คัดลอกลิงก์เเล้ว

[Fic Assassination classroom] Valentine นี้ ขอเถอะนะ!

โดย sakinai

วันวาเลนไทน์ทั้งที ขอทำช็อตโกแลตเหมือนคนอื่นมั่งเถอะ ไม่ว่ายังไงก็ต้องทำให้ได้!

ยอดวิวรวม

1,420

ยอดวิวเดือนนี้

4

ยอดวิวรวม


1,420

ความคิดเห็น


7

คนติดตาม


27
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  20 มิ.ย. 61 / 20:25 น.
[Fic Assassination classroom] Valentine นี้ ขอเถอะนะ! | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
    สวัสดีค่ะะ เค้าชื่อเมย์ ก็พึ่งแต่งฟิคเรื่องแรกนะ
ขอแต่งเป็น Special Valentine นะ
แต่งยาวไม่ไหวจริงๆ
อาจจะแต่งไม่ดียังไงก็ขอโทษด้วยนะ
แนะนำตัวละคร








 
 
ปล.สนุกไม่สนุกยังไง คอมเม้นให้เค้าด้วยนะ T^T
cr.sqw

เนื้อเรื่อง อัปเดต 20 มิ.ย. 61 / 20:25

บันทึกเป็น Favorite


Karumana special valentine

        วันนี้เป็นวันก่อนวันวาเลนไทน์ หญิงสาวที่มีความรักก็จะออกมาซื้อวัตถุดิบเพื่อทำช็อกโกแลตให้กับคนที่ชอบแทนคำสารภาพรัก ทุกๆร้านแน่นหนาเต็มไปด้วยลูกค้าที่ต้องการวัตถุดิบทำช็อตโกแลต รวมถึงสาวน้อยร่างเล็ก สวมแว่น และถักเปียไว้ที่ผม ที่ตั้งใจจะมาซื้อวัตถุดิบเช่นกันแต่ปรากฏว่า

        ช็อตโกแลตหมดแล้วหรอคะ?” สาวน้อยถามพนักงานที่หน้าแคทเชียร์

        ขอโทษนะคะ วันนี้มีลูกซื้อช็อกโกแลตเยอะมากเลยน่ะค่ะ ไม่มีเหลือเลยล่ะค่ะ ต้องขอโทษจริงๆนะคะ แต่คุณลูกค้าลองใช้สตอเบอรี่แทนไหมล่ะคะพนักงานเสนอตัวเลือกอีกทางให้สาวน้อย

        “เดี๋ยวสิเธอ! ผู้ชายที่ไหนเขาชอบสตอเบอรี่กันยะพนักงานอีกคนพูดเสริม แต่สาวน้อยก็นึกไปถึงสิ่งที่เขาดื่มมาทุกเช้า มันก็ไม่ได้ทำให้สาวน้อยตกใจอะไร

        สตอเบอรี่หรอ? มันจะออกมาอร่อยไหมน้า ^^” สาวน้อยพูดพึมพำออกมาด้วยหน้าตายิ้มแย้มก่อนจะหยิบวัตถุดิบที่พนักงานเสนอมาวางหน้าแคทเชียร์

        เอาจริงหรอคะ คุณลูกค้า!?” พนักงานที่พูดเสริมถามสาวน้อยอย่างตกใจ

        “ค่ะ ก็มันน่าลองออกนี่คะ ^^”

        “นี่ค่ะ ได้แล้วค่ะ ขอบคุณนะคะ

        หลังจากที่เธอซื้อวัตถุดิบเสร็จแล้ว ก็เดินทางกลับบ้าน เพื่อตั้งใจจะไปทำช็อตโกแลตให้กับเขาคนนั้น ในระหว่างที่กลับบ้าน เธอก็เดินชนกับผู้ชายคนหนึ่ง

        โครม!!

        “ขอโทษนะคะสาวน้อยขอโทษและรีบเก็บวัตถุดิบที่ตก

        “อ้าว!โอคุดะซัง ออกมาซื้อวัตถุดิบทำช็อตโกแลตกับเขาด้วยหรอ..” ชายหมุ่มที่ถูกชนพูดขึ้น มันทำให้สาวน้อยต้องเงยหน้ามาทันทีเมื่อรู้ว่าเสียงนั้นเป็นใคร

        คะ..คารุมะคุง!!” ใบหน้าที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดี มันทำให้เธอกระวนกระวายใจทันทีเมื่อรู้ว่าเป็นเขา เพราะมีแค่เขาคนเดียวที่ไม่อยากให้รู้เรื่องนี้ที่สุด

        “โย่! โอคุดะซัง ^^” ชายหนุ่มทักสาวน้อยก่อนจะช่วยเธอเก็บวัตถุดิบ

        สวัสดีจ๊ะ คารุมะคุงสายน้อยทักกลับอย่างหลบสายตา และทั้งเนื้อทั้งตัวของเธอสั่นไปหมด

        “โอคุดะซัง ทำให้ใครหรอชายหนุ่มถามสาวน้อยด้วยหน้าตายิ้มแย้มเหมือนทุกครั้ง

        ป่าวหรอกค่ะ แค่อยากลองทำเฉยๆ

        “ว้าาา หน้าเสียดายจัง ถ้าโอคุดะซังทำให้ใครซักคนล่ะก็ คนๆนั้นโชคดีจังเลยเนอะชายหนุ่มพูดด้วยความเสียดาย แล้วเดินจากไป

Okuda part

        ใครจะไปกล้าบอกล่ะคะ ว่าทำให้คารุมะคุง ถึงจะบอกว่าอยากลองทำเฉยๆก็เถอะ แต่ตั้งใจจะทำให้คารุมะคุงอยู่แล้วนี่คะ ยังไงพรุ่งนี้ก็ต้องให้ให้ได้เลยค่ะ ชั้นคิดในใจก่อนจะเดินกลับบ้านไปทำช็อกโกแลตรสสตอเบอรี่ให้กับเขาพรุ่งนี้

        กลับมาแล้วค่ะ

        “กลับมาแล้วหรอจ๊ะ มานามิ โอ้! นั่นวัตถุดิบทำช็อกโกแลตหรอจ๊ะเสียงของผู้เป็นแม่ถามขึ้น

        ค่ะแม่

        “คิกๆ คนๆนั้นเขาเป็นคนยังไงหรอจ๊ะคุณแม่ถามด้วยความอยากรู้

        เขาก็เป็นคนที่เก่งมากเลยล่ะค่ะ ทั้งเรื่องเรียนแล้วก็เรื่องกีฬา(ทะเลาะวิวาท)ค่ะ เอ๋!!! แม่หลอกถามหนูหรอคะ!!” ชั้นที่คิดอะไรเพลินๆก็ตอบแม่ไปโดยที่ไม่รู้ตัว

        ป่าวนะจ๊ะ ตั้งใจทำนะลูก ^^” แม่ปฏิเสธก่อนจะยิ้มและเดินจากไป

         หลังที่แม่บอกชั้น ชั้นก็เดินไปห้องครัวพร้อมกับวัตถุดิบที่ซื้อมาและลงทำด้วยความตั้งใจ ชั้นใช้เวลาประมาณ 1-2 ชั่วโมงให้การทำ มันออกมาดูน่าทานมากเลยค่ะ ถึงจะแปลกจากช็อตโกแลตของคนอื่นๆก็เถอะ ชั้นรอจนถึงพรุ่งนี้ไม่ไหวแล้วล่ะค่ะ ชั้นเอาช็อตโกแลตไปแย่ตู้เย็นเพื่อไม่ให้มันละลาย

        วันรุ่งขึ้น

        ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง ชั้นห่อกล่องช็อกโกแลตและติดชื่อของคารุมะคุงไว้บนกล่องอย่างดี พร้อมที่จะให้ แต่ใจชั้นมันยังไม่พร้อมที่จะให้เลย พอคิดให้ยื่นให้ทีไร มันก็สั่นไปทั้งตัวเลยค่ะ

        สั่นไปทั้งตัวเลยนะมานามิ ^^” คุณแม่มาเกาะอยู่ข้างหลังชั้นพร้อมพูดหยอกล้อเล่น

        คุณแม่คะหนูเริ่มไม่มั่นใจแล้วล่ะค่ะ

        “ลูกต้องทำได้สิจ๊ะ ก็ลูกตั้งใจทำมาเพื่อเขาเลยนี่นา รีบไปโรงเรียนเถอะจ่ะ สู้ๆนะ ^^” คุณแม่ที่พูดให้กำลังชั้น พร้อมกับโบกมือให้

        ค่ะแม่ ขอบคุณนะคะ ^^” ชั้นตอบกลับแม่ พร้อมกับโบกมือให้เช่นกัน

Karma part

        ตุ๊กตาที่ผมตั้งใจซื้อให้โอคุดะซังเมื่อวานนี้ แต่พอผมได้ยินว่าแค่ลองทำช็อกโกแลตเฉยๆ มันก็รู้สึกเสียใจหน่อยๆนะ ผมควรให้เธอดีไหมนะ ผมเดินคิดไปเพลินๆก่อนที่จะถึงห้องเรียน วันนี้ทั้งห้องดูคึกคักเป็นพิเศษ เพราะเนื่องจากวันวาเลนไทน์ทุกคนต่างแลกกุหลาบกันอย่างมีความสุข ซึ่งมันขัดแย้งกับอารมณ์ของผมมาก แต่โอคุซังที่มาก่อนผมก็ไม่วี่แววว่าจะมีความสุขเหมือนกัน

        น่าเบื่อซะมัดผมอุทานออกมาก่อนที่จะเห็นกล่องช็อกโกแลตที่โอคุดะซังถือไว้ไม่ให้ใครเห็นอยู่ใต้โต๊ะ แต่มันก็หลบผมไม่พ้นหรอกนะ ผมนั่งหลังห้องสุด ทำให้ผมเห็นทุกอย่าง

        เป็นอะไรหรอคะ คารุมะคุงเสียงของริสึ ป้อมปืนใหญ่ที่เป็นนักเรียนใหม่ในห้อง E ดังขึ้นจากโทรศัพท์ของผม เธอคงไม่ได้ยิน เพราะผมใส่หูฟังอยู่

        กำลังคิดอยู่น่ะว่าจะให้ตุ๊กตากับเธอดีมั้ยผมตอบริสึไป

        เธอนี่ โอคุดะซังรึป่าวคะ คิกๆ ^^” ริสึถามก่อนจะ ค้นรูปโอคุดะซังในโทรศัพท์ของผม พร้อมเอามือปิดปากขำเล็กน้อย

        ริสึ!!! ถ้าคนมาเห็นจะทำไงห๊าาา ยัยบ้าผมว่าริสึก่อนจะมองดูรอบๆห้อง

        ริสึรู้หรอกค่ะ ถ้าริสึจะแกล้งคารุมะคุงละก็ มีวิธีที่ง่ายกว่านั้นเยอะ >w0” ริสึพูดก่อนจะชี้ไปทางป้อมปืนใหญ่ของจริงที่อยู่ข้างๆ

        “ชิ! ยอมก็ได้ผมยอมแพ้ป้อมปืนใหญ่ที่เจ้าเล่ห์เลยจริงๆ

Okuda part

        ชั้นได้ยินเสียงคารุมะคุงคุยกับริสึอย่างสนุกสนาน อยากรู้จังเลยค่ะว่าคุยเรื่องอะไรกัน แต่ถึงอย่างนั้น ชั้นก็คงยังไม่ได้ให้เขาอยู่ดี ชั้นถือมันตั้งแต่คาบแรก แต่ชั้นก็ไม่กล้าให้ซะที

        แอ๊ด!! เสียงออดเลิกเรียนดังขึ้น

        ของในถุงใบใหญ่นั้นมันอะไรกัน เขาเอามาให้ใคร แล้วทำไมเขาไม่ให้มันน้า??” ชั้นพึมพำออกมาพร้อมมองไปที่ถุงใบใหญ่ที่อยู่ข้างคารุมะคุง

        สนใจของให้นั้นด้วยหรอจ๊ะ โอคุดะซังเสียงของคายาโนะ เพื่อนสาวของชั้นถามขึ้นด้วยความอยากรู้

        คายาโนะจัง ได้ยินด้วยหรอคะ!?”

        “ก็พึมพำออกจะดังซะขนาดนั้น อยากรู้ก็เข้าไปถามเลยสิ ไปๆๆ ^^” คายาโนะผลักชั้นไปที่โต๊ะของคารุมะคุงแล้วเกาะอยู่หลังชั้น เหมือนกำลังจะบอกว่า ถามเขาไปสิ ไม่ถาม ชั้นไม่ปล่อยไปไหนแน่

        “คะ..คารุมะคุง

        “มีอะไรหรอโอคุดะซังคารุมะตอบชั้นพร้อมกับใบหน้ายิ้มแย้มที่เป็นปกติของเขา

        “นะ..ในถุงนั้นมะ..มีอะไรหรอจ๊ะชั้นถามไปด้วยเสียงตะกุกตะกัก แล้วอยู่ๆคายาโนะก็ปล่อยชั้นทิ้งไว้หน้าคารุมะคุง T//T

        “ ^^ ” คารุมะคุงไม่ได้ตอบอะไร เพียงแค่ยิ้มแล้วเอื้อมมือไปหยิบถุงใบนั้นยื่นมาให้ชั้น มันทำให้ชั้นตกใจมาก

        ผมซื้อให้โอคุดะซัง สุขสันต์วันวาเลนไทน์นะ…” หลังจากคารุมะคุงพูดเสร็จ เขาก็เดินมาจูบหน้าผากชั้นเบาๆ มันให้ชั้นและเพื่อนทั้งห้องอึ้งไปตามๆกัน แล้วเขาก็เดินออกไปจากห้อง

        “…”

        “โอคุดะซังๆๆๆเสียงคายาโนะเรียกเตือนสติของเพื่อนสาว พร้อมเขย่าตัวเบาๆ

        ค่ะ..คะ!” ชั้นหลุดจากภวังค์ด้วยเสียงของคายาโนะจัง แล้วชั้นก็ไม่ได้ให้ช็อกโลแลตอีกแล้ว ฮืออ T[]T

        “แหมๆ โอคุดะซังไปแอบคบลับๆกับหมอนั่นหรอ ไม่เบานะเนี่ย คิกๆๆ >[+++]<” เสียงของนากามูระซังแซวขึ้นมา มันไม่ตลกนะคะนากามูระซัง T^T

        ไม่ใช่นะคะ นากามูระซัง!!” ชั้นรีบปฏิเสธทันทีก่อนที่จะเข้าผิดกันมากกว่านี้ แต่ดูเหมือนว่าจะไม่มีใครเชื่อเลย

Karma part

        ตอนนี้ผมยังไม่ได้กลับบ้าน แต่ผมฟังที่เพื่อนพูดเกี่ยวกับผมกับโอคุดะซังอยู่ ถ้าเธอคบกับผจริงๆก็ดีสิ ผมคงหวังลมๆแล้งๆต่อไปล่ะนะ

        เป็นไปสวยเลยนะคะ คารุมะคุงเสียงของริสึดังขี้น

        อือผมตอบริสึ ผมจะรอกลับพร้อมกับโอคุดะซัง แล้วก็จะลองขอคบดูด้วย แต่ว่าเธอจะยอมคบกับผมมั้ยนะ

        คารุมะคุงกำลังคิดว่า ถ้าเธอคบกับผมได้จริงๆก็ดีสินะใช่ไหมคะริสึแทรกขึ้นมา

        ไม่ใช้เฟ้ย! =///=” ผมปฏิเสธพร้อมกับหันหน้าหนี อ๊ะ! โอคุดะซังออกมาจากห้องแล้ว เดินตามหลังไปดีกว่า

        ในระหว่างที่ผมเดินตามเธออยู่ จู่ๆเธอก็หยุดอยู่ตรงหน้าถังขยะ แล้วก็ถือช็อกโกแลต พร้อมกับพึมพำๆออกมา ไม่ได้ยินเลยแฮะ เดินเข้าไปใกล้ดีกว่า

        สุดท้ายก็ไม่ได้ให้ อุตส่าห์ตั้งใจทำแท้ๆ แต่ชั้นกลับไม่กล้าให้นี่สิ แย่จริงๆเธอกำลังจะทิ้งมันหรอ!?

        “อ้าวโอคุดะซัง บังเอิญจังเลยเนอะ เจอกันอีกแล้ว

        “คะ..คารุมะคุง!!” เธอเอาช็อกโกแลตนั่นซ่อนไว้ข้างหลัง หึ! หลบผมไม่พ้นหรอก

        “อะไรอยู่ข้างหลังน่ะ

        “มะ..ไม่มีจ๊ะ

        “ :) ” ผมยิ้มแล้วค่อยๆเดินเข้าไปใกล้เธอขึ้นเรื่อยๆ จนมือของผมสามารถฉวยเอาช็อกโกแลตมาได้

อ๊ะ! คารุมะคุงง เอาคืนมานะ!”

เอ๋ ช็อกโกแลตนี่มันมีชื่อผมอยู่นี่นาผมชูช็อกโกแลตไว้สูงๆ เพื่อไม่ให้เธอหยิบไปได้

คารุมะคุง เอาคืนมานะ!!”

ไหนๆมันเป็นก็ของผมแล้ว งั้นจะกินแล้วน้า อ้ามมมเธอหยุดไปซักพัก แล้วอ้าปากค้าง เหมือนกำลังลุ้นว่ามันจะอร่อยมั้ย

“…”

“…” ผมกินช็อกโกแลตเข้าไปแล้วประกบปากจูบกับโอคุดะซังทันที

“0///0” ผมกินช็อกโกแลตเข้าไปครึ่งนึง แล้วนำอีกครึ่งนึงส่งให้โอคุดะคุณผ่านการจูบ เหมือนว่าเธอจะกินหมดแล้ว ผมเลยถอนจูบออก

ช็อกโกแลตสตอเบอรี่ ผมชอบที่สุดเลยล่ะ โอคุดะซังแล้วผมก็จูบเธออีกที แต่ดูเหมือนว่าเธอจะรู้สึกตัว เลยพยายามดิ้น แต่ผมกอดเธอไม่ปล่อยให้เธอหนีไปไหน เมื่อผมรู้สึกเธอหายใจแรงขึ้น ผมก็ค่อยๆคลายจูบออก

คารุมะคุงแกล้งชั้นอยู่สินะคะ!” เธอตะคอกใส่ผม และพยายามดิ้นออกจากผม

ที่ทำไป ผมตั้งใจทั้งหมด ไม่ได้จะแกล้งโอคุดะซัง คบกับผมนะ…” ผมกอดเธอและกระซิบข้างหู

“..!!” เหมือนผมได้ยินเสียงสะอื้นมาจากเธอ ซึ่งก็ใช่จริงๆด้วย

อื้อ คารุมะคุงบ้า ฮือออ T///T”

หึ แฟนผมนี่น่ารักที่สุดเลย หยุดร้องได้แล้วน้า เดี๋ยวผมไปส่ง

นี่คารุมะคุง

มีไรหรอ โอคุดะซัง??”

ถือของให้หน่อยสิ แบร่

ล้อผมหรอ นี่แหนะผมวิ่งเข้าไปดึงแก้มโอคุดะซัง แต่ทว่าเธอดันสะดุดก้อนหินล้มซะงั้น

Okuda part

ว้ายย!!

โอ้ย…”

เจ็บไหมโอคุดะซังคารุมะคุงเข้ามาถามอาการชั้น แต่ทว่า

ทำอะไรอ่ะคะ คารุมะคุงจู่ๆเขาก็นั่งยองๆลง

ขึ้นมาสิ ผมไปส่งบ้านเองชั้นพยายามค่อยๆขยับตัวเองไปบนหลังของคารุมะคุง

ไปและนะ

จ้าหลังของคารุมะคุงนี่อุ่นจังเลย ^^

วั้นนี้ชั้นมีความสุขมากเลยค่ะ ตั้งแต่เขาเข้ามาในห้อง E มันก็ทำให้ชั้นสนใจเขามากขึ้นทุกวัน ถึงแม้ว่าเพื่อนจะบอกว่าเขาน่ากลัวก็เถอะ แต่ชั้นรู้สึกอุ่นใจทุกครั้งเมื่อเขาอยู่ด้วย ชั้นดีใจนะคะที่ได้มารู้จักกับคารุมะคุงแล้วก็เพื่อนๆทุกคนด้วย ที่ทำให้ชั้นมีความสุขขนาดนี้ ^^

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ sakinai จากทั้งหมด 2 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

7 ความคิดเห็น

  1. #7 นิยายคือชีวิต
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 23:14
    หุยยยยย พีคแต่ไปจูบผากเค้ากลางห้องละนะ ยังไปจูบเค้าแบยดื้อๆอีก โอ้ววว คารุมะ นายมัยขายยอดขายเหาอขายสะอีก เอ้อออออ // มีความฟินสรู๊งงงงงงงงง
    #7
    3
    • #7-2 นิยายคือชีวิต
      14 เมษายน 2560 / 23:18
      **เหนือ(จากเหาอ) **มัน //แก้แบบไม่จบไม่สิ้น-__-
      #7-2
    • 15 เมษายน 2560 / 01:30
      ใจเย็นนะตัวเองงง 555555
      #7-3
  2. #6 เรย์รี่
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 17:43
    เราโคตรมีความสุขขขขขขขขขข...มาก

    #6
    0
  3. วันที่ 3 พฤษภาคม 2559 / 09:15
    สนุกมากค่ะ
    #5
    0
  4. วันที่ 30 มีนาคม 2559 / 15:01
    ฟินกับคู่นี้ม๊ากมากกกกกกกก  
    คารุมะคุงรุกได้ดีมากกกกก ทำเอาฟินเลย>//<

    #4
    0
  5. วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 15:57
    ชอบบๆ แต่งฟิคคู่เดียวกันเลยย >< รออ่านอยู่นะะ
    #3
    0
  6. #2 โมโนซากะ มิโนริ
    วันที่ 14 ตุลาคม 2558 / 09:57
    ฟินมากค้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา

    แต่งได้ดีนี้คะ ลองแต่งยาวดูอีกครั้งสิคะ ชั้นว่ามันอาจจะดีก็ได้นะคะ สู้ๆ ค้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา จะะคอยเอาใจช่วยนะคะ
    #2
    0
  7. #1 Cikajung
    วันที่ 11 ตุลาคม 2558 / 21:57
    ต่อๆค่ะ
    #1
    0