ขายอีบุ๊ค [JACKJAE] FAKE BOYFRIEND #แฟนกำมะลอจจ FT.MARKBAM [MPREG] AUTHOR: SNOOKY

ตอนที่ 4 : [Rewrite] จูบและข่มขู่ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,672
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 191 ครั้ง
    5 ส.ค. 62

ผมก้มหน้าก้มตาพยักหน้าเหมือนรู้เรื่องไปนั่นแหละ  ไม่นานนักความเงียบก็ปกคลุมเราจนกระทั่งอาหารมาเสิร์ฟที่โต๊ะ  และก็มีบอดี้การ์ดของแจ็คสันเดินเข้ามากระซิบที่ข้างหูของคนตรงข้าม


อืม มาแล้วเหรอ?


บอดี้การ์ดคนนั้นพยักหน้าและเดินกลับไป  ทำไมแจ็คสันต้องทำเหมือนรอใครบางคนมาที่นี่อยู่อย่างไงอย่างนั้น  แต่ช่างเถอะผมไม่มีสิทธิ์ไปรับรู้ด้วยสักหน่อย


คนที่ฉันอยากแนะนำให้รู้จักเขากำลังมาแล้ว  หวังว่านายจะมืออาชีพพอนะยองแจ  อย่าให้แผนหลุดเด็ดขาด”


ครับ  เชื่อใจผมเถอะ”


ผมพยักหน้าและยกแก้วน้ำขึ้นมาดื่มเพื่อเรียกขวัญกำลังใจ  ดูท่าคนที่กำลังมาคงสำคัญพอตัวที่ต้องลงทุนจ้างผมมาขนาดนี้  สาวที่ไหนตามตื๊อหรือไง


นั่น...”


ดวงตารีของผมเบิกออกกว้างเมื่อคนที่เดินเข้ามาคุ้นตาไปหมด  ไม่ว่าจะเป็นรูปร่างหรือหน้าตาทุกคนที่เป็นลูกน้องของแจ็คสันกำลังก้มหัวให้เขา  ให้คนที่ชื่อมาร์ค...ผู้ชายที่ตามจีบผมเป็นแรมปี


เขามาที่นี่ทำไม?


สวัสดีมาร์ค  ไม่คิดว่านายจะมาทานอาหารที่นี่นะ  นี่ยองแจแฟนของฉันและนี่มาร์คพี่ชายแมงดา  เอ้ย  พี่ชายคนละแม่ของฉัน ทำความรู้จักกันไว้นะ”


แจ็คสันหันไปทักทายมาร์คที่เดินเข้ามาเหมือนว่าไม่ได้นัดแนะแจ็คสันมาก่อน  ช่างเป็นความบังเอิญแต่แววตาของแจ็คสันมันกลับไม่ได้เป็นเรื่องน่าแปลกใจ  ใช่แล้วเขาต้องเตรียมการมาอย่างดีก่อนหน้านี้แล้วจริงๆ


ยองแจ...?


มาร์คกลืนน้ำลายลงคอดังเอือกใหญ่และจ้องมองมาที่ผม  นัยน์ตาของเขาเต็มไปด้วยคำถามมากมาย  ผมเองก็เช่นกันผมหันไปมองแจ็คสันที่มองมาทางผมไม่ต่างที่มาร์คมองมา  รอยยิ้มร้ายกระตุกขึ้นเพื่อหวังให้ผมทำเรื่องน่าอึดอัดใจ


นายมาที่นี่ได้ยังไงยองแจ?  นายกับมันคบกันหรอกเหรอ  อย่าบอกนะว่าคนที่นายคบด้วยคือมัน?


เสียงของมาร์คแข็งกร้าว  ถ้าผมเรียงเรื่องราวถูกต้องคือมาร์คเป็นพี่ชายของหมอนี่หรอกเหรอ  แต่ทำไมพวกเขาหน้าตาถึงไม่มีความเหมือนกันสักนิด  แถมดูท่าจะจงเกลียดจงชังกันมาตั้งแต่ชาติปางก่อน


เอ่อ  ครับ  พี่แจ็คสันแฟนของผมเอง  ถ้าคุณรู้แล้วก็เลิกยุ่งกับผมเสียที  ผมมีเจ้าของแล้ว”


เอาวะ เล่นไปตามเรื่องให้มันจบๆ  เรื่องสำมะโนครัวใครผมเอาไว้อยากรู้ทีหลัง  ตอนนี้น้ำขึ้นก็รีบตักเอาไว้ก่อน  ดีเหมือนกันใช้
แจ็คสันเป็นไม้กันหมา


นี่รู้จักกันก่อนหรอกเหรอยองแจ  ทำไมพี่ไม่รู้มาก่อนเลยว่าน้องรู้จักกับพี่ชายของพี่”


แสลงหูชะมัดแต่ก็ต้องหันมายิ้มและเอามือแตะไปที่มือของแจ็คสันเพื่อทำการอธิบาย


ขอโทษนะครับพี่เองก็ไม่เคยบอกนี่นาว่ามีพี่ชาย  ยองแจเลยไม่รู้ว่าพี่สองคนรู้จักกัน  พอดีมาร์คเขาตามจีบผมมานานแล้ว  ก่อนหน้าที่ยองแจจะรู้จักพี่ซะอีก”


อ๋อ  นี่นายตามจีบแฟนฉันอยู่เหรอวะ  ถ้าอย่างนั้นเสียใจด้วยนะที่เขาเป็นแฟนของฉัน”


อะไรกัน  ภายใต้รอยยิ้มที่เคลือบไปด้วยชัยชนะ  ถ้าหากผมเดาถูกสองคนนี้ไม่ชอบกันและแจ็คสันเองก็รู้อยู่ก่อนหน้านี้แล้วด้วยว่ามาร์คกำลังชอบผมอยู่  และที่จ้างผมมานี่มันก็....


โอ๊ย!”


ตามฉันมานี่ยองแจ  ฉันไม่ฟังหมามันเห่า!”


ร่างทั้งร่างของผมถูกมาร์คกระชากให้ลุกขึ้นและกึ่งจูงกึ่งลากไปที่ข้างนอก  ผมตกใจจนยั้งตัวเองไม่ทันเพราะว่าตั้งแต่เห็นมาร์คมา  เขาไม่เคยแสดงอาการโกรธจนตัวสั่นขนาดนี้มาก่อน


...พลั่ก!...


ยองแจ  อธิบายฉันมาเดี๋ยวนี้นะ  ที่นายไม่รับรักฉันเพราะนายคบกับมันอย่างนั้นเหรอ?  ฉันมันไม่ดีตรงไหนถึงคว้าอสรพิษนั่นเป็นแฟน”


แผ่นหลังของผมกระทบเข้ากับผนังในมุมข้างๆ ห้องอาหารอย่างแรง  นั่นเป็นเพราะคนตรงหน้ากำลังโกรธและคาดคั้นคำตอบผมให้ได้  ไม่ใช่เพียงแค่หลังที่กำลังเจ็บ  บ่าของผมที่ถูกมาร์คบีบทั้งสองข้างเพื่อยันให้ติดกำแพงก็กำลังเจ็บเหมือนกัน


ผมเจ็บนะคุณมาร์ค  ทำไมผมต้องตอบคุณด้วย เราสนิทกันอย่างนั้นเหรอ  มันก็มีแต่คุณที่ตามจีบผม  แล้วยังไงผมจะคบกับใครมันก็เรื่องของผม”


เขาไม่สมควรมาแสดงอาการแบบนี้กับผมจริงๆ  แม้ว่ากำลังตกใจหรือโกรธอยู่ก็ตาม  แต่อย่าลืมว่าผมไม่เคยเลยสักครั้งที่จะทำให้เขาคิดว่าผมชอบเขาและเล่นด้วย


มันเป็นน้องชายที่เกลียดฉัน  และฉันเองก็เกลียดมันเต็มทน  ทำไมเหรอ ห้ะ? หรือว่าฉันดูง่อยกว่ามันตรงไหน  มันลีลาดีเหรอไง”


มันจะไม่ใช่แล้วนะคุณ  เลิกหยาบคายกับผมเสียที  ผมไม่ใช่คนของคุณ  ปล่อย!”


ฉันชอบนายมากยองแจ  ฉันสามารถให้นายได้ทุกอย่าง  ทำไมต้องเป็นมัน  ทำไม?


เสียงของคนตรงหน้ากำลังเค้นสุดเสียงเพื่อสกัดกั้นอารมณ์ร้ายเอาไว้  ตลอดมาผมมองว่าเขาเป็นคนใจเย็นและอารมณ์ดีมาตลอด  แต่ไม่ใช่เลยเพราะเขาเองก็คงไม่ต่างจากน้องชายของเขา  เอาแต่ใจเหมือนกัน


นั่นมันเป็นเพราะผมไม่ได้ชอบ...อื้อ!”


ไม่ทันพูดหมดคำ  กลีบปากหยักก็ทาบลงมาที่กลีบปากของผมก่อนที่จะบดขยี้มันราวกับให้แหลกเป็นผุยผง  ความตกใจทำให้เผลออ้าปากออกเพื่อท้วงและผลักไสคนข้างหน้า  แต่เปล่าเลยมันคือโอกาสของมาร์คที่จะสอดลิ้นเข้ามากวาดต้อนลิ้นของผมให้จนมุม


อ่อย!”


ตะโกนออกไปอย่างสุดเสียงแม้ว่ามันจะก้องในลำคอของผมก็ตามที  แต่ได้โปรดเถอะ  ได้โปรดออกไปสักที  มันขยะแขยง  มันน่ารังเกียจเพราะผมไม่เคยจูบกับผู้ชายมาก่อน


ทำไมไม่ใช่ฉันยองแจ!”


มาร์คยอมปล่อยปากของผมให้เป็นอิสระยกเว้นมือทั้งสองข้างของผมที่เขากำรวบมันเอาไว้ด้วยกันแน่นจนไม่สามารถยกขึ้นมาผลักไสได้อีก  ทำเพียงแค่ดิ้นทุรนทุรายด้วยอารมณ์เดือดพล่านในอ้อมกอดของเขา  ปากหยัดทำท่าจะโน้มมาจูบผมอีกรอบ  แม้ใบหน้าจะเอียงเท่าไหร่ก็ตามผมก็หลุดพ้นไม่ได้จริงๆ


อื้อ!”


ปากของผมถูกมาร์คครอบครองอีกรอบ  แต่คราวนี้มันฝาดไปด้วยกลิ่นเลือด  ป่านนี้ปากที่ค่อนข้างบอบบางและแตกง่ายคงเป็นแผลไปแล้วแน่ๆ  ใครก็ได้เอาคนบ้าเลือดนี้ออกไปจากผมที  ขอล่ะ เอาเขาออกไป


มาร์ค  เห้ย  ทำไรวะ!”


...พลั่ก!!...


เสียงกระชากมาร์คไปจากร่างของผมเกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตาก่อนที่ผมจะเห็นใบหน้าคมหันไปตามแรงต่อยจากคนที่ผมเพิ่งตกลงเป็นผู้ว่าจ้างหมาดๆ  แจ็คสันพุ่งตรงเข้ามากระชากมาร์คออกไปและต่อยเข้าเต็มแรง  ร่างของมาร์คเซไปอีกทาง


ฉันถามว่าทำบ้าอะไรของนายวะมาร์ค  นายทำแบบนี้กับแฟนฉันได้ยังไง!”


ตัวของผมถูกแจ็คสันดึงเข้าไปกอดแนบร่างแกร่ง  มือไม้ของผมสั่นไปหมดด้วยความโกรธปนความตกใจ  เกิดมายี่สิบกว่าปีผมไม่เคยโดนผู้ชายทำแบบนี้มาก่อน  มือเล็กเกาะเกี่ยวสูทหนาของแจ็คสันเอาไว้แน่นไม่ปล่อยและมันกำลังสั่นเทารวมถึงร่างของผมกับเขาไม่ต่างกัน


ทำไมจะทำไม่ได้ในเมื่อฉันเล็งเขามาก่อนหน้านายเสียอีก  แจ็คสันนายรู้ใช่ไหมว่าฉันชอบยองแจนายเลยแย่งเขาไปจากฉัน ไอ้เลว!”


เลิกพล่ามไร้สาระสักที  แต่ก็เถอะยังไงฉันก็ตัดหน้านายได้ละกัน  ยองแจเป็นของฉันนายไม่มีสิทธิ์”


เสียงแข็งกร้าวและคำพูดของเขามันหนักแน่น  รวมถึงมันช่างแนบเนียนเสียจนผมคิดว่าเขาเป็นแฟนหนุ่มของผมจริงๆ  ทั้งสีหน้าท่าทางดูเหมือนเขารักใคร่และหวงแหนผมแบบนั้น  บางทีผมก็แอบทึ่งในฝีมือของเขา


เป็นนักธุรกิจหรือนักแสดงเนี่ย


ฉันจะมาทวงสิทธิ์ของฉันคืนนะแจ็คสัน  และฉันขอบอกไว้เลยว่าจูบเมื่อกี้ของยองแจหวานตรึงใจฉันมากว่ะ”


ร้ายกาจ  ผู้ชายตรงหน้าของผมร้ายกาจมากกว่าที่ผมรู้สึกกับแจ็คสันเสียอีก  คนอะไรอยากได้แม้กระทั่งแฟนของน้องชาย  ดูท่าแล้วคราวนี้ผมคงมีปัญหาเพิ่มขึ้นมาในอนาคตแน่นอน  ต่างฝ่ายต่างเล็งจะแย่งผมเหมือนสาวน้อยเทือกนั้น


หรือผมควรคืนเงินให้แจ็คสันซะ  หึ  คิดไปอย่างนั้นแหละเพราะมันคงไม่มีทางที่แจ็คสันจะยอม จับผมขึ้นมาบนหลังเสือแล้วจะให้ผมลงไปง่ายๆ โดยไม่ขย้ำเหยื่อหรอก


พี่แจ็คสัน  อย่า!”


ผมรีบห้ามแจ็คสันแทบไม่ทัน  จริงอยู่ที่มาร์คเขาพูดออกมากวนอารมณ์เหลือเกิน   กวนเสียจนแจ็คสันยั้งอารมณ์ไม่ไหวง้างหมัดขึ้นเหนือหัวและทำท่าจะเดินเข้าไปต่อยมาร์คให้หน้าหงายอีกครั้ง  ดีที่ผมห้ามเขาไว้ได้ทันซะก่อน  ไม่อย่างนั้นคงเกิดเรื่องอีกแน่ๆ


นายจะห้ามพี่ทำไม  นายก็เห็นว่ามันจูบนาย  พี่จะต่อยมัน”


แนบเนียนยิ่งกว่ารางวัลออสการ์  คนอะไรแม้กระทั่งตอนโมโหยังสวมบทบาทแฟนหนุ่มได้ไม่มีตกขนาดนี้  เรียกพี่เรียกน้องชัดถ้อยชัดคำแถมยังทำเป็นปกป้องผมอีก


คนมองเยอะแล้วครับ  พี่ช่างเขาเถอะเรากลับกันดีกว่า  พี่จะเสียชื่อหมดนะ”

               

          เอาจริงๆ คือผมเนี่ยแหละอายเขา  เป็นผู้ชายแท้ๆ กลับมาโดนผู้ชายด้วยกันจูบ  สายตาคนที่เดินผ่านไปมายิ่งมองพวกเราด้วยสายตาเหยียดหยาม  ผมล่ะไม่ชอบเลย


ทำไมเหรอยองแจ?  ทำไมไม่เป็นพี่ล่ะที่จะได้อยู่ข้างๆ ยองแจ”


มาร์คส่งสายตามาให้ผมสลับกับมองแจ็คสัน  เขาคงกำลังจับจ้องมาที่แขนของแจ็คสันที่มีผมจับประคองเขาอยู่ไม่ให้โน้มร่างไปต่อยมาร์คอีกครั้ง  บอดี้การ์ดของทั้งสองคนก็จ้องกันไปมาไม่มีใครกล้าทำอะไรเพราะคนที่กำลังทะเลาะกันอยู่เป็นพี่น้องกันสินะ


ก็เพราะเขาเป็นของฉันไงมาร์ค  จำเอาไว้ด้วยล่ะ”


แจ็คสันกำชับเขาอีกครั้งก่อนที่จะเดินจูงมือผมออกมาจากตรงนั้น  ร่างของผมเดินตามเขาแทบไม่ทันด้วยซ้ำ  คนอะไรขาสั้นแต่เดินไว้ยิ่งกว่าคนขายาวอีก


ปล่อย  ปล่อยผมก่อน  นี่จะรีบเดินไปตามควายที่ไหนเหรอครับ?


ผมสะบัดข้อมือแจ็คสันออกให้หลุดจากกันเสียที  เดินจ้ำๆ ไม่ได้สนใจคนเดินตามเลยสักนิด  แต่ว่าทำไมผมถึงเดินมาถึงลานจอดรถแล้วล่ะ  แถมยังเป็นชั้นที่ผมไม่ได้จอดเอาไว้ด้วย


นี่นายจะแหกปากให้ความแตกเหรอไง  ห้ะ?


เขายืนเท้าเอวตัวเองและจ้องมาที่ผมอย่างหาเรื่อง  พอลับสายตามาร์คสถานะเจ้านายและลูกจ้างก็กลับคืนมาแล้วสินะ  เล่นเอาตั้งตัวแทบไม่ทัน


ก็คุณจะเดินไวอะไรขนาดนั้น  เห็นข้อมือผมไหมมันแดงเทือกไปหมดแล้ว”


ผมไม่ได้โกหกแต่อย่างใด  เลยชูข้อมือที่เพิ่งสะบัดให้หลุดออกหมาดๆ ให้เขาดู  เขาจะได้เห็นว่าผลงานแรงบีบนั่นมันทำให้ผมเจ็บตัวแค่ไหน

แล้วไง  หรือว่านายจะกลับไปให้มันจูบอีกก็ได้นะ”


ยังจะมาตอกย้ำผมอีก  รู้ทั้งรู้ว่าผมไม่ชอบมันยิ่งกว่าอะไร  พูดถึงแล้วยังเจ็บปากไม่หาย   นี่ผมไม่สมควรเกิดเป็นผู้ชายสินะแรงถึงไม่มีให้ต่อสู้มาร์คได้เลย


เป็นไง จูบของมันหวานไหม ผู้ชายเสียเปล่าแต่ยืนให้มันจูบอยู่ได้”


คงหวานมั้งครับ  ไม่รู้สิไม่เคยจูบกับผู้ชาย”


ผมโมโหขึ้นมามากกว่าเดิมเลยพูดจาประชดประชันเขาไป  แต่ก็ไม่คิดว่านั่นจะทำให้สายตาของแจ็คสันจ้องมาที่ผมราวกับจะกินเลือดกินเนื้อขนาดนี้  คงแค้นสินะที่มีคนมาปาดหน้าเค้กต่อหน้าต่อตา  หยามเกียรติอะไรพวกนั้น


เสียใจนะเพราะฉันจะทำให้นายลืมจูบของมัน  มานี่!”


ร่างของผมถูกแจ็คสันจับให้แผ่นหลังกระแทกกับตัวรถข้างๆ  เขาไม่สนว่านั่นจะเป็นรถของใครด้วยซ้ำก่อนที่ผมจะเอามือดันอกเขาแต่ไม่วายโดนผู้ชายตัวโตจับข้อมือรวบติดกับตัวรถอยู่ดี


นี่คุณจะทำอะไรของคุณเนี่ย  บ้าไปแล้วหรือไง!”


จริง  เขาคงบ้าไปแล้ว  ต่อให้โกรธมาร์คแค่ไหนแต่เขาไม่สมควรทำกับผมขนาดนี้  มือทั้งสองถูกรวบด้วยมือแกร่งเพียงข้างเดียว  ส่วนมือที่เหลือของเขาเชยคางผมขึ้นมามองหน้าเขาเต็มตา  นิ้วเรียวบดริมฝีปากที่ช้ำนั่นจนเจ็บแสบ


เออ  บ้า  บ้ามากๆ ด้วย จะบอกไว้นะว่าต่อให้นายเป็นแฟนปลอมๆ  แต่ว่านายเป็นของผูกขาดของฉัน  ดังนั้นหมาตัวไหนมันก็มาทำแบบนั้นกับนายไม่ได้”


ผมแค่รับเงินไม่ได้เป็นของๆ คุณนะ  จำใหม่ซะ...อื้อ!”


ดวงตารีผมเบิกกว้างเพราะสิ่งที่เกิดขึ้นกับผมมันไม่เคยคาดคิดมาก่อน  เรียวปากหยักจูบลงมาที่ตำแหน่งเดิม  ตำแหน่งปากของผมที่เพิ่งถูกมาร์คจูบไปไม่ถึงยี่สิบนาที  ไม่เลย มันรุนแรงมากกว่ามาร์คทำด้วยซ้ำ


อื้อ  อ่อย!”


แรงดิ้นของผมกับเสียงหัวใจเต้นโครมครามนั่นมันไม่ได้ช่วยให้แจ็คสันหยุดจูบผมได้สักนิด  ริมฝีปากผมเผยอเพื่อท้วงให้เขาปล่อยผม  แต่กลับเป็นโอกาสให้แจ็คสันสอดลิ้นเข้ามาข้างในและทำเหมือนที่มาร์คทำทุกอย่าง ไล่ต้อนลิ้นผมให้จนมุม  ขบริมฝีปากของผมเล็กน้อย  แต่จู่ๆ แรงดิ้นของผมกลับหายไปในทันทีเมื่อแจ็คสันครางฮืมพอใจออกมา


อืม”


เกลียดเสียงนี่ชะมัด  เสียงของแจ็คสันที่กำลังพอใจกับจูบของเรา  มันไม่ได้เรียกว่าจูบโดยสมบูรณ์เท่าไหร่นักเพราะมันเต็มไปด้วยแรงเอาชนะ  เขากำลังเอาชนะมาร์ค


หึ!  จำไว้ว่าระหว่างที่ทำงานกับฉันอยู่  ไม่ว่าจะปากหรือร่างกายของนายใครก็มาแตะต้องไม่ได้”


คุณมันบ้า  แฮ่ก  บ้าที่สุด”


...พลั่ก!...


ผมไม่ใช่ผู้ชายที่จะยอมให้ใครมาหยามกันขนาดนี้  หมัดของผมปะทะไปที่สันกรามของแจ็คสันอย่างแรง  ไม่รู้ว่าทำไมคราวนี้ผมอยากจะร้องไห้ออกมาทั้งที่ผมไม่เคยอ่อนแอมาก่อน  แต่รู้เพียงว่าผมไม่ชอบเลย  ไม่ชอบที่แจ็คสันทำกับผมเป็นเครื่องเอาชนะกัน


นี่นายต่อยฉันเหรอ?


เขาดูอึ้งๆ ไป  ทายว่าชาตินี้คงไม่เคยมีใครทำกับเขาอย่างที่ผมทำ  ไม่ว่าเขาจะใช้ปากจูบใครมาบ้าง  แต่สาบานได้เลยว่าเขาไม่มีสิทธิ์มาทำกับผม


เออ ผมต่อยคุณ  งานของเราไม่ได้รวมว่าผมต้องมาเปลืองตัวขนาดนี้  และเงินของคุณผมจะเอามาคืน  ขอโทษนะไปหาคนใหม่เหอะ  ผมเลิกสัญญารับจ้างจากคุณ!”


เอาสิยองแจ  ฉันไม่ได้ง้อนะเพราะฉันมีแบมแบมน้องชายของนาย”


ใบหน้าของผมหันขวับมาทางข้างหลังทันที  ผมเดินออกมาจากเขาได้ไม่ถึงก้าวกลับได้ยินเขาเอาเรื่องน้องชายมาขู่ผมอีกแล้ว  จุดอ่อนของผมคือแบมแบม


นี่คุณ!  คุณมันเลวจริงๆ”


ใช้แบมแบมมาขู่  เขาไม่ได้มีไพ่เหนือแล้วล่ะ  แต่เขาเรียกว่าเลว


ใช่  ฉันเลวได้มากกว่าที่นายรู้  เด็กหนุ่มยองแจนายคงไม่รู้ว่าฉันสามารถทำอะไรได้บ้าง”


คุณสามารถทำอะไรได้บ้างอย่างนั้นเหรอครับ?


ผมท้าทาย  อารมณ์ตอนนี้ของผมกู่ไม่กลับแล้ว  ไม่ว่าผู้ชายตรงหน้าจะใช้กลยุทธ์ความรวยและใช้อำนาจแค่ไหน  ผมไม่กลัวอีกแล้ว  เขาหยามผมเกินไป


พรุ่งนี้นายก็คอยดูละกัน  และฉันมั่นใจว่านายต้องซมซานกลับมาหาฉัน  อ้อ! เรื่องเงินน่ะไม่ต้องเอามาคืนนะ  เพราะยังไงนายก็ต้องมาหาฉันอยู่ดี”


อย่ามั่นใจไปเลยครับคุณ  คุณจะใช้แบมแบมมาข่มผมไม่ได้อีก”


พอกันที  งานบ้าๆ กับคนบ้าๆ  ทั้งแจ็คสันทั้งมาร์ค  เชิญไปทะเลาะกันต่อและหาคนใหม่มายั่วบาทาเอาเองละกัน  งานนี้ผมพอแล้ว


End Youngjaes Part




ครับนาย  แบมแบมน้องชายของคุณยองแจออกมาแล้วครับ”

               

     ชายร่างใหญ่อายุประมาณเกือบสามสิบขยี้ก้นบุหรี่ลงพื้นและต่อสายหาเจ้านายของตัวเอง  พอเห็นว่าคนที่ปลายสายสั่งให้มาเฝ้าหน้ามหาวิทยาลัยออกมา  ก็รีบรายงานทันที


อืม  จับตัว  เอ้ย  ไม่ใช่สิ  เชิญเขามาพบฉันหน่อยนะ”


คนฟังโง่ๆ ยังรู้เลยว่าปลายสายจงใจพูดผิดขนาดไหน  มีเพียงรอยยิ้มร้ายกาจที่ส่งกลับหาคนที่กำลังรายงานอยู่เท่านั้น  และชายร่างใหญ่ก็รับคำก่อนวางสายไป


ยูคยอม  วันนี้พี่ชายเราจะมารับ  นายจะกลับพร้อมกันไหม?


เพื่อนตัวบางกำลังถามเพื่อนตัวโตที่เดินมาด้วยกันหน้ามหาวิทยาลัย  มันเป็นคำถามปกติที่ยูคยอมได้ยินบ่อยๆ  แต่น้อยครั้งที่เพื่อนตัวสูงจะปฏิเสธแบมแบม  เพราะคราวนี้ยูคยอมส่ายหน้า


ไม่ล่ะแบมแบม  วันนี้เรามีนัดกับสายรหัส  นายกลับกับพี่ยองแจเลย  หรือจะให้ฉันรอเป็นเพื่อน?


เห้ยๆ  ไม่ต้องเลยฉันไม่ใช่หนูน้อยสาวใสที่นายต้องสละเวลามาเฝ้านะ  ไปเลยมีนัดก็ไป  เดี๋ยวนั่งรอคนเดียว”


แบมแบมพัดมือเป็นพัลวัน แค่เดินมาส่งก็เกรงใจจะแย่อยู่แล้วยูคยอมมีธุระก็ให้รีบไปเถอะ


อื้อ  งั้นกลับดีๆ นะแบม”


โอเค  ถึงแล้วบอกเราด้วยนะยูคยอม”


ยูคยอมส่งมือกลับมาเป็นท่าโบกลาก่อนที่จะรีบเดินไปอีกทาง  แบมแบมหยิบมือถือตัวเองขึ้นมากะว่าจะโทร.หายองแจเพื่อถามว่าอยู่ไหนแล้ว แต่กลับเหมือนมีเงาบางอย่างมาซ้อนทับมือถือของเขาเนี่ยสิ


สวัสดีครับคุณแบมแบม  ทางเจ้านายของเราให้มาเชิญคุณไปพบครับ”


เสียงที่ดังมาตรงหน้าของแบมแบมทำเอาชายหนุ่มอดไม่ได้ที่จะเงยหน้าไปมอง  ร่างสูงใหญ่คุ้นตาเขาเมื่อสองวันก่อนปรากฏมาให้เห็นอีกแล้ว  และแบมแบมก็กลัวเหลือเกิน


คะ  คุณเป็นใคร  ผมไม่รู้จัก”


แบมแบมทำท่าจะเดินหนีไปอีกทาง  แต่เหมือนชายร่างโตจะรู้ทันเลยเดินไปดักหน้าแบมแบมได้เสียก่อน ร่างเล็กเซไปทางด้านหลังก็กระทบเข้ากับอกแกร่งของใครอีกคน


ไปกับพวกเราดีๆ เถอะนะครับ  ถ้าคุณอ้าปากร้องเมื่อไหร่พี่ชายคุณไม่ปลอดภัยแน่”


พี่...พี่ยองแจ  พวกคุณทำอะไรเขา?


ได้ผลเกินคาด  สองพี่น้องคู่นี้ดูท่าจะรักกันมากเหลือเกิน  พูดชื่อใครสักคนโดนทำร้ายไม่ได้หรอกนะ


เอาไว้คุณไปพบเขาเองดีไหมครับ  ถ้าไปช้าเจ้านายผมอาจไม่รอ”


ไปครับไป  แต่อย่าทำร้ายพี่ชายผมเลยนะ  ผมขอ”


แกะซื่อๆ ยังไงซะก็ต้องตกเป็นเหยื่อของราชสีห์อยู่วันยังค่ำ  ไม่มีวันที่แกะมันจะฉลาดเหมือนนกอินทรีได้หรอก  แบมแบมเองก็กำลังเป็นอย่างนั้น  เขาตามชายร่างโตสองคนไปอย่างว่าง่าย


ไม่นานนักรถคันสีดำที่แบมแบมนั่งมาก็มาถึงหน้าบ้านของใครสักคน  ไม่สินี่คงไม่ใช่บ้านเพราะมันใหญ่โตเกินจะเรียกมันว่าบ้านได้  แบมแบมปล่อยให้มือถือแบตหมดเกลี้ยงนั่นนอนตายในกระเป๋ากางเกงก่อนจะเดินตามชายสองคนเข้าไป


นายครับผมพาคุณแบมแบมมาพบแล้วครับ”


ชายร่างโตคนแรกเดินเข้าไปหาชายที่นั่งหันหลังให้และก้มหัวทำความเคารพ  แบมแบมหรี่ตามองจากแผ่นหลังทำไมเขารู้สึกว่ามันคุ้นหูคุ้นตาจริงๆ  คุ้นเกินไป


เหรอ  พาเขาไปนั่งที่โซฟานะและพวกนายก็ออกไป  เพราะฉันมีเรื่องจะคุยกับเขาตามลำพัง”


ชายปริศนาที่พาให้แบมแบมงุนงงยังไม่ยอมหันหน้ามา  คร้านจะให้แบมแบมพูดว่าเป็นใครจากไหนก็ไม่กล้าหรอก  เพราะคิดว่าพี่ยองแจของเขาอยู่ในเงื้อมมือก็ไม่กล้าแม้แต่ขัดขืนเสียด้วยซ้ำ


ครับท่าน”


โอเคครับผมจะไปนั่งเอง  พวกคุณไปเถอะ”


แบมแบมรู้ดีว่าขัดขืนหรือทำตัวลีลาไปก็มีแต่จะให้ใครต่อใครโกรธ  และมันคงไม่ดีแน่ๆ  ลูกไก่ในกำมือตัวเล็กๆ อย่างเขาน่ะกำลังตกที่นั่งลำบาก


สวัสดีครับแบมแบม  จำฉันได้ไหม?


แบมแบมนั่งมองมือถือตัวเองที่ตายมาเกือบชั่วโมงด้วยความนึกได้ว่าเขาน่าจะได้ใช้มันบอกยูคยอมให้มาช่วย  แต่ก็ทำอะไรไม่ได้  จนกระทั่งเสียงของเจ้านายของชายสองคนนั่นจะเดินมาตรงหน้าและดังขึ้นมา


เอ้ะ  คุณคนนั้น”


แบมแบมไม่มีทางจำผิดแน่  คนที่เขาเดินชนทำเอาโกโก้รดเสื้อสูทดูท่าจะแพงโขคนนั้นคือคนที่ให้คนไปพาตัวเขามา  คนเดียวกันแน่นอน


ทำหน้าแบบนี้จำฉันได้สินะ  พี่ชายของนายทำฉันเจ็บมากนะ
รู้ไหม
และนายเองก็ต้องเจ็บไม่ต่างจากพี่นายเช่นกัน”


หมายความว่ายังไงครับผมไม่เข้าใจเลย”


คนอย่างชเวยองแจ พี่ชายที่แสนดีและอบอุ่นของแบมแบมน่ะเหรอจะไปทำอะไรให้ใครดือดร้อน  ไม่มีทาง  ผู้ชายตรงหน้ากำลังเอาเรื่องอะไรมาพ่นใส่กัน  แบมแบมไม่เข้าใจสักนิด


เอาน่า  นายนั่งก่อนสิ  อยากดื่มอะไรไหมจะได้ให้คนไปเอาให้”


มาร์คทำเป็นใจเย็นใส่ร่างผอมบางตรงหน้า  ซึ่งดูแวบเดียวก็รู้ว่าแบมแบมกำลังวิตกกังวลแค่ไหน  แค่เหงื่อที่มือก็รู้แล้วว่ามันเปียกชื้นน่าดูจนโผล่พ้นมาตามไรผมปรกหน้าของเด็กคนนี้ด้วยซ้ำ


ไม่ครับ  คุณมีอะไรรีบว่ามาเถอะ  ผมรู้ว่าพี่ชายของผมไม่มีทางไปทำให้ใครเดือดร้อนแน่ๆ  นอกจากคุณไปทำอะไรเขาก่อน”


ฉันเหรอฉันเหรอที่ไปทำร้ายเขา  ฉันหลงรักพี่ชายของนายมาตั้งนาน  ฉันมากกว่าที่รักพี่ชายของนายคนเดียวแต่เขาทำร้ายจิตใจของฉัน  ซึ่งมันก็สมควรที่นายต้องมารับชะตากรรมของพี่ชายนาย”


นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย  แบมแบมไม่เข้าใจสักนิด


ว่าไปนายคงไม่เข้าใจ  งั้นเรามาเข้าเรื่องกันไหมล่ะ?


ครับ  ว่ามาเลย”


แบมแบมอยากกลับบ้านจะแย่  ยิ่งมือถือแบตหมดแบบนี้ พี่ชายคนเดียวในครอบครัวของเขาคงเป็นห่วง  ป่านนี้ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงบ้างด้วยซ้ำ


มาเป็นคนของฉัน  ซึ่งมันก็แล้วแต่ว่านายจะทนได้แค่ไหน  ฉันไม่ปากโป้งบอกพี่ชายของนายแน่นอน  นายแหละจะทำเพื่อพี่ชายของนายได้นานไหมก็ขึ้นอยู่กับนาย”


ว่ายังไงนะครับ!  คนของคุณ  คุณบ้าไปแล้วเหรอผมเป็นแค่นักศึกษานะครับและอีกอย่างผมไม่รู้เลยว่าเรื่องเป็นมายังไง  ทำไมผมต้องมาทำอะไรแบบนั้นด้วย  ขอตัว!”


แบมแบมเข้าขั้นฉุนจัดมากที่สุดในชีวิตก็ว่าได้  ถ้าไม่นับเรื่องพ่อแม่ของเขาที่เอาแต่ทำร้ายยองแจและตัวเองมาตลอด  นี่คงเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อที่สุดเหมือนกัน


เขารักพี่ชายมากพอๆ กับที่พี่ชายรักเขานั่นแหละ  พร้อมทำให้ทุกอย่าง แต่จู่ๆ จะให้ไปเป็นของๆ ใคร  ซึ่งแบมแบมก็รู้ดีว่าคำพูดของมาร์คไม่ต่างกับให้เขาอยู่ใต้อาณัติ  หรือร้ายแรงถึงขั้นเป็นเมียระบายอะไรให้เขา  ร่างผอมบางรู้ดี


เอาสิ  นายเดินออกไปจากห้องนี้ก็ได้ไม่มีใครห้าม  แต่ถ้าฉันจับพี่ชายของนายมาเป็นของฉัน  ฉันรับรองเลยว่าคนที่ทรมานที่สุดคือพี่ชายของนาย”


มาร์คเดินเข้ามาขนาบข้างร่างกายของแบมแบม พาเอาขนลุกเกรียวไปทั้งร่างได้ไม่ยากพร้อมโน้มใบหน้าลงมาที่ข้างหูของแบมแบม  เสียงทุ้มนิ่มแต่เต็มไปด้วยความร้ายกาจพ่นใส่หูจนดวงตาโตเบิกกว้าง


นายไม่รักพี่ชายของนายก็ตามใจ  เพราะฉันทำอะไรตามที่พูดแน่นอน  นายจะสงบสุขดีแต่พี่ชายของนายต้องทรมานเจียนตายแน่นอน”


คุณ!”


ใจจริงก็อยากสรรหาคำหยาบมาด่าคนสูงส่งคนนี้เหลือเกินถ้าไม่ติดว่าเขาอยู่ในกรงของเสือที่มีหอกนับร้อยอยู่ด้านนอกล่ะก็  เขาอยากจะต่อยผู้ชายคนนี้ให้คว่ำไปตรงหน้าจริงๆ


แม้แบมแบมจะไม่เข้าใจเรื่องราวอะไรเลยด้วยซ้ำ  จริงอยู่ที่ผู้ชายคนนี้อาจรักพี่ชายของเขามาตลอด  ดูจากรูปที่ตั้งบนโต๊ะทำงานก็เป็นรูปของพี่ชายเขา  แต่ทำไมยองแจไม่ปริปากบอกเขาเลยว่ามีคนมาตามจีบอยู่


ผมขอเวลาคิดหน่อย”


จับจุดได้อย่างแม่นยำ  นอกเหนือจากมาร์คเป็นคนฉลาดแล้วเขายังมีจิตวิทยาที่หลักแหลม  เขามองไม่เท่าไหร่ก็รู้ว่าควรเอาเรื่องไหนมาพูดให้แบมแบมยอมสิโรราบกับเขาได้อย่างง่ายดาย


นั่นคือความรักของสองพี่น้องนี่ยังไงล่ะ!  ความรักที่แน่นแฟ้นไม่ควรเอามาดูถูก  นี่แหละจุดอ่อน


ได้สิ  แต่แค่วันเดียวเท่านั้นฉันจะไปเอาคำตอบด้วยตัวเอง  จะได้จัดการพี่ชายของนายซะถ้าเกิดว่านายไม่อยากมาเป็นคนของฉัน”


มือกร้านเชิดหน้าแบมแบมขึ้นมามองให้เต็มตา  เด็กผู้ชายคนนี้ยอมรับเลยว่าไม่เลวเท่าไหร่นัก  ไม่สิออกจะสวยหวานเกินเพศบุรุษด้วยซ้ำ  จมูกโด่ง  กรอบหน้าเรียว  ขนตาเป็นแพเรียงสวยรับกับดวงตาอ่อนหวาน  และที่สำคัญคือเรียวปากอวบอิ่ม


น่าบดจูบสักครั้ง


อื้อ!”




นักอ่านสามารถซื้อเป็นหนังสือแบบ E-Book อ่านได้แล้ววันนี้

ในราคาเพียง 200 บาทให้อ่านกันจุใจ 

E-Book ประกอบด้วย เนื้อหาตั้งแต่แรกจนจบและตอนพิเศษในเล่มโดยเฉพาะ

ลิ้งค์ซื้อ #แฟนกำมะลอจจ คลิกที่นี่

ลิ้งค์วิธีซื้อ #แฟนกำมะลอจจ คลิกที่นี่






สามารถแสดงความคิดเห็นผ่านทวิต #แฟนกำมะลอจจ

 

AUTHORSNOOKY

FANS PAGE SECRET SNOOKY FICTION

TWITTER @SKadsakul


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 191 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

537 ความคิดเห็น

  1. #197 ayumikimlee (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 20:10
    สงสารยองแจแบมแบม
    #197
    0
  2. #141 Memekarn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 22:46
    เหมือนพอจะเข้าใจไรบางอย่างนิดๆ
    #141
    0
  3. #70 Jekkju (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 10:41
    โอ๊ย แซบเด้อ
    #70
    0
  4. #50 Paysage (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 20:09
    โอ้โห มาร์คเอ้ย อยากจะครอบครองแต่ร่างกายรึไง ครอบครองใจยองแจด้วยสิ! แล้วก็นะแจ็คใช้แบมมาให้ยองแจต้องยอมไป แจปวดหัวมั้ยลูก
    #50
    0
  5. #47 aruxfics (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 01:39
    โอ้ยชอบค่ะ
    #47
    0
  6. #46 pangpupii (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 10:01
    แง่งง ชอบค่ะ
    #46
    0
  7. #45 nmsty (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 06:26
    โอโห เละแน่ๆ ร้านอาหารอ่ะ เละแน่ๆ จยยเด้อ อย่าเพิ่งตีกั๊นนนน
    #45
    0
  8. #44 김유MYLOVE. (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 22:40
    สงครามเย็นที่แท้ทรู55555555
    #44
    0
  9. #43 jinmeihua (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 21:50

    งานนี้มีศึกหนักใหญ่หลวงเเน่ๆรอนะคะไรท์^^

    #43
    0
  10. วันที่ 14 กันยายน 2561 / 20:53
    อื้อหือ สงครามครั้งนี้555555
    #42
    0
  11. #41 TookkyCartoon (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 20:08
    โอ้ววววศึกนี้ใหญ่หลวงหนัก หึหึ
    #41
    0
  12. #40 jjacksonn7 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 19:18
    ดุเดือดมากกก ยองแจดูแมน55555
    #40
    0