ขายอีบุ๊ค [JACKJAE] FAKE BOYFRIEND #แฟนกำมะลอจจ FT.MARKBAM [MPREG] AUTHOR: SNOOKY

ตอนที่ 7 : [Rewrite] ตัวตายตัวแทน 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,001
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 179 ครั้ง
    12 ส.ค. 62

...ครืดๆๆ...


เสียงสั่นของมือถือทำให้แบมแบมที่กำลังจดเล็กเชอร์ตามจอมอนิเตอร์ของอาจารย์หน้าห้องหันมามอง  เพราะเบอร์ที่โชว์หราพร้อมชื่อที่เขาเมมเอาไว้มันจะทำให้ยูคยอมเห็นได้ว่าใครโทร.มา


ใครน่ะแบมแบม  ทำไมต้องรีบขนาดนั้น”


แบมแบมวางสายจากคนที่โทร.มาก่อนที่ยูคยอมจะเห็นด้วยซ้ำว่าใครโทร.มา  ร่างเล็กทำเพียงส่งยิ้มให้เพื่อนตัวโตของเขาและก้มหน้าเรียนต่อไป  แต่ไม่ถึงเสี้ยวนาทีเขาก็รับข้อความมาอีก


เย็นนี้ฉันรอนายหน้าม. รู้นะว่าถ้าไม่เจอจะโดนอะไร


แบมแบมอ่านข้อความที่ส่งมาแล้วอดค่อนขอดไม่ได้ว่าคนอย่างมาร์คมันว่างมากหรือไงถึงขนาดต้องมาตามติดชีวิตเขาขนาดนี้  งานการเห็นว่าก็ใหญ่โตร่ำรวยไม่น่าว่างขนาดนี้  แต่ไม่ใช่เลยเขาดูเหมือนว่างมาก


เป็นอะไรหรือเปล่าแบม  ทำไมเครียดจัง”


เอ่อ  ไม่มีอะไรหรอก แค่พี่ยองแจมารับไม่ได้เราต้องกลับรถเมล์เอง”


โกหกอีกแล้ว  เพราะคนที่ชื่อมาร์คนั่นแหละทำให้แบมแบมต้องโกหกอยู่เรื่อย  เขาไม่อยากกลายเป็นคนขี้โกหกขนาดนี้เลยจริงๆ


อ๋อ  ให้เราอยู่เป็นเพื่อนไหม?


เห้ยไม่ต้องหรอก  วันนี้นายมีนัดกับที่บ้านนี่  ไปเหอะกลับได้”


ยูคยอมพยักหน้าและหันไปสนใจที่อาจารย์สอนอยู่ มีแต่แบมแบมนี่แหละที่จ้องมือถือตัวเองอยู่อย่างนั้นและเอามือกำมือถือแน่น เขาไม่อยากทนเลยถ้าไม่ใช่เพราะพี่ยองแจของเขา

 



มาเร็วดีนะ  ว่าแต่เพื่อนนายที่ตัวสูงๆ ไม่ตามมาส่งเหรอ  ว่าจะแนะนำตัวสักหน่อย”


ยังไม่ทันที่แบมแบมจะก้าวถึงรถดี  เสียงของมาร์คก็โผล่มาให้แบมแบมถอนหายใจ  แบมแบมจะเงียบจะไม่ตอบโต้  เพราะเขารู้แล้วว่ามาร์คเป็นคนโรคจิต  ยิ่งพูดด้วยก็จะยิ่งเล่นงาน


วันนี้ไม่ได้เอาปากมาด้วยเหรอ  เมื่อกี้ยังหัวเราะต่อกระซิกกับเพื่อนคิดไม่ซื่ออยู่เลยนี่”


อย่ามาพูดถึงผมกับยูคยอมอย่างนั้นนะครับ”


แบมแบมยั้งปากเอาไว้ไม่ได้อีกแล้วเมื่อมาร์คดูถูกเขาไม่เลิก  ก่อกวนเอาแต่ใจเป็นที่สุด  กล้าดียังไงมาพูดถึงเขากับยูคยอมแบบนั้น


ทำไมจะพูดไม่ได้ในเมื่อมันเป็นเรื่องจริง  ตามตรงนะนี่ไม่รู้หรือแกล้งโง่กันแน่ถึงไม่รู้ว่ามันคิดไม่ซื่ออ่ะ”


มาร์คยื่นหน้ามาใกล้และโอบเอวคอดให้เคลื่อนเข้ามาใกล้มากขึ้น  ทั้งที่เบาะรถก็กว้างแต่เอาตัวมาเบียดร่างเล็กอยู่ได้


มันก็เรื่องของผม  คุณน่ะมีเรื่องอะไรก็ว่ามาครับ”


แบมแบมใช้มือปัดมาร์คที่โอบเอวตัวเองไม่เลิก  มาร์คแสยะยิ้มเล็กน้อยและปล่อยมือออกก่อนจะเข้าเรื่องสักที


ได้ข่าวว่าพี่ชายนายไปนอนที่อื่นแล้วและนายเองก็บอกกับพี่ชายว่าจะนอนหอใน”


คุณ!  คุณรู้ได้อย่างไง?


ร่างเล็กยอมรับว่าตกใจไม่น้อยเพราะเรื่องนี้มีแค่เขากับพี่ยองแจที่รู้  ขนาดยูคยอมเพื่อนสนิทเขายังไม่รู้เรื่องนี้จากปากแบมแบมเลย แต่ทำไมมาร์คถึงรู้ได้


มีเรื่องอะไรที่ฉันสนใจแล้วฉันจะไม่รู้ข่าวคราว”


เชื่อแล้วว่าอำนาจของคนตรงหน้ามันร้ายกาจมากแค่ไหน  ขนาดเรื่องลับและเรื่องเล็กๆ พวกนี้เขายังรู้  เท่ากับว่าแบมแบมอยู่กับความเสี่ยงอย่างแรง  เพราะไม่ว่าเขาจะทำอะไรเชื่อเหอะว่ามาร์คต้องรู้ทุกเรื่องแน่ๆ


คุณรู้แล้วจะทำอะไรต่อล่ะ?


ย้ายของมาอยู่กับฉันเหมือนอย่างที่พี่ชายนายทำ  หมายความว่านายจะกลับคอนโดของนายได้แต่ต้องให้ฉันอนุญาต”


บ้า  บ้าไปแล้วเหรอคุณ?


แบมแบมคิดมาตลอดก็จริงว่าสักวันมาร์คคงให้ตัวเองไปอยู่ด้วย  แต่ว่าจะเร็วแบบนี้ได้ยังไง


วันนี้ด้วยนะ  ฉันไม่บ้าหรอกเชื่อใจได้  คนบ้าไม่สามารถรวยขนาดฉันได้หรอก”


เหอะ  โรคจิต”


แบมแบมบ่นกระปอดกระแปดไปทางหน้าต่าง  แต่มีเหรอที่รถแคบและมีเนื้อที่จำกัดมาร์คจะไม่ได้ยินน่ะ  ใบหน้าเรียวของแบมแบมเลยถูกมาร์คจับให้หันมาหาตัวเอง


เออ โรคจิตคนนี้แหละที่จะได้ตัวนายไปนอนด้วย”


บ้าที่สุด ผมเกลียดคุณ”


แบมแบมสะบัดหน้าไปอีกทางและกัดฟันกรอด  เขาทำอะไรไม่ได้เลยด้วยซ้ำ  ชีวิตของเขาไม่ใช่ของเขาแล้วเหรอ  จากนี้คงไม่ใช่แล้วสินะ


เกลียดฉันแค่ไหนนายก็คงต้องทน  เพราะฉันจะไม่ปล่อยนายไปจนกว่าฉันจะลืมพี่ชายนายได้”


ตลอดมายองแจพี่ชายของเขาต้องทนให้ผู้ชายคนนี้ยุ่มย่ามมานานแค่ไหนกันนะ  ขนาดแบมแบมโดนราวีไม่กี่วันยังอึดอัดขนาดนี้  แล้วพี่ชายของเขาล่ะจะโดนมานานแค่ไหน  เขาต้องทนให้ได้

 



...โครกคราก...


เสียงท้องร้องของยองแจแผดเสียงลั่นห้องในตอนดึก  ให้ตายเถอะเขาต้องมาหิวอะไรดึกๆ แบบนี้ในบ้านคนอื่นไม่ได้สิ  คงเป็นเพราะปกติแล้วยองแจมักจะหิวเวลาแบบนี้และมีของกินที่ห้องตัวเองบ่อยๆ  แต่ที่นี่ไม่ใช่บ้านของเขา


เฮ้อ  ทำไงดีเนี่ยหิวจัง”


มือบางลูบไปที่หน้าท้องของตัวเองที่มันสั่นสะเทือนเพราะเสียงร้องโอดครวญว่าหิว  หิวมากๆ เลย  สุดท้ายความหิวก็ต้องพาให้ร่างลุกขึ้นจากเตียงนอน


เอาน่าดึกป่านนี้หมอนั่นคงหลับไปแล้วล่ะ  ไปกินรามยอนสักห่อแล้วนอนก็คงไม่อะไร”


เขาเห็นนะว่าเมื่อเย็นมีรามยอนในตู้  คนรวยอย่างแจ็คสันคงไม่ใจร้ายกับเขาขนาดนั้น  ถ้าหวงมากจะวางเงินให้เลยก็ได้  แต่ตอนนี้หิวมากต้องหาอะไรกินก่อนแล้วล่ะ


อ่า  มืดจัง”


 ยองแจพกมือถือออกมาก็ใช้ประโยชน์จากมือถือส่องทางไปเรื่อยๆ จนไปถึงห้องครัว  แสงสว่างจากมือถือส่องให้เห็นสวิตซ์ไฟก่อนที่เขาจะลงมือต้มรามยอนสักห่อ  กลิ่นหอมฉุยยั่วให้ท้องร้องหนักกว่าเดิมและมันก็ทำให้คนที่นอนเช็กงานในห้องลุกขึ้นมาด้วยนี่สิ

            

          หม้อที่เก็บไว้ในตู้ถูกยองแจคว้าออกมาตั้งบนเตาและกดสวิตซ์ต้มน้ำจดเดือดได้ที่ก่อนจะโยนเส้นรามยอนลงไปต้ม  ระหว่างรอความหิวมันเล่นงานยองแจจนจับใจ  ใครจะไปรู้ล่ะว่าข้าวเย็นที่กินมาขนาดนั้นมันจะไม่อยู่ท้องยองแจซะเลย


แต่ความจริงต่อให้ยองแจกินมาเยอะแค่ไหนเขาก็มีเนื้อที่ในท้องพอจะรองรับอาหารต่างๆ ได้อยู่แล้ว


อ่า  หอมฉุย”


ยองแจใช้ตะเกียบคนๆ ไปในหม้อให้เส้นบะหมี่มันคลายตัวออกจากกันและฉีกซองผงปรุงรสไป  ไม่รู้ว่าลุ้นหรือว่าหิวกันแน่เลยเกาหน้าท้องมีพุงน้อยๆของตัวเองขึ้นเกยมาจะถึงราวนมอย่างนั้น  ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากลิ่นหอมๆ มันไปถึงห้องแจ็คสัน


...อึก...


น้ำลายเหนียวๆ ของแจ็คสันมองร่างของยองแจที่สวมเพียงเสื้อกล้ามกับกางเกงขาสั้นออกมาในครัว  เผยให้เห็นเนื้อขาเรียวที่ขาวกระทบแสงไฟตอนกลางคืน  มันไม่ได้สะดุดตาเขาเท่ากับท่าเกาพุงของยองแจหรอก


ตอนที่เสื้อเลิกขึ้นมาตามเอวคอดทำเอาน้ำผลไม้ที่เหลือในแก้วหกรดกางเกงตัวเองเปียกชุ่มกับดวงตาเข้มที่ละไปไหนไม่ได้สักนิด


แจ็คสัน  สติแจ็คสัน  นายต้องมีสติ”


แจ็คสันส่ายหัวตัวเองแรงๆ และพยายามเอามือปัดเนื้อขากางเกงตัวเองที่มันเปื้อนน้ำผลไม้นั่นแหละ  จะทำยังไงดีล่ะทีนี้มันเปียกไปหมดเลย แต่ถ้าถามว่าได้มองตามมือที่ปัดน้ำไหม  แจ็คสันไม่ได้มองมันเพราะตาจับจ้องอยู่ที่ยองแจไม่เลิก


น่ากินมาก  โหยรสนี้ไม่เคยกินด้วย  ไม่น่าเชื่อว่าหมอนั่นจะซื้อมาเก็บไว้”


ยองแจพูดออกมาลอยๆ  น้ำเสียงของยองแจไม่ได้ประชดประชันตามเนื้อความหรอก  ดูท่าจะตื่นเต้นมากกว่าที่จะได้กินรามยอน  คนที่ยืนมองยองแจเงียบๆ กลับยกยิ้มขึ้นมาตามสีหน้าหิวๆ ของยองแจและท่าเป่ารามยอน


ปากอวบๆ ที่กำลังเป่าเส้นรามยอนมันทำให้แจ็คสันย้อนคิดถึงเมื่อเย็นนี้ที่เขาจูบยองแจไป  ความจริงเขาไม่เคยจูบปากผู้ชายด้วยกันหรอกนะ  แต่ว่า...ยองแจปากนิ่มเหมือนผู้หญิงและหวานมากจริงๆ


คิดไรวะเนี่ย?!”


?!!”


เสียงที่บ่นออกมาของแจ็คสันคงจะดังไปหน่อย  ไม่สิดังมากเลยแหละเพราะยองแจถึงกับคายเส้นรามยอนในปากลงใส่หม้อตามเดิมและมองมาที่ร่างหนาด้วยความตกใจ


อึ้งและนิ่งค้างกันทั้งคู่  คนนึงอึ้งที่ถูกจับได้ว่าขโมยกินรามยอนจนเส้นบะหมี่คาปากหลบหนีความผิดไม่พ้นแน่ๆ  ส่วนอีกคนก็อึ้งที่
ยองแจรู้ตัวแล้วว่าเขามายืนมองร่างที่ใส่เพียงเสื้อกล้ามเผยให้เห็นสัดส่วนและความนุ่มนิ่มของยองแจตั้งนานสองนาน


คุณ/นาย!


เอาล่ะ ทั้งสองเอ่ยเสียงขึ้นมาพร้อมกันแบบนี้ก็คงเป็นประเด็นแน่ๆ  แจ็คสันกระแอมไอในลำคอก่อนจะเดินมาหายองแจและเตรียมเล่นงานร่างเล็กกลบเกลื่อนความผิดปกติของตัวเอง  ก่อนที่ยองแจจะสวนออกมา เขาต้องชิงเปิดเรื่อง


นี่มันอะไรกันเนี่ย?  ถ้าฉันไม่ออกมาก็คงไม่รู้ว่ามีแมวขโมยมากินของๆ ฉัน”


โหยไรแค่รามยอนห่อเดียว  เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมซื้อคืนให้แพ็กนึงเลยก็ได้  คนอะไรใจแคบ”


ยองแจเถียงแจ็คสันและหย่อนก้นนั่งที่เก้าอี้ดีๆ  พอเถียงแจ็คสันเสร็จแล้วแถมยังเห็นว่าไม่ต้องหลบซ่อนว่าแอบมากินรามยอน  รายนี้เลยจัดการเอาขาขึ้นมานั่งชันเข่าบนเก้าอี้ซะเลย


จะบ้าตาย!


ไม่ใช่ว่าแจ็คสันเบิกตาโตเพราะอากัปกิริยาของยองแจที่ไม่มีมารยาทยกขายกแข้งขึ้นมากินรามยอนหรอกนะ  แต่เป็นเพราะเนื้อขาขาวๆ ที่เผยออกมาตอนกางเกงมันพับขึ้นไปน่ะสิ  ขาวเนียนจนแจ็คสันเอามือเกาท้ายทอยตัวเองมองไปอีกทาง


รามยอนแค่ห่อเดียวบริจาคให้กินก็ได้ไม่ถือ  กินแล้วก็เก็บล้างด้วยละกัน”


โหย  บริจาค?  นี่ผมไม่ได้ขอทานนะแล้วก็ล้างอยู่แล้วไม่ใช่คนซกมก”


ยองแจเถียงกลับแจ็คสันทั้งๆ ที่ปากคาเส้นรามยอนนั่นแหละ  เรื่องอะไรเขาต้องมารักษาภาพพจน์กับแจ็คสันด้วย  หนำซ้ำอยากจะแสดงด้านทุเรศๆ อะไรแบบนี้ให้เห็นมากขึ้นไปอีก  แบบที่รับไม่ได้และต้องไล่เขาจากคอนโดไรงี้จะดีมาก


อ้อ  และการแต่งตัวอยู่ที่คอนโดฉันน่ะ  ใส่ให้มันเรียบร้อยหน่อยก็ได้  นี่อะไรเสื้อกล้ามกับกางเกงขาสั้น”


เอ้า  ขอโทษนะครับผมใส่แค่ตอนนอนและไม่คิดว่าคุณจะมาเห็นนี่ครับ  อีกอย่างนะผมเป็นผู้ชายถอดเสื้อเดินก็ยังได้”


เออจริงนะ  แจ็คสันเอามือลูบคางตัวเองกับความย้อนแย้งในใจ  ยองแจเป็นผู้ชายจะแต่งตัวแบบนี้ก็ไม่แปลกถูกไหมล่ะ  แต่ทำไม...เขาต้องบอกว่ามันไม่เรียบร้อย


หรือแค่ยองแจใส่แล้วมันดูยั่วยวน?


เออๆๆ  นายจะทำไรก็เรื่องของนาย  ปิดไฟให้ดีด้วยละกัน ถ้าคอนโดฉันไฟไหม้นายตายแน่”


พูดก็มองหน้ายองแจสิแจ็คสัน  ทำไมเขาต้องมองไปที่ต้นแขนขาวๆ มีรอยสักตรงไหล่สลับกับต้นขาเนียนๆ ของยองแจด้วย  ยิ่งยืนตรงนี้ก็ยิ่งมีพิรุธ  แจ็คสันเลยเลี่ยงตัวเองไปเข้านอนดีกว่า


อ่า  แล้วนายจะถือแก้วมาทำไมวะเนี่ย  ทำไมไม่เอาไปใส่ซิงค์ล้างจาน”


แจ็คสันบ่นกับตัวเองที่เมื่อกี้ออกมาจากห้องก็เพราะว่าจะเอาแก้วมาล้าง  แต่ดันถือติดมือเข้ามาในห้องนอนตามเดิม  เอาเป็นว่าพรุ่งนี้ค่อยล้างละกัน  ยอมเป็นคนซกมกเหมือนที่ด่ายองแจไปเมื่อกี้เสียดีกว่าออกไปเห็นภาพยองแจเผยผิวขาวๆ


บ้าไปแล้วแน่ๆ แจ็คสัน  นายนั่นมันเป็นผู้ชาย”


แจ็คสันยังคงเถียงกับตัวเอง  ยอมรับจากใจจริงว่ายองแจผิวดีมาก  ดูมีเสน่ห์อะไรบางอย่างที่แจ็คสันละสายตาไม่ได้  เขาไม่เคยเป็นแบบนี้แจ็คสันรู้ดีก่อนที่เขาจะเดินไปเปลี่ยนกางเกงและเข้านอน


คนอะไรวะขี้งกไม่พอ  ขี้บ่นอีก”


ยองแจมองคนที่เดินเข้าไปในห้องนอนเรียบร้อยแล้วก็หันมาสูดเส้นรามยอนเข้าปากอีกรอบ  พอได้รสของกระเทียมเจียม  พริกไทยแดงหอมๆ ก็ค่อยอารมณ์ดีขึ้นมาหน่อย  กินไปกินมาก็ยกถ้วยซดน้ำจนหมดเกลี้ยง

 



BamBams Part


เตี้ย  มานั่งหลับอะไรตรงนี้เนี่ย?


ยูคยอมเดินมาสะกิดผมที่เผลอหลับคากองหนังสือในห้องสมุด เจ้าโย่งเพื่อนของผมคงตามมาถูกเพราะข้อความล่าสุดที่ส่งให้นั่นแหละว่าผมอยู่ที่นี่  แต่เผลอหลับไปได้ไงก็ไม่รู้เหมือนกัน


เมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับน่ะ”


ถึงว่าวันนี้แบมเรียนไปสะลึมสะลือไป”


จริงด้วย วันนี้ผมฟังที่อาจารย์พูดไม่รู้เรื่องเลยล่ะ  คงเป็นเพราะเมื่อคืนผมนอนคนเดียวไม่พอ  ผมต้องมาคิดมากเรื่องที่ต้องไปนอนคอนโดเดียวกับคุณมาร์คอะไรนั่นอีก  นั่นหมายถึงว่าผมไม่ได้มานอนหอในจริงๆ และวันนึงพี่ยองแจจะจับได้ไหม


แบม  นายเป็นอะไรน่ะ?  ฉันเรียกนายนานแล้วนะ”


อ้าว ยูคยอมเรียกเราเหรอ  เราไม่ได้ยิน”


วันนี้ไม่รู้เรื่องอะไรเลยจริงๆ  ขนาดยูคยอมอยู่ใกล้ขนาดนี้ยังไม่ได้ยินที่เขาพูด  สมองก็เอาแต่คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย  ซึ่งเรื่องเรื่อยเปื่อยก็เรื่องของคุณมาร์คอีกตามเคย


ช่างเถอะ  นายไม่หิวเหรอ กินข้าวกันไหม?


จริงด้วยสินี่มันจะบ่ายอยู่แล้ว  ผมยังไม่ได้กินข้าวเลย


อืม  ไปสิ”


ว่าเสร็จผมก็ทำท่าจะคว้ากระเป๋าเป้มาสะพายหลังตามเดิม  แต่ว่าความเร็วของเพื่อนตัวสูงมันมีมากกว่า  ยูคยอมคว้ากระเป๋าของผมไปถืออย่างง่ายดาย


เห้  เอาคืนมาหน่าฉันถือเองได้”


นายน่ะเดินไปเถอะ  ถือให้เพื่อนคนเดียวไม่ตายหรอกน่า”


ยูคยอมคลี่ยิ้มมาทางผมและเดินจูงมือเล็กของตัวผมเองเดินนำหน้าไป  ปล่อยให้ผมเดินตามหลังด้วยความรู้สึกงุนงงและมองมือที่เขาจับผมแน่น


ตามตรงนะนี่ไม่รู้หรือแกล้งโง่กันแน่ถึงไม่รู้ว่ามันคิดไม่ซื่ออ่ะ


จู่ๆ คำที่คุณมาร์คพูดถึงยูคยอมเมื่อวานก็แล่นเข้าหัวของผมอย่างจัง  มันไม่จริงหรอกใช่ไหม  ยูคยอมน่ะไม่ได้คิดอะไรกับผมหรอก  คุณมาร์คก็แค่ประสาทเสีย  ยูคยอมดีกับผมเพราะว่าเราสนิทกันมากเท่านั้นเองใช่ไหม?


เตี้ยคิดไรอยู่ ไม่กินข้าวเหรอเย็นหมดแล้ว”


ยูคยอมเอามือมาสะกิดผมที่นั่งเหม่อคิดเรื่องที่คุณมาร์คพูดถึง
ยูคยอมอยู่  ผมทำเพียงยิ้มบางๆ ไปให้เพื่อนรักเพียงคนเดียวในชีวิตของผม  ผมไว้ใจเขามากและเขาก็ดีกับผมมาก  เรื่องที่คุณมาร์คพูดน่ะมันไร้สาระ


ใช่ ยูคยอมจะมาคิดเกินเพื่อนได้ยังไง รายนี้คาสโนว่าจะตาย


ไม่มีไรหรอก  อ่ะกินเยอะๆ นะโย่ง”


เห้ย ไม่ต้องเลยเตี้ยแหละกินไป”


ผมมักจะทำแก้มป่องๆ เวลาที่ยูคยอมพูดกับผมว่าเตี้ย  ผมไม่ได้เตี้ยนะส่วนสูงก็ตั้งร้อยเจ็ดสิบกว่าๆ  ยูคยอมร้อยแปดสิบกว่าแล้วไง  ผมไม่ได้เตี้ยนะ


งอนเหรอแก้มป่องอีกแล้ว”


ยูคยอมเอามือมาบีบแก้มของผมแทบช้ำ  เขามักจะเป็นแบบนี้พูดให้งอนและก็มาง้อแบบเด็กๆ  และทำให้ผมมีรอยยิ้มเสมอ  ยูคยอมน่ะเป็นเพื่อนรักของผม  เพื่อนรักเท่านั้นไม่สามารถเป็นอย่างอื่นได้  และผมหวังว่าเขาไม่ได้คิดกับผมเหมือนที่คุณมาร์คเป่าหู


...ครืนๆๆ...


เสียงฟ้าเริ่มร้องตอนเย็นอีกแล้ว  ความจริงผมไม่น่าบอกกับ
ยูคยอมเลยว่าจะรอรถประจำทางเพียงคนเดียวที่หน้ามหาวิทยาลัย  บรรยากาศแบบนี้ผมล่ะกลัวที่สุดเลย พี่ยองแจก็มารับไม่ได้เพราะติดงาน


เปรี้ยง!


เสียงฟ้าผ่าดังลั่นก้องหูไปหมด ผมรีบยกมือขึ้นมาปิดหูอย่างเอาเป็นเอาตาย  เรื่องหนึ่งที่ผมกับพี่ยองแจเป็นเหมือนกันคือการกลัวเสียงฟ้าผ่า  กลัวสุดขีดเพราะความหลังของเราสองคนที่ถูกทิ้งให้อยู่ลำพังในบ้านหลังเล็กท่ามกลางฝนตก


ฮึก  รถมาเร็วๆ สิ”


อ่อนแอจนน่ารำคาญ  น้ำตาคลอเบ้าตาสวยไปหมดแล้วเพราะกลัวเสียงฟ้าผ่า  ภาวนาให้รถประจำทางมาเร็วๆ ได้ไหม  ผมไม่อยากอยู่ที่นี่คนเดียว


เหอะ  เด็กขี้แย”


ผมที่นั่งหลับตาปิดหูแทบมิดเงยหน้ามามองเสียงคุ้นหูชอบกล  มันดังมาตรงข้างๆ และนั่นทำให้ผมชักสีหน้าหงุดหงิดปนขมวดคิ้ว  เพราะคนที่ผมเงยไปเจอคือคนที่ผมไม่ชอบมากกว่าเสียงฟ้าผ่านี่ซะอีก

                

               “คุณมาร์ค!”


ขึ้นรถ  ไม่อย่างนั้นฉันจะไม่ปรานีนาย”


ดวงตาเข้มจ้องผมราวกับกินเลือดกินเนื้อ  นี่เขามีเรื่องอะไรขุ่นข้องอีกล่ะถึงต้องการหาที่ระบาย  เชื่อไหมล่ะว่าเป็นเรื่องของพี่ชายผมตามเคย  เพราะมีแค่เหตุผลเดียวที่เขาตามล่าตัวผมคือการเอาไปล้างแค้นแทนพี่ชาย


ไม่ขึ้นเหรอ?  ดี  งั้นนั่งตรงนี้ไปฉันจะไปลากตัวพี่ชายนายแทน”


ใครบอกว่าจะไม่ขึ้น!”


เพียงแค่เอ่ยคำว่าพี่ชายออกมาผมก็ยอมหมดทั้งนั้น  ใช่...คุณมาร์คฉลาดเพราะเขาพ่นน้ำลายมาไม่กี่คำก็สามารถทำให้ผมยอมไปกับเขาโดยไร้การขัดขืน


นั่นเพราะจุดอ่อนผมมีอย่างเดียวคือ...พี่ยองแจ


ต่อให้เขาพาผมไปทรมานหรือลงนรกอะไรผมก็ยอมทำเพื่อให้พี่ยองแจไม่เดือดร้อนไปมากกว่านี้  ในเมื่อพี่เขาลำบากเพราะผมมามากแล้ว  ทำไมผมจะทำเพื่อเขาไม่ได้บ้าง


ก็แค่นั้น  คืนนี้โทร.ไปบอกพี่ชายนายได้เลยว่าไปนอนที่ไหนก็ได้  แต่ไม่ใช่ที่คอนโดนายแน่นอน”


นี่เขาคิดจะทำอะไรผมอีกกันแน่  สายตาเขามันน่ากลัวพอๆ กับอาการเคร่งขรึมผิดปกตินั่นแหละ


คุณคิดจะทำอะไรผม?


วันนี้ฉันไปเจอพี่ชายนายมา  แต่พี่ชายของนายน่ะร้ายกับฉันมากนะ”


ไม่ใช่แค่เสียงแลดูเจ็บปวดของคุณมาร์คเท่านั้นที่ส่งมา  แต่เป็นแววตาเอ่อคลอด้วยน้ำตาใสนั่นด้วยต่างหาก  เขารักพี่ชายของผมมากขนาดนี้เลยเหรอ เพียงแค่วูบเดียวเท่านั้นที่ผมเห็นแววตานั่นก่อนที่เขาจะมองไปที่นอกหน้าต่างรถและมุ่งหน้าไปที่ไหนสักแห่ง


ซึ่งขอเดาว่าผมคงถูกเขาใช้เป็นตัวตายตัวแทนพี่ชายที่บ้านของเขาแน่ๆ

End BamBams Part

 


...กริ๊ก...


เสียงประตูบ้านปิดลงหลังจากมาร์คใช้นิ้วสแกนหน้าจอเพื่อเข้ามา  หน้าบ้านยังคงเต็มไปด้วยชายชุดดำหน้าตาคุ้นๆ เหมือนที่แบมแบมเคยเห็นครั้งก่อน  แต่ครั้งนี้พวกเขาดูเป็นมิตรมากขึ้นเพราะรู้ว่าเขาเป็นคนของเจ้านายตัวเองแล้ว


ร่างทั้งสองเดินเข้ามาในห้องรับแขกก่อนที่ร่างเล็กจะยืนนิ่งอยู่กับที่เพราะทำตัวไม่ถูก แบมแบมไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามาร์คพาเขามาที่บ้านและเดินไปที่เคาน์เตอร์ห้องเก็บเครื่องดื่มทำไม


ยืนบื้อทำอะไร  นายไม่อยากรู้หรือไงว่าพี่ชายนายทำอะไรฉันเอาไว้  มานี่”


ดวงตาแข็งกร้าวของมาร์คมองมาที่แบมแบมและกระชากน้ำเสียงดุใส่จนร่างเล็กผวาไปทั้งร่าง ต้องรีบเดินไปหามาร์คอย่างที่เจ้าตัวต้องการ



รินมันให้ฉัน”

มาร์คคว้าแก้วออกมาตั้งและวางขวดบรั่นดีที่เคาน์เตอร์  แบมแบมงงเล็กน้อยว่ามาร์คมีอารมณ์ดื่มอะไรตอนนี้แถมมือเท้าก็มีเท่ากันกลับมาใช้แบมแบมอีก  ส่วนเจ้าตัวกลับนั่งรอให้แบมแบมรินเหล้าให้


รู้ไหมวันนี้ฉันไปเจอพี่ชายนายมาที่หน้าร้านขายรถเพราะพี่ชายนายต้องไปจ่ายเงินทุกเดือน”


แบมแบมไม่ได้ตอบอะไรนอกจากเดินไปนั่งเก้าอี้ตัวสูงๆข้างมาร์คและมองหน้าอีกฝ่าย  แบมแบมไม่ได้ตาฝาดเมื่อเขาจ้องไปในดวงตามาร์คมีวูบหนึ่งที่ดวงตาเข้มกระตุกสั่นไหวเศร้า


พี่ชายนายเมินฉันแถมบอกว่าไม่อยากเห็นหน้าฉันอีก”


พี่ชายของผมไม่ใช่คนไร้เหตุผล  แสดงว่าคุณไปทำอะไรเขา”


...ปั่ก...


แก้วบรั่นดีที่ถูกรินใส่ครึ่งแก้ววางกระแทกกับเคาน์เตอร์หลังจากมาร์คกระดกมันทีเดียวรวดเล่นเอาแบมแบมสะดุ้งเพราะเขาคงพูดไม่เข้าหู


ใช่  เพราะฉันเคยจูบพี่ชายนาย”


นี่คุณ!”


แบมแบมที่กำลังรินบรั่นดีใส่แก้วมาร์คลุกขึ้นเต็มความสูงและชี้หน้าใส่อย่างไม่เกรงกลัว  เขาทำร้ายแบมแบมได้  โขกสับยังไงกับแบมแบมก็ได้แต่ไม่ใช่ไปทำร้ายพี่ชายเขาแบบนั้น


นายคิดว่าตัวเองเป็นใครแบมแบม!  นายกล้าดียังไงมาชี้หน้าฉัน?


มาร์คไม่ได้เมาแต่ก็ยอมรับว่ากรึ่มๆ เล็กน้อยเพราะก่อนเขามาเจอแบมแบมก็อัดแอลกอฮอล์บนรถไปพอสมควร  ยิ่งได้ยินเสียงตวาดของคนใต้อาณัติแล้วยิ่งทนไม่ได้


คุณมันเลว  คุณทำร้ายผมยังไงก็ได้แต่ไปยุ่งกับพี่ชายผมทำไม?  สมแล้วที่พี่ชายผมไม่รับรักคุณ  โอ้ย!”


กรามเล็กของแบมแบมถูกมือหนาบีบซะจนขึ้นสีจัด  ใบหน้าของแบมแบมเองก็บิดเบี้ยวไปด้วยความเจ็บปวดจากแรงบีบไม่น้อย  แต่ดวงตาแข็งกร้าวยังคงจ้องมองไปที่มาร์คอย่างไม่เกรงกลัว


ปากดี  นายมันปากดีเหมือนพี่ชายของนาย  ดีเหมือนกันในเมื่อฉันเจ็บกับพี่ชายของนายมากๆ นายเองก็ควรรับความเจ็บนั้นด้วย มานี่!”



นักอ่านสามารถซื้อเป็นหนังสือแบบ E-Book อ่านได้แล้ววันนี้

ในราคาเพียง 200 บาทให้อ่านกันจุใจ 

E-Book ประกอบด้วย เนื้อหาตั้งแต่แรกจนจบและตอนพิเศษในเล่มโดยเฉพาะ

ลิ้งค์ซื้อ #แฟนกำมะลอจจ คลิกที่นี่

ลิ้งค์วิธีซื้อ #แฟนกำมะลอจจ คลิกที่นี่






สามารถแสดงความคิดเห็นผ่านทวิต #แฟนกำมะลอจจ

 

AUTHORSNOOKY

FANS PAGE SECRET SNOOKY FICTION

TWITTER @SKadsakul


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 179 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

537 ความคิดเห็น

  1. #524 เจนนี่ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 22:46

    ใจเย็นกันนะคะพ่อออ ฮือออ มารีต่อเลยพี่นุ้ก555

    #524
    0
  2. #200 ayumikimlee (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 20:39
    ร้ายจริงๆ
    #200
    0
  3. #82 Paysage (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 02:13
    พี่มาร์คร้ายอะ ได้จูบทั้งคนพี่คนน้อง แกรรรรรร
    #82
    0
  4. #79 jjacksonn7 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 13:34
    มันไม่มีใครแทนใครได้นะมาร์ค!
    #79
    0
  5. วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 14:41
    แหม พี่มาร์คไม่ทันไรก็ฉกชิมริมฝีปากซะแล้ว ระวังจะติดใจนะคร่ะะะะ
    #78
    0
  6. #77 aruxfics (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 03:58
    สนุกมากค่ะ ชอบบบ
    #77
    0
  7. #76 kaiyai (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 21:41

    รอๆๆๆๆๆตอนต่อไปจ้า โอ้ยยยยยย ใจบางจิงๆๆๆๆๆจ้า

    #76
    0
  8. #75 My name's BM (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 21:33
    อ่ะ พี่มาร์ค อย่ารังแกน้อง~
    #75
    0
  9. #74 TookkyCartoon (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 19:29
    พี่มาร์คระวังจะติดใจน้องนะ
    #74
    0