ขายอีบุ๊ค [JACKJAE] FAKE BOYFRIEND #แฟนกำมะลอจจ FT.MARKBAM [MPREG] AUTHOR: SNOOKY

ตอนที่ 13 : [Rewrite] ห้ะ! ผมท้อง? 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,779
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 150 ครั้ง
    17 ก.ย. 62

อีกฝ่ายใช้มือตัวเองปัดป้องร่างกายของผมที่เข้าไปประชิด  ความโกรธมันยิ่งเพิ่มขึ้นเมื่อเขาผลักไส  ไม่ต่างกับพี่ชายของเขาที่เอาแต่หนีผม  จริงอยู่ที่พี่ชายของเขาจะหนีผมไปได้  จะผลักไสผมไปไกลแสนไกลจนเอื้อมไม่ถึง  แต่กับแบมแบมผมไม่มีทางปล่อย


เขาต้องรับแทนพี่ชายของเขาที่ทำให้ผมเสียใจ


คุณมาร์ค!  ไม่นะครับ”


ร่างทั้งร่างของแบมแบมโดนผมเหวี่ยงลงเตียงสีน้ำตาลก่อนที่ร่างของผมจะทาบลงไปติดๆ  มือไม้ของอีกฝ่ายปัดป้องตัวเองไม่หยุด  ผมรำคาญเกินทนเลยรวบข้อมือทั้งสองข้างของแบมแบมเอาไว้เหนือหัวและซุกไซ้ตามซอกคอขาว


ไม่นะครับ  ช่วยด้วย  อื้อ อ่วยอ้วย!!”


มืออีกข้างยกขึ้นมาปิดปากแบมแบมเอาไว้ ความชื้นจากปลายหางตาของเด็กนี่ก็คือหยาดน้ำตาที่ไหลริน  แต่ขอโทษที่ครั้งนี้ผมจะไม่หยุด  เพราะเขาเป็นน้องชายของยองแจ  น้องชายคนที่ทำให้ผมเสียใจและเสียน้ำตา  ผมจะนำทุกอย่างมาลงที่เด็กนี่ให้สาสมกับความเจ็บ


เงียบสักทีได้ไหม แต่ถ้าอยากเจ็บตัวก็ดิ้นต่อไป!”


ผมขึ้นเสียงใส่คนที่นอนร้องไห้บนเตียง ปากบวมเจ่อสั่นระริกเพราะต้องกลั้นร้องไห้และความเจ็บปวด  หากใครมาเห็นสภาพของเจ้าเด็กนี่สาบานเลยว่าอยากย่ำยีขนาดไหน  เสื้อผ้าชุดนักศึกษายับยู่ยี่และหลุดลุ่ย  ใบหน้าหวานแก้มแดงระเรื่อ


ความจริงตอนนายร้องไห้และหวาดกลัวก็น่ารักดีนะ  แถมยังหอมเหมือนเพิ่งอาบน้ำมา”


ผมหัวเราะในลำคอ  มันเป็นอย่างที่ผมพูดทุกอย่าง  แบมแบมตอนนี้น่ะน่าย่ำยีที่สุด


คุณอย่าทำผมเลยนะครับ  ให้ผมช่วยอย่างอื่นคุณก็ได้แต่อย่าทำผมเลยนะครับ  ผมไม่เคย”


คนปากดีเมื่อกี้ยอมอ่อนข้อให้ผมอย่างง่ายดายเมื่อมือหนาสอดเข้าไปลูบตามช่วงท้องของแบมแบม  ความนุ่มตามเนื้อผิวทำให้ผมร่างกายอุ่นร้อนขึ้นมา  อย่างน้อยสิ่งที่เหมือนกันของแบมแบมกับยองแจก็คือรสอ่อนหวาน  น่าลิ้มลอง


อย่าต่อรองอะไรที่ฉันไม่สามารถให้นายได้นะแบม”


ฮึก!  ผมไม่พร้อมจริงๆคุณมาร์ค”


ชู่  อย่าสะอื้นเพราะมันกระตุ้นอารมณ์ฉันนะแบมแบม”


ไม่ว่าเปล่า  ท่าทางสงบนิ่งของแบมแบมทำให้ผมสามารถคว้ามือของเขามาจับกลางกายใต้ร่มผ้าของผมได้  ดวงตาเต็มไปด้วยน้ำใสเบิกโพลงพยายามดิ้นอีกครั้ง


มันมีอารมณ์สุดๆ ไปเลยล่ะแบมแบม  ไหนๆ พี่ชายคงไม่ได้ในเร็ววันนี้  น้องชายก็คงไม่เป็นไรแก้ขัดได้ว่าไหม?


นิ้วเรียวกวาดไปทั่วแก้มชมพูลากไล้มาถึงคอสวยจนถึงเนินไหล่  สาบเสื้อทั้งหมดของแบมแบมเริ่มหลุดจากรังกระดุมเมื่อผมค่อยๆ แกะมันออก  ตัวแบมแบมทั้งสั่นและไม่กล้าขยับไปไหน  ไม่แม้แต่ดิ้นเพียงแต่หลับตาร้องไห้


คงเป็นเพราะคำว่าพี่น้องที่ทั้งคู่รักกันมากสินะ  แบมแบมยอมได้ทุกอย่างเพื่อยองแจจริงๆ  และตอนนี้เขาคงจะรู้แล้วว่าถ้าไม่อยากให้ผมยุ่งกับยองแจเขาต้องยอมผมเท่านั้น


ถ้าผมยอมคุณ คุณจะไม่ยุ่งกับพี่ยองแจได้หรือเปล่า ฮึก ผมรู้นะว่าที่คุณมาทำกับผมแบบนี้เพราะพี่ยองแจทำร้ายจิตใจคุณมา”


เสียงสั่นเครือของแบมแบมถามผมทั้งๆ ที่หลับตาอยู่  ผมชะงักครู่หนึ่งและยื่นหน้าไปใกล้ริมฝีปากอวบ  ลูบแก้มให้เขาลืมตาขึ้นมามองผม


นายพูดถูกเด็กดี  แต่ที่นายขอฉันมันก็ต้องดูว่านายทำให้ฉันพอใจมากพอที่จะมาลงที่นายคนเดียวโดยไม่ยุ่งกับพี่ชายนายหรือเปล่า”


ผมจูบไปที่หน้าผากของแบมแบมและแสยะยิ้มในขณะที่แบมแบมตัวสั่นยิ่งกว่าเดิม  มันทำให้ผมสะใจกับดวงตาที่มองมายังผมแบบลังเลนั่น


อย่ายุ่งกับพี่ยองแจเลยนะครับ  ผมจะทำให้คุณพอใจและทำกับผมเพียงคนเดียว  ฮึก  ผมยอมแล้ว”


ริมฝีปากอวบสั่นยกขึ้นมาจูบที่ปลายคางสากของผมและร้องไห้ตัวโยน  มันน่าสงสารมากถ้าหากวันนี้ผมไม่โดนยองแจทำร้ายจิตใจมา  จู่ๆ ภาพที่เป็นแบมแบมจูบผมด้วยความกลัวกลับกลายเป็นใบหน้าของยองแจ


นายพูดเองนะว่าจะทำให้ฉันพอใจ  อย่าลืมซะล่ะ”


มือเรียวของแบมแบมยกขึ้นมาคล้องคอผมเอาไว้และประกบปากขึ้นจูบ  ไม่น่าเชื่อว่าเป็นถึงเด็กมหาวิทยาลัยแต่ว่าสกิลการจูบไม่ได้เรื่องและอ่อนประสบการณ์  ก็ดีของใหม่ๆ มันน่าจะมีอะไรน่าตื่นเต้นดี


อ่า  คุณมาร์ค”

End Marks Part



มือสากหนากวาดไปทั่วเอวคอดตัวเอสช้าๆ และปลดกระดุมเสื้อของแบมแบมออกไม่มีเหลือสักเม็ดและหันมาพลิกตัวของอีกคนบนเตียงให้คว่ำหน้าลง  เสื้อแสนเกะกะถูกถอดออกไปง่ายดายตามด้วยกางเกง
สแลคสีดำ


อื้อ  อย่ากัดครับผมเจ็บ”

รู้ว่าต้องสมยอมแต่การที่มาร์คเอาปากมาขบกัดท้ายทอยของเขามันแสบเกินทนจริงๆ  อกแกร่งเปล่าเปลือยตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้โน้มตัวแนบทับแผ่นหลังเกลี้ยงของแบมแบมและเลียไปที่กกหูเล็ก  กลับกลายเป็นว่าคนปั่นอารมณ์กามต่างหากที่ยากจะหยุดยั้งเอาไว้ได้


คุณ!”


แบมแบมเงยหน้าเชิดขึ้นมองหัวเตียงไม่กล้าหันหลังไปมองสภาพของตัวเองหรอกว่าตอนนี้มาร์คซ้อนหลังตัวเองและกำลังทำอะไรอยู่  แต่สัมผัสอุ่นวนเวียนอยู่ตรงบั้นท้ายเขาก็ทำเอาจิตใจยุ่งเหยิง


ที่เรียกนี่ไม่มีความอ่อนหวานเลยนะจะให้ฉันพอใจหรือเปล่า”


นั่นสินะเขาลืมไปเสียสนิทว่าต่อรองอะไรกับคนข้างหลังเอาไว้  แบบนี้ถ้าเขาทำให้ไม่พอใจพี่ยองแจของเขาก็โดนตามไม่หยุด  หากเลือกความกระดากอายกับพี่ยองแจ


แบมเลือกที่จะทิ้งความอายไปซะให้หมด


ต้องอย่างนี้สิเด็กดี”


มาร์คแอบแปลกใจอยู่บ้างที่จู่ๆ เด็กขี้กลัวขี้อายกลับรุกเขาซะแล้ว  ร่างเล็กพลิกตัวเองมาทางด้านหลังและเอาหน้าหันมาทางเป้ากางเกงของมาร์ค  น้ำตาหยดใสไหลแล้วไหลเล่าเพื่อดึงความกล้าออกมา


...ครืด...


และความกล้าทั้งหมดก็เริ่มขึ้นสักที แบมแบมใช้ปากตัวเองคาบซิปกางเกงของมาร์คให้รูดลงมาและถอดกางเกงชั้นนอกชั้นในของมาร์คออก  คนแก่กว่าอยากจะรู้ว่าจะเป็นไงต่อไปเลยนั่งคุกเข่านิ่งๆ ให้เด็กได้ปล่อยของ


อืม”


(ฉากคัทสามารถหาอ่านได้ในเล่ม)




Youngjaes Part


ความจริงมันก็เป็นข่าวดีแหละที่ผมได้กลับมาใช้ชีวิตที่ค่อนข้างอิสระ...มั้ง


ที่บอกว่ามั้งก็เพราะว่าตอนนี้ผมกำลังอยู่ในสถานที่ที่เต็มไปด้วยบีทส์หนักๆ อัดใส่หูกับแก้วเหล้าบรั่นดีในมือ  แต่ว่ารอบข้างผมกลับมีแต่ชายชุดดำที่ติดตามตัวเกือบเดือนแล้ว


ที่เป็นแบบนี้ก็เพราะคุณแจ็คสันอะไรนั่นไปดูงานที่ฮ่องกงนั่นแหละ  ซึ่งบอกตรงๆ ว่ามันก็เหงานิดนึงที่ไม่มีใครให้กัดด้วย  แต่ว่าส่งคนติดตามทุกฝีก้าวมันก็โคตรน่าเบื่อ


น่าเบื่อว้อย”


ผมพูดใส่แก้วเหล้าและกระดกหมดเป็นแก้วที่หกและกวักมือให้บาร์เทนเดอร์ชงมาอีกแก้ว  อารมณ์แบบจะอะไรกันนักกันหนา  ผมไม่ใช่ทาสซะหน่อยแต่ทำเหมือนเป็นทาสเลย  ดีนะที่เท้าไม่มีแซ่ตรวนติดไว้ให้


คุณยองแจครับ ตอนนี้ดึกแล้วคุณแจ็คสันให้กลับคอนโดได้แล้ว”


เสียงกระซิบอันน่าเบื่อรอบที่ร้อยของหนึ่งเดือนนี้ก็คือเสียงจากบอดี้การ์ดของแจ็คสันนั่นแหละที่บอกว่าหมดเวลาสนุกแล้วสิ  ทั้งที่ผมมีสาวยักคิ้วให้แต่ไปไหนไม่ได้  หึ  ถ้าลองไปสิมือถือผมดังแน่


คนอะไรจับผิดเก่ง...


นายไม่บอกฉันไม่บอก  คุณแจ็คสันของนายไม่รู้หรอกหน่า ดูสาวโต๊ะนั้นสิแจ่มๆ ทั้งนั้น  นายไม่สนใจไปชนแก้วพวกเธอกับฉันเหรอ?


ผมลองสะกิดไปที่เสื้อสีดำของเขาเบาๆ และหันหน้าไปทางโต๊ะนั้น  ชายหนุ่มวัยกำลังล่าเหยื่ออย่างเขาเนี่ยน่าจะสนใจบ้างแหละหน่าจะได้เลิกทำหน้าตายสักที


มันจะดีเหรอครับคุณยองแจ?


ดีสิ พวกที่เหลืออยู่ข้างนอกใช่ไหมล่ะก็มีแค่เราสองคน  เอาน่าอย่าลังเลเลย ไม่มีใครรู้หรอก”


ผมพยายามหลอกล่อเขาด้วยน้ำเสียงขี้เล่น  จิตใจก็ลุ้นตุ้มๆ ต่อมๆว่าจะได้ผลไหม  ขอให้ได้ผลเถอะผมแห้งแล้งเป็นผักขาดการรดน้ำมาจะเดือนแล้วนะ  อีกไม่นานหมอนั่นก็กลับมาแล้วผมคงไม่มีโอกาสทองแบบนี้แน่ๆ


ก็ได้ครับ  แต่แป๊บเดียวนะครับเดี๋ยวพวกที่เหลือรู้”


เยส  แบบนี้สิถึงเรียกว่าชายหนุ่มผู้ห้าวหาญ”


ผมชูกำปั้นร้องเยสเสียงดังลั่นและคว้าแก้วเหล้าหนึ่งแก้วให้เขาไป  ส่วนตัวเองก็สั่งเพิ่มก่อนจะเดินไปที่โต๊ะนั้นตามสาวๆ เรียกร้อง


สวัสดีครับสุดสวย  มาเที่ยวกลางคืนแบบนี้แฟนไม่ว่าเอาเหรอครับ”


คำถามเบสิกครับว่าเราจะหลอกถามสาวๆ ยังไงให้เธอตอบมาว่าไม่มีแฟน  มันก็เหมือนคำถามที่มีคำตอบนั่นแหละครับว่าเธอก็ต้องยิ้มและบอกว่าไม่มีแฟน


ไม่มีแฟนให้โดนว่าน่ะสิคะ  เนี่ยก็ว่าอยากจะมีแฟนอยู่ก็ไม่รู้ว่าคุณหน้าหวานมีแฟนหรือยัง?


ถ้าหมายถึงเราสองคนมั่นใจเลยครับว่ายังไม่มี”


ผมยิ้มหวานส่งไปให้และเอาข้อศอกกระทุ้งเอวให้คนติดตามข้างๆ ยกแก้วไปชนกับเธอด้วย  สาวๆ พากันยิ้มและเอาตัวเบียดผมกับอีกคนใหญ่  หน้าอกหน้าใจก็ติดแขนไปหมด  นี่สิสิ่งที่ผมพร่ำหามาตลอดแต่แปลกที่จู่ๆ ผมก็เอาขาถอยหลังหนีช้าๆ


ตามมาหลอกหลอนทำไมวะ”


พอจะเอาอกกระแทกกับคัพซีหน้าตาของคนที่คอยดุผมเรื่องใส่เสื้อกล้ามออกมาข้างนอก  พาดเสื้อผ้าไว้ที่โซฟาก็ลอยเข้าหัวมาซะงั้น  มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ยกินเหล้าไม่อร่อยเลย  ขมคอชะมัด


คุณมากันสองคนเหรอคะ  เราชื่อนินา...แล้วพวกคุณล่ะ?


ผมยองแจครับ  ส่วนเพื่อนผมชื่อชินฮวา”


ผมเอามือไปคล้องคอคนที่ติดตามผมข้างๆ  ลูกน้องของแจ็คสันตัวเกร็งทื่อเพราะจู่ๆ ผมก็ตั้งชื่อให้  เอาจริงผมไม่รู้หรอกว่าเขาชื่ออะไรน่ะ  แต่กลัวไม่เนียน


แหม  ชื่อเพราะทั้งคู่เลยนะคะ น่าสนใจจัง  เนี่ยอีกไม่นานผับก็ปิดแล้วพวกคุณมีที่ต่อไหมคะ?


ก็ไม่มีนะครับ  สาวๆ มีที่ไหมล่ะ?


แบบนี้เรียกว่าให้ท่า  ผมรู้ดีแต่มันก็เป็นโอกาสที่หาได้ยากควรค่าแก่การเก็บไว้ เพราะเธอไม่ใช่ลูกค้าที่ผมต้องรักษาจรรยาบรรณ


คงต้องไปกับคุณ...”


...ครืดๆๆ...


ยังพูดไม่ทันจบประโยคจู่ๆ แรงสั่นตรงกระเป๋ากางเกงก็ดังขึ้นเรื่อยๆ จนผมรำคาญเลยต้องเอาขึ้นมาดู  แต่ยังไม่ทันเห็นหน้าจอชายข้างๆ ก็เริ่มวางแก้วเหล้าลงและขยับเท้าถอยหลังพลางมองไปที่หน้าประตู


ซวยละ”


ผมพูดออกมาแบบไม่ต้องดูมือถือเลยด้วยซ้ำว่าใครโทร.มา  บอดี้การ์ดข้างนอกเข้ามาในผับขนาดนี้ไม่ต้องสืบเลยว่า


...คุณแจ็คสัน...


ใช่ครับ คนที่โทร.เข้ามาหาผมคือคุณแจ็คสันนั่นแหละ


ฮัลโหล...ว่าไงคุณ  นี่เป็นคนหรือนักสืบเนี่ยรู้ไวจริง”


กลับ-คอน-โด-เดี๋ยวนี้!”


เป็นพ่อหรือไงมาสั่งอยู่ได้  ผมเพิ่งมาได้ไม่นานและก็มันเป็นสิทธิ์ของผมที่จะเข้าหาพวกเธอนะ”


ก็จริงนี่ครับ ทำไมผมต้องเชื่อฟังเขาด้วย  พ่อก็ไม่ใช่มาสั่งให้ทำนู่นทำนี่ โดยเฉพาะสั่งให้ผมเลิกยุ่งกับพวกเธอและให้กลับบ้าน  มันไม่ใช่ตั้งแต่ให้คนตามผมเยอะขนาดนี้แล้ว


ฉันไม่ได้เป็นพ่อนายแต่เป็นผัว  ถ้าไม่กลับฉันจะให้คนหิ้วนาย
กลับเดี๋ยวนี้”


นี่คุณอย่ามามั่วนะใครเป็นผัวผม  พูดให้มันดีๆ และก็ไม่ต้องให้ใครมาหิ้ว  เพราะผมไม่กลับ”


ชเว  ยอง  แจ!”


...ติ๊ด...


ผมตัดปลายสายทิ้งไปแล้วเพราะมันน่ารำคาญ  ใบหน้าของผมหันมามองชายที่เคยรวมหัวกันตอนนี้ส่ายหน้าลูกเดียวว่าจะไม่เอาด้วยแล้ว  สาวๆ ก็มองหน้าผมแบบหวาดๆ  เออไม่หวาดสิแปลกก็ชายชุดดำล้อมผมอยู่เนี่ย


เออได้  โอเคกลับก็กลับ”


กลับก็ได้ไม่เห็นต้องมายืนขู่กันขนาดนี้เลยนี่หว่า  คุณแจ็คสันนะคุณแจ็คสัน กลับมาก่อนเถอะจะเร่งให้ฉีกสัญญาทิ้ง  ไม่ทนมันแล้วว้อย


End Youngjaes Part

 


คุณแจ็คสันครับ  ลายเซ็นเมื่อกี้ไม่ใช่ของท่านนะครับ”


เห้ย  นี่ฉันเขียนชื่อยองแจทำไมวะเนี่ย!”


ตั้งแต่เช้ามาแจ็คสันก็ไม่ค่อยมีกะจิตกะใจอยู่กับเนื้อกับตัวสักเท่าไหร่  ไม่ว่าเลขาจะสรุปงานประชุมเมื่อกี้นี้เข้าหูยังไงเหมือนสมองไม่ไปตามสักนิด  จนร้ายแรงสุดก็เซ็นเอกสารต่อหน้าพนักงานผิดเนี่ยแหละ


ท่านเขียนเป็นชื่อใครครับเนี่ยพอดีผมฟังชื่อไม่ออก”


ที่พนักงานฟังไม่ออกเพราะชื่อที่แจ็คสันเอ่ยมามันไม่ใช่ภาษากวางตุ้งที่ใช้กันทุกวันในฮ่องกงนั่นแหละ


ช่างเถอะ  นายไปปริ๊นต์มาใหม่และเอามาให้ฉันละกัน”


ตั้งแต่คุณแจ็คสันมาดูงานฮ่องกงเดือนนึงดูใจลอยๆ นะครับ”


ไม่ใช่เพียงแค่พนักงานคนนี้คิดหรอก  ช่วงนี้แจ็คสันเองก็รู้ตัวเหมือนกันว่าผิดแปลกไป  ปกติเขาใส่ใจงานมากกว่านี้  แต่นี่ไม่ใช่เลย เขาดูไม่ค่อยมีสมาธิกับงาน  ยิ่งเรื่องเมื่อคืนนะ...


นายเคยคิดถึงเรื่องของใครจนกังวลไหม?


หืม  ท่านหมายความว่ายังไงเหรอครับเนี่ยหรือว่าท่านคิดถึงแฟนที่เกาหลีครับ”


...พรวด...


กาแฟที่เริ่มไม่เย็นแล้วพ่นออกจากปากทันที เลอะเอกสารไปหมดจนแจ็คสันต้องคว้าทิชชู่มาซับกันพัลวัน


นายพูดไรเนี่ย...ไม่ใช่  ฉันหมายถึงลูกจ้างที่ชอบสร้างเรื่องน่ะ”


อ๋อ ก็ท่านมีอาการเหมือนคนคิดถึงแฟนมาตลอดนี่ครับ  ใครๆ ก็บอกมาอย่างนี้ผมเห็นยังแอบคิดว่าท่านห่วงแฟนอยู่  แต่ถ้าไม่ใช่แสดงว่าคนนั้นต้องสำคัญกับท่านมากแน่ๆ  ท่านถึงใจลอยขนาดนี้”


นี่ฉันอาการออกขนาดนั้นเลยเหรอ?


อาการออกจนใครๆ พากันคิดว่าคิดถึงแฟนนี่ก็คงไม่ใช่เรื่องธรรมดาแล้วล่ะ  เขาแปลกไปจริงๆ


ครับ  เอ่อ...ท่านชอบใครอยู่หรือเปล่า  ผมจะได้ให้คำแนะนำถูก”


เห้อ...ไม่มีอะไรหรอก  ไปปริ๊นต์เอกสารมาใหม่ได้แล้ว”


แจ็คสันมองแผ่นหลังพนักงานคนนั้นจนกระทั่งเดินออกไปจากห้องทำงานก่อนจะหันมามองมือถือตัวเองที่สายโทร.ออกล่าสุดตลอดทั้งเดือนนี้ก็มีแต่ยองแจ  ข้อความล่าสุดที่ไม่ใช่เรื่องงานก็มีแต่ยองแจ  นี่เขาชักจะเป็นประสาทไปแล้วหรือไงกันที่เอาแต่ตามเรื่องของยองแจ


ปกติอยู่คนเดียวมาตลอดละมั้งพอมีตัววุ่นวายมาอยู่ด้วยก็แค่แปลกใหม่  ไม่มีอะไรหรอก”


แต่ใบหน้าของแจ็คสันกลับอมยิ้มเมื่อคิดไปถึงตอนที่จับได้ว่ายองแจยิ้มให้ที่กระจกบ้านเขา  หรือว่าวีรกรรมกวนประสาทที่เอาแต่แหกปากร้องเพลงวงนักร้องที่ชอบในห้องจนเสียงดังไปถึงห้องทำงาน  ห้องนอน  แรกๆ ก็หนวกหูแต่พอฟังไปฟังมาก็ขำในเสียงหลง  เหมือนตอนนี้


หึๆ  นายมันแปลกนะยองแจ”


แปลกที่ว่าก็คงเป็นเรื่องที่เป็นไม้เบื่อไม้เมากับเขามาตลอด  ปกติถ้าเป็นคนอื่นก็คงดี๊ด๊าที่ได้เข้ามาอยู่ร่วมกันกับเขา  ได้เงินก้อนโตทำงานสบายๆ นั่นแหละ  แต่นี่อะไรกัดกับเขาได้ทุกวี่ทุกวัน  ไม่รู้ว่าคอนโดป่านนี้จะรกแค่ไหน


...ครืดๆๆ...


คิดได้อยู่ไม่นานรูปในแอปพลิเคชั่นแชทของแจ็คสันก็ดังขึ้นพร้อมข้อความของบอดี้การ์ดของเขาที่หน้าจอ  ยังไม่ทันอ่านดีแจ็คสันก็ตาโตรีบคว้ามันมาดูใกล้ๆ


วันนี้คุณยองแจอาเจียนหนักมาก คุณแจ็คสันให้พวกผมพาเขาไปโรงพยาบาลไหมครับ เขาเป็นแบบนี้มาสักสองสามวันแล้ว


ไอ้พวกโง่  เขาไม่สบายก็พาไปโรงพยาบาลดิวะ”


แจ็คสันโมโหขึ้นมาไม่มีปี่มีขลุ่ยทั้งที่ปกติเขาเป็นคนเฉยชากับเรื่องพวกนี้มากแท้ๆ  ปากบ่นมือก็กดสายโทร.ออกไปที่คนส่งข้อความมา


ฮัลโหล  เป็นหนักไหม?


ก็ไม่หนักเท่าไหร่ครับท่าน  วันนี้คุณยองแจมาทานข้าวข้างนอกกับน้องชายพวกผมเลยเห็นว่าเขาอาเจียน  พอถามก็บอกไม่เป็นไรเพราะเป็นมาสองสามวันแล้วและเดี๋ยวมันก็ดีขึ้น”


พาไปหาหมอ  ถ้าหมอนั่นไม่ยอมไปก็บอกฉันบังคับ”


ครับท่าน”


แจ็คสันค่อนข้างหัวเสียน่าดู  ดื้อกับเจ้านายไม่พอยังดื้อกับร่างกายตัวเองอีก ไม่สบายแทนที่จะไปหาหมอก็ฝืนตัวเองให้ป่วยเนี่ยนะ


ต้องรีบเคลียร์งานไปคุยกันให้รู้เรื่องแล้วมั้งยองแจ”


ว่าแล้วเขาก็นั่งก้มหน้าก้มตาเคลียร์งานให้เสร็จ  ดูจากแท็บเล็ตแล้วก็เห็นว่าพรุ่งนี้มีตารางไปเจอซัพพลายเออร์แค่ถึงเที่ยง  ดังนั้นเขาว่าจะบินกลับเกาหลีเลย


ฮัลโหล จองตั๋วเครื่องบินฉันกลับเกาหลีเที่ยวไฟลท์บ่ายโมงด้วยนะ”


ค่ะท่าน”


แจ็คสันกดโทรศัพท์ไปหาเลขาหน้าห้องพอพูดเสร็จก็พิมพ์งานไปมองมือถือไปว่าบอดี้การ์ดของเขาจะมีน้ำยาพอที่จะบังคับยองแจไปหาหมอได้ไหม


หมอนั่นเป็นอะไรหนักไหมเนี่ย  เห้อ...วุ่นวายจริงๆ”

 


...แกร๊ก...


เสียงปิดประตูห้องของชายชุดกาวน์ดังขึ้นท่ามกลางสีหน้าตึงเครียดของตัวเองที่มองมายังยองแจซึ่งไม่ได้รู้ร้อนรู้หนาวอะไรหลังจากถูกบรรดาชายชุดดำลากมาที่โรงพยาบาลแม้แต่น้อย


อ้าวคุณหมอมิโนมาแล้วเหรอครับ  ผมไม่ได้เป็นอะไรมากใช่ไหม  เนี่ยก็บอกพวกเขาแล้วว่าไม่ได้เป็นอะไรก็ยังบังคับพามา”


ยองแจหันไปพูดกับคนที่เพิ่งเข้ามาในห้อง  น้ำเสียงรำคาญปนหงุดหงิดหน่อยๆ ตามสไตล์คนโดนบังคับมา


คุณยองแจรู้ได้ไงครับว่าไม่มีอะไร นี่มันเรื่องใหญ่มากเลยนะครับ  ตั้งแต่ทำงานเป็นหมอมา  หรือแม้กระทั่งอาจารย์หมอของผมก็ยังตกใจจนลมจะจับ”


คุณหมอบอกว่าผม...เป็นโรคร้ายแรงเหรอครับหมอ!  บอกผมมานะว่าผมเป็นอะไร  ผมใกล้ตายเหรอครับ  ไม่ได้นะผมยังส่งน้องชายเรียนไม่จบเลย”


มือของยองแจถือวิสาสะจับไปที่ข้อแขนของหมอตรงหน้า  อาการชิลๆ ของเขาเริ่มหายไปตั้งแต่เห็นสีหน้าของหมอที่จริงจังเอาการ


ไม่ใช่โรคร้ายแรงหรอกครับวางใจได้  เพียงแต่เป็นสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนและต้องปิดเป็นความลับ  หมอของถามเรื่องนึงว่าพ่อแม่ของคุณได้บอกอะไรไว้หรือเปล่า  ผมหมายถึงตอนที่คุณเกิดมาน่ะ”


ไม่นี่ครับ  พ่อแม่พวกผมจากผมไปตั้งแต่ตอนไหนยังไม่รู้เลย”


เสียงเทาหม่นของยองแจทำเอามิโนไม่กล้าซักถามอะไรต่ออีก  ดูท่าจะไม่ใช่เรื่องสมควรถามอีกเลยได้แต่ถอนหายใจและนำผลตรวจให้ยองแจดู


นี่ไอ้แจ็คสันแฟนคุณยองแจไม่มาด้วยเหรอครับ  เรื่องใหญ่เอาการแท้ๆ น่าจะมาฟังข่าวดีด้วยกัน”


ยองแจคว้าเอกสารตรงหน้ามาอ่านช้าๆ  พอหมอมิโนพูดขึ้นมาก็ชำเลืองตามองกระดาษทีมองหน้าที  ว่าแต่มันเกี่ยวอะไรกับคุณแจ็คสันด้วยเล่า


ทำไมต้องมาด้วยกันเหรอครับ?


ถ้าคุณอ่านเอกสารตรงหน้าเดี๋ยวก็รู้ครับ”


อืม...ให้ตายสินี่มันอะไรวะเนี่ย  อ่านไม่ออกไม่เข้าใจ!”


ให้ตายจริงๆ นั่นแหละ  สงสัยหมอมิโนคงจะช็อกมากไปหน่อยเลยลืมว่าศัพท์ทางแพทย์พวกนี้ใครอ่านก็คงไม่เข้าใจ


ขอโทษทีครับผมตกใจมากไปหน่อย  เดี๋ยวผมบอกคุณยองแจช้าๆ ชัดๆ นะครับ  ก่อนอื่นต้องขอแสดงความยินดีก่อนว่าคุณกับเจ้า
แจ็คสันกำลังจะมีตัวน้อยๆ ด้วยกันแล้ว  ตอนนี้อายุครรภ์ประมานเกือบสี่สัปดาห์”


อ๋อ  ผมท้องนี่เอง  ไม่ใช่เรื่องร้ายแรงอะไรถึงตายซะหน่อย  หมอก็เล่นใหญ่ซะน่าตกใจ”


ยองแจหัวเราะอย่างโล่งอกออกมาในขณะที่หมอมิโนเนี่ยสิงงเป็นไก่ตาแตก  ยองแจไม่ตกใจเลยเหรอไงกัน  ผู้ชายท้องได้มีที่ไหน

               

               “ห้ะ!!  ผมท้อง!  ผมเป็นผู้ชายนะครับ!!!


ครับ  คุณยองแจเป็นเพศชายตั้งแต่เกิดเพียงแต่มีฮอร์โมนเพศหญิงสร้างมดลูกขึ้นมาแฝงในร่างกายของคุณ  และตอนนี้คุณก็ตั้งครรภ์อยู่  เพื่อนผมกำลังเป็นพ่อคนแล้ว”


หมอมิโนตกใจได้ไม่นานคนฟังก็ได้สติสักทีว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องปกติสักหน่อย


บางทีหมออาจจะตรวจผิด  ตรวจใหม่ไหมครับอย่ามาเล่นตลกกับผมเลยหน่า”


คุณยองแจครับ ผมเป็นหมอไม่ใช่แก๊งสามช่า  ผมก็ตกใจเหมือนกัน คิดว่าผมตลกเหรอครับตอนนี้”



แต่พอได้สติขึ้นมาก็ไม่เชื่อซะงั้น  ทำเอามิโนพูดปนขำออกมาเพราะบางทียองแจก็น่าเอ็นดูเกินไป  สีหน้าซีดขาวของยองแจที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ มิโนเลยต้องกลับมาเป็นหมออีกครั้งไม่ใช่ฐานะเพื่อนแฟน(กำมะลอ) ของยองแจ


มันเกิดขึ้นได้ยังไง  ถึงคุณหมอจะบอกก็เหอะว่าผมมีฮอร์โมนเพศหญิงมาตอนเกิด  แต่เรื่องแบบนี้มันไม่มีในโลก  คุณหมอผม...ผมจะทำยังไง?


สิ่งที่ผมตอบได้คือเจ้าตัวน้อยของขวัญของคุณกับเจ้าแจ็คสันกำลังเกิดมานะครับ  หากไม่นับว่ามันเป็นเรื่องแปลกก็คือเรื่องที่ล้ำค่าที่สุด  ผมอยากให้คุณดีใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นและผมจะรับผิดชอบเคสนี้เอง  จะไม่มีใครรู้เรื่องคุณ”


เขาจะปลอดภัยใช่ไหม  ที่เขาเกิดมาอยู่ในท้องของผม  ผม...”


ต้องปลอดภัยสิครับ  ผมสัญญาว่าจะดูแลคุณและเจ้าตัวเล็กให้ดีที่สุด  ผมเป็นเพื่อนเจ้าแจ็คสันมันนะ ขืนลูกมันเป็นอะไรไปผมตายพอดี”


พอได้ยินหมอว่าอย่างนั้นความกังวลที่มาหลังความตกใจของยองแจก็ซาลง  เพียงแต่ว่าพอเขาคิดถึงแจ็คสันจู่ๆ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป


หมอมิโนครับ  ผมมีเรื่องจะขอร้อง...หมออย่าเพิ่งบอกพี่แจ็คสันได้ไหมครับ  ผมอยากบอกพี่เขาเอง”


ความจริงคือยองแจไม่มีทางจะบอกแจ็คสันด้วยซ้ำ  แค่เขามาฟังเรื่องนี้ก็ยังตกใจแทบช็อก  แล้วแจ็คสันล่ะ...ถ้ารู้เรื่องคงไม่ไล่ไปทำแท้งหรอกเหรอ  ถ้าหากแจ็คสันรู้และไล่เขาไปเขาจะทำยังไง  เลี้ยงลูกคนเดียวเรื่องใหญ่จะตาย ไหนจะค่าเรียนแบมแบมอีก


สมองมืดแปดด้านไปหมด


ผม...เอ่อ  บอกไปแล้ว”


ห้ะ  ว่าไงนะหมอ?



นักอ่านสามารถซื้อเป็นหนังสือแบบ E-Book อ่านได้แล้ววันนี้

ในราคาเพียง 200 บาทให้อ่านกันจุใจ 

E-Book ประกอบด้วย เนื้อหาตั้งแต่แรกจนจบและตอนพิเศษในเล่มโดยเฉพาะ

ลิ้งค์ซื้อ #แฟนกำมะลอจจ คลิกที่นี่

ลิ้งค์วิธีซื้อ #แฟนกำมะลอจจ คลิกที่นี่






สามารถแสดงความคิดเห็นผ่านทวิต #แฟนกำมะลอจจ

 

AUTHORSNOOKY

FANS PAGE SECRET SNOOKY FICTION

TWITTER @SKadsakul




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 150 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

537 ความคิดเห็น

  1. #529 chakiyakornyj69 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 05:41
    หมอไวยิ่งกว่ส5G
    #529
    0
  2. #129 Paysage (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 15:56
    มาร์คใจร้ายมากเลย สงสารแบมอ่ะ ถ้าแจรู้เรื่องนี้ไม่ฆ่ากันตายไปข้างหนึ่งเลยรึไง แต่ว่านะ แจแมนทั้งแท่งต้องการผญ.แต่ว่าน้าาา ลืมใครอีกคนไปรึเปล่า
    #129
    0
  3. #128 aruxfics (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 03:08
    สงสารน้องแบมTT
    ตื่นเต้นกับตอนหน้า กรี้ดดด
    #128
    0
  4. วันที่ 1 ธันวาคม 2561 / 00:37
    มาร์คใจร้ายจังงง
    #127
    0
  5. #126 new1137yuri (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 14:24
    อ่านแล้วหยุดไม่ได้อ่ะ ทำไงดี 555
    #126
    0
  6. #125 jjacksonn7 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 02:32
    กรี๊ดดดดพี่มาร์คอย่าทำร้ายร้อง เฮียจะถีบจริงๆหรอแหมมม
    #125
    0
  7. #124 jjacksonn7 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2561 / 02:31
    กรี๊ดดดดพี่มาร์คอย่าทำร้ายร้อง เฮียจะถีบจริงๆหรอแหมมม
    #124
    0
  8. #123 preem77 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 14:39
    โหดจังเลยยยยย จะถีบให้ตกเตียง-'!
    #123
    0