WOLF #คุณหมาป่ามบ [MARKBAM] จบแล้ว

ตอนที่ 3 : ➵ CHAPTER 2 [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,666
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 380 ครั้ง
    15 พ.ย. 59











1 อาทิตย์ผ่านไป




“คุณหมาป่า รู้ไหมความฝันของน้องแบมคืออะไร" คนตัวเล็กพูดด้วยน้ำเสียงสดใส หากทว่าสิ่งที่กำลังจะเล่านั้นทำให้หมาป่าหนุ่มต้องกรอกตาอย่างเซ็ง




'น้องแบมฝันอยากแต่งงาน น้องแบมอยากมีเมีย น้องแบมอยากรู้ว่าใครจะได้เป็นเมียของน้องแบม แต่ตอนนี้น้องแบมจะมีเมียไม่ได้ น้องแบมต้องอายุสิบแปดก่อนถึงจะแต่งงานได้' เจ้าหมาป่าแซวในใจ




“น้องแบมฝันอยากแต่งงาน น้องแบมอยากมีคุณภรรยา น้องแบมอยากรู้ว่าใครจะได้เป็นคุณภรรยาของน้องแบม แต่ตอนนี้น้องแบมจะมีคุณภรรยาไม่ได้ น้องแบมต้องอายุสิบแปดก่อนถึงจะแต่งงานได้"




ถึงสิ่งที่มาร์คคิดกับคำพูดของแบมแบมสรรพนามการเรียกจะต่างกัน แต่ยังไงข้อความในประโยคนั้นก็เหมือนกันเดะ ๆ และมาร์คท่องคำพูดประโยคนั้นได้ ก็เพราะเจ้าตัวเล็กเอาแต่พูดกรอกหูเขาเกือบเป็นร้อยรอบ!



ตลอดเวลาหนึ่งอาทิตย์ที่ใช้ชีวิตร่วมกับแบมแบม หูของเขาแทบชาเพราะคนตัวเล็กเอาแต่เล่าเรื่องนู่นเรื่องนี้ไม่หยุด ทั้งเรื่องในอดีตและเรื่องปัจจุบัน รวมทั้งความฝันร้อยอย่างในอนาคต ภายในหนึ่งอาทิตย์เท่านั้น เขารู้ทุกอย่างเกี่ยวกับแบมแบม



แบมแบมเป็นเด็กที่ใสซื่อมาก ๆ และในความใสซื่อนั้นเคยทำร้ายเขาอยู่หลายครั้ง!



มีครั้งหนึ่งที่แบมแบมอยากกินน้ำผึ้ง แน่นอนว่ามาร์คไม่ยอมไปหามาให้แน่ ๆ เพราะโดยปกติเขาไม่ใช่คนที่ชอบตามใจใครสักเท่าไร แถมเป็นคนที่โลกส่วนตัวสูงเสียด้วย แต่พอโดนลูกอ้อนไป เจ้าหมาป่าก็ต้องยอมทำตามคำขอ ไปเสี่ยงชีวิตกับการโดนผึ้งต่อย เพื่อให้นำรังผึ้งมาให้แบมแบม ไปเอามาแทบตายคิดว่าจะได้คำชมจากแบมแบม



'คุณหมาป่า มันไม่เห็นอร่อยเลย น้องแบมไม่อยากกินแหละ น้องแบมให้คุณหมาป่า'



ได้แต่กัดฟันกรอดอย่างโมโห คิดว่าครั้งต่อไปจะไม่ตามใจอะไรแบมแบมอีกแล้ว! และนั่นก็เป็นความคิดรอบที่ร้อยของมาร์ค เพราะเพียงแค่เจ้าก้อนอ้อนก็เหมือนมนตร์สะกดที่ทำให้เขาต้องทำตามทุกคำสั่ง!



“คุณหมาป่าฮะ น้องแบมเบื่อขนมปังแล้วอ่ะ วันนี้น้องแบมไม่อยากกินขนมปัง" คำพูดนั่นทำมาร์คต้องหันขวับไปมองคนตัวเล็กที่กำลังขี่หลังของเขาอยู่ รู้เลยว่าความซวยกำลังจะมาเยือน "น้องแบมอยากกินเนื้อปลา... คุณหมาป่าหาปลาให้น้องแบมกินหน่อยนะ"



แบมแบมโน้มตัวเอาแขนโอบกอดเจ้าหมาป่าเป็นการอ้อน เจ้าหมาป่าส่ายหัวลูกเดียว และนั่นทำให้สกิลการอ้อนของแบมแบมยิ่งแรงมากยิ่งขึ้น



“คุณหมาป่าจ๋าาาาา" นั่นแหละ!! ไอ้สิ่งที่ทำให้เขาตายอย่างสงบนิ่ง! ไอ้คำว่าจ๋านี่แหละ ที่ทำให้เขาปฎิเสธทุกคำขอไม่ได้ "คุณหมาป่าจ๋า น้องแบมอยากกินเนื้อปลาจริง ๆ นะ"



'เด็กบ้า เห็นฉันเป็นตัวอะไรเนี่ย ฉันมีสี่ขา จะไปจับปลาให้ได้ยังไงฮะ!!'



ดูเหมือนว่าถ้าไม่ติดว่าต้องอยู่ในร่างสุนัขหมาป่า มาร์คคงจะยอมทำตามคำขอของเจ้าตัวเล็กแน่ ๆ



“คุณหมาป่า! นั่นไงน้ำตก ต้องมีปลาแน่ ๆ เลย เร็ว ๆ คุณหมาป่ารีบไปเร็ว!” แบมแบมโยกเอวเล็กเป็นการเร่งให้เจ้าหมาป่ารีบเดินไปที่น้ำตก  ได้แต่บ่นในใจว่าทำไมต้องทำตามด้วยวะ แต่ขาก็เดินไปที่แหล่งน้ำตกแต่โดยดี



“หูยยยยย คุณหมาป่า น้ำที่นี่ใสมาก วันนี้เราพักกันที่นี่ไหมฮะ" ดูก็รู้ว่าคนตัวเล็กอยากจะเล่นน้ำ อยู่ด้วยกันมาตั้งอาทิตย์หนึ่ง ทำไมจะอ่านไม่ออก "คุณหมาป่า! เห็นนั่นไหม ปลากระโดดเต็มเลย!! คุณหมาป่าเร็ว ๆ ไปจับปลากัน"



แบมแบมรีบกระโดดลงจากหลังเจ้าหมาป่า ไม่รีรอรีบถอดกระเป๋ากองไว้ตรงพื้น รวมทั้งรองเท้าและผ้าคลุมสีแดงตัวโปรด คนตัวเล็กรีบเดินไปที่น้ำตก หันมามองมาร์คเห็นเขาไม่เดินตามจึงรีบกวักมือเรียก แล้วเดินนำลงไป หมาป่าหนุ่มทำได้เพียงผ่อนลมหายใจก่อนจะรีบเดินตามคนตัวเล็กไป



“อู้ยยยยย น้ำเย็นมากเลยฮะ" แบมแบมหัวเราะคิกคัก เท้าเล็กเกร็งเพราะน้ำเย็น ก่อนจะเดินจ้ำไปลึกมากขึ้นอีก เพื่อไปดูแหล่งที่ปลากระโดดอยู่ใกล้ ๆ "คุณหมาป่า! ดูสิมีแต่ตัวโต ๆ น้องแบมอยากกิน"



คนตัวเล็กมองเจ้าปลาแซลมอนที่กำลังกระโดดทวนน้ำเพื่อขึ้นมาวางไข่ รู้สึกตื่นเต้นจึงกระโดดโลดเต้นไปมา ผิดกับมาร์คที่เดินอ้อยอิ่งมาหยุดข้าง ๆ แบมแบม พร้อมจ้องมองปลาพวกนั้นด้วยความสะอิดสะเอียน ได้แต่ถามว่าทำไมเขาต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วย



“คุณหมาป่า จับสิฮะ" คำพูดของคนตัวเล็กทำมาร์คต้องหันไปมอง ทำตาเบิกกว้างเป็นการถามคนตัวเล็กว่า 'จะให้จับยังไง' ก็เขามีสี่ขา ยืนสองขาไม่ได้เหมือนแบมแบมสักหน่อย ถึงยืนสองขาได้ก็ไม่มีทางจับปลาพวกนี้ได้แน่ ๆ "จับสิฮะ"



หมาป่าหนุ่มสายหัวอย่างฉับพลัน เบี่ยงหน้าหนีแบมแบมเป็นการปฎิเสธ แต่ก็โดนคนตัวเล็กเข้ามาอ้อน แขนเล็กโอบกอดที่คอเข้าไว้แน่น



“คุณหมาป่าจ๋าาา น้องแบมอยากกินปลาจริง ๆ นะฮะ น้องแบมอยากกินนนน"



หมาป่าหนุ่มกรอกตามองคนตัวเล็กพร้อมผ่อนลมหายใจอย่างรู้สึกเหนื่อยใจ ทำไมเจ้าเด็กดื้อถึงไม่คิดว่าเขาทำให้ไม่ได้ ก็เขาเป็นหมาป่า จะให้ไปจับปลาให้ได้ยังไง



“คุณหมาป่า ขยับไปตรงนั้น" แบมแบมดันร่างหมาป่าหนุ่มไปให้ยืนตรงกลางน้ำตก เขาได้แต่ขยับตัวตามความต้องการของตัวเล็กอย่างเนื่อย ๆ "เสร็จแล้วอ้าปาก"



แบมแบมจับปากหมาป่าหนุ่มให้อ้าปาก คนโดนกระทำก็ได้แต่ทำตัวเป็นตุ๊กตาปล่อยให้คนตัวเล็กบังคับเล่นไปเรื่อย ในชีวิตนี้เขาไม่เคยทำอะไรแบบนี้เลยจริง ๆ เขาไม่เคยยอมให้ใครมาบังคับเขาง่าย ๆ และเขาก็ไม่เข้าใจว่าทำไมตัวเขาต้องยอมเจ้าก้อนนี่อยู่เรื่อย



“คุณหมาป่าก็รอให้ปลากระโดดเข้าปาก พอมันเข้าปากคุณหมาป่าก็กัดมันเลยฮะ" คำพูดนั้นทำหมาป่าหนุ่มถอยหลัง รีบส่ายหัวเป็นการปฎิเสธ แต่คนตัวเล็กก็เดินไปโอบคอ พยายามดึงหมาป่าหนุ่มกลับมาตำแหน่งเดิม



'เห้ย!! ฉันเป็นหมาป่า ไม่ใช่หมีกริซลี่!! อย่าทำให้ฉันต้องอายไปมากกว่านี้ได้ไหม!'



“คุณหมาป่า งับเลยฮะ" เสียงใสกับตาที่ปนไปด้วยความใสซื่อจ้องมองมาที่เขา หมาป่าหนุ่มทำได้เพียงแต่ร้องไห้ในใจ ไม่รู้ว่าคิดถูกหรือคิดผิดที่ยอมช่วยเหลือเจ้าก้อนนี้ ความสุขุมของเขาถูกแบมแบมทำลายจนไม่เหลือชิ้นดี



“ถ้าคุณหมาป่าจับปลาได้ เดี๋ยวน้องแบมมีรางวัลให้ ดีไหมฮะ"



'ใครอยากจะได้กันล่ะ'



ได้แต่บ่นในใจ แต่ปากก็อ้าเบี่ยงหน้าไปรอรับเจ้าพวกปลาที่กำลังกระโดดขึ้นมา ตัวเริ่มขยับตาม ตาคมจับจ้องเจ้าปลาอย่างไม่ละสายตา



“คุณหมาป่าสู้ ๆ เย้ ๆ"


อยู่ ๆ ก็รู้สึกฮึกเฮิบมากกว่าเก่า ทันทีที่เจ้าปลาพากันกระโดดขึ้นมา ก็อ้าปากกว้างที่สุดเท่าที่จะทำได้ ยื่นหน้าเข้าไป เข้าปากแล้วแน่ ๆ หมาป่าหนุ่มรีบปิดปาก ฟันแหลมกระทบกันเสียงดัง



กึก!



“หว๊า~ คุณหมาป่าไม่เก่งเลย"



เจ้าปลาดันกระโดดเฉียดปากไป และเขาก็ไม่ยอมแพ้ง่าย ๆ หรอก มาร์ครีบจุ่มหน้าลงไปในน้ำหวังจะกัดเจ้าปลาตัวที่หนีไปให้ได้ แม้ว่ามันจะว่ายน้ำหนี เขาก็วิ่งไล่ตาม ต่อให้ทุกครั้งที่จุ่มหน้าลงน้ำ จะรู้สึกเย็นจมูก แต่เขาไม่มีทางยอมแพ้มันง่าย ๆ แน่!



'แกเป็นของช้านนนนน!!!'



หมาป่าหนุ่มได้แต่ร้องคำรามในใจ เสียงขู่ในลำคอดังออกมาเป็นระยะ ๆ คนตัวเล็กได้แต่วิ่งตามพร้อมตบมือให้กำลังใจอย่างสนุกสนาน แบมแบมจะรู้ไหมว่ากำลังจะทำให้คุณหมาป่ามาร์คคลั่งตาย... อีกแล้ว...







“แง่มๆ อร่อยจังเลยฮะ คุณหมาป่า"



คนตัวเล็กแกะเนื้อปลาเข้าปลาพร้อมเคี้ยวตุ้ย ๆ อีกฝ่ายหนึ่งได้แต่นอนแผ่บนก้อนหินอย่างหมดสภาพ มาร์คจับปลาให้แบมแบมได้ถึงสามตัว และเพราะเขี้ยวแหลมของเขากัดเข้าไปที่กลางลำตัวเจ้าปลา ทำให้มันตายทันทีโดยไม่ต้องออกแรงทำร้าย หลังจากได้มาเสร็จ แบมแบมก็ไปหาเศษไม้ มารวมกันก่อนจะก่อกองไฟขึ้นมา พร้อมนำปลามาย่างกิน โชคดีที่เข้าครัวช่วยแม่ทำกับข้าวบ่อย ๆ ทำให้การปิ้งปลาไม่เป็นปัญหาสำหรับคนตัวเล็ก



“คุณหมาป่ากินสิฮะ น้องแบมย่างให้แล้ว นั่นเป็นรางวัลของคุณหมาป่า"



หมาป่าหนุ่มลุกขึ้นนั่ง จ้องมองเจ้าปลาที่ตัวเองเพิ่งสังหารไปเมื่อกี้ ได้แต่ถามว่านี่เป็นรางวัลเหรอ ทั้งที่เขาเป็นคนจับมาเองแท้ ๆ แถมกว่าจะจับได้แต่ละตัว ทำจมูกชาเพราะน้ำเย็นจัด คิดในใจว่าปลาเล็ก ๆ พวกนี้ทำไมมันจับยากจับเย็นนักหนา ให้ไปวิ่งไล่จับกวางยังสนุกกว่าอีก



พอคิดไปถึงตอนที่ไล่จับปลา หมาป่าหนุ่มก็ผ่อนลมหายใจอีกรอบ ให้ทำอีกก็ไม่ทำแล้ว ถามจริง ๆ เถอะ ตอนนี้คนตัวเล็กมองเขาเป็นตัวอะไร ครั้งก่อนก็ให้ไปเก็บน้ำผึ้ง ครั้งนี้ก็ให้จับปลา รอบหน้าจะเจออ้อนให้ไปทำอะไรอีก แค่คิดก็สยองแล้ว



“คุณหมาป่า อีกตัวหนึ่งน้องแบมขอนะฮะ"



คนตัวเล็กไม่รอให้หมาป่าหนุ่มส่งสัญญาณอะไร มือเล็กคว้าปลาอีกตัวที่ไม่มีเจ้าของไปกิน มาร์คได้แต่เลื่อนสายตามองตาม จ้องมองคนตัวเล็กที่ตั้งหน้าตาตั้งตากิน เห็นแก้มกลมเริ่มเปื้อนไปด้วยรอยขี้เถ้า เขาไม่ชอบให้คนตัวเล็กมีรอยเปื้อน เพราะติดนิสัยรักความสะอาด เห็นรอยนั้นแล้วมันขัดหูขัดตาเสียจริง ๆ แต่คราวนี้มันไม่ได้เป็นรอยเปื้อนจากขนม เขาเลยช่วยทำความสะอาดไม่ได้ สงสัยว่าหลังจากที่แบมแบมกินเจ้าปลานี่เสร็จ ต้องบังคับให้ไปอาบน้ำแล้วล่ะ...



พอคิดถึงเวลาที่แบมแบมได้อาบน้ำ ใบหน้าตึง ๆ ของหมาป่าหนุ่มก็ผ่อนคลายขึ้นมาทันที ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาเฝ้าคนตัวเล็กอาบน้ำ แบมแบมอาบน้ำทุกวันตอนเช้าและตอนเย็น เขาก็ชอบที่จะได้ไปเฝ้าคนตัวเล็กอาบน้ำ



ไม่อยากจะคิดทะลึ่ง แต่ก็อดไม่ได้ทุกที เหมือนว่าช่วงเวลานั้นเป็นเวลาที่เขาได้ใช้ร่างหมาป่าได้เป็นประโยชน์ เพราะคนตัวเล็กจะเดินล่อนจ้อนไปมาโดยไม่อายเขา แม้ว่าบางครั้งเขารู้สึกหมันเขี้ยวอยากจะกัดไปที่เนื้อขาวเนียนนั่น แต่ก็ทำได้เพียงข่มใจ อาจจะเป็นเพราะแบมแบมยังเด็กเลยไม่กล้าที่จะจู่โจมอะไรมาก



แต่เพราะความเป็นเด็กนี่แหละ เลยเผลอทำท่าทางยั่วยวนเขาโดยไม่ตั้งใจอยู่หลายครั้ง มาร์คเองก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะทนได้ไปถึงเมื่อไร แต่พอคิดถึงฉากเร้าร้อนในหัว หมาป่าหนุ่มก็ได้แต่นั่งยิ้มอารมณ์ดีอยู่คนเดียว



“คุณหมาป่าฮะ น้องแบมอิ่มแล้ว น้องแบมไปอาบน้ำก่อนนะ"



หมาป่าหนุ่มลุกขึ้นยืนเพื่อตามไปทำหน้าที่ผู้เฝ้าที่ดี นี่คงเป็นหน้าที่แรกที่มาร์คตั้งใจปฎิบัติอย่างตั้งใจและไม่ข้อคัดค้าน 



“คุณหมาป่าไม่ต้องตามน้องแบมก็ได้ฮะ คุณหมาป่ากินปลาย่างไปเถอะ เดี๋ยวน้องแบมกลับมา" หมาป่าหนุ่มรีบคาบปลาไว้ในปาก เป็นการบอกว่าจะตามไปกินใกล้ ๆ คนตัวเล็ก "จะเอาไปกินใกล้ ๆ น้องแบมเหรอฮะ"



หมาป่าหนุ่มพยักหน้าถี่ แววตาฉายแววเจ้าเล่ห์ ซึ่งแบมแบมไม่สามารถอ่านสายตานั่นออก



“ก็ได้ฮะ ดีเหมือนกัน น้องแบมจะได้มีเพื่อนคุย"



หันมาตอบหมาป่าหนุ่มเสร็จ ก็ไม่รอช้า ปลดกระดุมเสื้อออกจนหมด ทิ้งเสื้อกองไว้ตรงพื้น หลังจากนั้นก็รั้งกางเกงตัวนอกและกางเกงชั้นในลง ทำให้เจ้าหมาป่าต้องกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ แม้ว่าจะเคยเห็นแบมแบมเปลื้องผ้าให้ดูอยู่หลายครั้ง ก็ยังทำใจชินไม่ได้สักที เห็นกี่ที่ก็รู้สึกอยากจะจับขย้ำทุกครั้ง



“คุณหมาป่าตามมาสิฮะ" แบมแบมเอียงหน้าหันมามอง ร้องเรียกให้หมาป่าหนุ่มรีบเดินตามไป อีกครั้งที่มาร์คกลืนน้ำลายฝืด ๆ ลงคอ ก่อนจะรีบย้ำเท้าตามคนตัวเล็กไปนั่งตรงโขนหิน ไปอยู่ในมุมที่มองเห็นคนตัวเล็กอาบน้ำได้ถนัดตา วางปลาย่างลงบนพื้นเหมือนว่าสิ่งตรงหน้าน่ากินกว่าปลาที่เขาคาบมา ตาคมจ้องมองคนตัวเล็กอย่างไม่ละสายตา จับจ้องทุกการกระทำ



เพราะอย่างนี้แหละ เขาถึงไม่อยากให้แบมแบมรู้ว่าเขากลายร่างเป็นมนุษย์ได้ เพราะการเป็นหมาป่ามันทำให้คนตัวเล็กไม่เคยหวงตัว และนั่นทำให้เขาชอบกับการอยู่ในร่างสัตว์ป่านี้





BAMBAM PART



คุณหมาป่านั่งลงตรงโขดหิน น้องแบมเห็นว่าคุณหมาป่ากำลังเฝ้าน้องแบมอยู่ น้องแบมก็เลยสบายใจ ลงไปแช่ในน้ำให้อุ่นใจ อู้ยยยย น้ำเย็นมากๆ เลย น้ำที่นี่ใสกว่าทุกรอบที่น้องแบมไปอาบมา เพราะเราเปลี่ยนที่ไปเรื่อยๆ น้องแบมก็เลยได้อาบน้ำที่ใหม่ๆ ตลอด แต่ที่ตรงนี้น้องแบมชอบบบบ มันเย็นมากเลย อยากให้คุณหมาป่ามาเล่นด้วยกันบ้างจัง



“คุณหมาป่าาาาา มาเล่นน้ำด้วยกันสิฮะ"



คุณหมาป่าส่ายหัวกลับมา ไม่รู้ทำไม น้องแบมรู้สึกว่าหน้าคุณหมาป่าผ่อนคลายกว่าทุกครั้ง ปกติคุณหมาป่าชอบทำหน้ายู่ๆ ใส่น้องแบมเวลาที่น้องแบมพูดมาก แต่เวลาที่น้องแบมอาบน้ำ คุณหมาป่าดูชอบที่ได้มานั่งเฝ้าน้องแบม คุณหมาป่าแอบทะลึ่งเปล่าเนี่ย แต่คุณหมาป่าเป็นหมา น้องแบมเลยคิดว่าคุณหมาป่าคงไม่คิดอะไร และอีกอย่างคุณหมาป่าเป็นผู้ชายน้องแบมเลยคิดว่ามันคงไม่เป็นไรถ้าน้องแบมจะโป๊ให้คุณหมาป่าเห็น



ที่น้องแบมรู้ว่าคุณหมาป่าเป็นผู้ชาย ก็เพราะน้องแบมแอบสังเกตไอ้นั่นของคุณหมาป่า เลยรู้ว่าคุณหมาป่าเป็นผู้ชาย ฮี่ฮี่ น้องแบมเปล่าทะลึ่งนะ ก็แค่สงสัยเฉยๆ



“คุณหมาป่า มาเล่นกันสิ น้องแบมเห็นคุณหมาป่าไม่ได้อาบน้ำมานานแล้วนะ"



คุณหมาป่าก็ยังส่ายหัว แต่ถึงคุณหมาป่าไม่อาบน้ำ ตัวคุณหมาป่าก็ยังหอมเหมือนเดิม มันน่าแปลกมากๆ เลย เพราะขนาดโคโค่ไม่อาบน้ำสามวัน ก็เริ่มตัวเหม็นแล้ว แต่คุณหมาป่านี่สิ หอมมาก หอมจนน้องแบมเข้าไปกอดดมอยู่ตั้งหลายรอบ แต่คุณหมาป่าดูไม่ค่อยชอบให้น้องแบมเอาหน้าซุกไปที่คอ น้องแบมทำทีไร คุณหมาป่าชอบทำเสียงขู่ใส่น้องแบมประจำ แต่น้องแบมไม่สนหรอก เพราะน้องแบมรู้ว่าคุณหมาป่าใจดี ฮี่ฮี่



“คุณหมาป่า น้องแบมอยากรู้อายุของคุณหมาป่า คุณหมาป่าอายุเท่าไร"



น้องแบมอยากรู้ว่าคุณหมาป่าจะเป็นพี่หรือเป็นน้อง แต่ไม่แน่เราอาจจะอายุเท่ากันก็ได้ แต่คุณหมาป่าไม่ตอบน้องแบมอ่ะ! เบื่อจริงๆ เลย น้องแบมอยากคุยกับคุณหมาป่ารู้เรื่อง



“คุณหมาป่าอายุสิบห้าเท่าน้องแบมใช่ไหมฮะ" คุณหมาป่าส่ายหัว



“งั้น อายุน้อยกว่าสิบห้าเหรอ เป็นน้องของน้องแบมใช่ไหม" คุณหมาป่าส่ายหัว



“งั้น... อายุสิบแปด" คุณหมาป่าส่ายหัว



"มากกว่ากว่านั้นเหรอ" คุณหมาป่าพยักหน้า



“แก่จัง"



น้องแบมได้ยินเสียงคุณหมาป่าทำเสียงขู่ด้วย ก็มันเรื่องจริงนี่หน่า ไม่น่าเชื่อว่าคุณหมาป่าจะอายุมากกว่าสิบแปดแล้ว งั้นคุณหมาป่าก็เป็นลุงน้องแบมเหรอ หว๊า~ แก่จริง ๆ น้องแบมเคยจินตนาการว่าคุณหมาป่าเป็นหมาป่าเท่ ๆ และหล่อมาก ตอนนี้คุณหมาป่าทำจินตนาการน้องแบมเปลี่ยนไปแล้วล่ะ น้องแบมคิดว่าตอนนี้คุณหมาป่าต้องมีตีนกาแล้วแน่ ๆ



แต่จะว่าไป.... คุณหมาป่ามีแฟนหรือยังนะ คุณหมาป่ามาอยู่กับน้องแบมแบบนี้ แฟนคุณหมาป่าจะงอนหรือเปล่านะ



“คุณหมาป่ามีแฟนหรือยังฮะ" คุณหมาป่าไม่ตอบ ไม่ส่ายหัวหรือพยักหน้า แต่ทำหน้ายู่ใส่น้องแบม เหมือนว่าคุณหมาป่าเริ่มรำคาญน้องแบมแล้ว น้องแบมแค่ถามนิดๆ หน่อยๆ ไม่เห็นต้องมารำคาญเลย



“แล้วคุณหมาป่าต้องขยายพันธุ์หรือเปล่า" คุณหมาป่าเบี่ยงหน้าหนีไม่มองน้องแบม อยากให้คุณหมาป่าพูดได้จัง น้องแบมจะได้มีเพื่อนคุย น้องแบมเหงา พูดคนเดียวมาตั้งนานแล้วนะ



“อย่างน้องแบมก็ต้องขยายพันธุ์เหมือนกันนะ แต่น้องแบมจะทำได้ต้องอายุสิบแปดก่อน น้องแบมอยากจะให้มันมาถึงเร็วๆ แล้ว น้องแบมอยากมีลูก"



คุณหมาป่าลุกขึ้นยืน ก่อนจะคาบเสื้อผ้าน้องแบมขึ้น เป็นการบอกน้องแบมให้เลิกแช่น้ำเล่นได้แล้ว คุณหมาป่าเหมือนคุณป๊าเลย ไม่ชอบให้น้องแบมแช่น้ำนานๆ คุณป๊าบอกกลัวน้องแบมจะไม่สบาย



พอพูดถึงคุณป๊าบีก็คิดถึงจัง คิดถึงคุณม๊าจีนด้วย ป่านนี้จะเป็นยังไงกันนะ น้องแบมคิดถึงจัง แต่คุณม๊ากับคุณป๊าไม่ต้องเป็นห่วงน้องแบมนะฮะ น้องแบมจะพาพี่ยองแจกลับไปหาให้ได้!



น้องแบมเดินลุยน้ำขึ้นไปบนบก เดินไปหาคุณหมาป่า พร้อมเอามือรับเสื้อของน้องแบมไว้ น้องแบมจะเอามันมาใส่ แต่หยี๋! น้องแบมทนใส่มันซ้ำมาเป็นนานแล้วนะ เสื้อผ้าก็มีตัวเดียว อาบน้ำไปก็เหมือนไม่ได้อาบ ซักสักหน่อยล่ะกัน คืนนี้นอนแก้ผ้าคงไม่เป็นไรหรอกมั้ง อีกอย่างนอนกอดคุณหมาป่าอุ่นจะตาย ตื่นเช้ามาเสื้อผ้าก็แห้งพอดี



“คุณหมาป่า น้องแบมซักเสื้อผ้านะ" คุณหมาป่าอ้าปากเหมือนจะถามอะไรน้องแบม แต่ก็ฟังไม่รู้เรื่องเพราะคุณหมาป่าพูดภาษาหมา สงสัยคุณหมาจะสงสัยว่าน้องแบมจะเอาเสื้อผ้าที่ไหนใส่



“น้องแบมเหม็นเสื้อผ้า อยากซักตากก่อน คืนนี้น้องแบมจะนอนแบบไม่ใส่เสื้อผ้า คุณหมาป่าให้น้องแบมกอดด้วยนะ น้องแบมกลัวหนาว"



คุณหมาป่าเงียบไปทันที แถมเบี่ยงหน้าหนีน้องแบมด้วย น้องแบมอ่านท่าทางเมื่อกี้ไม่ออก ว่าคุณหมาป่ากำลังสื่ออะไร แต่คุณหมาป่าคงไม่ปฎิเสธน้องแบม เพราะไม่งั้นคุณหมาป่าก็ส่ายหัวเหมือนทุกครั้งที่ทำ เพราะฉะนั้น! น้องแบมจะซักเสื้อผ้า แฮ่! 









ห้องนอนขนาดใหญ่ ที่ตั้งอยู่ภายในปราสาทหลังเก่า บนเตียงไม้แกะสลักมีกำลังมีสองร่างกำลังทำกิจกรรมรักร่วมกัน ร่างบางสั่นไปตามแรงขย่มของเจ้าของร่างหนา ริมฝีปากหยักปิดแน่นเป็นการป้องกันไม่ให้เสียงครางของตัวเองเล็ดรอดออกมา เม็ดน้ำใสอุ่นไหลรินอาบแก้มใสบ่งบอกว่าไม่มีความสุขกับกิจกรรมนี้



ตลอดเวลาหนึ่งเดือนที่ผ่านมา ยองแจรู้สึกเหมือนตัวเองตายทั้งเป็น ถ้าแจ๊คสันคิดอยากจะเล่นกับเขาเมื่อไร ต่อให้ขัดขืนแทบตายสุดท้ายก็ต้องโดนเขาย่ำยีอยู่ดี ยิ่งนานวันความเกลียดเริ่มเพิ่มพูนมากยิ่งขึ้น นั่งนับวันรอที่จะได้หนี แต่ก็ทำไม่ได้.... เพราะขาถูกโซ่ตรวนลามเหมือนนักโทษเพื่อไม่ให้หนีออกจากนรกแห่งนี้ได้ 



ริมฝีปากเข้ารูปเลื่อนลงมาฝากสัมผัสที่ปากหยัก ปลายลิ้นนุ่ม ๆ เลียไล้ริมฝีปาก อยากจะสอดแทรกปลายลิ้นเข้าไปในโพร่งปากของฝ่ายตรงข้ามก็ทำไม่ได้ เพราะยองแจปฎิเสธจูบของเขาโดยปิดริมฝีปากแน่น แจ๊คสันค่อนข้างเกลียดพฤติกรรมนี้ของยองแจ ดื้อรั้นไม่มีใครเกิน และยิ่งยองแจดื้อกับเขามากเท่าไร เขาก็ยิ่งสั่งสอนยองแจด้วยการขยับเข้าออกอย่างรุนแรงมากยิ่งขึ้น



ต่อให้เจ็บจนอยากจะร้องลั่นออกมา แต่ก็ไม่มีทางที่จะยอมเปิดปากตัวเองแน่ แม้บางครั้งแจ๊คสันจะทำให้เสียวสะท้านมากเพียงใด แต่คิดว่าหากปล่อยเสียงครางออกไป มันจะทำให้แจ๊คสันคิดว่าเขากำลังมีความสุขร่วมด้วย และนั่นทำให้ยองแจไม่เคยส่งเสียงครางเลยสักครั้ง



“ทำไมถึงชอบดื้อกับฉันนักนะ" ริมฝีปากเข้ารูปเปล่งเสียงกระซิบไปข้างหู เสียงแหบแห้งนั่นกำลังทำยองแจเสียวสะท้านไปทั้งร่างกาย "อยากปล่อยเสียงคราง ก็ปล่อยมาเถอะ จะเก็บไว้ทำไม"



“ไม่... ที่ผมไม่คราง ก็เพราะเซ็กซ์ของคุณมันห่วย น่าเบื่อ" ยองแจพูดสิ่งตรงข้ามในหัว ใครบอกว่าเซ็กซ์ของเขาห่วยกันล่ะ เซ็กซ์ของแจ๊คสันแอบทำให้รู้สึกดีหลายครั้ง แต่เพราะเกลียดผู้ชายคนนี้แทบตาย อะไรที่ทำให้โกรธเขาได้ก็จะทำ 



และดูเหมือนคำพูดนั้นจะทำให้แจ๊คสันโกรธจริง ๆ เสียด้วย ไม่ใครมีใครดูถูกเรื่องนี้ ไม่ว่าใครที่ได้ร่วมรักกับเขาก็ต้องติดใจทุกราย แต่ยองแจเป็นคนแรกที่บอกว่าเซ็กซ์ของเขามันน่าเบื่อ



“งั้นเหรอ...” ใบหน้าคมกัดฟันแน่น มือหนาเลื่อนไปบีบแก้มใส ต่อให้บีบแรงมากเท่าไร ยองแจก็ไม่ทางเปิดปากร้องออกมาแน่ อย่าหวังว่าชาตินี้จะได้ยินเสียงครางหวาน ๆ จากเขา "ต่อให้นายหาว่าเซ็กซ์ของฉันมันน่าเบื่อ แต่นายก็ปฎิเสธเซ็กซ์ของฉันไม่ได้ เพราะเมื่อไรที่ฉันเบื่อ นายต้องทำให้ฉันหายเบื่อ"



คนที่อยู่ด้านล่างจ้องมองเจ้าของร่างหนาด้วยสายตาโกรธแค้น น้ำตาระรื้นอาบแก้มใส ไม่รู้ว่าเป็นเวรกรรมอะไร ทำไมต้องมาตกอยู่เบี้ยล่างคนประเภทนี้ ฆ่ากันให้ตายยังมีความสุขกว่าต้องทนรับความป่าเถื่อนของคนคนนี้



“รู้ไหมว่านายน่าเบื่อมาแค่ไหน นายทำให้เซ็กซ์ของฉันไร้รสชาติ" พูดไปก็ขยับเอวเน้นไปอีกครั้ง คนถูกกระทำทำได้เพียงพริ้มตาทนรับความเจ็บปวดที่อีกฝ่ายมอบให้



"ไม่แน่นะ ที่นายบอกเซ็กซ์ของฉันมันน่าเบื่อ ก็อาจจะเป็นเพราะนายทำตัวน่าเบื่อด้วยก็ได้" เจ้าของใบหน้าคมกดฟันแน่น ตาจ้องมองใบหน้าสวยด้วยแทบกลืนกินไปทั้งตัว



ใครบอกกันล่ะว่าเด็กคนนี้น่าเบื่อ ยองแจเป็นของเล่นที่เขาติดงอมแงมเลยล่ะ โดยปกติแล้วเขาจะเล่นกับของเล่นแค่ครั้งเดียวและเปลี่ยนใหม่ไปเรื่อย แต่มาเจอยองแจ ของเล่นที่ดูแล้วน่ารักนุ่มนิ่ม แต่มีความเผ็ดร้อนซ่อนไว้ทุกครั้งที่สัมผัส



ก็เพราะว่าดื้อรั้นแบบนี้ยังไงล่ะ เขาถึงอยากจะเอาชนะความดื้อของเด็กคนนี้ ถ้ายอมเขาตั้งแต่แรก ก็คงไม่ต้องมาทนอยู่กับเขาเป็นเดือน ๆ แบบนี้หรอก



ริมฝีปากเข้ารูปฝากสัมผัสไปที่คอสวย ปลายลิ้นนุ่มค่อย ๆ เลียไล้อย่างเนือบ ๆ เป็นการเร้าอารมณ์เจ้าของร่างบางขั้นรุนแรง เพราะเสียวสะท้านจึงแอบเปิดริมฝีปากออก คิ้วสวยที่ผูกกันแน่นตอนแรกเริ่มผ่อน ยองแจกัดริมฝีปากตัวเองแน่นเป็นการระงับอารมณ์ ยิ่งโดนปลายลิ้นเลียไล้ต่ำลงมาที่ยอดอกก็รู้สึกแทบขาดอากาศหายใจ



ครั้งที่เท่าไรแล้วก็ไม่รู้ที่ยองแจกลืนน้ำลายหนืด ๆ ของตัวเองลงคอ ยิ่งโดนแจ๊คสันใช้ปลายลิ้นสัมผัสไปที่จุดสีชมพูเล็ก ๆ ของตน ก็ต้องระบายความเสียวซ่านลงไปที่ผ้าห่มผืนใหญ่



“รู้อะไรไหม...” แจ๊คสันดึงหน้าออกจากการแกล้งยองแจ ตาคมจ้องมองใบหน้าสวย รอยยิ้มเผยว่าเขาสนุกที่ได้แกล้งเจ้าร่างบางได้



“ต่อให้นายจะพูดปฎิเสธว่าไม่ต้องการฉัน แต่ร่างกายของนายมันปฎิเสธไม่เป็น...” แจ๊คสันพูดพร้อมเลื่อนสายตามองไปเบื้องล่าง และนั่นทำให้ยองแจต้องหน้าแดงขึ้นมาทันที



ใช่... ต่อให้พูดปฏิเสธเท่าไร ก็ไม่สามารถปกปิดการเปลี่ยนไปของส่วนนั้น เหมือนกับว่ามันกำลังตอบสนองว่ากำลังชอบให้แจ๊คสันทำแบบนั้น!






BAMBAM PART



“คุณหมาป่า น้องแบมหนาวจัง"



น้องแบมอ้อนคุณหมาป่า ก่อนจะซุกตัวเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนคุณหมาป่า ตอนนี้ร่างกายของน้องแบมมีแค่ผ้าคลุมสีแดงผืนเดียว นอกนั้นโป๊! แต่น้องแบมไม่อายคุณหมาป่าหรอก คุณหมาป่าเห็นน้องแบมอาบน้ำตั้งบ่อย และอีกอย่างคุณหมาป่าเป็นหมา คุณหมาป่าคงไม่คิดทะลึ่งกับน้องแบมหรอก



น้องแบมเอาหน้าซุกตรงแถวคอคุณหมาป่า เป็นจุดที่น้องแบมชมดมเพราะมันหอมมากๆ แต่คุณหมาป่าชอบรำคาญเวลาที่น้องแบมเอาหน้ามาซุกตรงนี้ ปกติแล้วคุณหมาป่าชอบหันหน้าหนี แต่รอบนี้คุณหมาป่ายอมน้องแบม คุณหมาป่านอนนิ่งๆ ให้น้องแบมหอม



“คุณหมาป่าขนนุ่มจัง น้องแบมชอบ คุณหมาใช้ครีมบำรุงหรือเปล่า"



คุณหมาป่าก็ไม่ตอบเหมือนเคย น้องแบมเบื่อกับการพูดคนเดียวแล้วนะ!



“น้องแบมอยากให้คุณหมาป่าตอบน้องแบมบ้าง น้องแบมไม่อยากพูดคนเดียวแล้ว น้องแบมพูดคนเดียวมานานแล้วนะ คุณหมาป่าตอบน้องแบมบ้างสิ"



คุณหมาป่าก็ยังเงียบ แถมหลับใส่น้องแบมอีก หึ้ย! สนใจน้องแบมบางสิ เห็นอย่างนั้นน้องแบมเลยขยับตัวไปเบียดคุณหมาป่ามากกว่าเก่า แถมเอาขากอดรัดคุณหมาป่าเหมือนคุณหมาป่าเป็นหมอนข้าง และดูเหมือนว่าน้องแบมจะทำคุณหมาป่าตื่นด้วย คุณหมาก้มหน้าลงมามองหน้าน้องแบม



“น้องแบมไม่กวนแล้ว คุณหมาป่า อ๊ะ!”



คุณหมาป่าเลียแก้มน้องแบม!



“หยี๋! คุณหมาป่า!! มันสกปรกนะ" คุณหมาป่าไม่ฟัง เลียน้องแบมซ้ำอีก น้องแบมรู้สึกได้ว่าตอนคุณหมาป่าที่เลียหน้าน้องแบม แววตาของคุณหมาป่าดูอ่อนโยน



“คุณหมาป่า ภาษาของคุณหมาป่า เลียหน้าที่หมายถึงการแสดงความรักหรือเปล่า โคโค่น้องหมาของน้องแบมก็ชอบเลียหน้าน้องแบม คุณม๊าบอกน้องโคโค่กำลังบอกรักน้องแบม งั้นที่คุณหมาป่าเลียหน้าน้องแบมเมื่อกี้ คุณหมาป่ารักน้องแบมใช่ไหมฮะ"



คุณหมาป่าไม่ตอบ แต่เลียหน้าน้องแบมซ้ำ ไม่รู้ทำไมน้องแบมถึงอดยิ้มไม่ได้ คุณหมาป่ารักน้องแบมด้วยล่ะ



“น่าเสียดายที่คุณหมาป่าไม่มีปากแบบมนุษย์ ไม่งั้นน้องแบมจะจูบปากคุณหมาป่า เป็นการแสดงความรักบ้าง" คุณหมาป่าดูแววตาตกใจ หรือคุณหมาป่าจะเสียใจที่น้องแบมแสดงความรักให้คุณหมาป่าเห็นไม่ได้ งั้นน้องแบมแสดงให้คุณหมาป่าเห็นแบบที่คุณหมาป่าทำน้องแบมดีกว่า



น้องแบมขยับตัวขึ้นไปเลียแก้มคุณหมาป่า



“หยี๋! มีแต่ขน ดูสิ ขนคุณหมาป่าเข้ามาในปากน้องแบมด้วย" น้องแบมรีบเอามือเช็ดขนของคุณหมาป่าที่มาติดลิ้นน้องแบม วิธีแสดงความรักแบบคุณหมาป่านี่ใช้ไม่ได้เลย มีคุณหมาป่าได้เปรียบคนเดียว เพราะน้องแบมไม่มีขน แถมแก้มน้องแบมนุ่มมากด้วย ขนาดคุณป๊าหอมยังติดใจเลย



“อ้อ! จริงสิ น้องแบมเพิ่งนึกได้ น้องแบมพกแป้งมาด้วยหนิ" ปกติน้องแบมชอบทาแป้งก่อนนอน มิน่าล่ะ ช่วงนี้น้องแบมถึงรู้สึกแปลก ๆ เหมือนตัวไม่ค่อยหอมยังไงไม่รู้ ที่แท้ก็ลืมทางแป้งก่อนนอนนี่เอง น้องแบมต้องทาแป้งสักหน่อย จะได้หอมแข่งกับคุณหมาป่า



น้องแบมเอื้อมมือไปหยิบกระเป๋าพี่ยองแจที่นอนแอ้งแม้งอยู่ที่พื้น รีบเอามือเข้าไปในกระเป๋าควานหาแป้งที่น้องแบมเตรียมมา น้องแบมเตรียมมาครบทุกอย่าง ยกเว้นเสื้อผ้าของตัวเอง แย่จัง ไม่งั้นก็ไม่ต้องมานอนโป๊อยู่แบบนี้หรอก แต่น้องแบมไม่อายหรอก ก็มีแค่คุณหมาป่าเท่านั้นที่เห็น นี่ไงเจอแล้ว!



น้องแบมดึงกระป๋องแป้งออกมา จ้องกระป๋องด้วยความตื่นเต้น แล้วน้องแบมก็ต้องรู้สึกเซ็งทันทีหลังจากที่ได้อ่านหน้ากระป๋องแป้ง



“คุณหมาป่าฮะ อันนี้ไม่ใช่แป้งของน้องแบม" คุณหมาตื่นขึ้นมา ยกหัวมามองหน้าน้องแบม ก่อนจะทิ้งหัวลงนอนอีกรอบเหมือนไม่สนใจน้องแบม งึ! น้องแบมเซ็งจริง ๆ นะ อันนี้ไม่ใช่แป้งของน้องแบม แต่เป็นแป้งของโคโค่ต่างหาก คุณป๊าบอกว่าให้เอาไว้ทาโคโค่เพื่อป้องกันเห็บมัด



เอ๊ะ! ทำไมน้องแบมไม่ทาให้คุณหมาป่า ป้องกันเห็บมัดให้คุณหมาป่า น้องแบมฉลาดจริง ๆ เลย คุณหมาป่าต้องดีใจแน่ ๆ ที่น้องแบมช่วยป้องกันเห็บมัดให้คุณหมาป่า



“คุณหมาป่าอันนี้แป้งของโคโค่ คุณป๊าบอกว่ามันช่วยป้องกันเห็บมัด งั้นเดี๋ยวน้องแบมทาให้คุณหมาป่านะฮะ" คุณหมาป่ารีบลุกขึ้นนั่งทันที แถมทำเสียงขู่ใส่น้องแบมด้วย คุณหมาป่าดื้อจริง ๆ



“คุณหมาป่า ไม่ดื้อนะฮะ โคโค่ยังไม่ดื้อเท่าคุณหมาป่าเลย มามะ น้องแบมทาแป้งให้" น้องแบมถือกระป๋องแป้งเข้าไปหาคุณหมาป่า แต่คุณหมาป่าเดินถอยหลังกรูด แถมทำเสียงขู่ไม่เลิกด้วย คุณหมาป่าทำอย่างกับน้องแบมถือไม้เรียวมาอย่างงั้นแหละ ก็แค่ทาแป้ง จะได้หอม ๆ แถมป้องกันเห็บหมัดด้วย



“คุณหมาป่า ถ้าเห็บคุณหมาป่าเข้าหูน้องแบมจะทำยังไงฮะ คุณม๊าบอกมันอันตรายมากเลยนะฮะ คุณหมาป่าไม่รักน้องแบมเหรอ"



น้องแบมทำเสียงอ้อน คุณหมาป่าจนมุมไปติดต้นไม้แล้วล่ะ น้องแบมพยายามจับหัวคุณหมาป่าไว้ แต่คุณหมาป่าเบี่ยงตัวไปมา เหมือนไม่อยากทาแป้ง



“คุณหมาป่าจ๋า เชื่อฟังน้องแบมนะ" น้องแบมอ้อนไปอีกรอบ และเหมือนรอบนี้จะทำให้คุณหมาป่าเริ่มเชื่อฟังน้องแบม จากที่ตอนแรกดิ้นพร่าน ก็เริ่มอยู่นิ่ง ๆ อย่างเชื่อฟัง "น่ารักที่สุดเลยฮะ"



น้องแบมชมคุณหมาป่า ก่อนจะเทแป้งไปทั่วทั้งตัวของคุณหมาป่า แป้งคลุ้งลอยกระจายไปตามลม ไม่รู้ว่าน้องแบมรู้สึกไปเองหรือเปล่า คุณหมาป่าทำหน้าเศร้าเหมือนจะร้องไห้เลย ทำไมคุณหมาป่าต้องกลัวแป้งด้วย น้องแบมไม่เข้าใจ โคโค่ไม่เห็นจะกลัวแป้งแบบคุณหมาป่าเลย



“อดทนอีกนิดนะฮะคุณหมาป่า น้องแบมทำเพื่อคุณหมาป่านะฮะ" น้องแบมลูบไล้ไปตามขนฟูคุณหมาป่า คิดว่าแป้งน่าจะทั่วตัวคุณหมาป่าแล้วล่ะ น้องแบมเลยหยุดทาก่อนจะเอามือไปวางบนหัวคุณหมาป่า แล้วลูบหัวเบา ๆ คุณม๊าบอกว่าหมาชอบให้คนลูบหัว



“เก่งมากฮะคุณหมาป่า" น้องแบมยิ้มกว้างใส่คุณหมาป่า แต่คุณหมาป่าทำหน้าบึ้งใส่น้องแบม ถ้าเห็บคุณหมาป่าหายไป คุณหมาป่าต้องขอบใจน้องแบม



“หาววว~ น้องแบมเริ่มง่วงแล้ว เรามานอนกันดีกว่าฮะ"



น้องแบมกวักมือเรียกคุณหมาป่าให้มานอน คุณหมาป่าเบี่ยงหน้าหนีเหมือนงอนน้องแบม แต่ก็ยอมเดินเข้ามาใกล้น้องแบมโดยดี แล้วคุณหมาป่าก็ทิ้งตัวลงนอน น้องแบมไม่รอช้ารีบเอาหัวไปหนุนขาคุณหมาป่า คุณหมาป่ายกขาอีกข้างหนึ่งมาพาดตัวน้องแบมไว้เหมือนกำลังกอดน้องแบม น้องแบมเริ่มหนาวแล้วล่ะ น้องแบมเลยขยับตัวเข้าไปกอดคุณหมาป่า งื้ออออ อุ่นจริง ๆ ด้วย



"นอนแล้วดีกว่า คุณหมาป่าห้ามดิ้นมาทับน้องแบมนะ รอบที่แล้วคุณหมาป่านอนทับน้องแบม น้องแบมหายใจแทบไม่ออก คิดว่าจะตายแล้วซะอีก"



คุณหมาป่าก็ยังนอนนิ่ง แต่น้องแบมรู้ว่าคุณหมาป่าฟังที่น้องแบมบ่นรู้เรื่อง



“น้องแบมรักคุณหมาป่านะฮะ"



แล้วน้องแบมก็กอดคุณหมาป่าแน่นเข้าไปอีก น้องแบมชอบบบบบ ชอบขนนุ่มๆ ของคุณหมาป่า น้องแบมหลับสบายทุกครั้งที่ได้กอดคุณหมาป่า คุณหมาป่าอบอุ่น แถมหอมด้วย น้องแบมเอาคุณหมาป่าไปเลี้ยงแทนโคโค่ได้ไหม











“คุณ...หมา... ป่า"



คนตัวเล็กขยับตัวไปมา ละเมอร้องเรียกผู้เลี้ยงดูแม้ในขณะที่ตายังปิดแน่น พลิกตัวไปทางไหนก็ไม่ได้สัมผัสความนุ่มจากขนนุ่มฟูของหมาป่าหนุ่ม เมื่อคลำหาคุณหมาป่าไม่เจอ แบมแบมจึงเปิดตาหนัก ๆ ของตัวเองขึ้นมา ก็พบว่าตัวเองนอนเพียงลำพัง มือเล็กยกขึ้นมาขยี้ตาตัวเอง หันมองซ้ายขวาตามหาร่างสัตว์ขนฟู



“หรือคุณหมาป่าจะไปหาผลไม้ให้น้องแบมกิน"



โดยปกติมาร์คจะอาศัยช่วงที่แบมแบมหลับ ออกไปหาผลไม้แต่เช้า กลับมาทันก่อนคนตัวเล็กตื่นทุกที แต่วันนี้แบมแบมรู้สึกตื่นเร็วเกินไป เลยทำให้ต้องเคว้งคว้างแบบนี้



แบมแบมนั่งทำหน้ามู่ ตาปรือในสภาพกึ่งหลับกึ่งตื่น อยากจะหลับต่อแต่ก็นอนไม่หลับแล้ว เพราะถ้าไม่มีขนนุ่ม ๆ แบมแบมก็ข่มตานอนต่อไม่ได้ แอบสัปหงกไปรอบหนึ่ง ตัวเซจนหัวเกือบฟาดไปที่พื้น รู้สึกตัวตื่นอีกที จึงลุกขึ้นยืนเพื่อจะไปอาบน้ำเผื่อจะทำให้ตัวเองได้ตาสว่าง



มือเล็กจับไปที่เสื้อผ้าที่ซักตากไปเมื่อคืน มันแห้งพอใส่ได้ แม้ว่าตรงปลายจะแอบชื้น แต่ก็ยังพอทนใส่ต่อได้ แบมแบมหยิบเสื้อผ้ามากอดไว้ในอ้อมกอดตัวเอง เดินตาปรือไปที่ริมน้ำตก วางทุกอย่างไว้ตรงโขนหิน รวมทั้งถอดผ้าคลุมสีแดงที่คลุมร่างไว้



ทันทีที่เท้าสัมผัสกับน้ำเย็น ก็รู้สึกตื่นตัวขึ้นมาทันที สาดน้ำเข้าไปที่หน้าสองสามที ก็ตาสว่างแล้ว คนตัวเล็กนั่งลงแช่ตัวไปในน้ำ แม้จะรู้สึกแปลกที่นี่เป็นครั้งแรกที่ได้อาบน้ำคนเดียว แต่คิดว่าก็สบายดี เพราะจะได้แช่น้ำนาน ๆ โดยที่ไม่ต้องโดนคุณหมาป่าบังคับให้ลุกออกจากน้ำ



รู้สึกสดชื่นกับการแช่น้ำครั้งนี้ ฟังเสียงน้ำไหลยิ่งรู้สึกผ่อนคลาย บวกกับเสียงนกร้องในยามเช้าแบบนี้ มันช่างสุนทรีเสียจริง ๆ คนตัวเล็กหันซ้ายหันขวา มองดูนกดูไม้อย่างเพลินใจ



“หือ?” สายตาไวเห็นอะไรแวบ ๆ อยู่หลังโขนหิน มองไม่ค่อยถนัดจึงขยับเข้าไปดูใกล้ ๆ



มือเล็กเกาะหินก้อนโตไว้ โผล่หน้าแอบมองบางอย่างที่อยู่หลังนั่น แต่แล้วดวงตาต้องเบิกกว้าง มือเล็กยกขึ้นมาขยี้ตาเช็คว่าตัวเองไม่ได้ตาฝาดแน่ ๆ เพราะตรงหน้านั้นมีร่างของหนุ่มสูงโปร่งกำลังอาบน้ำอยู่!!



ร่างเปลือยเปล่าเผยผิวขาวเนียนละเอียด หยดน้ำเกาะตามกล้ามหน้าท้องที่เป็นลูกสวย แขนแน่นยกขึ้นเสยผมสีน้ำตาลเข้มเปียก ๆ ของตัวเอง เผยกล้ามแขนแน่นที่น่าหลงใหล ริมฝีปากเข้ารูปเผยอออกเล็กน้อย ดั้งโด่งเป็นสันสวยปลายโค้งมนเล็กน้อยมีหยดน้ำเกาะอยู่ตรงปลายจมูก ทุกส่วนที่อยู่บนร่างของเขามันช่างเข้ากันอย่างพอดิบพอดี



แบมแบมอ้าปากค้าง ตะลึงกับร่างงามของชายที่อยู่ตรงหน้า แบมแบมไม่เคยเห็นใครที่หล่อเพอร์เฟ็กต์ขนาดนี้ ยิ่งมองก็ยิ่งใจเต้นแรง



แต่แล้วแบมแบมต้องสะดุ้งโหยง เมื่อเขาหันหน้ามองมาทางนี้ คนตัวเล็กรีบหลบไปอยู่หลังโขนหิน ห่อตัวซ่อนไปในน้ำใส หัวใจดวงเล็กเต้นแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ ใบหน้าหล่อเหลานั้นยังตราตรึงอยู่ในภาพความทรงจำ นึกไปถึงหน้าคนคนนั้นหน้าก็ร้อนฉ่าขึ้นมาทันที ไม่รู้ว่าเมื่อกี้เขาจะเห็นแบมแบมหรือเปล่า แต่ก็ยังอยากจะเห็นหน้าหล่อเหลานั่นอีกสักครั้ง



แบมแบมจึงหันกลับไปดูอีกรอบหวังจะได้แอบมองเขา แต่แล้วก็ต้องสะดุ้งถดตัวหนีเพราะตกใจ เพราะชายแปลกหน้าคนนั้นมายืนตรงนี้แล้ว แปลว่าเขาเห็นแบมแบมสินะ



แขนแกร่งท้าวกับก้อนหินก้อนโต เม็ดน้ำร่วงหล่นจากผมของเขากระทบกับน้ำใส แสงอาทิตย์กระทบกับหยดน้ำบนเรือนร่างชายหนุ่ม ทำให้หยดน้ำกลายเป็นเพชรเม็ดเล็กที่ระยิบระยับสร้างออร่าให้กับเขามากยิ่งขึ้น



“แอบดูฉันอาบน้ำเหรอ" เขาเอ่ยถาม คนตัวเล็กรีบส่ายหัวเป็นการปฎิเสธ ทั้งที่จริงแล้วก็ตั้งใจแอบดูเขาอาบน้ำจริง ๆ นั่นแหละ



“เปล่านะฮะ น้องแบมไม่ได้แอบดู" คนตัวเล็กหลบสายตาคมนั่น แต่ถึงหลบก็ยังอยากเห็นหน้าหล่อเหลานั่น แบมแบมจึงแอบรอบมอง แต่พอเห็นเขายังจับจ้องอยู่ ก็ต้องหลบสายตาอีกครั้ง



“น้องแบมไม่คิดเลยว่าน้องแบมจะได้คุยกับคนตัวเป็น ๆ น้องแบมเหงาปากมานานมากเลยฮะ" อีกฝ่ายเลิกคิ้วทันที อาการเกร็งของคนตัวเล็กเริ่มเปลี่ยนผ่อนคลาย ร่างเล็กขยับตัวไปชิดกับโขดหิน คนตัวสูงคิดครุ่นอยู่สักพัก เหมือนกำลังคิดอะไรบาง สุดท้ายก็ผ่อนลมหายใจออกมา ก่อนจะหย่อนตัวลงนั่งข้าง ๆ คนตัวเล็ก



“ทำไมคุณพี่ชายถึงอยู่คนเดียวเหรอฮะ" คนตัวสูงไม่ตอบ แต่ตายังจับจ้องไปที่คนตัวเล็ก แบมแบมเห็นเขาเงียบไปเลยหันมาสบตาเขา



เห็นหน้าใกล้ ๆ ใจก็ยิ่งเต้นแรงมากยิ่งขึ้น คนตัวเล็กยกมือมากุมที่ฝั่งซ้าย รู้สึกได้ว่าหัวใจเต้นแรงมาก แต่แล้วหัวใจก็แทบหยุดเต้นไปทันที เมื่อมือหนายกขึ้นมาลูบแก้มกลมของตนเบา ๆ



แบมแบมรู้สึกหายใจไม่ออก เกิดมาไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน หรือว่ากำลังจะป่วย



“คุณพี่ชายฮะ น้องแบมว่าน้องแบมต้องป่วยแน่ๆ" คำพูดของคนเล็กทำคนฟังตกใจไม่น้อย มือหนาที่ลูบแก้มกลมเปลี่ยนมาแตะหน้าผากคนตัวเล็กแทน "หัวใจของน้องแบมเต้นแรงมากเลยฮะ น้องแบมต้องป่วยแน่ ๆ"



และคำพูดนั้นทำมือหนาต้องหยุดชะงักทันที มุมปากยกขึ้นเป็นการยิ้ม และภาพตรงหน้าทำให้คนตัวเล็กหน้าแดงขึ้นมาอย่างหาสาเหตุไม่ได้



“คุณพี่ชาย... ชื่ออะไรเหรอฮะ น้องแบม ชื่อแบมแบมนะฮะ"



ตาคมไล่มองไปทุกส่วนบนใบหน้าคนตัวเล็ก ริมฝีปากเอิบอิ่มเหมือนเยลลี่นั่นกำลังเย้ายวนเขา จนต้องเผลอกัดริมฝีปากตัวเองเพื่อระงับอารมณ์ไว้ แบมแบมจ้องหน้าคนตรงหน้าอย่างลุ้นคำตอบ เมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังรอชื่อ จึงเบี่ยงหน้าหนีเพื่อเป็นการป้องกันไม่ให้ตัวเองสนใจปากเอิบอิ่มนั่น



ฉันชื่อ มาร์ค... มาร์ค ต้วน"







อ๊ายยยย อ๊ายยยย อ๊ายยยย กรี๊ดร้องดังมากกกกก

ประเด็นคืออออ เค้าร่างกายเปลือยเปล่าทั้งคู่ กรี๊ดดดด 

อีไรท์หื่นขึ้นมาทันที 55555555555555

โอ้ยยยยยย คุณหมาป่ามาร์ค หล่ออะไรปานนี้ 

แต่งเองยังบิด 55555

แอบสงสารมาร์คที่โดนแบมแบมทาแป้งกันเห็บให้ 5555


1 คอมเม้น = ล้านกำลังใจแก่ไรท์คนนี้ จุ๊บๆๆ 


ฝากสตรีมแท็กด้วยน้าา #คุณหมาป่ามบ 


จุ๊บบบ


ถ้ามีคำผิดเดี๋ยวไรท์กลับมาแก้นะค่าา 




แหะ ๆ ไรท์มาปล่อยคู่นี้ให้หายคิดถึงก่อน 

เดี๋ยวจะรีบกลับมาน้าา อาจจะได้อัพพรุ่งนี้ 

กำลังแต่งฉากน้องแบมกับคุงหมาป่า อ๊ายยยยยยยยยย 

อื้อหือออออ แจ๊คสันนนนน คนหื่น 


แล้วจะรีบกลับมานะจุ๊บ





ตอนไรท์แต่งตอนฉากที่มาร์คจับปลา ไรท์นึกถึงมาร์คตอนรายการไอก็อต 5555

ที่มาร์คจับปลาแล้วตะโกน แกเป็นของช้านนนน 5555 เสียงลอยมาเลย 555 

แบมแบมมมมม เจ้าเด็กอันตรายยยยยย อ๊ายยยย

คุณหมาป่าาา คิดอะไรกับยัยก้อนฮะ แอบทะลึ่งนะเนี่ย 5555555555

คืนนี้ที่ตะหนูไร้เสื้อผ้า คุณหมาป่าจะทนได้ไหมน้าา 

ติดตามต่อเน้อออ 

ขอกำลังใจด้วยค้าฟฟฟ 

1 คอมเม้น = พันล้านกำลังใจให้แก่ไรท์ 

ติดแท็กได้นะค่า #คุณหมาป่ามบ 


ถ้ามีคำผิดหรือมีคำผิดตก ขออภัยนะค่า เดี๋ยวไรท์มาแก้น้า 

หึหึ จุ๊บ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 380 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,463 ความคิดเห็น

  1. #3416 9Unknown9 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 01:29
    วงวารพิจ๋า แต่พิก็ร้ายใช่ย่อยนาาา55555
    #3,416
    0
  2. #3314 lovemarkbam_got7 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 15:25
    ทแหวจไำสย-กบฟดีนดยดบไ
    #3,314
    0
  3. #3303 GPAPP1362 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:22

    สงสารคุณหมาป่าโดนใช้เหมือนทาสเลย แต่ก็ต้องยอมเพราะแพ้ลูกอ้อนของแบม งื้อออน่ารักอะ!!❤️

    #3,303
    0
  4. #3240 นักโทษหมายเลข0 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 12:39
    กรี้สสสสสส คือชอบ!!!!
    #3,240
    0
  5. #3230 Nattitap (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 02:46
    ตลกก็ตลก

    น่ารักก็น่ารัก

    ฮรือออออ
    #3,230
    0
  6. #3178 นกกระเรียนขนขาว (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2561 / 18:46
    ยอมทุกอย่างเพื่อน้องแล้วคูมหมาป่า 5555555. น่ารักจริงๆ
    #3,178
    0
  7. วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 23:09
    เเกเป็นของช้านนนนน!มาร์คน่ารักเเพ้ลูกอ้อนเเบม55
    #3,119
    0
  8. #3041 kor_kod1 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 17:07
    สงสารคูมหมาป่าา555555
    #3,041
    0
  9. #3039 ojay2 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 16:31
    กรี้ดดดดด มาในร่างคนน ตลกกน้องง คือมาร์คก็ยอมอ่ะ 5555555
    #3,039
    0
  10. #3019 bbboobb (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 12:42
    แบมก็ใสไปํ
    #3,019
    0
  11. #3005 NaaNam_1 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 23:51
    โอ๊ยยย ชอบอะชอบบบบ ฮื่ออออ
    #3,005
    0
  12. #2989 Wstyle_x (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 00:17
    เขินตัวบิดตัวเกร็งไปหมดแล้ว55555555
    #2,989
    0
  13. #2941 impraan17 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 14:09
    หล่อ ตามจินตนาการ หนังวอลดิสนี่ย์ พี่หล่อใจสั่นมากเลย เปิดตัว/ด้ใจเต้นโครมครามตามนัองแบมเลย
    #2,941
    0
  14. #2869 JKEve_ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:29
    ได้เจอกันตอนเป็นคนแล้ววว
    #2,869
    0
  15. #2822 msuppaluck (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 16:10
    เขินเบอร์แรงเลย
    #2,822
    0
  16. #2809 RukDeeNan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2560 / 11:37
    โอ๊ยยย จะตายแล้วเด้อ น้องแบมนู๋ก็ยั่วตาใสไปนะลูก
    สงสารยองแจ ลูกแม่~ โดนข่มเหงรังแกมาตั้งเดือนนึง ทำไทำกับน้องแบบนี้แจ็คสันนนน รอแม่ก่อนนะ แม่จะเอาคีมตัดโซ่มาช่วยนู๋
    #2,809
    0
  17. #2745 tektiannie (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2560 / 00:38
    ขำคุณหมาป่ามัคคึ น่าร้ากกกก ยอมแบมทุกอย่างเลย
    #2,745
    0
  18. #2739 ออมม่า (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 07:22
    ใจทำด้วยอะไร คุยกันในสภาพเปลือยป่าว ขนาดนี้ คนอ่านจะตาย
    #2,739
    0
  19. #2731 Eve-krD (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2560 / 11:04
    ตลกคุณหมาป่ากลัวแป้งอ่ะ55555+ งื้ออออ

    ทไมน้องแบมน่ารักแบบนี้ ขำที่บังคับคุณหมาป่าไปทำนู่นทำนี่ โง้ยยย ลูกแม่ มาหอมหัว5555+



    ..คุณหมาป่าต้องอดทนมากแค่ไหนนะ 555+
    #2,731
    0
  20. #2698 Mewpattra (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2560 / 23:35
    เฮียเบาๆหน่อยนะนะของเค้าจะเเย่เอาาา
    #2,698
    0
  21. #2697 Mewpattra (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2560 / 23:35
    แบมเเค่ทาเเป้งเห็บให้ถึงกับต้องมาอาบน้ำเลยหรอออคุมมาร์คคคคคคึ
    #2,697
    0
  22. #2680 VivoV5 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2560 / 14:30
    อยากมีคุณหมาป่าเป็นของตัวเองเหมือนน้องแบมบ้างจังง
    #2,680
    0
  23. #2650 PaulaPum (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 11:58
    อยากมีคุณหมาป่าไว้บ้าง งื้อออ
    #2,650
    0
  24. #2578 aorche (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 20:38
    กรีดร้องงงงงง
    #2,578
    0
  25. #2573 MBAIYW (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2560 / 20:00
    น้องแบมจะรอดมั้ยคะ คุณหมาป่าจ้องจะกินแต่น้องแบมอ่ะ ฮื้อออ
    #2,573
    0