[ปิดพรี][BTS] #I Will Always Be By Your Side ♡ / kookmin [END]

ตอนที่ 19 : NINETEEN : ข้อเสนอของคุณนายจอน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,182
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 101 ครั้ง
    21 พ.ย. 60

NINETEEN

ข้อเสนอของคุณนายจอน

 

 

เหมือนว่าโชคจะเข้าข้างเมื่อจองกุกไม่ได้เป็นอะไรมากเพราะเจ้าตัวใส่หมวกกันน็อคเอาไว้เพียงแค่แผลถลอกเท่านั้นแต่ที่แย่ก็น่าจะเป็นสภาพร่างกายที่อ่อนแอจนไข้ขึ้นสูงแบบนี้นี่แหละ

ตอนนี้จองกุกถูกย้ายเข้ามาในห้องพิเศษที่ดีที่สุดและแพงที่สุดของโรงพยาบาลแน่นอนว่าที่โซฟาก็ยังคงมีร่างของทั้งพ่อและแม่ของจองกุกนั่งอยู่ ส่วนจีมินก็เพียงแค่มานั่งจับมือจองกุกเอาไว้อยู่ข้างเตียงแบบนี้ยิ่งมองใบหน้าของจองกุก ข้อเสนอของคุณนายจอนก็ยิ่งไหลวนอยู่ในหัวจนจีมินสับสนไปหมด เรื่องบ้านนั้นยอมรับว่าจีมินโกรธไม่น้อยที่รู้ว่าเบื้องหลังเป็นใครแต่ก็นั้นแหละผู้น้อยจะไปโวยวายผู้มากมันก็คงไม่ได้ แต่แล้วในที่สุดร่างสูงที่นอนอยู่ก็เริ่มรู้สึกตัว..

“อือ...”เสียงทุ้มครางออกมาเบาๆมันก็ทำให้จีมินต้องเบิกตาโพลงแล้ว

“จองกุกรู้สึกตัวแล้วหรอ”คล้ายว่าเสียงหวานของจีมินจะดึงสติของจองกุกให้ค่อยๆกลับมาดวงตาคมก็กระพริบถี่ๆก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปสบกับจีมินที่ตอนนี้ยืนขึ้นมาโน้มใบหน้าลงมาให้อยู่ในระดับเดียวกับเขาด้วย แน่นอนว่ามันทำให้ริมฝีปากที่แห้งผากของจองกุกต้องคลี่ยิ้มออกมาบางๆ มือหนาข้างที่ไม่ได้ถูกจีมินกุมไว้ก็ยกขึ้นไปลูบหัวของร่างเล็กเบาๆ

“อืม..เป็นห่วงแย่เลยสินะ”

“ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว ฮึก..กะ..ก็บอกแล้วว่า..ฮึก..ว่าให้พักให้พัก!! ฮืออออออออออ”

ในที่สุดน้ำตาหยดแล้วหยดเล่าก็หล่นกระทบกับใบหน้าของจองกุกมันทำให้ร่างสูงต้องเปลี่ยนจากลูบหัวของจีมินอยู่เป็นโน้มตัวจีมินให้เข้ามาสวมกอดแทน

“ขอโทษ...ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วง..”แน่นอนว่าการที่จีมินกำลังก้มตัวกอดกับจองกุกอยู่นั้นมันส่งผลทำให้จองกุกต้องเห็นอีกสองชีวิตที่ยืนมองเขากับจีมินอยู่ใช่คนสองคนที่ยืนมองเขากับจีมินมาสักพัก คนสองคนที่ถลาเข้ามาหาจองกุกทันทีที่จองกุกรู้สึกตัวเช่นกัน “พ่อ...แม่”

 

 

 

ตอนนี้ภายในห้องยังคงเงียบนิ่ง จองกุกที่ไข้ลดลงไปเยอะแต่ก็ยังคงต้องให้น้ำเกลือตามหมอสั่งอยู่ดีไม่รู้ว่ามันผ่านไปนานกี่นาทีแล้วหลังจากที่จองกุกฟื้นขึ้นมา จนในที่สุดก็เป็นคุณนายจอนที่นั่งข้างๆเตียงอีกฝั่งกับจีมินเอ่ยออกมาก่อนเอง

“ข้อเสนอที่ฉันให้ไป เธอว่ายังไง”

แน่นอนว่ามันทำให้จองกุกงงไม่น้อยที่ระหว่างจีมินกับคุณแม่มีข้อเสนออะไรกัน ใบหน้าหล่อที่อยู่ระหว่างสองสายตาก็ต้องหันไปมองหน้าคนนู้นทีคนนี้ทีอย่างไม่เข้าใจหากแต่ทันทีที่เกิดรอยยิ้มบนริมฝีปากอิ่มมันก็ทำให้จองกุกใจชื้นขึ้นมาบ้าง

ไม่รู้ว่าการที่ตัดสินใจแบบนี้มันจะเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องไหม มันดีไหม แต่ถ้าให้คิดอีกทีจีมินก็เลือกที่จะตัดสินใจแบบนี้

“ผม....รับข้อเสนอนั้นครับ..”

“เดี๋ยวๆๆๆ ข้อเสนออะไร”ยังไม่ทันให้ใครเอ่ยอะไรให้จองกุกต้องงงไปมากกว่านี้ร่างสูงก็แย้งออกมาก่อนทันที คิ้วเริ่มขมวดเข้ากันแม้ตอนนี้จีมินจะยังคงยกยิ้มน้อยๆออกมาไม่ไว้ใจนี่พูดเลย “ข้อเสนออะไร ถ้าเป็นข้อเสนอให้ผมกับจีมินเลิกกันนี่ผมไม่ยอมจริงๆนะ”

เกิดความเงียบขึ้นทันทีที่จองกุกเอ่ยคำนั้นออกมาไม่พูดเปล่าร่างสูงที่นั่งพิงกับหัวเตียงยังเอนตัวไปโอบกอดจีมินเอาไว้แน่นด้วย ดวงตาก็มองไปทางมารดามันเต็มไปด้วยความน้อยใจกลัวว่าแม่จะมาแยกเขาจากกันผสมปนไปกับความเด็ดเดี่ยวในคำมั่นที่บอกว่าเขาจะอยู่กับจีมินแม้จะไม่สุขสบายแต่เขาจะอยู่กับจีมิน

“เห้ออออออ”เป็นคุณจอนเองที่ต้องพ่นลมหายใจออกมาท่ามกลางความเงียบก่อนจะยกยิ้มออกมาบ้าง “รักเมียมากเลยสินะ...พ่อกับแม่ไม่ได้จะให้แกเลิกกับจีมิน”

“อ้าว...”

“แต่แม่จะส่งเราทั้งคู่ไปเรียนต่อที่อังกฤษ”และแล้วเสียงของคุณนายจอนก็เอ่ยต่อจากที่สามีเอ่ยทันที มือบางก็เอื้อมไปแตะขายาวๆของลูกชายที่อยู่ใต้ผ้าห่มเอาไว้ ดวงตาก็ยังคงสบเข้ากับดวงตาของอีกฝ่าย “ทางเดียวที่ลูกจะคบกันได้คือแม่จะส่งทั้งสองคนไปเรียนต่ออังกฤษ”

ใช่แล้วแหละเธอคิดมาสักพักครั้งจากที่แอบดูลูกชายไปอยู่กับจีมินมาสักพักแล้วบางทีการที่ให้เขาได้เติบโตด้วยตัวเองได้เรียนรู้โลกที่มันกว้างขึ้นมันก็น่าจะดีเหมือนกันถึงแม้เธอเองก็ไม่ได้โลกกว้างอะไรยังไม่ชอบไม่พอใจกับจีมินเท่าไหร่หรอกแต่เพราะลูกของเธอช่างมีความสุขเหลือเกินเวลาที่ได้อยู่กับเด็กคนนี้ แม้เจ้าตัวจะเหนื่อยแต่ทุกครั้งที่เห็นจากรูปแอบถ่ายเวลาที่จองกุกอยู่กับจีมินแววตาของลูกชายของเธอมันก็บอกว่านี่แหละคือ

สิ่งที่ลูกชายเธอต้องการ....

“แม่...”คล้ายว่าจองกุกจะไม่เชื่อหูตัวเองสะเท่าไหร่ แขนแกร่งค่อยๆปล่อยร่างเล็กให้เป็นอิสระพร้อมกับค่อยๆย้ายตัวเองมานั่งตรงกลางเหมือนเดิมแน่นอนว่ายังคงสบตากับผู้เป็นแม่ด้วย

“ได้ยินไม่ผิดหรอก แม่จะส่งเสียเด็กคนนี้ให้ไปเรียนต่อเมืองนอกกับลูก อย่างน้อยเวลาใครถามว่าลูกสะใภ้เป็นยังไงแม่ก็ยังโม้ได้ว่าจบมาจากนอกละนะ...อัก!

ไม่ทันได้ตั้งตัวร่างบางของผู้เป็นแม่ก็ถูกลูกชายเข้ามาสวมกอดเอาไว้ทันที กอดจากลูกชายที่เธอไม่ได้กอดมาหลายเดือน กอดจากลูกชายที่เธอคิดว่าคงจะไม่ได้กอดแล้วเมื่อเจ้าลูกชายตัดสินใจหนีออกจากบ้านวันนั้น

“ขอบคุณครับแม่..ขอบคุณครับ.ขอบคุณจริงๆ”เสียงทุ้มยังคงเอ่ยออกมาแต่คำเดิมแต่มันก็เต็มไปด้วยความดีใจจนปิดไม่มิด ทำเอาคุณนายจอนอดที่จะยิ้มตามลูกชายไม่ได้แขนเรียวก็ยกขึ้นไปโอบกอดร่างหนาของลูกชายเหมือนกัน

คิดไม่ผิดจริงๆสินะที่ตัดสินใจแบบนี้...

“เอาเถอะตั้งใจเรียนให้จบแล้วก็กลับมา...”หลังจากที่กอดลูกจนพอใจแล้วร่างบางก็ผละตัวออกมาทันทีพร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงเด็ดเดี่ยวก่อนจะมองผ่านตัวลูกไปมองใครบางคนที่ยังคงยกยิ้มอยู่ด้านหลังจองกุกอีกฝั่งของเตียง “กลับมาเมื่อไหร่.ฉันจะคืนบ้านของเธอให้”

ใช่แล้วแหละบ้านของจีมินไม่ได้หายไปไหน เพราะเธอทุ่มเงินทั้งหมดซื้อบ้านของจีมินมาจากไอ้พวกเงินกู้นอกระบบนั้นแหงละเม็ดเงินเยอะขนาดนั้นพวกมันก็พร้อมจะทรยศจีมินจนยอมขายให้ทั้งๆที่จีมินก็ส่งดอกทุกเดือนอย่างที่เห็น..

 

 

 

พ่อแม่ของจองกุกกลับไปแล้วแต่กลับไปได้ไม่เท่าไหร่ไอ้พวกเด็กเรียนแต่ชอบโดดเรียนก็มาออกันเต็มห้องไปหมดถึงแม้จะมีแค่สี่ตัวเอ้ยสี่คนแต่มันก็เอะอะโวยวายไม่เกรงใจคนป่วยเลยแหละ

“เหยดดดดดดดดดดดดดดนี้แม่มึงคิดได้ด้วยหรอ-----

ป้าบ!

ยังไม่ทันให้แทฮยองเอ่ยจบก็โดนฝ่ามือขาวๆของยุนกิตบเข้าที่กลางกระบาลจนหน้าคว่ำทันที..

“คำพูดคำจาให้เกียรติผมหงอกในหัวแม่ของไอ้กุกด้วย”

แม้มินยุนกิ คำพูดมึงไม่ได้ดีไปกว่าไอ้ดำเลยนะ - -

อื้มก็นั้นแหละทั้งสี่คนดูจะตกใจไม่น้อยที่พ่อแม่ของจองกุกดูเหมือนจะยอมรับทั้งคู่แล้วถึงแม้จะยังไม่ยอมรับในตัวจีมินจริงๆจนต้องไปชุบทองที่ต่างประเทศก็เถอะ

“ว่าแต่จีซองละ”เป็นนัมจุนเองที่เอ่ยออกมาอย่างมีสาระมากที่สุด แน่นอนว่าจีมินกับจองกุกต้องหันหน้ามามองกันแวบหนึ่งก่อนที่จีมินจะหันหน้าตอบนัมจุนทันที

“ความจริงแม่ของจองกุกก็จะส่งจีซองด้วยแหละแต่ฉันอยากให้เขาเลือกเองมากกว่า จีซองไม่ชอบเรียนฉันก็ไม่รู้ว่าจะบังคับยังไง...ส่วนเรื่องหอ..ตอนนี้ฉันไม่ต้องเก็บเงินไปไถบ้านคืนแล้วก็พอมีอยู่บ้างยังไงเดี๋ยวฉันหาเช่าหอที่อื่นให้เจ้าตัวก็ได้ ลำพังจะให้รบกวนแทฮยองไปเรื่อยๆก็คงไม่ได้”

“โหยยยยเจ๊ให้น้องอยู่ห้องผมไปก็ได้ เพราะตอนนี้ผมก็อยู่กับยุนกิแล้ว”

“นั้นสิจะย้ายทำไม”

มันก็จริงอย่างที่เด็กพวกนี้พูดความจริงจีมินก็ไม่ได้อยากจะให้น้องย้ายไปไหนหรอกแต่ก็อย่างที่บอกว่าจะให้รบกวนแทฮยองไปเรื่อยๆก็คงจะไม่ใช่เรื่องดีและดูเหมือนว่าแทฮยองจะรู้ดีถึงได้เอ่ยออกมาอีกครั้งด้วยข้อเสนอที่ทำให้จีมินต้องยอมตกลง

“งั้นเอางี้ผมยกห้องนั้นให้จีซอง ค่าห้องก็ให้เจ๊กับเด็กนั้นจัดการไปเลยเป็นไง ประหยัดค่าประกันนะเจ๊จะได้ไม่ต้องเสียเงินประกันหลายหมื่น”

“เอางั้นก็ได้”

นี่แหละที่จีมินต้องการละ อย่างน้อยมันก็ไม่ทำให้จีมินรู้สึกเอาเปรียบแทฮยองจนเกินไปเอาไว้มีเงินก้อนพอเท่าค่าประกันค่อยให้คืนแทฮยองทีหลังก็ไม่เสียหายอะไรแม้ว่าแทฮยองจะไม่ได้อยากได้ก็เถอะ

อ่า.....แล้วเราจะบอกจีซองยังไงดีนะ..

 

-------------50%-------------

และในที่สุดท้องฟ้าจากสว่างก็แปรเปลี่ยนเป็นความมืดจีซองที่ตอนนี้เลิกงานการร้านอาหารแล้วก็รีบมาโรงพยาบาลทันทีก็อย่างที่บอกว่าเขาเองก็ต้องรีบไปทำงานที่ผับพี่จินต่อเหมือนกันการเดินทางก็ไม่ใช่จะไกลๆเลย

“พี่จองกุกหลับไปแล้วหรอ”เสียงทุ้มของเด็กหนุ่มเอ่ยออกมาอย่างงุนงงทันทีที่เดินมาก็พบกับพี่ชายที่กำลังนั่งปลอกผลไม้อยู่ส่วนร่างของคนป่วยก็นอนหลับสนิทเสียจนได้ยินลมหายใจดังลอดออกมาอย่างสม่ำเสมอ

“หลับไปแล้ว อ่ะนี้พี่รู้ว่าเราจะมาเลยปลอกผลไม้ให้กิน”เอ่ยจบจีมินก็ถือจานที่ใส่ผลไม้ปลอกแล้วเดินนำไปที่โซฟารับแขกทันทีเพื่อไม่ให้ไปรบกวนคนป่วยที่นอนหลับอยู่ จีซองเองก็เหมือนจะเข้าใจจึงได้เดินตามพี่ชายไปโดยที่สายตาก็เอาแต่จับผิดจีมิน

“เหมือนมีอะไรจะพูดนะ”

เมื่อลงมานั่งข้างๆร่างของพี่ชายแล้วจีซองก็เอ่ยออกมาทันที แน่ละบนใบหน้าของพี่จีมินตอนนี้มันเต็มไปด้วยเรื่องมากมายที่อยากจะบอกแต่ไม่กล้าบอกเต็มไปหมดเลยนะสิ ว่าแล้วร่างเล็กก็พลิกตัวหันหน้ามาเผชิญหน้ากับน้องชายทันที คิ้วเรียวยิ่งขมวดแน่นอย่างไม่รู้จะเริ่มพูดยังไง

แต่ก็ต้องพูด...

“คือว่า...”

“......”

“คือ..แบบว่า..”

“.....”

“คือพ่อแม่ของจองกุกอยากให้พี่กับจองกุกไปเรียนต่อที่อังกฤษเพื่อแลกกับการที่ให้พี่สองคนคบกัน”

!!!

ยอมรับว่าจีซองตกใจไม่น้อยที่ได้ยินพี่ชายเอ่ยออกมาอย่างนั้นไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่ได้เจอพ่อแม่จองกุกหรือเรื่องขอเสนอนั้น

“แล้วพี่...จะไปไหม”ว่าแล้วจีซองก็เอ่ยออกมาทันทีโดยที่ยังคงสบตากับอีกฝ่าย ไม่โอเคหรอก จีซองไม่โอเคเลยถ้าพี่จีมินต้องไปอยู่ไกลขนาดนั้นแต่ถ้ามันเป็นสิ่งที่พี่จีมินเลือกแล้วละก็..

“พี่จะไป..”

น้องชายอย่างเขาจะทำอะไรได้นอกสะจากค่อยๆวาดแขนดึงร่างของพี่ชายเข้ามาสวมกอดเอาไว้ จีมินเองก็วาดแขนมากอดเอวสอบของน้องเหมือนกัน มันโล่งใจเหมือนกันนะที่ในที่สุดก็ได้เอ่ยออกมาตรงๆแถมดูจีซองจะเข้าใจดีสะด้วย

“ผมไม่โอเคหรอกนะ แต่ถ้าพี่อยากไปผมก็ไม่ว่าอะไร”ถึงจะกอดกันอยู่แต่จีซองก็ยังคงเอ่ยออกมา พูดโดยที่แขนก็ยังคงกอดรัดร่างของพี่ชายแน่น

“......”

“ผมเข้าใจว่าพี่รักเขามาก ไม่ต้องห่วงผมนะ..”

“......”

“ผมยังมีพวกพี่แทฮยอง มีพี่จินที่ใจดีที่สุดในโลกและที่สำคัญ..ผมเองก็มีคนสำคัญเหมือนกัน ผมเข้าใจ”

อื้มเพราะอย่างน้อยจีซองยังมีเด็กสาวคนนั้นเด็กสาวคนที่จีมินมั่นใจว่าจะดูแลน้องชายของเขาแทนเขาได้ ดูแลจีซองได้ดีเท่าที่เขาดูแลมา แม้จีซองจะยังเด็กมากสำหรับเขาแต่เพราะวุฒิภาวะทางความคิดและสิ่งรอบๆตัวที่หล่อหลอมให้จีซองเป็นจีซองในตอนนี้มันถึงได้ไม่ทำให้จีมินต้องเป็นห่วงจีซองมากนัก

บางทีจีซองอาจจะเข้มแข็งมากกว่าเขาที่เป็นพี่ก็ได้.....

 

 

 

 

 

และในที่สุดวันนั้นก็มาถึงวันที่จองกุกและจีมินต้องทำเรื่องไปเรียนต่อที่อังกฤษแน่นอนว่าไม่ได้จบแค่ไฮสคูลหรอกเพราะคุณนายจอนต้องการให้จีมินเป็นถึงบุคคลที่จบมาจากเมืองนอกเมืองนาเอาไว้ชูเกียรติให้เจ้าตัวบ้างแน่นอนว่าคนที่มาส่งจีมินกับจองกุกก็มีเพียงพวกเพื่อนๆจองกุก จีซองแล้วก็คนสำคัญมากคนหนึ่งในชีวิตของจีมิน..

“งื้อออออพี่จินนนนนน มินต้องคิดถึงพี่มากแน่ๆเลย”

ใช่แล้วแหละคิม ซอกจิน คนที่อยู่ข้างๆจีมินมาตลอดคนที่ป้อนงานป้อนเงินให้จีมินไม่ต้องไปนอนข้างถนน คนที่ไม่ว่าจีมินจะมีปัญญาอะไรเขาก็พร้อมจะช่วยเหลือเสมอ ว่าแล้วแขนเรียวก็สอดเข้าไปกอดที่เอวของอีกฝ่ายทันที ซอกจินเองก็ตวัดแขนโอบกอดร่างเล็กเอาไว้เช่นกัน

“ดูแลตัวเองดีๆนะจีมิน มีโอกาสได้เรียนแล้วก็ตั้งใจเรียน ส่วนไอ้แสบไม่ต้องห่วงนะพี่จะดูแลมันเอง”ซอกจินเองก็ดูจะเป็นห่วงจีมินไม่น้อย แต่เพราะว่ารักเหมือนน้องชายแท้ๆเวลาที่จีมินกำลังจะได้เงยหน้าอ้าปาก เวลาที่จีมินกำลังจะได้มีโอกาสมีชีวิตที่ดีขึ้นเขาเองก็อดที่จะดีใจและยินดีกับจีมินมากๆไม่ได้ เอ่ยออกมาเพียงแค่นั้นก่อนจะผละตัวออกมาสบตากับน้องชายทันที

“พี่ก็ดูแลตัวเองดีๆนะ ผมจะตั้งใจเรียนแล้วจะรีบกลับมาหาพี่เลย”

“อื้ม^^

เมื่อลาคนที่เปรียบเสมือนพี่ชายแล้วร่างของจีมินก็ผละออกไปเผชิญหน้ากับน้องชายทันที น้องชายที่ยังคงทำหน้าบูดหน้าบึ้ง

“พี่ไป---

หมับ!

ยังไม่ทันได้พูดอะไรก็โดนน้องกระชากไปกอดสะแล้ว..

“ดูแลตัวเองด้วยนะเว้ย รีบๆเรียนแล้วก็กลับมาหาผมนะ...ฮึก.”ในที่สุดจีซองก็อดที่จะสะอื้นออกมาไม่ได้ถึงจะทำใจไว้บ้างแล้วแต่ยังไงดีละพอเอาจริงๆมันก็อดที่จะใจหวิวๆไม่ได้นี้ เอ่ยจบก็ผละตัวออกมา สบตากับพี่ชายผ่านม่านน้ำตาก่อนจะเอ่ยออกมาอีกครั้งด้วยเสียงที่เบาหวิวแทบไม่ได้ยิน “ผมรักพี่นะ”

เกิดรอยยิ้มกว้างบนใบหน้าของจีมินทันที แม้มันจะเบาแต่เขาก็ได้ยินมันอย่างชัดเจน..

“พี่ก็รักเรามากเหมือนกันนั้นแหละ^^

ในขณะที่สองพี่น้องกำลังลากันอย่างหวานซึ้งอยู่นั้นเอง ข้างๆกันใกล้ๆก็ปรากฏเด็กกลุ่มหนึ่งที่กำลังล่ำลากันคล้ายว่าจองกุกจะไปตายยังไงยังงั้น

“มึง..เอาฝรั่งหุ่นสะบึ้มติดไม้ติดมือมาฝากกูบ้างนะ”

สะเมื่อไหร่กันละ!!!!!!!!!!!!!

“กูไปเรียนไหมละ”จองกุกเองก็ตอบอีกฝ่ายด้วยเสียงหน่ายๆเช่นกันคืออย่างที่บอกว่าพวกมันไม่ได้ร่ำรวยอะไรแต่พวกมันก็พอมีตังอยู่บ้างเพราะฉะนั้น “ไปหากูที่นั้นด้วยนะพวกมึงอะ”

“เออน่า สาวฝรั่งเขาบอกว่าเด็ดคิกคิก”

“เอาเข้าไปไอ้พวกไม่มีเมียเนี้ยยยยยยยยยย”

“ทำไมอยากเคี้ยวฝรั่งบ้างว่างั้น”ร่างขาวตวัดสายตาดุไปมองคนข้างกายทันทีที่มันเอ่ยออกมาอย่างกับอิจฉาพวกคนโสดนักหนาจนออกนอกหน้านอกตา เหอะ!

“ป๊าวววววไม่ได้พูดเล้ยยยยยยยยยย”

เอาเถอะแม้ว่ามันจะไม่ได้ถูกใจไปสะทุกอย่างแต่แบบนี้มันก็ดีที่สุดแล้ว หลังจากที่ล่ำลากันเสร็จแล้วมือหนาของจองกุกก็เอื้อมไปจับมือของจีมินเอาไว้ก่อนจะเดินนำไปเตรียมตัวขึ้นเครื่องทันที

มือของจองกุกที่ไม่เคยปล่อยให้จีมินต้องเดินคนเดียวเลยแม้ว่าตัวเองจะยากลำบาก มือใหญ่ที่กอบกุมและปกป้องมือเล็กๆเอาไว้ ต่อจากนี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นเขาเองก็พร้อมจะอยู่ข้างๆจีมินตลอดไป จนในที่สุดทั้งสองคนก็เดินหายเข้าไปในฝูงคนโดยมีสายตาร่วมยินดีของทั้งเพื่อนพี่และน้องมองตามตลอดเวลา

ร่วมยินดีที่ทั้งคู่จะได้เริ่มต้นชีวิตใหม่...


_________________________________

#จีมินแอบขาย






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 101 ครั้ง

1,652 ความคิดเห็น

  1. #1647 ไรม์ (@DoDad) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2562 / 15:49

    ต่อจากนี้จะเจออะไรบ้างนะ

    #1647
    0
  2. #1615 EntOo (@EntOo) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 02:43
    โหยดีใจอะ ดีใจจริงๆ พีคมาก
    #1615
    0
  3. #1584 Ploysin_02 (@Stigma_ptp2002) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 16:09
    โอ้ยยย ดีใจอ่ะ พูดไม่ถูก ดีใจมากกกก
    #1584
    0
  4. #1541 Babbyours (@153792nc) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 14:02
    ดีใจ แงงงงงงงง ฟ้าหลังฝนมันดีงี้เอง 😭😭😭
    #1541
    0
  5. #1510 chalisa_mon (@chalisa_mon) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2560 / 20:13
    ไหนๆแล้ว เราก้ต้องกราบประทานอภัยขุ่นแม่ไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ เราขอโตดดดดดด ขอโทดจิงๆ ขอโทดจีซองด้วยนะ คือมันพีคของพีคและของพีคจิงๆ เรากราบขอโทดจิงๆนะ ทั้งขุ่นแม่และจีซอง เป็นคนดีมากค่ะ จากตอนนี้นี่แบบ อยากเอาขึ้นหิ้งเลยก้ว่าได้ ขุ่นแม่ดูเข้าใจจองกุกขึ้น และเรื่องจีมินก้เงียบไปแล้ว ส่วนจีซอง เด็กดีมากลูก ตั้งแต่มีความรักหนูดูดีขึ้นมากนะ อยากผูกนาบีไว้กะตัวให้เลย อย่ากลับไปเป็นไอ่เด็ก..เวอร์ชั่นเดิมอีกนะ :)
    #1510
    0
  6. #1430 JumpingRABBIT (@jincoolnet) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2560 / 18:17
    เริ่มต้นชีวิตใหม่แล้ว ต่อไปก็ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันให้มีความสุขนะ จะมีดราม่าไรกลอีกไหมหนอออ จกุกคงไม่ไปหลีสาวฝรั่งนะ พวกเพื่อนๆอะตัวดีเลย55555
    #1430
    0
  7. #1429 หนูอิมมี (@krtkkhrr) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2560 / 01:15
    จะจบละอ๊าาาาา ฮือออ
    #1429
    0
  8. #1428 1996stx_ (@stampstill) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2560 / 00:16
    แงงงงง จะแฮปปี้กันแล้วใช่มั้ย
    #1428
    0
  9. #1427 Uraiwan96 (@Uraiwan96) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2560 / 06:04
    ใกล้จบแล้วไม่อยากให้จบเลย คิดถึงมากแน่ๆ
    #1427
    0
  10. #1426 jkookookie (@iamkarookook224) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2560 / 00:13
    ใกล้จบยังคะอย่าเพิ่งจบได้มั้ย ฮืออออออออ ขอเสพความสุขให้สมกับดราม่าที่ผ่านมาก่อนได้มั้ย นะคะไรท์????
    #1426
    0
  11. #1425 Myname_Way21012 (@Myname_Way21012) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 21:16
    ฮื้อ~~~รักไรท์จังคะ
    #1425
    0
  12. #1424 bow_bie (@bow_bie) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 21:03
    ฮึกกก อ่านแล้วน้ำตาแห่งความสุขมันก็มากอ่าาา ฮือออ
    #1424
    0
  13. #1423 จ้อนคนกาก (@jmmjmm) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 20:59
    โฮรรจีซองงง
    #1423
    0
  14. #1421 jeon__jimin (@jeon__jimin) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 20:04
    งื้อออออ มีความสุขข
    #1421
    0
  15. #1420 คุณฟองเบียร์ (@bearjutaluckmoin) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 19:04
    จะมีความสุขกันสักที จีซองบอกรักพี่ด้วย ปริ่มมมมม
    #1420
    0
  16. #1419 sxzonny (@sonthann) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 18:39
    ก้มกราบแทบเท้าขอโทษคุณแม่ที่นี่ด่าคุณแม่ไปในวันนั้น ได้โปรดอภัยให้นี่ด้วยย5555
    #1419
    0
  17. #1418 Realkohya (@Realkohya) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 18:29
    ในใจลึกๆไม่อยากให้จบเลยอ่ะ
    #1418
    0
  18. #1417 upoppy (@upoppy) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 18:13
    เย้ดีใจด้วยนะจอกกุกจีมิน
    #1417
    0
  19. #1416 raiwawa (@raiwawa) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 18:01
    โฮฮฮฮ โล่งแบบโล่งงง จะได้ไปเริ่มต้นใหม่องด้วยกันอีกครั้งมันแบบ
    #1416
    0
  20. #1415 YnptChaiprasong (@YnptChaiprasong) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 17:52
    ฮือ~~ดีใจมากๆที่เข้าจะได้ไปเรียนด้วยกัน
    #1415
    0
  21. #1413 acptx (@acptx) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 06:04
    คุณแม่สุดที่รักกก
    #1413
    0
  22. #1412 acptx (@acptx) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 06:04
    คุณแม่สุดที่รักกก
    #1412
    0
  23. #1392 shierichi (@shierichi) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2560 / 08:36
    เหย เดาถูก ไปด้วยกันจริงๆด้วยยยยยย
    #1392
    0
  24. #1389 nphermsub (@nphermsub) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2560 / 20:54
    สารภาพว่าอ่านเพลินลืมเม้น ขอโต้ดค่ะไรท์~~~~
    เราเพิ่งเจอเรื่องนี้วันนี้เอง ไล่อ่านจนถึงตอนล่าสุดเลยยยย ชอบมากๆ แบบบรรยายไม่ถูกตอนแรกเราสงสารจิมมากเลยที่ต้องเจออะไรแบบนี้ แอบหมั่นไส้คุณชายกุกด้วย555 แต่มาหลังๆก้อสงสารทั้งคู่เลยค่ะรักมีอุปสรรค แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะหมดห่วง?แล้ว เราดีใจมากที่คุณแม่ตัดสินใตแบบนั้น555 รอตอนต่อไปค่าาา
    #1389
    0
  25. #1387 Uraiwan96 (@Uraiwan96) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2560 / 17:29
    ดีใจที่แม่จองกุกคิดได้
    #1387
    0