เฮฮาประสาสามก๊ก

ตอนที่ 61 : ดอกไม้เหล็กสมัยสามก๊ก--3ภาคจบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 708
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    1 ธ.ค. 55

ดอกไม้เหล็กสมัยสามก๊ก--3ภาคจบ
 

ตอนนี้พื้นที่เล็กๆ ของเราได้ต้อนตับท่านeagle มาร่วมมันส์กันด้วย ซึ่งทำให้บทความกึ่งสาระของพวกเรามีสาระมากกว่าเดิมที่เคยไร้สาระประมาณครึ่งหนึ่ง (ฮา) ซึ่งท่านนี้จะมาเปิดประเด็นที่เราเคยสันนิฐานกันมั่วๆ ให้มีความจริงจังมากกว่าเดิม เพื่อนๆ สามารถสอบถามเรื่องประวัติศาสตร์ที่มีความแม่นยำจากท่านนี้ได้นะครับ เพราะเขาแม่นประวัติศาสตร์มากเหมือนกัน(จะได้ไม่ต้องมานั่งเกาหัวราวกับเป็นเหากัน)

คราวนี้กลับมาที่ดอกไม้เหล็กอีกครั้งซึ่งครั้งนี่น่าจะเป็นตอนสุดท้ายกันแล้ว และคำเตือนเหมือนเดิม "อย่าเชื่อทั้งหมด เพราะบางอย่างเหมือนจะเวอร์เกินจริง..." ยิ่งกว่านั้นหากท่านเชื่อหมดผมคงเศร้าใจแย่เพราะผมเขียนบทความขึ้นโดยหวังว่าพวกเราจะได้แลกเปลี่ยนข้อมูลกันนะครับ

เมื่อผมมองหาเรื่องราวของภรรยาคนเก่งของเบ้งเฮ็ก ผมกลับพบเจอน้อยมากในฉบับประวัติศาสตร์ และไม่ค่อยเป็นประเด็นที่จะนำมาถกกันจนถึงแก่น พอผมพิจารณาอย่างแจ่มแจ้งแล้วผมจึงมั่นใจว่าความจริง "หลอกว้านจงไม่ได้สนับสนุนพวกดอกไม้เหล็ก" เพราะหากเห็นดีด้วย ไฉนเลยจึงไม่เขียนบทให้บรรดาสาวแกร่งที่มีจริงในประวัติศาสตร์มีบทมากกว่าที่ปรากฏในสามก๊กที่เราอ่านๆ กันแต่ดันไปอุปโลกตัวละครสมมติให้เด่นเกินหญิงจริงไปได้ แปลว่าความจริงหลอกว้านจงคงเขียนเรื่องเตียวเสี้ยนเป็นเชิงเหยียดหยามตัวละครบางตัว อย่างตั๋งโต๊ะ ลิโป้ หรือ อองอุ้นที่ไม่มีปัญญากอบกู้บ้านเมืองเองจนต้องไปพึ่งมือสาว(เพราะหมดเรื่องแล้วเตียวเสี้ยนก็หายไปเฉยๆ อย่างไร้ร่องรอย)  ทว่า... สิ่งที่เกินคาดคือเรื่องของดอกไม้เหล็กสมมติกลับตรึงตราตรึงใจแฟนงิ้ว ภายหลังเขาจึงพยายามเขียนถึงดอกไม้เหล็กที่มีตัวตนจริงบ้างเพื่อเรียกความนิยมแต่กลับไม่ติดตรึงเหมือนเตียวเสี้ยนเพราะสถานการณ์ที่ดอกไม้เหล็กตัวจริงออกมานั้นกลับไปหักพวกพระเอกอย่างเล่าปี่ ข่งเบ้ง
ข่งเบ้งผู้บัญชาการรบดุจเทวดา หากนำเรื่องดอกไม้เหล็กมาพูดมากเกินไปราศีท่านอาจจะหม่นได้ด้วยเหตุผล-- "เสียท่าให้ผู้หญิง"

ยิ่งภรรยาเบ้งเฮ็กเป็นหญิงต่างชาติ เธอจะได้รับความรักใคร่จากแฟนๆ แค่ไหนกัน ไหนจะยังเรื่องออกรบอีก และเฉินโซ่วก็ไม่ค่อยโอเคกับการที่ผู้หญิงจะออกรบ(เห็นได้จากที่ล่ะเลยพวกนักรบสตรีในสมัยนั้นมาก) แล้วเรื่องผิดพลาดของข่งเบ้งก็เป็นสิ่งที่เฉินโซ่วจะพยายามหลีกเลี่ยงไม่กล่าวถึงเสมอๆ ผมจึงได้มาแค่ว่า "เธอเคยออกรบสองครั้ง" งานนี้ผมจนแต้มไม่รู้จะเขียนต่อยังไง เพราะหากโอเคกับการที่เธอออกรบสองครั้ง มันย่อมเป็นการหมิ่นวีรชนหญิงกว่าหมื่นคนในวุ่ยก๊ก ที่ออกรบเคียงบ่าเคียงไหล่กับโจโฉแบบยอมตายไม่ต่างจากทหารเลว ทั้งในศึกลิโป้ ศึกกวนตู้ ยกไปนอกด่าน ลงใต้ไปผาแดง แม้กระทั่งพวกม้าเฉียวที่มีมากกว่าและเล่าปี่จอมอัจฉริยะที่ฮั่นจงพวกหล่อนก็ไปตะลุมบอลมาแล้ว แต่กระนั้นผมก็เสนอให้ยกย่องภรรยาเบ้งเฮ็กในฐานะยอดหญิงที่เคยลูบคมและทำให้ข่งเบ้งต้องขายหน้ามาแล้ว แม้เรื่องจึงจะไม่ให้รายละเอียดแต่เรื่องแต่งก็คงไม่เกินกันมาก

อีกส่วนที่ต้องยกย่องเช่นกันก็คือบรรดาภรรเมียเล่าปี่ ที่เร่รอนไปกับสามีแบบไม่รู้จุดหมายแต่ก็ไม่เคยทิ้งขว้างสามี แม้เรื่องจริงจะไม่มีเรื่องให้ตรึงใจเหมือนในนิยายที่บิฮูหยินโดดบ่อ
บิฮูหยิน!?!

ความสนใจผมจึงไปหยุดที่เด็กหญิงแฮหัวไม่ทราบชื่อ ด้วยเหตุผลที่เธอเป็นภรรยาเตียวหุย เพราะตอนนั้นเล่าปี่และโจโฉเป็นศัตรูกัน เตียวหุยซึ่งเป็นมื่อเป็นเท้าเล่าปี่ย่อมต้องเป็นอริกับพวกแฮหัวที่เป็นญาติโจโฉด้วย แล้วไฉนจึงได้แต่งเด็กหญิงแฮหัวเป็นภรรยา ในเมื่อเด็กหญิงคนนี้เป็นลูกสาวของแฮหัวตุ้นและเป็นหลานลุงโจโฉ บางคนก็บอกผมว่าเธอไม่ได้เป็นลูกแฮหัวตุ้นแต่เป็นลูกแฮหัวเอียนต่างหาก  นั่นยิ่งไปกันใหญ่เลย! โดยเฉพาะหากเธอเกิดจากเมียเอก เพราะเมียเอกแฮหัวเอียนก็ดันเป็นน้องสาวต่างพ่อของโจโฉ ยิ่งทำให้สายสัมพันธ์ระหว่างเธอกับโจโฉแน่นขึ้นกว่าเดิมอีก และยังอาจรวมไปถึงพวกจิ้นก๊กด้วยเนื่องจากพ่อเมียเอกแฮหัวเอียนที่ว่าก็คือสุมาฝาง--พ่อสุมาอี้(จำได้มั้ย)  อีแบบนี้ท่านคงเชื่อใช่หรือไม่ว่าเล่าปี่นั้นใจบุญสุนทาน เห็นว่าเตียวหุยน้องรักหน้ามืดไปข่มขืนลูกเค้าหลานเค้า ก็เลยยอมรับเป็นน้องสะใภ้จัดแจงให้เตียวหุยแต่งงานกับเธอซะ เพราะจากสภาพการณ์ทั้งหมดผมว่าพวกบ้านี่จงใจฉุดมาเป็นตัวประกันมากกว่า นี่อาจจะเป็นความจริงที่นักประวัติศาสตร์พยายามปกปิดไว้ สงสัยมานานแล้วว่าทำไมพวกเล่าปี่จึงรอดมือรอดตีนโจโฉมาได้ แล้วทำไมแฮหัวเอียนจึงจบชีวิตอย่างเป็นปริศนาโดยประวัติศาสตร์ไม่ให้รายละเอียด ก็เล่นเอาชีวิตลูกหลานเค้ามาต่อรองรึเปล่า?

บางท่านคงสงสัยว่าอะไรทำให้ผมมองเด็กหญิงแฮหัวเป็นดอกไม้เหล็กขึ้นมา ผมจะบอกให้ว่าผมสนใจว่าเธออยู่มาได้ยังไง ในสมัยที่สตรีเพศเป็นเพียงสิ่งของ ฐานะตัวประกันย่อมทำให้เธอต้องฆ่าตัวตายหนีความอัปยศ แต่เธอไม่ทำ เธอยืนหยัดทั้งที่อายุตอนที่เป็นภรรยาเตียวหุยนั้นเพียงสิบสองเท่านั้นเอง เธอยืนหยัดและพยายามสร้างความสำคัญให้กับตนเองจนธิดาของเธอกับเตียวหุยได้กลายเป็นฮองเฮาแห่งจ๊ก และเธอนี่แหละคือคนที่ฆ่าเตียวหุย! โดยแค่ออกอุบาย... ผมคงต้องยอมรับความจริงเช่นกันว่าเธอคนนี้อาจมิใช่ทายาทแฮหัวตุ้นแต่เป็นทายาทแฮหัวเอียนกับอาหลินเมียเอกซึ่งย่อมต้องโกรธแค้นเมื่อพ่อถูกตัดหัวกลับมา และด้วยการที่เธอเป็นเพียงตัวประกันที่ไม่ต่อล้อต่อเถียงก็ทำให้ไม่มีใครสนใจซึ่งดีมาก  เพราะภายหลังเธอก็เริ่มเคลื่อนไหวและกุมอำนาจในจ๊กโดยที่ไม่มีใครสังเกต และแม่ของเธอก็ไม่ได้เป็นแค่น้องสาวต่างพ่อของลุงโจโฉเท่านั้นแต่เป็นคนตระกูลสุมา! นี่คือความผิดพลาดครั้งใหญ่ของเล่าปี่ที่ไม่ได้สืบก่อนว่าน้องสาวต่างพ่อทั้งสองของโจโฉนั้นใครเป็นพ่อของพวกเธอ หรืออาจเพราะตอนนั้นเล่าปี่ไม่สุมาอี้จะเป็นภัย ซึ่งเป็นไปได้หากพิจารณาจากโจโฉบอกโจผี "อย่าให้สุมาอี้เกิดโลภ มิฉะนั้นคนๆ นี้จะไม่ได้เป็นคนของเจ้าอีก"

และรูปการสามก๊กในตอนท้ายยิ่งตอกย้ำสมมติฐานนี้ ทำไมแฮหัวป๋าจึงรอดไปได้ นั่นเพราะหมอนี่สืบสายเลือดมาจากสุมาหลิน-เมียเอกแฮหัวเอียนรึเปล่า? แม้จะอยู่ในสงครามแห่งอำนาจ พวกสุมาก็คงไม่ใจดำพอที่จะฆ่าสายเลือดเดียวกันหรอก บางที หากเรื่อง ลับ ลวง พราง มันเจิดจ้าเหมือนใน "หงสาจอมราชันย์" มันน่าสนใจที่จะคิดว่าทั้งเตียวฮองเฮาและแฮหัวป๋าก็คือมือลึกลับในการทำลายล้างจ๊ก เพราะอย่างไรเสียทั้งสองก็เป็นลูกหลานพวกสุมาฝางเช่นเดียวกับสุมาเจียวและสุมาสู การจะร่วมมือเพื่อให้ตระกูลสุมาได้ครองแผ่นดินไม่ใช่เรื่องที่จินตนาการไม่ได้ ที่สำคัญ ในความคิดทั้งคู่แซสุมาครองหล้าย่อมดีกว่า เพราะพวกพระเจ้าโซอง โจมอ โจฮวน ต่างก็ไม่ได้เป็นสายเลือดโจโฉจริงๆ(เพราะโจยอยไม่มีทายาท ต้องเอาเด็กอื่นมาเลี้ยง) ส่วนแฮหัวฮูหยินที่เตียวหุยเอามาทำเมียนั้น หลังเล่าปี่ตายลูกสาวเธอได้เป็นฮองเฮา คิดว่าเธอจะมีอำนาจหรือไม่ หากไม่... เธอจะไม่แสวงหาบ้างเหรอเมื่อเธอเป็นหลานสาวโจโฉผู้ไม่ติดปัญหาหากผู้หญิงจะมีอำนาจถ้ามีความสามารถพอ เรื่องนี้ท้าทายความคิดมากนะครับ เพราะแม้ประวัติศาสตร์จะจารึกว่าข่งเบ้งกุมอำนาจสูงสุดแต่ดูจะไม่เบ็ดเสร็จเด็ดขาดเท่าไหร่นะ หากมีคู่แข่งทำไมไม่จารึกลงไปเลยว่าใคร คำตอบคือผู้หญิงที่ฉลาดย่อมไม่เต้นแร้งเต้นกาให้คนเห็นหรอกครับหากเธอไม่มั่นใจในอำนาจหรือคิดจะนั่งบัลลังก์ซะเอง(ไม่งั้นจะเหมือนสนมตังกุยและฟูฮองเฮาที่จบไม่สวย) เฉินโซ่วเองก็ไม่ค่อยนิยมหญิงที่กุมอำนาจทางการเมืองเหนือชายซะด้วย  ดูจากที่เขาไม่ค่อยให้เกียรติซุนกวนที่มีนางงอก๊กไถ้มาจ้ำจี้จ้ำไชเท่าไหร่

หงสาจอมราชันย์--การ์ตูนที่เหนือชั้นเรื่องเล่เพทุบายจนน่ากลัว

พูดถึงฟูฮองเฮากับสนมตังกุยก็นึกขึ้นได้ว่าเธอก็นับเป็นดอกไม้เหล็กเช่นกันจากการที่เธอยอมติดตามเหี้ยนเต้ที่ตกตระกำลำบากมานาน ความจริงพวกเธอควรมีชีวิตยืนยาวกว่านี้เพราะโจโฉก็ไม่ได้คิดร้ายอะไรกับเธอพวกเธอ(ถ้าจะอยู่กันอย่างสงบๆ หน่อย) สำหรับสนมตังกุยที่วางแผนกับพ่อเพื่อเด็ดชีพโจโฉนั้นได้โดนรัดคอตายทั้งๆ  ที่กำลังตั้งท้องทำให้ข่งหยงอดรนทนไม่ไหวเอาเรื่องนี้มาคอยแดกดันว่าโจโฉทำเพราะความหึงหวง(โจโฉน่าจะประหารข่งหยงให้เร็วกว่านี้หน่อย มันปากเสียเกินไปแล้ว) ส่วนฟูฮองเฮานั้นพงศาวดารบอกว่าโจโฉสั่งให้เอากระบองตีตาย แต่เกร็ดพงศาวดารวุ่ยกลับบอกว่าเธอไม่ได้โดนตีตาย แต่โจผีตีเองด้วยเธอเป็นตัวการที่ทำให้โจโฉต้องนอนโคม่า เกร็ดเล่าว่าฮองเฮาบอกความจริงด้วยความสะใจเมื่อมีคนมารายงานว่าโจโฉกำลังจะไปหายมบาล คำสารภาพของเธอทำให้โจผีสติแตกชักมีดสั้นออกมาตัดคอ  มีดสั้นนะครับไม่ใช่ดาบ! แล้วยังหิ้วหัวไปให้เหี้ยนเต้ดูด้วย(โหดกว่าในพงศาวดารหลวงกับฉบับนิยายเยอะเลย) แต่ทำไมโจผีที่ลุแก่โทสะปานนั้นไม่ปาดคอเหี้ยนเต้ให้ตายตกตามกันไปนั้นเป็นเป็นเรื่องที่น่าสงสัย หรือเพราะมีคนตามไปบอกว่าโจโฉพ้นขีดอันตรายรึเปล่าไม่รู้

เมื่อโจโฉได้ยกลูกสาวสามคนให้เหี้ยนเต้นั้น โจเจี๋ยนับว่าเป็นตัวเอกอย่างแท้จริง ด้วยความที่เธอเหมือนโจโฉเป๊ะๆ ราวกับจับโจโฉไปตัดเจี๊ยวเสริมเต้ามาก็ไม่ปาน สายตามากมายจึงพุงตรงไปยังเธอ ทั้งที่ในความเป็นจริง โจเซียงและโจหัวที่ถวายตัวไปพร้อมๆ กันก็หาได้เป็นเด็กสาวธรรมดาไม่ โจเซียงนั้นแม้เป็นเพียงธิดาบุญธรรม แต่เธอก็ได้เลือดแม่มาแรงมาก เมื่อเหี้ยนเต้หลุดจากตำแหน่งฮ่องเต้แล้ว เธอก็เหมือนได้ออกจากตำแหน่งสนมด้วยแม้จะมีศักดิ์ที่สูงขึ้นโดยโจผีอวยยศให้เป็นเจ้าหญิง แต่เมื่อมาอยู่มณฑลซานตงเธอก็เหมือนได้ออกมาใช้ชีวิตในแบบที่เธอต้องการ เกร็ดตำนานซานตงเล่าว่าโจเซียงมักออกล่าสัตว์ในป่าเป็นประจำทำให้เหี้ยนเต้ไม่เคยขาดแคลนเนื้อสัตว์ในมื้ออาหาร เพียงแต่ผู้ติดตามไม่ค่อยสนับสนุนเท่าไหร่เนื่องจากโจเซียงล่าแบบธรรมดาไม่เป็น เธอมักจะเอาตัวเองเข้าไปอยู่ในอันตรายและยิงธนูใส่เหยื่อในระยะเผาขน เธอเชี่ยวชาญการยิงธนูและมักใช้ความสามารถนี้ในทางลอบสังหาร!? คำถามคือเธอลอบสังหารใคร? เหี้ยนเต้มีศัตรูปองร้ายอยู่ไม่ขาดกระนั้นหรือจึงต้องใช้ความสามารถไปในทางลอบสังหาร และจากรูปประโยคเธอไม่ได้นานๆ ทำทีหากแต่ทำบ่อยๆ ทำให้ผมคิดได้ว่า มีเรื่องเล่าแปลกๆ เรื่องหนึ่งเล่าว่า "หลังการประหารไป๋หม่าอ๋องเปียว(โจเปียว) สุมาอี้ก็โดนมือสังหารหญิงโจมตี หล่อนโดนจับได้และโดนทรมาณรวมทั้งโดนกระทำชำเรา ก่อนจะโดนประหารกลางตลาดด้วยห้าม้าแยกร่าง" ไม่มีการบันทึกแม้แต่ว่า "ทำไมกล้ามาลอบสังหารตามลำพัง" และ "ใครเป็นคนบงการ"

เรื่องนี้ทำให้ผมสะอึก เพราะหากหญิงคนนี้คือโจเซียงก็ไม่เห็นเป็นเรื่องแปลก ในอดีตซางโจวอ๋องถูกโจวอู่อ๋องฆ่าตายและยึดอำนาจ แต่ในประวัติศาสตร์ของราชวงศ์โจวก็บันทึกไว้ "โจวอู่อ๋องฆ่าสามัญชนคนหนึ่ง" ไม่ได้ระบุว่าฆ่าท่านอ๋องแต่อย่างไร  เพราะผู้ชนะเท่านั้นที่เป็นผู้บันทึกประวัติศาสตร์ฉบับหลวง  ฉะนั้นหากสุมาอี้จะประหารโจเซียงกลางตลาดด้วยห้าม้าแยกร่างและบันทึกว่า "ประหารมือสังหารหญิงคนหนึ่ง" ก็นับเป็นเรื่องปกติ แล้วถ้านั่นคือโจเซียง ทำไมสุมาอี้จึงยังไม่แตะโจเจี๋ย ก็อาจเพราะโจเซียงไม่ได้มาตามคำสั่งโจเจี๋ยแต่มาตามอำเภอใจก็เป็นได้ หรือหากคิดถึงประโยคเด็ดเจ้าหล่อน "ข้ายอมทำผิดต่อคนอื่นแต่จะไม่ยอมให้คนอื่นมาทำผิดต่อข้า" ก็อาจคิดได้ว่าโจเจี๋ยตัดสินใจทิ้งพี่สาวบุญธรรมเพื่อรักษาตัวให้รอด แต่ขอเรียนให้ทราบอีกครั้งนะครับว่าผมไม่ได้พยายามบอกท่านว่าหญิงที่โดนประหารกลางตลาดคือโจเซียง เพียงแต่ลองตั้งข้อสงสัยเท่านั้น

ส่วนโจหัว ไม่มีข้อมูลใดระบุว่าเธอเป็นนักรบ ทราบเพียงว่าเธอเรียนหลายสิ่งหลายอย่างมาจากแม่ซึ่งคงไม่พ้นวิชาแพทย์นั่นเอง หลังยุคของเธอก็ยังได้ปรากฏแพทย์หญิงอีกหลายคน หนึ่งในนั้นได้รับการยกย่องว่าเป็นเทวีแห่งการแพทย์ด้วย แต่เป็นไปไม่ได้ที่โจหัวจะไม่เรียนรู้การต่อสู้บ้างเลย และจากภาพการณ์เธอเป็นผู้ติดสอยห้อยตามโจเจี๋ยมากกว่าเหี้ยนเต้ ในวันที่เหี้ยนเต้ตายมีคนดูใจพระองค์แค่ไม่กี่คน หนึ่งในนั้นคือโจเจี๋ย แล้วโจหัวล่ะ หากเรื่องการสั่งฆ่าโดยโจยอยเป็นความจริง เป็นไปได้มั้ยว่าโจหัวอาจจะโดนลูกหลงตายไปแล้ว เนื่องจากประวัติศาสตร์ไม่ได้บันทึกเกี่ยวกับโจเซียงและโจหัวเลยว่าเป็นตายร้ายดีอย่างไร

และตำนานดอกไม้เหล็กก็จบลงแล้วครับ... จบแบบเศร้าๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

478 ความคิดเห็น

  1. #380 หงษ์ปีกราตรี (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2556 / 22:50
    ชอบโจเจี๋ยที่สุด
    #380
    0
  2. #288 W.K.Jong (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2555 / 09:28
    ง่อก๊กไท่ ไม่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ไม่ใช่หรือครับ โปรดชี้แนะ
    #288
    0
  3. #287 สุมาหยิน (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2555 / 20:20
    ได้โปรดรับข้าน้อยเป็นผู้ติดตามอีกคนด้วย

    ข้าน้อยจักขอตามโพสท่านต่อไป แม้จะถึงวันที่ไม่มีใครโพสก็ตาม

    (ขอกาเซี่ยง)
    #287
    0
  4. #286 ราเบล (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2555 / 02:20
    เรื่องนี้สนุกดีนะครับ ผมไม่มีความเห็นอะไรดีกว่าแฮะ

    ปล.ตอนนี้พี่ซามูเอลกับพี่eagle สองผู้เชี่ยวชาญในด้านสามก๊กก็มาเจอกันจนได้นะครับ ผมว่าถ้าพวกพี่สองคนร่วมงานกันเขียนบทวิเคราะห์ฺ วิจารณ์เกี่ยวกับสามก๊กสักเล่มนะ ขายดีเป็นเทน้ำเทท่าแน่เลยแฮะ 555
    #286
    0
  5. #285 สาวน้อย (จากตอนที่ 61)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2555 / 19:17
    ไม่น่าจบเร็วเลย... TWT ชอบอ่านเรื่องผู้หญิงเก่งๆด้วยสิ ท่านซามาเอลหากมีเรื่องผู้หญิงเก่งๆอีกนำมาตีแผ่อีกนะคะ >
    #285
    0