เฮฮาประสาสามก๊ก

ตอนที่ 37 : เส้นทางอำนาจของพระเจ้าเล่าปี่ตอนที่สาม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,113
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    29 เม.ย. 55

เส้นทางอำนาจของพระเจ้าเล่าปี่ตอนที่สาม
 

ขอบคุณทุกท่านสำหรับข้อมูลที่นำมาแลกเปลี่ยนครับ  คราวนี้เรามาต่อกัน  เมื่อเล่าปี่ฆ่ากีเหมาผู้ตรวจการมณฑลชีจิ๋วและให้กวนอูดูแลแห้ฝือ(ในฐานะผู้ว่าเถื่อน)ส่วนฮีก็กลับไปเสียวพ่าย เซียงหูหัวหน้าโจรจากตงไห่และพรรคพวกก่อกบฏต่อโจโฉและไปเข้าร่วมกับเล่าปี่ ซึ่งแปลว่าตอนนี้พรรคพวกของเล่าปี่ก็มีมากขึ้นไปอีกหลายพันด้วยโองการเลือดฉบับเดียว เล่าปี่ผู้โคตรเทพก็ส่งฑูตไปหาอ้วนเสี้ยว โจโฉส่งเล่าต้ายและอ๋องต๋งไปแต่แพ้กลับมาและนำคำพูดอันไพเราะเสนาะหูของเล่าปี่ไปยังโจโฉว่า "ทั่วแผ่นดินนี้มีเพียงโจโฉเท่านั้นที่ข้าไม่สามารถรับมือได้" โจโฉจึงนำทัพไปบี้เล่าปี่ด้วยตัวเอง บรรดาที่ปรึกษาไม่เห็นด้วยเพราะอ้วนเสี้ยวอาจยกพลมาตลบหลังแต่โจโฉรู้จักอ้วนเสี้ยวหมดไส้หมดพุงจึงไม่กลัวอะไร ยิ่งกว่านั้นยังบอกว่า "เล่าปี่เป็นคนที่เก่งยิ่งกว่าคนทั่วไป ถ้าข้าปล่อยเขาไป เขาจะต้องสร้างปัญหาให้แก่ข้าแน่" หลังจากที่ฝ่ายอ้วนเสี้ยวทราบข่าวเตียนห้องก็เสนอว่า "โจโฉไม่สามารถจัดการเล่าปี่ได้ง่ายนัก ถ้าท่านยกทัพเข้าตลบหลังทัพเขา ท่านก็สามารถครอบครองแผ่นดินได้" ผมจึงเข้าใจคำท้าทายที่ส่งไปยังโจโฉของเล่าปี่ในที่สุด
 <
จับได้แล้ว

คำท้าที่ส่งไปยังโจโฉคือแผนเผด็จศึกนั่นเองเพราะเล่าปี่ได้ส่งทูตไปหาอ้วนเสี้ยวเป็นการลับ เขาต้องแจ้งแผ่นการนี้แน่ๆ เพียงแต่อ้วนเสี้ยวอาจจะไม่ไว้ใจเล่าปี่ หรืออาจยังไม่เชื่อมือจึงทิ้งโอกาสไป ไม่ใช่เพราะลูกป่วยอย่างที่อ้าง เพราะหลังจากเหตุการณ์ครั้งนี้ อ้วนเสี้ยวที่ดูหมิ่นเล่าปี่มาตลอดก็ยกย่องเล่าปี่อย่างมาก พงศาวดารเขียนไว้ว่า "เมื่ออ้วนเสี้ยวรู้ว่าเล่าปี่มาถึง เขาออกนอกเมืองเงียบกุ๋นมาสองร้อยลี้เพื่อต้อนรับเล่าปี่" อ้วนเสี้ยวไม่มีทางให้เกียรติใครขนาดนี้เว้นแต่จะเห็นแล้วว่าคนๆ นั้นเหนือชั้นเพียงไร และเล่าปี่ก็ทิ้งกวนอูและลูกเมียมาแบบไม่คิดอะไรมาก เพราะก่ะให้โจโฉช่วยเลี้ยงอยู่แล้ว เล่าปี่อ่านขาดทั้งกวนอู(ว่าจะต้องกลับมาตนแน่)และโจโฉ(ที่จะไม่ฆ่าลูกเมียของตนแน่ๆ) แล้วก็เดินทางไปหาเล่าเปียวเพื่อขอเป็นพันธมิตรในนามอ้วนเสี้ยว ซึ่งเป็นเล่าปี่เองที่เสนอความคิดนี้แล้วไม่ไปเปล่ายังเอาทหารอ้วนเสี้ยวไปอีกหลายพันคน แน่นอนว่าเล่าปี่ต้องเล็งว่าโจโฉน่าจะชนะอยู่แล้วจึงถอยจากอ้วนเสี้ยวเพราะตอนนี้โจโฉย่อมไม่ยอมให้เล่าปี่หลอกซ้ำแน่ ส่วนอ้วนเสี้ยวก็โดนต้มสนิทเสียทหารไปหลายพันนาย จะตามคืนก็ไม่ได้เพราะติดศึกกับโจโฉ เล่าปี่จึงมีทหารร่วมหมื่นเข้าไปแล้ว ไม่ได้กิ๊กก๊อกตกยากให้คนร้องไห้สงสาร เขาได้สร้างความปั่นป่วนก่อนจากมาด้วยการปั่นหัวเมืองทางเหนือให้ขบถต่อโจโฉ ย่อมทำให้เขาสบายใจว่ากว่าโจโฉจะตามทันก็คงอีกนาน และทหารที่ขโมยมาจากอ้วนเสี้ยวนี้เองก็ได้ร่วมเผากองทัพของแฮหัวตุ้นที่ทุ่งพกบ๋อง
 
แฮหัวตุ้นที่ว่าแน่ก็ยังแพ้เล่าเปี่

จากที่ผ่านมา... เราจะเห็นว่าการที่เล่าปี่จากใครไปไม่ใช่อยู่ๆ ก็จากเฉยแต่มีการวางแผนแบบซับซ้อนซ่อนเงื่อนเอาไว้อย่างมากมายไม่ต้องให้ข่งเบ้งวางแผนเป็นปีให้เล่าปี่ตีจากซุนกวนเลยครับ เล่าปี่จัดการทุกอย่างเรียบง่ายมาก และเขายังซื้อใจคนเก่งมากด้วยทหารที่ติดตามเขามาจึงภักดีและถวายชีวิตได้ขนาดนี้ ทหารพวกนี้ผ่านสมรภูมิมานับไม่ถ้วนและภักดียิ่งนัก พวกเขาไม่ได้มียศแม้แต่เหา ไม่ได้มีชื่อในประวัติศาสตร์ยกเว้นจูล่งที่โดดเด่นจริงๆ เว้นแต่จะเป็นพวกโอ้อวดและชอบเด่นดังอย่าง ฮองตง ม้าเฉียว เตียวหุยกวนอู ซึ่งแท้จริงแล้วคนทั้งห้านี้อาจจะไม่ได้เก่งไปกว่าพวกทหารสมรภูมิเลือดคนอื่นของเล่าปี่ด้วยซ้ำ เขาอยู่กลับเล่าเปียวเจ็ดปีก็สามารถยึดใจทหารของเล่าเปียวได้อีกหลายพันคนจนเล่าเปียวกังวล เขาเข้าเป็นพันธมิตรกับซุนกวนแล้วทำให้จิวยี่ต้องกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ยอมเป็นมิตรเพื่อรักษากังตั๋ง ท่านอาจจะลืมไปแล้วว่าเล่าปี่จัดการเล่าเจี้ยงอย่างไรเพื่อพิชิตเสฉวน หลายสิ่งที่เกิดขึ้นมาผมได้พบมาเยอะแล้วในตอนก่อนๆ ด้วยซ้ำ มีคนมากมายพยายามจะบอกว่าเล่าปี่เป็นคนอ่อนโยน ซื่อสัตย์ และมีคุณธรรม ซึ่งผมพิจารณาแล้วเห็นว่ามันเป็นหน้ากากมากกว่า เพราะจากสิ่งที่เขาทำในประวัติศาสตร์ ผู้ชายคนนี้เก่งอย่างที่ยากจะบรรยาย และเพียงแค่ความประมาทครั้งเดียวเท่านั้นเองเขาจึงแทบสูญเสียทุกอย่างให้กับลกซุนไป นอกนั้นเล่าปี่นับว่าเล่ห์เหลี่ยมจัดและยังโหดเหี้ยมด้วย
 มันง่ายมากที่จะมองว่าเล่าปี่เป็นคนนิ่มนวลเพราะเขามีลูกน้องบุคลิกดุดันมากมาย ขณะที่เขาดูเรียบร้อย ทว่า ลองคิดในมุมกลับนะครับ ถ้าเขาไม่เหนือกว่าจริงจะคุมกันอยู่หรือไม่ ในเมื่อในก๊กนี้มีแต่คนที่ไม่ไว้ใจกันและชิงดีชิงเด่นตลอดเวลา

ความจริงอีกข้อคือชายคนนี้เป็นจอมพยาบาทอย่างหาตัวจับยาก เพราะเขาคือวีรบุรุษที่เกิดมาในช่วงกลียุค บางท่านอาจจะลืมเรื่องผู้การที่ถูกเตียวหุนเฆี่ยนด้วยกิ่งหลิวไปแล้ว ท่านทราบหรือไม่ว่าผู้ที่ลงมือเฆี่ยนผู้ตรวจการคนนั้นตัวจริงในประวัติศาสตร์คือเล่าปี่นี่เองและไม่ใช่กิ่งหลิวแต่เป็นหวายแช่น้ำกลือ และเฆี่ยนจนเสียชีวิต! แต่หลอกว้านจงอาจจะต้องการสร้างภาพคนมีคุณธรรมให้เล่าปี่จึงเปลี่ยนเรื่องให้เป็นอีกแบบและยัดเยียดบทโหดให้โจโฉโดยการให้โจโฉโบยอาของขันทีจูเซอะจนตายทั้งที่เรื่องจริงอาขอจูเซอะแค่หยอดน้ำข้าวต้มไปหลายวันเท่านั้น เล่าปี่นั้นเป็นประเภท บุญคุณไม่ต้องทดแทนแต่แค้นต้องคิดดอกเบี้ย เขาไม่เคยไว้ชีวิตผู้ที่ต่อต้านเพียงแต่เขาจะไม่จัดการทันทีแต่จะจัดการในเวลาที่เหมาะสม เช่นเมื่อเขาเข้าเสฉวนได้ เขาจดจำทุกคนที่ต่อต้านเขาแล้วพยายามผูกไมตรี เมื่อเขายึดเสฉวน เขาให้คนที่กลายเป็นพวกมารับราชการ แล้วจากนั้นทุกคนที่เคยต่อต้านก็ถูกกำจัดทีละคนจนกระทั่งหมดด้วยข้อหาต่างๆ ทั้งที่คนเหล่านั้นได้ญาติดีกับเล่าปี่แล้ว! ทำให้ผมสามารถเข้าใจได้ว่าทำไมคนที่เก่งที่สุดอย่างเขาจึงครองแผ่นดินได้แค่มณฆลเดียว เพราะความพยาบาทนั่นเอง... ดูอย่างเมื่อกวนอูตาย รอสามปียกทัพใหญ่ไป ต้องตายไปข้าง การเมืองแบบเล่าปี่น่ากลัวครับ เพราะเขาอาจจะกลายเป็นจิ๋นซีบวกพระเจ้าเล่าปัง หลับตาคิด ถ้าวันนั้นโจโฉให้คำตอบที่ไม่ใช่ "วีรบุรุษคือท่านกับข้าเท่านั้น" แต่เป็นตกลงร่วมกับเล่าปี่ ถ้าแผ่นดินรวมเป็นหนึ่งและเล่าปี่เป็นฮ่องเต้ โจโฉจะโดนตัดหัวเสียบประจานในฐานะขบถเหมือนที่หานซิ่นโดนหรือไม่ และเขากับข่งเบ้ง ใครจะได้ถ่มน้ำลายรดศพของอีกฝ่าย แล้วมีอีกกี่คนที่จะต้องเสียหัวเพื่อจะไม่เป็นหอกข้างแคร่ กวนอู-เตียวหุยล่ะ คิดว่าจะรอดหรือไม่?
 
งั้นคู่นี้จะเป็นคู่กัด...
 
หรือว่าคู่ขาดี....(-"-)

เล่าปี่คือยอดคุณธรรมรึ ผมว่าไม่ใช่ เพราะอาถรรผ์เข้าแก๊งค์ไหนหัวหน้าวอดวายหมด มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ แม้จะมีคนมาแก้ต่างให้เยอะแยะ คิดดีๆ ครับ โตเกี๋ยมแก่แล้วจะตายไม่ใช่เรื่องแปลก... บ้าสิ! โตเกี๋ยมตัวจริงตายตอนอายุห้าสิบกว่าเท่านั้น ยังแข็งแรงและเก่งกาจขนาดว่าโจโฉเตรียมใจว่า "อาจจะตาย" ด้วยซ้ำเมื่อจะไปรบ  เล่าเปียวล่ะ? ป่วยด้วยโรคอะไรนักหนา ก่อนหน้านั้นแข็งแรงมาตลอด อายุเล่าเปียวพอๆ กับจูล่ง คืออ่อนกว่าโจโฉแค่สองถึงสี่ปีเท่านั้นเอง และทั้งจูล่งและโจโฉก็ยังขี่ม้าออกสงครามทั้งคู่ ไม่นานลูกของเล่าเปียวก็ตายหมด  ยิ่งไปกว่านั้นเล่าปี่ยังเป็นประเภทเข้าที่ไหนแตกที่นั่นด้วย ทุกๆ ที่ที่เขาไปมักจะต้องมีความแตกแยก บังเอิญหรือ? ที่กองซุนจ้างต้องแตกกับจูล่งและทหารส่วนหนึ่งของตัวเอง คนของโตเกี๋ยมต้องแตกแยกกัน ลิโป้แตกแยกกับข้าทหาร บังเอิญหรือที่โจโฉต้องแตกแยกกับเหี้ยนเต้และคนรอบๆ ตัว ครอบครัวอ้วนเสี้ยวต้องแตกแยกทั้งๆ ที่สงบสุขมาตลอดจนวันที่เล่าปี่โผล่มาครอบครัวของเล่าเปียวที่แตกแยก ไหนจะซุนกวนที่ต้องแตกแยกกับข้าราชการของเขา(ถ้าไม่ใช่เพราะจิวยี่ ซุนกวนก็ล่มไปแล้ว) เล่าเจี้ยงที่ต้องแตกแยกกับข้าราชการของตัวเอง... ในโลกนี้มีความชิบหายซักกี่เรื่องที่จะไปในทุกที่ที่ชายคนหนึ่งปรากฏตัวเว้นแต่มันจะเป็นความจงใจของเขาผู้นั้น แต่... จะว่าอะไรเล่าปี่ได้ นั่นคือกลียุค ทุกคนต่อสู้เพื่อช่วงชิงใต้หล้า ซุนกวนโอนเอนเพื่อให้ได้แผ่นดิน โจโฉเสียเลือดและน้ำตาเพื่อให้ได้แผ่นดิน เล่าปี่จะเล่นละครและใช้เล่ห์จะแปลกอะไร ความจริงเขาฉลาดมากที่ชนะแบบไม่ต้องรบอยู่บ่อยๆ
 
แล้วถ้า... เล่าปี่เป็นฝ่ายชนะ จะเกิดอะไรขึ้นระหว่างเล่าปี่กับข่งเบ้ง

มีคำกล่าวเมื่อเล่าปี่ได้ข่งเบ้ง เขาเหมือนมัจฉาได้วารี ความจริงแล้วข่งเบ้งไม่ได้เก่งถึงครึ่งของเล่าปี่ด้วยซ้ำ แต่เล่าปี่เลือกใช้ข่งเบ้งเพราะเขามีประโยชน์ต่องานด้านการพัฒนาประเทศต่างหากๆ คิดถึงความจริงครับ หลังวิ่งหนีโจโฉครั้งล่าสุด เล่าปี่ก็ต่างคนต่างอยู่กับข่งเบ้ง แต่ทำไมไม่โยนข่งเบ้งทิ้ง และเมื่อข่งเบ้งกลับมาหาเล่าปี่อีกครั้งเขามีอะไรมาเสนอ มันคือแผนพัฒนาเศรษฐกิจ และกฏหมายในการปกครองประเทศ--นี่ต่างหากคือสิ่งที่เล่าปี่เล็งเห็นและต้องการจากข่งเบ้ง ไม่ใช่ให้มาเป็นกุณซือสมรภูมิอะไรหรอก เขาคิดเองได้ ที่สำคัญ ตอนนั้นเขาได้หวดเจ้งมาแล้ว และถ้าท่านยังไม่เชื่อว่าเล่าปี่เหนือกว่าข่งเบ้งอย่างที่ข่งเบ้งทาบไม่ติด  ดูกรณีม้าเจ๊กที่ข่งเบ้งเห็นมาแต่เล็กๆ และคิดว่ามีความสามารถขนาดว่าสุดท้ายต้องหลั่งน้ำตาประหารม้าเจ๊กเพราะใช้คนผิด ขณะที่เล่าปี่เมื่อเห็นม้าเจ๊กครั้งแรกเขาก็บอกกับข่งเบ้งว่า "ม้าเจ๊กนั้นเก่งแค่เวลาพูดเท่านั้น อย่ามอบหมายงานใหญ่ให้เด็ดขาด" ขนาดนี้แล้วท่านใดยังสงสัยสติปัญญาของเล่าปี่อีกหรือไม่? แม้แต่ในวันที่จะตายเขายังดักคอข่งเบ้งแล้วทำให้ข่งเบ้งไม่สามารถปลดอาเต๊าได้ ท่านคิดว่เล่าปี่โง่หรือ?

สมควรแล้วที่ชายผู้นี้สามารถผงาดขึ้นเป็นฮ่องเต้ขณะมีชีวิต ฉลาดปราดเปรื่อง ครอบเครืองโหด-เลว-ดี เช่นนี้หาได้ง่ายๆ ที่ไหน  คราวหน้าผมจะมาต่อเรื่องชีวิตรักของโจโฉ, เกร็ดข้อมูลเกี่ยวกับอ้วนเสี้ยว-อ้วนสุด และเหล่ากุณซือเก่งๆ ทั้งหลาย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

478 ความคิดเห็น

  1. #151 ช้างสามขา (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2555 / 11:43
    กำลัีงเครียดกับงานอยู่ คิดถึงบทความนี้

    พอเปิดมา เห็นว่าเขียนตอนต่อแล้ว ดีใจมากมายครับ \(^ 0 ^)/

    #151
    0
  2. #139 ohio-12 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 เมษายน 2555 / 23:05

    กับเล่าปี่ตอนแรกที่อ่านไม่ได้รู้สึกพิสวาทอะไรเฮียท่านเลย แต่พอมาอ่านบทความนี้ เหมือนภาพของผู้ชายคนนี้ในจินนาการมันเปลี่ยนไปเรื่อยๆไงไม่รู้อะ จากเคะกลายเป็นเมะ จากตัวละครในนิยายกลายเป็นคนที่อาดจะมีตัวตนอยู่จริง

    #139
    0
  3. #138 ราเบล (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 เมษายน 2555 / 17:26
    ไม่มีข้อโต้แย้งหรือข้อมูลสนับสนุนอะไรทั้งสิ้น ในเรื่องนี้ครับ เพราะถือว่าเป็นการทำลายภาพพจน์เล่าปี่ที่ผมจดจำมาตลอดที่ศึกษามาอย่างอดเห็นด้วยไม่ได้ อย่างเรื่องเฆี่ยนต๊กอิ้วนี่พอจะรู้มาว่า เล่าปี่เป็นคนเฆี่ยนแต่ก็ไม่นึกว่าจะถึงขั้นเสียชีวิต ผมพูดตรงๆเลยนะ ว่าเรื่องนี้ควรที่จะให้นักวิชาการที่ชอบเข้าข้างขงเบ้ง เล่าปี่ ด่าโจโฉว่านิสัยไม่ดี มานั่งอ่านด้วยซ้ำ รับรองต้องรู้สึกเหมือนผมแน่นอน (ผมไม่ได้ชมเกินไปนะ ผมพูดจากที่เห็นจริงๆ)

    #138
    0
  4. #137 LE BASIlIC (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 29 เมษายน 2555 / 16:33

    _(:3」∠)_



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 30 เมษายน 2559 / 23:29
    #137
    0