[ปิดพรี][BTS] #I Will Always Be By Your Side ♡ / kookmin [END]

ตอนที่ 10 : TEN : ท่านประธานนักเรียนปาร์คกับความลับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,101
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 92 ครั้ง
    23 ก.ย. 60

TEN

ท่านประธานนักเรียนปาร์คกับความลับ

 

 

 

คลืน...

คล้ายว่าคนที่แอบฟังจะยังตกอยู่ในภวังค์ทำให้รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ทั้งสองคนที่หายออกไปคุยกันข้างนอกเดินเข้ามาแล้ว แน่นอนว่าทันทีที่แทฮยองและยุนกิเห็นใบหน้าของทั้งนัมจุนและเจโฮปก็เข้าใจทันทีว่าทั้งสองคนต้องได้ยินเรื่องทั้งหมดแน่ๆ เกิดความเงียบขึ้นทันทีในขณะที่คนแอบฟังทั้งสองคนก็ค่อยๆลุกขึ้นยืนมาจ้องหน้าเพื่อนทั้งสองคนแล้วเหมือนกัน

“มึง...”เป็นนัมจุนเองที่เอ่ยออกมาก่อนหากแต่ใบหน้ากลับจ้องเข้าไปที่ใบหน้าของแทฮยองสลับกับยุนกิที่ยืนนิ่งค้างไม่ต่างกัน

“สองคน..”คล้ายว่าเป็นคู่หูดูโอ้เมื่อนัมจุนเงียบไปก็เป็นเจโฮปเองที่เอ่ยออกมาอย่างคนไม่เชื่อหู

“ได้กันแล้วหรอวะ!!

อื้ม...ประโยคสุดท้ายเป็นนัมจุนและเจโฮปที่ประสานเสียงกันเอ่ยออกมาพร้อมดวงตาที่เบิกโพลงแน่นอนว่าใบหน้าของทั้งแทฮยองและยุนกิก็ยังคงนิ่งเรียบแล้วก่อนจะเป็นแทฮยองเองที่เอ่ยออกมาก่อน

“แค่ความผิดพลาดอะมึง”

!!!!

สิ้นเสียงของแทฮยองแล้วทั้งเจโฮปและนัมจุนต่างก็ตวัดสายตาไปมองที่ยุนกิทันทีเหมือนนัดกันมาหากแต่ทั้งสามคนก็ยังคงไม่เอ่ยอะไรก่อนจะเป็นแทฮยองอีกนั้นแหละที่เอ่ยออกมาอีกครั้ง

“..........”

“..........”

“.........”

“มันไม่มีอะไร”เอ่ยออกมาเพียงแค่นั้น ร่างสูงก็เดินกลับไปนั่งที่โซฟาตัวเดิมทันทีตามด้วยนัมจุนและเจโฮปที่หันมามองยุนกิแวบหนึ่งก่อนจะเดินตามแทฮยองไปทันทีเหลือทิ้งไว้แค่ยุนกิกับประโยคเมื่อกี้ที่วิ่งวนอยู่ในหัว

แค่ความผิดพลาดอะมึง....

มันไม่มีอะไร.....

 

 

 

ใช้เวลาเพียงไม่นานจองกุกก็พาจีมินมายังสถานีตำรวจที่นายตำรวจใช้โทรศัพท์ของจีซองโทรมาหาเมื่อกี้นี้ ทันทีที่จอดรถแล้วจีมินก็รีบวิ่งเข้าไปด้านในทันทีโดยที่ไม่คิดรอจองกุกเลยสักนิดแน่นอนทันทีที่เข้ามาน้ำตาของจีมินมันก็อดที่จะไหลลงมาไม่ได้เมื่อเห็นร่างของน้องชายที่เต็มไปด้วยรอยบอบช้ำทั้งของเก่าที่ยังไม่หายไหนจะของใหม่ที่มีเพิ่มขึ้นมาอีก

หมับ!

“โอ้ยยยยยยยยยยยยยย”เสียงทุ้มของเด็กหนุ่มร้องลั่นออกมาทันทีที่จีมินวิ่งเข้ามากระชากเขาเข้าไปกอด ใบหน้าหล่อที่มีแต่บาดแผลก็ซุกเข้าไปที่หน้าอกของพี่ชายอย่างช่วยไม่ได้

“ฮึก...เจ็บ..ไหม..ฮึก..ฮืออออ”เอ่ยออกมาปนสะอื้นเพียงแค่นั้นจีมินก็ผละตัวออกมานิดหน่อยมือเล็กก็ลูบๆคลำๆไปทั่วทั้งใบหน้าหล่อด้วย ดวงตาหวานของคนเป็นพี่ที่ยังมีน้ำตาเจ่อนองก็สะกดให้จีซองต้องจ้องมองเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่ายอยู่อย่างนั้น

“ไม่เจ็บหรอก”หากแต่ในที่สุดจีซองก็เอ่ยออกมาสักทีผลักจีมินให้ถอยห่างออกไปด้วยแน่นอนว่าจีมินเองที่เริ่มตั้งสติก็ยอมนั่งลงที่เก้าอี้ด้านหน้าโต๊ะนายตำรวจข้างๆร่างของน้องชายเช่นกัน

“สวัสดีครับ น้องชายของผมมีปัญหาอะไรหรือป่าวครับ”เมื่อหันหน้ามาหานายตำรวจแล้วจีมินก็เอ่ยเปิดประเด็นทันทีแอบได้ยินเสียงลากเก้าอี้ตามมาด้วยร่างของจองกุกที่นั่งลงข้างๆกัน

“เด็กนี้มีเรื่องทะเลาะวิวาทกันนะครับ พอทางตำรวจเข้าไปคุมตัวก็วิ่งหนีกันไปหมดยกเว้นเด็กคนนี้ที่ยอมให้จับเสียดื้อๆ”

สิ้นเสียงของนายตำรวจแล้วจีมินก็หันหน้าไปมองใบหน้าของเด็กหนุ่มที่ยังคงนั่งอยู่ข้างๆเจ้าตัวทำหน้าทำตาไม่สุขร้อนอะไรเลยแน่นอนว่าจีมินเองก็ได้แต่พ่นลมหายใจออกมาก่อนจะหันหน้าไปมองนายตำรวจอีกครั้ง มืออีกข้างก็ถูกมือใหญ่ของคนที่นั่งอยู่อีกข้างเอื้อมมากุมเอาไว้

“ประกันตัวเด็กนี้เท่าไหร่”เป็นจองกุกเองที่เอ่ยออกมาหลังจากที่นั่งเงียบมานานสองมือก็กุมมือเล็กของคนข้างๆเอาไว้ด้วยแน่นอนเรื่องเงินมันไม่เป็นปัญหาสำหรับจองกุกหรอก

จองกุกก็ไม่รู้หรอกว่าทำไมเด็กนี้ถึงได้ชอบทำตัวมีปัญหาชอบทำตัวก้าวร้าวทำตัวเรียกร้องความสนใจทำตัวเหมือนคนขาดความอบอุ่นทั้งๆที่จีมินก็ให้ทั้งความรักแล้วก็ความอบอุ่นแก่เจ้าตัวขนาดนี้

 

 

เกิดความเงียบขึ้นภายในรถคันหรูนี้ทันทีเมื่อตอนนี้เรื่องที่สถานีตำรวจผ่านไปด้วยดีโดยที่จองกุกต้องเสียเงินประกันตัวจีซองหลายบาทเลยแหละ ในที่สุดเขาทั้งสามคนก็กลับเข้ามาในรถของจองกุกเพื่อกลับบ้านของจีมินกันแล้วแน่นอนว่าตอนแรกจีซองจะไม่เข้ามานั่งหรอกแต่เพราะการที่จองกุกใช้ทั้งน้ำเสียงและสายตาที่มันทั้งดุและโหดคล้ายผู้ใหญ่ดุเด็กผิดกับจีมินที่มักจะอ่อนให้เขาเสมอทำให้จีซองต้องยอมจนได้

“กินอะไรหรือยัง”หลักจากเงียบอยู่นานในที่สุดก็เป็นจีมินเองที่เอี้ยวตัวหันหลังไปคุยกับน้องที่นั่งอยู่เบาะหลังก่อน แน่นอนว่าจีซองที่นั่งชิดฝั่งด้านหลังของจองกุกเพียงแค่ปรายตามามองเท่านั้นแหละ

“หึ”

“จี---

“ไม่อยากกินก็ไม่ต้องให้กิน ข้าวเย็นก็ไม่ต้องทำให้กิน”หากแต่ยังไม่ทันที่จีมินจะได้เอ่ยอะไรคนที่มีหน้าที่ขับรถก็เอ่ยออกมาสะก่อน เอ่ยโดยที่ยังคงขับรถอยู่อย่างนั้นทำเอาจีมินต้องค่อยๆหันหน้ากลับไปมองคนที่มีสถานะเป็นแฟนมาหมาดๆทันที

“แต่ว่าน้อง...”

“ไม่กินก็ได้ไม่หิว”

หากแต่จีซองที่นั่งเงียบมานานกลับเอ่ยออกมาอย่างใส่อารมณ์ไม่แพ้กันและเป็นอีกครั้งที่จีมินต้องตวัดสายตาไปมองพลางสลับมามองหน้าแฟนอีกครั้งอย่างหนักใจ

“ก็ดีอย่าให้กูเห็นว่ามึงแดกนะ”

เห้อออออออออออออออออแล้วแบบนี้สองเสือจะอยู่ด้วยกันได้ไหมละ!!!

 

------------40%-----------

จนแล้วจนเล่าตอนนี้ก็มาถึงบ้านแล้ว อื้มบ้านของจีมินนั้นแหละและดูท่าว่าจองกุกจะนอนที่นี้คืนนี้ด้วยเหตุผลเพราะว่าจะคอยดูว่าไอ้คนที่บอกว่าจะไม่กินมันจะมากินไหมซึ่งจีมินก็พูดอะไรไม่ได้ แน่นอนว่าถ้าจองกุกไม่อยู่จีมินก็คงใจอ่อนทั้งง้อและอ้อนวอนให้น้องชายยอมกินข้าวเหมือนที่ผ่านๆมาแน่ๆ

“กุก...”เมื่อสถานะเปลี่ยนไปจีมินก็เรียกอีกฝ่ายเปลี่ยนไปเหมือนกันตามที่เจ้าตัวต้องการให้เรียก ไม่พูดเปล่ายังทิ้งตัวมานอนข้างๆร่างสูงที่นอนเหยียดยาวบนเตียงด้วย หัวทุ้ยก็ซุกเข้าไปในอ้อมแขนที่จองกุกกำลังเล่นเกมอยู่ “เค้าสงสารน้อง”

“.....”

“น้องยังไม่ได้กินอะไรแน่ๆเลย กุกไปพูดแบบนั้นน้องก็ยิ่งไม่ยอมกินสิ”สิ้นเสียงหวานที่เอ่ยออกมาเบาๆคล้ายกำลังกล่อมให้จองกุกใจอ่อนแล้วนั้นมือหนาก็ทิ้งโทรศัพท์เครื่องหรูไว้ข้างตัวทันทีก่อนจะพลิกตัวหันหน้ามามองใบหน้าหวานที่นอนอยู่ใกล้ๆเสียจนปลายจมูกต้องแตะกันเบาๆหากแต่ตอนนี้จองกุกไม่มีอารมณ์มากินเล็กกินน้อยกับร่างกายของคนตรงหน้าหรอก

“ก็เพราะมินใจอ่อนแบบนี้ไง น้องมันก็เลยได้ใจแบบนี้อะ”

“โธ่กุกก็มินไม่อยากขัดใจน้องนี่”

“รักน้องก็อย่ารังแกน้อง”เจ้าของเสียงทุ้มเองก็ยังคงเอ่ยออกมาด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความจริงจังมันจริงจังจนจีมินต้องปิดปากเงียบพลางจ้องเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่ายอยู่อย่างนั้น “รักน้องก็ต้องบอกน้องว่าแบบนี้มันผิดนะ แบบนี้มันไม่สมควรนะ หัดมีบทลงโทษบ้าง”

“......”

“ถ้ามินไม่กล้าสั่งสอนน้องเดี๋ยวกุกจัดการไอ้นักเลงฟันน้ำนมเอง”เอ่ยจบริมฝีปากบางก็กดเข้าไปที่ริมฝีปากอิ่มทันทีก่อนจะผละออกมามองหน้ากันอีกครั้ง แขนแกร่งข้างหนึ่งก็รั้งเอวของจีมินให้เข้ามาซุกที่อกด้วยเหมือนกัน นอนกอดกันอยู่อย่างนั้นจนในที่สุดทั้งคู่ก็ผล็อยหลับไปจนเวลาล่วงเลยมาถึงเวลาสี่ทุ่มกว่าๆ

 

 

 

“หิววะ”เสียงทุ้มของเด็กชายเอ่ยออกมาอย่างทรมานทันที ตั้งแต่กลับจากสถานีตำรวจเขาก็ไม่ได้ออกมาจากห้องเลยเอาจริงๆเรื่องที่ทะเลาะก็เรื่องค่ายาที่จีซองไปติดไว้จนพวกมันมายื่นข้อเสนอบ้าๆนั้นมานั้นแหละแต่เขาเองก็ไม่ยอมให้มันมาแตะพี่จีมินหรอก พอรวมเงินที่ขโมยพี่จีมินได้ครบแล้วก็เอาไปคืนมันหากแต่มันก็ยังคงพูดจากวนประสาทก็เลยได้แลกหมัดกันนิดหน่อย พอตำรวจมาก็ไม่คิดจะหนีอะโดนจับไปนอนในคุกก็น่าจะดี

จะได้ไม่ต้องเป็นภาระให้พี่จีมิน...

เขาไม่อยากเรียนเพราะรู้ว่าค่าเทอมมันแพง เขาก็ไม่รู้หรอกว่าพี่จีมินทำงานอะไรทำไมถึงได้เงินทีก็หลายบาทแต่ก็นั้นแหละมันไม่พอหรอก พอได้เริ่มทำตัวเกเรก็ไม่รู้ไปทำอีท่าไหนถึงได้เข้าไปยุ่งกับยาจนได้แต่ไม่ต้องห่วงหรอกเขาไม่ได้ติดและตอนนี้ก็คิดว่าพอดีกว่าแพงเหลือเกิน แน่นอนคนอย่างจีซองไม่ชอบแสดงอะไรออกมาตรงๆหรอกเขาเป็นเด็กที่ชอบเก็บความรู้สึกมาตั้งแต่เด็กแล้ว

ท่ามกลางความมืดนั้นเองขายาวก็ก้าวเข้าไปในห้องครัวอย่างชำนาญ ก่อนที่จะเปิดไฟแค่เฉพาะในห้องครัวหากแต่ทันทีที่แสงสว่างเข้ามาแทนที่ความมืดดวงตาของจีซองก็ต้องค่อยๆขยายขึ้นทันที

บนโต๊ะทานข้าวมันมีจานข้าวผัดอยู่หนึ่งจานสภาพแบบน่าจะทำนานแล้ว ข้างๆก็เป็นแก้วใส่เม็ดยาไว้สองสามเม็ดพร้อมโพสต์อิทที่แปะเอาไว้ใกล้ๆกัน

จองกุกอาบน้ำอยู่พี่เลยแอบมาทำให้ กินให้หมดนะคืนนี้พี่ไม่อยู่ดูแลตัวเองด้วย ยาอยู่ข้างๆกันกินด้วยนะ เป็นห่วง......พี่จีมิน

อ่านจบแล้วบนใบหน้าหล่อที่เต็มไปด้วยบาดแผลก็ยังคงนิ่งเรียบอยู่ดีหากแต่เจ้าตัวก็ทิ้งตัวนั่งลงที่เก้าอี้พลางเอาจานข้าวผัดมากินด้วย

“รสชาดเหมือนแม่ทำเลย”พึมพำออกมาคนเดียวก่อนที่เจ้าตัวจะจ้วงข้าวเข้าปากจนหมดจานแน่นอนไม่ลืมที่จะหยิบยาที่พี่จีมินเตรียมไว้ให้เอามากินด้วย

ก็ไม่รู้ว่าไอ้พี่จองกุกอะไรนั้นมันจะเป็นคนแบบไหนแต่มันก็คงไม่ทำให้พี่จีมินเสียใจหรอกมั้ง...

ทุกคนคงจะยังสงสัยอยู่ละสิว่าทำไมเขาถึงทำตัวเกเรแบบนี้ อื้ม..ใช่ตอนแรกเขาทำเพื่อประชดชีวิตตัวเองที่ต้องมาเจอความลำบากตั้งแต่เด็ก พ่อแม่ที่รีบหนีจากไปตั้งแต่เขายังไม่ทันที่จะได้รับความรักจนเพียงพอเลยด้วยซ้ำ ยิ่งมารู้ว่าค่าเทอมที่ตัวเองเรียนอยู่มันแพงแค่ไหนก็ยิ่งไม่อยากจะเรียนทำตัวแบบนี้ก็หวังจะให้โดนไล่ออกสักทีแต่ทางโรงเรียนกลับเห็นแก่จีมินประธานนักเรียนจากฝั่งโรงเรียนมอปลายถึงได้เก็บเขาเอาไว้ให้สร้างชื่อเสียๆให้โรงเรียนไปเรื่อยๆ เวลาผ่านไปพอได้ทำตัวแบบนี้มันก็ติดเป็นนิสัยไปแล้วไอ้ความเย็นชา ความนิ่งเฉยและนิสัยเหี้ยๆแบบนี้..

เขาอาจจะไม่ใช่น้องที่ดีเรียกว่าเหี้ยเลยก็ได้ สร้างเรื่องให้จีมินตลอดแต่เขาเองก็รักพี่จีมินนะ...

 

 

 

 

ภายในจินนี่จินผับมันยังคงคับคั่งไปด้วยนักท่องเที่ยวที่ต้องการจะมาเสพความกามอย่างเช่นทุกวันหากแต่ครั้งนี้จีมินเบอร์ตองของร้านกลับขอลาออกจากการขายมาเป็นบาร์เทนเนอร์โดยมีแฟนหนุ่มมานั่งคุมแทน แน่นอนว่าถ้าเป็นคนอื่นคงไม่ได้ออกปุ๊บทำงานใหม่ปั๊บอย่างจีมินหรอกก็แหมนี้คนสนิทเจ้าของผับเลยนะ

“ผัวมาคุมแบบนี้ไม่มีใครกล้ามาให้ทิปเราแล้วมั้งจีมิน”เสียงหวานของซอกจินเอ่ยทักคนที่เขาเห็นเป็นน้องชายคนหนึ่งทันทีแน่นอนว่าบาร์เทนเนอร์ตัวน้อยต้องเงยหน้าขึ้นมายิ้มตาหยีให้เลยแหละ

“ฮ่าๆนั้นสิ พี่จินทุบหัวแล้วลากออกไปผูกไว้หลังร้านให้หน่อย”

“จีมิน....”

“ขำๆปะ!!”หันมาหยักคิ้วกวนประสาทคนรักทันทีที่เสียงทุ้มเอ่ยออกมาอย่างแข็งๆ  ทำเอาซอกจินต้องส่ายหัวอย่างระอา

“เอาเถอะๆ ว่าแต่มาทำงานนี้จะพอค่าใช้จ่ายหรอ”

อื้มก็อย่างที่บอกว่าซอกจินเองก็รู้เกี่ยวกับจีมินเยอะพอสมควร เรื่องครอบครัว ภาระหน้าที่ต่างๆทุกวันนี้แค่ขายตัวก็แทบจะไม่พออยู่แล้วผันตัวมาเป็นแค่บาร์เทนเนอร์จะได้เท่าไหร่กันเชียวเขาเองก็อยากให้จีมินเยอะๆนะแต่ก็นั้นแหละภาระหน้าที่ของแต่ละคนมันก็มีเหมือนกัน

แน่นอนว่าคนตอบซอกจินไม่ใช่จีมินหรอก...

“ห่วงไรพี่จิน ผัวจีมินรวยจะตาย”

ได้ยินอย่างนั้นก็ทำเอาทั้งจีมินและซอกจินต้องหลุดยิ้มขำออกมาทันที ก่อนที่ร่างเล็กจะหันไปรับเมนูจากลูกค้าที่ทิ้งตัวลงมานั่งข้างๆจองกุกพลางส่งสายตาระยิบระยับมาให้บาร์เทนเนอร์ตัวน้อยด้วย

“พี่ว่าพี่ไปดูเด็กๆด้านบนดีกว่า”

จะเรียกว่าซอกจินขอปลีกตัวเพื่อเอาชีวิตก็ได้นะครับ..

“ขอแอปเปิ้ลมาร์ตินี่....ที่ทั้งหวานและเปรี้ยวในเวลาเดียวกันด้วยครับ”เจ้าของเสียงทุ้มเอ่ยออกมาอย่างมีเลศนัยทันทีที่จีมินหันมารับเมนูแล้วแน่นอนสายตาแบบนี้จีมินรู้แหละว่าอีกฝ่ายกำลังสื่ออะไร ยกยิ้มรับพลางหันไปมองใบหน้าของคนรักที่กำลังเริ่มขบกรามแล้วนิดหน่อย

“อ่าครับ”ตอบรับเพียงแค่นั้นจีมินก็หันไปชงให้ลูกค้าทันทีโดยมีสายตาของทั้งสองหนุ่มมองอยู่ตลอดเวลา เลิกสนใจสายตาคมของทั้งสองหนุ่มมาตั้งใจชงเหล้าต่อไป “เรียบร้อยครับ”

“ขอบคุณครับ.....คนสวย”

ปึก!

เกิดเสียงแก้วเหล้ากระทบกับบาร์อย่างดังทันทีที่ลูกค้าหน้าหล่อคนนั้นเอ่ยขึ้นมาอย่างนั้น คือถึงจะบอกว่าคนอื่นจะดูออกว่าบาร์เทนเนอร์ตัวน้อยนี้มีผัวมาคุมแต่มันก็ยังมีละนะคนที่โง่คนดูไม่ออก หลังจากที่กระแทกแก้วแสดงความไม่พอใจแล้วใบหน้าหล่อที่โคตรไม่สบอารมณ์ของจองกุกก็ตวัดหันหน้ามามองคนที่นั่งข้างๆกายทันที

“ครับ ผมรู้ครับว่าเมียผมสวย”

!!!

“ทั้งหวานทั้งเปรี้ยวเหมือนแอปเปิ้ลมาร์ตินี่ที่มึงแดกอยู่เลยนั้นแหละ!!”เอ่ยออกมาอย่างหงุดหงิดใจก่อนที่มือหนาจะเอื้อมไปกระชากร่างเล็กของบาร์เทนเนอร์ตัวน้อยที่ยืนอยู่หลังบาร์ให้โน้มใบหน้าลงมาทันที

ป่าวจองกุกไม่ได้กระชากมาจูบ...

แต่กระชากลงมาดูดคอเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของต่างหาก!!

“อ๊ะ! จองกุก!!

“จางเมื่อไหร่มาซ้ำด้วย”เอ่ยออกมาเพียงแค่นั้นก่อนจะปล่อยร่างเล็กให้เป็นอิสระเพื่อที่จะได้ไปรับเมนูจากลูกค้าคนอื่นๆด้วยแน่นอนว่าไอ้หน้าม่อที่มีตาหามีแววไม่ต้องหน้าซีดเผือกไปเลยแหละ

ก็แหม..มาเต๊าะเมียเขาต่อหน้าเลยนี้นะไม่โดยต่อยก็ดีเท่าไหร่แล้วกู -.,-

 

 

 

 

หากแต่ในขณะที่จีมินกำลังชงเหล้าอยู่ที่บาร์นั้นเอง..ภายในมุมด้านบนชั้นวีไอพีของผับมันก็ปรากฏร่างของเด็กหนุ่มกลุ่มหนึ่งที่อยากมาเที่ยวไกลถึงที่นี่ เด็กหนุ่มสองสามคนที่ข้างกายก็มีสายสวยที่เพิ่งซื้อตัวมาขนาบข้างด้วยแน่นอนว่าเมื่อก่อนตอนที่จีมินยังขายแค่เขานั่งลงก็มีคนมาซื้อไปแล้วไม่ทันให้ใครได้มาเห็นหรอกแต่นี้ไม่ใช่ไงจีมินไม่ได้ขายแล้ว เป็นบาร์เทนเนอร์ก็ต้องยืนชงเหล้าที่บาร์จนผับปิดเลยถูกไหม ไม่แปลกถ้าเด็กหนุ่มนี้ที่มาจากโรงเรียนเดียวกับจีมินจะต้องเบิกตาโพลงทันทีที่เผลอหันไปเห็นบาร์เทนเนอร์ตัวน้อย

“เห้ยยยยยมึงๆๆๆๆนั้นมันท่านประธานนี้”

“เชี่ยเจ๊โหดมาทำไรนี้วะ”

“นั้นก็ไอ้กุกที่มันอยู่แก๊งเดียวกับพวกไอ้นัมจุนด้วยนี่หว่า”

สิ้นเสียงของทั้งสามคนแล้วเด็กหนุ่มก็หันหน้ามามองกันอย่างสงสัยทันที สงสัยทั้งที่ทำไมท่านประธานปาร์คมาทำงานนี้ สงสัยทั้งทำไมจอนจองกุกต้องมานั่งเฝ้าแบบนั้นด้วยหากแต่สบตากันอย่างสงสัยไม่นานเสียงของสาวสวยของกายของพวกเขาก็เอ่ยออกมาคล้ายจะหมั่นไส้สะก่อน

“หมายถึงปาร์คจีมินหรอ?”

“เหอะตั้งแต่มีผัวเป็นตัวเป็นตนก็เลิกขายแล้วแหละ ทั้งๆที่เมื่อก่อนเป็นเบอร์ตองเลยนะ”

“พวกเธอหมายความว่ายังไง?”

“ก็ปาร์คจีมินคนที่พวกนายชี้ๆอะ...”

“.....”

“.....”

“.....”

“เคยขายตัวที่นี่”

สิ้นเสียงหวานที่เอ่ยออกมาแล้วเด็กหนุ่มทั้งสามคนก็ต้องอ้าปากค้างพลางทำตาโตทันทีภาพท่านประธานปาร์คสุดโหดไหลเข้ามาในหัวราวกับภาพยนตร์ก่อนจะพร้อมใจกันหันหน้าไปมองบาร์เทนเนอร์ตัวน้อยอีกครั้ง

เชี่ย....

วันจันทร์นี้มันต้องกระจายยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!

               

_______________________

#จีมินแอบขาย



ความชิบกำลังมาเยือนแล้วค่าาาา ตั้งหม้อค่าาาา 55555555555555555555555555 

ล้อเล่นนนนนนนน

นะจ๊ะ

อิ

อิ

อิ

อิ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 92 ครั้ง

1,652 ความคิดเห็น

  1. #1638 ไรม์ (@DoDad) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2562 / 12:09

    เชี่ยจริง

    #1638
    0
  2. #1609 EntOo (@EntOo) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 01:23
    ใครพูดว่ะะะะะะ อิจฉาหรออออ
    #1609
    0
  3. #1608 EntOo (@EntOo) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 01:23
    โอย ชิบแล้วไง
    #1608
    0
  4. #1593 Annie6245 (@Annie6245) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2561 / 15:14
    ชิบหายละ!!!!!!!
    #1593
    0
  5. #1589 IDKOUO (@IDKOUO) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 20:34
    /เกียมเกือกปา
    #1589
    0
  6. #1575 Ploysin_02 (@Stigma_ptp2002) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 15:29
    .............
    #1575
    0
  7. #1530 meejus (@Kirito-Asuna) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 16:30
    จกุกจัดการเลยค่ะ!!!!!
    #1530
    0
  8. #1502 chalisa_mon (@chalisa_mon) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2560 / 18:32
    โอ้ยยยย หญิงสาวผู้ได๋ค่ะะะะะ ปากนี่....อืมมมมม พวกเด็กๆทั้งหลายด้วยนะ เดี๋ยวเถอะเดี๋ยวก่อน คิดจะเปิดโปงลูกชั้น นี่โมโหแทนละนะ อร้ากกกกก
    #1502
    0
  9. #1248 Beabae (@Beabae) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 17:20
    โอ้ยยยยยยยยยยยย ม่ามั่ยม่าล่ะตอนต่อไปอ่ะ!!!
    #1248
    0
  10. #879 verasak12 (@verasak12) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 10:14
    อิเด็กเ_วอย่านะเว้ยเดี๋ยวชิหายเเน่
    #879
    0
  11. #825 YJ09091995 (@jay1995_1995) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 03:54
    เออ....ดีจริงๆ ชิหายเลี้ยว!!! -_-;
    #825
    0
  12. #721 แจ' วี!อาแร (@mbenstaf) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 17:06
    ไอ่เด็กห่-า อย่านะเว้ยยยยย
    #721
    0
  13. #638 JumpingRABBIT (@jincoolnet) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 กันยายน 2560 / 22:50
    น่านนนนนนนนนไงพวก!!!!!
    พี่กุกต้องปกป้องเมียนะ สงสารเจอเรื่องไม่เว้นวัน โธ่ชีวิต =[]=
    #638
    0
  14. #632 เมียยุนกิ (@melohyun93) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 กันยายน 2560 / 20:26
    โว้ยยย -พวกเด็กผี จะทำอะไร
    #632
    0
  15. #619 0WAYO3 (@0WAYO3) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 กันยายน 2560 / 15:32
    พ่อง-เส้ๆๆๆ พวกเชี้ยพวกเวรรตะไล
    #619
    0
  16. #618 ไอแดด (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 กันยายน 2560 / 13:28
    แย่แล้วจีมินนนน
    #618
    0
  17. #617 ParkAi... (@sensei198) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 กันยายน 2560 / 15:26
    ม่ายน้าาาาา กระจายพ่องดิ้บ้านผลิตดอกไม้ไฟอ่อว่ะ
    #617
    0
  18. #616 jennyctz (@jennycts) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 กันยายน 2560 / 13:15
    พิไม่เครร แล้วววจิมินต้องเจออะไรอีกคะ สงสารรร้องไห้ ดาร์กมาก
    #616
    0
  19. #615 rinsoek (@rinsoek) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 กันยายน 2560 / 11:38
    ชิบหายค่าาาาา
    #615
    0
  20. #614 pmin1013 (@pmin1013) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 กันยายน 2560 / 11:13
    ชิกหายจ้ส
    #614
    0
  21. #613 เมนจีม (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 กันยายน 2560 / 02:04
    สงสารจีมมมม
    #613
    0
  22. #612 shierichi (@shierichi) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 22:55
    อ้าว ความชิบหายมาเยือน ตายๆ จีมอ่าาา
    #612
    0
  23. #611 Jkjmluv (@jar24042544) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 22:49
    กระจายอะไร หยุด!! หยุดๆๆๆๆๆ
    เดี๋ยวปั๊ดเลยหนิอีพวกนี้
    #611
    0
  24. #608 jeon__jimin (@jeon__jimin) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 22:40
    ชิบหายยยยยย ไม่นะไม่ๆๆๆ เเงงงง
    #608
    0
  25. #600 JennieJk (@JennieJk) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 19:48
    ไม่น้าาาา สงสารจีมมม ขอให้ทุกคนไม่เชื่อด้วยเหอะนะ
    #600
    0