[ปิดพรี][BTS] #I Will Always Be By Your Side ♡ / kookmin [END]

ตอนที่ 3 : TREE : ผัวพี่กับน้องเมีย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,297
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 146 ครั้ง
    17 ส.ค. 60

**เนื่องจากมีคนมาบอกสาเยอะมากว่านิยายไม่ขึ้นแจ้งเตือนสาเลยมาอัพให้อีกรอบค่ะ**

TREE

ผัวพี่กับน้องเมีย

 

 

หลังจากที่ร่างหนาพ่นน้ำรักเข้าไปเต็มโพรงปากเล็กแล้วจีมินก็ผละใบหน้าออกมาทันทีพร้อมกับกลืนมันลงคอราวกับว่ามันเป็นเพียงแค่น้ำนมเท่านั้น ใช้หลังมือเช็ดปากนิดหน่อยก่อนจะผละตัวออกมานั่งบนเคาน์เตอร์ข้างๆร่างของจองกุกแทน ทางด้านจองกุกเองก็ใช้สองมือของตัวเองเก็บส่วนนั้นเข้าไปในกางเกงเหมือนเดิมด้วย

“เมื่อกี้ร้องไห้ทำไม”เป็นจองกุกเองที่เอ่ยออกมาก่อนเมื่อเขาทั้งคู่นั่งเงียบกันมาสักพักจนรู้สึกว่าท้องฟ้าด้านนอกมันเริ่มเป็นสีดำแล้วแน่นอนว่าไอ้พวกเพื่อนตัวดีมันคงชิ่งหนีกลับไปแล้วแหละป่าวพวกมันไม่ได้ทิ้งจองกุกหรอกแค่เมื่อกี้ตอนที่นั่งเงียบกันจองกุกไลน์ไปบอกพวกมันแล้วว่าให้กลับเลย

“ยุ่ง”หากแต่จีมินก็ไม่ได้ตอบอะไรเพียงแค่เอ่ยออกมาแค่นั้น แต่ทำไมจองกุกจะไม่รู้ละว่าอีกฝ่ายกำลังมีเรื่องไม่สบายใจว่าแล้วมือหนาก็เอื้อมมากุมมือเล็กๆของจีมินที่จับขอบเคาน์เตอร์อ่างล้างมือไว้ทันทีทำเอาจีมินต้องหันหน้ามามอง

หมับ!

“ป่ะ^^

“ไปไหน”

“ไปเที่ยว...ไม่ต้องห่วงน่าผมมีค่าเสียเวลาให้พี่แน่นอน”เอ่ยจบจองกุกก็ลากจีมินให้ออกไปจากห้องน้ำทันที ไม่แปลกใจว่าทำไมด้านนอกไม่มีคนเลยก็แหงละนี้มันเย็นจนเกือบจะเรียกได้ว่ามืดแล้วนี้น่า จีมินเองก็ปล่อยให้อีกฝ่ายลากไปนู้นไปนี้อยู่อย่างนั้นราวกับตุ๊กตาแสนสวยที่ไม่มีชีวิตเมื่อผู้ที่ซื้อมันมาจะลากมันไปไหนมันก็ต้องไปอย่างไม่มีข้อโต้แย้ง

 

 

ปลายทางของจองกุกตอนนี้มันเป็นห้างๆหนึ่งที่เรียกได้ว่าโคตรหรู หรูจนจีมินไม่เคยคิดจะเข้าและไม่คิดจะเหยียบแม้กระทั่งหน้าประตูด้วย

“พามาที่นี่ทำไม”เสียงหวานเอ่ยถามคนที่เดินกุมมืออยู่ข้างๆทันที หากแต่จองกุกเพียงแค่กระตุกยิ้มเท่านั้น มืออีกข้างที่ไม่ได้จับมือจีมินก็เอามาลูบหน้าท้องของตัวเองเบาๆ

“ผมหิวข้าว พี่อยากกินอะไรอะเลือกเลยผมเลี้ยงเอง”

สิ้นเสียงทุ้มจีมินก็หันไปมองรอบๆตัวทันที ก็จริงอย่างที่จองกุกบอกนั้นแหละเขาเองก็หิวมากๆเหมือนกันก็เล่นไม่ได้กินอะไรมาตั้งแต่ตอนกลางวันนี้น่าแต่ประเด็นที่จีมินนิ่งเงียบมันไม่ใช่เพราะว่าจีมินปฏิเสธหรอก..เขาเพียงแค่..

“ฉัน..ไม่รู้จักสักร้านเลยอะ”

อื้มอย่างที่บอกว่าจีมินไม่มีเงินมากพอมาเข้าร้านอาหารแพงๆหรอก เพราะงั้นอย่าหวังว่าจีมินจะรู้จักอะไรเลย แน่นอนว่าทันทีที่จีมินเอ่ยออกมาอย่างนั้นมันทำให้จองกุกต้องแอบลอบยิ้มออกมาอีกครั้ง ก็ใบหน้าของจีมินตอนนี้มันกำลังน่ารักมากๆเลยนี้น่าถึงแม้ว่าจะน่ารักออกไปแนวเหวี่ยงๆก็เถอะ

เนี้ย...พี่จีมินเหมาะกับหน้าเหวี่ยงๆมากกว่าตอนร้องไห้แบบในห้องน้ำสะอีก

“งั้นอยากกินอาหารญี่ปุ่นไหม”

“อยาก!!”เจ้าของเสียงหวานเอ่ยออกมาแทบจะในทันที พร้อมกับเงยหน้าขึ้นไปมองอีกคนด้วยแววตาที่ทอประกายจนจองกุกอยากจะปิดร้านเลี้ยงจีมินคนเดียวเลยจริงๆ

“งั้นไปกัน”เอ่ยจบร่างสูงก็ลากคนตัวเล็กให้เดินเข้าไปในร้านอาหารญี่ปุ่นราคาแพงทันที แน่นอนว่าจีมินเห็นราคาแล้วก็ไม่กล้าสั่งหรอกมันถึงตกเป็นหน้าที่ของจองกุกที่เป็นคนสั่งมันทั้งหมดมาเอง

“สั่งทำไมเยอะแยะ มันแพงมากเลยนะ”เมื่อพนักงานออกไปแล้วจีมินก็ชะโงกหน้ามาหาเด็กหนุ่มฝั่งตรงข้ามพร้อมกับเอามือป้องการกระซิบด้วย

“ฮึ ขี้นินทาวะพี่อะ”

สิ้นเสียงทุ้มที่เอ่ยออกมาอย่างล้อๆแล้วจีมินก็ได้แต่ดึงตัวเองกลับพร้อมกับยู่ปากอย่างขัดใจทันที อะไรคือมาว่าว่าขี้นินทานี้ไม่ได้นินทาสักหน่อยแค่ไม่เข้าใจว่าทำไมมันถึงแพงขนาดนี้ คำละเกือบร้อยบ้านมึงหรอ!

แต่ถ้าว่าพออาหารมาเสิร์ฟแล้วกินไหม..

ก็กินอะ - -

“หูยยอร่อยอะ”

จีมินคนขี้งกเมื่อกี้หายไปแล้วเหลือเพียงจีมินที่กินเอากินเอาจนจองกุกที่หิวเหมือนกันไม่กล้าจะแย่งกินเลย

“กินดีๆดิพี่ เลอะหมดแล้ว”ไม่พูดเปล่าจองกุกยังยืนทิชชูส่งให้อีกฝ่ายด้วย ไม่รู้ทำไมเวลาที่จีมินทำอะไรมันถึงได้มีผลต่อความรู้สึกของจองกุกขนาดนี้

ใครจะไปคิดว่าเมื่อก่อนที่ได้แต่แอบมอง..ตอนนี้พี่เขามานั่งอยู่ตรงหน้าแล้ว..

ถึงต้องแลกมาด้วยเงิน..แต่มันก็ทำให้จองกุกมีความสุขมากๆเลยนะ..

“อะ!

นั่งมองพี่เขากินอยู่นานจนในที่สุดก็มีซูซิคำหนึ่งมาจ่อที่ริมฝีปากด้วยฝีมือของคนตรงหน้า ก็นะเขาเล่นไม่ได้กินเลยสักคำนี้น่าพี่จีมินก็คงแอบเห็นละนะว่าแล้วริมฝีปากบางก็อ้าออกทันทีพร้อมกับซูซิคำนั้นที่มาอยู่ในโพรงปากด้วย

^~^

“นั่งมองฉันกินอยู่ได้”พึมพำออกมาคนเดียวโดยที่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมามองใบหน้าของจองกุกเลยสักนิดว่าเจ้าตัวกำลังเคี้ยวไปพลางยิ้มไปอย่างมีความสุขมากแค่ไหน แน่นอนจีมินก็ไม่รู้อีกหรอกว่าตอนนี้เจ้าตัวน่ะหน้าแดงแก้มแดงมากๆเลยแหละ

ใช่..จีมินตอนนี้โคตรเขินจองกุกเลย เขินมากกว่าตอนที่มีอะไรกัน มันเขินเพียงแค่มีสายตาของจองกุกจับจ้องมาที่ตนเพียงแค่จุดเดียว เรื่องเล็กๆที่มันให้หัวใจมันเต้นแรงสะได้..

 

 

หลังจากที่กินข้าวเดินเล่นกันเรียบร้อยแล้วจองกุกก็มาส่งจีมินที่บ้านทันที แน่นอนว่าในมือของจีมินก็ยังคงมีซูซิราคาแพงที่เขาขอให้จองกุกซื้อมาเผื่อน้องชายตัวดีที่ยังไม่กลับบ้านด้วย

“ทำไมบ้านปิดไฟมืดงี้อะ”

“สงสัยจีซองยังไม่กลับอะ”หันหน้าไปตอบจองกุกนิดหน่อยก่อนที่จีมินจะทำท่าขอตัวเข้าบ้านทันที คือเรื่องของจีซองเองจองกุกก็พอรู้บ้างอะนะจากการที่บางทีจีมินก็ไประบายให้ฟังแน่นอนว่าจองกุกได้เห็นแค่รูปในกระเป๋าของจีมินก็จำหน้าน้องชายของจีมินได้เป็นอย่างดี “ถ้าไง..ฉันเข้าบ้านก่อนนะ”

“อ่าครับ”เอ่ยเพียงแค่นั้นก่อนที่จีมินจะหันหลังเดินเข้าบ้านหลังเล็กๆทันที หากแต่ยังไม่ทันที่แผ่นหลังเล็กจะหายเข้าไปในบ้านเสียงของจองกุกก็ดังขึ้นสะก่อน “เออพี่จีมิน”

“ว่า?”จีมินเองก็หันหน้ามาขานรับอีกฝ่ายที่ยังคงยืนอยู่หน้ารั้วเก่าๆที่สูงแค่อกด้วย

“คืนนี้พี่ไม่ต้องไปทำงานนะ...ผมจ้างให้พี่นอนพักอยู่บ้านเฉยๆ”

“หึ อื้มไม่ไปหรอก”เจ้าของเสียงหวานเอ่ยออกมาแค่นั้นก่อนที่จะหันหลังเข้าไปในบ้านที่มืดสนิททันทีแน่นอนพอลับหลังจองกุกแล้วรอยยิ้มบนใบหน้าของจีมินก็หุบลงทันที

ขอโทษนะจองกุก..

แต่อีกแค่สามวัน...ฉันยังต้องใช้เงิน..

 

---------------50%-------------

 

ทางด้านจองกุกที่ขับรถออกมาจากบ้านของจีมินแล้วก็วนรถเตรียมจะกลับบ้านทันทีอย่างที่บอกว่าจองกุกชอบกลับไปนอนบ้านมากกว่ายกเว้นแต่วันไหนที่ซื้อจีมินมาก็มักจะไปนอนที่คอนโดนั้นแหละหากแต่ยังไม่ทันที่ร่างสูงจะกลับถึงบ้านสายตาคมก็หันไปเห็นกลุ่มเด็กวัยรุ่นสามคนกำลังรุมกระทืบเด็กวัยรุ่นคนหนึ่งอยู่สะก่อน และมันก็ไม่แปลกถ้าจะไม่มีใครมาห้ามเพราะถนนเส้นนี้ที่ออกมาจากซอยบ้านจีมินมันค่อนข้างที่จะเปลี่ยว

และมันคงไม่สามารถทำให้จองกุกสนใจได้เท่ากับใบหน้าที่บวมเป่งและยับเยินจากการโดนซ้อมอย่างหนักนอนหมอบอยู่ใต้ฝ่าเท้าของเด็กทั้งสามคนนั้นไม่ใช่..

“จีซอง..”เจ้าของเสียงทุ้มพึมพำอยู่คนเดียวในรถ แววตาเริ่มส่อแววกังวล เอาจริงๆก็พอรู้จากจีมินเรื่องจีซองแล้วเขาเองก็แอบๆไปสืบเรื่องน้องมาจากโรงเรียนมอต้นมาบ้างเหมือนกันทำให้รู้เลยว่าเจ้าตัวแสบใช่ย่อย ทั้งทะเลาะวิวาท โดดเรียน การพนันจีซองมีครบทุกอย่างที่เป็นคุณสมบัติของเด็กเหี้ยอย่างจริงจัง

ว่าแล้วมือหนาก็หักพวงมาลัยเข้าข้างทางทันทีป่าวเขาไม่ได้เป็นห่วงจีซองอะไรนั้นหรอกแต่เขาเป็นห่วงจีมินมากกว่า จีมินรักน้องมากอันนี้คือสิ่งที่จองกุกมั่นใจและสัมผัสได้..

 

 

 

 

“เห้ยยยพวกมึงอะอย่าหมาหมู่ดิ”

ขวับ!

เด็กหนุ่มทั้งสามคนรวมถึงเด็กที่นอนร้องโอดโอ้ยอยู่ที่พื้นต่างก็มองมาทางจองกุกเป็นตาเดียวทันทีที่เจ้าตัวตะโกนออกมาหลังจากที่ลงรถแล้วแน่นอนถ้าจีซองคือนักเลงของฝั่งมอต้น..จองกุกก็เรียกได้ว่าเป็นนักเลงฝั่งโรงเรียนมอปลายเลยแหละ กิตติศัพท์ของเด็กหนุ่มทั้งแก๊งของจองกุกมันโด่งดังมากไม่แปลกถ้าเด็กทั้งสามคนจะหน้าซีดเผือกทันทีที่จองกุกเดินเข้าไปใกล้

“พะ..พี่จองกุกนี้หว่า!!

“เออกูเอง ไหนใครอยากมีปัญหา”

“มะ..ไม่มีครับ ไปกันเหอะพวกมึง”

“เออๆ ฝากไว้ก่อนเถอะไอ้จีซอง!!”เด็กทั้งสามคนทิ้งท้ายกันไว้แค่นั้นก่อนจะวิ่งออกไปทันทีแต่ก็ไม่วายชี้หน้าคาดโทษเด็กหนุ่มที่มีสภาพใกล้ตายให้ลุกขึ้นมายืนอย่างยากลำบากด้วย

ใบหน้าหล่อของเด็กหนุ่มมันเต็มไปด้วยบาดเจ็บจนจองกุกอดที่จะเป็นห่วงจีมินไม่ได้ถ้าต้องมาเห็นสภาพน้องเป็นแบบนี้ สายตาคมของคนอายุมากกว่าก็เอาแต่จ้องมองใบหน้าของเด็กหนุ่มที่ยังคงเรียบนิ่งไม่ได้เกรงกลัวหรือว่ารู้สึกอะไรที่จองกุกอยู่ตรงนี้เลยสักนิด ร่างสูงเอาแต่ยืนมองคนอายุน้องกว่ากำลังลุกๆล้มๆอยู่อย่างนั้นอย่างไม่คิดช่วยอะไรอยากเจ็บตัวก็ช่วยเหลือตัวเองละกัน

“กลับบ้าน”เป็นจองกุกเองที่เอ่ยออกมานิ่งๆหลังจากที่เห็นว่าเด็กหนุ่มตรงหน้าสามารถยืนทรงตัวได้แล้วหากแต่ก็ยังคงยืนอย่างไม่ตรง ทางด้านจีซองเองทันทีที่ได้ยินอย่างนั้นก็ปรายตาบวมๆไปมองอีกฝ่ายทันทีก่อนที่มุมปากจะยกยิ้มเยาะออกมาไม่ได้สำเหนียกเลยสักนิดว่าอีกฝ่ายเข้ามาช่วยชีวิตเอาไว้

“ทำไมผมต้องฟังคุณ..คุณเป็นใคร”เสียงทุ้มยังไม่แตกหนุ่มดีเอ่ยออกมาแค่นั้นก่อนที่จะทำท่าเดินไปอีกทาง ทางที่ไม่ใช่ทางกลับบ้านแน่นอนว่ามันทำให้จองกุกหงุดหงิดไม่น้อยเลยแหละ

หมับ!

ว่าแล้วมือหนาก็เอื้อมไปกระชากข้อมืออีกฝ่ายเอาไว้ก่อนจะกระชากให้เจ้าตัวหันหน้ามาประชันกันอีกครั้ง..

ผัวะ!!

และแล้วก็เป็นอีกครั้งที่ใบหน้าของเด็กหนุ่มโดนหมัดอัดที่ข้างแก้มเต็มๆด้วยฝีมือของคนแปลกหน้าที่ช่วยชีวิตเอาไว้เมื่อกี้ใช่แล้วแหละต่อให้จองกุกจะดังในเรื่องของความเลวขนาดไหนแต่จีซองคนที่ไม่สนใจใครไม่สนใจอะไรเลยไม่แปลกถ้าเขาจะไม่รู้จักอีกฝ่าย ขนาดเด็กคนที่มารุมจีซองเป็นแค่เด็กโรงเรียนข้างๆจีซองยังไม่รู้จักเลยแค่เดินชนกันก็เกิดเรื่องสะงั้น

“กูบอกให้มึงกลับบ้าน!”เสียงทุ้มของจองกุกตวาดลั่น สายตาคมเริ่มแข็งกร้าวจับจ้องไปยังร่างของเด็กตรงหน้าหากแต่จีซองกลับเพียงแค่ทุ้ยเลือดที่มันกลบอยู่ในปากให้ลงพื้นเพียงแค่นั้น

“ทุ้ย..กูไม่กลับ แล้วมึงมาเสือกเชี่ยไร”

ผัวะ!!

และเป็นอีกครั้งที่จองกุกซัดเข้าที่ข้างแก้มของจีซองอย่างแรงเพื่อเรียกสติจากอีกฝ่าย อย่ามาก้าวร้าวกับเขานี้ถ้าไม่ติดว่าจีซองเป็นน้องของจีมินเขาจะไม่เยแสเลยจริงๆ เผลอๆจะกระทืบซ้ำด้วยเหอะทำตัวอย่างนี้เนี้ย

“กูจะไม่เสือกเลยถ้ามึงไม่ใช่น้องของพี่จีมิน!

“หึ..ที่แท้ก็ผัวพี่จีมิ---

ผัวะ!!

ร่างของเด็กหนุ่มล้มพับที่กองที่พื้นทันทีที่ความโกรธมันพวยพุ่งออกมาจนเผลอไม่ยั้งแรงเลยสักนิด ซัดเข้าไปที่แก้มช้ำๆของคนน้องจนจีซองไม่อาจจะขยับปากได้เลย เมื่อเห็นว่าสิ้นฤทธิ์แล้วจองกุกก็จัดการกระชากคอเสื้อนักเรียนที่อาบไปด้วยเลือดของจีซองเอาไว้ จ้องเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่ายที่เป็นเหมือนกระจกที่มันกำลังสะท้อนตัวเอง..

ใช่...จองกุกเคยเป็นเด็กแบบจีซองมาก่อน...

ผัวะ!!

และเป็นอีกครั้งแล้วที่จองกุกต่อยอีกฝ่ายเพื่อเรียกสติ..

“สะใจมึงหรือยัง เจ็บตัวมากพอหรือยังกูจะได้พามึงกลับบ้าน หรือว่าถ้ามึงยังไม่พอกูจะซัดมึงให้ตายคามือกูนี้แหละ”เป็นจองกุกเองที่เอ่ยออกมาด้วยเสียงที่มันทั้งแข็งและจริงจังคล้ายกำลังบอกเด็กน้อยที่เขากำลังกระชากคอเสื้ออยู่เป็นสัญญาณว่าเขานั้นจะทำจริงๆ หากแต่จีซองเพียงแค่มองอีกฝ่ายนิ่งๆไม่พูดไม่จาพร้อมกับกระชากมือของจองกุกให้ออกไปจากคอเสื้อเท่านั้น

“เสือก!

ผัวะ!

หมัดสุดท้ายที่จองกุกใช้แรงทั้งหมดที่มีซัดเข้าไปในที่แก้มของจีซองเต็มๆ แน่นอนมันทำให้สติของจีซองจะหลุดลอยหายไปเลยแหละ ร่างของเด็กน้อยล้มไปกองที่พื้นหากแต่แขนแกร่งก็ยังคงรั้งร่างของมันเอาไว้ได้แม้จะไม่อยากทำแม้จะหมั่นไส้มากแค่ไหนแต่แค่นึกถึงใบหน้าเศร้าๆของจีมินมันก็ทำให้จองกุกต้องลากเด็กนี้ขึ้นรถพร้อมกับพากลับบ้านจนได้

 

 

 

 

 

“อ๊ะ!”เสียงหวานอุทานออกมาอย่างตกใจทันทีที่ออกมาเจอจองกุกอยู่หน้าบ้านในใจเริ่มสั่นระรัวกลัวว่าอีกฝ่ายจะจับได้ว่าตัวเองกำลังจะแอบออกไปทำงานหากแต่ทันทีที่ละสายตามามองร่างของคนที่จองกุกแบกมาด้วยแล้วดวงตาหวานก็เบิกโพลงอย่างตกใจมากกว่าเก่าทันที “จีซอง!!

“พอดีจะกลับแล้วไปเจออะจำหน้าได้เลยเอามาส่ง”

เสียงของจองกุกแทบจะไม่เข้ามาในหัวเลยสักนิดเมื่อตอนนี้จีมินกำลังเป็นห่วงน้องสุดๆใบหน้าหวานเริ่มมีหยาดน้ำตาไหลลงมาไม่ขาดสาย ร่างเล็กก็ถลาเข้าไปช่วยจองกุกพยุงน้องข้างๆอีกฝั่งด้วย

“ใครทำอะไร..ฮึก..โธ่เจ็บมากไหม”แม้ว่าจีมินจะรู้ว่าตอนนี้น้องคงไม่ได้ยินแต่เจ้าตัวก็ยังคงเอ่ยถามอีกฝ่ายอยู่อย่างนั้น ทั้งสะอื้นทั้งถามด้วยความเป็นห่วงไม่หยุดจนในที่สุดร่างไร้สติของจีซองก็ลงไปนอนเหยียดยาวที่โซฟาตัวเก่าๆหน้าทีวีแล้ว

ตุ้บ!

สองร่างยืนมองเด็กหนุ่มในชุดเปื้อนเลือดไปทั้งตัวอยู่อย่างนั้นก่อนจะเป็นจีมินเองที่หันหน้ามาหาคนข้างๆที่ดูจะอารมณ์เสียอะไรบางอย่างมาไม่น้อย

“เอ่อ..ยังไงก็ขอบคุณแกมากนะจองกุก”เอ่ยจบใบหน้าหวานก็เงยหน้าขึ้นไปสบตากับจองกุกด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตาแน่นอนว่าเห็นอย่างนั้นมือหนาก็เอื้อมมาประคองใบหน้าหวานเอาไว้ทันที ใช้ปรายนิ้วหัวแม่มือเกลี่ยที่แก้มใสทั้งสองข้างอย่างแผ่วเบา

“ไม่เอาไม่ร้องนะ ดูสิงอแงแล้วไม่สมกับเป็นประธานสุดโหดเลย”

“ฮึก..ฮือออออออ”

“เอ้า ร้องหนักกว่าเดิมอีกอะ”ดูเหมือนจะเป็นประโยคขำๆแต่ตอนนี้จองกุกไม่ขำเลยสักนิด ยิ่งปลอบเหมือนจีมินจะยิ่งร้องไห้ออกมาหนักกว่าเดิม รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ใบหน้าของอีกคนซุกหน้าเข้ากับหน้าอกของเขาพร้อมมือเล็กที่ยกขึ้นมากำชายเสื้อนักเรียนที่อยู่นอกกางเกงของจองกุกนั้นแหละ

“ฮึก..ทำไมนะ..ฮึก..ทะ..ทำไมชีวิตของฉัน..ฮึกต้องเป็นแบบนี้ด้วย ฮือออออออ”

ทางด้านจองกุกเองก็ไม่รู้จะพูดอะไรเหมือนกันรู้สึกว่าร่างเล็กในอ้อมแขนมันช่างบอบบางเหลือเกิน บอบบางเสียจนจองกุกไม่กล้าเอ่ยอะไรกลัวไปหมด กลัวที่จะเผลอพูดอะไรให้อีกฝ่ายต้องรู้สึกเจ็บเขาไม่รู้ว่าตัวเองกลายเป็นคนคิดเล็กคิดน้อยตั้งแต่เมื่อไหร่ คิดแม้กระทั่งคำพูดที่จะพูดออกมาทั้งๆที่เมื่อก่อนเป็นคนพูดไม่คิดด้วยซ้ำ...

“นี้จะออกไปตามหาน้องหรอ”ยืนเงียบกันอยู่สักพักจองกุกก็เป็นฝ่ายเอ่ยออกมาก่อนพร้อมกับผละร่างเล็กออกมาด้วย แน่นอนจีมินตอนนี้ที่สมองกำลังหยุดทำงานก็ไม่คิดจะโกหกอีกฝ่ายหรอก

“ป่าว..คือ..คือ..ฉันกำลังจะออกไปทำงาน”สิ้นเสียงหวานที่เอ่ยออกมาเพียงแค่นั้นคิ้วของจองกุกก็กระตุกทันที เตรียมจะโวยวายตามอารมณ์ที่ยังคงคุกกรุ่นหากแต่ประโยคต่อมาของจีมินมันทำให้จองกุกต้องเปลี่ยนจากความโกรธเป็นความสงสารแทน “ฮึกฉันไม่มีทางเลือกจองกุก..ฮึก..ฉะ..ฉันต้องทำงาน ฉันยังต้องจ่ายค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าบ้านที่พ่อแม่เอาไปจำนำ ไหนจะค่า---อื้อ”

เสียงหวานถูกกลืนลงคอทันทีที่ริมฝีปากบางประกบจูบเข้ามา มันไม่ใช่ครั้งแรกที่ทั้งคู่จูบกันแต่มันเป็นครั้งแรกที่อยู่ๆจองกุกก็กระชากเขาเข้าไปจูบโดยที่ไม่ได้มีการซื้อขายกันก่อน ริมฝีปากบางเอาแต่บดขยี้ริมฝีปากอิ่มอยู่อย่างนั้นมือข้างหนึ่งเชยคางมนเอาไว้ส่วนอีกข้างก็รั้งเอวบางเข้ามาชิดกับลำตัว ลิ้นร้อนเลียวนไปทั่วที่กลีบปากบนและกลีบปากล่างก่อนจะค่อยๆสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากเล็กอย่างต้องการจะปลุกปั่นให้อีกฝ่ายที่กำลังรู้สึกแย่ให้รู้สึกดีขึ้นแน่นอนมันทำให้หัวสมองของจีมินต้องโล่งไปชั่วขณะ มันรู้สึกดีราวกับว่าร่างเล็กสัมผัสได้ว่าอีกฝ่ายกำลังปลอบอยู่จริงๆก่อนที่ริมฝีปากบางจะผละออกมาโดยที่ปลายจมูกก็ยังคงคลอเคลียกัน

“วันนี้ผมจะนอนกับพี่ที่นี่”

“......”

“ทำแผลให้น้องเสร็จเมื่อไหร่ ก็ขึ้นไปหาผมที่ห้องนอนของพี่ละกัน”

“.....”

“ผมจะซื้อพี่ด้วยราคาที่มันมากพอจะให้พี่เอาไปจ่ายค่านู้นค่านี้ของพี่ได้.....ดีมั้ยครับ”ถ้าเลือกได้จองกุกไม่อยากพูดแบบนี้เลยแต่ก็อย่างที่บอกว่าจีมินไม่ยอมรับเงินไปฟรีๆ พูดจบมือข้างหนึ่งที่ไม่ได้รั้งเอวคอดอยู่ก็เลื่อนขึ้นไปลูบแก้มใสเบาๆด้วย ดวงตาคมก็สบเข้ากับดวงตาของอีกฝ่ายอย่างต้องการจะสื่ออะไรบางอย่าง บางอย่างที่จีมินปิดกั้นจนไม่เข้าใจมัน..

“อื้ม..”

แต่ก็เอาเถอะ..นอนกับจองกุกมันก็คงดีกว่านอนกับคนแปลกหน้า..

อย่างน้อย..จองกุกก็ยังคงอ่อนโยนกับเขาในช่วงที่เขาไม่ได้หยุดพักเลยละนะ..


_______________________

#จีมินแอบขาย


ปวดหัววววววววววววแงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 146 ครั้ง

1,652 ความคิดเห็น

  1. #1631 ไรม์ (@DoDad) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2562 / 11:34

    สะใจดี

    #1631
    0
  2. #1628 wecprontida (@wecprontida) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 14:35
    จีซองอีเด็กเวรรรรรรร โทษค่ะๆๆอินเกิน
    #1628
    0
  3. #1602 EntOo (@EntOo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 11:41
    จองกุกกกกกกกก
    #1602
    0
  4. #1568 Ploysin_02 (@Stigma_ptp2002) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 14:44
    จองกุกกกกก
    #1568
    0
  5. #1552 Preeyaporn123Noo (@Preeyaporn123Noo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 10:04
    โอ้มายก้อดดดด
    #1552
    0
  6. #1480 chalisa_mon (@chalisa_mon) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2560 / 22:09
    ถ้าจีซองตายนี่ ฝีมือกุกจิงๆอ่ะ ถถถพี่เขย
    #1480
    0
  7. #1043 PangShie (@PangShie) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 18:25
    จูกลูกคือสายเปย์ที่แท้ทรู
    #1043
    0
  8. #714 แจ' วี!อาแร (@mbenstaf) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 13:10
    จองกุกน่าจะซัดให้เยอะกว่านี้นะ
    #714
    0
  9. #651 LittleRain241 (@Littel_Gwang) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 18:59
    ซัดมันเลย สาแกใจอิช้อยนัก
    #651
    0
  10. #603 shierichi (@shierichi) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 22:07
    จองกุกเปย์หนักมากๆ จัดการจีซองให้หนัก!
    #603
    0
  11. #557 เมียยุนกิ (@melohyun93) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 06:18
    จองกุกนี่คนดีจริงๆ
    #557
    0
  12. #512 Galaxy_JM (@Galaxy_JM) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 19:44
    เอาเลยจองกุก จัดการจีซองเลยแสบดีนักก
    #512
    0
  13. #275 galaxyfn (@galaxyfn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 23:09
    งือออออ จีมินนนนน
    #275
    0
  14. #235 llookpadwu (@0810113721) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2560 / 23:05
    ฮื่อออ สงสารจีมิน สงสารน้องจีซอง
    #235
    0
  15. #233 amayys (@may-nii) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 02:01
    สงสารจีมิน แงงงงงง
    ทำไมหนูต้องมาเจอเรื่องแบบนี้
    #233
    0
  16. #210 Femella35 (@Femella35) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 20:38
    ก็ว่าอยู่มันไม่แจ้งเตือนอัพนี่ก็รอทั้งวันทั้งคืนเลย 5555
    #210
    0
  17. #209 k-popmonstax (@k-popmonstax) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 19:41
    สงสารมินอ่ะ ถเาเราเป็นกุกน่ะจะปล่อยให้จีชองนอนอยู่แบบนั้นแหละ ร้องตามมินเลยอ่ะ ฮืออออ // รอค่ะ ฮึก..ฮือออ
    #209
    0
  18. #208 MOMAY1504 (@MOMAY1504) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 00:52
    โอ้ยย ถ้านี่มีน้องแบบจีซองน้ะจะปล่อยให้ตายๆไปเลย ???????? สงสารจีมน้ะมีน้องแบบนี้ ????
    #208
    0
  19. #207 Supasupha (@GamMBJ) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 18:26
    โดนขนาดนั้นอะจีซองงง!!!!!!โอ้ยยยย อิบร้าาาาเเกบ้าไปเเล้วเเน่ๆ
    #207
    0
  20. #206 Uraiwan96 (@Uraiwan96) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 05:16
    จีมินห่วงน้อง รักน้องมาก หวังก็แต่จีซองจะปรับปรุงตัวเองนะ
    #206
    0
  21. #205 .dryices94 (@daecat1994) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 01:12
    สงสารก็แต่จีมินยอมขายตัวก็แล้วเงินยังไม่พอใช้เลย อยากให้จีซองมารับรู้ความลำบากของจีมินสักทีเผื่อจะตาสว่างขึ้นบ้างนะ เราเชื่อว่าลึกๆแล้วจีซองต้องมีสำนึกเป็นห่วงพี่บ้างแหละแต่แค่ยังไม่เคยรับรู้ความลำบากด้วยตัวเองเพราะจีมินก็รัก(ตามใจ)น้องมากเกินไปจนเสียคนถึงตอนนี้
    #205
    0
  22. #204 ampknt (@ampknt) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 00:17
    เมื่อไหร่จองกุกจะเอาจีมอนไปเลี้ยงที่บ้าน
    #204
    0
  23. #203 Chimchim_9595 (@Chimchim_9595) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 23:35
    สงสารจีมินโว้ยยยยย
    #203
    0
  24. #202 kurojin2 (@Kurojin) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 23:15
    สมน้ำหน้าจีซอง!!!! โดนผัวพี่ซัดแล้วยังไม่สำนึกอีกน่ะ- -^ จีมินโคตรน่าสงสารอ่ะT^T ฮรืออออออออออออออ
    #202
    0
  25. #200 jeon__jimin (@jeon__jimin) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 21:21
    สมควรโดนคับจีซอง5555+
    ซื้ิอจมิงไปเก็บไว้คนเดี๋ยวเลยกุก
    #200
    0