ขายอีบุ๊ค [JACKJAE] FAKE BOYFRIEND #แฟนกำมะลอจจ FT.MARKBAM [MPREG] AUTHOR: SNOOKY

ตอนที่ 6 : [Rewrite] ย้ายมาอยู่ด้วยกัน 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,318
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 192 ครั้ง
    10 ส.ค. 62

สองขาเรียวเดินลงมาจากบันไดหลังจากวันนี้เขาเรียนคาบบ่ายครบหมดแล้ว  ทั้งที่พยายามบ่ายเบี่ยงตัวออกมาตามลำพังจากยูคยอมแท้ๆแต่ว่าเพื่อนรักร่างสูงโปร่งก็ไม่ปล่อยให้แบมแบมเดินลงมารอพี่ชายคนเดียว  ห้อยติดตามแบมแบมออกมาที่หน้ามหาวิทยาลัย ทำเอาแบมแบมกระสับกระส่ายไปหมดเพราะคนของคุณมาร์คอะไรนั่นกำลังมารอรับเขาต่างหาก


เอ่อ  ยูคยอมเดี๋ยวนายกลับไปก่อนก็ได้  พี่ฉันบอกว่าอีกสักพักจะถึงน่ะ เกรงใจต้องมารอ”


เห้ยไม่เป็นไรรอได้  วันนี้ไม่ได้ไปไหนน่ะ  อยู่เป็นเพื่อนนายได้ทั้งวัน”


รู้แล้วว่าว่าง  แต่แบมแบมนี่สิไม่ว่าง  ร่างบางทำสีหน้าลำบากใจเพิ่มขึ้นไปอีก เขาไม่รู้เลยว่าจะกันเพื่อนรักของเขาให้กลับไปก่อนยังไงดี  เพราะสายตาเจ้ากรรมดันเหลือบไปเห็นรถคุ้นตาคันเมื่อวานเข้าให้


คนของมาร์คมารอรับเขาแล้ว  และไม่รู้ว่าข้างในนั้นจะมีคุณมาร์คอะไรนั่นนั่งอยู่ด้วยหรือเปล่า


อื้ม  ขอบใจนะยูคยอม”


แม้ว่ากำลังกังวลก็ตาม  แต่ก็ต้องหันไปขอบใจเพื่อนของเขาแหละนะเพราะมีแค่ยูคยอมคนเดียวที่รักและเป็นห่วงแบมแบมขนาดนี้


อื้ม  วันนี้มีการบ้านหลายอย่างถ้าจะตอบแทนก็...”


อ่า  ว่าแล้วเชียว  ฮ่าๆๆ”


แบมแบมแผดเสียงหัวเราะออกมาโดยที่ยูคยอมไม่ต้องพูดให้จบประโยคเขาก็รู้แล้วว่ายูคยอมต้องการให้เขาทำการบ้านและถ่ายลงกาเกามาให้เขาไงล่ะ  เพื่อนคนนี้มันร้ายนัก


ล้อเล่นน่ะ  ฉันเป็นห่วงนายจริงๆ นะเว้ยเลยมายืนรอพี่กับนายเนี่ย”


แบมแบมรู้นะว่าเป็นห่วงแต่ขอวันนี้วันเดียวได้ไหมล่ะ  ขอวันเดียวให้เขาได้ไปคุยกับคนที่กำลังเดินลงจากรถสีดำคันนั้นก่อน  เพราะถ้าเขาเดินมาทางนี้ความคงแตกพอดี  แบมแบมกำมือแน่นเมื่อหันไปเห็นมาร์คเดินมาทางนี้


เขาจะทำไงดีตรงนี้คนเยอะเสียด้วย


ยูคยอมเราว่านายกลับไปก่อนไหม  พี่ฉันคงจะยังไม่มา”


แบมแบมพยายามไล่เพื่อนของเขาแทบเป็นแทบตายเมื่อมาร์คเดินเข้ามาจะถึงตัวพวกเขาสองคนแล้ว   ในใจของแบมแบมพยายามภาวนาแทบตายว่าอย่าเข้ามามากกว่านี้เลย  ออกไปก่อน  แต่พอรู้ว่ามาร์คน่ะคงห้ามไม่ได้  เขาเลยหันมากันยูคยอมแทน  เขาต้องไล่ยูคยอม


นายเป็นไรเปล่าเนี่ย  ทำไมไล่เราจังหรือว่านัดใครเอาไว้?


เห้ยเปล่า  ฉันแค่เกรงใจนายน่ะ”


...ครืด...


ยูคยอมทำท่าจะเถียงกลับไปหาแบมแบมอีกครั้งแต่จู่ๆ เสียงสั่นมือถือในมือของยูคยอมก็ดังขึ้นเสียก่อน  แบมแบมโล่งอกออกมาทันทีและภาวนาขอให้เป็นครอบครัว  เพื่อน  พี่รหัสต่างๆ โทร.มานัดยูคยอมให้ไปจากตรงนี้ทีเถอะ


ฮัลโหลครับ  อ๋อครับ”


ยูคยอมพูดไปไม่กี่คำก็เก็บมือถือใส่กระเป๋าตัวเอง  แบมแบมเลยหันไปถามเพื่อนรักของเขาด้วยใจที่เต้นแรง  ไม่กี่ก้าวมาร์คก็จะมาถึงแล้ว  แบมแบมไม่เคยลุ้นอะไรเท่านี้มาก่อนในชีวิต


แบมแบม  ฉันต้องกลับก่อนว่ะพี่รหัสนัดรวมสายอีกละ  คืนนี้ไปกินเหล้ากันป่ะ?


เอ่อ  คงไปไม่ได้หรอก ฉันไม่กินเหล้านายก็รู้”


 ยูคยอมพยักหน้าและก็จับบ่าเพื่อนของตัวเองเอาไว้พลางเขย่าแรงๆ


โตป่านนี้แล้วเราก็ต้องหัดกินไว้บ้าง  เพราะว่าถ้าเกิดไปโดนใครมอมเข้าจะแย่นะแบม  แต่แล้วแต่อ่ะ  ฉันไปก่อน  อ้อ...มีอะไรโทรมานะ  ฉันเป็นห่วงนายนะเว้ย”


โอเคนายรีบไปเตรียมตัวเถอะ”


วันนี้ยูคยอมขับรถมา  ให้ทายว่าเขาต้องไปที่โรงรถสองซึ่งห่างจากตรงนี้พอสมควร  ดังนั้นพอพ้นจากเงาของร่างสูงแล้วแบมแบมถึงได้ถอนหายใจออกมาดังพรืดใหญ่  เขาไม่ต้องอึดอัดแล้ว


ถอนหายใจอะไร?


ยังไม่ทันจะหายใจให้โล่งคอดีเสียงคนที่เขาไม่อยากเจอหน้ามากกว่าใครก็ดังขึ้นที่ข้างหูซะแล้ว  เมื่อกี้ยังเห็นว่าอยู่ไกลจากเขาอยู่เลย  พอยูคยอมไปปุ๊บมาร์คก็เข้ามาแทนที่ปั๊บ  ดีนะที่ยูคยอมไปพ้นสายตาแล้ว


พาผมขึ้นรถไปที่ไหนเงียบๆ ที่ไหนก็ได้ก่อนเถอะครับ เพราะถ้าเพื่อนของผมมาเห็นเข้า  ผมต้องแย่แน่ๆ”


แบมแบมหันไปพูดกับมาร์คที่ยิ้มเหมือนคนถือไพ่เหนือกว่าอยู่นั่นแหละ  ยิ้มจนน่าหมั่นไส้


หึ  ได้สิแบม  ฉันก็ไม่ชอบทำให้ใครลำบากใจอยู่แล้ว”


นี่ขนาดไม่ชอบนะยังตามติดชีวิตเขาขนาดนี้แถมยังขู่บังคับด้วยเรื่องบ้าๆ ให้แบมแบมต้องมารับผิดชอบแทนพี่ชายอย่างยองแจด้วย  แถมสิ่งที่ต้องเอามาแลกก็เป็นร่างกายของเขาเองแบบนี้  นี่ไม่ใช่เรื่องที่ทำให้ลำบากใจเหรอ?


เป็นเด็กของฉันไม่ใช่ว่าให้มานั่งขรึมหรอกนะแบมแบม  ร่างกายของนายน่ะหัดใช้ให้เป็นประโยชน์บ้างฉันจะได้ไม่ไปยุ่งกับพี่ชายนาย”


มาร์คพูดออกมาเมื่อทั้งสองคนนั่งอยู่ที่เบาะหลังของรถคันสีดำของมาร์คเรียบร้อย   แต่ร่างกายของแบมแบมกลับนั่งแข็งทื่อและห่างกับมาร์คหนึ่งช่วงตัวได้  เขาไม่มีทางนั่งใกล้มาร์คแน่นอน


เขยิบมานั่งนี่  ฉันเหนื่อยมากนะที่ต้องปลีกเวลาทำงานมาหานาย  ไหนล่ะคำตอบ?


คุยกันตรงนี้ก็ได้ครับไม่เห็นจำเป็นต้องนั่งใกล้  และคำตอบคุณก็บังคับให้ผมตอบว่าตกลงอยู่แล้ว  ก็ตามนั้นครับ”


แบมแบมพูดแบบหลบตามาร์คโดยหันไปอีกทางเลยไม่เห็นว่ามาร์คกำลังกระตุกมุมปากยิ้มอยู่แค่ไหน  ความจริงเขาก็รู้คำตอบอยู่แล้วตามที่แบมแบมว่า  แต่มันแค่สะใจเพิ่มขึ้นไปอีกเพราะได้ฟังคนหัวแข็งยอมจำนนต่างหาก


ถ้าตอบตกลงก็มานั่งนี่  มานั่งตักฉันสิเด็กของฉัน”


แบมแบมเกลียดคำนี้ชะมัดแต่มันก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเขากำลังเป็นเด็กของมาร์คจริงๆ  กำลังทำทุกอย่างให้มาร์คพอใจไม่ว่ามาร์คจะขออะไรแบมแบมก็ต้องให้  ซึ่งแบมแบมเกลียด  เกลียดทั้งตัวเองและเกลียดอำนาจของมาร์ค  เกลียดจนน้ำตากักไว้ไม่อยู่


ฮึก  แบมไม่เอา  อย่าเข้ามานะ”


แบมแบมสะดุ้งเอี้ยวตัวหนีเมื่อมือหนาคล้องเข้ามาที่เอวบางและรวบเขาให้เขยิบไปใกล้  มันไม่ใช่แค่นั้นแต่มาร์คกำลังพาน้องนั่งตักด้วยต่างหาก  พอได้เห็นน้ำตาของแบมแบมก็ยิ่งสะใจ  เพราะถ้ามันเป็นน้ำตาของยองแจก็คงดีไม่น้อย


ร้องไห้ทำไมกัน?  เรียกร้องความสนใจเหรอ?


ผมเปล่า!  ปล่อยนะคุณ  ปล่อย!  อื้อ...”


ท่าทางหลีกหนีและหวาดกลัวของแบมแบมกลายเป็นท่าทางเรียกร้องความสนใจตรงไหนคนตัวเล็กก็ยังไม่รู้หรอกนะเพราะมาร์คได้รวบทุกคำพูดของแบมแบมกลืนลงคอของตัวเองไปหมด


จูบที่สองระหว่างมาร์คกับร่างเล็กเกิดขึ้นอีกแล้ว  มันเป็นจูบไร้ความเต็มใจแม้ว่ามือน้อยๆ ของแบมแบมจะทุบอกแกร่งแรงแค่ไหน  แต่ลิ้นสากยังเอาแต่ใจพยายามล่วงล้ำเข้ามาที่กลีบปากของแบมแบมอยู่เรื่อย


อย่าทำผมเลย  ฮืออ  ปล่อยผม”


พอพ้นช่วงให้แบมแบมได้สูดอากาศหายใจคนที่ถูกกระทำรีบร้องขอทันที  มือของเขายกขึ้นมาปิดปากตัวเองเพื่อมาร์คจะได้ไม่จูบเขาอีก  แต่เปล่าเลยมาร์คกลับก้มลงไปที่สาบเสื้อนักศึกษาของแบมแบมแทน


คะ คุณจะทำอะไร?


ก็ไม่อยากให้แค่จูบไม่ใช่เหรอ?  ฉันก็เลยจะสงเคราะห์ให้”


แบมแบมเบิกตากว้าง  เขาไม่ได้อยากให้มาร์คจูบไม่ได้อยากให้มาร์คทำอะไรเขาทั้งนั้นแหละ  แต่ทำไมเสือหิวกระหายชอบคิดเองเออเองคนนี้ถึงคิดว่าแบมแบมให้ท่า  แค่เสื้อมันล่นลงมาเพราะร่างของมาร์คเบียดแท้ๆ


ไม่นะ  อย่า!!”


ร่างเล็กดิ้นพล่านในอ้อมกอดและตักของมาร์คแทบเป็นแทบตายแต่กลับหนีอะไรไม่ได้เลยสักนิด  แถมยังรัดแน่นกว่าเดิมด้วย  เนินเนื้อไหล่ถูกมาร์คขบกัดและซุกไซร้ไม่อายลูกน้องที่นั่งอยู่ข้างหน้าเลยสักนิดหรือไงกัน


อย่าทำรอย  อย่า”


อย่าอะไรนักหนาเดี๋ยวเอาเงินให้”


แบมแบมนั่งนิ่งไม่คัดค้านอะไรมาร์คอีกเลย ไม่ใช่เพราะสมยอม  แต่เป็นเพราะที่มาร์คพูดต่างหาก  เพราะที่เขามาอยู่กับมาร์คที่นี่มันก็เพื่อพี่ชายของเขาไม่ใช่เหรอ  แต่ทำไมมาร์คต้องพูดลดค่าของแบมแบมว่าเอาตัวมาขาย  ทั้งที่เขาบังคับมาแท้ๆ


นิ่งแบบนี้แสดงว่าใช้เงินฟาดหัวก็จบสินะ”


แบมแบมไม่ตอบกลับมาร์คแต่อย่างใด  ปล่อยให้เขาเอามือล้วงเข้าไปในสาบเสื้อของตัวเองอยู่อย่างนั้น  นาทีนี้มีอะไรให้เสียอีกในเมื่อเสื้อนักศึกษาของแบมแบมหลุดรุ่ยไปหมด  เห็นอะไรไปไหนต่อไหนให้มาร์คจ้องผิวขาวนวลไม่วางตาขนาดนั้น


คุณนี่ดูท่าก็รวยและมีการศึกษาแต่ผมแปลกใจจริงๆ ว่ามันไม่ได้พัฒนาความคิดของคุณเลยเหรอ?


แบมแบมพูดไปทางหน้าต่างข้างหลังของมาร์คด้วยแววตาเอ่อพร่าไปด้วยน้ำตา  เกิดมายี่สิบปีไม่เคยถูกใครหยามศักดิ์ศรีมาก่อนในชีวิต  แม้ร่างกายเขาจะอ้อนแอ้นไม่เหมือนชายทั่วไปนักแต่เขาก็ไม่เคยมีประวัติหลับนอนหรือคบกับชายใดมาก่อนเช่นกัน


เรียกได้ว่าใจของแบมแบมก็ชายแท้คนหนึ่ง  แต่ที่ลดตัวมาทำอะไรแบบนี้มันก็เพื่อพี่ชายที่เขารัก  ทำไมต้องมาเจอผู้ชายอย่างมาร์คพูดจาแบบนี้ใส่ด้วย


นี่นายว่าฉันเหรอ?  กล้าดียังไง!”


แล้วทีคุณมาว่าผมเหมือนมาขายตัว คุณมีสิทธิ์อะไรไม่ทราบ  คุณพาผมมาที่นี่  บังคับให้ทำตามอำนาจของคุณเรื่องพี่ยองแจ  ตรงไหนที่ผมเอาตัวมาขาย”


แบมแบมหันมามองมาร์คด้วยน้ำตา  เขากักเก็บมันไม่อยู่จริงๆ เมื่อคิดเรื่องของตัวเองว่าทำไมต้องมาเจออะไรแบบนี้  ถ้าไม่ใช่ว่ายองแจดีกับเขาและเป็นพี่ที่เสียสละเพื่อแบมแบมมาตลอด  แบมแบมสัญญาเลยว่ามาร์คจะไม่มีทางใช้เขาเป็นเครื่องมือได้อย่างนี้แน่นอน


ตอนนี้คุณได้คำตอบแล้วนี่ครับว่าผมยอมเป็นคนชดใช้แทนพี่ยองแจแล้วแต่คุณจะจัดการ  ดังนั้นผมไม่ได้เอาตัวมาเร่ให้คุณ  ดังนั้นอย่าเอาเงินมาฟาดหัวผม  รีบๆ จัดการให้คุณหายโกรธและปล่อยผมไปซะ!”


แบมแบมยกมือมาปาดน้ำตาลวกๆ ก่อนจะจ้องเข้าไปในดวงตาเหมือนเหยี่ยวเจ้าเล่ห์ของมาร์คก่อนที่ความคิดบ้าๆ จะเข้าหัว


ฆ่าผมเลยได้ไหม  ถ้าผมต้องหลับนอนกับคุณ  คุณฆ่าผมเถอะคุณมาร์ค  คิดซะว่าผมเป็นตัวแทนพี่ยองแจก็ได้”


มาร์คเงียบไม่ตอบคำถามของร่างบาง  เพียงแต่แสยะยิ้มให้  แบมแบมเลยใช้โอกาสตอนมาร์คเผลอผลักร่างของมาร์คออกห่างจากตัว  ประจวบเหมาะกับรถติดไฟแดงพอดี เจ้าตัวร่างน้อยเลยรีบเปิดประตูออกจากรถและวิ่งหนีไป  ท่ามกลางความตกใจของลูกน้องมาร์ครีบทำท่าจะลงไปตาม


ไม่ต้องตาม  ปล่อยเขาไป”


มาร์คเก็บอารมณ์ขุ่นเคืองเอาไว้ในใจ  เมื่อกี้ลูกน้องคงได้ยินที่เด็กนั่นต่อว่าเขาจนหมดแล้วเกิดมาไม่เคยถูกใครฉีกหน้ามาก่อนนอกจากสองพี่น้องนั่น  คนพี่ก็แข็งแรงและพูดจาเชือดเฉือน  คนน้องก็พูดออกมาด้วยความอ่อนแอและแฝงไปด้วยความเศร้าใจ


แต่ว่าเขาจะหนี...”


เขาหนีฉันไม่ได้หรอกพวกนายก็รู้  ให้เขาไปเตรียมตัวเถอะเพราะว่าหลังจากนี้ฉันจะให้พวกนายไปรับเขามาอยู่กับฉัน”


เพราะที่มาร์คยอมปล่อยไปง่ายๆ ไม่ใช่ว่าสิ่งที่แบมแบมพูดทำให้เขาย้อนคิด  แต่มันเป็นเพราะว่ายังมีเวลาอีกเยอะที่จะเอาคืนเด็กอย่างแบมแบมให้ไม่กล้าปากดีกับเขาไปอีกนาน

 



พี่ยองแจเก็บของจะไปไหนครับนั่น?


แบมแบมเดินเข้ามาในห้องของเขากับพี่ชายก็ต้องเลิกคิ้วด้วยความสงสัยว่าพี่ยองแจจะหอบของไปไหนจากคอนโด  ท่าทางก็ไม่ได้รีบร้อนอะไรด้วย


อ้อ  พี่ต้องเก็บของบางส่วนไปอยู่บ้านเพื่อนน่ะ  เอาไว้ไปนอนตอนที่เลิกงานดึก แต่แบมไม่ต้องห่วงนะ พี่ไม่ได้จะทิ้งให้น้องอยู่คนเดียว”


เอ่อครับ  พูดถึงเรื่องนี้แบมก็มีเรื่องจะคุยกับพี่พอดี”


ยองแจวางเสื้อผ้าที่กำลังยัดลงกระเป๋าบนพื้นและเดินมานั่งคุยกับแบมแบมที่โซฟาใกล้ๆ บริเวณนั้น  เรื่องอะไรที่แบมแบมต้องทำหน้าเครียดจนเห็นได้ชัด


ช่วงนี้แบมมีกิจกรรมที่มหาลัยเยอะมากเลยครับ  กลับเย็นอีกแน่ๆ และพี่เองก็ทำงานไม่เป็นเวลา  ลำพังจะมารับแบมทุกวันก็เหนื่อยเอา  แบมเลยอยากอยู่หอในครับ”


แบมแบมหลบสายตาพี่ชายเพราะกลัวว่าพี่ยองแจของเขาจะเค้นความจริงอะไรต่อและไม่เชื่อที่แบมแบมพูด  เพราะก่อนหน้านี้แบมแบมเป็นคนยืนยันเองว่าจะอยู่กับยองแจ


เรื่องค่าใช้จ่ายไม่ต้องห่วงนะครับ  แบมพอมีเงินเก็บอยู่  พี่มีภาระคอนโดอยู่แล้ว”


เรื่องเงินพี่ไม่ได้ซีเรียสอะไรขนาดนั้น  แต่แบมแบมคิดดีแล้วเหรอว่าจะไปอยู่หอใน”


ใช่  เรื่องตามใจน้องสปอยล์น้องนี่ยองแจเก่งนัก  ถ้าเป็นเรื่องอะไรก็ตามที่แบมแบมขอและไม่หนักเหนือบ่ากว่าแรง  ยองแจพร้อมให้แบมแบมอยู่แล้ว


คิดดีแล้วครับ  แบมว่ามันจะปลอดภัยกับแบมด้วย  วันไหนที่พี่มารับไม่ได้แบมจะได้นอนหอในไม่ต้องกลับเองให้พี่เป็นห่วง”


คิดดีสิ แบมแบมทบทวนเรื่องนี้ตั้งแต่เดินมาขึ้นรถประจำทางหลังจากกระโดดลงจากรถมาร์คได้ก็คิดมาตลอดว่า  มาร์คต้องให้เขาไปอยู่ด้วยอย่างที่เคยว่าเอาไว้แน่ๆ  พูดเอาไว้เนิ่นๆ ก็ดีจะได้ไม่ดูน่าสงสัยถ้าต้องปุบปับไป


จะไปวันไหนล่ะ?


เอ๊ะ?  พี่ยองแจยอมให้แบมไปนอนหอในเหรอครับ?


ยองแจพยักหน้าช้าๆ ไม่ใช่ว่าเขาเต็มใจให้น้องไปหรอก  แต่ก็กลัวเรื่องตัวเองจะแดงขึ้นมาเหมือนกัน  ถ้าแบมแบมไม่ค่อยอยู่คอนโดเขาจะได้ไม่ต้องระวังเรื่องแจ็คสัน  ยองแจมั่นใจว่าต่อจากนี้มันต้องวุ่นวายมากแน่ๆ  แจ็คสันต้องเข้ามาในชีวิตเขามากกว่าเดิม


อืม  พี่ว่ามันก็จริงอย่างที่แบมว่า  พี่เลิกงานไม่เป็นเวลา แบมกลับบ้านเองก็เป็นห่วง”


โอเคครับ  เดี๋ยวแบมไปติดต่อเรื่องหอในแล้วจะมาบอกพี่นะ  เรื่องค่าใช้จ่ายไม่เป็นไรจริงๆ ครับ”


เอาหน่า น้องคนเดียวดูแลไม่ได้จะมีพี่ไปทำไม”


มือบางลูบไปที่กลุ่มผมของน้องชาย  นัยน์ตาของแบมแบมเอ่อคลอไปด้วยน้ำตาใสกลิ้งไปมาจนต้องหลบไปอีกทาง  แสร้งทำเป็นหัวเราะอ้างว่าตัวเองไม่ใช่เด็กอีกแล้ว  แบมแบมคิดไม่ผิดจริงๆ ที่จะเอาชีวิตตัวเองไปเล่นกับเรื่องบ้าๆ


เรื่องความแค้นโง่เขลาของมาร์คนั่นน่ะ  แบมแบมคิดว่าตัวเองเอาตัวไปผูกกับมันน่ะดีแล้ว  ถ้าให้คนดีๆ อย่างพี่ยองแจของเขาไปยุ่งด้วยจะมีน้องชายไว้ทำไมกัน  ในเมื่อเขาสามารถทำให้ยองแจไม่ต้องลำบากกว่าเดิม


ต่างคนต่างทำเพื่อกันเพราะคิดว่าจะไม่มีใครเดือดร้อนนอกจากตัวเอง



Youngjaes Part


เวลาเกือบเก้าโมงเช้าตามเวลานัดของแจ็คสันที่โทร.มาหาผมตั้งแต่เมื่อคืน  ก่อนที่ผมจะออกมาเก็บกระเป๋าต่อหน้าแบมแบมนั่นแหละ  ตอนเช้าเขาก็ส่งคนมารับผมจริงๆ อย่างที่บอกเอาไว้จนตอนนี้ผมก็มาถึงคอนโดแจ็คสันแล้ว


เห้อดี  ไปทำงานซะนะ เลิกสักเที่ยงคืนไปเลยไม่อยากเห็นขี้หน้า”


ผมเดินเข้ามาในคอนโดพอเห็นรูปของแจ็คสันที่แขวนเอาไว้แล้วก็รู้สึกหมั่นไส้อยากจะกระชากมากระทืบให้รู้แล้วรู้รอด


ทำหน้าขรึมเหมือนชีวิตนี้ไม่รู้จักคำว่ายิ้มอยู่ได้ มีความสุขบ้างไหมเราอ่ะ  ทำแต่เรื่องบ้าๆ”


ผมเบะปากมองบนใส่รูปของแจ็คสันและเมินหน้าหนี  ไม่เห็นหน้าแจ็คสันในคอนโดแต่ยังต้องมาเห็นรูปที่ติดเอาไว้  อารมณ์เสียชะมัดเลยลากกระเป๋าของตัวเองมาหน้าห้องที่บอดี้การ์ดแจ็คสันบอกเอาไว้


เห้อๆๆ  นี่ฉันต้องมาอยู่ที่นี่จริงๆ เหรอเนี่ย”


ก็บ่นไปอย่างนั้นแหละ  หลีกหนีอะไรได้ไหมล่ะนอกจากต้องทำให้แจ็คสันมันถีบผมไปไกลๆ  แผนที่คิดมาได้ก็ทุเรศตัวเองเกินทน  แต่มันก็ดูว่าจะเป็นทางเดียวที่จะทำให้แจ็คสันปล่อยผมสองคนพี่น้องไป


รีบๆ จัดของดีกว่า ต้องไปจ่ายค่ารถอีก”


ผมบ่นพึมพำออกมาเพราะวันนี้เป็นวันนัดจ่ายรถพอดี  รีบๆ จัดของจะได้ไปจากที่นี่เร็วๆ ดีกว่า  จะว่าไปห้องที่แจ็คสันให้มาอยู่ก็กว้างเหมือนกัน  มีของครบไปหมด ดูๆ แล้วเฟอร์นิเจอร์ในห้องนี่ก็แพงมากแน่ๆ  ดังนั้นผมต้องระวังไม่ให้อะไรพังหรือตกแตกเป็นอันขาด


รำคาญถ้าต้องมาชดใช้อะไรหมอนั่นอีก


ห้องอะไรวะตกแต่งสีขาวดำเชียว  มันต้องโมเดิร์นหน่อยสิ  อ่า  วันนี้ไปเดินห้างซื้อผ้าปูสีน้ำตาลดีกว่า”


ผมเอามือลูบคางและรื้อเสื้อผ้าส่วนหนึ่งที่เอามาจากคอนโดตัวเองยัดเรียงใส่ตู้เสื้อผ้าก่อนจะเอารูปตัวเองมาตั้งตรงหัวเตียงปัดรังควานรูปที่มันติดอยู่หน้าห้องเมื่อกี้นี้  อยากจะเอาน้ำมาล้างตาเสียจริง คิดว่าหล่อมากหรือไงเอารูปตัวเองมาติดขนาดนั้น


และสิ่งที่ขาดไม่ได้...ความจริงก็ไม่ได้อยากเอามาแต่แบมแบมน่ะสิ


พี่ยองแจอย่าลืมเอาเจ้าซูดัลไปด้วยนะครับ  แบมอุตส่าห์ซื้อมาให้สองตัว  เอาไปตัวนึงจะได้ไม่เหงา”


นั่นแหละคือสาเหตุที่เจ้าตุ๊กตานากโง่ๆ สีน้ำตาลเข้มมาอยู่ในกระเป๋าเดินทางของผม  อืม ความจริงมันก็น่ารักอย่างที่แบมแบมเลือกมาให้เป็นของขวัญวันเกิดนั่นแหละ  แต่มันจะดูมุ้งมิ้งไปนะ


เอางี้  อย่าให้แจ็คสันเขาเห็นเด็ดขาด  เจ้าหมอนั่นความคิดพิลึกคนอยู่ด้วย”


ตอนนี้ผมจัดการเอาของตัวเองจัดวางที่ห้องเรียบร้อยหมดแล้วเลยออกมาเดินเล่นข้างนอก สำรวจนั่นนี่ไปเรื่อยๆ จนมาถึงห้องครัวที่เหมือนคอนโดผมก็มี  แต่เพียงผมไม่ค่อยได้แตะมันนอกจากต้มรามยอน  อย่างอื่นผมทำเป็นซะที่ไหน  ไข่เจียวทอดยังไหม้  ขนมปังปิ้งแล้วยังดำปี๋


แจ็คสันก็คงทำไม่เป็นเหมือนกันนั่นแหละ  จะมีไว้ทำไมครัวน่ะ”


ผมเปิดตู้เย็นหาน้ำหวังจะมาดื่มสักหน่อย  แต่ตาต้องเลิกขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อสิ่งที่ผมเห็นในตู้เย็นมันต่างจากของผมลิบลับ  อย่างเช่นเหล้าเบียร์ไม่มีเลยน่ะสิ  มีแต่น้ำผลไม้  เครื่องดื่มเพื่อสุขภาพ  อะไรจะเฮลตี้ขนาดนั้นอ่ะพ่อคู้ณณณณณ


ผมเลยหยิบน้ำเปล่ามารินใส่แก้วให้จบๆ จะได้ไปข้างนอก


คุณยองแจจะไปไหนครับ?


นี่ผมเปิดประตูออกมาไม่ทันไรบอดี้การ์ดของแจ็คสันก็เริ่มตั้งคำถามกับผมซะแล้ว  ผมมาอยู่ที่นี่ในฐานะนักโทษเหรอ  ไม่เข้าใจ


ไปทำธุระ จะตามไปด้วยไหมล่ะ?


เอ่อ...ไม่หรอกครับ  ทางเราแค่ถามเอาไว้เพราะหกโมงเย็นคุณแจ็คสันจะกลับมาที่นี่  กลัวว่าท่านไม่เห็นคุณแล้วจะมีคำถามเลยถามเอาไว้ครับ”


ผมพยักหน้าไปอย่างนั้นแหละ  คนอย่างแจ็คสันจะมาใส่ใจเรื่องอะไรของผม  แต่ช่างเถอะบอกๆ ไปแค่นี้ไม่ถึงตายหรอกเลยเดินออกมาเมื่อตอบคำถามจบแล้ว  พร้อมทิ้งท้ายเอาไว้ด้วยว่าไม่เกินสองทุ่มจะกลับมาละกัน


เห้อ  รำคาญชีวิตแบบนี้ชะมัด  เหมือนมาทำงานและเป็นผัวแจ็คสันมันน่ะ  ต้องรายงานตลอดเลยหรือไง”


ผมขับรถออกมาข้างนอกอย่างเหวี่ยงๆ ตัวเอง  ทำนั่นทำนี่ไปหมดแล้วไม่ว่าจะจ่ายค่ารถ ซื้อผ้าปูเตียง ก็ต้องรีบกลับมาที่คอนโดเพราะลืมล็อกห้องนอนตัวเอง  ถ้าคนพิลึกนั่นมันเดินเข้าไปในห้องละก็...


ไอ้นากซูดัลลลล!!”


ไม่น่าเอามาด้วยที่สุด  นั่นคือความลับขั้นสุดยอดยิ่งกว่าอาชีพที่ผมทำอีก  กับแจ็คสันน่ะต้องเหยียบเรื่องตุ๊กตานากรุ่นหายากเอาไว้ให้มิด


อะ  อ้าวคุณยองแจกลับมาพอดีเลย  เมื่อกี้คุณแจ็คสันถามหาอยู่น่ะครับ”


บอดี้การ์ดพูดกับผมที่เดินเร็วๆ จนมาถึงประตูหน้าห้อง  มือไม้หอบของพะรุงพะรังมาเต็มที่ขนาดนี้ก็เปิดประตูให้มันเร็วๆ หน่อยไม่ได้หรือไง

               

            “เขากลับมาแล้วเหรอ?


ครับ  สักพักใหญ่ๆ แล้ว ดีที่คุณกลับมาพอดีเห็นท่านถามถึงอยู่”


ผมพยักหน้าส่งๆ ไปและเดินเข้าห้อง  ป่านนี้เขาจะเห็นซูดัลของผมหรือยังนะ ไม่ได้ๆ ต้องรีบกว่านี้ต้องเดินเร็วกว่านี้


อย่านะอย่าเพิ่งเห็น”


ผมเดินไปถึงห้องนอนตัวเองและเปิดประตูเข้าไป  เห้อ  โชคดีของเราที่แจ็คสันยังไม่น่าจะเห็นเพราะซูดัลยังวางอยู่ที่เดิม  คนอย่างเขาคงไม่วางไว้แบบนี้หรอก  น่าจะยกมาหัวเราะใส่หน้าผมมากกว่า


...ก๊อกๆๆ...


กลับมานั่งไม่ทันตูดถึงเตียงเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น  ไม่ต้องทายเลยว่าเป็นฝีมือของใครถ้าไม่ใช่แจ็คสันเจ้าของคอนโดนี้  ทำไมมีอะไรอีกละนั่น


ยองแจนายลืมของเอาไว้ มาเอาก่อนที่ฉันจะเหวี่ยงมันลงถังขยะ”


ห้ะลืมไรไว้วะเนี่ย”


ผมจำใจเดินไปเปิดประตูอย่างรีบๆ  ผมไปลืมอะไรเอาไว้อ่ะ


อ่ะ  อะไรกันใส่ไซส์เล็กชะมัด  ดูท่าแล้วก็คงจะเล็กเหมือนไอ้นี่แหละ  เหอะๆ”


ซวยยิ่งกว่าเขาเปิดประตูห้องมาเห็นซูดัลเสียอีก  เพราะของที่ผมลืม ไม่สิ  คงน่าจะทำตกเอาไว้ตอนลากกระเป๋ามาอย่างกางเกงในมันเด่นหราตรงหน้าผมขนาดนี้  มันจะไม่อะไรเลยถ้าแจ็คสันไม่ใช่คนเอามาให้ผมและทำหน้าล้อเลียนผ่านหน้าเย็นชานั่น


เออ  ผมใส่ไซส์แค่นี้จะทำไมไม่รู้จักไซส์คนซ่อนรูปเหรอไง”


ผมรีบคว้ากางเกงในมาใส่ในมือทันที  คนอะไรเดินถือกางเกงในของคนอื่นมาหน้าตาเฉย  ดีนะที่กางเกงในสีขาวตัวนี้มันเพิ่งซื้อมายังไม่ได้ใส่  ไม่อย่างนั้นขอบยางย้วยๆ อายเขาพอดี


อะไรของคุณ  เอาของมาให้แล้วก็กลับห้องไปสิ  นี่คุณ...บอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าให้ผมมาอยู่ที่นี่แต่จะไม่เข้ามาในห้องของผม!”


เปลี่ยนใจแล้วล่ะ  ที่นี่มันก็คอนโดของฉันทำไมจะเข้ามาที่ห้องนายไม่ได้  ยองแจ...”


เป็นเพราะผมไม่ทันตั้งตัวและแจ็คสันเองก็เร็วกว่าผมมาก  เพราะไม่ทันไรร่างหนาของเขาก็เข้ามาในห้องผมแล้ว  ผมเบิกตาโตเพราะเขาเข้ามาใกล้...ใกล้ไอ้ซูดัล


ฮ่าๆ  นี่อะไรของนายเนี่ย  โตป่านนี้แล้วยังกอดตุ๊กตานอนอีกเหรอ  และนี่อะไร...ตัวนากฮ่าๆๆ”


ผมรีบคว้าตุ๊กตานากที่แบมแบมซื้อให้จากมือแจ็คสันเข้าหาตัวทันที  เขาน่าจะสะใจและตลกมากสินะถึงได้หัวเราะท้องคัดท้องแข็งขนาดนี้  ว่าแต่คนอย่างหมอนี่หัวเราะเป็นด้วยเหรอ  นึกว่าจะทำได้แต่ขมวดคิ้วทำหน้ายุ่งๆ


นี่คุณรู้จักคำว่ามารยาทไหมเนี่ย  เข้ามาในห้องคนอื่นพลการแบบนี้ยังมายุ่งกับของๆ คนอื่นอีก”


ผมนี่ฉุนเลยนะ  เกิดมาไม่เคยเจอคนไร้มารยาทขนาดนี้มาก่อน  นอกจากจะเข้าห้องมาโดยไม่ขอแล้วยังทำแบบนี้อีก


ขอโทษนะที่นี่คอนโดฉัน”


อ๋อครับ  ถ้าอย่างนั้นให้ผมไปนอนคอนโดตัวเองได้ไหมล่ะจะได้เป็นคอนโดของคุณคนเดียว”


ผมรำคาญจริงๆ นะที่เอะอะก็คอนโดเขาๆ  ทั้งที่ตัวเองบังคับให้มาที่นี่แท้ๆ  ถามว่าอยากมาไหมก็ไม่ยังจะมาพูดอยู่ได้ว่าที่นี่ของเขา  งั้นก็อยู่ไปคนเดียวสิผมจะกลับ


แล้วแต่นาย อยากกลับก็ได้เพราะฉันมีคนมาอยู่แทนนายแน่ๆ”


มือที่กำลังเก็บเสื้อผ้าในตู้รวบกำแน่นเมื่อฟังเขาพูดจบ  มันจะเป็นใครไปได้คนที่จะมาอยู่แทนผมน่ะ  ถ้าไม่ใช่แบมแบม  เขายกเรื่องนี้มาขู่อีกแล้ว


นี่คุณ  โอเค  คุณต้องการแบบนี้ใช่ไหมถ้าคุณอยากให้ผมอยู่ใต้อาณัติของคุณละก็ออกไปจากห้องผมซะ ไม่อย่างนั้นผมจะจูบคุณ”


ผมสาวเท้าเข้าไปใกล้แจ็คสันมากขึ้นเรื่อยๆ ทั้งที่ใจของตัวเองก็เต้นไม่เป็นจังหวะ  เกิดมาไม่เคยต้องมาขู่บ้าๆ แบบนี้  แต่ดูท่าว่ามันจะได้ผลไม่น้อยเพราะผมก้าวขาข้างหนึ่ง  แจ็คสันก็ถอยหลังก้าวหนึ่งเหมือนกัน


ถ้าคุณกลัวก็กลับไปซะนะ ไม่อย่างนั้น...ผมจูบคุณแน่”


ผมหรี่ตาเล็กน้อยและดันร่างของแจ็คสันไปจนถึงผนังด้านหลัง  แขนข้างหนึ่งของผมใช้ยันตัวเองกับผนังนั่นและเอาหน้าเฉียดเข้าไปใกล้ข้างหูของแจ็คสันพร้อมส่งเสียงกระซิบไปใกล้ใบหูอีกฝ่าย


ถ้าคุณยังไม่กลับไป  ผมอาจไม่หยุดที่จูบ”


รอยยิ้มของผมแสยะใส่แจ็คสันเหมือนคนถือไพ่เหนือกว่าและถอยหลังเอาตัวเองออกมา  แค่นี้ความสะใจก็เพิ่มไปถึงร้อยแล้ว  ดูหน้าของแจ็คสันสิ  คงจะกลัวผมไปถึงไหนต่อไหน


เสียงฝีเท้าของแจ็คสันขยับแล้ว  ป่านนี้คงคิดได้ว่าต้องออกไปจากห้องผมสินะ


นะ  นี่คุณจะทำอะไร  ออกไปนะ”


แต่ไม่ใช่เลยตอนนี้เขาสาวเท้าเข้ามาใกล้ผมต่างหากและกำลังไล่ต้อนผมไปที่เตียง  ซวยแล้วเมื่อขาของผมชนกับขาเตียงและล้มลงไป  เขาไม่หยุดสาวเท้าเข้ามานั่นทำให้ผมต้องเขยิบถอยห่างใช้หลังถูกกับเตียงเพื่อหนีเขา


เอ้า  เมื่อกี้ยังปากเก่งเลยว่าถ้าไม่ออกไปจะจูบไม่ใช่เหรอ เอาสิจูบสิ”


ไม่พอแค่นั้นเขาเอาตัวเองคร่อมร่างของผมที่นอนอยู่บนเตียง  ถ้าเขาแค่นอนคร่อมจะไม่อะไรแต่นี่หน้าของเขาเคลื่อนมาใกล้หน้าผมจนต้องเอียงหนี


สุดท้ายผมติดกับดักที่ตัวเองสร้างเอาไว้  เขาไม่ตกหลุมพรางแต่เป็นผมเองนี่แหละที่ตกหลุมพรางที่ตัวเองขุดเอาไว้เอง


หันหน้ามาคุยดีๆ สิคนเก่ง  ทำไมไม่จูบล่ะ หรือว่าจะให้ฉันเริ่มก่อน”


ออกไปได้แล้วไม่จูบอะไรทั้งนั้น  ออกไปให้ห่างเลยนะ  อื้อ”


ตารีเบิกกว้างเมื่อเขาจับหน้าของผมให้หันมาดีๆ และบดริมฝีปากลงมาแนบชิดจนความอุ่นชื้นของสองริมฝีปากบรรจบกันแนบแน่น  มือที่เคยกุมผืนเตียงยกขึ้นมาดันอกของแจ็คสันให้ออกห่างก่อนจะขยุมเสื้อของเขาจนยับ


อืม”


จะมาส่งเสียงพอใจอะไรแถวนี้  บ้าไปแล้วหรือไงผมเป็นผู้ชายนะเขาจะมาพอใจและเกลี่ยริมฝีปากของผมด้วยลิ้นไม่ได้  บ้าจริงเหมือนเป็นแม่เหล็กอะไรสักอย่างดึงดูดให้ผมติดไปกับจูบนั้น


หึ  แบบนี้ต่างหากที่เรียกว่าคนจริงไม่ใช่ปากเก่งเอาแต่ขู่ว่าจะจูบ”


ผมกัดริมฝีปากตัวเองแน่นเมื่อคนแพ้คือผมเอง  เขาตอกย้ำผมด้วยริมฝีปากขยับห่างจากริมฝีปากของผมไม่ถึงคืบ  ไหนจะแสยะยิ้มเยาะเย้ยนั่นอีก


คุณนี่มันเป็นคนยังไงกันวะ  ห้ะ!”


ผมขว้างหมอนที่อยู่ใกล้ตัวตามแผ่นหลังนายจ้างของผมอย่างอวดดี  นาทีนี้ไม่ต้องคิดถึงเรื่องนายจ้างลูกจ้างอะไรแล้ว  เพราะเมื่อกี้ผมไม่ต่อยปากแตกก็บุญแค่ไหน  โถ่เว้ย แผนขู่ว่าจะจูบมันใช้ไม่ได้ผลแล้ว  นอกจากเขาไม่กลัวสุดท้ายผมเองนี่แหละโดนเอง


คอยดูนะว่าคุณกับผมต้องเจออะไรที่มากกว่านี้”


คำว่าทำงานโดยไม่เปลืองตัวถูกตัดออกไปจากสมองหมดแล้ว  ต่อจากนี้ไม่เขาก็ผมที่ต้องมีใครสักคนที่แพ้  ผมจะทำทุกอย่างให้น้องชายและตัวเองพ้นจากเรื่องบ้าๆ นี่

End Youngjaes Part

 



นักอ่านสามารถซื้อเป็นหนังสือแบบ E-Book อ่านได้แล้ววันนี้

ในราคาเพียง 200 บาทให้อ่านกันจุใจ 

E-Book ประกอบด้วย เนื้อหาตั้งแต่แรกจนจบและตอนพิเศษในเล่มโดยเฉพาะ

ลิ้งค์ซื้อ #แฟนกำมะลอจจ คลิกที่นี่

ลิ้งค์วิธีซื้อ #แฟนกำมะลอจจ คลิกที่นี่






สามารถแสดงความคิดเห็นผ่านทวิต #แฟนกำมะลอจจ

 

AUTHORSNOOKY

FANS PAGE SECRET SNOOKY FICTION

TWITTER @SKadsakul

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 192 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

537 ความคิดเห็น

  1. #199 ayumikimlee (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 20:29
    แบมลูกกก
    #199
    0
  2. #72 Jekkju (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 14:08
    ยัไงล่ะทีนี้
    #72
    0
  3. #66 김유MYLOVE. (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 22:59

    แบมมมมมมมมมม หนีไปป

    ยองแจก็ด้วย พากันหนีไปให้หมดดด พี่น้องบ้านนี้มันร้าย5555555555
    #66
    0
  4. #65 nmsty (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 13:56
    เอ้าตายๆๆ แบมเอ้ย แต่เรื่องแจ็คนี่ต้องมีอะไรในใจมากกว่าอยากตัดหน้าพี่ชายต่างแม่อ่ะ ไม่งั้นคงไม่หวงหนักขนาดนี้ แบบนี้มันไม่ใช่แสดง 100% แล้วอ่ะ
    #65
    0
  5. วันที่ 29 กันยายน 2561 / 06:00
    แบมแบมจะรอดมั้ยยยย ฮืออออ
    #63
    0
  6. #62 Paysage (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 19:48
    ชอบในความเป็นพี่น้องที่รักกันมากขนาดนี้อะ แต่ว่าไมพระเอกเลวจุง แต่ชอบว่ะ ย้อนแย้งเนอะ5555
    #62
    0
  7. #61 Wjackjae (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 22:43
    มาร์คให้คนมาจับแบมไปหรอ??
    #61
    0
  8. #60 TookkyCartoon (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 21:29
    หนูแบมกับพี่แจจะรอดไหมเนี้ยพี่น้องคู่นี้มันไม่ปกติ5555
    #60
    0
  9. #59 jjacksonn7 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 21:10
    พี่น้องคู่นี้ดูรักกันมากอะชอบบบบบ
    #59
    0