[ปิดพรี][BTS] #I Will Always Be By Your Side ♡ / kookmin [END]

ตอนที่ 13 : THIRTEEN : เมื่อจีซองรับรู้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,621
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 93 ครั้ง
    18 ต.ค. 60

THIRTEEN

เมื่อจีซองรับรู้

 

 

หลังจากที่เล่นน้ำกันจนพอใจแล้วพวกเด็กๆก็พากันเก็บของกลับบ้านทันทีแน่นอนว่าตลอดทางพวกเขาก็พร้อมใจกันหลับอย่างหมดแรงเลยแหละ โชคดีที่ลุงคนขับรถคนนี้จำได้ว่าพวกเด็กๆเพื่อนของคุณหนูพักอยู่หอไหนทำให้ไม่ต้องมีใครตื่นมาเพื่อบอกทาง ลืมตาปุ๊บก็แบกร่างขึ้นไปนอนปั๊บน้ำท่าไม่ต้องอาบหรอกตื่นมาอาบพรุ่งนี้ตอนเช้าพอ

หากแต่ทางบ้านจีมินที่ลุงคนขับรถไม่เคยไปทำให้ต้องเป็นจองกุกเองที่ตื่นมาบอกทางแน่นอนว่าจีมินก็ยังคงเลื้อยตัวนอนหลับอยู่บนตักเขานั้นแหละ ถ้าจะถามว่าไม่กลัวลุงคนขับรถคนนี้ไปฟ้องแม่กับพ่อหรอเรื่องที่มีแฟน เอาง่ายๆว่าลุงคนนี้รู้ใจจองกุกแหละเขาไม่เอาเรื่องส่วนตัวของคุณหนูไปฟ้องคุณท่านหรอก

“เจอกันพรุ่งนี้นะกุก”ถึงแม้จะยังตื่นไม่เต็มตาหากแต่จีมินเองก็ยื่นหน้าไปจุ๊บปากกับอีกฝ่ายเพื่อลาด้วยแต่ยังไม่ทันที่จีมินจะเดินเข้าบ้านไปข้อมือเล็กก็ถูกคนข้างหลังกระชากให้หันไปรับจูบอีกรอบสะก่อน

“นอนพักเลยนะ^^”เจ้าของเสียงทุ้มเอ่ยออกมาอย่างอบอุ่นทันที หลังจากที่ผละจูบออกไปแล้วมือหนาก็ลูบกลุ่มผมนุ่มสองสามทีก่อนจะหันตัวกลับไปขึ้นรถอีกครั้ง จีมินเองก็ยืนมองรถของอีกฝ่ายที่หน้าบ้านอยู่อย่างนั้นจนรถคันหรูเคลื่อนลับตาไป ร่างเล็กจึงตัดสินใจเข้ามาในบ้านทันที

 

 

แกร๊ก...

กึก!

หากแต่ทันทีที่เข้าบ้านมาจีมินก็ต้องชะงักกึก มือมันหมดแรงจนต้องปล่อยเป้ให้ตกไปอยู่ที่พื้น สายตาก็กวาดไปมองทั่วทั้งบ้านอย่างตกตะลึง ความเหนื่อยล้า ความง่วงต่างๆที่เคยมีมันหายไปหมดเลยเมื่อภาพตรงหน้ามันทำให้น้ำตาของจีมินต้องไหลลงมา..

“ทะ..ทำไม..”ในที่สุดเจ้าของเสียงหวานก็พึมพำออกมาเบาๆ ภาพตรงหน้ามันทำให้จีมินไม่เข้าใจจริงๆ..

เขาจะเข้าใจได้ยังไงเมื่อสภาพบ้านมันเละยิ่งกว่าอะไร ทีวีก็ถูกจับเหวี่ยงให้ตกมาแตกที่พื้น ทุกๆอย่างมันพังระเนระนาดคล้ายว่ามีใครบางคนมาพังบ้านของเขา..ขนาดรูปครอบครัวที่ถ่ายเป็นรูปสุดท้ายยังตกแตกละเอียด..แล้วถ้าจะถามว่าใครทำก็คงไม่ต้องหาตัวหรอก

“กลับมาแล้วหรอ..”

ขวับ!

                ใบหน้าสวยตวัดไปมองตามเสียงทันทีที่ได้ยินเสียงของน้องชายเอ่ยออกมา มันไม่ได้เป็นเสียงกระโชกรุนแรง มันไม่ได้เป็นเสียงของเด็กเกเรที่ชอบหาเรื่อง แต่มันเป็นเสียงของคนที่เต็มไปด้วยความผิดหวัง เสียงที่บ่งบอกว่าเจ้าของเสียงมันกำลังเสียใจขนาดไหน จีมินเองก็ได้แต่ยืนมองน้องอยู่อย่างนั้นก่อนที่ร่างสูงที่มีใบหน้าเรียบนิ่งจะค่อยๆเดินเข้ามาหากแต่มองเข้าไปในหน่วยตาของอีกฝ่ายดีๆจีมินก็จะเห็นมัน..

                น้ำตาของจีซอง...

                “ทำไม..”และเป็นอีกครั้งที่จีมินเอ่ยถามน้องชายด้วยคำถามเดิมๆ ร่างเล็กค่อยๆถอยหลังอย่างกลัวๆ หากแต่จีซองเองก็ยังคงก้าวเข้ามาหาจีมินอย่างช้าๆ..

                “ทำไม เหอะ ผมต่างหากที่ต้องถามพี่ว่าทำไม จีมินนนนนนนนนนนนนนนนน!!”ในที่สุดจีซองก็หมดความอดทนเสียงทุ้มตลาดลั่นจนจีมินต้องสะดุ้งสุดตัว มือหนาก็เอื้อมไปจับไหล่ของจีมินเอาไว้อย่างแรงจนจีมินต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวดหากแต่ทันทีที่เห็นน้ำตาของน้องที่มันไหลลงมาไม่ขาดสายมันยิ่งมันให้จีมินต้องเจ็บมากกว่าเดิม “ทำไม...ฮึก..ทะ..ทำไม..ฮึก..ทำไมพี่ทำแบบนั้น...ฮือออออออออ”

                “........”

                “ทำไม!! ฮึก ตอบผมสิว่าทำไม!! ผมบอกให้ตอบไงตอบ! ฮึก ตอบเดี๋ยวนี้..ฮึก..ฮืออออ ตอบผมมา....ฮืออออ”ไม่พูดเปล่ามือหนายังเขย่าร่างของจีมินอย่างแรง มันแรงจนจีมินแทบจะแหลกคามือน้องชายแต่นั้นมันก็ไม่เจ็บเท่าที่น้องชายกำลังเป็นหรอก

                “จะจีซอง..พี่เจ็บ..”ในที่สุดจีมินก็อดที่จะเอ่ยออกมาไม่ได้เมื่อคนน้องบีบไหล่ของเขาแรงมากกว่าเดิม แรงจนเกินจะทนไหว หากแต่สิ้นเสียงหวานแล้ว ใบหน้าหล่อที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตาของน้องชายกลับยกยิ้มน่าสมเพชออกมาแทน

                “เหอะเจ็บ..ทีแบบนี้ละเจ็บ”

                “...”

                “ทีตอนพี่ไปทำงานแบบนั้นทำไมพี่ไม่เจ็บ!!!!!!!!!!!!!!!!

                กึก!

                คล้ายว่าสติมันถูกคราไปกับเสียงทุ้มที่เอ่ยประโยคเมื่อกี้ออกมาจนหมด ใบหูมันอื้อไปหมดไม่รับรู้อะไรแล้วดวงตาหวานก็เริ่มมีน้ำตาไหลลงมาอีกครั้ง ในหัวสมองมันก็เริ่มมึนเบลอ เขาไม่รู้ว่าน้องรู้ได้ยังไง เขาไม่รู้ว่าตอนนี้จีซองจะผิดหวังกับเขาขนาดไหน เขาไม่รู้ว่าข่าวนี้มันกระจายไปมากเท่าไหร่แต่มันก็คงดังไปไกลแล้วไม่งั้นน้องชายที่อยู่ฝั่งโรงเรียนมอต้นจะรู้ได้ไง

                “พะ..พี่ขอโทษ...ฮึก..พี่ขอโทษ”และเป็นอีกครั้งที่จีมินต้องร้องไห้ออกมาจนตัวโย ขามันก็อ่อนแรงลงจนเกินจะยืนไหวตอนนี้หัวใจมันเจ็บเกินกว่าจะคิดอะไรได้แล้ว

                นอกจากน้องชายกับพวกจองกุกเขาไม่แคร์แล้วแหละว่าใครจะคิดยังไง

                แต่ถ้าทางโรงเรียนรู้มันจะเป็นยังไง..

                “ฮึก..”

                หากแต่ในขณะที่จีมินค่อยๆทรุดตัวลงไปนั่งร้องไห้จนตัวโยที่พื้น ร่างสูงของน้องชายกลับยืนมองจีมินนิ่งๆพร้อมกับน้ำตาแห่งความผิดหวังที่มันยังคงไหลลงมา

                “ฮึก พี่รู้ไหมว่าคนอื่นๆเขาพูดถึงพี่ว่ายังไง ในเฟสเขาเอาแต่แชร์เรื่องของพี่ เขาเอาแต่บอกว่าพี่มันคนไร้ค่า ฮึก ถะ..ถ้าผมรู้ว่าเงินที่พี่ได้มามันมาจากการที่พี่ทำตัวต่ำๆแบบนี้..”

                “ฮึก..จีซอง...”

                “ผมจะไม่แตะเงินพี่สักบาท!! พี่มันก็เหลวแหลกไม่ต่างจากผมนั้นแหละ!!

                คล้ายว่าเสียงทุ้มของน้องชายมันคือมีดเล่มคมที่เอาแต่กรีดหัวใจของจีมินซ้ำไปซ้ำมามันเจ็บจนจุกไปหมด และมันยิ่งเจ็บมากขึ้นไปอีกเมื่อขายาวๆของน้องชายทำท่าจะก้าวออกจากบ้านไป

                “ไม่นะ.จีซอง..ฮึก อย่าไป..นะ”ไม่พูดเปล่ามือเล็กยังยกขึ้นไปกอดขาของน้องชายเอาไว้ด้วย น้ำตามันไหลลงมาอาบพวงแก้มนุ่มไม่ว่าจะทั้งจีมินเองหรือว่าจีซองก็ตามมันไหลลงมาไม่ขาดสายก่อนที่ความผิดหวังจากพี่ชายมันจะส่งผลให้จีซองต้องสะบัดจีมินให้ออกไปจากเรียวขาก่อนจะเดินออกไปอย่างไม่สนใจใยดีพี่ชายทันที

                “.....”

                “ฮึก..จีซองงงงงงงงงงงงง กลับมานะฮึก..กลับมา..ฮึก...กลับมาหาพี่นะพี่ขอโทษ ฮือออออออออออออ”

                ปัง!

                จีซองออกไปแล้ว...เหลือทิ้งไว้เพียงร่างเล็กที่ยังคงสะอื้นหนักอยู่อย่างนั้น..

                หัวใจที่มันบอบซ้ำตอนนี้มันบอบซ้ำจนเกินจะรักษา จีมินไม่รู้แล้วว่าตอนนี้ควรจะทำยังไงมันมืดแปดด้านไปหมด อนาคตจะเป็นยังไงแต่นั้นมันไม่สำคัญเท่าความรู้สึกของน้องชายที่มันเสียไปหรอก..

 

-----------------50%--------------

ร่างสูงที่หมดแรงเกินจะทำอะไรก็ได้แต่หลับตาเดินเข้ามาในบ้านหลังใหญ่โตตามฐานะของพ่อแม่ที่เป็นถึงคุณหญิงคุณนายนักธุรกิจใหญ่โต สัมภาระต่างๆก็ถูกคนรับใช้ถือเอาไว้หากแต่ยังไม่ทันที่จองกุกจะเดินขึ้นบันไดเสียงของคุณแม่ก็ดังขึ้นรั้งเอาไว้สะก่อน

                “จองกุก..”เสียงหวานใสของคุณนายจอนเอ่ยออกมานิ่งๆไม่ต้องบอกก็รู้ว่าต้องมีเรื่องอะไรแน่ๆถึงแม้จะง่วงและเหนื่อยขนาดไหนเขาก็ต้องจำได้เดินเข้าไปนั่งที่โซฟาข้างๆร่างของคุณแม่จนได้

                “ครับแม่”

                หากแต่ทันทีที่สิ้นเสียงทุ้มของลูกชายเพียงคนเดียวแล้วทั้งพ่อและแม่ก็ยังคงไม่มีใครเอ่ยอะไรออกมาสักที ทำเอาจองกุกต้องตื่นเต็มตาพลางเลิกคิ้วอย่างสงสัย

                “คือพ่อกับแม่รู้เรื่องแฟนของลูกแล้วนะ”

                หากแต่คนที่ทำลายความเงียบนี้เป็นพ่อของจองกุกเอง มันคงจะไม่มีอะไรถ้าบนใบหน้าของทั้งพ่อและแม่มันเต็มไปด้วยความกังวล ความผิดหวังและความ..

                ขยะแขยง....

                “พ่อ..แม่...”จองกุกเองก็ไม่รู้จะพูดยังไงเขาเอาแต่มองหน้าพ่อกับหน้าแม่สลับกันไปมาอยู่อย่างนั้น หัวใจเริ่มเต้นเร็วขึ้น มือหนาก็เริ่มมีเหงื่อซึมออกมา ใจหนึ่งก็กลัวว่าเรื่องงานของจีมินจะถูกจับได้แน่นอนว่ามันเป็นเรื่องใหญ่แน่เพราะแม่ของเขาน่ะเป็นประธานสมาคมผู้ปกครองไง!!

                “และอีกอย่างที่แม่รู้คือ...”ครั้งนี้เป็นคุณนายจอนเองที่เอ่ยออกมาด้วยใบหน้านิ่งๆหากแต่ในแววตากลับเต็มไปด้วยความขยะแขยงและรังเกียจ “แม่รู้และทางโรงเรียนก็รู้แล้วว่านังตัวดีที่ลูกคบอยู่น่ะ..”

                “......”

                “เป็นนังโสเภณี!!

                พึ่บ!

                ทันทีที่คำนั้นออกมาจากริมฝีปากของผู้เป็นแม่แล้วร่างสูงก็ลุกขึ้นยืนทันที ในหัวตอนนี้มันไม่รับรู้อะไรแล้วนอกจากคำว่าเขาต้องไปหาจีมินให้เร็วที่สุดใช่เขาต้องไปหาจีมินให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้หากแต่ยังไม่ทันที่จองกุกจะวิ่งออกจากบ้านไปเสียงของคุณนายจอนกลับดังขึ้นมาอีกครั้ง มันแผ่วเบาแต่มันก็หนักแน่นจนจองกุกต้องหยุดกึก

                “หยุดเดี๋ยวนี้นะจอน จองกุก!!

                กึก!

                “.....”

                “ถ้าแกยังขืนขยับอีกแม้แต่ก้าวเดียว นังเด็กนั้นเดือดร้อนกว่านี้แน่ ถึงแม้ว่าตอนนี้โทษของเด็กนั้นจะโดนไล่ออกแล้วอะนะ...”

                คล้ายว่าเสียงของผู้เป็นแม่มันทิ่มแทงใจของจองกุกอย่างแรง น้ำใสๆมันเริ่มไหลลงมาจากดวงตาก่อนที่ใบหน้าหล่อจะค่อยๆหันหน้ากลับไปมองใบหน้าของทั้งพ่อและแม่อีกครั้ง ในใจตอนนี้มันฟุ้งซ่านไปหมดมันเป็นห่วงจีมินจนเขาไม่มีแรงจะทำอะไรแล้ว

                “ฮึก..ผะ..ผมเป็นห่วงเขา..ผมเป็นห่วงเขาจนหัวใจของผมมันเจ็บไปหมดแล้ว!!”ถึงแม้น้ำตามันยังคงไหลลงมาแต่จองกุกก็เอ่ยออกมาด้วยเสียงที่ดังลั่นแน่นอนว่ามันทำให้ทั้งพ่อและแม่ของจองกุกตกใจไม่น้อย

                ไม่เคย..เขาไม่เคยเห็นลูกชายของเขารักใครมากถึงขนาดต้องร้องไห้ออกมาได้..

                แต่ถ้าลองมองกลับมาที่มุมมองของคนเป็นพ่อเป็นแม่..

                คุณจะอยากให้ลูกชายของคุณคบกับคนที่เคยขายตัวหรอ?

                นี้มันคือโลกแห่งความเป็นจริง..ไม่มีพ่อแม่ของใครโอเคหรอก..

                “เลิกกับเด็กคนนั้นสะ”

                “!!!!

                “ก่อนที่แม่จะส่งแกไปอยู่อังกฤษ!!

                “.....”

“แน่นอนว่าแม่จะยึดโทรศัพท์ของแกด้วยจนกว่าแม่จะแน่ใจว่าแกเลิกกับเด็กคนนั้นจริงๆ”เสียงของคุณนายจอนเอ่ยออกมาแค่นั้นก่อนที่ร่างบางระหงจะเดินขึ้นไปยังชั้นสองของบ้านทันทีเมื่อหมดธุระที่จะคุยกับลูกชายแล้ว นายจอนเองก็แค่เดินมาตบบ่าลูกเบาๆเท่านั้นก่อนจะเดินตามร่างของภรรยาไปทันทีไม่วายเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นด้วย

                “แม่เขาแอบส่งคนไปจับตาลูกตลอดเวลา......ยกเว้นตอนที่ลูกเข้าห้องน้ำเข้าใจที่พ่อพูดใช่ไหม”เอ่ยเพียงแค่นั้นก่อนจะเดินหายไปทันทีเหลือทิ้งไว้เพียงจองกุกที่ยังคงนั่งอยู่กับพื้นที่เดิม..

                ให้เลิกกับจีมินหรอ...เขาทำไม่ได้หรอก..

                ตอนนี้พี่จีมินจะรู้สึกยังไง พี่จีมินจะหัวใจบอบซ้ำแค่ไหน เวลานี้เขาควรจะได้กอดปลอบพี่จีมินแท้ๆ พี่จีมินที่ไม่เหลือใครเลยพี่จีมินที่มีเขาเป็นที่พึ่งเพียงคนเดียว..

                “ฮึก..โธ่เว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!”ในที่สุดคุณหนูจองกุกก็สบถลั่นออกมาสั่นบ้านทันทีมันดังจนเข้าไปถึงในห้องนอนของคุณจอนและคุณนายจอนเลยแหละแต่ก็อย่างที่บอกว่าไม่มีพ่อแม่คนไหนอยากให้ลูกคบกับคนมีตำหนิหรอก..

                ร่างสูงยังคงนั่งร้องไห้อยู่ที่เดิมอยู่อย่างนั้นโทรศัพท์กระเป๋าเงินกุญแจรถที่อยู่ในกระเป๋าก็ถูกคนใช้ถือขึ้นไปให้คุณแม่หมดแล้ว..

                พี่จีมิน...ผมขอโทษ...

                แล้วถ้าถามว่าทำไมจองกุกถึงไม่ดื้อดึงที่จะวิ่งออกจากบ้านไปตอนนี้ละก็..อื้มไม่มีใครรู้นิสัยคุณแม่เขาเท่ากับตัวเขาเองหรอก ไม่เพียงแค่จีมินที่ตอนนี้พ้นสภาพการเป็นนักเรียนหรอก..

                จีมินต้องเจออะไรที่มันร้ายมากกว่านั้นถ้าเขาเผลอทำให้คุณนายจอนไม่พอใจ..

               

 

               

                อีกด้านของจีมินที่ยังคงเอาแต่นั่งร้องไห้อยู่ที่โซฟาเพื่อรอน้องชายกลับมาหากแต่ตอนนี้ก็ปาไปตีสี่ตีห้าแล้วก็ยังไม่มีวี่แววของจีซองนานหลายชั่วโมงที่จีมินเอาแต่นั่งร้องไห้อยู่อย่างนั้น ร้องไห้จนไม่มีน้ำตาจะไหลลงมาแล้ว ว่าแล้วใบหน้าของคนรักก็เข้ามาในหัวทำให้จีมินต้องเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา นึกแปลกใจนิดหน่อยที่ไม่มีทั้งข้อความหรือสายเรียกเข้าจากจองกุกเลยสักนิดแต่ถึงอย่างนั้นจีมินก็ยังคงกดโทรหาจองกุกอยู่ดี

                ตืดดดดดดดดดดดดดดดดด

                ตื้ด!

                รอเพียงไม่นานปลายสายก็กดรับแน่นอนมันทำให้จีมินต้องอุ่นใจขึ้นมาบ้างเมื่อในเวลานี้..

                “กุก..”

                เขายังมีจองกุก..

                [ฉันไม่ใช่จองกุก..ฉันเป็นแม่ของจองกุก]

                หรือไม่บางทีจีมินอาจจะแค่เคยมี..

                “.....”

                [คงไม่ต้องให้ฉันพูดอะไรเยอะ เธอเข้าใจใช่ไหมว่าไม่มีแม่คนไหนอยากให้ลูกไปคบกับ..]

                “.....”

                [คนที่เคยขายตัว...ฉันหวังว่าเธอจะเข้าใจฉันนะจีมิน..]

                ติ้ด!

                ปลายสายตัดไปแล้วหากแต่จีมินก็ยังคงนิ่งค้างเอาโทรศัพท์แนบหูอยู่อย่างนั้น...ไม่แปลกถ้าเรื่องของเขาประธานสมาคมผู้ปกครองจะรู้และไม่แปลกถ้าเรื่องของเขากับจองกุกมันจะดังขึ้นมาพร้อมๆกับเรื่องที่เขาเคยขายตัว

                คนเราเวลาใครล้ม..น้อยคนหนักที่จะยื่นมือเข้ามาฉุดดึง..

                ส่วนใหญ่ก็มักจะคอยซ้ำเติม พอเขามีข่าวแย่ๆก็ลืมความดีไปจนหมด ต่อให้คุณทำดีมาล้านอย่างแต่ถ้าคุณพลาดเพียงหนึ่งครั้ง ขี้ปากของคนก็พร้อมจะตัดสินคุณจากความผิดพลาดเพียงจุดเดียว..


__________________

#จีมินแอบขาย

โอ๋ๆนะ5555555



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 93 ครั้ง

1,652 ความคิดเห็น

  1. #1652 GraceG7 (@GraceG7) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 23:28
    จีซองเป็นน้องที่แย่มากอ่ะ พี่ทำเพื่อตัวเองขนาดนี้แล้วยังคิดไม่ได้อีก
    #1652
    0
  2. #1641 ไรม์ (@DoDad) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2562 / 12:18

    ใช่ คนพร้อมจะเหยียบเรา

    #1641
    0
  3. #1578 Ploysin_02 (@Stigma_ptp2002) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 15:40
    เข้าใจความรู้สึกตายทั้งเป็นแล้วค่ะ เจ็บแทนจีมิน
    #1578
    0
  4. #1563 prewwy (@prewwy) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 16:22
    สงสารอ่ะ ฮืออออ จีมินเหมือนไม่เหลือใครเลย โอ้ยยยยย จีซองทำไมใจร้ายกับพี่
    #1563
    0
  5. #1538 brunette_ (@brunette_) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 09:54
    จีมินอะฮือออออออ
    #1538
    0
  6. #1532 meejus (@Kirito-Asuna) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 16:49
    จีมิน ฮืออแแ
    #1532
    0
  7. #1506 chalisa_mon (@chalisa_mon) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2560 / 19:17
    //อินมาก
    #1506
    0
  8. #1505 chalisa_mon (@chalisa_mon) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2560 / 19:16
    สงสารจีมอ่ะ พึ่งมีความสุขไป พอกลับมาก้เจอแต่ความทุก คนเรา แค่เรื่องร้ายๆเรื่องเดียวก้เกินจะแก้แล้ว เจอแบบนี้เข้าไปก้เกินจะรับไหว เราเข้าใจความรุ้สึกของจีซองนะ แบบนี้ใครบ้างจะไม่ผิดหวัง แต่มองในมุมของคนในครอบครัวแล้ว น้องพูดแรงไป แรงมากอ่ะ การที่น้องชอบเก็บความรุ้สึก ไม่ใช่ว่าน้องจะต้องแสดงออกในรุปแบบที่แย่ๆนะ มีหลายทางมากที่จะเลือก อีกเรื่อง...ที่พึ่งของจีม นี่รุ้สึกเหมือนเป็นหัวใจจองกุกเลย เจ็บมากอ่ะ คุณนายจอนก้โหดเกินไป วอนคุณพ่อช่วยด้วยจิงๆ สงสาร T.T
    #1505
    0
  9. #941 llookpadwu (@0810113721) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 12:01
    คิดในความเป็นจริงจองกุกเป็นลูกคนรวย มีชื่อเสียงแน่นอน แถมยังเป็นประธานสมาคมผู้ปกครอง ข่าวที่แพร่ออกไปคงเสื่อมเสียไม่น้อย ไม่แปลกที่คุณแม่แกจะทำแบบนี้ สงสารจีมิน น้องก็รับไม่ได้ คิดมากจนหัวระเบิดแน่ๆ ยิ่งติดต่อจองกุกไม่ได้ด้วย หลักๆเลยคือกลัวจีมินทนไม่ไหว แบกไว้คนเดียวแล้วอยากฆ่าตัวตาย กลัวจังงง
    #941
    0
  10. #930 patpck (@patpck) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 23:30
    ไรท์ใจร้ายอีกแล้ว แงงงงงงงTT
    #930
    0
  11. #893 1996stx_ (@stampstill) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 23:44
    โอ๊ยยยยยย ไม่ไหวแล้ว
    #893
    0
  12. #892 Chimtwo (@67276) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 23:10
    ขอแค่ใครสักคนเถอะนะจีซองอ่านายกลับมาหาพี่ของนายทีเถอะ
    #892
    0
  13. #891 JumpingRABBIT (@jincoolnet) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 22:27
    โอยยยยยยบอบช้ำไปหมดแล้วน้องจีมแงงงงงงงงงงงงงงง
    คุณแม่ใจร้ายเกินไป ก็เข้าใจหัวอกพ่อแม่นะเขาก็ต้องรังเกียจเป็นธรรมดา แต่แบบนี่มันโหดร้ายไป หมดอนาคตเลยนะ...
    นึกไม่ออกเลยว่าเรื่องนี้มันจะมีทางแก้ยังไง ยิ่งเรื่องแบบนี้ด้วย ติดตัวไปชั่วชีวิตอะ
    ยังไงก็รอเชื่อว่าทั้งคู่จะจับมือกันให้แน่นนะ เชื่อในตัวจองกุกค่ะ!! 
    #891
    0
  14. #890 THANPITCHA-PLENG (@THANPITCHA-PLENG) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 14:11
    โอ้ยสงสารจีมอ่าา!! อย่าฆ่าตัวตายก่อนนะก้อนน้อยของเเม่
    #890
    0
  15. #889 NIGHT2547_ (@NIGHT2547_) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 11:27
    จีมสู้ๆน้ะ
    #889
    0
  16. #888 jennyctz (@jennycts) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 03:27
    มันจะมากไปแล้วน่ะ ทำไมทำร้ายหนูจีมขนาดนี้ เจ็บปวดแทนน
    #888
    0
  17. #887 VanillazWriter (@PunEiEi_Akasemm) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 21:40
    ฮือออ. ? ? ทำไมปัญหามันรุมล้อมจีมินขนาดนี่นะ สงสารจีมินอ่ะ ต่อนะคะไรท์ ขอให้มีช่วงหรรษาต่อนะคะ ? ?
    #887
    0
  18. #886 Jiminniese (@0876012744) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 21:27
    ร้องค่ะร้อง สงสารจีมินและจองกุกมาก (ก.ล้านตัว) ㅠㅠ!
    #886
    0
  19. #885 เมนจีม (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 18:28
    จีมินอ่าาาาา ฮืออออออออTT
    #885
    0
  20. #884 CaReRotTT (@CaReRotTT) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 15:29
    จีมินนนของแม่T_T
    #884
    0
  21. #883 verasak12 (@verasak12) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 11:56
    เเงงงงงสงสารจีมไปเริ่มใหม่น้าา
    #883
    0
  22. #881 bbyybb (@bababbys) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 10:58
    วงวานจีม แงงงง้ หนีไป ไม่ต้องอยู่ที่นี่แล้ว;-;
    #881
    0
  23. #876 aomsin5000 (@aomsin5000) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 08:55
    ย้ายไปเลยจีม ไปเริ่มต้นใหม่น้าา สงสาร
    #876
    0
  24. #874 bayun2 (@bayun) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 08:40
    จีมินจะทำยังไงต่อไปอ่ะ สงสานอ่ะ
    #874
    0
  25. #873 Wnats (@JennieJk) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 07:08
    แงงงง แล้วจีมจะทำยังไงงงง โดนโทษไล่ออกแล้วด้วย สงสารจีมอ่าาาา
    #873
    0