[ปิดพรี][BTS] #I Will Always Be By Your Side ♡ / kookmin [END]

ตอนที่ 22 : TWENTY : One call away END

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,402
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 114 ครั้ง
    24 พ.ย. 60

TWENTY

One call away

 

 

6 ปีผ่านไป...

ณ กรุงลอนดอน

กาลเวลาหมุนเวียนไปเรื่อยๆจากวันนั้นจนมาถึงวันนี้ วันที่จีมินและจองกุกเรียนจบการศึกษาแล้ว เรียนจบแถมจีมินยังเริ่มทำงานที่ไม่ต้องใช้แรงงานเหมือนเมื่อก่อนด้วย งานที่ใช้แค่สมองก็ได้เงินเยอะๆแล้วใช่จีมินตอนนี้เป็นนักออกแบบผลิตภัณฑ์ที่ไม่ได้สังกัดที่บริษัทไหน เอาง่ายๆว่าใครจ้างโปรเจคแบบไหนมาก็รับหมดเพราะทำงานอิสระมันก็ต้องได้เงินเยอะกว่า

จากเด็กที่ไม่มีอะไรเลยมีแต่ตัวก็ถูกชุบชีวิตให้เกิดใหม่..

เด็กที่ต้องนับเงินกินข้าวมื้อต่อมื้อก็สามารถกินข้าวครบสามมื้อแบบไม่ต้องกังวลอะไร..

เด็กที่สามารถส่งเงินไปให้น้องชายให้เดือนละหลายบาท..

จีมินคนเดิมได้หายไปแล้วตอนนี้มีเพียงจีมินคนใหม่ที่ชีวิตคล้ายว่าจะถูกพลิกจากหลังมือเป็นหน้ามือแน่นอนว่าทุกวันและเวลาที่ผ่านไปจีมินก็ยังมีจองกุกอยู่ข้างๆตลอดเวลาด้วยแม้ว่าเจ้าตัวจะเรียนจบช้ากว่าจีมินต้องหนึ่งปีก็เถอะ

“นี้จองกุกตื่นเต้นเนอะพรุ่งนี้จะได้กลับบ้านแล้วอะ”เสียงหวานเอ่ยออกมาอย่างร่าเริงทันทีเมื่อพรุ่งนี้เขาสองคนตัดสินใจกลับไปที่เกาหลีแล้วแน่นอนว่าสายอาชีพที่จีมินเรียนอยู่มันเอื้อประโยชน์ให้กับบริษัทของครอบครัวจองกุกที่ส่งออกน้ำผลไม้นี่แหละ จองกุกเองก็ลงเรียนบริหารด้วยก็อย่างที่บอกว่าลูกคนเดียวถ้าไม่ต้องขึ้นไปเป็นท่านประธานแล้วใครจะเป็น..

“ดีใจขนาดนั้นเลยดิ”ว่าแล้วมือหนาก็อดที่จะยกขึ้นไปขยี้กลุ่มผมนุ่มของคนตรงหน้าไม่ได้ ตอนนี้เขาสองคนกำลังทานอาหารเย็นกันแหละ อาหารง่ายๆที่จีมินเป็นคนทำแต่มันก็เป็นมื้อพิเศษในทุกๆวัน ไม่มีวันไหนเลยที่จองกุกและจีมินจะเบื่อเลย กลับกันมันดีสะอีกเมื่อไม่ต้องทำงานมีหน้าที่แค่เรียนจองกุกก็มีเวลาดูแลอีกฝ่ายมากขึ้น มอบความรักกันบ้างในบางคืนมันทำให้ทั้งคู่ต้องหลงกันแล้วหลงกันอีกหลงกันมากกว่าเดิมจนป้าจีก็ไม่สามารถพาออกไปได้ ป้าจีพีเอสไงแม้ปกติป้าแกจะชอบพาหลงอยู่เนืองๆก็ตาม - -

“อื้มมมม เออนี่หลังจากกินเสร็จแล้วเราไปเที่ยวส่งท้ายกันนะ”

“ไปมาหมดแล้วไม่เบื่อหรอ”

“ไม่อ่ะ ก็อยากเก็บบรรยากาศนี่อยู่ที่นี่มาตั้งนานใจมันก็ต้องหายบ้างแหละ”

“เอ้าใจของมินไม่ได้หายมาอยู่กับกุกนานละอ่อ”

….

……..

…………

………………

555555555555555555555555555555โอ้ยยยยยยยยยยกุกเล่นไรอะ โอ้ยยยยยยยยยยยยยยย55555555555

อื้มนั้นแหละหลังจากที่สตั้นอยู่นานเพราะพี่แกเล่นมุขอะไรก็ไม่รู้จนในที่สุดจีมินก็อดที่จะขำหน้าดำหน้าแดงไม่ได้ ขำจนจองกุกต้องหั่นเบคอนมายัดใส่ปากของจีมินนั้นแหละ

“ไม่ต้องมาขำเลยนะ นี่แนะ!

“อื้อ!”จีมินเองก็อดที่จะส่งสายตาดุไปให้อีกฝ่ายไม่ได้ แหมมมมมมมมมพออยู่ด้วยกันนานๆนี่ไม่มีหรอกป้อนดีๆอะ ยัดใส่ปากอย่างเดียวคงจะหมดโปรแล้วสินะชิ!

สถานที่ที่ทั้งคู่เลือกจะมาก็คงไม่พ้นลอนดอนอายหรืออีกชื่อว่ามิลเลเนียมวีล ที่มันตั้งอยู่ฝั่งทางใต้ของแม่น้ำเทมส์ในเวลานี้ไม่อยากจะบอกว่ามันสวยมากกกกกกกกสวยมากๆ สวยจนจีมินต้องเอาแต่ยกกล้องขึ้นมาถ่ายรูปแม้ว่ามันจะเป็นช่วงเย็นแต่เพราะบรรยากาศของที่นี่มันทำให้ท้องฟ้ามืดเร็วอย่างช่วยไม่ได้ เดินเล่นไปตรงนู้นตรงนี้จนในที่สุดทั้งสองคนก็ได้ขึ้นมาบนชิงช้าสวรรค์ ชิงช้าสวรรค์ที่ครั้งหนึ่งเคยได้รับว่าเป็นชิงช้าที่สูงที่สุดในโลกก่อนจะถูกสิงคโปร์ฟรายเออร์ชิงตำแหน่งที่สูงที่สุดในโลกไปแต่ถึงอย่างนั้นนี้มันก็สูงมากๆอยู่ดีสูงจนสามารถเห็นวิวของเมืองลอนดอนไปกว้างขวางเลยแหละ

“งื้อออกุกอ่า..ดูบรรยากาศดิ!!”ร่างเล็กหันไปร้องประท้วงกับคนที่อยู่ๆก็ย้ายข้างมานั่งข้างๆตัวเองทันที คือมานั่งข้างๆไม่เท่าไหร่แต่แขนเนี้ยกอดเอวแน่นไปละ จมูกนี้ก็อยู่ไม่สุขหรอกเผลอนิดเผลอหน่อยก็เอาแต่ซุกไซ้ซอกคอ!!

“มินก็ดูไปดิ”จองกุกเองก็ตอบมาอย่างอ้อมแอ้ม แม้ว่าจะฝังหน้าอยู่กับซอกคอของจีมินอยู่ก็ตาม โชคดีที่ชิงช้าสวรรค์นี้กว่าจะครบหนึ่งรอบก็ใช้เวลาเกือบสามสิบนาที สามสิบนาทีกับการที่จีมินเอาแต่ชื่มชมความงามของเมืองลอนดอนโดนมีปลิงเกาะกอดอยู่ที่ด้านหลัง

ยอมรับเลยว่าตอนที่มาที่นี่ครั้งแรกจีมินกลัวมาก เขากลัวไปหมดเพราะนอกจากเกาหลีก็ไม่เคยไปที่ประเทศอื่นเลยถึงแม้ภาษาอังกฤษเขาก็ไม่ได้แย่ตามประสาคนเรียนเก่งอะนะแต่ถึงยังไงตอนนั้นจีมินก็ไม่อยู่ห่างกับจองกุกเลย ให้จองกุกไปส่งถึงหน้าห้องพอพักเที่ยงหรือเลิกเรียนก็ให้จองกุกไปยืนรอรับอยู่ข้างห้องใช้ชีวิตวนลูปอยู่แบบนี้จนวันหนึ่งก็เริ่มปรับตัวได้ ผู้คนที่นี่ส่วนใหญ่ที่จีมินพบเจอก็เจอแต่คนดีๆจิตใจดีกันทั้งนั้น เมืองที่มันเต็มไปด้วยอะไรมากมาย ที่เที่ยว พระราชวังมากมายไม่แปลกถ้าใครต่อใครก็อยากมาประเทศนี้กัน หัวใจมันเริ่มเต้นแรงพร้อมกับริมฝีปากอิ่มที่คลี่ออกมาบางๆยามที่ย้อนคิดถึงเรื่องเมื่อ 6 ปีก่อนเรื่องราวและอุปสรรคต่างๆนานามาถาโถมเข้ามาเสียจนจีมินอดคิดไม่ได้ว่าตัวเองผ่านมาได้ยังไง แต่พอคิดไปคิดมาเขาก็รู้แล้วแหละว่าเขาผ่านมันมาได้ยังไง

จอน จองกุก...

ว่าแล้วร่างเล็กก็ละสายตาจากวิวทิวทัศน์ไปมองใบหน้าของจองกุกบ้าง ร่างสูงเองก็ดูจะงงไม่น้อยเมื่อจีมินเลิกชมวิวแล้วหันมาสนใจกับตัวเอง หากแต่แขนแกร่งก็ยังคงกอดรัดเอวเล็กของอีกฝ่ายเอาไว้อย่างไม่ยอมปล่อยง่ายๆจนเมื่อแขนเรียวเองก็ยกขึ้นไปคล้องคอของอีกฝ่ายนั้นแหละ

“ขอบคุณนะกุก..”

“หืมมมขอบคุณไรอะ”

“ก็ขอบคุณสำหรับทุกๆอย่างที่ผ่านมาไง ขอบคุณที่ยื่นมือเข้ามาช่วยในวันนั้น...”

“.......”

“ขอบคุณที่ไม่รังเกียจคนๆนี้”

“.....”

“และขอบคุณที่รักเค้านะ^^

สิ้นเสียงหวานที่เอ่ยออกมาแล้วยอมรับว่าจองกุกอดที่จะหัวใจเต้นแรงตามไม่ได้ ไม่เคยเลยไม่เคยมีสักครั้งที่พอจีมินยิ้มให้แบบนี้แล้วเขาจะไม่หัวใจเต้นแรงความรู้สึกของเขามันไม่เคยลดลงไปเลยตั้งแต่วันแรกที่ตกหลุมรักผู้ชายหน้าสวยคนนี้ แม้ว่าจีมินจะผ่านอะไรมาเยอะแต่จองกุกก็พูดได้เต็มปากเลยว่าเขาน่ะ..

“.......”

“เค้ารักกุกนะ..”

โคตรโชคดีเลยที่ได้เป็นคนที่จีมินรักและเขาเองก็รักจีมินไม่ต่างกัน : )

“กุกก็รักมินนะ”

เอ่ยออกมาแค่นั้นก่อนที่ดวงตาหวานจะค่อยๆกลับตาลงช้าๆยอมรับเลยว่าภาพวิวทีอยู่ด้านหลังของจีมินมันสวยมาก สวยมากๆแต่นั้นมันก็สวยสู้คนตรงหน้าเขาได้หรอก ว่าแล้วใบหน้าหล่อก็ค่อยๆโน้มเข้าไปใกล้ๆกันใบหน้าของอีกคนมากขึ้นเรื่อยๆทันทีที่ริมฝีปากแตะกันเบาๆทั้งคู่ต่างก็ดูดดึงเข้าหาซึ่งกันและกัน บดเบียดแนบชิดกันอีกฝ่ายพร้อมกับเอียงหน้าทำองศาให้จูบได้ถนัดยิ่งขึ้น

นี้ไม่ใช่จูบแรกอีกนั้นแหละแต่มันก็ยังคงเป็นจูบที่ทำให้หัวใจเต้นแรงไม่ต่างจากจูบแรก บดจูบดูดดึงกันจนเกิดเสียงลอดออกมาก่อนที่ริมฝีปากอิ่มจะค่อยๆอ้าออกให้อีกฝ่ายส่งลิ้นที่อ่อนนุ่มเข้ามา แน่นอนว่าลิ้นของจองกุกมันคับปากจีมินไปหมดเลยแหละยามที่สองลิ้นต้องมาเจอกันหากแต่มันก็ทำให้รู้สึกดีเสียจนจีมินต้องเผลอจิกแผ่นหลังของอีกฝ่ายเบาๆเมื่อความเสียวเริ่มตีตื้นขึ้นมา น้ำสีใสก็ไหลย้อนลงมาจากมุมปากแต่ถึงอย่างนั้นทั้งคู่ก็ยังคงจูบแลกลิ้นกันอย่างดูดดื่ม แขนแกร่งเองก็รั้งเอวบางให้เข้ามาแนบชิดกับตัวเองมากยิ่งขึ้นจนร่างของจีมินแทบจะหายเข้าไปในอกข้างอีกฝ่าย

ก็แหมจองกุกตัวใหญ่ขนาดนี้ เขาเองก็ตัวเล็กนิดเดียวโดนกอดทีก็แทบจมเข้าไปในอกของอีกฝ่ายแล้วนั้นแหละ..

แต่ก็นะ...มันก็ทำให้จีมินรักมากจองกุกขึ้นไปอีกเพราะมันทำให้จีมินรู้สึกว่า..

จองกุกสามารถปกป้องเขาได้...

 

 

------------------55%-------------------


ณ ประเทศเกาหลีใต้

“เอ้าชนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน”

เสียงของหนุ่มๆบนโต๊ะชั้นวีไอพีนี้ร้องลั่นดังสนั่นทันทีที่มารวมตัวกันครบแล้ว ใช่แล้วแหละตอนนี้จองกุกและจีมินกลับมาอยู่เกาหลีแล้วเครื่องลงปุ๊บก็พากันไปหาพ่อแม่ของจองกุกคือไม่ได้คิดถึงอะไรหรอกเพราะพวกท่านก็ไปหาบ่อยแต่ก็นะสิ่งแรกที่ต้องทำก็ต้องไปสวัสดีผู้มีพระคุณ แน่นอนว่าจีมินเองก็ได้บ้านคืนแล้วด้วย นั่งเล่นที่บ้านของจองกุกสักพักจนเวลาล่วงเลยมาสี่ทุ่มกว่าพวกเขาก็พากันมาที่นี่แหละ

ที่จินนี่จินผับ : )

ที่ที่มันเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราวทุกๆอย่าง จุดเริ่มต้นที่ชักจูงจองกุกให้เข้ามามีบทบาทในชีวิตของจีมินมากขึ้นมากกว่าการเป็นแค่รุ่นน้องตัวแสบในโรงเรียนแน่นอนว่าเรื่องแบบนี้ไม่พ้นไอ้สี่ตัวนี้ตัวหรอกเพราะทันทีที่จองกุกไลน์บอกเมื่อสามวันก่อนว่าจะกลับมาเกาหลีแล้วพวกมันก็เคลียร์งานพร้อมมาเมาฉลองให้กับการกลับบ้านของจองกุกครั้งนี้ ไม่อยากเชื่อก็ต้องเชื่อว่ายุนกิกับไอ้แทยังคบกันล่าสุดมันพากันไปเปิดร้านกาแฟร้านเล็กๆแต่ลูกค้าก็เข้าตลอดจนมันร่ำรวยไปละ ไอ้โฮปนี้หนักสุดไม่อยากจะเชื่อว่ามันจะกลายเป็นครูสอนเด็กมัธยม ส่วนไอ้นัมจุนก็เรื่อยๆของมันไปเป็นเถ้าแก่รับช่วงต่อจากคุณพ่อที่ต่างจังหวัด

เอาจริงๆก็ไม่ได้ห่างหายขาดการติดต่อกันหรอกก็ติดต่อกันอยู่เรื่อยๆมีบ้างที่ไอ้พวกนี้ไปหาที่อังกฤษแต่ก็นะพวกเขาก็ไม่ค่อยได้เจอกันบ่อยหรอก ปีสองปีเจอกันครั้งงี้

“โหยยยพี่จินผับใหญ่ขึ้นปะเนี้ย”ว่าแล้วจีมินก็หันไปแซวพี่ชายข้างตัวทันที ก็นั้นแหละถึงจะมีพวกเพื่อนๆของจองกุกด้วยแต่จีมินก็ลากพี่จินให้มานั่งด้วยจนได้ถึงแม้พี่เขาจะนั่งได้แปปเดียวเพราะต้องไปดูเด็กๆก็เถอะ

“ฮ่าๆๆ ก็แหมมมมให้พี่ได้มีเงินมีทองไหลมาบ้างเถอะ”

เกิดเสียงหัวเราะขึ้นทั้งโต๊ะนี้ทันที การที่ได้มานั่งดื่มด้วยกันแบบนี้มันก็ทำให้ซอกจินคุ้นเคยกับเด็กคนอื่นๆบ้าง นั่งกินกันไปนั่งพูดคุยกันไปจนซอกจินต้องขอตัวไปดูเด็กๆนั้นแหละหากแต่เหล้าบนโต๊ะก็ยังคงถูกสั่งมาเรื่อยๆอย่างต่อเนื่องพูดเลยไม่เมาไม่จบครับวันนี้

หากแต่แล้วความสนใจของจีมินก็ต้องพุ่งที่ไปเวทีทันทีที่มันปรากฏร่างของน้องชายของเขา ปาร์ค จีซองที่ไม่ใช่เด็กกะโปโลคนเดิมแล้ว จีซองที่โตเป็นหนุ่มหล่อกลายเป็นตัวเรียกเงินให้กับผับนี้เลยแหละ สาวๆส่วนใหญ่มาที่นี่ก็เพราะจะมาหานักร้องหนุ่มคนนั้นละนะแต่ขอโทษเถอะเพราะนักร้องสาวที่ยืนอยู่ข้างๆเวทีพลางทำหน้าหงิกหน้างออยู่นั้นนะโหดมากเลย โหดจนจีซองแทบจะกระดิกตัวไปไหนไม่ได้อะ

“จีมินอ่า...เดี๋ยวกุกมานะ”

ว่าแล้วใบหน้าสวยก็ต้องตวัดไปมองคนข้างตัวทันทีที่จองกุกยืนหน้าเข้ามาใบหน้าหล่อตอนนี้มันกำลังปรากฏรอยยิ้มกว้างมันกว้างมากๆจนจีมินก็นึกสงสัยว่าเจ้าตัวเป็นอะไร

“อื้มๆ”

คงไม่มีอะไรหรอกมั้ง..

เอ่ยตอบกลับไปก่อนที่จะหันหน้าไปมองเวทีที่ตั้งอยู่ชั้นล่างทันที คือจีมินนั่งอยู่ชั้นสองตรงที่เป็นระเบียงกว้างๆยื่นออกมาไงมันทำให้มองเห็นชั้นล่างได้ชัดเจนเลยแหละหากแต่หลังจากที่จองกุกหายไปเพียงไม่นานไฟทั้งผับที่มีอยู่น้อยนิดมันก็ดันดับพึ่บสะดื้อๆ!

พึ่บ!

เกิดเสียงเอะอะโวยวายทันทีที่ไฟมันดับจนมองไม่เห็นอะไรแบบนี้ จีมินเองก็มองซ้ายมองขวาอย่างกลัวๆด้วยหากแต่เพียงไม่นานความเงียบก็เอามาครอบงำพร้อมๆกับเสียงทุ้มนุ่มหูดังขึ้นผ่านไมค์จนได้ยินไปทั่วทั้งผับกับสปอร์ตไลท์ที่มันส่องไปทางร่างสูงบนเวทีจนกลายเป็นจุดเด่น เขาคนนั้นไม่ใช่จีซองที่ยืนร้องเพลงก่อนหน้านี้หากแต่มันเป็น..

จองกุก...

ใช่จองกุกกำลังยืนอยู่ตรงสปอร์ตไลท์ เงยหน้าขึ้นมาทางจีมินพร้อมกับร้องเพลงที่แสนหวานนุ่มหูจนสะกดทุกคนให้นิ่งสงัด

I’m only one call away..(แค่เรียกหาฉันเพียงครั้งเดียว)

I’ll be there to save the day…(ฉันก็จะรีบออกไปช่วยเธอในทันที)

Superman got nothing on me…(ซุปเปอร์แมนก็เทียบฉันไม่ได้หรอก)

I’m only one call away…”(แค่เรียกหาฉันเพียงครั้งเดียว ฉันก็จะรีบไป)

ร่างของจีมินได้แต่นิ่งสะงัดอยู่อย่างนั้น ไม่รู้ว่าทำไมน้ำตามันถึงได้ไหลลงมาไม่ขาดสายแบบนี้ มันเป็นความรู้สึกที่ดีใจ สุขใจจนพูดไม่ออก ไม่รู้ว่ามันเรียกว่าความสุขได้ไหมในเมื่อจีมินรู้สึกว่ามันเป็นมากกว่าความสุขแบบนี้

call me, baby, if you need a friend....(โทรหาฉันนะที่รักถ้าเธอต้องการเพื่อน)

I just wanna give you love....(ฉันอยากจะมอบความรักให้เธอ)

C’mon, c’mon, c’mon...(มาสิ)

Reaching out to you, so take a chance...(ฉันจะเอื้อมมือไปคว้าเธอเอาไว้ ดังนั้นคว้าโอกาสนี้เอาไว้เถอะ)”

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน ไม่รู้ว่าผู้คนรอบข้างจะเริ่มสนใจตัวเองบ้างแล้วเหมือนกันเพราะสายตาของนักร้องหนุ่มรูปหล่อเอาแต่จับจ้องมาที่เขาอย่างไม่วางตาแม้จะอยู่ชั้นสองแต่คนอื่นๆก็สามารถมองเห็นจีมินได้อยู่ดีเพราะตอนนี้..

สปอร์ตไลท์อีกตัวก็สาดมาหาจีมินแล้วเหมือนกัน..

ดวงตาสองดวงเอาแต่สบกันอยู่อย่างนั้นในขณะที่จองกุกเองก็ยังคงร้องเพลง..

No matter where you go….(ไม่ว่าเธอจะไปที่ไหน)

You Know you’re not alone….(รู้ไว้นะว่าเธอไม่ได้อยู่คนเดียว..)”

เกิดรอยยิ้มกว้างจนตาหยีทันทีที่จองกุกร้องท่อนนี้จบ หัวใจของจีมินก็ยิ่งเต้นแรงขึ้นไปอีกเมื่อจองกุกก็ค่อยๆคลี่ยิ้มออกมาบ้างแล้วเหมือนกัน บทเพลงที่คล้ายกับชีวิตเราสองคนบทเพลงที่มันกำลังบอกว่าจองกุกพร้อมจะมาหาเขาเสมอเมื่อเขาต้องการ จีมินรู้...รู้นานแล้วด้วยว่าเขานะ..

ไม่ได้อยู่คนเดียว..

จะอยู่คนเดียวได้ยังไงเมื่อมีซุปเปอร์แมนประจำตัวแบบนี้ : )

บทเพลงแสนหวานจบลงไปแล้วเกิดเสียงกรี๊ดกร๊าดดังไปทั่วทั้งผับแห่งนี้ทันที แน่นอนว่าแสงไฟยังคงไม่ได้เปิดสว่างหรอก มันยังคงมืดสนิทมีเพียงจีมินและจองกุกที่ถูกสปอร์ตไลท์ส่องอยู่เท่านั้นและในที่สุดประโยคๆหนึ่งก็ดังขึ้นมาอีกครั้งมันไม่ใช่บทเพลงหากแต่มันเพราะกว่าบทเพลงไหนๆ..

“จีมินครับ...”

“......”

“แต่งงานกันนะ..”

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

โอ้วววววววววววววววว

ฮิ้ววววววววววววววววววววว

“เหยดดดดดดดดดดดดดดดไอ้กุกไอ้เหี้ยไม่ธรรมดา ไอ้เหี้ยๆๆๆๆกูฟินนนนนไอ้เหี้ยยยยยย”

“แทททททขอเค้าแต่งงานแบบนี้บ้างงงงง”

“โงยยยยยเจอไอ้กุกไปหมดมุขขอแต่งงานแล้ววว”

ไม่รู้หรอกว่ารอบๆตัวใครพูดอะไรกันบ้างเมื่อตอนนี้จีมินหูอื้อ ตาลายไปหมด ม่านน้ำตาแห่งความดีใจก็เอ่อนองจนมันบดบังภาพตรงหน้าไปสะหมดแน่นอนจีมินไม่ปล่อยให้จองกุกต้องยืนรอนานหรอก ว่าแล้วมือป้อมก็ยกขึ้นมาป้องที่ปากทันที

“รอตั้งนานแล้วเพิ่งจะรู้ว่าต้องแต่งหรือไงงงงงงงง”

ก็รู้แหละว่าตอนนี้พวกเขาก็อยู่กินกันแล้วไม่แต่งก็ไม่เป็นไรแต่ยังไงดีละเกิดมาหนึ่งชีวิตการถูกขอแต่งงานมันก็ย่อมทำให้รู้สึกดีสุดๆไปเลยไม่ใช่หรอ ก็ไม่รู้หรอกว่าอนาคตเขาสองคนจะต้องเจออะไรบ้างแต่อุปสรรคที่ผ่านมามันก็สอนให้เขาสองคนรู้แล้วว่าความรักมันยิ่งใหญ่แค่ไหน การจับมือคนที่เรารักฝ่าฝันอุปสรรคไปได้มันวิเศษขนาดไหนแม้ว่าตอนแรกจีมินจะไม่ค่อยชอบใจจองกุกเท่าไหร่ แต่เพราะหัวใจของจองกุกมันทำให้จีมินต้องหลงรักเขาเต็มเปา..

และจองกุกเองก็ไม่คิดหรอกว่าเขาจะมีวันนี้วันที่ยอมทุกอย่างเพื่อๆคนๆหนึ่ง..

คนที่แอบมองมาตั้งแต่ขึ้นมอปลายมา..

คนที่จองกุกได้แค่มอง..

ไม่ว่าพี่เขาจะมีเบื้องลึกเบื้องหลังที่ไม่ดีแต่ปาร์ค จีมินก็คือปาร์ค จีมินที่แสนวิเศษของจองกุกเสมอ..

ราวกับว่า..จอนจองกุก..เกิดมาเพื่อเป็นซุปเปอร์แมนให้ปาร์คจีมิน....

 


THE END

__________________________________

#จีมินแอบขาย


แงงงงงงงงงงงงงจบแล้วนะคะ จีมินแอบขาย จบไปอีกเรื่องแย้ววววววววววววววปรบมือออ555555555555555555 ก่อนอื่นสาต้องขอบคุณทุกๆๆๆๆๆๆคนนนนมากๆเลยนะคะที่คอยอ่านคอยเม้นให้กำลังใจตลอดเลยยย เรื่องนี้ค่อนข้างดราม่าและเป็นอีกเรื่องที่สาไม่ค่อยจะกล้าอ่านเม้นเท่าไหร่55555555555555555555555 รุนแรงเหลือเกินนนนแต่สุดท้ายก็แฮปปี้แล้วเนอะะ 

ไม่รู้จะ Talk ไรแล้วอ่าเอาเป็นว่าสำหรับใครที่อยากเก็บเรื่องนี้ไว้สามารถสั่งพรีได้แล้วน๊าาาา

และสำหรับใครที่อยากอ่านคู่กุกมินของสาต่อสามารถไปอ่านเรื่อง #จีมินเด็กวัด  ได้นะค๊าาาาาาาาาา จุ๊บๆๆ


อันยองเรื่องนี้แล้วค่าาาาาา ToT




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 114 ครั้ง

1,652 ความคิดเห็น

  1. #1648 ไรม์ (@DoDad) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2562 / 15:57

    รักที่นี่จังเลย ขอบคุณที่กำเนิดเขาขึ้นมา รักมากนะ

    #1648
    0
  2. #1627 pimchotiros (@pimchotiros) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 00:29
    ชอบบมากกก เค้ารักกันเราก็ปลื้มใจ

    ตอนจบดีย์มาก
    #1627
    0
  3. #1622 phapha087bw (@phapha087bw) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 17:40
    สนุกมากๆๆๆๆเลยค่ะ แต่งได้ดีมากถึงทุกอารมณ์ มีครบรส สนุกจนไม่รุจะบอกยังไง ไรท์สู้ๆนะคะ เปนกำลังใจให้เสมอ
    #1622
    0
  4. #1616 EntOo (@EntOo) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 02:55
    โคตรชอบอะ ปลื้มปลิ่มมาก เค้าได้รักกันแล้วแง่งงงงง ดีมากจริงๆ ขอบคุณนะไรท์ที่แต่งเรื่องนี้ ขอบคุณค่าาาา
    #1616
    0
  5. #1599 lasea (@lasea) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 17:59
    อินอ่ะแงงง อินมากฮืออออออออออออออออออออออ ผช.แบบจองกุกคือสุดมากอะอมก
    #1599
    0
  6. #1598 aoommooa-C (@aoommooa-C) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 17:00
    น่ารักกกกกก
    #1598
    0
  7. #1591 boa1013 (@boa1013) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 13:01
    อ่านรวดวันเดียวจบฮือออดีมากเลยค่ะ

    น้ำในตายังเอ่ออยู่เลยคือดีมากกกจริงๆจะรอติดตามเรื่องอื่นๆอีกนะคะ
    #1591
    0
  8. #1585 Ploysin_02 (@Stigma_ptp2002) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 16:15
    ดีจนตอนสุดท้ายเลยค่ะ งืออออ
    #1585
    0
  9. #1559 Ammara-km (@Ammara-km) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 13:00
    ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆแบบเน้~~
    #1559
    0
  10. #1549 natyada123 (@natyada123) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:36
    รักเรื่องเน้~
    #1549
    0
  11. #1546 jaeminnoona (@leedongdang) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 05:36
    ฮือออ ดีมากจริงๆๆๆ
    #1546
    0
  12. #1542 Babbyours (@153792nc) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 14:08
    ดีกับใจเหลือเกิน มากมายจริงๆ
    #1542
    0
  13. #1539 brunette_ (@brunette_) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 10:15
    งื้อน่าร้ากกกกกกกก
    #1539
    0
  14. #1524 nnnnnn28 (@nnnnnn28) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 14:05
    รักไรท์อ่าาา ขอกอดหน่อย อ่านจบละหยุดยิ้มไม่ได้เลยค่ะไรท์
    #1524
    0
  15. #1521 nphermsub (@nphermsub) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2560 / 17:51
    จบแล้วววว ดีใจที่รักกันมากขนาดนี้!!! โอ๊ยรักกกก รักไรท์ รักเรื่องนี้ ~~~~
    #1521
    0
  16. #1520 PetchrinA_Sthd (@PetchrinA_Sthd) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2560 / 17:24
    ฮืออออ จบแล้ว ทำไมหยุดยิ้มไม่ได้ รักไรท์นะ รักเรื่องนี้มากเลย ขอบคุณที่แต่งจนจบนะคะ ♥♥♥♥♥
    #1520
    0
  17. #1518 DrEAm?? (@Prim999) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 21:29
    แงงงง จบซะแล้ว รักไรท์ ขอบคุณที่แต่งฟิคสนุกๆมาให้เสพกันนะคะ จุ๊บๆๆ
    #1518
    0
  18. #1517 97hp (@97hp) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2560 / 22:41
    ประทับใจมากค่ะ ขอบคุณไรท์มากๆที่แต่งฟิคดีๆออกมาให้อ่าน อบอุ่นใจมากค้า ปาใจรัวๆๆๆๆ????????????????????????????????????
    #1517
    0
  19. #1516 Aras02 (@praewsiree) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 21:17
    ขอบคุณน้าไรท์รอเรื่องต่อไปน้าาา
    #1516
    0
  20. #1515 pipepais (@pattarapornjara) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 09:21
    ขอบคุณไรท์มากๆค่ะ ตอนนี้แต่งมาให้คนอ่านเบะปากโดยเฉพาะะ หมั่นไส้มากกก หวายไนกันเบอร์นั้นอ่ะ555555555
    #1515
    0
  21. #1514 Sira2411 (@Sira2411) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2560 / 23:49
    สนุกมากค่ะ ชอบมากเลย
    ติดตามมาตลอดเลย
    #1514
    0
  22. #1513 Blackcat_14 (@kamol_bua) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2560 / 22:44
    ฮือออประทับใจ
    #1513
    0
  23. #1512 Pattrawalai Vichitrananda (@leena__p) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2560 / 22:26
    โอวมายก้อช จบแล้วอ่อฮือออออ อินมากพรูดเลยแงงงง เราจะตามเกาะไรท์ไปทุกเรื่องเลยย จจนะ ฮื้ออออ (จจก้เกาะมานานแล้วแต่ไม่บอกหรอก!)
    #1512
    0
  24. #1500 jeon__jimin (@jeon__jimin) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2560 / 15:26
    แฮปปี้เเล้วฮื่อออ ปลื้มใจ อยุ่กับเรื่องนี้มานานหวานก้อหวานหน่วงก้อหน่วงดราม่า หลากหลายอารมให้เเง่คิดหลายๆอย่างเลยค่ะตอนนี้เดินทางมาจนจบเเล้ว ฟิคเรื่องนี้เป็นอีกเรื่องที่เรารอตลอดเลย สนุกกก ตามกุกมินไรท์ทุกเรื่องสนุกทุกเรื่องด้วย ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆเเบบนี้ ไม่รู้จะพิมอะไรต่อเเล้วค่ะ สุดท้ายนี้เราจะไปตามจิมินเด็กวัด555 รักไรท์ค่ะ สู้ๆนะคะ
    #1500
    0
  25. #1499 chachayuchun (@chachayuchun) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2560 / 12:14
    ในที่สุดที่แฮปปี้ ดีใจที่กุกมินมีความสุข ขอบคุณไรต์ที่แต่งฟิคดีๆนะคะ ติดตามตลอดเลยค่ะ
    #1499
    0