[ปิดพรี][BTS] #I Will Always Be By Your Side ♡ / kookmin [END]

ตอนที่ 14 : FOURTEEN : วันที่แย่ที่สุดในชีวิต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,525
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 108 ครั้ง
    27 ต.ค. 60

FOURTEEN

วันที่แย่ที่สุดในชีวิต

 

 

                แน่นอนว่าทันทีที่จีมินเดินเข้ามาในโรงเรียนด้วยสภาพที่อิดโรยเนื่องจากการที่ไม่ได้นอนเลยตั้งแต่เมื่อคืนมันเครียดทั้งเรื่องอนาคตของตัวเอง เรื่องน้องและเรื่องจองกุก มันถาโถมเข้ามาจนจีมินไม่รู้แล้วว่าเขาควรจะตัดลำดับความสำคัญของเรื่องวุ่นวายต่างๆนี้ยังไงเขาควรจะจัดการปัญหาอะไรก่อน คำนินทาและสายตาแปลกๆที่มองมายังจีมินนั้นมันไม่ได้ทำให้เขาต้องกังวลใจเท่าเรื่องที่จีมินกำลังต้องยื่นทนฟังอยู่นี้หรอก

                “โทษของเธอต้องโดนไล่ออกนะปาร์ค จีมิน”

                “พวกครูผิดหวังในตัวเธอจริงๆ”

                “เห้ออออดูหน้าไม่รู้ใจ ไอ้เราก็นึกว่าเธอจะเป็นเด็กดีทีแท้ก็แค่เด็กใจแตก”

                ไม่มีหรอก...ไม่มีใครรู้หรอกว่าจีมินต้องทนขมขื่นขนาดไหน ไม่มีใครเลยสักคนที่ยื่นมือเข้ามาหาจีมินในยามที่ที่ชีวิตเขาตกต่ำขนาดนี้มันดิ่งลงเหวลึกจนจีมินไม่รู้แล้วว่าชีวิตนี้เขาจะเดินต่อไปได้ยังไง ถึงแม้จุดเริ่มต้นมันจะเริ่มมาจากเฟสบุ๊คของเด็กคนหนึ่งแต่เพราะว่ามันเป็นเรื่องจริงจีมินก็ไม่รู้จะแย้งอะไร..

                ไม่ได้เรียนก็ดีจะได้ลดค่าใช้จ่ายลง...มั้ง..

                เอาน่าจีมิน..

                ถ้ามันแย่นักแกก็แค่กลับไปขายเหมือนเดิม..

 

 

                ร่างเล็กเดินออกมาจากห้องฝ่ายปกครองด้วยดวงตาที่ยังคงเหม่อลอย หัวใจมันเจ็บจนชามันเจ็บจนไม่รู้จะเจ็บยังไงแล้วมันเจ็บจนจีมินเหมือนคนไร้จิตวิญญาณ นี้สินะธาตุแท้ของคนเราพอมีผลประโยชน์ก็วิ่งเข้าหาพอไร้ประโยชน์ก็ผลักไสแทบจะถีบหัวส่ง หากแต่ยังไม่ทันที่จีมินจะเดินออกไปจากโรงเรียนด้านหน้าของเขาก็ถูกดักทางด้วยร่างของเด็กๆที่เขาสนิทด้วย เด็กๆที่บนใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล

                “เจ๊...”เป็นยุนกิเองที่เอ่ยออกมาก่อน ร่างขาวก็โผเข้ากอดร่างของเจ๊มินของพวกเขาเอาไว้ แม้ว่าคนอื่นจะรังเกียจ แม้ว่าคนอื่นจะมองว่าเจ๊ทำงานที่น่าขยะแขยงแต่สำหรับพวกเขาเจ๊มินก็ยังคือเจ๊มินคนที่คุยสนุกคนที่ใจดีเหมือนเดิม “ไม่เป็นไรนะ”

                “เอาเถอะ ค่อยปลอบเจ๊ทีหลังเพราะตอนนี้เราต้องพาเจ๊ไปที่ที่หนึ่งก่อน”เมื่อร่างของยุนกิผละออกมาแล้วก็เป็นนัมจุนเองที่เอ่ยออกมาพร้อมกับเอื้อมมือมาจับข้อมือของจีมินเอาไว้ด้วย

                “ปะ..ไปไหน..”

                “เอาน่าเจ๊  ตามมาเถอะ”สิ้นเสียงของแทฮยองแล้วร่างเล็กก็ถูกนัมจุนลากไปที่ที่หนึ่งทันทีปิดท้ายด้วยเจโฮป ยุนกิและแทฮยองแน่นอนว่ามันเป็นจุดสนใจมากๆเลยเหละ แต่เพราะว่ามีสายตาของเด็กหนุ่มทั้งสี่คนคอยกวาดสายตามองไปรอบๆตัวพร้อมหาเรื่องตลอดเวลายามที่มีใครรอบๆตัวเอาแต่กระซิบกระซาบกันเรื่องเจ๊มินของพวกเขา

                ยังไงเขาก็จะปกป้องจีมิน..

                ใช่พวกเขารู้ว่าแม่ของจองกุกมันเป็นยังไง ถึงแม้ไอ้กุกมันจะดูแลไม่ได้พวกเขานี้แหละที่จะดูแลพี่จีมินแทนมันเอง ก็ไม่รู้ว่ามันจะนานแค่ไหนที่ไอ้กุกมันจะมีความกล้าขัดกล้าแหกแม่มัน..

 

 

                ปลายทางที่เด็กๆพามาคือห้องน้ำตึกสามที่เป็นตึกในสุดจีมินไม่รู้หรอกว่าพวกนี้พาเขามาทำไมและทันทีที่เข้ามาแล้วแทฮยองก็หันหลังไปล็อคประตูเพื่อกันใครเขามาทันทีแน่นอนว่าทันทีที่เข้ามาดวงตาของจีมินก็ต้องค่อยๆขยายขึ้นอย่างตกใจเมื่อคนตรงหน้าเขามัน..

                “จองกุก...”

                ใช่จอนจองกุก...คนที่แม่เขาเพิ่งขอร้องให้เขาเลิกยุ่งเมื่อคืนนี้...

                มันก็จริงที่คุณนายจอนพูดไม่มีแม่ที่ใครอยากจะให้ลูกมาคบมายุ่งกับคนที่มีอาชีพขายตัวหรอก ถึงแม้จะเลิกแล้วก็ตามแต่ก็นะถ้าไม่มีจองกุก..แถมยังไม่ได้เรียนแล้วบางทีจีมินอาจจะกลับไปทำงานนั้นอีกครั้งก็ได้

                มันไม่มีทางเลือก..

                “เข้ามาคุยกันในนี้เถอะ”ยืนจ้องตากันอยู่นานในที่สุดก็เป็นจองกุกเองที่เอ่ยออกมาก่อน มือหนาก็ทำท่าจะเอื้อมมาจับข้อมือของจีมินหากแต่ท่ามกลางสายตาของพวกเพื่อนๆนั้นเอง..

                หมับ!

                ฟุ่บ!

                ข้อมือเล็กของจีมินสะบัดมือของจองกุกออกทันทีแน่นอนว่ามันทำให้ทุกๆคนในที่นี่ต้องตกใจมากๆเลยแหละ บนใบหน้าหวานที่เรียบนิ่งกำลังมีน้ำตาไหลลงมาไม่ขาดสาย ดวงตาก็สบเข้ากับดวงตาที่โคตรไม่เข้าใจของจองกุกอยู่อย่างนั้นจนในที่สุดก็เป็นจีมินเองที่เอ่ยออกมา

                “ตื่นเถอะกุก..”

                “.....”

                “ตื่นมาดูความเป็นจริงเถอะนะ..”

                “....”

                “เรามันต่างกันขนาดนี้ เรามันเหมือนอยู่กันคนละโลก เรา..ที่ไม่มีอะไรเหมาะสมกันสักอย่าง”

                คล้ายว่าเสียงหวานของจีมินจะเหมือนกับมนตร์สะกดที่สะกดให้ทุกคนอยู่กับที่ มันก็จริงอย่างที่จีมินพูดและมันไม่มีทางเป็นไปได้เลยที่จะให้พ่อแม่ผู้มีหน้ามีตาในสังคมผู้ดี นามสกุลดัง เป็นผู้ที่มีคนนับหน้าถือตา มันไม่มีทางเลยที่พวกเขาจะยอมรับจีมิน ไม่ใช่ว่าจีมินไม่รักจองกุก แต่เพราะรักเขาจึงอยากให้จองกุกได้ไปเจอคนที่ดีๆดีมากกว่านี้

                จีมินคิด...เหมือนที่แม่ของจองกุกคิด

                “ไม่..จะ..จีมิน..ไม่..นะ..”เสียงทุ้มเอ่ยออกมาอย่างอึกอักทันทีเมื่อจีมินทำท่าจะเดินถอยหลังไป โดยที่ดวงตาก็ยังคงสบกันอยู่อย่างนั้น

                “เราเลิกกันเถอะ”

!!!!!

ร่างหนาตัวแข็งทื่อทันทีที่จีมินเอ่ยคำนั้นออกมามันเจ็บจนปวดหัวใจไปหมด ใจหนึ่งก็อยากจะวิ่งตามจีมินออกไปจากห้องน้ำแห่งนี้หากแต่อีกใจเขาก็กลัว...กลัวว่าคนของแม่จะเห็น..

“มึงจะไม่ตามไปจริงๆหรอวะไอ้กุก...”

ไม่ใช่ไม่อยากตาม..

แต่เขาขี้ขลาดจนไม่กล้าจะวิ่งตามไป..ขี้ขลาดที่เขากลัวคำขู่ของแม่..ขี้ขลาดที่กลัวว่าแม่จะไปทำอะไรจีมินโดยที่เขาไม่สามารถปกป้องได้..

 

----------------50%------------

 

                โรงเรียนเลิกแล้ว...จีมินหายไปแล้วเหลือทิ้งไว้เพียงจองกุกที่ยังคงเอาแต่เหม่อลอยและเพื่อนๆของจองกุกเองก็ดูเหมือนว่าจะเข้าใจดีถึงได้ปล่อยให้จองกุกได้อยู่คนเดียวแน่นอนว่าพวกเขาไม่ยอมให้จองกุกขับรถหรอก แทฮยองจึงทำหน้าที่เป็นคนขับรถ ข้างๆกันเป็นยุนกิ เบาะหลังก็ไอ้นัมจุน ตรงกลางก็เจโฮปที่นั่งเกร็งจนตูดขมิบ และถัดไปติดกระจกก็เป็นจองกุกที่เอาแต่มองข้างทาง ปลายทางก็ต้องเป็นบ้านของจองกุกอยู่แล้วแหละเพราะว่าแม่ของเขาสั่งห้ามไม่ให้จองกุกกลับไปคอนโดกันจองกุกนัดจีมินไปเจอที่นั้น

                โคตรกันทุกทาง...

                หากแต่ยังไม่ทันที่รถยนต์คันหรูจะเลี้ยวเข้ารั้วของบ้านหลังใหญ่ สายตาคมก็เหลือบไปเห็นร่างของเด็กนักเรียนคนหนึ่งที่จองกุกคุ้นหน้าคุ้นตาเป็นอย่างดี..

                ปาร์ค จีซอง...

                “ไอ้แทหยุดรถก่อน”เจ้าของเสียงทุ้มเอ่ยออกมาแค่นั้นก่อนที่แทฮยองจะหยุดรถทันทีไม่ทันให้รถจอดสนิทร่างหนาก็พุ่งตัวออกไปหาเด็กคนนั้นที่เอาแต่ยืนวนอยู่หน้าบ้านอย่างคนทำตัวไม่ถูกหากแต่ทันทีที่หันมาเห็นจองกุกที่ยืนอยู่จีซองก็ต้องปรับสีหน้าให้เป็นปกติทันที

                “ผม...”

                “มาทำไม”หากแต่ยังไม่ทันที่จีซองจะได้เอ่ยอะไรจองกุกก็เอ่ยออกมาสะก่อนน้ำเสียงยังคงมีความโหดคล้ายผู้ใหญ่ดุเด็ก ก่อนที่เจ้าตัวจะเอ่ยออกมาอีกครั้ง “ทำไมเวลานี้ไม่อยู่กับพี่จีมิน!!

                “ผมต่างหาก!ที่ต้องถาม!!”เมื่อจองกุกสาดอารมณ์มา จีซองก็สาดอารมณ์กลับทันทีร่างของเด็กมอต้นก็ถลาเข้าไปกระชากคอเสื้อของคนอายุมากกว่าด้วยแน่นอนว่าพวกเพื่อนๆของจองกุกแทบจะเข้ามาช่วยเคลียร์แล้วแหละหากแต่บทสนทนาที่เกี่ยวกับจีมินนั้นทำให้พวกเขาต้องอยู่เฉยๆ

                “....”

                “ผมนี้!! ผมต้องถามว่าทำไมพี่ไม่อยู่ข้างๆพี่ผม!!!

                เกิดความเงียบขึ้นทันทีที่จีซองเอ่ยจบสองสายตาก็สบเข้ากันอยู่อย่างนั้นแม้ว่าในหน่วยตาของทั้งคู่กำลังมีน้ำตาเอ่อนองก็ตาม อีกฝ่ายก็คนรักอีกฝ่ายก็น้องชาย แต่แล้วก็เป็นคนรักของจีมินเองที่เค้นหัวเราะออกมามือหนาก็ยกขึ้นมากระชากข้อมือของคนอายุน้อยกว่าให้ออกไปจากปกเสื้อด้วย

                “หึ แล้วทำไมมึงไม่ไปอยู่กับพี่มึงละ กูจะบอกอะไรให้นะตอนนี้มึงเองก็ไม่ต่างจากกูหรอกมึงมันก็แค่น้องชายที่ทิ้งพี่ชายตัวเองได้ลงคอ”

                “.....”

                “หรือไม่จริง?”

                “มึง...”ได้ยินอย่างนั้นคำว่าพี่นำหน้าจีซองต้องกลืนมันลงคอทันทีเอ่ยเรียกอีกฝ่ายด้วยสรรพนามแสนก้าวร้าวก่อนที่เจ้าตัวจะเอ่ยออกมาอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง “มึง..ทิ้งพี่กูหรอ”

                “เอาเวลาที่มึงมารอหาเรื่องกู..”

                “......”

                “ไปดูแลพี่มึงเถอะ..พี่มึงเหลือแค่มึงคนเดียวแล้ว”เอ่ยจบจองกุกก็หันหลังเดินกลับไปที่รถทันทีแน่นอนว่าจองกุกเองก็ไม่ให้อีกฝ่ายได้เห็นหรอกว่าตอนนี้น้ำตาของเขามันไหลลงมาแล้ว และจองกุกเองก็ไม่ทันได้เห็นว่าเด็กหนุ่มตอนนี้มันกำลังแสดงอาการโกรธแค้นแค่ไหน สองมือกำหมัดแน่น ดวงตาก็แดงก่ำก่อนที่เด็กหนุ่มจะสบถลั่นออกมาทันที

                “โธ่เว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย”

                สบถออกมาอย่างดังก่อนที่เด็กหนุ่มจะรีบวิ่งกลับไปที่บ้านทันที ใช่ยอมรับว่าโกรธมาก โกรธมากๆที่รู้ว่าพี่จีมินทำงานขายตัว ทั้งโกรธและทั้งเกลียดมันเสียความรู้สึกไปหมดแต่เขาก็เชื่อว่าอย่างน้อยพี่จองกุกจะอยู่ข้างๆพี่จีมินในตอนที่เขาขอเวลาไปทำใจ..

                แต่เปล่าเลย..ไอ้พี่จองกุก..มันทิ้งพี่จีมิน

                ตอนนี้พี่มึงเหลือแค่มึงคนเดียวแล้ว..

                และคำนี้มันก็เอาแต่ลอยวนอยู่แต่ในหัวของจีซอง....

 

 

 

                แม้ว่าจะเจ็บใจมากแค่ไหนแต่จองกุกก็ต้องปรับสีหน้าให้เป็นปกติเมื่อเดินมาถึงโซนนั่งเล่นก็พบกับคุณแม่กำลังดูรูปอะไรบางอย่างอยู่และมันเป็นรูปที่ทำให้จองกุกต้องเบิกตาโพลง

                “แม่...”

                “หึ..มาแล้วหรอไอ้ตัวดี”ร่างบางระหงของคุณนายจอนลุกขึ้นมาประชันหน้ากับลูกชายทันที แววตาฉายแววโกรธเต็มพิกัด แน่นอนว่าเพื่อนๆของแทฮยองเองก็ขอตัวกลับไปตั้งแต่คนใช้บอกตั้งแต่หน้าบ้านแล้วว่าคุณนายจอนมีธุระจะคุยกับคุณหนูเป็นการส่วนตัว

                “แม่บอกผมสิว่าแม่คงไม่ได้...”

                “แกเป็นคนทำให้แม่ต้องทำเป็นนี้เองจองกุก!!แกเป็นคนที่ทำให้แม่ต้องทำลายชีวิตไอ้เด็กนั้นเอง!!”เสียงเล็กแหลมเอ่ยออกมาคล้ายเป็นเข็มแท่งใจจองกุกจนมันพรุนไปหมดก่อนที่มือเล็กจะปารูปต่างๆที่เธอดูอยู่เมื่อกี้นี้ใส่นางจองกุกทันที

ใช่..มันเป็นรูปที่จองกุกเดินเข้าไปในห้องน้ำ อีกไม่กี่นาทีจีมินก็เข้ามาในห้องน้ำพร้อมพวกเพื่อนๆของเขา..

“......”

“จำไว้นะ...ว่าแกเป็นคนทำลายเด็กนั้นด้วยตัวแกเองถ้าแกฟังฉัน..”

“.....”

“เด็กนั้นคงจะไม่กลายเป็นเด็กไร้บ้าน..”

“แม่!!!!!!!!!!!!!!!!!”ในที่สุดความอดทนของจองกุกก็ต้องขาดผึ่งทันที เมื่อไร้สติควบคุมตัวเองไม่ได้แล้วมือหนาก็ยกขึ้นไปบีบไหล่ของคนเป็นแม่จนมันทำให้ผู้เป็นแม่ต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด แรงที่ลูกชายเพียงคนเดียวกำลังบีบที่ไหล่มันเหมือนว่าเจ้าตัวใช้แรงทั้งหมดมาบีบเธอคล้ายจะให้เธอแหลกคามือ ดวงตาของทั้งสองคนก็สบกันทันที..

ยอมรับว่าสายตาของลูกชายตอนนี้มันน่ากลัว..

“......”

“มันจะเกินไปแล้วนะ...ฮึก..เกิน..ไป..ฮึก..เกินไปแล้ว!! แม่ไม่ใช่คนอะ แม่ไม่ใช่คน แม่ทำกับคนที่ไม่มีทางสู้แบบนี้ได้ยังไง!! แม่ทำกับเขาแบบนั้นได้ยังไง!!  ฮึก แม่ แม่ทำ..ฮึก..ทำแบบนี้ได้ยังไง.....จิตใจแม่ทำด้วยอะไร!!”และเป็นอีกครั้งที่จองกุกต้องระเบิดอารมณ์ออกมาทั้งน้ำตา มือหนาก็ยังคงบีบไหล่ของแม่อย่างแรงพร้อมกับเขย่าไปมาอย่างแรงด้วย

“โอ้ยกุกแม่เจ็บ!!

“ฮึก..เจ็บ..แม่เจ็บแล้วแม่ไม่คิดว่าคนอื่นจะเจ็บบ้างหรอ..ฮึก..แม่ไม่คิดว่าผมจะเจ็บบ้างหรอ แม่ไม่คิดว่าจีมินจะเจ็บบ้างหรอ..ฮึก..”และเป็นอีกครั้งที่จองกุกต้องสบตากับผู้เป็นแม่ทั้งน้ำตา “แม่..ก็แค่ปีศาจ..”

!!!!!

“ฮึก..ไร้หัวใจ..”

“......”

“ถ้าผมเป็นคนทำให้จีมินต้องตกอยู่ในสภาพแบบนั้น...ฮึก..ทะ..ทำให้จีมินเป็นแบบนั้น..ผมก็อยากให้แม่รู้ไว้นะ..”

“.....”

“ว่าแม่เองก็กำลังทำให้ผมต้องตายทั้งเป็น!!!!...ผมจะตายอยู่แล้ว..ฮึก..อึก...ผะ..ผมจะขาดใจตายอยู่แล้ว..ฮึก..ฮืออออออออออ”

!!!!!

“จองกุก!!!!

ป่าวไม่ใช่เสียงของคุณนายจอนหรอกเพราะว่าตอนนี้เธอกำลังยืนนิ่งมองลูกชายที่กำลังร้องไห้เหมือนจะขาดใจอยู่ตรงหน้า มันเป็นเสียงของคุณพ่อของจองกุกที่เข้ามาเห็นเหตุการณ์พอดีไม่พูดเปล่า มือของผู้เป็นพ่อยังกระชากเจ้าลูกชายตัวดีที่กำลังทำร้ายร่างกายของผู้เป็นแม่ให้ออกห่างด้วยก่อนที่จะ..

เพี๊ยะ!!!

ใบหน้าหล่อที่ยังคงเต็มไปด้วยคราบน้ำตาต้องหันไปตามแรงฝ่ามือของผู้เป็นพ่อทันที มันเจ็บมาก..เจ็บจนรู้สึกถึงคาวเลือดแต่นั้นมันก็ไม่เจ็บเท่าใจของจองกกุหรอก..ว่าแล้วร่างหนาก็หันหน้ามามองผู้เป็นพ่ออีกครั้งทันที มองหน้าอีกฝ่ายอยู่อย่างนั้นจนเป็นคุณจอนเองที่เอ่ยออกมาอย่างต้องการจะระงับความโกรธ

“ตั้งสติ...นี่แม่แกนะ!!

“หึ..”ร่างสูงเพียงแค่เค้นหัวเราะออกมาแค่นั้นก่อนที่ขายาวจะก้าวขึ้นบันไดบ้านที่ปูด้วยพรมแดงหลายล้านเข้าไปยังห้องนอนที่แสนใหญ่โตหากแต่มันเต็มไปด้วยความเงียบเหงาของตัวเองทันที..

เขาไม่ต้องการบ้านใหญ่โตถ้ามันจะทำให้เขาไม่มีความรัก..เขาไม่ต้องการเตียงใหญ่ๆถ้าบนเตียงไม่มีปาร์คจีมิน...

 

 

 

 

อีกด้านของซอยเล็กๆหากแต่มันกำลังวุ่นวายมากๆเสียงร้องไห้ของร่างเล็กก็ดังไปทั่วทั้งบริเวณนี้ทันทีต้องขอบคุณที่ตอนนี้ไม่มีใครหากแต่ถึงจะมีจีมินก็คงร้องไห้ออกมาอย่างไม่อาย

ก็เมื่ออยู่ๆเจ้าหนี้ที่พ่อแม่ของจีมินเอาบ้านไปขึ้นไว้ก็มายึดบ้านของเขาทั้งๆที่เขาเองก็จ่ายครบทุกเดือน..แต่เพราะเป็นการกู้นอกระบบทำให้จีมินไม่สามารถฟ้องร้องใครได้

“ฮึก..อย่านะ!! อย่า..ฮึก..ฮือออออออออออ..อย่ามายุ่งกับบ้านของฉัน!! ออกไปนะออกไป!!!”เสียงหวานยังคงตะโกนออกมาอยู่อย่างนั้น ถึงแม้ว่าจีมินจะโดนเหวี่ยงออกมาจากบ้านทุกครั้งที่พยายามเข้าไปในบ้านของตัวเองที่มีชายชุดดำกำลังขนข้าวของของทั้งจีมินและจีซองออกจากบ้านอยู่ก็เถอะ

ร่างทั้งร่างก็เต็มไปด้วยฝุ่นและแผลถลอกจากการโดนเหวี่ยงลงพื้นอย่างไม่ใยดี น้ำตามันยังคงไหลอาบแก้มแน่นอนสภาพของพี่ชายที่เป็นอยู่ตอนนี้มันทำให้จีซองที่วิ่งเข้ามาต้องหัวใจกระตุกวูบไม่น้อย..

“พี่จีมิน!!!!

ขวับ!

จีมินเองก็ตวัดสายตาไปมองตามต้นเสียงทันที ทันทีที่เห็นว่าเป็นน้องชายมันก็ยิ่งทำให้จีมินต้องร้องไห้หนักมากกว่าเดิม

“ฮึก..จะ..จีซอง..พี่ขอโทษ..บะ..บ้านเรา..ฮึก..พี่ขอโทษ”

หมับ!

หากแต่จีซองก็ไม่ได้เอ่ยอะไร ร่างสูงที่สูงกว่าพี่ชายตัวเองแล้วก็วิ่งเข้าไปดึงจีมินเข้ามากอดทันทีน้ำตามันยังคงไหลลงมาอาบสองแก้ม ริมฝีปากก็สั่นระริกไม่ต่างกับจีมินเลยสักนิด

“ไม่เป็นไรนะพี่..ฮึก..ผะ..ผมขอโทษผมขอโทษที่ปล่อยให้พี่อยู่คนเดียว..ฮึก..”

“ฮึก...ฮืออออ”

“ฮึก..อึก..ผมขอโทษ..ผมขอโทษ ..ผมขอโทษ..ผมขอโทษ..ไม่ต้องห่วงนะ..ผมจะปกป้องพี่เอง..”

ผมจะปกป้องพี่แทนไอ้ผู้ชายคนนั้นเอง..

ผม..

ขอโทษ..

ผมขอโทษ..

ไม่รู้มันสายไปไหมแต่ผมขอโทษ..

___________________

#จีมินแอบขาย


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 108 ครั้ง

1,652 ความคิดเห็น

  1. #1642 ไรม์ (@DoDad) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2562 / 12:23

    ไอจีซอง ถ้ายังมีจองกุกอยู่-จะสำนึกไหม

    #1642
    0
  2. #1625 TTTT (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 23:52

    สงสารทุกคนเลยอ่ะ TT

    #1625
    0
  3. #1618 Chimjae03 (@unrisa45aum) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 09:45
    น้ำตาไหลเลยอะ สงสารทั้งจองกุกและก็จีมินมากๆ ฮือออออ //เช็ดน้ำตา
    #1618
    0
  4. #1611 EntOo (@EntOo) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 01:59
    ฮือออออ สงสารมากอะ
    #1611
    0
  5. #1579 Ploysin_02 (@Stigma_ptp2002) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 15:44
    ไม่ไหวแล้วไม่โอเค โคตรอินนน😭😭😭😭😭😭
    #1579
    0
  6. #1565 เเบคฮยอน (@bee1704) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 23:54
    ร้องไห้หนักมากโอ้ย สงสาร
    #1565
    0
  7. #1545 jaeminnoona (@leedongdang) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 05:05
    น้ำตาไหลเลย ลูกแม่ ฮือออออ
    #1545
    0
  8. #1536 Nongmayhobi (@Nongmayhobi) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2560 / 11:49
    ความอินนี้ น้ำตาไหลเลย อย่าทำกับจีมินแบบนี้!!!
    #1536
    0
  9. #1533 meejus (@Kirito-Asuna) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 16:58
    ฮือออออ จีมินของพี่ ฮือออแ
    #1533
    0
  10. #1507 chalisa_mon (@chalisa_mon) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2560 / 19:26
    แงงงงงไรท์~~~~ คุณนายจอนทำเกินไปจิงๆอ่ะ สงสารกุกมาก คงอึดอัดน่าดู เรารุ้สึกรักแก๊งจองกุกมากอ่ะ พวกแกรักจีมจิงๆ ถ้าเรื่องนี้จะมีตัวร้าย ขอพื้นที่นั้นให้คุณแม่ค่ะ
    #1507
    0
  11. #1409 acptx (@acptx) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 22:27
    โอ้ยเศร้าาา
    #1409
    0
  12. #1402 AKA_Browny (@AKA_Browny) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 18:04
    จีซองคนดีผัวหลวงของพี่ //เดี๋ยว..จองกุกล่ะ
    #1402
    0
  13. #1152 YJ09091995 (@jay1995_1995) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2560 / 12:27
    ?T[]T ฮึก...อือ สะ...สงสาร...ฮึก...อือ...จะ...จีมิน แง้งงงงงงงงงงงงงงงงง?
    #1152
    0
  14. #1044 raiwawa (@raiwawa) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 18:37
    โอ้ยย ตั่ยแล้วว สงสารลูกTT ฮืออ
    #1044
    0
  15. #1018 nnnnnn28 (@nnnnnn28) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 22:57
    สงสารจีมอ่าา
    #1018
    0
  16. #1017 puppy_9397 (@puppy_9397) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 16:28
    ไม่มีอะไรจะพูด จุกไปหมดแล้ว ฮืออออออออ
    #1017
    0
  17. #1016 kipkip1234 (@kipkip1234) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 15:25
    โอ้ยแก ถ้าจีมินรวยขึ้นมาน่ะเว้ย แค้นแทนเลย แม่จองกุกจะใจร้ายไปไหน
    #1016
    0
  18. #1015 Jimayn (@momayniracha) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 14:17
    แม่จองกุกต้องโดนเอาคืนอย้างสาสมไม่ว่าจะอะไรก็เถอะ แค้นมากกก
    #1015
    0
  19. #1014 pipepais (@pattarapornjara) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 10:25
    แม่จองกุกเนี้ย เป็นถึงแม่คนเลี้ยงลูกมาจนใหญ่จนโตขนาดนี้แล้ว ทำไมถึงไม่เข้าใจอะไรเลย กีดกันไม่ให้รักโอเคอยู่ แต่ทำไมต้องทำร้ายคนอื่น ถ้าเกิดขึ้นกับตัวเองบ้างจะรับได้ไหม จะรวยล้นฟ้าห่วงลูกหลานตัวเองแค่ไหนก็ไม่มีสิทธิ์ทำแบบนี้ ฮืออ เราอินอ่ะไรท์ จีซองทำดีแล้วนะที่คิดได้ เหลือกันสองคนต้องดูแลกันดีๆนะ
    #1014
    0
  20. #1013 llookpadwu (@0810113721) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 08:12
    ฮื่ออออ จีซองถึงจะเกเรแต่ก็รักพี่มากๆ ดูแลกันดีๆนะลูกกก สงสารจกุกมาก คนมันรักอ่ะ เราชอบที่จกุกพูดไปแบบนั้นนะ พูดความเจ็บปวดของตัวเองให้แม่รู้ ยังไงอย่างน้อยจกุกก็เป็นลูกชายแท้ๆอ่ะ แม่ต้องรักลูกบ้าง ไม่อยากให้ลูกเจ็บบ้างละ ฮื่อ.
    #1013
    0
  21. #1012 LittleRain241 (@Littel_Gwang) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 21:34
    โอ้ย ใจจะขาดดดดด
    #1012
    0
  22. #1011 charinda123 (@charinda123) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 20:41
    จีซองฝากดูแลจีมินด้วยนะ TT
    #1011
    0
  23. #1010 Realkohya (@Realkohya) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 19:04
    พี่เห็นจีซองคิดได้แบบนี้ พี่ก็จะเลิกแช่งน้องละค่ะ 5555555
    #1010
    0
  24. #1008 ๋JEYMOON (@Tunagporn2546) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 10:41
    จองกุกก็มีเหตุผลของจองกุก ดูแลพี่จีมินดีๆนะจีซองนะ
    #1008
    0
  25. #1007 patpck (@patpck) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 10:24
    จีซองฝากดูแลจีมแทนจองกุกด้วยนะ ฮืออออออTT
    #1007
    0