเจ้าจนม้าจะผอมตายอยู่แล้ว  อี้ป๋อข้าฝากหลานข้าด้วย หากมีอะไรไม่ดีไม่งามข้าฝากเจ้าอบรมตามธรรมเนียมตระกูลเจ้าได้เลย


ท่านเจียงเฉิงวางใจได้  ข้าขอตัวก่อน


นับตั้งแต่เซียวจ้านมายืนอยู่ที่นี่เพิ่งจะมีประโยคแรกหลุดออกมาจากปากอี้ป๋อนั่นแหละ  แต่ยังไม่ได้คิดหรือแซวอะไรแผ่นหลังอี้ป๋อก็เคลื่อนไกลไปหน้าบ้านแล้ว


ข้าไปก่อนนะอาเจียงเฉิง  รอข้าไม่นานหรอกแล้วข้าจะรีบกลับมา  ฮ่าๆๆ


นี่เจ้าอย่าซนนักนะไอ้หลานคนนี้นี่!เจียงเฉิงหวั่นใจยังไงไม่รู้ได้แต่ตะโกนตามหลังด่าหลานตัวดีที่เอามือคล้องบ่าเวินหนิงจนลับสายตา

 


...กอบแกบๆๆๆ...


เสียงเดินของม้าสองตัวด้านหน้าส่งเสียงดังไปทั่วทางที่จะไปบ้านตระกูลหวังพาเอาเบื่อหน่าย  เสียงเดินเนิบหนาบไม่ต่างจากเจ้านายเย็นชาที่นั่งเป็นแท่นหินข้างๆเซียวจ้านไม่มีผิด


นี่พ่อดอกพิกุล ลมอะไรหอบมารับข้าถึงที่นี่?” คิ้วเข้มของอี้ป๋อกระตุกรวบเข้าหากันกับคำที่เซียวจ้านเปิดปากทักออกมา  ดวงตาเรียวดุจสายตาเหยี่ยวหันขวับมามองเซียวจ้านที่นั่งเป็นลิงข้างๆอย่างไม่สบอารมณ์


ฮ่าๆ  นี่เจ้าเคืองข้ากับคำว่าพ่อดอกพิกุลงั้นหรือ  ฮ่าๆ ก็ไม่จริงหรือไงกันกลัวดอกพิกุลจะร่วงเลยไม่ปริปากพูดกับข้า


เซียวจ้านยกยิ้มมุมปากและยักคิ้วใส่อี้ป๋อไม่หยุด  ร่างในชุดสีเทาเข้มห่มด้วยเสื้อคลุมสีดำทมิฬของเซียวจ้านเคลื่อนกายเข้าไปใกล้กับร่างของอี้ป๋อมากขึ้นและเขยิบหน้าเข้าหา


นี่ไงจริงด้วย  กลัวดอกพิกุลจะร่วงเลยนั่งเงียบ  นี่ถามจริงเหอะนะเจ้าจะไม่พูดกับข้าจริงๆหรือ  มันไม่สนุกเอาซะเลย


เงียบปากของเจ้าและถอยออกไป” 


ใบหน้าขาวผ่องของเซียวจ้านที่เคยมองเบื้องหน้าเพราะรู้แก่ใจว่าต่อให้พูดกวนอารมณ์อี้ป๋อขนาดไหนเขาคงไม่สนรีบหันขวับไปมองต้นเสียงทันที


นี่เจ้าดุข้างั้นหรือ?” 


อี้ป๋อพ่นลมหายใจออกมาดังไปทั่วในรถม้าและมองไปยังข้างหน้าเช่นเดิม พลางคิดว่าเสียแรงจริงๆที่ต้องมาพูดกับเซียวจ้าน


แต่ก็ช่างเถอะ ทำไมข้าต้องเงียบด้วยในเมื่อข้ามีปาก เอางี้ไหมเจ้าก็ลองทำให้ข้าเงียบปากสิเพราะข้าจะคุยๆกวนอารมณ์เจ้าไปตลอดทางเลย  ฮ่าๆๆ


หึ  ได้สิ


อี้ป๋อพูดออกมาเบาๆด้วยถ้อยคำประหยัดเหมือนดอกพิกุลจะร่วงอย่างที่เซียวจ้านว่าก่อนที่จะเคลื่อนกายเข้ามาใกล้ทำเอาเซียวจ้านอกสั่นขวัญแขวนรีบถอยร่างกายออกห่างเรื่อยๆและส่งสายตาไม่ไว้วางใจพ่อดอกพิกุลสักนิด


นะ  นี่เจ้าจะทำไร  คิดจะทำอะไรอี้ป๋อ!!

 

ใบหน้าเต็มไปด้วยความครบเครื่องไม่ว่าจะเป็นดวงตาเรียวคม  ดวงตาสีนิลและสันจมูกเป็นรูปค่อยๆเคลื่อนเข้าใกล้ใบหน้าของเซียวจ้านช้าๆอย่างนุ่มลึกและยังคงเปี่ยมไปด้วยความเย็นชาไร้ความรู้สึกจนยากที่จะเดาทางได้ว่าอีกฝ่ายจะทำอะไรกับคนดื้อด้านตรงหน้ากันแน่


ชั่ววูบพริบตาไอลมหายใจต่างรินรดไปที่แก้มนวลของคนหวาดระแวงพาเอาเปลือกตาสีไข่ของเซียวจ้านหลับลงแน่นสนิทไร้ทางหนีหลังชนฝาและภาวนาให้ไม่ใช่อย่างที่ตัวเองคิด  หวังว่าอี้ป๋อจะไม่เลือกใช้วิธีพิสดารปิดปากเขาหรอกนะ  ไม่เช่นนั้นคงกัดลิ้นตายไปข้าง


หึ


อี้ป๋อส่งเสียงผ่านลำคอแข็งแรงออกมาเบาๆและเคลื่อนหน้าออกคนที่เอาแต่หวาดกลัวก่อนจะหันไปเบื้องหน้า  ลมหายใจที่เคยรินรดใบหน้าเซียวจ้านหายไปแล้วเลยลืมตาขึ้นมาอย่างกล้าๆกลัวๆ


ซือจุย


เสียงเข้มเรียบเฉยพูดเรียกชื่อชายตรงหน้า  ซือจุย  หรือ ซางซือจุย บ่าวคนสนิทที่ติดตามอี้ป๋อไปแทบทุกที่หันใบหน้ากลับมาทางต้นเสียงแต่ยังคงคุมม้าสองตัวด้านหน้าล้อลากได้ดีและฝากให้เวินหนิงที่นั่งข้างๆช่วยดูสักระยะ


ว่าอย่างไรหรือคุณชายหวัง?”


เขาหันมาถามด้วยวาจานอบน้อมและก้มหัวให้เล็กน้อย  ใบหน้าเด็กหนุ่มอายุรุ่นราวสิบหกสิบเจ็ดเท่านั้นก้มลงไปกับพื้นไม้ที่ตัวเองนั่งอยู่ไม่กล้าจ้องเบื้องหน้าคมคายของอี้ป๋อด้วยความเคารพเหนือสิ่งใด


บังคับเจ้าม้าสองตัวให้เร็วกว่านี้  เร็วชนิดที่ว่าไร้วาจาจากใครเอื้อนเอ่ยออกมาได้อีก!


เสียงหนากำชับแน่นก่อนที่ดวงตาของเซียวจ้านจะจ้องเขม็งไปยังสองนายบ่าวแล้วส่ายหน้ารัวๆ  แทบไม่เชื่อเลยว่าเสียงสั่งการยังคงเปี่ยมอำนาจมากขนาดนี้  ยังไงซือจุยบ่าวของอี้ป๋อต้องทำตามอย่างไร้ข้อโต้แย้งแน่นอน


เจ้า!  อี้ป๋อเจ้าคิดจะทำอะไร


เงียบ...อี้ป๋อกระชับริมฝีปากของตัวเองให้คงตึงเรียบเป็นเหมือนเดิมทุกครั้งที่เซียวจ้านเคยเห็น  แต่ว่ารอบนี้มันมีความสะใจแฝงอยู่อย่างเห็นได้ชัด


แว้กกกก”           


ม้าสองตัวถูกบังคับให้เพิ่มความเร็วที่ขาจนวิ่งได้ไกลออกไปจากเดิมจนแผ่นหลังของเซียวจ้านหงายนอนกับพื้นไม้ร้องเสียงหลงกับความเร็วที่เพิ่มขึ้นอย่างไม่ทันรู้ตัวมาก่อน  เสียงหลงเมื่อกี้มันช่างน่าขันสำหรับอี้ป๋อยิ่งนักทำเอาคนยิ้มยากหลุดกระตุกยิ้มออกมาชั่วหนึ่งวินาที


แว้ก  อาหนิงบอกบ่าวนั่นลดกำลังม้าเดี๋ยวนี้  โอ้ย! เร็วไปแล้วหยุดเดี๋ยวนี้ข้าจะตายแล้ว!


ร่างของเซียวจ้านกระเด็นไปหลังทีหน้าทีเรียกได้ว่ากลิ้งอยู่ที่พื้นไม้อย่างสนุกสนานในสายตาของอี้ป๋อ  หรือนี่คือวิธีที่เซียวจ้านร้องขออี้ป๋อทำให้เขาเงียบปาก  มันตรงกันข้ามเสียสิ้นเชิง ตอนนี้เซียวจ้านแหกปากลั่นป่ามากกว่าเดิมเสียอีก


เจ้าอยากพูดอะไรก็พูดตามสบายใจเจ้าเลย  พูดอีกสิ


หยุด  บอกบ่าวเจ้าเดี๋ยวนี้  โอ้ย...ร่างข้าไร้ทิศทางแล้ว  หยุดนะอี้ป๋อ!!


ใบหน้าหล่อคมคายจ้องไปที่เบื้องหน้าด้วยร่างกายที่นั่งนิ่งได้ ต่างจากร่างของอีกฝ่ายที่กลิ้งได้กลิ้งดีราวกับมีตะปูตอกร่างของอี้ป๋อไว้กับพื้นกระดานไม้อย่างไรอย่างนั้น  คนอะไรนั่งนิ่งเป็นรูปปั้นสง่างามเช่นนี้เซียวจ้านล่ะอดก่นด่าในใจเสียไม่ได้


ข้าบอกให้หยุด  อาหนิงช่วยข้าด้วยข้าเวียนหัว


คุณชายหลี่!  ซือจุย! หยุดเถิด นายข้าจะกระเด็นออกนอกรถม้าแล้วนะ


ข้าฟังแต่คำสั่งคุณชายข้าเท่านั้น  อาหนิงจับที่นั่งให้ดีเถิดนี่แค่การเริ่มต้น  ข้าน่ะรู้ใจคุณชายข้าดี


เซียวจ้านหน้าซีดเผือดไร้ซึ่งความทะเล้นเยี่ยงอย่างเคย  นี่เขาปลิวกระเด็นขนาดนี้ยิ่งพื้นดินขรุขระมีหินรายทางร่างก็กระโดดหัวกระแทกเพดานเจ็บร้อนลามไปยันก้นไม่พอใจอีกหรือ  คงจะเป็นอย่างนั้นแหละเพราะอี้ป๋อยังคงนั่งนิ่งราวกับรอดูตอนต่อไปของเซียวจ้านอยู่


เจ้า  เจ้าร้ายกาจยิ่งนัก  โอ้ย  อี้ป๋อเจ้าใช่มนุษย์หรือเปล่าเหตุใดแกล้งข้าเช่นนี้!


เซียวจ้านอาศัยจังหวะม้าสองตัววิ่งไปตามพื้นดินราบเรียบพยุงตัวเองขึ้นมาหวังจะเข้าไปกระชากอี้ป๋อหนุ่มหล่อนั่งนิ่งราวกับรูปปั้นนั่นให้ล้มลงเฉกเช่นเดียวกันกับตัวเอง  แต่ผิดคาดจากความคิดเมื่อเข้าใกล้อี้ป๋อได้แล้วหากเพียงแต่ทว่า


พุทโธธัมโมสังโฆ!!




#ม่านวิวาห์อลเวง

โปรดติดตามความอลเวงได้ในตอนหน้า




นักอ่านสามารถซื้อ #ม่านวิวาห์อลเวง แบบอีบุ๊คได้ที่  คลิกที่นี่

ศึกษาวิธีการซื้อได้ที่  คลิกที่นี่

หรือสามารถติดต่อสอบถามผ่านแอคทวิตเตอร์ @porzhan
 



ฝากติดตามและเป็นกำลังใจผ่าน #ม่านวิวาห์อลเวง ด้วยนะคะ


ช่องทางการติดตามการอัพเดตแฟนฟิค

TWITTER : @porzhan

AUTHOR : SNOOKY


 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.486K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,419 ความคิดเห็น

  1. #2419 nimm-Soft (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2563 / 19:50
    แสบจริง!!!!!ท่านอาชี้โพรงให้กระต่ายสะแล้ว😂😂😂😂
    #2,419
    0
  2. #2411 P-A-I-N (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 23:42
    เอ็นดู เข้าใจละว่าทำไมอลเวง คุณน้องไงเเสบสุดๆ55555
    #2,411
    0
  3. #2402 NFthePeachY (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 16:06

    โอ้ยยยย จ้านตัวแสบบบบ

    #2,402
    0
  4. #2365 despasito (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 08:12
    สงสารเจียงเฉินเลี้ยงเว่ยอิงมาคงปวดหัวน่าดู5555
    #2,365
    0
  5. #2314 My love markbam (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 13:34
    จัดหนักไปเลยป๋อ
    #2,314
    0
  6. #2274 MBAIYW (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 17:35
    เหมือนยัยเว่ยอิง+จินหลิง เจียงเฉิงคือปวดหัวคูณสอง555555555555555
    #2,274
    0
  7. #2271 Kjeon_mz (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 21:01
    จัดการเลยค่ะท่าน
    #2,271
    0
  8. #2218 black word (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2562 / 14:53
    เจอของจริงแล้วงัยยยย
    #2,218
    0
  9. #2175 Lazy_g (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2562 / 20:41
    ดื้อแบบนี้ต้องโดนลงโทษ คิกค้ากกก
    #2,175
    0
  10. #2163 K.NumNim18 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2562 / 17:26
    พ่อจะทำอะไรแม่หราาาา ^^
    #2,163
    0
  11. #2081 SakuraWinter (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 19:09
    จ้านดื้อมากๆ ป๋อรีบปราบให้อยู่เลยนะ
    #2,081
    0
  12. #1944 พิคไฟล์ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 15:24

    เซียวจ้านป่วนอี้ป๋อ

    #1,944
    0
  13. #1904 Kjjcassi (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 18:29

    ???????????????? อี้ป๋อจัดไปซะ о(ж>▽<)yแอร๊ยยย❗เอ็นดูเซียวจ้านจังเลยบ

    #1,904
    0
  14. #1750 มือใหม่>-^ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 19:32

    เอาจะ...จุ๊บๆๆๆๆ กันหรอ???????????????????????????????https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-09.png อร๊ายยยยยยยยยยยย แค่คิดก็ฟินแล้ววววววววววววว

    #1,750
    0
  15. #1714 pondww♥ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2562 / 15:04
    กรี๊ดดดดหเ้่าสวว อี้ป๋อใจเย็นๆๆๆๆ อย่าแกล้งน้อน!!!
    #1,714
    0
  16. #1661 Lovelovehanbinnie💕 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 13:44
    ทำให้เงียบเอง มันจะไปยากอะไรล่ะ หึหึหึหึ
    #1,661
    0
  17. #1658 Lovelovehanbinnie💕 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 11:39
    ทำให้เงียบเอง มันจะไปยากอะไรล่ะ หึหึหึหึ
    #1,658
    0
  18. #1657 Lovelovehanbinnie💕 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 11:39
    ทำให้เงียบเอง มันจะไปยากอะไรล่ะ หึหึหึหึ
    #1,657
    0
  19. #1643 cozynotserious (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 00:00
    ป๋อจะปิดด้วยวิธีไหนคะ !!!!!
    #1,643
    0
  20. #1593 ิbabychick (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 18:16
    ลิงซนนนน
    #1,593
    0
  21. #1386 หัวเห็ดรักเหม่งน้อย (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 12:48

    เซียวจ้านผู้แสนซน555น่ารัก อี้ป๋อเชื่อว่านายต้องทำให้เด็กซนอย่างเซียวจ้านเป็นเด็กดีของป๋อได้แน่ๆ
    #1,386
    0
  22. #1334 Rainbow_Jang (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 21:04
    เค้าความวุ้นวาบมาแต่ไกล
    #1,334
    0
  23. #1133 jnmmmmh_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 15:12
    แสบมากเซียวจ้าน55555 ไปอยู่ตระกูลหวังสงสัยจะน่าเบื่อมากแน่ๆ อี้ป๋อจะทำอะไรน่ะ!°°
    #1,133
    0
  24. #1125 Muayly1213 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 11:35
    ทำไมขำตรง กอบแกบๆๆๆ 555555 นึกว่าน้องแแอบกินขนมที่ไหนได้เสียงม้าเดิน 5555
    #1,125
    0
  25. #997 minnnnions (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 10:26
    อมกกก ท่านจะทำอะไร อุอิครุคริ
    #997
    0