○○Hello my girl! รักนาย เจ้าหญิงของฉัน!?○○

ตอนที่ 19 : ○ Chapter 17 เวลา ○

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,312
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    4 ก.พ. 55






17

เวลา

 

ไม่ว่าใครก็ต่างพูดเป็นเสียงเดียวกัน ว่าเวลาแห่งความสุขนั้นมักอยู่กับเราไม่ได้นาน ยิ่งเรามีความสุขมากเท่าไหร่ เจ้าเวลาก็จะยิ่งเตรียมตัวโบกมือบ๊ายบายเราเร็วขึ้นเท่านั้น...

ช่วงเวลาของฉันก็เช่นกัน

มาเที่ยวได้ไม่ทันไร รู้สึกตัวอีกทีฉันก็โผล่พรวดกลับมายืนอยู่หน้าประตูบ้านหลังเดิมเสียแล้ว ท่ามกลางใบหน้าบูดบึ้งของนายเค้กปอนด์ที่ยังคงบ่นกระปอดกระแปดถึงเรื่องไร้สาระที่เกิดขึ้นในคืนที่สองที่หัวหิน

และนั่นมันทำให้ฉันรู้สึก...

อยากจะเอากระเป๋าเดินทางทั้งหมดยัดเข้าปากพี่ชายตัวเองให้มันรู้แล้วรู้รอดกันไปเลย -_-^

“มันเกิดขึ้นได้ยังไง แกทำแบบนั้นได้ยังไง สาวๆ พวกนั้นกำลังจะตกลงปลงใจนั่งกับโต๊ะเราอยู่แล้ว ทำไมถึงไม่ดื่มกับเธอฮะ! นิวเยียร์! >O<^”

“แล้วทำไมแกไม่ดื่มซะเองล่ะ -_-;”

“ก็เห็นๆ อยู่ว่ายัยพวกนั้นอยากมานั่งกับเราเพราะแก ไอ้บ้าเอ๊ย! ทีตอนอยู่หอล่ะขนเบียร์มาเป็นลังๆ”

=O=;;”

นิวเยียร์ค่อยๆ เหลือบมามองหน้าฉันเล็กน้อย พร้อมกับส่งสายตาประมาณว่า อย่าไปเชื่อที่มันพูดออกมาด้วย =O= ฉันก็ไม่อยากจะเชื่ออยู่หรอกนะ แต่นายเค้กปอนด์เป็นผู้ชายที่ได้รับฉายาว่ากุเรื่องไม่เก่งที่สุดในโลกหล้า ฉะนั้นถ้าหากเค้าจะแฉเรื่องอะไรขึ้นมา เรื่องนั้นต้องเป็นเรื่องจริงอย่างแน่นอน!

และ... ให้ตายเถอะ เมื่อสองวันก่อนฉันบอกรักกับผู้ชายที่ขนเบียร์เป็นลังๆ มากินที่หอเหรอเนี่ย! T^T

“จำเรื่องนี้ไว้ให้ดีๆ ฉันไม่มีวันให้อภัยแกแน่! ยัยพายเน่ามาทางนี้หน่อย”

ฉันสะดุ้งโหยง (กำลังฟังเพลินๆ ) เมื่อนายเค้กปอนด์ผู้เปลี่ยนเรื่องไวปานสายฟ้าแลบเรียกชื่อฉันและกวักมือเรียกให้เดินเข้าไปหา อะไรของเขาอีกเนี่ย -*-

“คืนนี้...”

เสียงแหบห้าวของพี่ชายฉันกระซิบเข้าที่ข้างหู ในขณะที่นิวเยียร์ยืนขมวดคิ้วทำหน้างงอย่างสงสัยอยู่ข้างๆ อย่าทำเสียงหลอนแบบนั้นสิเฟ้ย! คืนนี้น่ะ คืนนี้แล้วยังไง! TOT;

“ศุกร์... สิบสาม!”

“กรี๊ดดดด! TOT

“ฮ่าๆๆๆ”

ว๊ากกกก! ไอ้พี่บ้า! หมอนั่นตะโกนใส่หูฉัน! ขี้หูฉันแทบจะออกมาเต้นบัลเล่ต์ให้ชมเป็นขวัญตากันอยู่แล้ว! T_T

แล้วนี่มันอะไรกันเนี่ย ศุกร์สิบสามงั้นเหรอ ทำไมวันที่สิบสามถึงเวียนมาเจอกับวันศุกร์ได้เร็วขนาดนี้ มันเหมือนเพิ่งเมื่อวานนี้เองที่นายเค้กปอนด์แอบหนีกลับมาจากหอในคืนวันศุกร์ที่สิบสาม และแกล้งปลอมเป็นผีเข้ามาหลอกฉันถึงในห้องนอน! พอนึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาฉันก็รู้สึกตัวสั่นอย่างไม่มีสาเหตุ T^T

ว่าแต่... ทำไมฉันถึงมายืนตัวสั่นอยู่ในอ้อมกอดของนิวเยียร์ได้ล่ะเนี่ย! TOT//

“อย่าลืมล็อคประตูห้อง ปิดหน้าต่างให้ดีๆ หึๆ”

“อะ ไอ้พี่บ้า! TTOTT”

“ก่อนเข้าห้องน้ำ ก็ดูให้ดีๆ หึๆ”

“หยุดน้า! TTOTT^”

“แล้วก็... เฮ้ย! ไอ้นิว เอาแขนออกจากตัวน้องฉัน -_-+”

=O=; ยังไม่ทันจะได้ฟังประโยคสุดท้าย นายเค้กปอนด์ก็ดันเปลี่ยนเรื่องขึ้นมากระทันหัน ก่อนจะยื่นมือมาดึงแขนฉันออกห่างจากนิวเยียร์ที่หันไปกระแอมไอเบาๆ ขอบคุณสวรรค์! ถ้าลองหมอนั่นพูดต่ออีกสักสองวิ ฉันอาจจะหนีออกจากบ้านไปนอนกับเพื่อนคนอื่นได้ในคืนนี้ TOT

“ถ้าไม่อยากโดนหลอกเหมือนเมื่อครั้งก่อน เธอต้องทำความสะอาดบ้านให้สะอาด เอาให้เอี่ยมเลยนะ”

“ไม่ทำคืนนี้ได้มั้ยเล่า! TOT

เพิ่งกลับจากหัวหินสภาพฉันยังไม่ทันได้ปรับตัว ก็จะใช้งานกันซะแล้ว! ขอฉันนอนดูซีรี่ส์อยู่ในห้องและแกล้งทำเป็นลืมไปว่าคืนนี้เป็นศุกร์สิบสามจะได้ไหม! T^T

“ไม่ได้!”

“TOT^”

“เมื่อเช้าพ่อเพิ่งส่งข้อความมาหาฉัน สองคนนั้นกำลังจะกลับมาเร็วๆ นี้ -_-+”

“ว่าไงนะ!”

“หูตึงรึไง พ่อแม่กำลังจะกลับบ้านแล้ว –O-

อ๊ากกกกก! ไม่นะ! ฆ่าฉันเลยเถอะ!

สามอาทิตย์ที่ผ่านไปไวเหมือนโกหกนั่น ฉันใช้เวลาอยู่ในบ้านโดยที่ยังไม่ได้ทำอะไรที่อยากทำสักอย่าง! ทั้งโปรแกรมดูซีรี่ส์ของฉัน ทั้งแอบจิ๊กขนมในตู้เย็นให้พุงกาง วันหยุดที่แสนวิเศษของฉันภายในบ้านหลังนี้ได้จมหายไปพร้อมกับมัจจุราชเค้กปอนด์ตั้งแต่หมอนี่ก้าวเท้ากลับเข้ามาในบ้าน! TOT

ว่าแต่... ถ้าพ่อแม่กำลังจะกลับมา...

แล้วนิวเยียร์ล่ะ

“ทำให้เสร็จๆ คืนนี้เลย พ่อฝากฉันมา ถ้าไม่อยากโดนเฉ่งแพคคู่ล่ะก็นะ -_-+”

“แล้วพี่ล่ะ”

“ฉันก็ดูหนังผีต้อนรับศุกร์สิบสามเหมือนทุกครั้งไง”

“ไม่ใช่ ฉันหมายถึง ถ้าพ่อกับแม่กลับมา”

“ฉันก็หนีกลับหอฉันสิ เรื่องอะไรจะอยู่ให้ถูกใช้งานกันล่ะ =O=”

จริงด้วย... ทำไมฉันถึงลืมไปได้นะ... นายเค้กปอนด์แวะมาที่นี่แค่ช่วงนี้เท่านั้น... นิวเยียร์ก็เหมือนกัน

ฉันยืนมองพี่ชายตัวเองที่เดินแบกสัมภาระไปหานิวเยียร์ซึ่งกำลังพยายามไขประตูบ้าน พร้อมกับเหม่อลอย

เมื่อไม่กี่อาทิตย์ก่อน ฉันเฝ้าภาวนาขอให้พ่อกับแม่กลับมาไวๆ

แต่วินาทีนี้...

ฉันกลับคิดตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง

 

9:30 PM

หดหู่...

ฉันเรียกสถานการณ์อันน่าอึดอัดนี้ว่า หดหู่

ถึงแม้ว่าพระอาทิตย์จะตกดิน และหนุ่มๆ ยังคงนอนฝันหวานกันอยู่บนห้องเพราะเหนื่อยจากการเดินทาง มีแค่ฉันเท่านั้นที่นั่งเหม่อลอยอยู่หน้าจอทีวีในห้องนั่งเล่น...

พร้อมกับเข็มนาฬิกาที่ค่อยๆ เดินไปอย่างช้าๆ

มีไม้กวาดอยู่ข้างตัวฉัน ไม้ถูพื้นที่เพิ่งเอาไปชุบน้ำ และบรรดาอุปกรณ์ทำความสะอาดบ้านต่างๆ นานา แต่สมองกลับสั่งการให้ร่างกายฉันนั่งนิ่งอยู่กับที่ราวกับถูกถ่วงน้ำหนักเอาไว้

ยัยพาย... นี่เธอกำลังทำบ้าอะไรอยู่เนี่ย! TOT

ทั้งๆ ที่รู้ว่าเวลาเหลือไม่มากแล้ว แต่ฉันกลับทำได้แค่นั่งจ๋องอยู่หน้าทีวีที่ดับสนิท บางทีพ่อแม่อาจโผล่หน้ามาจ๊ะเอ๋ฉันในเช้าวันพรุ่งนี้ หรือไม่ก็อาจจะเป็นคืนนี้ หรืออีกไม่กี่นาทีข้างหน้านี้!

แต่... ฉันจะทำอะไรได้กันล่ะ Y_Y

สิ่งที่ฉันฝันถึงมาโดยตลอด ก็คือการได้อยู่บ้านเงียบๆ คนเดียวแบบนี้

แต่ ณ เวลานี้ ฉันกลับอยากวิ่งขึ้นไปปลุกทุกคนให้ตื่นขึ้นมาอยู่ด้วยกัน พูดคุยกัน หรือจะกวนประสาทฉันก็ได้ ฉันคิดถึงภาพนายเค้กปอนด์ที่วิ่งวุ่นไปรอบๆ ห้อง ขณะเดียวกันฉันก็ยิ่งคิดถึงผู้ชายหน้าสวยที่ยืนมองการกระทำของพี่ชายฉันเงียบๆ ฉันคิดถึงกลิ่นอาหารหอมๆ ที่เขาทำ และเพลง I knew I loved you ที่เขาชอบร้อง

ถึงแม้เราจะใจตรงกัน แต่ก็ไม่มีอะไรที่จะยืนยันได้เลยว่า...

เขาจะไม่หายไป

ฟึ่บ!

ฉันสะดุ้งอย่างตกใจเมื่อรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนเบาๆ จากที่นั่งข้างๆ เมื่อหันไปก็พบร่างๆ หนึ่ง ที่เพิ่งทิ้งตัวลงบนโซฟาตัวเดียวกับฉัน เขายกมือข้างซ้ายขึ้นปิดปากหาวหวอดๆ ก่อนจะเอนตัวหลับตาลง

นะ... นิวเยียร์? =O=;

“ไม่เปิดทีวีเหรอ”

เขาถามทั้งที่ยังหลับตาอยู่อย่างนั้น

=O=;;

ส่วนฉันก็ได้แต่อ้าปากหวอเพราะคิดคำตอบดีๆ ไม่ได้! TOT

ฉันควรจะบอกเขาว่ายังไง บอกว่าฉันกำลังนั่งเหม่อเพราะกลัวเรื่องที่พ่อแม่กำลังจะกลับมาบ้าน หรือเรื่องที่ฉันกลัวว่าจะไม่ได้เจอเขาอีก ฉันควรจะบอกเขาไหมว่าฉันกำลังคิดถึงแต่เรื่องของเขาจนไม่เป็นอันเปิดทีวี! T^T

“ถาม ไม่ตอบ =_=”

เย้ยยย!! ฉันผงะไปจนชิดขอบโซฟา เมื่อจู่ๆ นิวเยียร์ก็ลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงียแล้วยื่นหน้าเข้ามาใกล้! T///T ผมซอยสีน้ำตาลส้มยุ่งๆ ของเขาแอบกระเด้งเป็นผมเป็ดออกมานิดหน่อยด้วย แต่ถึงอย่างนั้นผู้ชายคนนี้ถึงยังดูสวยอยู่เสมอ

โลกช่างไม่ยุติธรรมสำหรับผู้หญิงอย่างฉันเสียจริงๆ Y_Y//

“ฉะ ฉันนึกว่านายหลับอยู่ U_U//”

“เมื่อกี้หลับ แต่ตอนนี้ตื่นแล้ว”

แปลว่าถ้าฉันตอบนายก็ไม่ได้ยินอยู่ดีไม่ใช่หรือไง =_=;

“ฉันเปิดทีวีนะ”

เขาว่าก่อนจะหันไปหยิบรีโมทบนโต๊ะรับแขกขึ้นมากด

ในตอนนั้นเอง ที่ภาพห้องๆ หนึ่งปรากฎขึ้นบนจอ การเล่นแสงทึมๆ มืดๆ ทำให้ฉันรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีแปลกๆ เมื่อหันไปทางซ้ายก็พบว่านิวเยียร์กำลังอยู่ในท่าถือรีโมทชี้ไปทางทีวีพร้อมกับตาที่ยังไม่ตื่นดี เขาขมวดคิ้วเล็กๆ คล้ายจะปรับสภาพตา แต่จะอะไรก็ช่าง เพราะตอนนี้ความสนใจของฉันถูกดึงกลับมาหาทีวีอีกครั้งเมื่อห้องนอนในจอค่อยๆ มีความเคลื่อนไหว พร้อมกับเสียงๆ หนึ่งที่ดังขึ้นมา

“กรี๊ดดดดดดด!!! ช่วยยย... ด้วยยย!!!”

กรี๊ดดดดดดด!!! T[]T!

หนะ หนังผี! สิ่งที่ฉันกลัวที่สุดอันดับที่สองรองจากผีก็คือหนังผี! และตอนนี้ทีวีตรงหน้าก็กำลังฉายภาพหญิงสาวหน้าตาน่ากลัวคนหนึ่ง ในสภาพชุดขาวอันขาดวิ่นซึ่งชุ่มไปด้วยเลือด ผมยาวๆ ของเธอคลอเคลียอยู่ที่พื้น ก่อนที่กล้องจะซูมเข้าไปยลโฉมใบหน้านั้นอย่างจะๆ อีกครั้ง

กรี๊ดดดดด!!! T[]T

ฉันอยากจะกรีดร้องลั่นโลกด้วยความกลัว แต่ด้วยความเกรงใจคนข้างบ้าน ทำให้ฉันทำได้เพียงแค่เอามือปิดตาและเม้มปากไว้ให้แน่นที่สุดเท่าที่จะทำได้! ทำไมผีมันถึงยังไม่ไปสักทีล่ะ! แง้มดูแล้วดูอีก ก็ยังเห็นว่ามันอยู่ในจอไม่ไปไหน ฉันคิดว่าจะหันไปทำหน้าเศร้าแล้วบอกให้นิวเยียร์เปลี่ยนช่องสักที

แต่ทว่า...

Zzzz”

อ๊ากกก! เขาหลับไปแล้ว! T[]T

ซาวน์เอฟเฟคสุดหลอนในทีวียังคงดังกระแทกเข้ามาในหูฉันเป็นระยะๆ ทั้งเสียงร้องขอชีวิต เสียงหวีดสยอง เสียงเอะอะโวยวาย เสียงเลือดสาด หรือแม้กระทั่งเสียงหยดติ๋งๆ ของเลือด! ฉันไม่รู้ว่าตอนนี้ควรจะปิดหูหรือปิดตากันแน่! แต่ที่รู้ๆ คืออีตาคนข้างๆ หลับลึกได้ใจมากๆ ถึงแม้ว่าเสียงทีวีจะดังแค่ไหน เขาก็ยังคงหลับสนิทราวกับเจ้าหญิงนิทรา! (เป็นเจ้าชายไม่ได้ สวยเกิน T^T)

ฉันพยุงร่างอ่อนแรงของตัวเองให้ค่อยๆ คืบคลานไปข้างๆ จุดมุ่งหมายหลักอยู่ที่รีโมททีวีซึ่งอยู่ในมือของคนที่กำลังหลับปุ๋ย ท่ามกลางเสียงหวีดร้องของผีสาวที่ยังคงดังเป็นคอมโบเซท TOT แต่แล้วจู่ๆ เสียงหวีดนั้นก็ค่อยๆ เบาลง ก่อนที่ร่างของฉันจะถูกดึงเข้าไปใกล้กับคนตรงหน้า

และในวินาทีต่อมา... ฉันก็เข้าไปจมอยู่ในอ้อมกอดของเขาซะแล้ว! O_O//

“แบบนี้... โอเคขึ้นมั้ย”

ฉันหลับตาปี๋ พร้อมกับพยักหน้าขึ้นลงเบาๆ

ไม่ให้โอเคได้ยังไงกันล่ะ ตอนนี้นอกจากเสียงหวีดร้องจะหายไปแล้ว ฉันก็มองไม่เห็นภาพใดๆ นอกจากชุดนอนสีน้ำเงินของนิวเยียร์ที่แนบอยู่ตรงหน้า แถมยังได้ดมกลิ่นสบู่หอมๆ จากเสื้อเขาด้วย บ้านฉันไม่ได้ใช้สบู่ยี่ห้อนี้นี่นา ต้องหามาใช้บ้างแล้ว >.,<//

“ขอโทษนะ ไม่รู้ว่าจะกลัวขนาดนี้”

นิวเยียร์ลูบหัวฉันไปมา ในขณะที่ฉันนั่งฟังเสียงหัวใจที่เต้นรัวของเขาอย่างเงียบๆ

“ฉันปิดมันไปแล้ว...” เขาว่าอย่างนั้น

แต่สองมือกลับกอดฉันแน่นขึ้น แน่นขึ้น และดูไม่มีทีท่าว่าจะปล่อย ในขณะที่ฉันเริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติในการกอดครั้งนี้...

บางที... นิวเยียร์อาจจะรู้แล้วก็ได้ เรื่องที่พ่อแม่กำลังจะกลับมา

และเขาก็คงรู้ด้วย ว่าพี่ชายฉันไม่มีทางให้เราได้เจอกันง่ายๆ แน่

ฉันไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่... มันอาจเป็นสองนาที สิบนาที หรือยี่สิบนาที ที่เรากอดกันไม่ยอมปล่อย จนกระทั่งฉันเผลอหลับไป

 

10:40 PM

ที่อีกมุมหนึ่งของบ้าน หลังบานประตูห้องครัวซึ่งถูกแง้มเอาไว้ ผู้ชายคนหนึ่งกำลังยืนดูเหตุการณ์ทั้งหมดพร้อมกับขมวดคิ้วยุ่ง

เขาวางแก้วน้ำในมือแล้วเพ่งมองให้แน่ใจ ว่าตนไม่ได้ตาฝาด

ภาพที่เห็นน้องสาวตัวเองกำลังกอดกับเพื่อนซี้ยิ่งย้ำให้แน่ใจในความสัมพันธ์ของทั้งคู่ได้เป็นอย่างดี

แต่แทนที่จะเข้าไปห้าม เขากลับทำใจเย็นแล้วหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋าเสื้ออย่างระมัดระวัง

ปิ๊บ!

นาทีต่อมา ข้อความใหม่ถูกส่งออกไป พร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ซึ่งปรากฎขึ้นบนใบหน้าของพี่ชายวายร้าย

พ่อกับแม่ยังไม่ต้องรีบกลับนะฮะ

ผมจะขอเวลาติวหนังสือก่อนเปิดเทอมให้พายสักสองสามวัน

แล้วเจอกันฮะ –เค้กปอนด์-’

ดูเหมือนการลงมากลางดึกในครั้งนี้ จะทำให้เขาคิดอะไรดีๆ ขึ้นมาได้เสียแล้ว




 



เอานิวเยียร์มาเสริฟตอนดึกๆ ค่า!

ในที่สุดสองคนนี้ก็หวานกันน้อยลงสักตอน (เหรอ?)
ใกล้ตอนจบเข้ามาทุกทีแล้วนะคะ
ไม่รู้ว่าต่อไปพี่ชายตัวแสบจะก่อเรื่องอะไรอีก
ดูเหมือนว่าถ้าเรื่องนี้ไม่มีนายเค้กปอนด์ มันก็คงจะขาดสีสันไปเลยแฮะ =_=

นี่เป็นนิยายเรื่องแรกในชีวิตที่แต่งได้ถึง 111 หน้าแล้ว!
ตื่นเต้นกับตูนหน่อยเร็ว ฮิ้ววว >__<!
ทั้งนี้ทั้งนั้น ก็เพราะได้กำลังใจจากทุกคนมาตลอดยังไงก็ขอบคุณมากนะคะ <33
(ขอบคุณนักอ่านเงาทุกท่านด้วยค่ะ แค่เห็นยอดวิวแต่ละตอนขึ้นสม่ำเสมอไม่ทิ้งกัน ตูนก็นั่งอมยิ้มอย่างมีความสุขแล้ว)

ปล.1 ตูนเพิ่งเปลี่ยนนามปากกาใหม่นะ ใครเห็นอย่าเพิ่งตกใจไป ยังคงเป็นเจ้าเก่าคนแต่งคนเดิม
ส่วนสาเหตุที่เปลี่ยนก็เพราะ 1) กลัวซ้ำ 2) โอกาสซ้ำสูง (ชื่อน้องกระต่ายนี่โหลจริงๆ TT)
[แต่ชื่อใหม่ puppet' bunnyy ก็ยังเกี่ยวกับกระต่ายอยู่ดีนะ ฮ่าๆ]


ปล.2 ตอนนี้กำลังมีแผนจะลงเรื่องใหม่ค่ะ คงเปิดบทความไว้ก่อนแต่ยังไม่อัพเนื้อเรื่อง
เรื่องใหม่ที่ว่าตูนกะจะแต่งเผื่อส่งสำนักพิมพ์ด้วย (จริงจังสุดชีวิต =.,=) ใครชอบก็ฝากติดตามด้วยนะฮ้าฟ <33




แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ

To be cont..



Matesoul my




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

424 ความคิดเห็น

  1. #419 CHIBELLY~~ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2557 / 00:07
    อั้ยยย เค้กปอนด์น่าร๊ากกกอ่าาาา ><
    พี่ชายที่แสนดี ♡
    #419
    0
  2. #383 moko_cheese (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 เมษายน 2555 / 09:20
     พี่ปอนด์แกจะทำไรอีก 555
    #383
    0
  3. #307 ยัยตัวเล็ก :3 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2555 / 11:02
    เค้กปอนด์คิดจะทำอะไรอ่า >< !!!!!
    #307
    0
  4. #301 KyuhyunWife (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2555 / 21:11
    เค้กปอนด์จะช่วยน้องใช่มั้ย
    #301
    0
  5. #293 Mee (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2555 / 18:39
    โอ้ยยยย ไรท์เตอร์พิมพ์เป็หนังสือเลยเหอะชอยมากอะเรื่องนี้กรี๊ดสุดๆ!!>
    #293
    0
  6. #292 Praew (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2555 / 22:21
    มีแผนนน??
    #292
    0
  7. #291 lovelyGirl_P (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2555 / 22:16
    เขินนน >/////<
    #291
    0
  8. #290 ☀Relax☀ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2555 / 22:25
    เค้กปอนด์จะทำอะไร
    #290
    0
  9. #289 ribbonnie (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2555 / 15:40
    พิเรนท์ตลอดแหละนายเค้กปอนด์เนี่ย
    #289
    0
  10. #288 *0* (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2555 / 14:59
    กรี๊ดดดดดดดดดดดด



    เขินนนน > /// <



    อยากรู้ต่อ อัพไว ๆ น้าค่ะ
    #288
    0
  11. #287 อิอิ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2555 / 09:42
    ปีศาจเข้าสิงเค้กปอนด์ละ
    #287
    0
  12. #286 JG.smile (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2555 / 08:26
    เค้กปอรด์จะทำอะไร????????
    #286
    0
  13. #285 Violin flower (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2555 / 07:30
    น่ารักเกินไปแล้วววว
    #285
    0
  14. #284 Violin flower (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2555 / 07:07
    น่ารักที่สุดดดดดดดดด
    #284
    0
  15. #283 เชนดาว (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2555 / 01:14
    อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกก
    ชอบมากเลยค่ะ สนุกมากเลย
    เพลงก็เพราะ สนุกๆๆๆๆๆๆๆๆ
    เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #283
    0
  16. #282 wayry (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2555 / 01:00
     อร๊ายยยยยยยย กอดๆๆ ขอให้เค้กปอนด์ หนับหนุน ด้วยเถอะ เพี้ยง!!
    #282
    0
  17. #281 summer_key (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2555 / 00:28
    เค้กปอนด์ แกมีแผนชั่วอะไรในหัว
    #281
    0