ขายอีบุ๊ค [JACKJAE] FAKE BOYFRIEND #แฟนกำมะลอจจ FT.MARKBAM [MPREG] AUTHOR: SNOOKY

ตอนที่ 9 : [Rewrite] แม่สาวน้อยรุกพ่อหนุ่มเมามาย 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,109
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 143 ครั้ง
    24 ส.ค. 62

คิ้วเข้มของผมเบิกกว้างเมื่อร่างทั้งร่างของผมถูกแรงของคนเมากระชากลงบนเตียง  ตาตี่ๆ นั่นลืมตามองผมเล็กน้อยและคร่อมผมเอาไว้ก่อนที่ผมจะตกใจสุดขีดเพราะกลีบปากของยองแจโน้มลงมาบดริมฝีปากของผมโดยไม่ทันตั้งตัว


อืม”


เสียงครางที่บ่งบอกว่าพึงพอใจของยองแจกำลังส่งเสียงดังมากขึ้นเรื่อยๆ และเป็นผมเองนั่นแหละที่ตกใจจนเผยอปากให้เขารุกล้ำเข้ามาเสียง่ายดาย  ลีลาการจูบของหมอนี่จัดว่าไม่เลวเพราะมันทำให้ผมยกยิ้มมัวเมาไปกับจูบเอาใจนี่จริงๆ


อ่า  หวานจัง”


ยองแจละปากของผมเพียงชั่วครู่ก่อนจะเอามือไปปลดกระดุมเสื้อตัวเอง  นี่อย่าบอกนะว่ายองแจคิดจะเคลมผมน่ะ  เมาแล้วละเมอคิดว่าผมเป็นผู้หญิงหรือไง  แต่พระเจ้าช่วยเถอะกระดุมทุกเม็ดที่ยองแจปลดออกมันยิ่งทำให้ผมละสายตาไม่ได้สักนิด


ความขาวเนียนเต็มไม้เต็มมือมันกำลังทำให้ผมจับจ้องและเอามือเลื่อนไปสัมผัสมันเพราะอยากลอง  ซึ่งจริงอย่างที่คิดเนื้อผิวของยองแจทั้งเนียนและนุ่ม


นี่นายมีสติหน่อย  ฉันไม่ใช่ผู้หญิงของนาย  อืม”


พูดยังไม่ทันจบประโยคกลีบปากเดิมทาบทับลงมาอีกครั้ง  แต่มันแตกต่างจากตอนแรกเพราะผมเริ่มมีอารมณ์คล้อยตามไปด้วย  ลิ้นร้อนเริ่มสอดรับและควานหาความหวานในปากของยองแจ  กลายเป็นว่าเราทั้งสองคนกำลังจูบกันและเลื่อนมือสัมผัสกายกันไปมา


ไม่เคยสักครั้งที่ผมคิดจะสัมผัสผู้ชายด้วยกัน  แต่พอยิ่งจูบยิ่งได้ขยำก้อนเนื้ออกของยองแจและลูบไล้ร่างเปลือยด้านบนของยองแจแล้วกลับไม่รังเกียจ  ไม่เลยผมรู้สึกต้องการขึ้นมาอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน


อ่า  หอม”


ยองแจเลื่อนริมฝีปากมาจูบตรงปลายคางของผมและเลื้อยลงไปจูบตามต้นคอของผมจนเผลอจับเอวคอดของยองแจแน่นมือ  จะว่าไปหมอนี่ก็ช่ำชองใช่เล่น  ก็ดีในเมื่อยองแจอยากลองดีนักแม้ว่าจะเป็นความเมาก็เถอะ  แต่เขาต้องรับผิดชอบอารมณ์ที่เกิดขึ้นของผมสิ


เพราะท่อนเนื้อใต้กางเกงสแลคมันกู่ไม่กลับแล้ว



อย่าคิดจะรุกฉันเพราะฉันไม่ใช่สาวน้อยของนาย  พรุ่งนี้นายอาจจะเสียใจแต่ว่านายเป็นคนเริ่มเองทั้งหมด”


ผมพูดใส่กลุ่มผมของยองแจที่ระใบหน้าของผม  ริมฝีปากนุ่มดูท่าจะสนอกสนใจต้นคอของผมจริงๆ จนไม่รู้ตัวเลยว่าผมเอื้อมมือไปปลดกางเกงของเขาและสอดมือเข้าไป


คิๆ  เธออยากจะรุกเหรอแม่สาวน้อย  เอาสิวันนี้ฉันจะอยู่ใต้เกมของเธอเอง  คนสวย”


หน็บข้างหู  รอยยิ้มนั่นน่ะหยุดฉีกหวานแต่เปลี่ยนเป็นเสียงครางล่ะกัน

ไม่เคยลองกับผู้ชายหรอกนะ  แต่โทษทีในเมื่ออารมณ์ของผมที่ไม่ได้ปลดปล่อยมานานมันถูกปลุกขึ้นมาด้วยน้ำมือของยองแจเองนี่  ดูท่าว่า
ยองแจเองก็คงไม่ต่างกับผู้หญิงสักเท่าไหร่


ทำเลยสิ  มัวรออะไรอยู่คนสวย”


มือของยองแจเลื่อนมาลูบที่หน้าท้องของผมทำเอาใจหายวาบเพราะเขาเริ่มมาวุ่นวายกับกางเกงของผมและรีบช่วยกันปลดซิปออก   ไอ้หมอนี่เรื่องบนเตียงใช่ย่อยเสียเมื่อไหร่  ดีจะได้ไม่ต้องสอนงาน


แต่อาจจะเจ็บตัวนิดนึงเพราะผมไม่ใช่ผู้หญิงของเขาและไม่มีวันรับแน่นอน

เร็วๆ สิ  สาวน้อย”


สาวน้อยบ้านนายสิ  ฉันจะเป็นผัวนายอยู่แล้วยังจะมาสาวน้อยอีก  ผมรีบเอามือถอดกางเกงของยองแจออกจากเรียวขาลวกๆ ก่อนที่ต้องชะงักครู่หนึ่งเพราะเรียวขาของยองแจมันไม่เหมือนผู้ชายเท่าไหร่นัก  เนียนและเรียวสวยแบบนี้ทำเอากลืนน้ำลายลงคอแทบไม่ทัน


ได้สิ  ฉันจะกำราบนายให้เข็ด  อย่ามาโวยวายละกัน”

ผมลุกขึ้นถอดกางเกงทั้งหมดให้เหลือเพียงกางเกงชั้นในเหมือนที่ยองแจใส่อยู่  ผมบอกตามตรงว่ายังไม่อยากเห็นอะไรของกันมากกว่านี้  คนไม่เคยทำกับผู้ชายจะรุกเลยก็แปลกๆ  แต่อารมณ์ก็มาสุดแล้วเหมือนกัน

อืม”


ผมโน้มปากลงไปจูบยองแจและสอดลิ้นร้อนเข้าไปพร้อมกับมือที่ล้วงเข้าไปในกางเกงชั้นในของยองแจ  อ่ามันพอดีกับมือดีชะมัด  เรียวแขนทั้งสองของเขาตวัดขึ้นโอบคอผมเอาไว้และเอียงใบหน้าให้ได้องศารับจูบจากผม  เราสองคนเหมือนคนที่ผ่านเรื่องแบบนี้มาเจนจัดดังนั้นไม่ต้องมีใครออมใคร


ซึ่งมันก็ยิ่งอันตรายเพราะผมทนไม่ได้แล้ว

End Jacksons Part

 




ริมฝีปากหยักพากันขบเม้มไปทั่วต้นคอขาวของยองแจหลังจากที่ทั้งสองคนเพิ่งผละปากออกจากกัน ความเมาของยองแจทำให้ใบหน้าออกแดงระเรื่อยิ่งแจ็คสันมองอารมณ์ยิ่งถูกพัดโหมกระพือไปไกลกว่าเดิม


อ่า ยองแจ”


หลังจากนั้นก็ลากไล้ลิ้นมายังหน้าอกของยองแจ ความเต่งตูมของเนินเนื้อทำให้แจ็คสันแปลกใจเล็กน้อยเพราะเหมือนว่ามันเป็นอกของหญิงสาวอย่างไงอย่างนั้น มันอาจไม่ได้ใหญ่โตและมันก็มีเนื้อตูมขึ้นมามากกว่าชายทั่วไป


หยาดอารมณ์ของยองแจบังคับให้ยอดอกชูชันขึ้นมาและเสียงหอบหายใจถี่ทุกครั้งที่แจ็คสันขบเม้มนวดคลึงทั้งสองข้าง เรียวขาสวยเปล่าเปลือยถูกแจ็คสันจับอ้าออกจากกันเพื่อตวัดรอบเอวสอบก่อนจะถูกไถอวัยวะส่วนเดียวกันชนไปมาเพื่อให้อารมณ์โหมซัดกว่านี้


อ่ะ อืม”



(คัท)

สามารถอ่านได้ในเล่มและ E-Book

E-book ซื้อได้ที่  คลิกที่นี่






หลายเดือนที่ไม่ได้ปลดปล่อยตอนนี้เขาใส่มันไปในช่องทางของยองแจแล้ว ฝ่ามือน้อยที่เคยทาบอกของแจ็คสันร่วงหล่นพร้อมจังหวะหายใจสม่ำเสมอ


หลับได้ไงกันวะ โดนเอาขนาดนี้”


จะว่าไปเขาเองก็เหนื่อยและสุขสมกว่าครั้งไหนๆ จนเปลือกตาเริ่มปิดสนิท แก่นกายถูกชักออกมาจนสัมผัสได้ถึงความเหนียวที่ช่องทาง


เลือด”


แจ็คสันลุกตัวเองออกจากร่างกายของยองแจก่อนจะไปหาผ้าชุบน้ำอุ่นๆ เพื่อมาประคบให้ เพราะเท่าที่ดูเมื่อกี้มันบวมแดงและมีเลือดไหลออกมา


เห้อ เปิดซิงแล้วลำบากจริงๆ”

 





กระดาษแผ่นที่สามถูกแจ็คสันขยำและปาลงถังขยะอีกแล้ว  เขาคงจะไม่อะไรมากถ้าเลขาฯตรงหน้าเขาไม่ยืนรอเอกสารอย่างใจจดใจจ่อแต่ว่าวันนี้ดูท่าแจ็คสันจะไม่มีสมาธิให้งานจริงๆ


เอ่อท่านครับ  ไม่ทราบว่าท่านเป็นอะไรหรือเปล่าวันนี้ท่านดูเหม่อๆ”


เปล่า”


แจ็คสันรีบพูดออกมาเสียงแข็งแต่เอาจริงแล้วใครบ้างจะไม่รู้ว่าเจ้านายตัวเองที่ทำงานด้วยกันมานานนมเป็นอะไร  ปกติเคยมีอาการนั่งตาลอยซะที่ไหน


วันนี้นายออกไปก่อนละกันฉันคิดงานไม่ออกจริงๆ”


ครับท่าน”


สุดท้ายเขาก็ต้องยอมเสียหน้าทำตัวเป็นคนไม่เอาไหนครั้งแรกของชีวิตด้วยการไล่ลูกน้องออกไปก่อนและนั่งกุมขมับ  จะบ้าตายกับวันนี้จริงๆ วันทั้งวันเอาแต่นึกถึงเรื่องบนเตียงระหว่างเขากับยองแจไม่เลิกราวกับเป็นสื่อวิดีโอที่ฉายซ้ำแล้วซ้ำเล่าเล่นกรอหมุนกลับไปมาอยู่ได้


แจ็คสันถึงขนาดจำได้ทั้งสีหน้า  เม็ดเหงื่อและเสียงครางของยองแจ  ไหนจะเสียงเตียงที่สั่นเอี๊ยดอ๊าดตามจังหวะการสอดใส่ของตัวเองอีก  ล้ำไปกว่านั้นก็จำได้ว่าตัวเองสั่นสะท้านไปทั่วร่างแค่ไหนตอนที่ความอ่อนนุ่มโอบล้อมตัวตนไว้


โว้ย!!  อยากจะบ้าตายวันนี้มันวันอะไรวะเนี่ย”

 

แจ็คสันเอามือยีผมตัวเองอย่างบ้าคลั่ง  ชเวยองแจลูกจ้างแฟนกำมะลอของเขาชักจะเหิมเกริมเกินไปแล้ว  กล้าดียังไงถึงเข้ามาในหัวสมองของแจ็คสันขนาดนี้ ได้กันครั้งเดียวแท้ๆ


...ครืด...


ตาเรียวดูมือถือที่กำลังสั่นของตัวเองและอยากหลุดหัวเราะออกมาด้วยความอดสูชีวิต  บ่นถึงไม่ทันไรก็โทร.มาแล้ว  แจ็คสันหยิบ
มือถือมาดูเพียงแค่เสี้ยววินาทีและกดรับสาย


ว่าไง...”


ผมจะ...จะฆ่าคุณ”


แจ็คสันล่ะอยากจะหัวเราะดังๆ ใส่คำขู่ของยองแจซะจริง  เสียงแหบแห้งราวกับขาดน้ำขาดอาหารมาสักชาตินึงนั่นน่ะเหรอจะมีแรงมาฆ่าเขาได้  ไม่รู้ว่าป่านนี้นอนร้องไห้บนเตียงหรือนอนซมเป็นผักต้มถึงขนาดไหนแล้ว  ตอนที่เขาลุกมาจากเตียงเมื่อเช้ายังไม่ได้สติด้วยซ้ำ


อย่างนายเหรอจะฆ่าฉัน  หายเจ็บตัวแล้วเหรอ?


น้ำเสียงเยาะเย้ยของแจ็คสันส่งไปยังปลายสายให้เจ็บใจเล่น  คนที่นอนหน้าซีดบนเตียงถึงกับเถียงไม่ออกเพราะมันใช่อย่างที่แจ็คสันดูถูกนั่นแหละ  เพราะลำพังยองแจจะขยับตัวยังทำไม่ได้


ถ้าหายเมื่อไหร่...หายแล้ว  คุณ  คุณตายแน่  แค่กๆ”


น่ากลัวจังเลยนะ  เหอะ ป่วยด้วยเหรอไง?


ไม่ต้องมายุ่ง  แค่กๆๆ”


ยองแจไอผ่านปลายสายให้แจ็คสันได้ยิน  เพียงแค่นั้นคิ้วเรียวกลับขมวดเข้าหากันแน่นและเปลี่ยนสีหน้าเยาะเย้ยมาเป็นเรียบเฉย


เป็นอะไรรึเปล่า?


ที่ถามก็เพราะรู้สึกผิดเท่านั้นแหละ  ก็เมื่อคืนแจ็คสันรู้ตัวดีว่าไม่ได้ออมแรงให้ยองแจเลย  เมื่อคืนว่าประคบร้อนที่ช่องทางบวมแดงไปแล้วแท้ๆ  แต่เลือดที่ไหลเปื้อนที่นอนแจ็คสันก็ยอมรับว่าสงสารยองแจอยู่หน่อยๆ


รำคาญ  ติ๊ด!”


เอ้ะหมอนี่  นายกล้าดียังไงตัดสายใส่ฉัน  ยองแจ  ชเวยองแจ!”


แจ็คสันตะโกนด่ายองแจที่กล้าตัดสายใส่เขาอย่างถือดีลั่นห้องทำงาน  กล้าดียังไงถึงตัดสายแบบนี้  เพราะตั้งแต่เกิดมาเขาไม่เคยสักครั้งที่มีใครวางสายใส่เขา


ไม่สบายและยังอวดดีน่าจะปล่อยให้ตาย”


เสียงพ่นลมออกมาทางจมูกของแจ็คสันเต็มไปด้วยอารมณ์โกรธแต่ก็ยังมิวายกดมือถือไปหานัมจุนอยู่ดี  ไม่นานปลายสายก็รับมือถือจากแจ็คสัน


นัมจุน  นายตามหมอมาดูยองแจที”


คะครับ?  เกิดอะไรขึ้นกับคุณยองแจกันเนี่ย?


คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันและกระตุกหงิกๆ เหมือนเส้นเลือดในสมองกำลังจะแตกเป็นฝอย  จู่ๆ อารมณ์ที่เพิ่งทุเลาลงก็พุ่งปรี๊ดขึ้นสมองอีกครั้ง


เป็นผัวยองแจเหรอไงถึงมาคาดคั้น  ให้ไปตามหมอก็ให้ไปตามและตรวจเสร็จทั้งนายและหมอคนนั้นต้องเก็บไว้เป็นความลับ”


แจ็คสันถอนหายใจพรืดใหญ่และวางสายจากบอดี้การ์ดคนสนิท  น้ำเสียงของนัมจุนมันเกินไปจริงๆ ใครเป็นเจ้านายของเขากันแน่มาถามมาห่วงใย  ไม่ได้หึงหวงหรอกนะแค่อยากให้รู้ว่านี่คือเจ้านายไม่ใช่ยองแจ

ไม่ได้หึงสักนิด




BamBams Part


กลัว


หลังจากวันนั้นที่คุณมาร์คไล่ผมออกจากบ้านผมก็ยังคงกลัวเขา  กลัวจนไม่อยากไปเรียนด้วยซ้ำ  มือถือที่ผมวางไว้ตรงหัวนอนยังคงระแวงว่าจะมีใครโทร.เข้ามาไหม  โชคดีที่มีเพียงยูคยอมที่โทร.เข้ามาเท่านั้นและกำลังมารับที่คอนโดเหมือนหลายครั้งที่เขาทำ


โอเค  มันต้องไม่มีอะไร  นายต้องรับมันให้ได้นะแบมแบม”

ผมสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ อีกครั้งหนึ่งและจัดเสื้อผ้านักศึกษาของตัวเองให้ดีๆ ก่อนจะเดินออกไปจากห้องเพราะตอนนี้ยูคยอมก็น่าจะมาถึงแล้ว


ยูคยอม”


ผมทำท่ากวักมือเรียกยูคยอมที่กำลังจอดรถอยู่ด้านนอกแต่เขาคงไม่เห็นผมเลยกลายเป็นว่าผมยืนเก้ออยู่ทั้งอย่างนั้นและก็ก้มหน้ามองพื้นจะได้เดินไปหาข้างนอก  แต่ว่า


จะไปไหน?


เสียงนี้มันคุ้นๆ


 “คุณมาร์ค!”


ร่างทั้งร่างของผมยืนนิ่งเหมือนเสาหินเมื่อเห็นว่าเจ้าของเสียงคุ้นๆ นี้เป็นคนเดียวกันกับเมื่อวันก่อนที่จะขืนใจผมทั้งน้ำตา  ต่อให้ผมอ้อนวอนเท่าไหร่เขาก็อยากย่ำยี  ยังดีนะที่เขามีน้ำใจยืดเวลาให้ผมได้ทำใจ


ตกใจมากเหรอไง  ใช่สินะนายนัดเพื่อนคิดไม่ซื่อของนายมารับถึงคอนโดทั้งที่ฉันก็ประกาศชัดเจนแล้วว่าชีวิตนายเป็นของฉัน”


อย่ามาพูดถึงเพื่อนผมแบบนี้นะครับ  ผมกับยูคยอมไม่ได้คิดอะไรต่อกันเกินเพื่อน”


อ๋อเหรอ แต่วิ่งมารับที่คอนโดทั้งที่มันอยู่ไกลจากนายเนี่ยนะ  เชื่อก็บ้าละ”


วันนี้พี่ยองแจไปทำอะไรให้คุณมาร์คโกรธอีกหรอไงกันถึงได้มาหาเรื่องถึงที่แบบนี้  เรื่องมันคงยิ่งใหญ่มากสินะ ทำไงดีผมเหลือบไปเห็นยูคยอมกำลังมองเข้ามาด้านใน


กลัวมันเห็นเหรอ  ไม่ต้องห่วงเพราะนายจะได้นั่งรถไปกับมันแน่นอน  ที่แวะมาก็แค่ทางผ่านนึกว่าตายไปแล้วถึงไม่อ่านข้อความเลย  นายจำใส่หัวไว้นะว่าข้อความของฉันมีค่ามาก  ถ้านายไม่กดอ่านอีกล่ะก็ฉันไม่มาเตือนนายแบบนี้แน่”


มือสากบีบมาที่คางเรียวของผมก่อนจะกำชับคำหนักแน่นเอาไว้  ความกลัวพุ่งแล่นเข้าจับใจไม่ว่าจะกลัวยูคยอมเห็นหรือว่ากลัวคำขู่ของเขา  มือเล็กรีบควานหาโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงมาดู  จริงด้วยคุณมาร์คส่งข้อความมาหา


แต่ผมคิดว่าไม่กดเข้าไปอ่านนั่นแหละดีแล้ว


นายไม่มีวันโชคดีแบบนี้แน่แบมแบม นายควรไปบอกพี่ชายนาย อ้อนวอนพี่ชายนายให้มาคบกับฉัน


เพราะไม่ว่าเป็นตายร้ายดียังไงผมก็ไม่เข้าไปยุ่งเรื่องส่วนตัวของพี่ยองแจเด็ดขาด  และยิ่งรู้ว่าคุณมาร์คเป็นคนเยือกเย็นแค่ไหนเขายิ่งไม่มีทางส่งพี่ชายไปหาคนแบบนี้แน่  เขาจะรับมันไว้เอง


แบมแบม”


...เฮือก...


เป็นอีกรอบในหนึ่งวันห่างไม่ถึงห้านาทีก็สะดุ้งตกใจอีกแล้ว  ผมสอดส่องสายตาหาร่างสูงเมื่อกี้กลับไม่พบแม้แต่เงานั่นทำให้ผมโล่งใจขึ้นมาอย่างแปลกประหลาดและส่งยิ้มไปหาเพื่อนรักของผมเพื่อไม่ให้เขาสงสัย


นายตกใจอะไรขนาดนี้เนี่ย  ไปเรียนกันเตี้ย”


มือสากยีมาที่กลุ่มผมของผมจนฟูฟ่องไปหมดก่อนที่จะเอาแขนหนักๆ มาพาดคอผมเพื่อคล้องเดินไปด้วยกัน  แต่ก่อนเราก็ทำแบบนี้กันบ่อยแต่ทำไมวันนี้ผมรู้สึกว่าผมกลับคิดมากเหมือนที่คุณมาร์คบอกเอาไว้


บ้าหน่า...ยูคยอมไม่มีทางคิดไม่ซื่อกับเราหรอก  คุณมาร์คแค่ต้องการปั่นหัวเราเล่น


ไม่มีทาง”


ห้ะ  นายบ่นไรแบมแบม?


ไม่มีไรยูคยอม  รีบไปเรียนเหอะเดี๋ยวสาย”


ผมคล้องบ่ายูคยอมกลับบ้างและพากันเดินไปที่รถเก๋งของเขา  เพียงแต่ว่าทุกก้าวเดินของผมทำไมมันถึงเหมือนมีสายตาจับจ้องอยู่อย่างไงอย่างนั้น


ไม่หรอกน่า  คุณมาร์คกลับไปแล้วมันต้องไม่มีอะไร

End BamBams Part



นักอ่านสามารถซื้อเป็นหนังสือแบบ E-Book อ่านได้แล้ววันนี้

ในราคาเพียง 200 บาทให้อ่านกันจุใจ 

E-Book ประกอบด้วย เนื้อหาตั้งแต่แรกจนจบและตอนพิเศษในเล่มโดยเฉพาะ

ลิ้งค์ซื้อ #แฟนกำมะลอจจ คลิกที่นี่

ลิ้งค์วิธีซื้อ #แฟนกำมะลอจจ คลิกที่นี่






สามารถแสดงความคิดเห็นผ่านทวิต #แฟนกำมะลอจจ

 

AUTHORSNOOKY

FANS PAGE SECRET SNOOKY FICTION

TWITTER @SKadsakul


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 143 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

537 ความคิดเห็น

  1. #525 JJane_g7 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 22:18

    คึคึ เขินมั้กกกก น้องรออยู่เลย

    #525
    0
  2. #202 ayumikimlee (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 21:13
    ปากร้ายกันสุดๆ
    #202
    0
  3. #144 Memekarn (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 23:37
    ร้ายเรื่องนี้มีแต่คนร้ายๆระวังเถอะจะรักเค้าโดยไม่รู้ตัว
    #144
    0
  4. #94 jjacksonn7 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 19:40
    ทำไมพี่มาร์คพูดแบบนี้ห้ะ!
    #94
    0
  5. #93 aruxfics (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 01:26
    อย่าใจร้ายกับน้องมากนะพี่มาร์ค
    #93
    0
  6. #92 แก้วกาแฟสีใส (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 00:42
    ทำไมทำงี้อ่ะอิคุณมาร์ค โกรธค่ะ!
    #92
    0
  7. #91 GOTDef (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 21:20
    อย่าทำน้องงงง
    #91
    0
  8. #90 Aonne_25_30 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 20:57

    มาร์คได้คืบจะเอาศอกรุนแรงกะน้องมาก

    #90
    0