○○Hello my girl! รักนาย เจ้าหญิงของฉัน!?○○

ตอนที่ 11 : ○ Chapter 9 หายนะ... หายแล้วนะ ○

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,802
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    25 ต.ค. 54






9

หายนะ... หายแล้วนะ =///=



 

“นิวเยียร์...”

เสียงของฉันแทบจะกลืนหายไปพร้อมกับอากาศ คนที่ฉันเรียกชื่อเดินมาหยุดอยู่ที่ข้างโต๊ะเรียบร้อยแล้ว เธอปรายตามามองฉันแว้บหนึ่ง ก่อนจะหันไปจ้องนายออกัสที่นั่งอยู่ถัดจากฉันอย่างเอาเรื่อง

สายตาแบบนั้น... มันหมายความว่ายังไง

“อ้าว แกรู้จักกับพี่คนสวยหรอกเหรอพายฟู O.O

“นั่นสิ ทำไมไม่แนะนำพวกเราบ้าง -3-

พวกเพื่อนๆ เอ่ยปากแซวในขณะที่ฉันนั่งไม่ติดที่แล้ว! O_O ฉันรีบผุดลุกขึ้นทันที!

“ไหนพี่ว่าจะไปขับรถเล่นไง...” ทำไมมาเร็วแบบนี้เนี่ย! U_U

“อืม... ขับเสร็จแล้ว” นิวเยียร์ยังไม่ละสายตาจากนายออกัส T_T

“ถ้างั้น... พวกแก ฉันขอตัวก่อนนะ” ‘…ผู้ปกครองมารับแล้ว อยากจะพูดประโยคนั้นออกไปใจจะขาด แต่พอเห็นแรงอาฆาตจากสายตาคนสวยที่ยืนอยู่ข้างๆ ฉัน ฉันก็ไม่สามารถปล่อยมุขใดๆ ออกมาได้ TOT ฮืออออ ทำไมต้องทำหน้าน่ากลัวแบบนั้นด้วย!

“เอ่อ... โชคดีละกันนะยัยพาย =W=;”

“บ๊ายบาย โอกาสหน้าเจอกันใหม่นะจ๊ะ”

“แหะๆ”

ดูเหมือนการปรากฎตัวในครั้งนี้ของนิวเยียร์จะสร้างความกระอักกระอ่วนใจให้แก่ทุกคนในที่นี้เป็นอย่างยิ่ง =_=; นอกจากยัยนับดาวจะสงบปากสงบคำอย่างไม่เคยเป็นมากก่อนแล้ว ยัยแจมยังเลิกกดบีบีเพื่อหันมายิ้มแหะๆ ให้ฉัน ส่วนนายออกัสนั่นเงยหน้าขึ้นมายิ้มหวานแล้วโบกมือหย็อยๆ ให้ และแน่นอนว่าในอีกสองวินาทีต่อมาเขาก็เป็นต้องทำเนียนเอามือมาลูบหัวตัวเองแทนบ๊ายบายฉัน เพราะเจอสายตาอาฆาตของนิวเยียร์ที่ส่งออกไปอีกรอบ

ยัยนี่เป็นอะไรไปเนี่ย!! >O<!

 

“คนนั้นใคร”

จู่ๆ คนข้างๆ ที่กำลังจับข้อมือฉันเดินไปตามทางเดินของสยามสแควร์ก็เอ่ยปากถามขึ้น ทำไมฉันถึงรู้สึกเหมือนคนใช้ที่ถูกคุณนายสวยไฮโซจูงยังไงก็ไม่รู้ ดูสายตาประชาชีที่มองมา (ทางฉัน) อย่างเหยียดหยามนั่นสิ ฉันว่าวันนี้ตัวเองแต่งตัวดีแล้วนะ แต่พอมาเจอนิวเยียร์ฉันก็ถูกรัศมีแสบตากลบหมดเลย แงงง T_T

“เอ่อ... คนไหนเหรอ”

ฉันแกล้งถามทั้งที่รู้อยู่เต็มอกว่าเธอหมายถึงใคร =_=;

“หมอนั่นไง ไอ้ลูกครึ่งนั่นน่ะ”

“อ๋อ! ออกัส...” ทำเสียงตกใจไปงั้นแหละ T_T

“อืม นั่นแหละ ไหนว่าอยู่หญิงล้วนไง ทำไมมีผู้ชายมานั่งด้วย”

“เพื่อนของแฟนเพื่อนน่ะ... เอ๊ะ! แล้วพี่รู้ได้ไงว่าฉันอยู่หญิงล้วน O_O”

ฉันจำได้ว่าตัวเองไม่เคยเล่าเรื่องที่โรงเรียนให้ยัยว่าที่พี่สะใภ้ฟังเลยนี่นา O_O

“เอ่อ... ไอ้ปอนด์มันบอกมา -_-;”

นิวเยียร์มีพิรุธอย่างเห็นได้ชัด =_=; แต่มันก็คงไม่แปลกหรอก ถ้าเขาจะรู้มาจากนายปอนด์นั่นน่ะ ก็เขาเป็นว่าที่พี่สะใภ้ฉันนี่นะ L

“แล้วเมื่อไหร่จะถึงรถสักที รถพี่จอดที่ไหนเหรอ”

“อืม... ที่ไหนนะ”

อ้าว ถามกลับแล้วฉันจะไปรู้เหรอ =_=^

“นี่ เอาดีๆ นะ นั่นมันรถพี่เค้กปอนด์ด้วย”

“มันไม่หายไปไหนหรอกน่า เชื่อฉันสิ”

ฉันก็อยากจะเชื่ออยู่หรอกนะ เพราะท่าทีของเธอดูไม่เหมือนคนทำของหายเลยสักนิด แต่ไอ้ที่พาฉันเดินลัดเลาะซอยนู้นซอยนี้ทั้งที่ไม่มีจุดประสงค์อะไร ไหนบอกว่าจะกลับแล้วไง -_-///

“ถ้าพี่ยังนึกไม่ออกว่าจอดรถไว้ไหน ฉันจะกลับไปนั่งคุยกับเพื่อนต่อแล้วนะ

อย่างน้อยมันคงดีกว่าการมาปล่อยให้แฟนพี่ชายตัวเองจูงข้อมือไปไหนมาไหนแบบนี้ ฉันกำลังรู้สึกผิดต่อพี่เค้กปอนด์อีกแล้ว... นิวเยียร์เป็นผู้หญิง ทำไมฉันถึงท่องมันไม่ขึ้นใจสักทีนะ สงสัยต้องกลับไปคัดอีกร้อยจบ T^T

“เอ่อ... ฉันไปละนะ”

ฉันค่อยๆ หมุนข้อมือออกจากมือของนิวเยียร์ แต่คนข้างๆ กลับล็อคมันไว้แน่นยิ่งกว่าเดิม! O_O

“ฉันไม่ให้ไป -_-

“ทะ...”

“ไม่ต้องถามว่าทำไม ไม่ให้ไปก็คือไม่ให้ไป”

“แต่ว่าเพื่อนๆ ฉัน...”

“อยากไปคุยกับไอ้ลูกครึ่งต่อรึไง”

คำพูดของนิวเยียร์ทำเอาฉันชะงักไปในทันที ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าไอ้การกระทำแบบนี้มันคือ...

“พี่หึงฉันเหรอ (._. )//”

เฮ้ย!! ฉันถามอะไรออกป๊ายยยย!!! O_O

ความเงียบของคนข้างๆ ทำให้ฉันเริ่มหายใจติดขัด ฉันถามผิดแล้ว จะถูกโกรธถูกเข้าใจผิดรึเปล่า T_T นิวเยียร์ค่อยๆ คลายมือที่จับข้อมือฉันเอาไว้ ก่อนจะเลื่อนมันมากุมมือฉันแทน! O_O/// พร้อมกับตอบออกมาสั้นๆ ว่า

“อืม”

อ๊ากกกกกกก!!! ทำไมถึงยอมรับกันง่ายๆ แบบนั้นล่ะ! TOT พี่เป็นว่าที่พี่สะใภ้ฉันนะ พี่คืนดีกับนายปอนด์แล้ว แล้วเราก็เป็นผู้หญิงนะ ผู้หญิงกับผู้หญิงหึงกันมันไม่ธรรมดาแล้วนะ เธอต้องฟังผิดแน่ๆ ใช่แล้ว ยัยนิวเยียร์ต้องได้ยินว่าฉันถามว่า พี่หิวเหรอแต่เฮ้ย! ประโยคนั้นมันมีคำว่า ฉันก็กลายเป็น พี่หิวฉันเหรอไม่ใช่แล้ววว!!! TTOTT)\ (เสียสติ)

“อืม... ฉันหึง”

รหัสได้รับการยืนยันเรียบร้อยแล้ว T_T///

“แล้วรู้อะไรไหม...”

“...” ไม่รู้ T///T

“ฉันหึงง่าย... หายยากซะด้วยสิ”

เขามีแต่โกรธง่ายหายยากไม่ใช่รึไงก๊านนน!!! >///<

“ละ แล้ว ฉันต้องทำยังไงถึงจะหายล่ะ T^T//”

ฉันรวบรวมความกล้าเฮือกสุดท้ายถามออกไป นิวเยียร์ขมวดคิ้วก่อนจะหันมามองฉัน พร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเล็กๆ

“แล้วเธอคิดว่าการจะทำให้คนคนนึงหายหึงได้นี่ต้องทำยังไงบ้างล่ะ J

ให้ตายเถอะ รอยยิ้มกับสายตาพราวแบบนั้นทำเอาหัวใจฉันเหมือนตกหลุมอากาศกระทันหัน! ฉันจะไปรู้ได้ยังไงล่ะว่าไอ้อาการหึงเนี่ยมันจะหายได้ด้วยอะไร เกิดมาเพิ่งเคยโดนหึงครั้งแรกเนี่ยแหละ แถมยังเป็นกับผู้หญิงซะด้วยสิ U_U//

“ให้เวลาคิดสามวินาที...”

อ๊า!!! >O<! มีการจับเวลาด้วย! สอบคณิตคิดเร็วยังไม่กดดันเท่านี้เลย!

“สาม...”

“...”

“สอง...”

“...”

“หนะ...”

“ไปเที่ยวกันนะ!! >_<///”

นะ นะ นะ นะ... ฉันได้ยินเสียงตัวเองเอคโค่อยู่ในหัวเลยทีเดียว TOT// ไม่รู้ว่าจะได้ผลไหมเพราะฉันไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นไปมองคนข้างๆ ที่ตอนนี้เงียบไปแล้ว วิธีนี้ฉันใช้เวลาโดนยัยนับดาวโกรธ พอชวนไปช้อปปิ้งยัยนั่นก็จะฟื้นคืนชีพหันมาคืนดีกับฉันทันควัน แต่รายนี้... หึงนี่สิ... =///=

                แหมะ~

อะไรบางอย่างแปะลงมาบนหัวของฉัน พร้อมสัมผัสที่ลูบไปมาอย่างแผ่วเบา ก่อนที่เจ้าของมันจะยื่นหน้ามากระซิบข้างหู ทำเอาหัวใจเต้นรัวจนแทบระเบิดออกมา

“ดีใจด้วย... คุณผ่านด่านแรก ^^”

 

ตอนนี้ฉันมาหยุดยืนอยู่ที่หน้าร้านไอศกรีมอีกครั้ง แน่นอนว่านี่ไม่ใช่ร้านเดิมกับเมื่อกี้ เพราะฉันคงไม่ดั้งด้นถ่อสังขารพาตัวเองย้อนกลับทางเดิม (ที่ค่อนข้างจะห่างไกล) เพียงเพราะคนข้างๆ บ่นว่าอยากจะกิน และถ้าได้กินไอติมเธอจะยอมให้ฉันผ่านอีกด่าน ซึ่งฉันก็ไม่ค่อยเข้าใจว่าเรากำลังเล่นเกมอะไรกันอยู่ =_=//

“ช็อคโกแลตชิพหนึ่งโคนได้แล้วครับ ^_^

ฉันยื่นมือไปรับไอศกรีมจากพนักงาน แต่คนจ่ายเงินกลับเป็นนิวเยียร์แทน =O=; อ้อ จริงด้วยสิ ฉันลืมไปว่าฉันซื้อมาให้ยัยนี่กินนี่นา พอเห็นไอศกรีมแบบนี้แล้วก็นึกเสียดายเจ้าเรนโบว์สามลูกซ้อนเมื่อกี้ ฉันเพิ่งกินไปได้แค่ลูกเดียวเอง นอกนั้นปล่อยให้มันละลายแล้วคนเล่นหมดเลย T_T

“อ่ะ ไอติมของพี่”

ช็อคโกแลตชิพใส่โคนถูกยื่นไปข้างหน้า แต่แทนที่จะรับ นิวเยียร์กลับขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจ แล้วชักมือไปกอดอกตัวเองซะอย่างงั้น! =O=

“เธอนี่ ไม่รู้จักวิธีง้อคนหึงจริงๆ นะ -^-

ฉันจะไปรู้ได้ไงเล่า ต่อให้เป็นคนอื่นก็คงงงเต๊กเหมือนกันนั่นแหละ ก็คนขี้หึงรายนี้เล่นงอนไม่เลิกเลยนี่นา L

“พี่จะให้ฉันทำไงล่ะ =_=;”

“แล้วเธออยากทำไงล่ะ

ฉันอยากกินเอง แฮร่~ =.,=

“เฮ้อ... งั้นใบ้ให้หน่อยละกัน”

พอถอนหายใจเสร็จ คำใบ้ก็ตามมา พร้อมกับสองมือของนิวเยียร์ที่ยื่นมากุมมือขวาของฉันซึ่งถือโคนไอศกรีมอยู่อย่างงงๆ ก่อนที่เธอจะออกแรงดึงมันเข้าไปใกล้ แล้วโน้มตัวลงมาเลียไอศกรีมโคน... ที่ฉันเป็นคนถือ! (ทับด้วยมือนิวเยียร์อีกที!) T///T

ตึกตัก~ ตึกตัก~

ไม่นะ... ฉันกำลังจะเป็นโรคหัวใจอีกแล้ว >///<

ตึกตัก~ ตึกตัก~!

จะกินจะเลียจะสูบไอติมก็ทำไปสิ ทำไมต้องเลียไปจ้องหน้าฉันไปแบบนั้นด้วย =///= แล้วไม่ทราบว่าจะละเมียดละไม ค่อยๆ แทะเพื่อใครกัน ถ้าฉันต้องอยู่ในสภาพนี้นานอีกสักนิด หัวใจฉันต้องกระเด้งออกมานอนตายอยู่บนพื้นแน่ๆ! >///<

“ว้า... หมดแล้ว L

นิวเยียร์ปล่อยมือฉันแล้วยืดตัวตรง ปากก็บ่นออกมาด้วยน้ำเสียงเสียดายสุดขีด >_<// เสียดายอะไรกัน หมดซะได้ก็ดีแล้ว รู้ไหมฉันหวั่นไหวแค่ไหนตอนที่ไอติมกำลังจะหมดโคนน่ะ ทั้งลมหายใจอุ่นๆ ที่เป่ารดมือ ไหนจะปากที่ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ราวกับจะกินมือฉันไปด้วยอย่างงั้นแหละ! T///T

ฉันเงยหน้าขึ้นเตรียมจะบ่นสักหน่อย แต่เสียงบ่นของฉันก็ถูกเปลี่ยนเป็นเสียงหัวเราะ ทันทีที่ได้เห็นหน้าของเธอ

“คิกๆๆ ฮ่าๆๆ >_<”

คราบไอติมเลอะรอบปากเลย ทำตัวเป็นเด็กๆ ไปได้ >_<//

“หัวเราะอะไร -^-

นิวเยียร์ยื่นหน้าเข้ามาถามฉัน กร๊ากก ยิ่งเห็นใกล้ๆ แบบนี้ยิ่งขำไปใหญ่เลย! >O<

“ฮ่าๆ ไอติม... ไอติมเลอะ”

“อ้าวเหรอ...”

เธอยกมือขึ้นแตะที่แก้ม แล้วไปแตะที่จมูก แล้วย้ายไปแตะที่คาง ซึ่งมันไม่ถูกสักจุด =_=;

“ไม่ใช่ตรงนั้นๆ >_<”

“แล้ว... ตรงไหนล่ะ”

“ตรง...”

นิ้วของฉันที่กำลังจิ้มไปยังมุมปากที่เปื้อนไอติมของนิวเยียร์ถูกกุมไว้ ฉันลากมันไปตามรูปปากของคนตรงหน้า แต่ความอุ่นของฝ่ามือที่กุมนิ้วอยู่นั้นทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองไม่ได้เป็นคนควบคุมทิศทางเลยแม้แต่น้อย และพอวนมาจนครบรอบ นิวเยียร์ก็ดึงนิ้วฉันออกมาพร้อมกับแลบลิ้น

เกิดสัมผัสเบาๆ ขึ้นที่ปลายนิ้วฉัน

และไม่ต้องบอกใช่ไหมว่าคราบไอติมนั่นอันตรธานหายไปไหน คำตอบมันก็อยู่ในปากของคนที่กำลังส่งยิ้มหวานให้ฉันอยู่นี่ไง!

“ผ่านด่านสอง ^^”

ชิ ผ่านบ้าผ่านบออะไร มาใช้ลิ้นเลียออกแบบนี้ น้ำลายไม่ติดนิ้วฉันแย่เหรอ เพราะสวยหรอกนะถึงให้อภัย! -_-///

“พี่นิวเยียร์ ตกลงหาย เอ่อ... หึงฉันรึยัง U_U//”

อุตส่าห์ผ่านมาตั้งสองด่านแล้วนะ!

“ยัง ^^~”

“แล้วทำไมถึงยิ้มล่ะ T///T”

“ยัง -_-

เธอพูดซ้ำ แถมยังปรับสีหน้าเป็นบูดไปในทันที นี่ยังไม่หายอีกเหรอเนี่ย! >_<

“มันมีกี่ด่านกันแน่อ่ะ พี่นิวเยียร์ L

“สาม...”

“งั้นก็เหลืออีกหนึ่ง”

“ใช่... และนี่คือด่านสุดท้าย ^^”

คนขี้หึงพูด ก่อนจะยื่นหน้าเข้ามาใกล้ และฝังจมูกลงข้างแก้มของฉันเบาๆ หนึ่งที

จุ๊บ~

“หายแล้วนะ J

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Let's talk!

สวัสดีค่า ดีใจที่ได้อัพตอนนี้อีกครั้ง
หลังบากบั่นนั่งรีไรท์ตอนนี้รอบสองรอบ สุดท้ายก็ออกมาเป็นรูปเป็นร่างให้ทุกคนอ่านแล้ว เย้ !! >O<
ตอนนี้รู้สึกนังนิวเยียร์จะเกินหน้าเกินตาไปหน่อยนะคะ =.,=
เขียนไปก็เขินไป และเกือบลืมไป ว่านิวเยียร์กึ่งๆ ปลอมเป็นผู้หญิง =_=;;
ยังไงก็ขอบคุณคนที่ติดตามมาตลอด จะถึงตอนที่ 10 แล้ว รู้สึกเร็วจนน่าใจหาย (ไม่เคยแต่งนิยายหามรุ่งขนาดนี้มาก่อน)
อีกไม่นานแล้วสินะ... ที่ความลับจะถึงเวลาเปิดเผยสักที :)

แล้วเจอกันใหม่ตอนหน้าค่ะ ^___^

TO BE CONT...

Matesoul my



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

424 ความคิดเห็น

  1. #420 Pronpanida (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2558 / 20:20
    เขาเขินแทนอะแต่ทำไมไม่บอกว่าตัวเองเป็น ผู้ชาย อะ????
    #420
    0
  2. #411 LUKKET★. (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2555 / 22:32
    -O-... น่ารัก <3
    #411
    0
  3. #375 moko_cheese (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 เมษายน 2555 / 08:09
     หวานนนน เมื่อไหร่นิวเยียร์จะบอกความจริงเนี่ย > <
    #375
    0
  4. #362 เอ็มไอแอลเค`` (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 เมษายน 2555 / 00:58
    หวานเว่อร์อ่ะ อิจฉา ฮึ่ยยยยยยย !
    #362
    0
  5. #245 Violin flower (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2554 / 21:07
    พี่นิวเยียร์ มาจุ๊บแก้มเค้าดีก่า

    อ้ากกกกกก/วิ่งหนีตรีนสารธารณะชน
    #245
    0
  6. #231 KyuhyunWife (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2554 / 16:22
    อ๊ายๆ เขินอ่ะ
    #231
    0
  7. #218 JG.smile (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2554 / 19:36
    พี่นิวเยียร์น่ารัก ><
    #218
    0
  8. #210 lovelyGirl_P (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2554 / 01:12
    โห หวานกันจัง -*-
    #210
    0
  9. #169 Praew (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2554 / 11:54

    อ๊ายยย โนววว พายยังไม่รุ้เลยน้า ว่าอินิวเป็นผู้ชาย แสดงว่านางเอกแบบเลสอะดิ 555555 

    #169
    0
  10. #162 สาหร่าย (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2554 / 12:32
    อร๊ายย~ เขินแทน 555"
    #162
    0
  11. #117 *0* (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2554 / 19:30
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด > ///////// <



    เขินแทนนางเอกมากกกกก ><



    อัพไว ๆ น้า ไรเตอร์ สู้ ๆ > O
    #117
    0
  12. #116 Dumbledorez- (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2554 / 10:04
    อัพไวไวนะคะไร์เตอร์ ^///^
    #116
    0
  13. #114 LuFf TheTriple (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2554 / 07:35
    แน่ะ ต้องการอะไรทำไมไม่ทำแต่แรกละคุณพี่นิวเยียร์
    #114
    0
  14. #111 << Eye_Shy >> (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2554 / 13:00
    อ๊ากกกกกก
    พี่หิวฉันเหรอ ><
    55555
    #111
    0
  15. #107 Choco Late ♥ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2554 / 07:38
    ว้าววว
    น่ารักจริงอะไรจริง555
    #107
    0
  16. #106 HappyCatnoi (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2554 / 00:38
    นิวเยียร์น่ารักจริง ^^
    #106
    0
  17. #105 spotlight (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2554 / 23:37
    ไรเตอร์อัพเร็วๆนะ ><



    เปนกำลังไจไห้สู้ๆ
    #105
    0
  18. #102 +Vanilla @ M i d N i g h t ' (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2554 / 19:51
     กรี๊สสสสสสสส >/////พี่นิวเยียร์น่ารักจริงๆ ! ><
    #102
    0
  19. #93 orn'scairp (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2554 / 21:21
    อ่า...มาอัพเร็วๆๆน้าา..
    น่ารักจังเลย
    อ่านแล้วยิ้มตลอดเลยนะเนี่ย
    #93
    0
  20. #91 *-* (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2554 / 11:46
    หวานซะ
    #91
    0
  21. #90 l ฟิ $ u (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2554 / 11:05
    อ่านแล้วเขินแทน ทำไมหวานอย่างนี้เนี้ย >.<
    #90
    0
  22. #89 Cinderell's sister (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2554 / 20:37
    อ๊ายยย นิวเยียร์ น่าร๊ากกกอ่า เมื่อไหร่จะรุความจิงซะทีนะ
    ตื่นเต้นๆๆ รีบๆมาอัพตอนต่อไปเร้วๆน๊าาา >0<
    #89
    0
  23. #88 ►NhoyNay◄ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2554 / 20:19
    ตอนนี้โซหวานแฺฮะ ><
    #88
    0