รักตลอดเวลา ... Forever You (Project 20 ปี SPB)

ตอนที่ 4 : ชั่วโมงที่ 1 (จบ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,535
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 92 ครั้ง
    20 มี.ค. 62

“ไม่ได้! รางวัลหน่ะ รางวัล เข้าใจไหม มันต้องตามใจผู้ให้ ไม่ใช่ผู้รับ!

ชัยชนะทำเสียงแข็ง เขย่าขาเร็วๆแกล้งให้หัวของไทนี่ที่เกบอยู่บนเข่าเขาสั่นคลอนเหมือนตุ๊กตาติดสปริง จนเจ้าตัวต้องยอมยกหน้าออกไป ทำหน้ายุ่งไม่พอใจ ในขณะที่มีรอยยิ้มพรายปรากฏอยู่บนหน้าหล่อเหลาที่มีเชื้อสายตะวันตกแทน ชอบชะมัดเวลาแกล้งยัยเด็กนี่ได้

“เขย่ามาได้นะคะอานอร์ธ ไทนี่เวียนหัวเลย คิดเลขไม่ออกแล้ว”

“ข้ออ้างทั้งนั้น”

ตามสีฟ้าของเขาปรายมอง ด้วยขนาดตัวที่สูงใหญ่เลยพอทำให้เห็นได้ว่าในหน้ากระดาษของดั่งฤทัยเหลือโจทย์เจ้าปัญหาเมื่อครู่เป็นขอสุดท้าย

“แต่ให้พักสักห้านาทีก็ได้ ขนมนี่อร่อยดี ซื้อเจ้าไหน เอาไหม นี่อากินคนเดียวจะหมด เดี๋ยวกินข้าวเย็นกับแทนไม่ไหว มีอะไรที่แพ้ในนี้หรือเปล่า”

ชายหนุ่มชี้ไปที่ของว่างแบบฝรั่งเศสแต่มีต้นกำเนิดมาจากเยอรมันที่เรียกว่า คิชมีหลากหลายไส้ทั้งผักโขม ทั้งแฮม ทั้งแซลมอน จัดมาสวยงานในกระเช้าของว่างแบบที่จัดน้ำชายามบ่าย ก่อนจะเอื้อมไปหยิบขนมชิ้นเล็กเข้าปากอย่างหยุดไม่ได้ นี่รสชาติดีกว่าร้านชื่อดังที่ไปกินเพราะแฟนสาวอยากถ่ายรูปลงไอจีเมื่อวันก่อนเสียอีก เหลือบมองเด็กสาวที่เอื้อมมาหยิบขนมกัดเป็นคำเล็กๆเข้าไปเรียบร้อย ทานได้แบบนี้แสดงว่าไอ้ขนมที่เขาชอบอันนี้ไม่มีส่วนผสมอะไรที่ดั่งฤทัยแพ้สินะ

“หืมมม ซื้อที่ไหนกันคะ ไทนี่ทำกับคุณแม่เมื่อเช้าหรอก”

ได้ยินแบบนั้นชัยชนะก็เลิกคิ้ว ไม่ได้แปลกใจที่ดั่งฤทัยเข้าครัว แต่แปลกใจที่ภรรยาเจ้านาย คนที่เขาเคารพทั้งผัวทั้งเมียเสมือนพี่น้องจริงๆ ทำของฝรั่งเป็นอาหารว่าง ทั้งๆที่ปกติจะนิยมทำแต่ของไทย ของจีน เพราะพี่ไทยทัพไม่นิยมอาหารฝรั่งขนมฝรั่งเลยแม้แต่น้อย ดังนั้นทุกครั้งที่ฝากท้องที่บ้านนี้ตั้งแต่สมัยเป็นเด็กนักเรียนทุน เป็นพนักงานบริษัท เป็นพี่เลี้ยงยัยขี้อ้อน จนตอนนี้รั้งตำแหน่งแฟน ของลูกสาวคนโต เขาก็จะไม่เคยคาดหวังว่าจะได้ทานอาหารตะวันตก

“พี่ใจทำหรอ นึกยังไงเปลี่ยนแนว”

ถ้ามาเจอขนมจีบ ซาลาเปายังคุ้นตามากกว่า อดอิจฉาพี่ไทยทัพไม่ได้ที่มีภรรยาเป็นแม่บ้านแม่เรือนครบทุกประการ อาหารคาวหวานทำได้เลิศรสชนิดที่ไม่ค่อยเห็นคนที่เป็นทั้งเจ้านาย ทั้งที่เขาเคารพเป็นพี่ชายจะออกไปทานที่ไหน ไหนจะฝีมือการจัดดอกไม้ที่ไม่ว่าจะมีงานใดไทยทัพก็ไม่เคยสั่งซื้อแต่ให้ภรรยาจัดการให้ทุกที ไม่รู้ชีวิตเขาจะได้มีบุญมีเมียพร้อมสรรพแบบนั้นไหม

“ก็ไม่นึกไง ไทนี่นี่แหละค่ะที่นึก จำได้ว่าวันก่อนพี่แทนบอกว่าไปทานกาแฟกับอานอร์ทแล้วอานอร์ทบอกว่าชอบ”

ใช่...เขาชอบ...ตอนเด็กที่ยังอยู่ที่เยอรมันกับบิดามารดาได้กินบ่อยๆ เป็นขนมที่กินแล้วสุขทุกข์ปนกัน แต่คิดได้แค่นั้นก็ปักความคิดถึงคนที่จากไปให้พ้นหัว หันกลับมาเจรจากับคนข้างๆต่อ จะว่าไปยัยนี่ก็คุยสนุกดี...หึ...ไม่สนุกได้อย่างไรก็ตั้งแต่วันแรกที่เหยียบย่างเข้ามาในบ้านนี้ ก็มีแต่เด็กคนนี้ที่คอยมาวนเวียนป่วนเปี้ยนจนเขาไม่รู้จะสลัดออกทางไหน รู้ตัวอีกทีก็กลายเป็นเพื่อนคุยกับเด็กอายุสิบสองไปเสียแล้ว

“แล้วยังไง นึกปุ๊ป ขนมมาปั๊ปงี้”

“บ้าหรือไง อานอร์ธ”

ดั่งฤทัยค้อนควักดูน่ามอง มีจริตเพลินตา  นี่ถ้าโตไปคงหัวกระไดไม่แห้ง หึ...ก็ดีแล้วแหละที่เรียนหนังสือมันที่บ้านไม่ได้ออกไปให้ใครเห็น ไม่งั้นไม่รู้ว่าจะโดนใครหลอกอีกหรือเปล่า ยิ่งไม่ค่อยรู้เรื่องรู้ราวอะไรกับเขาอยู่

“ไทนี่ก็บอกคุณแม่สิคะ ว่าอยากทำ ยังคิดว่าจะให้ใครเอาไปส่งให้อานอร์ธกับพี่แทนที่บริษัทให้เลยนะ แต่อานอร์ธตามกลิ่นขนมไทนี่มาพอดี นั่งดูยูทูปตั้งหลายครั้งนะ ระหว่างรอพี่วินัยพาพี่เล็กออกไปซื้อของตามสูตร อร่อยชะม้าาา”

เจ้าตัวยิ้มแผละ ใส่เขา เพราะรู้ว่าจะต้องโดนชายหนุ่มเขกหัวแบบทุกทีที่ล่อเล่นลามปามใส่ชัยชนะโยกตัวหนีทันควันแบบรู้จังหวะจะโคนของกันและกัน

“นี่อานะ ไม่ใช่หมา!                             

“ไทนี่ก็ไม่ได้พูดสักหน่อย อานอร์ธคิดแบบนั้นได้ยังไง ไทนี่รักอานอร์ธจะตาย ไม่กล้าว่าอานอร์ธเป็นหมาหรอกน้า”

ดั่งฤทัยทำตาใสใส่ชัยชนะอีกที ถึงแม้ในใจจะแอบคิดแอบแซวก็เถอะ

“ก็แล้วที่พูดมามันชวนคิดไหมละ ไปๆ ทำการบ้านต่อได้แล้ว”

“แล้วรางวัลอะ คืออะไรคะ ปลูกเรือนเขายังว่าต้องตามใจผู้อยู่ แล้วนี่ของของไทนี่เลยนะคะ อานอร์ธจะไม่ตามใจ ให้ของที่ไทนี่อยากได้หน่อยหรอ ”

คนขี้เกียจยังไม่ยอมลงมือ พยายามกล่อมคนอายุสามสิบสองด้วยสุภาษิตไทยแบบเกินวัย แต่ก็ยังดีที่ยอมหยิบดินสอขึ้นมา มองหน้าเขาแบบมีความหวัง โดยที่ชัยชนะก็ไม่สนใจ คนอย่างเขาใครจะมาอ้อนเอาอะไรก็ไม่ได้ทั้งนั้น

“ไม่บอก! ทำได้ตามที่พูด เดี๋ยวก็รู้เอง”

“หึ ไทนี่ไม่ง้อก็ได้ ไม่สนใจอานอร์ทแล้ว เดี๋ยวไทนี่อยากได้อะไรจะไปบอกคุณพ่อเอง”

ดั่งฤทัยสะบัดหน้ากลับไป จดจ้องอยู่ที่ตัวเลขตรงหน้า ไม่ได้หวังจะทำแบบฝึกหัดให้ได้ดีเพื่อที่กะว่าจะสอบผ่านแต่อย่างใด แต่เพราะอยากได้อะไรจากเขา คนที่หล่อนเทิดทูนนับถือหรือจะเรียกว่ากรี๊ดกร๊าดชื่นชม เหมือนบรรดาวัยรุ่นตามติ่งดาราก็คงได้ ดังนั้นของจากเขาก็ไม่ต่างอะไรกับลายเซ็นของไอดอลที่เราติดตาม  ในขณะชายหนุ่มก็มองตาตามไปเฝ้าคุมประพฤติเด็กสาว อย่างไม่สนใจคำประชดเมื่อกี้ ก็อย่างยัยไทนี่นะหรอจะมาไม่ง้อ ไม่สนใจเขาได้ เดี๋ยวอีกสักห้านาทีผ่านไป เจ้าตัวก็ลืมแล้วว่าเคยงอนอะไรไว้แล้วก็กลับมาออดอ้อนเป็นลูกหมาพันแข็งพันขาทำตาใสเสียงหวานใส่เหมือนเคย ...เห้อ...แล้วรางวัลที่เผลอพลั้งปากบอกให้สินบนไปเมื่อกี้เพราะอยากให้ดั่งฤทัยตั้งใจควรจะเป็นอะไร...ตาคมกริบสีฟ้ายังมองเสี้ยวหน้าของคนที่ไม่รู้ตัวว่าโดนจับจ้อง...เดี๋ยวลองถามแทนดูก็ได้ ว่าช่วงนี้ยัยตัวเล็กนี่บ่นไหมว่าอยากได้อะไรหรือเปล่า

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 92 ครั้ง

53 ความคิดเห็น

  1. #13 ไอยดา (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 19:02

    อยากรู้ เป็นแฟนพี่ แล้วไหงไปแต่งกับไทนี่

    #13
    0
  2. #11 MiniNishol (@MiniNishol) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 12:36
    โอยย ฉันหลงไทนี่
    #11
    0