รักตลอดเวลา ... Forever You (Project 20 ปี SPB)

ตอนที่ 1 : ชั่วโมงที่ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,668
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 148 ครั้ง
    17 มี.ค. 62

การบ้านวิชาภาษาไทย

โดย เด็กหญิงดั่งฤทัย บรรณรัตน์

เรื่อง อาชีพในฝัน

 

 

วันที่ 21    กรกฎาคม 2546

 

ตอนที่คุณครูถามว่าโตขึ้นอยากเป็นอะไร ไทนี่ตอบคำถามคุณครูไม่ได้เลย คุณครูเลยช่วยถามต่อว่าวิชาที่เรียนเก่งที่สุดคืออะไร ไทนี่ก็ยังตอบไม่ได้ เพราะเรียนไม่เก่งเลยสักวิชา กีฬาไทนี่ก็ไม่ได้เรื่องสักอย่าง เพราะสุขภาพไทนี่ไม่แข็งแรง คุณพ่อเลยไม่อนุญาตให้ออกแรงเยอะๆ คุณครูเลยบอกให้ไทนี่ลองนึกว่าชอบ หรือชื่นชมใครเป็นพิเศษ เผื่อจะเแามาเป็นตัวอย่าง แล้วไทนี่ก็เจอคนที่ไทนี่อยากเป็นตอนโตขึ้น อยู่ในบ้านของไทนี่เอง

คุณพ่อของไทนี่เป็นเจ้าของร้านเพชรค่ะ คุณพ่อเก่งมาก บินไปซื้อเพชรสวยๆ มาทำสร้อยขาย มีแต่คนแย่งซื้แ ต่คุณพ่อไม่ค่อยได้กลับบ้านเร็วมาเล่นกับไทนี่เท่าไหร่ แต่คุณแม่ก็บอกว่าไม่เป็นไรเพราะคุณพ่อทำงานหนักเพื่อพวกเรา ไทนี่ก็เลยเข้าใจตามคุณแม่ เพราะอยู่บ้านกับคุณแม่ก็มีความสุข สนุกมาก อยากจะกินอะไร คุณแม่ทำได้ทุกอย่าง อยากจะเล่นอะไรคุณแม่ก็เล่นกับไทนี่ทุกอย่าง ทำผมให้ไทนี่ได้ทุกทรง แม้แต่คุณพ่อที่ทุกคนบอกว่าเก่งนักหนา เวลาหาอะไรไม่เจอยังต้องมาบอกคุณแม่ คุณแม่จะหาให้ได้ในเวลานิดเดียว หรือเวลาคุณพ่อเหนื่อยๆ ไทนี่เห็นหอมแก้มคุณแม่ทีเดียวก็ยิ้มได้

ดังนั้นโตขึ้นไทนี่อยากอยู่บ้านแบบคุณแม่ คอยดูแลทุกคนในครอบครัว เป็นคนที่ทำให้ทุกคนมีความสุข คนที่ทำให้ทุกคนมีเสียงหัวเราะ คนที่คอยเช็ดน้ำตาไทนี่ ไทนี่ไม่หวังจะหาเงินเก่งๆ อย่างคุณพ่อ หรือเรียนเก่งๆอย่างพี่แทน แต่โตขึ้นไทนี่อยาเป็นภรรยาที่ดีแบบที่คุณแม่เป็น เป็นคุณแม่ที่ดีอย่างที่ไทนี่มี และไทนี่สัญญาว่าไทนี่จะเป็นภรรยาเป็นคุณแม่ที่เก่งที่สุดค่ะ

 

ด.ญ. ไทนี่

 

“ไทนี่ ไปทำอะไรมาทำไมเปียกขนาดนั้น เดี๋ยวก็ป่วยหรอก ทำไมไม่รู้จักดูแลตัวเองเลยเหอะ” ดวงหทัยในวัยยี่สิบสามเท้าสะเอวถามน้องสาวที่ยังแต่งชุดประถมด้วยท่าทีไม่สบอารมณ์ หล่อนเป็นพี่สาวคนโตในขณะที่ไทนี่ หรือดั่งฤทัยเป็นลูกหลงคนสุดท้องที่หลงมาตอนทั้งพ่อและแม่มีอายุเลยสามสิบห้าแล้ว ตอนเกิดมาก็คลอดก่อนกำหนดตัวเล็กนิดเดียวต้องอยู่ในตู้อบเป็นเดือนๆ กว่าจะสามารถพากลับบ้านได้ และตลอดเวลาที่โตมาก็อ่อนแอ ป่วยบ่อยมาโดยตลอด เรียนหนังสือหนังหาก็พอผ่าน แต่ก็ไม่มีใครกดดันอะไร กลับกลายเป็นลูกรัก ลูกโอ๋ของพ่อกับแม่ด้วยซ้ำ โดยที่พี่คนโตอย่างหล่อนก็ไม่ได้อิจฉาอะไร ออกจะเอ็นดูและเป็นห่วงน้องพอๆกัน หรือบางที่ก็มากจนตัวไทนี่เองนี้แหละที่ค่อนคอดตลอดว่าหล่อนทำตัวเป็นแม่แก่มากกว่าคุณแม่เป็นไหนๆ

“พี่แทน” ดั่งฤทัยเรียกพี่สาวด้วยความตกใจ ไม่คิดว่าจะโดนจับได้คาหนังคาเขาแบบนี้ ลืสมไปแล้วด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายกลับจากการเรียนต่อต่างประเทศมาสามวัน ทำให้เด็กสาวเผลอทำอะไรที่ต้องแอบคุณพ่อคุณแม่

“...เอ่อ...ไทนี่ไปอาบน้ำให้พลูโตมา” เด็กหญิงหมายถึงหมาพันธ์ลาบราดอที่หล่อนอยากได้นักหนา และได้รับเป็นของขวัญจากผู้ช่วย ฯ คนสำคัญของคุณพ่อ เนื่องจากหล่อนว่ายน้ำได้ตามที่ ชายหนุ่มท่านนั้นตั้งใจสอน เมื่อสองเดือนก่อน กำลังน่ารัก น่าฟัด แต่คุณพ่อกับคุณแม่อนุญาตให้หล่อนเล่นแค่ห่างๆ ไม่ให้ไปอาบน้ำหรือวิ่งตามอะไรมากนักเพราะกลัวจะไม่สบาย แต่วันนี้พอกลับมาถึงบ้านแล้วพบว่าคุณแม่ไปตลาดกับคนรับใช้ยังไม่กลับ  หล่อนเลยแอบดื้อไปอาบน้ำให้น้องหมาแสนน่ารักที่หมายตามานาน ฝ่าฝืนทุกข้อห้ามที่บิดามารดาสั่งไว้ เพราะอยากเล่นสนุกแบบชาวบ้านบ้าง ไม่เช่นนั้นก็คงได้มองดูสุนัขที่อยากได้วิ่งเล่นในสนามจากห้องสมุดภายในบ้านระหว่างทำการบ้านก็แค่นั้น แล้วยังงั้นมันจะเรียกว่าเลี้ยงหมาได้ที่ไหน

“มานี่เลย ไปอาบน้ำเลย เรานี่นะ พี่แทนจะฟ้องแม่ให้ตี ทำไมไม่ห่วงตัวเองเลยเหอะ เจ็บป่วยมาทีหายง่ายๆ เหมือนคนอื่นเขาไหมเหอะ!

ดวงหทัยอดอารมณ์เสียไม่ได้เมื่อเด็กหญิงไม่ดูแลตัวเอง งงใจไปกันใหญ่ว่าเพราะเหตุใดบิดามารดาถึงซื้อหมาให้น้องสาวขี้โรคคนนี้

โห พี่แทน นิดเดียวเองนะคะ ไทนี่ไม่เป็นอะไรหรอก จริงๆแล้วไทนี่แข็งแรงขึ้นตั้งเยอะแล้ว”

เด็กขี้โรคประจำบ้านอ้อนพี่สาวที่โตกว่าสิบสี่ปี ที่ห่วงหล่อนราวกับเป็นแม่อีกคน บางทีดุหล่อนมากกว่คุณแม่ด้วยซ้ำ

“ไม่ได้! พี่แทนจะหยิกให้เนื้อเขียวเลย แล้วนี่ใครไปรับกลับมา หมานี่ด้วยคุณพ่อให้เลี้ยงได้ด้วยหรอ”

พี่สาวคนโตซักไซ้ถาม เพราะไม่เห็นรถที่ใช้รับส่งน้องสาวคนเล็กจอดอยู่ในบริเวณโรงรถ มีแต่รถยนต์คันแปลกตาที่ไม่ใช่รถยนต์ในบ้านจอดอยู่

“แล้วนั่นรถใคร”

นิ้วเรียวที่ตกแต่งไว้อย่างดิบดีชี้ไปที่รถเบ๊นซ์ ซีแอลเอสรุ่นใหม่ล่าสุดสีดำขลับซึ่งจอดอยู่หน้ามุขบ้าน

“รถอานอร์ทค่ะ ส่วนหมาก็อานอร์ธซื้อให้ไทนี่ ที่ไทนี่ว่ายน้ำเป็นแล้ว”

“นอร์ทไหน แล้วนี่ว่ายน้ำเป็นตั้งแต่เมื่อไหร่”

เพราะตอนเด็กๆ ดั่งฤทัยเป็นหอบหืดขั้นรุนแรง รวมถึงเป็นภูมิแพ้อย่างหนัก ทำให้มารดากลัวที่จะให้น้องสาวคนนี้เรียนว่ายน้ำเพราะเกรงว่าความชื้นจะทำให้เจ้าตัวป่วยไปกันใหญ่ แต่นี่กลายเป็นว่าวันนี้เด็กหญิงดั่งฤทัยสามารถว่ายน้ำได้เรียบร้อยแล้ว

“อานอร์ท...” เด็กหญิงทำท่านึกไม่รู้จะอธิบายอย่างไรดี ว่าชายหนุ่มที่หล่อนพูดถึงคือเด็กนักเรียนที่ได้ทุนบิดาจนจบปริญญาเอกด้านจิวเวอรี่ดีไซน์ ซึ่งในช่วงสองปีหลังจากที่เขาเรียนจบมาก็เข้ามาทำงานที่บริษัทของคุณพ่อตลอด ซึ่งคลาดกับ

พี่สาวที่ไปเรียนต่อตั้งแต่ระดับปริญญาตรีที่ต่างประเทศพอดีไม่เคยได้เจอะเจอกัน โดยในช่วงระยะเวลาห้าหกปีที่พี่สาวหล่อนไม่อยู่เมืองไทย ก็แทบจะไม่ค่อยกลับมา

“อานอร์ทคือ...”

“เร็วๆสิ ไทนี่ชักช้าอืดอาด นอร์ทนี่ใครคนขับรถใหม่หรอ”

“ไม่ใช่นะคะ พี่แทน” เด็กหญิงรีบปฏิเสธจะให้พี่สาวเข้าใจอย่างนั้นไม่ได้เด็ดขาดเพราะอานอร์ธห่า อานอร์ทนี่ทำงานที่ตึกคุณพ่อนะคะ ห้องใกล้ๆคุณพ่อเลย”

“เลขา ฯ หรือไง”

“ไม่ใช่ค่ะ คือ...”

เด็กที่ยังไม่ใช้นางสาวยกมือเกาหัว เพราะไม่รู้จะเริ่มเรื่องอธิบายยังไง พี่สาวห่างบ้านไปหลายปี อาจจะไม่เคยรู้ด้วยซ้ำว่าคุณพ่อมีโครงการสนับสนุนทุนการศึกษานักเรียนตั้งแต่ระดับมัธยามปลายยันปริญญาเอก

“เออๆ ช่างมัน ใครจะไปรับมาก็ช่างเหอะ เราหน่ะเข้าบ้าน ได้แล้ว เดี๋ยวป่วยไปก็เป็นเรื่องอีกนะ สมัยพี่แทนไปเรียนหนังสือ ไทนี่ดื้อแบบนี้ไหม”

ถึงจะบ่นน้องขนาดนั้นแต่ดวงฤทัยก็อุ้มดั่งฤทัยขึ้นแนบอกหอมแก้มน้องสาวสุดที่รักด้วยความห่วงใย พ่อกับแม่บอกเสมอเพราะรู้ดีว่ามีน้องคนนี้ตอนอายุมาก ดังนั้นหากใครเป็นอะไรไปก็ต้องเป็นหน้าที่หล่อนที่จะประคับประคองดูแลดั่งฤทัย ยิ่งเจ้าตัวขี้โรคอ่อนแอยิ่งทำให้ทุกคนยิ่งเป็นห่วงกันเข้าไปใหญ่

“ไม่นะคะ ไทนี่ว่าง่ายจะตาย แล้วก็คิดถึงพี่แทนมากๆด้วย อยากไปเยี่ยมบ้าง แต่คุณแม่กลัวไทนี่ไม่สบาย”

“พี่แทนก็คิดถึงไทนี่ อยากกลับมาหาแต่ก็เรียนหนักมากรู้ไหม ตอนนี้เรียนจบแล้วเล่นกับไทนี่ได้ทุกวันเลย”

หล่อนเรียนหนักตามที่พูดจริงไม่ใช่ข้ออ้างเลยตัดสินใจกลับบ้านแค่ปีลีครั้ง เพราะกลังจะถอดใจคิดถึงความสะดวกสบายที่เมืองไทยจนไม่อยากกลับไปเรียนที่ต่างประเทศ

“จริงนะคะ ไทนี่เหงา เพื่อนที่โรงเรียนไม่มีใครเล่นกับไทนี่เลยสักคน”

“อ้าวทำไมละ”

พี่สาวได้ยินอย่าวนั้นก็ทำหน้าตกใจ ก่อนจะจับน้องถอดเสื้อผ้าจนหมด อดใจหายไม่ได้ว่าทรวดทรงของเด็กสาวถึงยังไม่โตเต็มวัยแต่ก็เริ่มเก้งก้าง มีการเปลี่ยนแปลงบางอย่างที่สะท้อนในอกว่าหล่อนห่างบ้านห่างน้องมากเกินไป ดันตัวดั่งฤทัยให้เข้าไปในห้องน้ำจัดแจงเปิดน้ำอุ่นให้ก็ให้เด็กหญิงดูแลตัวเองแต่ไม่วายยืนคุยเป็นเพื่อน

“ก็ไทนี่โตกว่าเขาตั้งสองสามปี เขาว่าไทนี่โง่เรียนซ้ำชั้น”

ไม่...น้องสาวหล่อนไม่ได้โง่ แค่ไม่สบายทำให้เข้าโรงเรียนช้ากว่าเกณฑ์ ดวงหทัยฟังเรื่องแล้วก็ค้านอยู่ในใจ คิดในหัวว่าต้องทำอย่างไรไม่ให้น้องตกอยู่ในสภาพนี้

“แล้วไทนี่ว่ายังไง”

“ไทนี่จะไปว่าอะไรละค้า ไทนี่โง่จริงๆนิ คิดเลขก็ไม่ถูก ไทนี่ไม่อยากไปโรงเรียนเลยพี่แทน อยู่บ้านทำขนมกับคุณแม่ จัดดอกไม้กับคุณแม่สนุกกว่า”

“จริงหรอ”

ถามเอาความจริงเพราะตอนนี้น้องสาวหล่อนเริ่มเข้าสู่วัยรุ่นตอนต้น หากปล่อยปัญหาเล็กๆแบบนี้ต่อไปโดยไม่ได้รับการแก้ไข มันแาจจะบานปลายกลายเป็นสิ่งที่ส่งผลต่อบุคลิกภาพของดั่งฤทัยในอนาคตก็เป็นได้

“จริงสิคะ ไทนี่รักพี่แทน ไทนี่จะโกหกทำไม”

“งั้นพี่จะลองหาวิธีให้ไทนี่ได้เรียนอย่างมีความสุขเอาไหม”

ดวงหทัยบอกน้องสาว มือก็กดค้นหาข้อมูลที่ต้องการในอินเตอร์เนทตามไปด้วย เมื่อพอเห็นว่ามีลูกทางก็พอดีกับเวลาที่ดั่งฤทัยเดินออกมาจากเรนชาวเวอร์ ไอร้อนของน้ำทำเอาแก้มขาวใสมีสีแดงสดสวย ฉายแววว่าโตไปจะทำให้ผู้ชายอกหักกันเป็นแถว แต่คิดแล้วก็น่าหนักใจถ้าน้องหล่อนไม่ทันโลกทันคน ความสวยนี้จะกลายเป็นดาบสองคมให้คนเข้ามาทำร้ายดั่งฤทัยหรือเปล่า

“เอาสิคะ พี่แทนใจดี สวยแล้วก็ใจดี ไทนี่รักพี่แทนที่สุด”

ไม่จริงหรอก ดวงหทัยสวย น่ามอง ได้บุคลิกของคนที่มั่นใจในตัวเองทำให้มีสเน่ห์มากขึ้น แต่หากเทียบกันแล้วดั่งฤทัย ผู้น้องนั้นสวยกว่ากันมาก แต่ก็สวรรค์ก็คงให้สิ่งทดแทนเพราะในขณะที่น้องหล่อนจับตาจับใจตั้งแต่วัยเท่านี้ คุณแทนของที่บ้านกลับได้สมองที่ใครๆก็บอกว่าฉลาดจนแทบจะเป็นอัจฉริยะ และไอ้ที่ไทนี่ชมว่าหล่อนใจดี ก็ไม่ได้ดีกับทุกคน จะมีก็แต่คนในครอบครัวเท่านั้นแหละที่ได้รับอานิสงนี้

“อืม พี่ก็รักไทนี่ที่สุดเหมือนกัน”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 148 ครั้ง

53 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 20:43
    น่ารักจังพี่น้องคู่นี้
    #4
    0
  2. #1 wayray (@wayray) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 16:57

    มาแล้วๆๆๆๆ อานอร์ท
    #1
    0