WOLF #คุณหมาป่ามบ [MARKBAM] จบแล้ว

ตอนที่ 6 : ➵ SPECIAL : Christmas day!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,797
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 185 ครั้ง
    27 ธ.ค. 59






** ตอนพิเศษ เนื้อหาไม่ได้เชื่อมโยงกับตอนก่อนนะค่า แต่งมาให้อ่านเพลิน ๆ ฮี่ฮี่**










             ทุกพื้นที่ในผืนป่าถูกปกคลุมไปด้วยหิมะสีขาวสะอาด มีหมาป่าร่างสูงใหญ่สองตัววิ่งด้วยความเร็ว ไล่กวางน้อยที่กำลังหนีอย่างสุดชีวิต นี่เป็นช่วงเวลาที่มาร์คกับโจอี้สนุกที่สุดในช่วงฤดูหนาว เพราะตอนที่พวกเขาวิ่งไล่กวาง เลือดในร่างกายของเขาร้อน บวกกับอากาศหนาวอย่างนี้ มันทำให้ร่างกายของพวกเขารู้สึกอบอุ่นจนแทบไม่ต้องพึ่งเตาผิง


เล่นกันสนุกจนคิดว่าพอแล้ว สองพี่น้องหันมาสบตากัน ก่อนจะเดินเคียงพากันกลับไปยังปราสาท วิ่งลัดเลาะไปตามโขนหิน กระโดดข้ามขอนไม้ จนในที่สุดทั้งคู่ก็มาถึงยังปราสาท ผู้รักษาความปลอดภัยประจำตรงทางเข้าเห็นพวกเขาเดินเข้ามา ก็ทำการเปิดประตูปราสาทให้อย่างรู้งาน สองร่างหมาป่าพอกันเดินเข้าไปส่วนด้านใน หยุดอยู่ตรงหน้าประตู ก็มีแม่บ้านนำผ้าคลุมสีแดงมาผูกที่คอทั้งสองไว้ ใช้เวลาเพียงไม่นาน ร่างหมาป่าก็ถูกกลับกลายเป็นมนุษย์ ผ้าคลุมสีแดงช่วยปกคลุมร่างที่เปลือยเปล่าของเขาทั้งคู่ไว้พอดี


“เจอกันมื้อค่ำ" มาร์คหันไปบอกน้องชาย อีกฝ่ายพยักหน้าก่อนจะเดินแยกทางเพื่อไปยังห้องของใครของมัน


มาร์คเดินไปตามทางชะเง้อมองหาใครบางคน หยุดเดินชะเง้อหาอยู่สักพัก ก็ไม่พบร่างของเจ้าก้อนน้อย สุดท้ายก็ตัดสินใจเลิกมองหา คิดว่าค่อยตามหาอีกทีหลังแต่งตัวเสร็จ มาร์คเลี้ยวตัวเข้าไปยังห้องแต่งตัวรวมที่อยู่โซนด้านล่างของปราสาท เข้าไปข้างในทำการล็อคกลอนอย่างดี ป้องกันไม่ให้เปิดเข้ามาได้ เมื่อคิดว่าปลอดภัยแล้วก็ปลดผ้าคลุมออกจนมันร่วงไปกองตรงพื้น หยิบกางเกงชั้นในมาใส่ ตามด้วยกางเกงขายาวตัวหนา ตาคมมองไปที่ราวเสื้อผ้าตรงหน้า เลื่อนตามองว่าจะเสื้อตัวไหนดี และสายตาก็ไปสะดุดกับร่างของใครบางคน และนั่นทำให้มาร์คต้องเบิกตากว้างอย่างตกใจ


“เห้ย!!!” พร้อมกับส่งเสียงร้องลั่น คนที่อยู่ตรงนั้นค่อย ๆ โผล่หน้าออกมาจากตู้เสื้อผ้า แก้มกลมป่องออกเหมือนกำลังซ่อนอาหารไว้อยู่ ตากลมจ้องมองมาร์คพร้อมกระพริบตาถี่ "แบมแบม!! มาอยู่ในนี้ได้ยังไง"


และมาร์คก็รู้สึกร้อนไปทั้งหน้า เพราะเมื่อกี้เขาคิดว่าไม่มีใครอยู่ในนี้ เลยถอดผ้าคลุมออกอย่างไม่ระวัง


“น้องแบมไม่เห็นอะไรเลยนะฮะ" คำพูดก็บอกอยู่ว่ากำลังร้อนตัว และนั่นทำให้มาร์คหน้าแดงมากกว่าเก่า พูดอะไรไม่ออก ค่อย ๆ เบี่ยงหัวหลบหน้าแบมแบม เพราะตอนนี้เขาอายมากเจ้าตัวเล็กมาก ถึงแม้ว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่แบมแบมเห็นเขาในร่างเปลือยเปล่า แต่เขาก็ยังเขินที่เผลอแก้ผ้าให้เจ้าตัวเล็กดู


“แล้วเข้ามาทำอะไรในนี้ฮะ!” มาร์คทำเสียงดุกลบเกลื่อนความเขินของตัวเอง


“น้องแบมมาแอบกินขนม แต่คุณมัคคึห้ามบอกคุณป้าจิ่ววี่นะฮะ เพราะคุณป้าห้ามน้องแบมกิน" เรื่องนั้นมาร์คก็พอจะรู้อยู่เพราะป้าจิ่ววี่มาบ่นให้ฟังว่าแบมแบมกินขนมเยอะมากเกินไปแล้ว กลัวจะสุขภาพไม่ดี เลยพยายามลดขนมให้แบมแบมกินน้อยลง แต่เจ้าตัวเล็กยังมาแอบขโมยกินในห้องแต่งตัว แถมไม่คิดจะส่งเสียงตอนมาร์คเข้ามาเสียงด้วย!


“เดี๋ยวก็กลายเป็นเด็กอ้วนหรอก ออกมานี่" มาร์คกวักมือเรียกแบมแบมให้ออกมาจากตู้เสื้อผ้า เจ้าตัวเล็กกระพริบตาถี่ ลังเลใจว่าจะออกไปดีไหม สุดท้ายก็ยอมออกตามคำขอ หันตัวไปหยิบจานขนมจานโตออกมาด้วย และนั่นทำให้มาร์คต้องจ้องมองอย่างอึ้ง "นี่กินเยอะขนาดนี้เลยเหรอ เดี๋ยวก็กินมื้อค่ำไม่ได้หรอก"


“กินได้สิฮะ กระเพาะน้องแบมแบ่งออกเป็นสองส่วน น้องแบมแบ่งพื้นที่ไว้ใส่อาหารมื้อค่ำแล้วฮะ" แบมแบมพูดพร้อมยื่นพุงให้มาร์คดู มาร์คเห็นพุงป่อง ๆ นั่นก็อดหมันเขี้ยวไม่ได้ จึงเอามือไปลูบพุงน้อยเบา ๆ แบมแบมเห็นมาร์คลูบพุงตัวเอง เลยอยากลองลูบพุงมาร์คกลับบ้าง จึงเลื่อนมือไปลูบที่หน้าท้องมาร์ค และนั่นทำให้คนตัวสูงต้องเบี่ยงตัวหนีอย่างตกใจ


“ทำอะไรน่ะ! มาลูบทำไม" แบมแบมทำร่างกายของมาร์คเริ่มตอบสนองที่ผิดปกติอีกแล้ว เพราะที่เจ้าตัวเล็กมาลูบเมื่อกี้ ดันลูบต่ำเสียด้วย ดีที่ไม่โดนน้องชายของเขาเข้า


“ก็คุณมัคคึลูบพุงน้องแบม น้องแบมก็อยากลูบพุงคุณมัคคึบ้าง"


“ฉันไม่มีพุง"


“ทำไมจะไม่มี คุณมัคคึมีพุง!” แบมแบมรีบเข้าตัวเข้ามาไกล ลูบหน้าท้องมาร์คอย่างสนใจ พร้อมยื่นหน้าเข้ามา และนั่นทำให้มาร์คต้องเม้มริมฝีปากตัวเองแน่น ก้มมองแบมแบมที่จ้องมองหน้าท้องเข้าอยู่นั้น ในหัวของเขาคิดดีไม่ได้จริง ๆ เพราะในหัวของเขาตัวนี้กำลังแอบคิดว่าอยากเจ้าตัวเล็กยื่นหน้าลงไปต่ำกว่านี้


“พุงคุณมัคคึแปลกจัง มันแข็ง ๆ และก็มีตั้งหกลูกแหนะ" แบมแบมพูดขึ้นเสียงใส ก่อนจะเงยหน้ามามองเขาด้วยสายตาใสซื่อ ทำตัวน่ารักอีกแล้ว มาร์คไม่อยากให้ตัวเองทรมานใจ เลยได้แต่เลื่อนสายตาไปมองทางอื่นแทน


“มันไม่ได้เรียกว่าพุง มันเรียกว่ากล้ามหน้าท้อง"


“ทำไมต้องเรียกว่ากล้ามหน้าท้องล่ะฮะ"


“ก็มันมีแต่กล้ามเนื้อไง ก็เลยเรียกว่ากล้ามหน้าท้อง" มาร์คพยายามอธิบาย แต่ดูเหมือนแบมแบมก็ยังจะไม่เข้าใจ เจ้าตัวเล็กเอียงคอมองอย่างสงสัย


“งั้นพุงน้องแบมก็เรียกว่ากล้ามหน้าท้องเหรอฮะ"


“ของนายเรียกว่าพุง"


“อ้าว! ทำไมเรียกไม่เหมือนกัน น้องแบมไม่เข้าใจ"


“ก็เพราะว่าของนายมีแต่ไขมันไง เลยเรียกว่าพุง" แบมแบมเสียงอ๋อเหมือนเข้าใจ และนั่นทำให้มาร์คต้องผ่อนลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ในที่สุดเจ้าตัวเล็กก็เข้าใจเสียที


"แต่คุณม๊าบอกว่าคนมีไขมันน่ะ เวลาหน้าหนาวกอดอบอุ่นนะฮะ" คำพูดนั้นทำมาร์คลอบยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ เขาทิ้งตัวลงนั่งกับเก้าอี้ ก่อนจะคว้าเอวบางมากอดไว้อย่างหลวม ๆ แบมแบมขยับตัวเข้าหามาร์คอย่างว่าง่าย โดยไม่รู้เลยว่าคนตัวสูงกำลังคิดแผนร้ายในหัว


“ฉันไม่เชื่อหรอก"


“จริง ๆ นะฮะ ไขมันของน้องแบม มีประโยชน์นะ จะบอกให้"


“งั้นก็พิสูจน์สิ... กอดฉัน แล้วฉันจะบอกว่าอุ่นจริงหรือเปล่า" แบมแบมไม่มีข้อคัดค้านใด ๆ คนตัวเล็กอ้าแขนกว้าง ดึงมาร์คเข้ามากอดไว้แน่น มาร์คกระชับอ้อมแขนตัวเอง จนแบมแบมแทรกไปตัวไปอยู่ระหว่างขาของเขา ส่วนมาร์คก็ซบเขาไปที่อกเล็ก ลอบยิ้มอย่างมีความสุข


“เป็นไง อุ่นใช่ไหมล๊า"


“ไม่เห็นจะอุ่นเลย กอดแน่น ๆ กว่านี้สิ"


“น้องแบมกอดแน่นแล้วนะ"


“แน่นกว่านี้"


“แอ่ก! แน่นกว่านี้น้องแบมก็หายใจไม่ออกแล้วนะ คุณมัคคึ" มาร์คเหมือนเพิ่งรู้ตัวว่ากอดเจ้าตัวเล็กแน่นไป จนค่อย ๆ คลายกอดออก เงยหน้ามองเจ้าตัวเล็กก็ต้องหลุดขำ เพราะแบมแบมกำลังสูดจมูกฟึดฟัดเหมือนกำลังสูดอากาศเข้าปอด เห็นแล้วน่ารักจนลูกรู้สึกหมันเขี้ยว จนอยากจะหอมไปที่แก้มกลมนั่นหลาย ๆ ฟอด


“เป็นไงล่ะ อุ่นใช่ไหมฮะ"


“เฉย ๆ ต้องนอนกอดทั้งคืน ฉันอาจจะตอบได้"


“โห่! ไม่ได้หรอก เดี๋ยวคุณหมาป่างอนตายเลย น้องแบมต้องนอนกับคุณหมาป่า"


“ไม่งอนหรอกน่า"


“ไม่เอา น้องแบมกลัวคุณหมาป่าน้อยใจ" มาร์คทำได้เพียงถอนลมหายใจ ก็บอกอยู่ว่าไม่เป็นไร ที่ตอบได้ก็เขานี่แหละคือคุณหมาป่า! “ที่คุณมัคคึกอดน้องแบมแล้วไม่รู้สึกอุ่น เพราะคุณมัคคึไม่ใส่เสื้อต่างหาก งั้นเดี๋ยวน้องแบมเลือกเสื้อให้คุณมัคคึใส่"


เจ้าก้อนเดินออกห่างไป ไล่มองหาเสื้อให้มาร์คใส่ คนตัวสูงได้แต่มองตา แอบยิ้มอยู่คนเดียวอย่างมีความสุข พอแบมแบมหันมาก็ต้องหุบยิ้มแกล้งมองไปทางอื่น


“คุณมัคคึ ตัวนี้น่ารักนะฮะ" มาร์คหันมามองก็ต้องสำลักน้ำลายตัวเอง เพราะแบมแบมดันชุดเดรสของแม่เขามา มาร์ครีบส่ายหัวแรงปฎิเสธคำพูดนั้น


“เอาไปเก็บ"


“ทำไมล่ะฮะ น้องแบมว่าเหมาะกับคุณมัคคึดีออก"



'เหมาะบ้าอะไรล่ะ! นายเห็นว่าฉันเป็นผู้หญิงหรือยังไงฮะ!! อ้อ!! ใช่สิ ทุกวันนี้ก็จ้องจะจับฉันเป็นเมียอยู่แล้วหนิ'



“นั่นเสื้อของแม่ฉัน" ได้แต่ด่าเจ้าตัวเล็กในใจ แต่ในชีวิตจริง ไม่มีทางกล้าพูดอะไรแบบนั้นกับเจ้าตัวเล็กแน่ จะบอกว่ายอมก็คงว่าใช่... แต่มาร์คไม่ค่อยจะยอมรับเท่าไรหรอกว่าเขายอมแบมแบม แต่พฤติกรรมของเขาก็แสดงออกทุกครั้ง


“อ้าวเหรอฮะ คุณมัคคึใส่แล้วต้องน่ารักมากแน่ ๆ"


“ยังไม่เก็บอีก...”


“น้องแบมหวังดีต่อคุณมัคคึนะฮะ คุณมัคคึใส่แล้วต้องน่ารักแน่ ๆ"


“อยากโดนขังห้องมืดหรือไง" และนั่นก็ทำให้ชุดเดรสสีชมพูถูกเก็บที่เดิม แบมแบมทำหน้ามู่เพราะโดนขัดใจ แต่ก็ยังไม่หยุดความพยายามที่จะหาเลือกเสื้อให้มาร์คใส่ คราวนี้ได้ตัวใหม่แล้ว


“ตัวนี้เป็นยังไงคุณมัคคึ!” แบมแบมหยิบเสื้อสเวตเตอร์ขึ้นมาโชว์ แค่มองแวบเดียวก็เหมือนมาร์คจำได้ว่าเสื้อตัวนี้แม่เขาถักให้เป็นเสื้อครอบครัว ตัวที่แบมแบมหยิบเป็นเสื้อของพ่อ เขาจำได้เพราะขนาดตัวมันใหญ่ ส่วนของเขาจะไซต์เล็กกว่านี้เยอะ เพราะตอนนั้นเขาตัวเท่าแบมแบมเอง และนั่นก็ทำให้คนตัวสูงต้องลอบยิ้มอีกครั้ง เพราะในหัวแอบคิดแผนบางอย่างอยู่ในหัว


“ตัวนี้ก็น่ารักดีนะ ถ้านายใส่ก็น่าจะเหมาะดี" แบมแบมก้มหน้ามองดูอย่างสนใจ ตาเป็นประกายเมื่อมาร์คบอกว่าเหมาะ


“แต่ตัวมันใหญ่มากเลยนะฮะ ดูสิ"


“เหมือนฉันจำได้ว่ามีอีกตัว" มาร์คพูดขึ้นก่อนจะคว้าเสื้อตัวที่อยู่ในมือแบมแบมมาใส่ ก่อนจะคว้านหาอีกตัวในตัวเสื้อผ้า ค้นหาไปมาในที่สุดก็เจอ มาร์คหยิบขึ้นมาก่อนจะทาบไปที่ร่างบาง "นี่ไง ตัวนี้น่าจะพอดี"


“อุ้ย! เสื้อลายเดียวกันเลย น้องแบมได้จะใส่เสื้อเหมือนคุณมัคคึด้วย" นั่นแหละคือแผนของเขา ทั้งที่ดีใจแทบตายที่ได้ใส่เสื้อคู่กับเจ้าตัวเล็ก แต่เพื่อไม่ให้เสียฟอร์มก็ต้องแกล้งบ่นออกมา


“อ่า! ฉันไม่น่าใส่ตัวนี้เลย อย่างงั้นคนอื่นก็แซวว่าเราเป็นคู่กันน่ะสิ"


“คุณมัคคึไม่อยากคู่กับน้องแบมเหรอ" แบมแบมกอดเสื้อตัวใหม่ไว้แน่น พร้อมกระพริบตาถี่จ้องมองมาร์คยังอยากรู้คำตอบ


“เราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย จะใส่คู่กันทำไม"


“งั้นคุณมัคคึก็เปลี่ยนเสื้อสิ น้องแบมใส่คนเดียวก็ได้" แบมแบมทำแก้มป่องใส่เชิดหน้าหนีอย่างงอน มาร์คเบี่ยงหน้าหนีพร้อมแอบยิ้มเล็กน้อย อย่างน้อยก็ทำให้แบมแบมรู้ว่าเขาไม่ได้อยากใส่เสื้อตัวนี้ เวลาโดนคนอื่นแซวเขาจะได้อ้างโดยที่ไม่กลัวแบมแบมพูดความจริงว่าเขาตั้งใจจะใส่


“ช่างเถอะ ๆ ฉันขี้เกียจหาตัวใหม่แหละ ใส่ตัวนี้คู่กับนายก็ได้" แบมแบมแอบเอียงหน้ามามอง และรอยยิ้มเล็ก ๆ ก็ปรากฎบนใบหน้า เจ้าก้อนดีใจที่จะได้ใส่เสื้อคู่กับมาร์ค ไม่รอช้ารีบถอดเสื้อตัวเก่าที่ตัวเองใส่ออก โดยไม่ทันระวังว่ากำลังมีคนมองพร้อมเลียริมฝีปากตัวเอง



'แต่ฉันว่านายน่าจะเหมาะกับแบบไม่มีเสื้อผ้าใส่มากกว่า'



มาร์คได้แต่คิดในใจ มองดูจนเสื้อตัวหนาถูกดึงมาปกคลุมผิวเนียน แบมแบมใส่เสื้อเสร็จก็หันมามองมาร์คพร้อมส่งยิ้มกว้างให้อย่างดีใจ


“น้องแบมได้ใส่เสื้อเหมือนคุณมัคคึแล้ว เราเหมือนคู่รักกันเลย"


“ฉันไม่ได้ตั้งใจใส่คู่สักหน่อย ที่ยอมใส่เพราะขี้เกียจเปลี่ยนต่างหาก" แกล้งทำเป็นโวยวาย แต่หันหลังให้ก็ยิ้มกว้างอยู่คนเดียว รีบเดินหนีออกจากห้องแต่งตัว และเจ้าตัวเล็กก็รีบวิ่งตามมาประกบ ทั้งสองเดินคู่กันไปยังห้องนั่งเล่น ตลอดทั้งทางที่เดินผ่านแม่บ้าน มาร์คก็ต้องเบี่ยงหน้าหนีอย่างเขินอาย แต่เพราะพูดดักคอแบมแบมไปก่อนหน้านั้นแล้ว เวลามีคนแซวแบมแบมก็จะแก้ให้ว่าเขาไม่อยากใส่ แค่นั้นมาร์คก็พอใจแล้ว อย่างน้อยภาพลักษณ์ของเขาก็ยังไม่ถูกลบหายไป (ทั้งที่ตอนนี้ก็แทบจะไม่เหลือแล้ว)


“คุณมัคคึ วันคริสต์มาส น้องแบมจะได้กินไก่งวงด้วยใช่ไหมฮะ"


“นั่นมันวันขอบคุณพระเจ้า"


“อ้าวเหรอฮะ เซ็งจัง น้องแบมคิดว่าจะได้กินไก่งวงแล้วซะอีก น้องแบมเห็นตัวมันใหญ่มาก ๆ เนื้อต้องอร่อยมากแน่ ๆ"


“นายไปเห็นที่ไหน" มาร์คหันมาถามอย่างสงสัย


“ที่หลังครัวไงฮะ" แบมแบมพูดพร้อมเลียริมฝีปากตัวเอง และนั่นทำมาร์คต้องจ้องมองคนตัวเล็กอย่างทึ่ง เด็กบ้าอะไรกัน ถึงอยากกินไปซะทุกอย่าง เห็นปลาก็อยากกิน พอไปเจอไก่ก็อยากอีก ในหัวนี่มีแต่เรื่องกินใช่ไหมเนี่ย เด็กอะไรกินเก่งเป็นบ้าเลย


“คุณจิงโจ้!!” ทันทีที่เห็นโจอี้ แบมแบมก็ตะโกนเรียกเสียงดังลั่น ทำเอาคนที่ถูกต้องรีบหันมามอง หน้าอึน ๆ เมื่อกี้ก็ต้องเปลี่ยนเป็นหน้าตาเจ้าเล่ห์ มองแบมแบมสลับกับมาร์ค "คุณจิงโจ้ น้องแบมใส่ชุดคู่กับคุณมัคคึ น่ารักไหมฮะ"


“น่ารักมากเลยจ้ะ" โจอี้พูดแซวเสียงสูง และนั่นทำให้มาร์คต้องจ้องโจอี้ตาเขม็ง


“เห็นไหมคุณมัคคึ น่ารักจะตาย คุณจิงโจ้ คุณมัคคึไม่อยากใส่ชุดคู่กับน้องแบมอ่ะ"


“อ้อเหรอ! ไม่อยากใส่ทำไม่เปลี่ยนล่ะพี่" โจอี้ทำเสียงเล็กเสียงน้อย คนโดนแซวอย่างมาร์คต้องแกล้งทำเป็นไม่สนใจเดินผ่านไปนั่งตรงโซฟาตัวยาว เบี่ยงหน้าหนีน้องชายกลัวเขาจะจับได้ว่ากำลังแอบเขินอยู่


“คุณมัคคึขี้เกียจเปลี่ยนฮะคุณจิงโจ้"


“อ๋อออ อย่างนี้นี่เอง" โจอี้หันมามองมาร์คพร้อมแซวผ่านสายตา และนั่นก็ทำให้หมอนลอยไปหาเขาโดยฝีมือมาร์ค ส่วนคนที่ถูกปาหมอนใส่ต้องหัวเราะหนักกว่าเก่า เป็นพี่น้องกันทำไมจะดูไม่ออกว่าเมื่อกี้มันคือข้ออ้าง คนอย่างมาร์คถ้าไม่ชอบ ไม่มีทางทำมันแน่ ๆ


“แล้วนี่คุณจิงโจ้ทำอะไรอยู่ฮะ" ดูเหมือนแบมแบมก็ดูไม่ออกเลยว่าสองคนนี้กำลังแอบเปิดศึกกันเงียบ ๆ โจอี้ล่ะสายตาจากมาร์คเปลี่ยนมองเจ้าแก้มป่องที่กำลังจ้องมองมาที่มือเขาอย่างสนใจ


“เขียนขอคำอวยพรวันคริสต์มาส เขียนไหม"


“เอา ๆ น้องแบมอยากขอพรคุณแซนต้า"


“อ่ะ เอาไป เขียนเยอะ ๆ เลยนะ ปีนี้ท่าทางคุณแซนต้าจะใจดีแน่ ๆ คงทำให้น้องแบมได้ทุกอย่าง" โจอี้พูดพร้อมช้อนมองมาร์ค ก่อนจะหัวเราะในลำคอเบา ๆ รู้สึกสะใจที่แกล้งพี่ชายตัวเองได้ ส่วนอีกฝ่ายก็แกล้งทำเป็นหูทวนลมนอนอ่านหนังสืออย่างไม่ใส่ใจ รู้อยู่แล้วล่ะ ว่าถ้าแบมแบมขออะไร เขาต้องแอบทำตามสิ่งที่แบมแบมขอแน่ ๆ ก็เขาน่ะหลงเจ้าก้อนน้อยจะตาย


แบมแบมรับกระดาษกับปากกาจากโจอี้ ก่อนจะวิ่งเข้าไปนั่งเบียดมาร์ค พร้อมยื่นของในมือให้มาร์ค คนตัวสูงหันมามองอย่างสงสัย


“คุณมัคคึเขียนให้น้องแบมหน่อย"


“ก็เขียนเองสิ" มาร์คทำเข้มเบี่ยงหน้าหนีทำเป็นไม่ใส่ใจ ถ้าอยู่กันสองต่อสองคำขอพวกนี้เขาคงรีบทำตั้งแต่คำแรกที่แบมแบมเอ่ยแล้ว


“นะคุณมัคคึ เขียนให้น้องแบมหน่อย"


“แล้วทำไมไม่เขียนเอง"


“น้องแบมขี้เกียจเขียน"


“นี่! เป็นเด็กนักเรียนยังไงทำไมถึงขี้เกียจเขียน"


“ก็มันหนาวววว มือน้องแบมแข็ง ตัวน้องแบมก็แข็ง แข็งไปหมดทั้งตัวแล้วเนี่ย น้องแบมเขียนเองไม่ไหว" คำพูดนั้นมาร์คต้องเม้มริมฝีปากตัวเองทันที ไอ้คำว่าแข็งไปหมดทั้งตัวนี่แหละ นี่แหละที่ทำให้เขาคิดไกล!


“เห้อ~ วุ่นจริงๆ" แกล้งทำเป็นบ่น แต่ก็ยื่นมือไปรับกระดาษจากเจ้าตัวเล็ก "จะให้เขียนว่าอะไร"


“อืม... เขียนว่า... ขอให้วันพรุ่งนี้คุณป้าจิ่ววี่ไม่มาปลุกน้องแบมตอนเช้า ให้น้องแบมนอนตื่นสายได้ อ้อ! ขอให้ตอนเช้ามีอาหารเช้าวางไว้ข้าง ๆ เตียงน้องแบมด้วย เพราะน้องแบมหิวทันทีที่ตื่นนอน"


“เด็กขี้เกียจ" มาร์คบ่นแต่ก็ยอมเขียนตามสิ่งที่แบมแบมพูด จำสิ่งที่แบมแบมขอได้แม่น คิดว่าเขียนให้แบมแบมเสร็จจะไปบอกป้าจิ่ววี่ว่าพรุ่งนี้ไม่ต้องปลุกแบมแบม แถมให้เตรียมอาหารเช้าให้ด้วย


“อ่ะ เสร็จแล้ว เอาไปแขวนไว้ที่ต้นคริสต์มาสสิ"


“คุณมัคคึเขียนอีก พรแค่ข้อเดียวน้องแบมไม่พอหรอก น้องแบมมีสิ่งที่อยากได้ตั้งหลายอย่าง" มาร์คเลิกคิ้วมอง เด็กอะไรโลภมากชะมัด ได้แต่บ่นแต่ก็เปลี่ยนกระดาษรอฟังว่าแบมแบมจะให้เขียนอะไร "พรขอต่อไปน้องแบมจะขอให้คุณหมาป่า"


มาร์คแอบลอบยิ้มเล็กน้อย อย่างน้อยเจ้าก้อนก็ยังน่ารัก คิดถึงคุณหมาป่าด้วย


“น้องแบมขอให้คุณหมาป่าขนไม่ร่วง" มาร์คชะงักเลิกคิ้วมองแบมแบมอย่างสงสัย หมายความว่ายังไงกัน ขอให้ขนไม่ร่วง และดูเหมือนโจอี้จะสงสัยเหมือนกัน หันมาจ้องแบมแบมอย่างอยากรู้ "ก็คุณหมาป่าแก่แล้ว น้องแบมเป็นห่วง กลัวขนคุณหมาป่าจะร่วงตามวัย น้องแบมอยากให้คุณหมาป่าขนนุ่ม ๆ แบบนี้ไปตลอดน่ะฮะ"


และนั่นทำให้โจอี้ต้องหัวเราะออกมาเสียงดัง มาร์คกัดฟันกรอดจ้องมองน้องชายตัวเองอย่างแค้น แบมแบมหันไปมองโจอี้ก็ไม่เข้าใจว่าเขาหัวเราะอะไร มันมีอะไรที่น่าขำเหรอ


“คุณจิงโจ้หัวเราะอะไรเหรอฮะ"


“เปล่า ๆ ฉันนึกถึงเรื่องขำ ๆ เมื่อเช้าเลยอยู่ ๆ ก็เลยขำขึ้นมา ขอพรต่อสิแบมแบม" โจอี้พูดพลางปาดหยดน้ำตาที่เกาะที่หางตา มาร์คชะงักมือเพราะไม่อยากเขียน รู้สึกเหมือนตอกย้ำตัวเองยังไงก็ไม่รู้ แต่สุดท้ายก็ยอมเขียนไป เพราะแบมแบมเอาศอกมากระทุ้งแขนเขา


“พรข้อต่อไป...”


“ยังจะขออีกเหรอ" มาร์คหันไปถามอย่างอึ้ง


“โธ่! คุณมัคคึ นี่น้องแบมขอแค่สองข้อเองนะฮะ"


“มีใครเขาข้อกันเยอะแยะแบบนั้น สองข้อคุณซานต้าก็คิดหนักแล้วนะ"


“น้องแบมเขียนเผื่อให้คุณซานต้าเลือก เร็ว ๆ คุณมัคคึอย่าอู้ เขียนให้น้องแบมเลย" มาร์คผ่อนลมหายใจออกมา ต่อให้ปฎิเสธแทบตาย ยังไงเจ้าก้อนก็ยังบังคับให้เขาเขียนเหมือนเดิม


“อ่ะ ๆ จะเขียนอะไร รอบสุดท้ายแล้วนะ"


“อืม... ข้อสุดท้ายงั้นเหรอฮะ... งั้นอันเมื่อกี้ที่น้องแบมขอให้คุณหมาป่าดีกว่า น้องแบมขอเพิ่มอีกนิด" มาร์คเลิกคิ้วมอง เจ้าตัวเล็กจะพูดขอพรอะไรให้คุณหมาป่าอีก จะไม่ทำให้เขาโดนหัวเราะเยาะแบบเมื่อกี้อีกใช่ไหม "น้องแบมอยากขอพรให้คุณหมาป่าเพิ่ม... น้องแบมขอให้คุณหมาป่ามีคุณภรรยาเร็ว ๆ"


อารมณ์ไหนขอเจ้าก้อนเนี่ย วันก่อนยังมาบอกว่าไม่อยากให้เขา (ในร่างหมาป่า) มีแฟนอยู่เลย


“แล้วให้คุณหมาป่ารีบมีลูกเร็ว ๆ น้องแบมอยากเล่นลูกหมา" และอีกครั้งที่โจอี้หัวเราะเสียงดังลั่น มาร์คจ้องมองแบมแบมนิ่งในขณะที่หัวใจของเขากำลังร้องไห้ เจ้าก้อนเห็นคุณหมาป่าเป็นอะไรกันแน่เนี่ย!! “เขียนสิฮะคุณมัคคึ น้องแบมเป็นเด็กดีใช่ไหมฮะ ขอพรให้คุณหมาป่าด้วย"


มาร์คไม่รู้จะตอบยังไง ได้แต่ฝืนใจเขียนตามที่แบมแบมบอก แถมอยากจะบอกเจ้าตัวเล็กด้วย ว่าถ้าจะให้เขามีเมีย ก็คงจะต้องเป็นนายนั่นแหละ ที่ต้องมาเป็นเมียเขา!!


“สุดท้าย! พอแล้วนะ ถ้าอยากได้เพิ่ม ก็เขียนเอง" มาร์คบ่นเพราะเขาเริ่มรู้สึกว่าสิ่งที่เจ้าก้อนขอจะทำให้เขาโดนน้องชายหัวเราะเสียงดังใส่ทุกครั้ง


“โห่! คุณมัคคึอ่ะ เขียนให้น้องแบมก็ไม่ได้ น้องแบมอยากจะขอเป็นสิบข้อเลยนะเนี่ย"


“นี่! เป็นเด็กอย่าโลภมาก เดี๋ยวขอมาก คุณซานต้าให้นะจะบอกให้"


“อ่ะๆ ก็ได้ ขอข้อสุดท้ายก็ได้ งึ!” แบมแบมทำหน้ามู่แก้มป่องอย่างเซ็ง ก่อนจะเลื่อนสายตาไปทางอื่น เหมือนกำลังคิดวิเคราะห์ว่าจะขอพรข้อสุดท้ายว่าอะไรดี มาร์คจ้องมองเจ้าก้อนนิ่ง รอฟังสิว่าสิ่งที่เจ้าก้อนขอจะยิ่งใหญ่เกินกว่าที่เขาทำให้ได้หรือเปล่า


“น้องแบม... ขอพรข้อสุดท้ายให้ตัวเองดีกว่า" มาร์ครอฟัง เห็นปากเอิบอิ่มยื่นโชว์เขานิด ๆ และนั่นทำให้เขาต้องเผลอเลียริมฝีปากตัวเองทันที ริมฝีปากนั่นจะยั่วเขาไปถึงไหนกันนะ "น้องแบมขอ.... ขอให้คุณมัคคึจุ๊บน้องแบมทุกเช้าตอนตื่นนอน"


พรวดดด!!


โจอี้ที่กำลังกระดกกาแฟกับต้องพ่นน้ำกาแฟออกมาอย่างตกใจ ซึ่งผิดกับมาร์ค น้ำเสียงนุ่ม ๆ มีความอ้อนของเจ้าก้อน ทำให้มาร์คต้องใจสั่น ถ้าไม่ติดว่าตรงนี้มีโจอี้นั่งอยู่ เขาคงอยากจะให้พรนั้นสัมฤทธิ์ผลเดี๋ยวนี้เลย ทั้งที่เป็นพรที่เขาชอบมาร์ค แต่เพราะอยู่กับคนอื่นเขาก็คงยังต้องกลบเกลื่อนทำเป็นไม่พอเหมือนเดิม


“เด็กทะลึ่ง ขอแบบนั้นได้ยังไง"


“ก็คุณมัคคึไม่ยอมจุ๊บน้องแบมสักทีนี่น่า" อย่างน้อยสิ่งที่แบมแบมพูดเมื่อกี้ก็ทำให้เขารู้สึก ยิ่งพูดต่อหน้าโจอี้ได้ยิ่งดีเลย ไอ้หมอนั่นจะได้เลิกคิดว่าเขาล้วงเกินแบมแบม (ทั้งที่ในหัวจะแอบคิดก็ตามเถอะ)


“อ่ะ ๆ เขียนให้ก็ได้ แต่ฉันว่าคุณซานต้า ไม่มีทางให้พรข้อนี้นายแน่ ๆ"


“ลองเป็นจริงขึ้นมาสิ หัวเบะแน่" โจอี้ยังพูดดักทางเขาไว้ก่อน มาร์คได้แต่กัดริมฝีปากตัวเองไว้แน่น ทำไมมันทรมานใจแบบนี้นะ เลื่อนสายตามามองแบมแบมอีกครั้ง เจ้าก้อนน้อยก็ยังจ้องมองหน้าเขาอยู่ หัวใจของเขาเริ่มเต้นแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ ไล่มองทุกส่วนบนใบหน้านั้นก็ต้องเลียริมฝีปากตัวเอง ทำไมถึงน่ารักอย่างนี้นะ แววตาคู่นั่นยังจ้องมองเขาเหมือนกำลังจะอ้อนขออะไรจากเขา หรือว่าจะอ้อนขอให้เขา...จุ๊บ ๆ


“คุณมัคคึ... น้องแบมขอได้ไหมฮะ" มาร์คกลืนน้ำลายลงคอ แต่กลับรู้สึกมันฝืดลงคอ ทำไมแบมแบมถึงต้องทำให้เขาใจขาดด้วยนะ ยิ่งพูดต่อหน้าโจอี้เขายิ่งแสดงเก็บอาการไม่ค่อยได้ เขาอยากจะทำตามที่แบมแบมขอ อยากจะทำให้เช้า กลางวัน เย็น เลย ติดอย่างเดียว แบมแบมยังอายุไม่ถึง 18!! “น้องแบมขอให้คุณมัคคึเขียนพรเพิ่มให้น้องแบมได้ไหมฮะ แหะ ๆ น้องแบมอยากขออีก"


แบมแบมทำเขารู้สึกสะดุดทันที ที่คิดเป็นตุเป็นตะเมื่อกี้ เขาเผลอคิดเข้าข้างตัวเองซะงั้น!

.

.

.

.

.

.

.

.

เช้าวันต่อมา


เช้านี้เป็นเช้าที่นอนได้อย่างเต็มอิ่ม แบมแบมรู้สึกอย่างนั้น คนตัวเล็กเริ่มบิดตัวไปมา สูดลมหายใจเข้าก็รู้สึกเหมือนได้กินอาหาร ค่อย ๆ เปิดเปลือกตาหนัก ๆ ของตัวเองขึ้นมา มองซ้ายขวาอย่างสะลึมสะลือ หันไปเจอถาดอาหารเช้าที่วางอยู่ข้างเตียงตาลุกวาว รีบลุกขึ้นนั่งอย่างตื่นเต้น แปลว่าพรที่ขอคุณซานต้าเมื่อวานนี้ได้ผล


“นอนหลับเต็มอิ่มเลยไหมหะ เจ้าเด็กขี้เกียจ" มาร์คละสายตาจากการอ่านหนังสือ ลุกจากเก้าอี้มานั่งที่ขอบเตียงพร้อมเอามือลูบหัวเจ้าก้อนเบา ๆ


“คุณมัคคึ!! ดูสิ!! มีอาหารเช้าข้างเตียง พรที่น้องแบมขอเป็นจริงด้วย!”


“ก็แค่เช้านี้เท่านั้นแหละ เพราะดูท่าทางป้าจิ่ววี่จะไม่ชอบที่นายทำแบบนี้"


“แค่นี้น้องแบมก็ดีใจแล้ว แต่คุณมัคคึฮะ...” แบมแบมเม้มฝีปากตัวเองแน่นจ้องมองมาร์คพร้อมกระพริบตาถี่ มาร์คจ้องมองเจ้าตัวเล็กอย่างสงสัย อ่านท่าทางออกว่าเจ้าก้อนกำลังจะอ้อนขออะไรจากเขาสักอย่าง "พรที่น้องแบมขอยังไม่เป็นจริงทุกอย่างเลย"


มาร์ครู้แล้วล่ะ ว่าที่แบมแบมพูดเมื่อกี้หมายความว่ายังไง ร่างสูงยกมุมปากขึ้นเล็กน้อยเป็นการยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์


“พรแค่อย่างเดียวก็เกินพอแล้ว"


“แต่เดี๋ยวได้อีกข้อ ก็ดีไม่ใช่เหรอฮะ" แบมแบมพูดเอามือมาจับมือมาร์คไว้ และนั่นก็ทำให้มาร์ครู้ชาไปทั้งร่าง เข้าใจดึงอารมณ์เขานะแบมแบม "มอนิ่งคิสน้องแบมหน่อยสิฮะ"


แบมแบมเลื่อนมือไปวางไว้ที่ไหล่มาร์ค ตากลมจ้องมองเขาอย่างอ้อน ริมฝีปากเอิบอิ่มสีเยลลี่กำลังทำให้เขาเริ่มอดใจไม่ไหว ทำไมแบมแบมถึงทำให้เขาคลั่งตายทุกครั้งนะ ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากจูบ เขาอยากทำมาก แต่ติดที่ว่าแบมแบมยังไม่อายุสิบแปด


แต่ก็นะ... จุ๊บเบา ๆ คงไม่เป็นอะไรหรอก


มาร์คปลอบตัวเอง เพราะอดใจไม่ไหวแล้ว ค่อย ๆ เลื่อนหน้าเข้าไปพร้อมเอาโอบกอดเอวบางให้ขยับเข้ามาใกล้ แบมแบมเริ่มหน้าร้อนฉ่า หัวใจเริ่มเต้นครึกโครม ยิ่งเห็นหน้ามาร์คเลื่อนมาใกล้ หัวใจก็แทบหลุดออกจากร่างกาย มือเล็กเริ่มเลื่อนมือไปโอบคอคนตัวสูง มาร์คเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้ จนริมปากแทบแนบชิด


“ไอ้พี่มาร์ค!!!” เสียงโจอี้ดังอยู่นอกห้อง และนั่นทำให้มาร์คต้องชะงักหน้าทันที จะหลอนเกินไปแล้วนะ อยู่นอกห้องไม่น่าจะมองเห็นว่าเขาจะทำอะไร ไอ้หมอนั่นมาขัดขวางเขาได้ถูกจังหวะได้ยังไงกัน!!


“คุณมัคคึฮะ ทำไมคุณจิ้งโจ้ต้องมาขัดเราตลอดเลยอ่ะ"






อ้าวเห้ย! ไม่เห็นเหมือนที่คุยกันไว้นี่น่า ไหนจะมาอัพหลังปีใหม่ 

55555555 นี่ตอนพิเศษ อยากลงเข้ากับเทศกาลวันคริสต์มาส

แต่คิดได้ตอนสองทุ่มกว่า ๆ เลยลงเสร็จไม่ทัน แต่ก็เอามาลงต่อ ไม่ถือเนอะ 555

ตอนนี้เป็นตอนพิเศษน้า เนื้อหาไม่ได้เชื่อมโยงกับตอนปัจจุบันนะคะ 

ทำไมไม่แต่งตอนปัจจุบันต่อเลย ยังต่อไม่ได้ค่า พวกนั้นมันต้องเชื่อมโยงกันเยอะ 

ไม่เหมือนตอนพิเศษ ไม่ต้องเชื่อมโยง เลยแต่งไม่ได้ขออภัยน้าา 

แต่เอาเป็นว่ามาส่งท้ายตอนนี้ละกัน เอาให้หายคิดถึงคุณหมาป่า 

แล้วไรท์จะกลับมาหลังปีใหม่ เหมือนเดิมนะฮับ จุ๊บๆ 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 185 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,463 ความคิดเห็น

  1. #3279 Need1239 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 19:00
    แบม หนูลืมพี่ยองแจรึเปล่าลูก ป่านนี้พี่ยองแจร้องให้แล้ว
    #3,279
    0
  2. วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 13:19
    ฟินนน //จิงโจ้มาขัดไม!?
    #3,122
    0
  3. #3043 ojay2 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 17:47
    มัคคึ อดทนไว้นะ 5555555
    #3,043
    0
  4. #2934 แบมลูกแม่ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 13:09
    โธ่ ทำเอาอารมณ์ค้างเลยค่า กำลังจะได้จูบจากน้องแบมแล้วเชียว
    #2,934
    0
  5. #2882 JKEve_ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:39
    เกือบได้แล้ววว อีกนิดเดียว 55555
    #2,882
    0
  6. #2734 Eve-krD (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2560 / 14:16
    555555555555555555555555+ คุณจิงโจื!!!!  มาอีกแล้ว แงง น่ารักๆ พี่มาร์คเกือบหัวเบะแล้วเชียว55+
    #2,734
    0
  7. #2368 Kaka1m (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 22:48
    ตอนพิเศษน่ารักมากๆ แบมแอบร้าย อ้อยทุกดอกแต่ก็น่ารักกวนๆ มาร์คอาจจะเพลียแต่ก็หลงก้อนจะตายเพราะไม่มีพิษมีภัย ยังมีโจอี้คอยเตือนอีกว่าห้ามมาร์คทำตามพรที่ขอ55555 แอบขำที่แบมไม่รู้ว่ามาร์คกับคุณหมาป่าเป็นคนเดียวกัน ยังให้มีแฟนเร็วๆแถมบอกว่าแก่อีก55555 ฟีลกู๊ดมากเลยค่ะ
    #2,368
    0
  8. #2085 litterrabbitza (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 12:42
    5555 เกือบแล้วว
    #2,085
    0
  9. #1953 nemaki chan (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 10:39
    555 สงสารมาร์คขั้นสุด
    #1,953
    0
  10. #1917 _MYYBB (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 18:29
    ถอวลูก ถ้าหนูอายุ 18 เมื่อไหร่นะ พี่เชื่อเลยว่าหนูตะอยากถอนคำขอพรสุดท้าย555555 เพราะพี่มัคคึของหนูคงจะหื่นเต็มขั้นแน่นอนเลย 5555 ส่วนมาร์คก็.. อดทนนะคะ 555555
    #1,917
    0
  11. #1838 N_udaen_G (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 13:13
    เอ็นดูก้อนอะ ห่วงกินตลอดดดดดดด แล้วนะจะจูบกันได้ ตอนแบม 18 จริงๆ ใช่มั้ย? 5555555
    #1,838
    0
  12. #1556 xcoolzip (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 17:35
    แบมน่ารักกอ่ะะะ. จุ้บหน่อยๆ
    #1,556
    0
  13. #1276 `MESJ' (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2560 / 20:40
    ทำไมถึงจูบไม่ได้อะ ตลกแบม 55555555555
    #1,276
    0
  14. #1033 Bam Yien (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:36
    แบมไม่ละความพยายามแม้จะเป็นตอนพิเศษก็ตาม 5555555
    #1,033
    0
  15. #1004 Janriel (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มกราคม 2560 / 20:27
    ฮ่าๆๆ สงสารจริงๆ
    #1,004
    0
  16. #998 เบค่อนน้อย exo (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มกราคม 2560 / 08:46
    5555 ขัดอีกแล้ว
    #998
    0
  17. #957 KYMB11P (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 มกราคม 2560 / 15:25
    สู้ๆนะคุณมัคคึ5555555
    #957
    0
  18. #927 khimmee56 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 มกราคม 2560 / 10:21
    ขำ พี่มาร์ครอ18ก่อนนะ
    #927
    0
  19. #864 bbbbbell2 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 18:10
    ขำพี่มัคคึ555555555
    #864
    0
  20. #857 donstop_canstop (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 21:57
    ถถถถถถถ สงสารมัคคึแท้
    #857
    0
  21. #843 Gifttoasang (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 มกราคม 2560 / 21:21
    วงวานพี่มาร์ค555555555
    #843
    0
  22. #840 Cherda Chappuis (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 23:41
    มาร์คเป็นหมาป่าหรือนก5555555555555555
    #840
    0
  23. #839 MBKY; (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 21:33
    คุณจิ้งโจ้อะ มาถูกเวลาตลอดเลย 55555555 
    ขัดได้ถูกจริง ๆ มีญาณหรือปล่าวเนี่ย

    นกไปนะมาร์ค #ตบบ่า 5555555555
    #839
    0
  24. #837 Nningggg (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 17:02
    ขำ55555555555 สงสารเค้านะคะชวดหลายรอบ5555555555
    #837
    0
  25. #836 BPM23 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 08:58
    คุณจิงโจ้นิฉัยมั่ยดี 5555555555
    #836
    0